အခန်း ၁၄၂

အခန်း ၁၄၂ ။ ။ ဒီအရှင်သခင်က... မရမနေရ ယူရလိမ့်မယ်။

"အတိအကျပဲ။" နေမင်း ဘိုးဘေး နတ်ဘုရား က ပြောလိုက်သည်၊ "မူလ ပုံရိပ် က လှုပ်ရှားလို့ မရဘူး ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ အဓိပ္ပာယ်က ငါတို့သာ ပူးပေါင်းလိုက်မယ် ဆိုရင်၊ လေလံပွဲ မှာ စျေးကို... ဖိချလို့ ရနိုင်တယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။"

စျေးနှိမ်မယ်။

ဒီစကားလုံး နှစ်လုံးက မဟာ သူတော်စင် အားလုံး၏ အတွေးများကို အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်း အကြွင်းအကျန် ၏ အက်ကွဲနေသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်: "စျေးကို နှိမ်ဖို့ ဘယ်လို ညှိနှိုင်းရမှာလဲ"

နေမင်း ဘိုးဘေး နတ်ဘုရား က ပြောလိုက်သည်: "ရိုးရှင်းပါတယ်။ ပစ္စည်း တစ်ခုချင်းစီတိုင်း အတွက် လေလံကြေး တစ်ခုပဲ ပေးမယ်၊ ပြီးတော့ စျေးနှုန်း က သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုထက် မကျော်လွန်ရဘူး လို့ ငါတို့ သဘောတူညီကြမယ်။ အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က ကန့်သတ်ချက် ထက် ကျော်ပြီး လေလံဆွဲမယ် ဆိုရင်၊ ကျန်တဲ့ သူတွေက စျေး ဆက်မတိုးကြေး။ ဒီလိုနည်းနဲ့၊ လေလံရုံ က လေလံဆွဲပွဲကနေ တစ်ဆင့် စျေးကို ဆွဲတင်လို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"တစ်ယောက်ယောက်က ကတိဖျက်ခဲ့ရင်ရော" မဟာ ထိုက်ယင် အရှင်သခင် က အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

နေမင်း ဘိုးဘေး နတ်ဘုရား က ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထို့နောက်၊ သူက အေးစက်ပြီး ဆိုးရွားလှသော မိစ္ဆာ တာအို မဟာ သူတော်စင် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

မိစ္ဆာ တာအို မဟာ သူတော်စင် က တိုးညင်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်:

"ကတိဖျက်တဲ့ သူတွေကို… ငါ ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းပေးမယ်။"

ထိုရယ်မောသံ ထဲတွင် အေးစက်မှုများနှင့် သွေးဆာမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

မဟာ သူတော်စင် အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

အကယ်၍ ဤ မဟာမိတ် အဖွဲ့ အောင်မြင်မည် ဆိုပါက၊ စျေးနှုန်းကို အမှန်တကယ် ဖိချနိုင်ခြေ ရှိသည်။

သို့သော် ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးက—

သူတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ယုံကြည်ရမည် ဖြစ်သည်။

အကျိုးစီးပွား များဖြင့်သာ ချိတ်ဆက်ထားသော ဤလောကတွင်၊ ယုံကြည်မှု ဆိုသည်မှာ အခက်ခဲဆုံး အရာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

မဟာ ထိုက်ယင် အရှင်သခင် က ပထမဆုံး စကားပြောလာသည်။

"ငါ မပါဘူး။"

သူမ၏ အတွေးများက ရေခဲလို အေးစက်နေသည်။

"လေလံရုံ ရဲ့ ရေ က ခင်ဗျားတို့ စိတ်ကူးထားတာထက် ပိုနက်တယ်။"

"ပျက်သုဉ်းခြင်း ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာက တစ်ယောက်က နှစ်ကြိမ်တောင် လှုပ်ရှားခဲ့တယ်။"

"ဧကရာဇ် တစ်ဝက် က နှစ်ကြိမ်တောင် ဆင်းသက်လာခဲ့တယ်။"

"သူတို့က ဘာကို လိုချင်နေတယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ ထင်လဲ"

သူမ ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။

"သူတို့က အဲဒီနေရာမှာ... စောင့်ကြည့်နေတာ။"

"အဲဒီ လေလံမှူး ကို စောင့်ကြည့်နေတာ။"

