အခန်း ၁၃၆

အခန်း ၁၃၆ ။ ။ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

အလင်းမျက်နှာပြင် မှတစ်ဆင့် တာအို ၏ တည်ရှိမှုကို သူ မသိရှိခဲ့သလို၊ သူ့ရဲ့ ဆုတောင်းသံတွေကိုလည်း လုံးဝ မကြားခဲ့ရပါဘူး။

ဒါပေမယ့် သူ ဂရုမစိုက်ပါ။

သူ လိုအပ်တာက မှီခိုစရာ တစ်ခု သက်သက်ပါပဲ။

ဒီရူးသွပ်နေတဲ့ လောကကြီးမှာ သူ့ကို ဆက်လက် အသက်ရှင်သန်ခွင့် ပေးနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခု ပါပဲ။

လေလံဆွဲပွဲက အပြင်းထန်ဆုံး အခြေအနေကို ရောက်ရှိနေပါပြီ။

လေလံကြေးက ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်း (၁၀၀,၀၀၀) အမှတ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ။

တစ်သိန်း နဲ့ တစ်ထောင်

တစ်သိန်း နဲ့ တစ်သောင်း

တစ်သိန်း နဲ့ နှစ်သောင်း

မဟာ သူတော်စင် တိုင်းက သူတို့ရဲ့ အစွမ်းအစ အားလုံးကို ထုတ်သုံးနေကြတယ်။

မဟာ သူတော်စင် တိုင်းက သူတို့ရဲ့ အနာဂတ်၊ သူတို့ရဲ့ တည်ရှိမှု၊ နဲ့ သူတို့ ပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ပုံအော လောင်းကြေးထပ်နေကြတယ်။

အရင်က လှုပ်ရှားမှု မရှိခဲ့တဲ့ အဲဒီ ရှေးဟောင်း အကြွင်းအကျန် တွေကလည်း နောက်ဆုံးတော့ ဆက်ပြီး မထိန်းထားနိုင်တော့ဘူး—

ရှေးဟောင်း အကြွင်းအကျန်တွေထက်ပင် ပိုမို ရှေးကျပြီး၊ ဗလာနတ္ထိ နဲ့ ပိုမို နီးစပ်တဲ့ ချီအငွေ့အသက် ရှိတဲ့ အတွေးတစ်ခုက ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာတယ်။

အဲဒီ အတွေးက ဘယ်လို ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်ကိုမှ မပြသခဲ့သလို၊ ဘယ်ကနေ လာတယ် ဆိုတာကိုလည်း ဘယ်သူမှ မခန့်မှန်းနိုင်ကြဘူး။

ဒါပေမယ့် အဲဒီ အတွေး ထွက်ပေါ်လာတာက မဟာ သူတော်စင် အားလုံးရဲ့ အတွေးတွေကို ရပ်တန့်သွားစေခဲ့တယ်။

"ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်း နဲ့ သုံးသောင်း (၁၃၀,၀၀၀)။"

ထို အတွေးက တည်ငြိမ်စွာ လေလံကြေးကို ပေးလိုက်တယ်။

"လျှော့စျေး အဖြစ် ပေးမယ့် ပစ္စည်း: ပြီးခဲ့တဲ့ ခေတ်ကာလ ကနေ အခုအချိန်အထိ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ တာအိုသီးပွင့် အားလုံး။"

"ငါ့ရဲ့ တည်ရှိမှု ကိုယ်နှိုက်။"

"ပြီးတော့--"

၎င်းက ခေတ္တရပ်လိုက်တယ်။

"'မူလဇာစ်မြစ်' နဲ့ ပတ်သက်ပြီး၊ 'ပျက်သုဉ်းခြင်း' နဲ့ ပတ်သက်ပြီး၊ 'အဓိက အကြောင်းတရား' နဲ့ ပတ်သက်ပြီး... ငါ သိသမျှ လျှို့ဝှက်ချက် အားလုံး။"

