အခန်း ၁၄၉

အခန်း ၁၄၉ ။ ။ သံသရာလည်ခြင်း။

ထို ဒဏ္ဍာရီထဲက တည်ရှိမှုကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း၊ သူတို့က အဲဒီ "နယ်ပယ် ပြင်ပမှ လေပြေ" လေး တစ်မျှင် အတွက် သေမချာမနေ ယှဉ်ပြိုင်နေကြတယ်။

ပျက်သုဉ်းခြင်းရဲ့ စိတ်ဆန္ဒ က တိတ်ဆိတ်စွာ ဘေးဖယ်ပေးလိုက်ပြီး၊ ဒီအရာတွေ အားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေတာကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြတယ်။

နောက်ဆုံး လေလံကြေး က ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်း ၅၀ (၅၀,၀၀၀,၀၀၀) မှာ ရပ်တန့်သွားတယ်။

တတိယမြောက် တာအို ဧကရာဇ် တစ်ဝက်၏ စိတ်ဆန္ဒ က၊ "ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်း ၅၀ + တာအိုသီးပွင့် အားလုံး + တည်ရှိမှု ကိုယ်နှိုက် + အကန့်အသတ်မရှိ ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု + တာအို ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာမှု + မဟာ ဧကရာဇ် ရဲ့ နောက်ဆုံး စကား" ဆိုတဲ့ ပေါင်းစပ်မှု ကြီးနဲ့ လေလံဆွဲထားတာကြောင့်၊ လောလောဆယ် ဦးဆောင်နေတယ်။

အခြား တာအို ဧကရာဇ် တစ်ဝက် နှစ်ပါး၏ အတွေးများ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

သူတို့ အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

အချိန်အကြာကြီး နေပြီးနောက်။

ထို့နောက်–

ပထမဆုံး တာအို ဧကရာဇ် တစ်ဝက်က ဖြည်းညင်းစွာ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

ဒုတိယမြောက် တာအို ဧကရာဇ် တစ်ဝက် က သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

သူတို့ မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ဘူး။

သူတို့ မယှဉ်ပြိုင်ရဲကြဘူး။

တတိယမြောက် တာအို ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ရဲ့ လောင်းကြေးက အရမ်း လေးလံလွန်းတယ်။

သူတို့ ခံနိုင်ရည် ရှိတဲ့ အတိုင်းအတာ ကို ကျော်လွန်နေပြီ။

ထို တာအို ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ၏ စိတ်ဆန္ဒက တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

အားရှီ လေလံတူ ကို ချလိုက်မည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

အားရှီ လေလံတူ ကို ကိုင်ထားသော လက်က ကျောက်ဆောင် တစ်ခုလို ခိုင်မာနေသည်။

"ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်း ၅၀၊ အပြင် တာအိုသီးပွင့် အားလုံး၊ တည်ရှိမှု ကိုယ်နှိုက်၊ အကန့်အသတ်မရှိ ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု၊ တာအို ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာမှု၊ နဲ့ မဟာ ဧကရာဇ် ရဲ့ နောက်ဆုံး စကား—"

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။

"ပထမအကြိမ်။"

"ဒုတိယအကြိမ်။"

"တတိယအကြိမ်။"

လေလံတူ ကျဆင်းသွားသည်။

"ရောင်းချပြီးစီးပါပြီ။"

တတိယမြောက် လေလံပစ္စည်း ဖြစ်သော "နယ်ပယ် ပြင်ပမှ လေပြေ" ကို၊ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်း ၅၀ နှင့် ထို ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံး ဖြင့် လဲလှယ်ကာ အောင်မြင်စွာ ရောင်းချပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို လေပြေလေး က အလွန် မှုန်ဝါးပြီး၊ သတိထားမိရန် ခက်ခဲလောက်အောင် တိုးညင်းသော အငွေ့အသက်လေး တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ထို ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထို တာအို ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ၏ စိတ်ဆန္ဒက အနည်းငယ် လှိုင်းထသွား၏။

ထို့နောက်၊ ၎င်းက စကားပြောလာသည်။

အသံက အက်ကွဲပြီး ရှေးကျနေသော်လည်း၊ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသော... မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားမှု အရိပ်အယောင် တစ်ခု ပါဝင်နေသည်:

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

"ငါ... ထွက်ခွာတော့မယ်။"

