အခန်း ၁၄၀

အခန်း ၁၄၀ ။ ။ တကယ့် မုန်တိုင်းကြီး ရောက်ရှိလာပြီ

【 လက်ခံသူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို ထောက်လှမ်း သိရှိရပါသည်: သူတော်စင် အဆင့် ၉ ၏ အထွတ်အထိပ်။ 】

【 တာအို မျိုးစေ့ ၏ အခြေအနေကို ထောက်လှမ်း သိရှိရပါသည်: အပြည့်အဝ အသက်ဝင်လာပြီ ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ဆင့် သို့ ဝင်ရောက်ရန် အသင့်ရှိနေပါသည် – "တာအိုသီးပွင့် ဖွဲ့စည်းခြင်း"။ 】

【 တာအိုသီးပွင့် ဖွဲ့စည်းရန် လိုအပ်ချက်များ: မဟာ သူတော်စင် အဆင့် ရှိသူ အနည်းဆုံး သုံးဦး တရားဝင် ပါဝင်ပြီး၊ စုစုပေါင်း အရောင်းအဝယ် ပမာဏ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးသန်း (၃,၀၀၀,၀၀၀) ထက် မနည်းသော လေလံပွဲ တစ်ခုကို ကျင်းပပေးရန်။ 】

【 တာအိုသီးပွင့် ဖွဲ့စည်းခြင်း ဆုကြေး: မဟာ သူတော်စင် အဆင့် သို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်ပြီး၊ စနစ် ၏ အဓိက လုပ်ဆောင်ချက် ဖြစ်သော— "ကောင်းကင်ဘုံများသို့ ရုပ်လုံးဖော်ပြသခြင်း" ကို ဖွင့်လှစ်ပေးမည် ဖြစ်ပါသည်။ 】

【 ကောင်းကင်ဘုံများသို့ ရုပ်လုံးဖော်ပြသခြင်း: ပျက်သုဉ်းခြင်း၏ အစွန်း၊ ကောင်းကင် သုံးဆယ့်သုံးဘုံ ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာများ၊ နှင့် လူသိများသော "အနီးအနား ကမ္ဘာများ" ၏ အချို့သော အစိတ်အပိုင်းများ ဆီသို့ လေလံပွဲကို ရုပ်လုံးဖော် ပြသနိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။ 】

【 သတိပေးချက်: တာအိုသီးပွင့် ဖွဲ့စည်းနေစဉ် ကာလ အတွင်း၊ လက်ခံသူ သည် "တစ်ဝက်တစ်ပျက် အသွင်ပြောင်းလဲနေသော" အခြေအနေတွင် ရှိနေမည် ဖြစ်ပြီး၊ လှုပ်ရှားခြင်း သို့မဟုတ် လေလံပွဲ ကျင်းပခြင်း တို့ကို ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ လေလံပွဲ ကျင်းပရန်အတွက် ကိုယ်စားလှယ် တစ်ဦးကို သတ်မှတ်ပေးရမည် ဖြစ်ပါသည်။ 】

ကိုယ်စားလှယ်။

လီဖန် ၏ အကြည့်က ဖျာကြမ်းပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော အားရှီ အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

အားရှီ အိပ်မောကျနေဆဲပင်။

သို့သော် ထို မည်းနက်သော ရွှေရောင် မျက်လုံးများက တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားသကဲ့သို့ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

လီဖန် အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ထို့နောက် သူ စကားပြောလိုက်သည်:

"စနစ်"

【 ရှိပါတယ်။ 】

"'ကိုယ်စားလှယ်' အဖြစ် ရုပ်သေး ကိုယ်ပွား ကို သတ်မှတ်လို့ ရလား"

【 ရပါတယ်။ 】

"ဘာလိုအပ်ချက်တွေ ရှိလဲ"