"လီဖန် လို့ ခေါ်တဲ့ အဲဒီ ကောင်လေးကို စောင့်ကြည့်နေတာ။"

"စျေးကို ဖိချဖို့ ပူးပေါင်းလိုက်ရုံနဲ့ ဘယ်သူ့ကို လှည့်စားနိုင်မယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ ထင်နေတာလဲ"

"ပျက်သုဉ်းခြင်း ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာက အဲဒီ တစ်ယောက်ကို ငါတို့ လှည့်စားနိုင်ခဲ့လို့လား? အဲဒီ ဧကရာဇ် တစ်ဝက် နှစ်ပါး ကိုရော ငါတို့ လှည့်စားနိုင်ခဲ့လို့လား"

သူမ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးနေကြတာပဲ။"

အတွေးများ လွင့်ပျယ်သွားသည်။

မဟာ ထိုက်ယင် အရှင်သခင် ဆုတ်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သည်။

နေမင်း ဘိုးဘေး နတ်ဘုရား ၏ မျက်နှာက အလင်းနှင့် အမှောင် ကြားတွင် ပြောင်းလဲနေပြီး၊ ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲနေသည်။

မဟာနေမင်း တထာဂတ လူဝင်စား ၏ အလင်းရောင်များက ညင်သာစွာ လှိုင်းထသွားပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

သူ ဆုတ်ခွာသွားပြီ။

ရှေးဟောင်း အကြွင်းအကျန် က အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်၊ သူလည်း ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

နေမင်း ဘိုးဘေး နတ်ဘုရား နှင့် မိစ္ဆာ တာအို မဟာ သူတော်စင် တို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

သူတို့ နှစ်ဦး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မိစ္ဆာ တာအို မဟာ သူတော်စင် ၏ အေးစက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်: "မင်းရော"

နေမင်း ဘိုးဘေး နတ်ဘုရား တိတ်ဆိတ်နေသည်။

အချိန်အကြာကြီး နေပြီးနောက်။

သူ စကားပြောလိုက်သည်:

"ငါ... လည်း မပါတော့ဘူး။"

"ထိုက်ယင် ပြောတာ မှန်တယ်။"

"လေလံရုံ ရဲ့ ရေ က အရမ်း နက်တယ်။"

အတွေးများ လွင့်ပျယ်သွားသည်။

လေဟာနယ် ကမ္ဘာ ထဲတွင်၊ မိစ္ဆာ တာအို မဟာ သူတော်စင် တစ်ပါးတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

သူက တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောနေပြီး၊ ဆုတ်ခွာသွားသော အတွေးများကို ကြည့်ကာ၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်ခနဲ လင်းလက်သွားသည်။

"အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်ကောင်တွေ..."

သူက သူ့ဘာသာ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့က ဖိအား မပေးချင်ရင်..."

"ငါ ကိုယ်တိုင် လုပ်မယ်။"

အလယ်ပိုင်း လွင်ပြင်ဒေသ ၏ မှောင်မိုက်ပြီး အေးစက်သော လိုဏ်ဂူ တစ်ခု အတွင်း။

မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား ဂိုဏ်း ၏ ဌာနချုပ် အပျက်အစီးများ။

အက်ကွဲကြောင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ရုပ်တု ၏ ရှေ့တွင်၊ အသစ် ခန့်အပ်ခံရသော ဂိုဏ်းချုပ် သွေးအရိပ် က မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသည်။

သူ၏ ရှေ့တွင်၊ မင်ရည်လို မည်းနက်ပြီး ညစ်ညမ်းသော သွေးအနှစ်သာရ သုံးစက် က လွင့်မျောနေ၏။

ထိုအရာများက မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား - သွေးကျိန်စာ မူလဇာစ်မြစ် ချန်ရစ်ခဲ့သော နောက်ဆုံး ကျိန်စာ မူလဇာစ်မြစ် သုံးစက်ပင်ဖြစ်သည်။

သွေးအရိပ် က တုန်ယင်စွာဖြင့် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သွေးအနှစ်သာရ သုံးစက် ကို လက်ဖဝါးထဲသို့ ဖမ်းယူလိုက်သည်။

သွေးအနှစ်သာရ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ အေးစက်၊ စေးကပ်ပြီး အဆုံးအစမဲ့ နာကြည်းမှု၊ အဆိပ်အတောက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ကျိန်စာ စွမ်းအား တစ်ခုက သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ စိမ့်ဝင်လာ၏။

သူက အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း၊ သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ လွှတ်မချခဲ့ပေ။

ရုပ်တု ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ၊ အလွန် အားနည်းသော ထပ်တူကျသည့် တာအို အသံက ဖြည်းညင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်:

"ဒီသွေးနဲ့... လေလံရုံ ထဲကို ခိုးဝင်သွား..."