"တစ်နေ့နေ့မှာ၊ တာအို ကို ရရှိတဲ့ သူ ဟာ ဒီလေပြေ လေးနောက်ကို လိုက်ပြီး၊ ဒီလောကကြီးရဲ့ အပြင်ဘက် လမ်းကြောင်း ပေါ်ကို ခြေချနိုင်ခဲ့ရင်—"

"ငါ... အဲဒီဘက်မှာ မင်းကို စောင့်နေမယ်။"

အတွေးများ လွင့်ပျယ်သွားသည်။

ထို ဧကရာဇ် တစ်ဝက် က ဒီလောကကြီး ကနေ ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ် တိတိကျကျ ဆိုရလျှင်၊ ၎င်းက ထို "နယ်ပယ် ပြင်ပမှ လေပြေ" ကို သယ်ဆောင်ပြီး၊ "အပြင်ဘက်" ကို ရှာဖွေဖို့ ခရီးစဉ် တစ်ခု စတင်လိုက်ပြီ ပင်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင်၊ မဟာ သူတော်စင် အားလုံး၏ အတွေးများက အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

ချီအငွေ့အသက် ပျောက်ကွယ်သွားရာ အရပ်ဆီသို့ သူတို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။

ရိုသေမှု တွေ ရှိတယ်။

နာကြည်းမှု တွေ ရှိတယ်။

တောင့်တမှု တွေ ရှိတယ်။

ပြီးတော့ မနာလိုမှုတွေလည်း ရှိတယ်။

အဲဒီ လမ်းကြောင်း ပေါ်ကို တက်လှမ်းနိုင်တဲ့ အတွက် သူ့ကို မနာလို ဖြစ်မိတယ်။

အပြင်ဘက်မှာ ဘာတွေရှိလဲ ဆိုတာကို မြင်တွေ့ခွင့် ရတဲ့ အတွက် သူ့ကို မနာလို ဖြစ်မိတယ်။

လေပြေလေး တစ်မျှင် သက်သက် ဖြစ်နေရင်တောင်မှ။

လမ်းကြောင်း တစ်ခု သက်သက် ဖြစ်နေရင်တောင်မှ။

ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခု... သက်သက် ဖြစ်နေရင်တောင်မှ။

ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု မျက်နှာပြင် ရှေ့တွင်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ မဟာ ဒေသကြီး ငါးခု အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု မျက်နှာပြင် ၆၄၁ ခု ၏ ရှေ့တွင်။

ဘီလီယံချီသော သက်ရှိများမှာ "တည်ရှိမှု" ဆိုတဲ့ အသိစိတ် လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့က အလင်းမျက်နှာပြင် ပေါ်ရှိ ကိုယ်စားလှယ်ကို ကြောင်အမ်းအမ်း ကြည့်ရင်း ထိုင်၊ ဒူးထောက်၊ လဲလျောင်း နေကြသည်။

အဲဒီ ကိုယ်စားလှယ် က ယခုလေးတင် ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်း ၅၀ တန်ဖိုးရှိတဲ့ လေလံပွဲ တစ်ခုကို ဦးဆောင် ကျင်းပခဲ့တယ်။

အဲဒီ ကိုယ်စားလှယ် က ယခုလေးတင် ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ကို ရူးသွပ်သွားစေပြီး၊ ပျက်သုဉ်းခြင်း ကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။

အဲဒီ ကိုယ်စားလှယ် က ယခုလေးတင် အရာတစ်ခုကို လေလံတင် ရောင်းချခဲ့တယ်— ဒီလောကကြီးရဲ့ အပြင်ဘက် က အရာတစ်ခု ကိုလေ။

ဒီလောကကြီးရဲ့ အပြင်ဘက်။

အဲဒါ သူတို့ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်ရဲတဲ့ သဘောတရား တစ်ခုပဲ။

အဲဒါ သူတို့ ရောက်ဖို့တောင် အိပ်မက် မမက်ရဲတဲ့ နယ်ပယ် တစ်ခုပဲ။

ပြီးတော့ ဒီအခိုက်အတန့်မှာတော့—

အဲဒီ သဘောတရား က၊ သူတို့ မျက်စိရှေ့မှာတင်၊ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်း ၅၀ ဆိုတဲ့ အံ့မခန်း စျေးနှုန်း နဲ့ လေလံတင် ရောင်းချခံလိုက်ရပြီ။