【 ကိုယ်စားလှယ် သည် လွတ်လပ်သော အသိစိတ် နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက် ချနိုင်စွမ်း ရှိရမည် ဖြစ်ပြီး၊ လက်ခံသူ နှင့် နက်ရှိုင်းသော အကြောင်းတရား ဆက်သွယ်မှု ရှိရမည် ဖြစ်ပါသည်။ အားရှီ သည် လိုအပ်ချက် အားလုံး နှင့် ကိုက်ညီပါသည်။ 】

【 သို့သော်၊ ကျေးဇူးပြု၍ သတိပြုပါ: အကယ်၍ ကိုယ်စားလှယ် ကျင်းပသော လေလံပွဲ အတွင်း ကြီးမားသော အမှားအယွင်း တစ်ခုခု သို့မဟုတ် မလွန်ဆန်နိုင်သော ဖြစ်ရပ် တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပါက၊ လေလံပွဲ ကျရှုံးသွားနိုင်ပြီး၊ တာအိုသီးပွင့် ဖွဲ့စည်းမှု ပြတ်တောက်သွားကာ၊ လက်ခံသူ သည် ပြင်းထန်သော တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှုကို ခံစားရမည် ဖြစ်ပါသည်။ 】

လီဖန် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူ သိသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူက အားရှီ ကို လုံးဝ ယုံကြည်ရမည် ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သည်။

"တာအို ကို ရယူခြင်း" လမ်းကြောင်း၏ ဤနောက်ဆုံး ခြေလှမ်းကို သူ ကိုယ်တိုင် ပုံသွင်းဖန်တီးထားခဲ့သော တည်ရှိမှု ၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှင်းရမည် ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ လှည့်လိုက်ပြီး အားရှီ ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အားရှီ မျက်လုံး မှိတ်ထားဆဲပင်။

သို့သော် ထို မည်းနက်သော ရွှေရောင် မျက်လုံးများက နောက်တစ်ကြိမ် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြန်သည်။

လီဖန် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူ ဖျာကြမ်းစွန်းတွင် ထိုင်ချလိုက်၏။

လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အားရှီ ၏ နဖူးပေါ်တွင် ဖွဖွလေး တင်ထားလိုက်သည်။

သူတော်စင် အထွတ်အထိပ် ၏ အတွေးများက အလွန် သေးငယ်သော ကြိုးမျှင်လေး တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အားရှီ ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ဖြည်းညင်းစွာ စူးစမ်း ဝင်ရောက်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင်၊ အလွန် မှုန်ဝါးသော်လည်း ယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာသော အလင်းတန်းလေး တစ်ခု ရှိနေသည်။

အဲဒါ အားရှီ ရဲ့ "အသိစိတ်" ပဲ။

သေဘေးများနှင့် မရေမတွက်နိုင်အောင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီးနောက် သွေးစွန်းကာ ပုံသွင်းခံခဲ့ရသော လီဖန် ၏ အသိစိတ် ပုံရိပ်ယောင် ၅ ရာခိုင်နှုန်း— လွတ်လပ်သော စိတ်ဆန္ဒ တစ်ခု။

လီဖန် ၏ အတွေးများက ထိုအလင်းတန်း စက်လုံးလေး ကို ညင်သာစွာ ထိတွေ့လိုက်သည်။

အလင်းတန်းလေး က အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

ထို့နောက်–

မှုန်ဝါးသော်လည်း ရှင်းလင်းသော အတွေးတစ်ခုက ထိုအလင်းတန်းလေး ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်:

"သခင်..."