"ကိုယ်စားလှယ် သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး... သူ့အပေါ်ကို ချပေးလိုက်..."

"သူ... သေကို သေရမယ်..."

"လေလံမှူး က... အဆင့်တက်ဖို့ အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်နေစဉ် ကာလအတွင်းမှာ... လှုပ်ရှားလို့ မရနိုင်ဘူး..."

"ဒါက... အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ..."

သွေးအရိပ် တုန်ယင်စွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်: "လက်အောက်ငယ်သား က... သခင်ကြီးရဲ့ တာဝန်ကို သေချာပေါက် အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ပါ့မယ်..."

သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ သွေးအနှစ်သာရ သုံးစက် ကို အထူး ပြုလုပ်ထားသည့် ကျောက်စိမ်း ပုလင်းလေး ထဲသို့ ထည့်ကာ၊ လက်စွပ်ထဲတွင် ဝှက်ထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ လှည့်ကာ လိုဏ်ဂူထဲမှ ထွက်သွားတော့သည်။

သူ၏ နောက်တွင်၊ ရုပ်တု ၏ အက်ကွဲကြောင်းများက ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာတော့သည်။

ဆယ်ရက်မြောက် နေ့။

သစ်ရွက်ခြောက်လမ်းကြား ခြံဝင်းလေး။

အားရှီ သည် လေလံစင်မြင့် ၏ ရှေ့တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး၊ လေလံပစ္စည်း စာရင်း ကို ပြင်ဆင်နေသည်။

ရုတ်တရက် သူ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

အလွန် မှုန်ဝါးပြီး သတိထားမိရန် ခက်ခဲလောက်အောင် တိုးညင်းသော လှိုင်းဂယက် တစ်ခုက နယ်မြေ ၏ အစွန်းမှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထိုလှိုင်းဂယက် က ယခင် မဟာ သူတော်စင် များ၏ စမ်းသပ်မှုများနှင့် မတူပေ။

၎င်းက ပိုမို အေးစက်သည်။

ပိုမို... ညစ်ညမ်းသည်။

အားရှီ ခေါင်းမော့ကာ ထိုအရပ်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူငယ်အိမ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာရှိ မည်းနက်သော ရွှေရောင် မီးခဲလေးများ အနည်းငယ် တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်သွား၏။

"မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား ဂိုဏ်း..."

သူက သူ့ဘာသာ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက်၊ သူ မျက်လွှာချလိုက်သည်။

စာရင်း ကို ဆက်လက် ပြင်ဆင်နေလိုက်၏။

မည်သည့်အရာကိုမှ သတိမထားမိသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် သူ၏ လက်စွပ်ထဲတွင် ဝှက်ထားသော၊ လီဖန် တံခါးပိတ် မကျင့်ကြံမီက သူ့ကို ပေးအပ်ခဲ့သည့် တာအိုသတ် ဓား မှ ခွာယူထားသော ဓားဆန္ဒ အမှတ်အသားလေးမှာ၊ မှုန်ဝါးဝါး လင်းလက်နေလေသည်။

အဲဒါ လီဖန် သူ့ကို ချန်ရစ်ပေးခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံး အကာအကွယ် ပဲ။

ပြီးတော့ အဲဒါက လောဘကြီးသူတွေကို တိတ်တဆိတ် သတိပေးလိုက်တာလည်း ဖြစ်တယ်။

နှစ်ဆယ်ရက်မြောက် နေ့။

နောက်ဆုံး လေလံပစ္စည်း စာရင်း ကို အတည်ပြုပြီးပါပြီ။

ပထမဆုံး ပစ္စည်း: ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ · ဧကရာဇ် တစ်ဝက် တာအို ဟောကြားမှု ရုပ်သံမှတ်တမ်း (အပြည့်အစုံ ဗားရှင်း)။

