အခန်း ၂၈၀၂
Vol. 281 Ch. 2802
အခန်း (၂၈၀၂) - ဒီကောင်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က အလွန်ကြီးမားတယ်
ဖန့်ချန်နှင့် ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် တို့ စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီးသည့်နောက် တည်းခိုခန်းထဲသို့ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် အုပ်စုအချို့ ဆက်တိုက် ရောက်ရှိလာကြသည်။
ထိုသူတော်စင်များသည် ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် များက ခေါင်းဆောင်လာကြပြီး အစပိုင်းတွင် နှုတ်ဆက်စကား ပြောဆိုသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ဖန့်ချန်နှင့် ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် တို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည့် ကိစ္စဆီသို့သာ ဦးတည်သွားကြသည်။
သူတို့သည် အလွန်ပင် စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့် ထိုကိစ္စ၏ အကျိုးအပြစ်များကို ရှင်းပြကြကာ ဖန့်ချန်တို့အတွက် စိုးရိမ်ပေးနေသည့်အလား ဟန်ဆောင်ကြသည်။
ဖန့်ချန်လည်း ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် တုံ့ပြန်ပြောဆိုပြီးနောက် သူတို့အား ယဉ်ကျေးစွာ လမ်းခွဲပေးလိုက်သော်လည်း သူ၏ သဘောထားမှာမူ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။
“ဒါနဲ့ဆိုရင် (၅) ကြိမ်မြောက် ရှိပြီ။”
အကြီးအကဲငါးဦးမှာ ဖန့်ချန်၏ နောက်တွင်ရပ်၍ ထွက်ခွာသွားသော သူတော်စင်အုပ်စုကို ကြည့်ရင်း အမူအရာမှာ တည်လေးလာသည်။
စီကုကျိ က -
“ဒီ လော့ထျန်းဝမ် ရဲ့ နာမည်သတင်းက ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ တကယ်ကို ကြီးမားတာပဲနော်။ ဒီသူတော်စင်တွေအားလုံးက စည်းရုံးရေးဆင်းလာတာ။ လော့ထျန်းဝမ် ကိုယ်တိုင် ညွှန်ကြားတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူတို့ဘာသာ သူတို့ လာကြတာ ဖြစ်ဖို့များတယ်။”
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီး က -
“သူတို့က လော့ထျန်းဝမ် ရဲ့ ကျေးဇူးကို ရယူချင်ကြတာလေ။ ဒါပေမဲ့ အမှန်တကယ်တော့ ဒီကိစ္စကို လော့ထျန်းဝမ် က ကျေးဇူးတင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ စုံစမ်းကြည့်သလောက်တော့ သူကလည်း ရူးသွပ်လောက်အောင် တိုက်ခိုက်တတ်သူ တစ်ယောက်ပဲ။”
“သူက ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် တွေ အရေအတွက်က မနည်းတော့ဘူး။ တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို တစ်ခါပြီးတစ်ခါ အနိုင်ယူရင်းကနေ ဒီလောက် နာမည်ကြီးလာတာ။”
“ကြားရသလောက်တော့ သူက မကြာခင်မှာ နတ်ဘုရားငယ် (၁၂) ပါးထဲက တစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ပြီး သူ့နေရာဆက်ခံဖို့ သင်ကြားပေးလိမ့်မယ်တဲ့။ အဲဒီနောက်မှာတော့ လော့ထျန်းဝမ် က ကောင်းကင်အရှင်အဆင့် ကို တိုက်ရိုက် ရည်မှန်းလိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်။”
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင် တို့၏ အမူအရာမှာ ပိုမိုလေးနက်သွားသည်။
ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း နှင့် ယခု သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်းဝင်များ၊ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များဖြစ်သည့်အလျောက် သူတို့သည် ကောင်းကင်ငါးပါးအတွင်းမှာပင် တကယ့် ထိပ်သီးများ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ကောင်းကင်အရှင်အဆင့်သို့ အချိန်တိုအတွင်း တက်လှမ်းရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်သေးပေ။
အကောင်းဆုံးတွင်မူ အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် ကို ရရှိရန်သာ အနည်းငယ် ယုံကြည်မှု ရှိကြသည်။