လီဖန် ၏ အတွေးများက အနည်းငယ် တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်သွားသည်:

"အားရှီ"။

"ငါ့အတွက် နောက်ဆုံး အနေနဲ့ အလုပ်တစ်ခု လုပ်ပေးဖို့ မင်းကို လိုအပ်တယ်။"

အလင်းတန်းလေး က ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထို့နောက်၊ ထို တာအို အတွေးက နောက်တစ်ကြိမ် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်:

"ကျေးဇူးပြုပြီး အမိန့်ပေးပါ။"

လီဖန် လက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

သူ မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြတင်းပေါက် ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ရှိ တောက်ပသော လမင်းကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။

သူ စကားပြောလိုက်သည်၊ သူ၏ အသံမှာ အလွန် တိုးညင်းနေ၏:

"ဒသမအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲ။"

"မင်း တာဝန်ယူရမယ်။"

"အရောင်းအဝယ် ပမာဏ က ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးသန်း ထက် မနည်းရဘူး။"

"ပါဝင်မယ့် သူတွေထဲမှာ မဟာ သူတော်စင် အနည်းဆုံး သုံးပါး ပါဝင်ရမယ်။"

"လေလံတင်မယ့် ပစ္စည်းတွေကတော့..."

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။

"မင်းဘာသာ ရွေးချယ်ပါ။"

တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

အချိန်အကြာကြီး နေပြီးနောက်။

သူ၏ နောက်မှ အားရှီ ၏ နက်ရှိုင်းပြီး တည်ငြိမ်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်:

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်။"

လီဖန် နောက်လှည့် မကြည့်ခဲ့ပေ။

သူ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

တောက်ပသော လမင်းကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

အကဲခတ်၍ မရနိုင်သော ပျက်သုဉ်းခြင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာများကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

ချဉ်းကပ်လာနေသော၊ ပိုမို ကြီးမားသည့် မုန်တိုင်းကြီး ဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ကောင်းကင် သုံးဆယ့်သုံးဘုံ။

ဇီဝေ ဧကရာဇ် နန်းတော် ထဲတွင်။

သရဖူနှင့် ပုလဲလိုက်ကာ နောက်ကွယ်ရှိ ဧကရာဇ် ပုံရိပ်က ရုတ်တရက် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူက အရှေ့ပိုင်းဒေသ ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထို ခြံဝင်းလေး ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ စကားပြောလိုက်သည်၊ သူ၏ အသံတွင် ရှားရှားပါးပါး လေးနက်မှု တစ်ခု ပါဝင်နေ၏:

"အမိန့် ပေးလိုက်ပါ။"

"ဇီဝေ ဧကရာဇ် နန်းတော်၊ ယခု အချိန်မှ စတင်၍၊ အဆင့်-၁ တိုက်ခိုက်ရေး အသင့်အနေအထား သို့ ဝင်ရောက်စေ။"

ဆံပင်ဖြူ ကြယ်တာရာ အမတ် အံ့အားသင့်သွားသည်: "အရှင်မင်းကြီး၊ ဒါက..."

ဇီဝေ ဧကရာဇ် စိတ်ဆန္ဒ က ရှင်းပြခြင်း မရှိပေ။

သူက ထိုအရပ်ဆီသို့သာ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြယ်များ တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေသကဲ့သို့ မှုန်ဝါးဝါး အလင်းရောင်လေး တစ်ခု ဖြတ်ခနဲ လင်းလက်သွားသည်။

"အဲဒီ လေလံမှူး က..."

"အဆင့်တက်ဖို့ အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်တော့မယ်။"

ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ အစွန်း။

မြေမြှုပ်သင်္ချိုင်း သခင် ၏ ကျောက်ခေါင်းတိုင် ပုံရိပ်ယောင်က ထာဝရ ဗလာနတ္ထိ ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောနေသည်။

သူက ဤလောက ရှိရာ အရပ်သို့ လှမ်းကြည့်နေသည်။

လီဖန် ၏ ချီအငွေ့အသက်များ ကောင်းကင်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ထိုးတက်လာနေသည်ကို ကြည့်ရှုနေသည်။

သူ၏ နူးညံ့ပြီး တည်ငြိမ်သော မျက်နှာပေါ်တွင် မှုန်ဝါးဝါး အပြုံးလေး တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

"မကြာခင်..."

"မကြာခင်..."

