အခန်း ၂၈၀၁
Vol. 281 Ch. 2801
အခန်း (၂၈၀၁) - သဘောတူညီမှု ရရှိခြင်း
ဖန့်ချန်တို့ တည်းခိုနေသည့် တည်းခိုခန်းသို့ ရောက်ခါနီးအချိန်တွင် သက်ကြီးသူတော်စင် မှာ အကြိမ်ကြိမ် တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် အသံလွှင့်စကားပြော၍ မနေနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။
“မမလေး၊ ကျွန်တော်တို့မှာ လော့ထျန်းဝမ် ဘက်နဲ့ ပြေလည်အောင် ညှိနှိုင်းဖို့ အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ကျန်ပါသေးတယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း နောက်ထပ် အချိန်အနည်းငယ်လောက် ဆွဲထားလို့ ရနိုင်ပါသေးတယ်။
အကယ်၍ မမလေးသာ အပြင်က သူတော်စင်တစ်ဦးကို ခေါ်ပြီး ဒီတိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ခိုင်းလိုက်မယ်ဆိုရင်တော့…… လော့ထျန်းဝမ် ဘက်က ကျွန်တော်တို့နဲ့ နောက်ထပ် ညှိနှိုင်းတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
“ဝမ်အဘိုး၊ လော့ထျန်းဝမ် ဘက်က ကျွန်မတို့ကို ဘယ်တုန်းကမှ အမှန်တကယ် ညှိနှိုင်းဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါဟာ ဖားကို ရေနွေးနွေးထဲထည့်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြုတ်သတ်တဲ့ နည်းလမ်းပဲဆိုတာ ဝမ်အဘိုး မမြင်မိဘူးလား ”
“ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးပါပြီ။ ဝမ်အဘိုး အနေနဲ့ ကျွန်မကို ထောက်ခံပေးဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်။”
ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်အေးစက်နေသည်။
သက်ကြီးသူတော်စင် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“ဟုတ်ကဲ့။”
တည်းခိုခန်းသို့ ရောက်သောအခါ ဖန့်ချန်၏ အဖွဲ့ဝင် အကြီးကဲငါးဦးတို့မှာ ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် ကို အလွန်ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။ ထို့နောက် နောက်လာမည့် အရောင်းအဝယ် စည်းကမ်းချက်များကို နားထောင်ရန် နေရာယူလိုက်ကြသည်။
“ယဲ့အစ်ကို၊ ဒီအရောင်းအဝယ်ရဲ့ အဓိက အချက်ကတော့ ရှင့်အနေနဲ့ အချိန်တိုအတွင်းမှာ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်း အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ပြီး ငါ့အစ်ကိုကြီး ကိုယ်စား လော့ထျန်းဝမ် ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံပေးဖို့ပဲ။”
ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောသည်။
ထောင့်တွင် ရပ်နေသော ရှန်ပါဝမ် မှာ "လော့ထျန်းဝမ်" ဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အလွန်ပင် စိတ်ညစ်သွားသည်။
အကြီးကဲငါးဦး သူတော်စင်ကြီးများမှာ ထိုအခြေအနေကို သတိပြုမိပြီး ရှန်ပါဝမ် နှင့် အသံလွှင့်၍ တိုင်ပင်ကြသည်။ ရှန်ပါဝမ် ၏ ဒေါသတကြီး ရှင်းပြချက်များကြောင့် လော့ထျန်းဝမ် ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို သူတို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း နားလည်လာကြသည်။
သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ် (၃) ပုံ၊ မျှော်လင့်ချက် (၇) ပုံနှင့် ဖြစ်နေသည်။
“ဒီအရောင်းအဝယ်ကနေ ငါတို့ရမယ့် အမြတ်က ရှန်ပါဝမ် နဲ့ လုပ်တဲ့ အရောင်းအဝယ်ထက် ပိုများမှာ သေချာတယ် မဟုတ်လား ပြိုင်ဘက်က တခြားစီပဲကိုး။”
“သေချာတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လောက်အထိ အန္တရာယ်များမလဲဆိုတာ မသိဘူး။”
“ငါတော့ ဖန့်သူတော်စင်ဘိုဘေး က ကံဆိုးခြင်းကို ရှောင်ပြီး ကံကောင်းခြင်းကို ရွေးချယ်တတ်တဲ့ နည်းလမ်းကို သိတယ်လို့ ထင်တယ်။ ဒီကိစ္စသာ တကယ်အန္တရာယ်များရင် သူ ဒီကိစ္စမှာ ဝင်ပါပြီး အကြောင်းတရားတွေ ဆက်နွှယ်မိမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား ”
“ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ……”
လျှို့ဝှက်စွာ တိုင်ပင်ပြီးနောက် သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ဖန့်ချန်နှင့် ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် တို့ဆီသို့ တစ်ဖန် ပြန်ရောက်သွားသည်။
သက်ကြီးသူတော်စင် မှာလည်း ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး တိကျသော အဖြေကို စောင့်မျှော်နေသည်။
“ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်း အဆင့်ကို တက်ဖို့က ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ မေးခွန်းတစ်ခုရှိတယ်။ ငါသာ အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်သွားရင် အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲ မှာ ပြိုင်ဘက်တွေကလည်း ပြောင်းလဲသွားမှာပဲ။”