ဒုတိယမြောက် ပစ္စည်း: ကောင်းကင် သုံးဆယ့်သုံးဘုံ - ကျဆုံးသွားသော ဧကရာဇ် တစ်ဝက် တစ်ပါး၏ ပြီးပြည့်စုံသော တာအိုသီးပွင့် (ချိတ်ပိတ်ခံထားရသည်)။

တတိယမြောက် အရာ: "အကြောင်းတရားကို ပြန်လည် ပုံဖော်ခြင်း" အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် - မည်သည့် သက်ရှိကိုမဆို၊ ဖြစ်ပေါ်ပြီးသား ဖြစ်ပြီး ပြန်လည် ပြင်ဆင်၍ မရနိုင်တော့သော အတိတ်က အကြောင်းတရား တစ်ခုကို ပြောင်းလဲနိုင်စေရန်၊ အောင်မြင်နိုင်ခြေ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း ဖြင့်။

စတုတ္ထမြောက် ပစ္စည်း:...

ပဉ္စမမြောက် ပစ္စည်း:..

စုစုပေါင်း လေလံပစ္စည်း ခုနစ်ခု ရှိသည်။

တစ်ခုချင်းစီတိုင်းက မဟာ သူတော်စင် များကို ရူးသွပ်သွားစေရန် လုံလောက်သည်။

တစ်ခုချင်းစီတိုင်းက သွေးချောင်းစီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် လုံလောက်သည်။

အားရှီ သည် စာရင်း ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေ၏။

ထို့နောက်၊ သူက စာရင်း ကို ချထားလိုက်ပြီး၊ လှည့်ကာ ကျင့်ကြံခြင်း အခန်း ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ လီဖန် ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

လီဖန် သည် နွေးထွေးသော ကျောက်စိမ်းခုတင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို မှုန်ဝါးဝါး ပရမ်းပတာ အလင်းရောင်များဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည်။

အလင်းရောင်က နူးညံ့ပြီး နက်ရှိုင်းသည်။

အလင်းရောင် အတွင်းတွင်၊ လက်သီးဆုပ်ခန့် အရွယ်အစားရှိ သီးပွင့် တစ်ခုကို မှုန်ဝါးဝါး မြင်တွေ့နိုင်ပြီး၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးတွင် အရောင်ကိုးမျိုး ပါဝင်သော အလင်းကွင်း တစ်ခုက လည်ပတ်နေသည်…

တာအိုသီးပွင့် ဖွဲ့စည်းခြင်း က ၎င်း၏ နောက်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အားရှီ က သီးပွင့် ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။

မဟာ သူတော်စင် အဆင့် သို့ ဝင်ရောက်တော့မည့် ကောင်လေးကို ကြည့်နေလေသည်။

ထို့နောက်၊ သူက တံခါးကို ညင်သာစွာ ပိတ်လိုက်သည်။

ပြီး နောက်လှည့်ကာ လေလံစင်မြင့် ဆီသို့ ပြန်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

လေလံတူ ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

ခေါင်းမော့ကာ မည်းနက်သော ရွှေရောင် နယ်မြေ ဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည့် ကောင်းကင်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ရက်သုံးဆယ် နောက်ပြန်ရေတွက်ခြင်း—

ဆယ်ရက် လိုပါသေးသည်။

ဒသမအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲ ၏ ကြေညာချက် ကို နှစ်ဆယ့်ငါးရက်မြောက် နေ့တွင် တရားဝင် ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။

ပန်းပန်ထားသော စကားလုံးများ မရှိပေ။

မြေကြီး တုန်ဟည်းသွားလောက်သည့် ဖြစ်စဉ်များ မရှိပေ။

မဟာ ဒေသကြီး ငါးခု အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု မျက်နှာပြင် ၆၄၁ ခု လုံးတွင် ရိုးရှင်းသော တံဆိပ်တုံး စာလုံး တစ်ကြောင်းသာ ထွက်ပေါ်လာသည်:

【 လောကတစ်သောင်း လေလံရုံ · ၁၀ ကြိမ်မြောက် လေလံပွဲ · "ပျက်သုဉ်းခြင်းသို့ ပြန်သွားခြင်း" အထူး အစီအစဉ် 】