လျှို့ဝှက်ချက် အားလုံး

ဆိုလိုတာက ကတိကဝတ် ကို ရရှိသူဟာ မူလဇာစ်မြစ် ၏ ဖုန်မှုန့် ကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခွင့် ရရုံတင် မကဘူး၊ ဘီလီယံချီတဲ့ နှစ်တွေတိုင်အောင် ရှေးဟောင်း အကြွင်းအကျန် က စုဆောင်းလာခဲ့တဲ့ အသိပညာ အားလုံးကိုပါ ရရှိနိုင်မယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ

မူလဇာစ်မြစ် ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ

ပျက်သုဉ်းခြင်း ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ

အဓိက အကြောင်းတရား ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်

ဒါက……

ဒါက "အခွင့်အရေး" ဆိုတဲ့ အတိုင်းအတာ ကို ကျော်လွန်သွားပြီ။

ဒါက— အမွေအနှစ် ပဲ။

အချိန် အမာရွတ် ၏ အသိစိတ်က အပြင်းအထန် လှိုင်းထသွားသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ငြိမ်သက်သွားတော့၏။

နေမင်း ဘိုးဘေး နတ်ဘုရား ၏ ရွှေရောင် ကျီးကန်း ပုံရိပ်ယောင်က သုံးပုံတစ်ပုံခန့် မှေးမှိန်သွားသည်။

မဟာ ထိုက်ယင် အရှင်သခင် ၏ ရေခဲပြာရောင် မျက်လုံးကြီးက ဖြည်းညင်းစွာ ပိတ်သွားသည်။

ရွှမ်ဖင် တာအိုမိတ်ဆွေ ၏ ပရမ်းပတာ ချီအငွေ့အသက်များ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ရှေးဟောင်း အကြွင်းအကျန် ၏ အတွေးက သက်ပြင်းချသံလေး တစ်ချက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ဖြည်းညင်းစွာ လွင့်ပျယ် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

မဟာ သူတော်စင် အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

မယှဉ်ပြိုင်ချင်လို့ မဟုတ်ပါ။

ဟုတ်တယ်... ဆက်ပြီး မယှဉ်ပြိုင်နိုင်တော့လို့။

ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၃၀,၀၀၀ အပြင်၊ ရှေးဟောင်း အကြွင်းအကျန် တစ်ခုရဲ့ တာအိုသီးပွင့်၊ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ၊ နဲ့ တည်ရှိမှု အားလုံး။

ဒါက သူတို့ မမီနိုင်တော့တဲ့ အမြင့် တစ်ခုပဲ။

ထို ရှေးဟောင်း တာအို အတွေးက တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

လေလံတူ ကျဆင်းလာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်—

သတိထားမိရန် ခက်ခဲလောက်အောင် တိုးညင်းသော အသံတစ်ခုက ကောင်းကင် သုံးဆယ့်သုံးဘုံ ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအသံက လူသိများသော မည်သည့် မဟာ သူတော်စင် နှင့်မျှ မသက်ဆိုင်ပေ။

မည်သည့် ရှေးဟောင်း အကြွင်းအကျန် နှင့်မျှ မသက်ဆိုင်ပေ။

ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှလည်း မဟုတ်ပေ။

ထိုအသံ၏ ပိုင်ရှင်သည် ဤလောကတွင် တစ်ခါမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိခဲ့ဖူးပေ။

သို့သော် ၎င်း ထွက်ပေါ်လာခြင်းက မဟာ သူတော်စင် အားလုံး၏ စိတ်နှလုံးကို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပြင်းအထန် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့–

အဲဒါက ပျက်သုဉ်းခြင်း ရဲ့ အကြည့် ထက် ပိုပြီး ရှေးကျ၊ ပိုပြီး နက်ရှိုင်းကာ၊ "မူလဇာစ်မြစ်" နဲ့ ပိုမို နီးစပ်တဲ့ သတင်းစကား တစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပဲ။

အဲဒါက... ဧကရာဇ် တစ်ဝက်ပဲ။

တကယ့်၊ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေတဲ့ ဧကရာဇ် တစ်ဝက် တစ်ပါး။