တစ်ယောက်ယောက်က ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်တယ်။

သူရဲ့ ရယ်မောသံက ခြောက်ကပ်ပြီး၊ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတယ်။ ဖားသူငယ် တစ်ကောင်က နောက်ဆုံးတော့ တွင်းပေါက် အပြင်ဘက်မှာ ဘာတွေရှိလဲ ဆိုတာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသလိုမျိုးပဲ။

တစ်ယောက်ယောက်က ရုတ်တရက် ငိုချလိုက်တယ်။

သူတို့က ရင်ထဲက လာတဲ့အထိ ငိုတယ်၊ အသည်းနှလုံးတွေ ကွဲအက်သွားမတတ် ငိုတယ်၊ သူတို့ တစ်သက်လုံး ကြိုးစားခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက ဗလာနတ္ထိ ထဲကို ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဆိုတာကို နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားတဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတွေလို ငိုကြွေးတယ်။

အများစုကတော့ ကြောင်အမ်းအမ်း ထိုင်နေကြတယ်။

အလင်းမျက်နှာပြင် ကို ကြည့်နေကြတယ်။

ကိုယ်စားလှယ် ကို ကြည့်နေကြတယ်။

လေလံစင်မြင့် ပေါ်မှာ ရပ်နေပြီး၊ ချီအငွေ့အသက်က စစ်မှန်သောရုပ်သွင် အဆင့် သာ ရှိပေမယ့်၊ ကောင်းကင်ဘုံ တွေကို ဦးညွှတ်သွားစေတဲ့ အဲဒီ မီးခိုး-အပြာရောင် ပုံရိပ်လေး ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြတယ်။

ထို့နောက်–

အလင်းမျက်နှာပြင် ထဲမှာ၊ အားရှီ စကားပြောလိုက်တယ်။

သူ၏ အသံက အပြာရောင် ကျောက်ဆောင်များကို ဖြတ်သန်း စီးဆင်းသွားသော တောင်ကျစမ်းရေ တစ်ခုလို နက်ရှိုင်းပြီး တည်ငြိမ်နေဆဲပင်:

"တတိယမြောက် ပစ္စည်း ရောင်းချပြီးသွားပါပြီ။"

"အခု—"

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။

"စတုတ္ထမြောက် ပစ္စည်း။"

သူ၏ လက်က စတုတ္ထမြောက် ခုံဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ရောက်သွားသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင်၊ ယခုလေးတင်မှ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သော မဟာ သူတော်စင် များ၏ အတွေးများက။ သူတို့ နောက်တစ်ကြိမ် အသက်ရှူအောင့်ထားလိုက်ကြသည်။

ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော ထို ဧကရာဇ် တစ်ဝက် များက ပြန်မလာကြတော့ပေ။

သို့သော် ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ အကြည့် ကတော့ ရှိနေဆဲပင်။

၎င်းက တိတ်ဆိတ်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

ကိုယ်စားလှယ် ကို ကြည့်နေသည်။

စတုတ္ထမြောက် ခုံကို ကြည့်နေသည်။

ထွက်ပေါ်လာတော့မယ့် စတုတ္ထမြောက် ပစ္စည်းကို ကြည့်နေသည်။

အားရှီ ၏ လက်က ပရမ်းပတာ အလင်းရောင် ပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူ ချက်ချင်း မလှန်လိုက်ပေ။

သူ ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထို မဟာ သူတော်စင်များ၏ အတွေးများကို ကျော်ဖြတ် ကြည့်လိုက်သည်။

ထို တာအို ပျက်သုဉ်းခြင်း ကို ကျော်ဖြတ် ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ စကားပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အသံက နက်ရှိုင်းပြီး တည်ငြိမ်နေသော်လည်း၊ လူတိုင်း၏ နှလုံးခုန်သံကို ရပ်တန့်သွားစေနိုင်သည့် အလေးချိန် တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

"စတုတ္ထမြောက် ပစ္စည်း—"

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။

"ဒီပစ္စည်းက ဧကရာဇ် အဆင့် နဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။"

"ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း နဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။"

"ဒီလောကကြီးရဲ့ အပြင်ဘက် က အရာတွေနဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။"

၎င်းက အရာတစ်ခုတည်း နဲ့သာ သက်ဆိုင်သည်—

သူ၏ လက်က ပရမ်းပတာ အလင်းရောင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

"—'သံသရာလည်ခြင်း'။"