သို့သော် ယခုရရှိထားသော သတင်းများအရ ထို လော့ထျန်းဝမ် မှာ သူတို့ထက် အဆင့်အတော်များများ သာလွန်နေသည့် ထိပ်သီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။
သူ့ကဲ့သို့သော သူများအတွက်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်အရှင်အဆင့် ဆိုသည်မှာ လက်တစ်ကမ်းတွင်သာ ရှိနေပေလိမ့်မည်။
“ဒီအချိန်အတွင်းမှာ လာပြီး စည်းရုံးသွားတဲ့လူတွေကို မှတ်မိကြရဲ့လား။”
ဖန့်ချန်က သာမန်အတိုင်း ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။
“မှတ်မိပါတယ်”
အကြီးအကဲငါးဦး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဤသည်မှာ လော့ထျန်းဝမ် ၏ အင်အားစုအကြောင်း သိရှိရမည့် အစွန်းတစ်ဖက်သာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူတို့အကြောင်းကို တစေ့တစောင်း လေ့လာနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
“ငါတို့ သတိထားဖို့ လိုသေးတယ်။ ရယ်မောနေသော နတ်ဆိုး ထွက်သွားပြီးကတည်းက တစ်ခါမှ ပြန်မပေါ်လာဘူး။ လော့ထျန်းဝမ် က တကယ်တမ်း ဘယ်လို သဘောထားမျိုး ရှိလဲဆိုတာ မသိရဘူး။”
ရှန်တူရှင်း က တွေးတော၍ ပြောသည်။
“သူ့သဘောထားက အရေးမကြီးပါဘူး။”
ဝမ်ချုံစန်း က အေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဆွေ့ထျန်းဟွမ် တို့မှာ ဝမ်ချုံစန်း ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဤကရုဏာတောင်မှ လူငယ်လေးမှာ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း အပြောအဆို၊ အပြုအမူများမှာ ပိုမိုထူးဆန်းလာသည်ဟု ခံစားရသည်။
“လူတွေ ထပ်လာနေပြီ။”
ဆွေ့ရှင်းကျီး က အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် အုပ်စုတစ်ခုမှာ သူတို့ဘက်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
အနီးအနားမှ သူတော်စင်များမှာ ထိုလူအုပ်ကို မြင်သည်နှင့် လမ်းကို အလိုအလျောက် ဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။
“အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား လည်း ပါနေတာပဲ။”
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင် က -
“ကလဲ့စားချေဖို့ လာတာ ဖြစ်မယ်။”
ကံကောင်းစွာပင် ထိုကိစ္စမှာ စိတ်ဝင်စားစရာ ဖြစ်လာသည်။
သူတို့ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ကာ အမူအရာများ ထူးဆန်းသွားကြသည်။ ဖန့်ချန်သည် အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲ ငါးပွဲ တိုက်ခိုက်ပြီး ကောင်းကင် ငါးပါးအတွက် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ငါးခု သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ အနိုင်ယူရန် စီစဉ်ထားသည်ကို သူတို့ သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။
“ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့၊ လမင်းကြီး၊ အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား……”
“ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်း အန္တရာယ်ကြယ် (၁၁) ဦးစလုံး ရောက်လာကြပြီပဲ။”
ပိုမိုများပြားသော သူတော်စင်များမှာ သတင်းကြား၍ ရောက်လာကြရာ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
“ယဲ့ထျန်းဂူ က ငါတို့ လာမယ်ဆိုတာ ကြိုသိနေပုံပဲ။”
အန္တရာယ်ကြယ် တစ်ဦးက ဖန့်ချန်သည် သူတော်စင်အုပ်စုတစ်စုကို ခေါ်ဆောင်ကာ သူတို့ကို ကြိုဆိုနေသယောင် ရှိသည်ကို မြင်ရသောအခါ အနည်းငယ် ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
“ဒီကောင် ရောက်တာ ဘယ်လောက်ကြာသေးလို့လဲ၊ သူ့ကို သတင်းပေးမယ့် သူတော်စင်တွေတောင် ရနေပြီ။”
“ဒီတစ်ခါ လော့ထျန်းဝမ် မဝင်ရောက်ခင်မှာ ငါတို့ပဲ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးလိုက်မယ်။ အခြားသူတော်စင်တွေလည်း ဒါကို မြင်ချင်နေကြမှာပဲ။”