ထို တာအို အသံက စကားတစ်ခွန်းသာ ပြောလိုက်သည်:

"ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်း နဲ့ ငါးသောင်း (၁၅၀,၀၀၀)။"

"လျှော့စျေး အဖြစ် ပေးမယ့် ပစ္စည်း: 'အဓိက အကြောင်းတရား' ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရမယ့် အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်။"

"ဒါက မူလဇာစ်မြစ် ရဲ့ ဖုန်မှုန့် ကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။"

"ထိုအစား၊ ကမ္ဘာကြီး မွေးဖွားလာတဲ့ အခိုက်အတန့်ကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့နိုင်ဖို့ အတွက်၊ ငါ ကိုယ်တိုင် အချိန်ရဲ့ အစမှတ် ဆီကို အစောင့်အရှောက် အဖြစ် လိုက်ပါ ပို့ဆောင်ပေးမယ်။"

သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်ခြင်း။

အသက်ရှူသံ ပင်လျှင် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ အကြွင်းမဲ့ သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်ခြင်း။

အဓိက အကြောင်းတရား ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်မယ်။

ကမ္ဘာကြီး မွေးဖွားလာတဲ့ အခိုက်အတန့်ကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့မယ်။

ဒါက……

ဒါက "အခွင့်အရေး" ဆိုတာကို ကျော်လွန်သွားပြီ။

ဒါက— နတ်ဘုရား ဖွင့်ဟပြသမှု ပဲ

ဧကရာဇ် တစ်ဝက် တစ်ပါးသာ ပေးသနားခွင့် ရှိတဲ့ အဆုံးစွန် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ တစ်ခုပဲ။

မဟာ သူတော်စင် အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ထို တာအို ရှေးဟောင်း အကြွင်းအကျန် ၏ အတွေးများက အချိန်အကြာကြီး အပြင်းအထန် လှိုင်းထနေပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

သူ မနိုင်နိုင်ဘူး။

သူတို့ မယှဉ်ပြိုင်ရဲကြဘူး။

ဘယ် မဟာ သူတော်စင် မှ ဧကရာဇ် တစ်ဝက် တစ်ပါးနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီဘူး။

ကောင်းကင်ယံတွင်၊ ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ၏ အငွေ့အသက်များ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

လီဖန် လေလံတူ ကို ချလိုက်မည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

လီဖန် လေလံတူ ကို ကိုင်ထားသော လက်က အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။

သို့သော် သူ မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပေ။

သူ ခေါင်းမော့ကာ ချီအငွေ့အသက် သတင်းစကား ထွက်ပေါ်လာရာ အရပ်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ အသံက တည်ငြိမ်နေသည်:

"ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၅၀,၀၀၀၊ အပြင် အဓိက အကြောင်းတရား ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရမယ့် အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်၊ ပထမအကြိမ်။"

"ဒုတိယအကြိမ်။"

"တတိယအကြိမ်။"

လေလံတူ ကျဆင်းသွားသည်။

"ရောင်းချပြီးစီးပါပြီ။"

ဒုတိယမြောက် လေလံပစ္စည်း ဖြစ်သော "မူလဇာစ်မြစ် ၏ ဖုန်မှုန့်" ကို၊ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၅၀,၀၀၀ နှင့် ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ၏ အစောင့်အရှောက်ဖြင့် အချိန်၏ အစမှတ် သို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ခွင့် အခွင့်အရေး တို့ဖြင့် လဲလှယ်ကာ အောင်မြင်စွာ ရောင်းချပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းက မျက်နှာ မပြဖူးသော ထို ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ကို ပိုင်ဆိုင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို တာအို အငွေ့အသက် က ကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခု ပါဝင်နေသကဲ့သို့ အနည်းငယ် လှိုင်းထသွား၏။