"သံသရာလည်ခြင်း"။

ထိုစကားလုံး နှစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ "နယ်ပယ် ပြင်ပမှ လေပြေ" ကြောင့် အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သော ကောင်းကင်ယံရှိ အတွေးများက နောက်တစ်ကြိမ် အပြင်းအထန် လှိုင်းထသွားကြပြန်သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ လှိုင်းထသွားသည့် ပုံစံက ယခင်ကနှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေသည်။

အရင်ကတော့ ရူးသွပ်မှု တွေ။

လောဘ တွေ။

အရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုထားမှု တွေ။

ပြီးတော့ ဒီတစ်ခါတော့—

ကြောက်ရွံ့မှု တွေ။

ရိုသေမှု တွေ။

ဟုတ်တယ်... တုန်လှုပ်မှု တွေ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ "သံသရာလည်ခြင်း" ဆိုတာ "ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း" ထက်တောင် ပိုပြီး တားမြစ်ခံထားရတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပဲ။

ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ဆိုတာ အသက် ရဲ့ အဆက်ဖြစ်တယ်။

သံသရာလည်ခြင်း ဆိုတာ အသက် နဲ့ သေခြင်း ကို ပြန်လည် ရေးသားခြင်း ဖြစ်တယ်။

ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ဆိုတာ အထက်ကို တက်လှမ်းခြင်း ဖြစ်တယ်။

သံသရာလည်ခြင်း ဆိုတာ အောက်ခြေကနေ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ခြင်း ဖြစ်တယ်။

သံသရာလည်ခြင်း ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ် ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။

ဆိုလိုတာက အသက် နဲ့ သေခြင်း စာအုပ် ကို ပြန်လည် ရေးသားလို့ ရမယ်၊ သေဆုံးသွားတဲ့ သူတွေကို ပြန်လည် အသက်ရှင်လာအောင် လုပ်လို့ ရမယ်၊ ပြီးတော့ ကွယ်လွန်သွားတဲ့ အရာတွေကို ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာအောင် လုပ်လို့ ရမယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။

ဆိုလိုတာက အကြောင်းတရားကို နောက်ပြန်လှည့်လို့ ရမယ်၊ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲလို့ ရမယ်၊ ပြီးတော့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သံသရာလည်ခြင်း တွေထဲမှာ မသေနိုင်တဲ့ အသက်ကို ရရှိနိုင်မယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။

ဆိုလိုတာက သေမင်း ရဲ့ အထက်မှာ ရှိတဲ့ သေမင်း၊ ကောင်းကင် တာအို ရဲ့ အထက်မှာ ရှိတဲ့ ကောင်းကင် တာအို ဖြစ်လာမယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။

ဒါက ဧကရာဇ် တစ်ဝက် တောင် မထိတွေ့ရဲတဲ့ တားမြစ် နယ်ပယ် တစ်ခုပဲ။

ဒါက လေဟာနယ် ကမ္ဘာ တောင် ကြောက်ရွံ့ရတဲ့ အဆုံးစွန် အာဏာ တစ်ခုပဲ။

အားရှီ ၏ လက်က ပရမ်းပတာ အလင်းရောင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ခုံပေါ်တွင် လုံးဝ ဗလာကျင်းနေသည်။

အပိုင်းအစ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

အဆုံးအစမဲ့ အလင်းရောင်များ ပါဝင်နေပုံရသည့်၊ လက်ဖဝါး အရွယ်အစားရှိ မည်းနက်သော အပိုင်းအစ တစ်ခု။

ထို အမည်းရောင်က သာမန် အမည်းရောင် မျိုး မဟုတ်ပေ။

၎င်းက အလင်းရောင် အားလုံးကို ဝါးမျိုသွားနိုင်တဲ့ အမည်းရောင်မျိုး ဖြစ်တယ်။

နတ်ဘုရား အာရုံတွေတောင် ဖောက်ထွင်း မမြင်နိုင်တဲ့ အမည်းရောင်မျိုး ဖြစ်တယ်။

ဝိညာဉ်ကို ဝါးမျိုသွားနိုင်တဲ့၊ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဝါးမျိုသွားနိုင်တဲ့၊ တည်ရှိမှုကို ဝါးမျိုသွားနိုင်တဲ့ အကြွင်းမဲ့ အမည်းရောင်မျိုး ဖြစ်တယ်။