“မူလက ငါ အန္တရာယ်ကြယ် တွေကို တိုက်ပြီးရင် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ် အဆင့်ကို တက်မယ်၊ ပြီးရင် အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲ ကို ပြန်တိုက်မယ်၊ ငါတို့ မျိုးနွယ်စုအတွက် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ တွေကို အနိုင်ယူမယ်လို့ စီစဉ်ထားတာ။”
“အခု အချိန်တိုအတွင်းမှာ နောက်ပိုင်း အဆင့်ကို တက်လိုက်ရင် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ် အဆင့်မှာ ဆုံးရှုံးသွားမယ့် အခွင့်အရေးကို ဘယ်လို ပြန်အစားထိုးမလဲ အနည်းဆုံးတော့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ၁၀ ခုကျော် ဆုံးရှုံးသွားမှာပေါ့ ”
ဖန့်ချန်က တွေးတော၍ ပြောလိုက်သည်။
“ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေး ပြောတာလည်း မှန်တာပဲ။”
အကြီးကဲငါးဦးမှာ ခေါင်းညိတ်၍ သဘောတူကြသည်။
ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး သက်ကြီးသူတော်စင် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။
“မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အလွန်အမင်း ယုံကြည်လွန်းနေတာပဲ။ မင်း ရှုံးမှာကို မတွေးထားဘူးလား ”
“မရှုံးဘူး။”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်
“ငါ အတူတူတောင်းဆိုတာလို့ မထင်ပါနဲ့။ ဒါဟာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ တောင်းဆိုမှုပါ။ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့မှပဲ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ဆိုတာ ဖြစ်လာနိုင်မှာပါ။”
“မင်းတို့က လုံရှန်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် နဲ့ မတူဘူး။ သူတို့မှာ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုပဲ ကျန်တော့လို့ ပေတို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ဘက်က ငါ့အဆင့်နဲ့ လိုက်ပြီး စိန်ခေါ်ခိုင်းနိုင်တာ။ မင်းတို့မှာ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ တွေ ကျန်နေသေးတယ် မဟုတ်လား အဲဒီနယ်မြေတွေ လုံရှန်းနိုင်ငံတော် လိုမျိုး ဖြစ်သွားတဲ့အထိ စောင့်နိုင်ရင်တော့ ငါ့အခြေအနေတွေကို ပိုလျှော့ပေးနိုင်ပါတယ်။”
သက်ကြီးသူတော်စင် ထပ်ပြောရန် ပြင်သော်လည်း ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် က လက်ကို အသာမြှောက်ကာ တားဆီးလိုက်သည်။
ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် က ခေါင်းညိတ်၍ -
“ဒီအပိုင်းမှာ ယဲ့အစ်ကို စိုးရိမ်တာလည်း သဘာဝကျပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယဲ့အစ်ကို ရဲ့ တိုးတက်မှုနှုန်းအရ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ တွေကို အနိုင်ယူဖို့ အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း ၁၀၀၀ ကနေ ၂၀၀၀ အထိ ကြာဦးမှာပါ။”
“ယဲ့အစ်ကို ကို အကျိုးအမြတ် အချို့ကို ကြိုတင်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒီတိုက်ပွဲမှာ လော့ထျန်းဝမ် နဲ့ သရေကျခဲ့ရင် တစ်လှည့် ပြောင်းလဲခြင်း ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် (၅) လုံး နဲ့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ (၃) ခု ပေးပါ့မယ်။”
“အကယ်၍ လော့ထျန်းဝမ် ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင်တော့ တစ်လှည့် ပြောင်းလဲခြင်း ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် (၁၀) လုံး နဲ့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ (၅) ခု ပေးပါ့မယ် ”
“မမလေး၊ ဒီလို အခြေအနေမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကမ်းလှမ်းရတာလဲ ကျွန်တော်တို့မှာ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ (၁၆) ခုပဲ ကျန်တော့တာလေ ”
သက်ကြီးသူတော်စင် မှာ ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်ပြီး အသံလွှင့်ကာ ပြောသည်။
ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် က သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဖန့်ချန်ကိုသာ ကြည့်နေသည်။
“အကယ်၍ ငါ ရှုံးသွားရင်ရော ”
ဖန့်ချန်က သာမန်အတိုင်း မေးသည်။
“ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် တစ်လုံး ပေးပါ့မယ်။”
ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် က ပြန်ဖြေသည်။
အကြီးကဲငါးဦးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဒီအရောင်းအဝယ်က အတော်လေး အမြတ်ကျန်မည့်ပုံ ပေါ်သည်။