ချက်ချင်းပင်၊ "မူလဇာစ်မြစ် ၏ ဖုန်မှုန့်" သည် မှေးမှိန်သော အလင်းတန်းလေး တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ကောင်းကင် သုံးဆယ့်သုံးဘုံ ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင်၊ မဟာ သူတော်စင် အားလုံး၏ အတွေးများက အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

ချီအငွေ့အသက် ပျောက်ကွယ်သွားရာ အရပ်ဆီသို့ သူတို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ရိုသေမှု တွေ ရှိတယ်။

နာကြည်းမှု တွေ ရှိတယ်။

တောင့်တမှု တွေ ရှိတယ်။

ပြီးတော့... သက်သာရာရမှု အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုတောင် ပါနေသေးတယ်။

နောက်ဆုံး အချိန်အထိ မယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ရတာကို ဝမ်းသာနေတယ်။

အသက်ရှင်နေသေးတဲ့ အတွက် ကျေးဇူးတင်နေကြတယ်။

လေလံစင်မြင့် ပေါ်တွင်။

လီဖန် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။

ဒုတိယမြောက် ပစ္စည်း ရောင်းချပြီးသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ ယခင် အကြိမ်များ အားလုံးထက် ပိုမို ပြင်းထန်ပြီး အဟုန်ကြီးမားသော တာအို လှိုင်းဂယက် ရေစီးကြောင်းကြီး တစ်ခုက တဟုန်ထိုး စီးဝင်လာသည်။

ထို ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၅၀,၀၀၀ ထဲတွင် ပါဝင်နေသော တာအို အနှစ်သာရများ၊ ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ဆင်းသက်လာမှုမှ ကျန်ရစ်ခဲ့သော စည်းမျဉ်းများ၊ မဟာ သူတော်စင် အားလုံး၏ ရူးသွပ်သော လေလံဆွဲပွဲ အတွင်း ရောယှက်သွားခဲ့သော တာအို အပိုင်းအစများ အားလုံး—

ကမ်းပါးပြိုကျလာသော ကောင်းကင်မြစ် ကြီး တစ်စင်းလို၊ ဒန်တျန် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာရှိ တာအို မျိုးစေ့ ထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဝင်သွားကြသည်။

ထို တာအို မျိုးစေ့ သည် ယခုအခါ လောင်ကျွမ်းနေခြင်း မဟုတ်တော့ပေ။

၎င်းက အသွင်ပြောင်းလဲမှု တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင် မျဉ်းကြောင်း ကိုးကြောင်းလုံးက တာအို မျိုးစေ့ ထဲသို့ လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားပြီး၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး နက်ရှိုင်းသော တာအို ကိုးခု ၏ အမှတ်အသား တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် က တစ်ဖန် ပြန်လည် ထိုးတက်သွားသည်။

တာအို ဖြတ်တောက်ခြင်း အဆင့် ၄။

အဆင့် ၅။

အဆင့် ၆။

အဆင့် ၇။

အဆင့် ၈။

အဆင့် ၉။

သူတော်စင် အဆင့် သို့ ရောက်ရှိရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည့် တာအို ဖြတ်တောက်ခြင်း အဆင့် ၉ သို့ တောက်လျှောက် ထိုးတက်သွားပြီးမှသာ၊ သူ၏ ရူးသွပ်စွာ မြင့်တက်နေသော စွမ်းအားက နောက်ဆုံးတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

လီဖန် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

သူငယ်အိမ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင်၊ မည်သည့် မျဉ်းကြောင်းများမှ မကျန်ရှိတော့ပေ။

အဆုံးအစမဲ့ ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုလို… ပရမ်းပတာ အခြေအနေ တစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သူက ခေါင်းငုံ့ကာ မိမိ၏ လက်များကို ကြည့်လိုက်၏။

နောက် လက်သီး ဆုပ်လိုက်သည်။

ဘုန်း–

မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော လှိုင်းဂယက် တစ်ခုက သူ့ကို ဗဟိုပြုကာ ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

အဲဒါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက် မဟုတ်ဘူး။

အဲဒါက— မဟာတာအို ပဲ့တင်ထပ်မှု ပဲ။

သူ၊ တာအို ဖြတ်တောက်ခြင်း အဆင့် ၉ ၏ အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ။

သူတော်စင် အဆင့် က ခြေတစ်လှမ်း အကွာမှာပဲ ရှိတော့တယ်။

သူ ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ယံရှိ ကျန်ရစ်နေသော မဟာ သူတော်စင်များ၏ အတွေးများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအကြည့်များက ယခုအခါ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အကဲခတ်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။

ရိုသေမှုမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။

ထိုအစား၊ တန်းတူရည်တူ ဆက်ဆံမှု တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

တာအို ဖြတ်တောက်ခြင်း အဆင့် ၉ ဆိုတာ မဟာ သူတော်စင် တွေရဲ့ အမြင်မှာတော့ ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်လိုပဲ ဖြစ်နေသေးတယ်။

ဒါပေမယ့် ဧကရာဇ် တစ်ဝက် တစ်ပါးဆီကနေ လေလံကြေး ကို လက်ခံယူနိုင်တဲ့၊ မဟာ သူတော်စင် တွေကို ရူးသွပ်စွာ လေလံဆွဲစေနိုင်တဲ့၊ ပြီးတော့ ပျက်သုဉ်းခြင်းကို ရိုကျိုးစွာ ဦးညွှတ်သွားစေနိုင်တဲ့ တာအို ဖြတ်တောက်ခြင်း အဆင့် ၉ ဆိုတာ—

ပုရွက်ဆိတ် မဟုတ်တော့ဘူး။

အဲဒါ ထူးခြားတဲ့ အပြောင်းအလဲ တစ်ခုပဲ။

မဟာ သူတော်စင်တွေတောင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ရမယ့် ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ။

လီဖန် က ထိုစူးစိုက်ကြည့်မှုများကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

သူ လှည့်လိုက်ပြီး၊ တတိယမြောက် နှင့် နောက်ဆုံး ခုံကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင်၊ ပရမ်းပတာ အရောင် အလင်းတန်းများက တိတ်ဆိတ်စွာ စီးဆင်းနေသည်။

တတိယမြောက် လေလံတင်မယ့် ပစ္စည်းက ဘာဖြစ်မလဲ။

"တာအို သက်သေပြခြင်း ကတိကဝတ်" ထက် ပိုပြီး အဖိုးတန်မလား။

"မူလဇာစ်မြစ် ၏ ဖုန်မှုန့်" ထက် ပိုပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းမလား။

ထို မဟာ သူတော်စင် များ၏ အတွေးများက တစ်ဖန် ပြန်လည် စူးစိုက်လာကြသည်။

ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု မျက်နှာပြင် ရှေ့ရှိ ဘီလီယံချီသော သက်ရှိများက နောက်တစ်ကြိမ် အသက်ရှူအောင့်ထားလိုက်ကြသည်။

လီဖန် က အလင်းတန်း စက်လုံးလေး ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက်–

သူ ရပ်တန့်သွားသည်။

သူ ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ၏ ချီအငွေ့အသက် ပျောက်ကွယ်သွားရာ အရပ်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ပျက်သုဉ်းခြင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ အကဲခတ်၍ မရနိုင်သော ထိုအကြည့် ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အချို့က ရူးသွပ်မှုတွေ၊ အချို့က တောင့်တမှုတွေ၊ အချို့က ကြောက်ရွံ့မှုတွေ နဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အဲဒီ မျက်လုံးပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင်ကို သူ ကြည့်လိုက်တယ်။

သူ စကားပြောလိုက်သည်၊ သူ၏ အသံက ငြိမ်သက်နေသော ရေပြင်လို တည်ငြိမ်နေသည်:

"တတိယမြောက် ပစ္စည်း—"

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။

"ဒီမှာ မရှိပါဘူး။"

"အဲဒါက... ပျက်သုဉ်းခြင်းရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှာ ရှိနေတာပါ။"

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

……………..