မကြာမီပင် ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ မှာ အန္တရာယ်ကြယ် များအားလုံးနှင့်အတူ ဖန့်ချန်တို့၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။
“ယဲ့ညီအစ်ကို၊ ဒီတစ်ယောက်က ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ ပါ။”
အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား က တောင့်တင်းနေသော အမူအရာဖြင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
“အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား၊ မင်းတို့ အုပ်စုလိုက်ကြီး လာကြတာဆိုတော့ ငါ့ကို လာပြီး အတိတ်ဟောင်းတွေ ပြောမလို့တော့ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။
အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား မှာ စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်။
ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ က မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတုလေး လုပ်ကာ -
“ယဲ့ထျန်းဂူ၊ ငါ ဒီကိုလာတာက မင်းနဲ့ အပြန်အလှန် လေ့ကျင့် ချင်လို့ပါ။”
“ဟူးးး”
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူတော်စင်များမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အသက်ရှူသံ ပေါ်လာသည်။
“တကယ်ပဲ ယဲ့ထျန်းဂူ ကို လေ့ကျင့်မယ်လို့ လာပြောတာပဲ”
“ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ က လော့ထျန်းဝမ် မလာခင်မှာ အရင်ဆုံး ရင်ဆိုင်ပြီး သူ့ကို လော့ထျန်းဝမ် အတွက် မျက်နှာသာပေးချင်တာ ဖြစ်မယ်။”
“ဒါ လော့ထျန်းဝမ် လေ၊ ဝူရှန်းပေမြိန့် ဗဟိုချက်မှာ ဘယ်သူက သူ့မျက်နှာသာ မရချင်ပါ့မလဲ။ ငါသာ အခွင့်အရေးရှိရင် ငါလည်း လုပ်မှာပဲ၊ ကံမကောင်းတာက ငါ့စွမ်းအားက မမီဘူး။”
ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ က ပြုံး၍ ပြောသည်။
“သူတို့ ဘာပြောပြော ငါနဲ့ မဆိုင်ဘူး။ ငါက လော့ထျန်းဝမ် ကို ကိုယ်စားပြုပြီး တိုက်တာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက အန္တရာယ်ကြယ် ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို နားမလည်မှာ စိုးလို့ပါ။ တစ်ပွဲလောက် တိုက်ကြည့်ရင် မင်း နားလည်သွားမှာပါ။”
ကျန်းစစ်လုံ နှင့် ရှုံးချာ တို့မှာ အနီးအနားမှ ကြည့်နေကြသည်။ ကျန်းစစ်လုံ က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ရင်း ပြုံး၍ ပြောသည်။
“ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ ကိုယ်တိုင် ထွက်လာတော့ ဒီကိစ္စ အောင်မြင်ပြီပေါ့။”
“ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ ရလိုက်တဲ့ ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ဖို့က မလွယ်တော့ဘူး။”
ရှုံးချာက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ -
“ငါ့ညီကိုက ကျေးဇူးကြွေးကို အကြောက်ဆုံးပဲ။ ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ က ဒီကိစ္စကို လက်ခံလိုက်ပြီဆိုတော့ နောက်ပိုင်းမှာ သူက အဆပေါင်းများစွာ ပြန်ဆပ်ရလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ဘက်ကလည်း တစ်ခုခု ပြသဖို့ လိုလိမ့်မယ်။”
“သေချာတာပေါ့။ မင်းညီကိုအတွက် ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် တစ်လုံး လျှောက်ထားပေးပါ့မယ်။ သူ သုံးရမှာပဲ။”
ကျန်းစစ်လုံ က ပြောသည်။
ရှုံးချာက ခေါင်းညိတ်၍ -
“ဒါဆိုရင်တော့ ဖြစ်သင့်တာပေါ့။”
……
……
ဖန့်ချန် သေချာပေါက် လက်ခံလိမ့်မည်ဟု အားလုံး ထင်မှတ်ထားချိန်တွင် ဖန့်ချန်က -
“မင်းရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို နောက်မှ ပြောကြတာပေါ့။ အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲ ကို ငါ တစ်ပွဲချင်းစီ တိုက်မှာ။ မင်းနဲ့ အရင် တိုက်လိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ဘယ်လို တွက်မလဲ။ အဲဒါဆိုရင် ငါအများကြီး နစ်နာသွားမှာပေါ့။”