သူက သူ့ဘာသာ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သူ အဲဒီ ခြေတစ်လှမ်းကို လှမ်းလိုက်မယ့် အချိန်ကို စောင့်ရမယ်..."

"ငါ ထွက်ခွာရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီပဲ။"

ကျောက်ခေါင်းတိုင် က အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက်၊ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော လေဟာနယ် ထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

သစ်ရွက်ခြောက်လမ်းကြား။

မိုးလင်းသွားပြီ။

နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည် ဖြာကျလာသည်နှင့်အမျှ၊ ခြံဝင်း တစ်ခုလုံးကို ရွှေရောင် လွှမ်းသွားစေသည်။

လီဖန် သည် ခြံဝင်းထဲတွင် ရပ်နေပြီး၊ နံနက်ခင်း အလင်းရောင်ကို ခံယူနေသည်။

သူ၏ ချီအငွေ့အသက်များ လုံးဝ ဖုံးကွယ်ခံထားရသည်။

သူက သာမန် သေမျိုး ကောင်လေး တစ်ယောက်လိုပဲ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ထိုမျက်လုံးများက—

အဆုံးအစမဲ့ နက်ရှိုင်းနေသည်။

အားရှီ က ကျင့်ကြံခြင်း အခန်း ထဲမှ ထွက်လာ၏။

သူ၏ ချီ အချက်အလက်များက စစ်မှန်သောရုပ်သွင် အဆင့်တွင်သာ ရှိနေဆဲပင်— ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပို့လွှတ်စဉ် လီဖန် က တမင်တကာ ဖိနှိပ်ထားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။

ပိုပြီး တည်ငြိမ်လာတယ်။

လူ တစ်ယောက်နဲ့... ပိုတူလာတယ်။

လီဖန် လှည့်လိုက်ပြီး သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အားရှီ က သူ့ဆီကို လျှောက်လာပြီး၊ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကာ ထိုင်ချလိုက်၏။

"သခင်။"

လီဖန် က လက်ဆန့်ထုတ်ကာ သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ညင်သာစွာ တင်ထားလိုက်သည်။

"ထပါ။"

အားရှီ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

လီဖန် သူ့ကို ကြည့်ကာ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထို့နောက် သူ စကားပြောလိုက်သည်:

"ဒသမအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲကို ရက်သုံးဆယ် အကြာမှာ ကျင်းပလိမ့်မယ်။"

"နေရာကတော့ အရင်အတိုင်းပဲ။"

"ပါဝင်မယ့် သူတွေက၊ မဟာ သူတော်စင် ကနေ စတင်ကြတာပေါ့။"

"လေလံတင်မယ့် ပစ္စည်းတွေကတော့..."

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။

"စနစ် စတိုးဆိုင် ထဲကို သွားပြီး မင်းဘာသာ ရွေးချယ်ပါ။"

အားရှီ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်။"

လီဖန် လှည့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

အကဲခတ်၍ မရနိုင်သော ထိုအမြင့်ဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ရက်သုံးဆယ်မြောက် နေ့..."

သူက သူ့ဘာသာ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ရက်သုံးဆယ် အကြာမှာ..."

"အောင်မြင်ခြင်း၊ ကျရှုံးခြင်းက ဒီတစ်ကွက်တည်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့မယ်။"

နေရောင်ခြည်များ ဖြာကျနေသည်။

ရှေ့တစ်ယောက် နောက်တစ်ယောက် ရပ်နေသော ပုံရိပ် နှစ်ခုက ခြံဝင်း၏ ဗဟိုချက်တွင် ရှိနေသည်။