သို့သော် ထို အမည်းရောင် အတွင်းတွင်၊ မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းစက်လေးများ တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထို အလင်းစက်လေးများက ကြယ်လေးတွေ မဟုတ်ဘူး။

ဟုတ်တယ်— အဲဒါတွေက သံသရာလည်ခြင်းတွေပဲ။

အဲဒါတွေက သံသရာလည်ခြင်း ထဲမှာ ရုန်းကန်နေရတဲ့၊ နစ်မြုပ်သွားတဲ့၊ ပြီးတော့ နိုးထလာတဲ့ ဝိညာဉ် တစ်ခုချင်းစီရဲ့ အခိုက်အတန့်တွေပဲ။

အဲဒါတွေက သံသရာလည်ခြင်း ထဲမှာ ကျိုးပဲ့သွားတဲ့၊ ပြန်လည် ပေါင်းစပ်သွားတဲ့၊ ပြီးတော့ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေရဲ့ ခြေရာတွေပဲ။

အဲဒါက သံသရာလည်ခြင်း ထဲမှာ အသက် နဲ့ သေခြင်း တွေ တစ်လှည့်စီ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့၊ လည်ပတ်နေတဲ့၊ ပြီးတော့ ထပ်တလဲလဲ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ ထာဝရ သံသရာလည်ခြင်းတွေပဲ။

၎င်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် မြင်ကွင်း တစ်ခုတည်းသာ ထွက်ပေါ်လာသည်—

အဆုံးအစမဲ့ သံသရာလည်ခြင်း။

မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အသက် နဲ့ သေခြင်း တွေ။

အဆုံးအစမဲ့ ထပ်တလဲလဲ ဖြစ်ပေါ်မှု တွေ။

ပြီးတော့–

သံသရာလည်ခြင်း ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ၊ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေတဲ့ ပုံရိပ် တစ်ခု။

အဲဒီ ပုံရိပ်က ဘယ်ခေတ်ကာလ နဲ့မှ မသက်ဆိုင်ဘူး။

အဲဒီ ပုံရိပ်က ဘယ်ကမ္ဘာ နဲ့မှ မသက်ဆိုင်ဘူး။

အဲဒီ ပုံရိပ်က သံသရာလည်ခြင်း ကို ထိန်းချုပ်တဲ့ သူပဲ။

သူတို့က အသက် နဲ့ သေခြင်း ကို ဆုံးဖြတ်တဲ့ သူတွေပဲ။

သူတို့က ကံကြမ္မာကို ရေးသားတဲ့ သူတွေပဲ။

အားရှီ ၏ အသံက တည်ငြိမ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်:

"စတုတ္ထမြောက် လေလံတင်မယ့် ပစ္စည်းက၊ 'သံသရာလည်ခြင်း ၏ လျှို့ဝှက်ချက်' ဖြစ်ပါတယ်။"

"၎င်းက ဒီလောကကြီးက အရာတစ်ခု မဟုတ်သလို၊ ပျက်သုဉ်းခြင်း က အရာတစ်ခုလည်း မဟုတ်ဘူး၊ လူသိများတဲ့ ဘယ် အတိုင်းအတာ ရဲ့ အကြွင်းအကျန်မှလည်း မဟုတ်ဘူး။"

"၎င်းက... သံသရာလည်ခြင်း ရဲ့ အဆုံးသတ် ကနေ လာတာပါ။"

"မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အသက် နဲ့ သေခြင်း တွေ၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မှတ်ဉာဏ် တွေ၊ နဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဝိညာဉ် တွေ နောက်ဆုံးမှာ စုဆုံသွားတဲ့ နေရာကနေ လာတာပါ။"

"လေဟာနယ် ကမ္ဘာ တောင် မရောက်ရှိနိုင်တဲ့၊ ပြီးတော့ ဧကရာဇ် တစ်ဝက် တွေတောင် မခိုးကြည့်ရဲတဲ့... အဲဒီ အကြွင်းမဲ့ တားမြစ်ချက်ကြီးထဲကနေ လာတာပါ။"

"မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်တွေ၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကပ်ဘေး တွေကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်၊ ကျွန်ုပ်တို့ လေလံရုံ က သံသရာလည်ခြင်း ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာက တားမြစ် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခုကနေ၊ အထူး နည်းလမ်းတွေကို အသုံးပြုပြီး ဖမ်းယူ၊ ချိတ်ပိတ်ကာ၊ ဒီကနေ့အထိ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။”

………….