“ဘာ”
ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဖန့်ချန်၏ အကြည့်မှာ လမင်းကြီး ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
“လမင်းကြီး၊ ဒီနေ့ မင်း ရောက်လာတာ ကောင်းလိုက်တာ။ ငါ မင်းကို စိန်ခေါ်လိုက်မယ်။”
လမင်းကြီး မှာ ခဏတာ ကြောင်အပြီးတွင် လေးနက်စွာ ပြောသည်။
“အသက်ရှင်အောင် တိုက်မှာလား၊ သေဆုံးတဲ့အထိ တိုက်မှာလား ”
ဖန့်ချန် - “မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ”
“အသက်ရှင်အောင်ပဲ တိုက်မယ်။”
လမင်းကြီး လည်း အရှက်မရှိဘဲ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုလည်း အသက်ရှင်လျက်ပဲ တိုက်ကြတာပေါ့။”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ -
“နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ဘယ်နှစ်ခု လောင်းကြေးထပ်မလဲ ”
လမင်းကြီး ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတိထားဟန် ပေါ်လာသည်။
“တစ်ခုပဲ။ စည်းကမ်းက အဲဒီအတိုင်းပဲ။”
“ကောင်းပြီ။”
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်မှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူတော်စင်များမှာ သဘောပေါက်သွားကြသည်။
သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
“ဒီကောင်က ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို ငြင်းလိုက်တာလား ”
“သူ အေးဆေးပဲ လက်ခံလိမ့်မယ် ထင်ထားတာ။ ကြည့်ရတာ…… ဒီကောင်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က အလွန်ကြီးမားတာပဲ။”
“ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့သူတွေ အမြဲရှိနေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့…… ဒီတစ်ခါတော့ အန္တရာယ်ကြယ် နေရာမှာ ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်လာတော့မယ် ထင်တယ်……”
တီးတိုး စကားပြောသံများကြားတွင် ဖန့်ချန်နှင့် လမင်းကြီး တို့မှာ ဗဟိုချက်ကိုယ်စားလှယ် ထံသွား၍ စာချုပ်ချုပ်ဆိုလိုက်ကြသည်။
ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ မလှုပ်ရှားဘဲ ရပ်နေကာ သူတို့နှစ်ဦး၏ ကျောပြင်ကို ငေးကြည့်နေသည်။
“ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့၊ အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား စိုးရိမ်တာ မမှားဘူး။ ဒီကောင်က တစ်ယောက်ချင်းစီ တိုက်ရင်း ငါတို့ရဲ့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ တွေကို အကုန်ယူဖို့ ကြံနေတာ။”
အန္တရာယ်ကြယ် တစ်ဦးမှာ ဒေါသထွက်နေသည်။
ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ က ဂရုမစိုက်ဘဲ အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ငါ ကူညီပေးလိုက်ပါပြီ။ သူက လက်မခံတာပါ။”
“ဒီကျေးဇူးကတော့ ရှိနေဆဲပဲ။”
အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား က အမူအရာ ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
……
……
ကျန်းစစ်လုံ မှာ လက်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ညှစ်ချေလိုက်ရာ လက်ဖက်ရည်များ ပေကျံသွားသည်။
ရှုံးချာ က မျက်မှောင်ကြုတ်၍ -
“သည်းမခံနိုင်တော့ဘူးလား ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ က ဒီကိစ္စ မလုပ်ပေးနိုင်တော့ဘူးဆိုရင် နောက်ထပ် အခွင့်အရေး ထပ်စောင့်ရမှာပဲ။ လော့ထျန်းဝမ် က အခုချိန်မှာ သူ့ကို ဖြေရှင်းဖို့ အချိန်မရှိသေးဘူး။”
ကျန်းစစ်လုံ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ သူ၏ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ များ နောက်ဆုံးတွင် လော့ထျန်းဝမ် လက်ထဲ ရောက်သွားနိုင်သည်ဟု တွေးမိသည်နှင့် ရင်ထဲတွင် နာကျင်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။