【 အချိန်: နောက်ထပ် ငါးရက် အကြာ၊ ဇီ နာရီ (သန်းခေါင်ယံ အချိန်)။ 】

【 နေရာ: နယ်ပယ် အများအပြားကို ဖြတ်ကျော်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရုပ်လုံးဖော်ပြသမည်။ 】

【 လေလံပစ္စည်းများ: ခုနစ်ခု။ 】

【 ပထမဆုံး အကြို ကြေညာချက်: ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ · ဧကရာဇ် တစ်ဝက် တာအို ဟောကြားမှု ရုပ်သံမှတ်တမ်း (အပြည့်အစုံ ဗားရှင်း)။ 】

【 လေလံမှူး: ကိုယ်စားလှယ်။ 】

အလင်းမျက်နှာပြင် ၏ အောက်တွင်။

မဟာ ဒေသကြီး ငါးခု။ ဘီလီယံချီသော သက်ရှိများက ထိုစကားလုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ယခင် ကိုးကြိမ် ထက်ပင် ပိုမို ရှည်လျားသော တိတ်ဆိတ်မှု တစ်ခု အတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားကြသည်။

ထို့နောက်–

ဆူပွက်သွားကြတော့သည်။

"ဧကရာဇ် တစ်ဝက် က တာအို ဟောကြားတဲ့ ရုပ်သံမှတ်တမ်း။ အပြည့်အစုံ ဗားရှင်း"

"ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ။ အဲဒါ လူတွေ သွားလို့ ရတဲ့ နေရာလား"

"လေလံတင်မယ့် ပစ္စည်း ခုနစ်ခု။ ဒါက ပထမဆုံး တစ်ခုတည်း ရှိသေးတယ်၊ နောက် ခြောက်ခုက ဘာတွေများ ဖြစ်မလဲ"

"ကိုယ်စားလှယ်၊ အသစ် တစ်ယောက်လား"

"နောက်ထပ် ငါးရက် နေရင်။ တစ်နာရီ။ ငါ လူမွဲ စာရင်းခံရရင်တောင်မှ အဲဒါကို ကြည့်ကို ကြည့်ရမယ်။"

ကောင်းကင် သုံးဆယ့်သုံးဘုံ။

ဧကရာဇ် စိတ်ဆန္ဒ က ထိုစကားလုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ထို့နောက် သူ ပြုံးလိုက်သည်။

အပြုံးလေးက မှုန်ဝါးဝါးလေးပါ။

ဒါပေမယ့် အဲဒါက ဇီဝေ ဧကရာဇ် နန်းတော် တည်ဆောက်ပြီးကတည်းက သူ တကယ်... ရယ်မောလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ... ဧကရာဇ် တစ်ဝက် က တာအို ကို ဟောကြားတယ်..."

"ဒီလူငယ်လေးက... သူက တော်တော်လေး ကြီးကျယ်တဲ့ အစီအစဉ် တွေ ရှိတာပဲ..."

မဟာ ထိုက်ယင် အရှင်သခင် ၏ ရေခဲပြာရောင် မျက်လုံးကြီးက အနည်းငယ် လှိုင်းထသွားသည်။

အေးစက်သော ထိုမျက်နှာပေါ်တွင် မှုန်ဝါးဝါး... မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားမှု အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

နေမင်း ဘိုးဘေး နတ်ဘုရား ၏ ရွှေရောင် ကျီးကန်း ပုံရိပ်ယောင်က အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားသည်။

ထို မီးခဲလေးများထဲမှနေ၍၊ ပြင်းထန်သော အလင်းရောင် တစ်ခုက တစ်ဖန် ပြန်လည် တောက်လောင်လာသည်။

"ဧကရာဇ် တစ်ဝက် က စကားပြောနေတယ်... ဧကရာဇ် တစ်ဝက် က စကားပြောနေတယ်..."

"ဒီအရှင်သခင်က... မရမနေ ယူရလိမ့်မယ်..."

မဟာနေမင်း တထာဂတ လူဝင်စား ၏ ဗုဒ္ဓ အလင်းရောင်များက သဲကန္တာရ ပေါ်သို့ ဖြာကျနေသည်။

ကရုဏာများ ပြည့်နှက်နေသော ထိုမျက်နှာပေါ်တွင် ပြတ်သားသော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်ခနဲ လင်းလက်သွားသည်။

……………