သူတော်စင် အထွတ်အထိပ် တစ်ဦး။

စစ်မှန်သောရုပ်သွင် အဆင့် ရုပ်သေး ကိုယ်ပွား တစ်ခု။

သို့သော် သူတို့ အားလုံး သိကြသည် —

တကယ့် မုန်တိုင်းကြီး က ရက်သုံးဆယ် အကြာမှ ရောက်ရှိလာမည် ဆိုသည်ကို။

လေလံပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက် ပထမဆုံး နံနက်ခင်းတွင်၊ သတင်း တစ်ခုက အရှေ့ပိုင်း တိုက်ကြီး ရှိ ထျန်းဖုန်းမြို့ မှနေ၍ တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံး သို့၊ ထို့ပြင် ကောင်းကင် သုံးဆယ့်သုံးဘုံ သို့ပင် တောမီး တစ်ခုလို ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ဒသမအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲကို ရက်သုံးဆယ် အကြာတွင် ကျင်းပမည်။

လေလံမှူး က လီဖန် မဟုတ်တော့ပေ။

ထိုအစား၊ တစ်ခါမှ ထွက်မပေါ်ဖူးသော "ကိုယ်စားလှယ်" တစ်ဦး ဖြစ်မည်။

ဤသတင်းက ငြိမ်သက်နေသော ရေကန်ထဲသို့ ကျောက်ခဲ တစ်လုံး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ ယခင် လေလံပွဲ ကိုးခု ထက်ပင် ပိုမို ပြင်းထန်သော လှိုင်းဂယက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

အကြောင်းမူကား ယခင် လေလံပွဲ ကိုးခု က လူတိုင်းကို ထိုပုံရိပ်— အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင်၊ လေလံတူ၊ အကဲခတ်၍ မရနိုင်သော မျက်လုံးများ— နှင့် အကျွမ်းတဝင် ဖြစ်နေစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ဒီတစ်ခါတော့—

လူ ပြောင်းသွားပြီလား။

"ကိုယ်စားလှယ်" တစ်ယောက် အဖြစ် ပြောင်းသွားပြီလား။

ဒါက လီဖန် ရဲ့ အလွန်အမင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ်... တခြား လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေတာလား။

ကောင်းကင် သုံးဆယ့်သုံးဘုံ၊ ဇီဝေ ဧကရာဇ် နန်းတော်။

သရဖူနှင့် ပုလဲလိုက်ကာ နောက်ကွယ်ရှိ ဧကရာဇ် ပုံရိပ်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

"ကိုယ်စားလှယ်..."

သူက တိုးညင်းသော အသံဖြင့် အဖန်တလဲလဲ ရေရွတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စဉ်းစားတွေးတောနေသည့် အမူအရာတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ လင်းလက်သွားသည်။

"ဒီကောင်လေးက... ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလဲ"

သူ၏ ဘေးတွင်၊ ဆံပင်ဖြူ ကြယ်တာရာ အမတ် က သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်၊ "အရှင်မင်းကြီး၊ လေလံမှူး တစ်ခုခု ဖြစ်သွားလို့များလား"

ဧကရာဇ် စိတ်ဆန္ဒ က အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ထို့နောက်၊ သူက ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါရမ်းလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး။"

"သူ့ရဲ့ ချီအငွေ့အသက်က... အခု ပိုပြီး သန်မာလာတယ်။"

"လေလံပွဲ ပြီးတုန်းကထက်တောင် ပိုပြီး သန်မာနေသေးတယ်။"

ဆံပင်ဖြူ ကြယ်တာရာ အမတ် က ခေတ္တရပ်လိုက်သည်၊ "ဒါဆိုရင် ဘာလို့..."

ဇီဝေ ဧကရာဇ် ပြန်မဖြေပေ။

သူက အရှေ့ပိုင်းဒေသ ရှိရာသို့သာ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်ခနဲ လင်းလက်သွားသည်။

သူ အဆင့်တက်ဖို့ အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်နေပြီ။

"ကိုယ်စားလှယ်ကို လေလံပွဲ ကျင်းပခိုင်းတာက သူ ကိုယ်တိုင်... မလုပ်နိုင်လို့ပဲ။”