“အကယ်၍သာ မင်း လော့ထျန်းဝမ် ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် ဝူရှန်းပေမြိန့် ဗဟိုချက် မှာ မင်းရဲ့ အဆင့်က အလွန်မြင့်မားသွားမှာပဲ။”
ဝမ်ချုံစန်း က အသံလွှင့်၍ ပြောသည်။
“ဒါပေမဲ့ အချိန်တိုအတွင်း ငါတို့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အဆင့်မြင့်တင်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ နောက်ပြီး အဆင့်မြင့်လေလေ ပြိုင်ပွဲတွေမှာ ရမယ့် အကျိုးအမြတ်က ပိုများလေပဲ။ ဒီကိစ္စကို မင်းကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ပါ။”
“ဝမ်အိုကြီး ငါတို့ ခုချိန်မှာ အခြေလှမ်းကို ကျယ်ကျယ်လှမ်းဖို့ လိုတယ် မဟုတ်လား ”
ဖန့်ချန်က အဖြေမပေးသေးဘဲ ဝမ်ချုံစန်း ကို မေးမြန်းပြီးနောက် ရှဲ့အာမန် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“နံပါတ် (၉)၊ မင်း ယုံကြည်မှုရှိရင် လက်ခံလိုက်ပါ။”
ရှဲ့အာမန် က အသံလွှင့်ပြောသည်။
“လက်ခံလို့ ရတယ်။”
ဝမ်ချုံစန်း ကလည်း အကြံပြုသည်။
“ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင်၊ မင်းရဲ့ အခြေအနေတွေကို ငါ လက်ခံတယ်။”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်
“ငါတို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အဆင်ပြေပါစေ။ အခုပဲ စာချုပ်တစ်ခု ချုပ်ဆိုကြရအောင်။ တကယ်လို့ ဒီတိုက်ပွဲမှာ ငါ သေသွားခဲ့ရင် အဲဒီ ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် တစ်လုံးကို သူတို့ဆီ ခွဲပေးလိုက်ပါ။”
အကြီးကဲငါးဦး၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
“ကောင်းပါပြီ။”
ဖန့်ချန် လက်ခံသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် လည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
“ဝမ်အဘိုး၊ ဒါက အနည်းဆုံး ပေးဆပ်ရမယ့် အခကြေးငွေပါ။ ယဲ့ထျန်းဂူ သာ လော့ထျန်းဝမ် ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် နှစ်ဆ ပေးရရင်တောင် တန်ပါတယ်။ နောက်ထပ် ဒီအရောင်းအဝယ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့တော့။ တချို့ကိစ္စတွေကို ကျွန်မ မပြောပြပေမဲ့ ဝမ်အဘိုး သိထားသင့်တယ်။”
ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် က စကားပြောရန် ပြင်နေသော သက်ကြီးသူတော်စင် ကို အသံလွှင့်၍ ပြောလိုက်သည်။
သက်ကြီးသူတော်စင် ၏ မျက်နှာမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။
……
……
နောက်ပိုင်းတွင် ဖန့်ချန်နှင့် ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် တို့ ဗဟိုချက်ကိုယ်စားလှယ် ထံသွား၍ စာချုပ်ချုပ်ဆိုသည့် မြင်ကွင်းကို အခြားသော သူတော်စင်များကလည်း မြင်တွေ့သွားကြသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော သူတော်စင်များမှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
"ယဲ့" ဟူသော နာမ်စားဖြင့် လူတစ်ယောက်သည် ဤမျှထိ အန္တရာယ်များသော ကိစ္စတွင် ဝင်ပါရဲလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
“ရှန်ပါဝမ် က အစပြုလိုက်လို့ပဲ ဒီလူက ဒီနည်းလမ်းနဲ့ပဲ ငွေရှာလို့ရမယ် ထင်သွားတာ။”
အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား ၏ အစ်ကိုကြီးက သရော်၍ ပြောလိုက်သည်။
“ဒီစစ်မြေပြင်မှာ ဒီလိုလူတွေ အများကြီးပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ဘာဖြစ်သွားလဲ အရိုးတောင် မကျန်တော့ဘူး။”
“သူ့ကို လော့ထျန်းဝမ် ဘက်က အလွတ်မပေးစေရဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ရဲ့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ တွေကိုတော့ သူ ပြန်အန်ထုတ်သွားရမယ်။”
ကျန်းစစ်လုံ က တွေးတော၍ ပြောသည်။
“ဘယ်လို အန်ထုတ်ခိုင်းမလဲ ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ ကို သူ့ဆီ အရင်သွားတိုက်ခိုင်းမလို့လား ”
အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား ၏ အစ်ကိုကြီးက မေးလိုက်သည်။
“မင်း ညီကိုမှာ အခွင့်အရေးရှိတယ်။”
ကျန်းစစ်လုံ က သူ့ကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။
“ရှုံးချာ၊ မင်း ညီကိုက ဒေါသကြီးတယ်။ မင်းပဲ သူ့ကို ဝင်ပြောနိုင်မယ်။ လော့ထျန်းဝမ် မရောက်ခင်မှာ ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ ကို အရင်တိုက်ခိုင်းဖို့ပဲ။ အဲဒီလိုဆိုရင် လော့ထျန်းဝမ် ဘက်ကိုလည်း မင်း အကျိုးပြုပြီးသား ဖြစ်သွားမယ် မဟုတ်လား ”
ရှုံးချာ သည် ကျန်းစစ်လုံ ကို စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုကိစ္စကို စတင် တွက်ချက်နေတော့သည်။