← Chapters

အခန်း ၂၈၀၄

Vol. 281 Ch. 2804

အခန်း ၂၈၀၄

Vol. 281 Ch. 2804

အခန်း (၂၈၀၄) - ရဲရဲ့လား

​“ဒီလောက်ထိ လွယ်လွယ်နဲ့ နိုင်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ ငါတို့လည်း အလကားသက်သက် စိတ်ပူနေမိတာပဲ။ ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး ထိန်ချန်ထားတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က ငါတို့ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုသာလွန်နေတာပဲ ”

အကြီးကဲငါးဦး၏ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

​ကောင်းကင်ယံရှိ မြင်ကွင်းက သူတို့ကို ပျော်ရွှင်စေသလို၊ တစ်ဖက်မှာလည်း အားမလိုအားမရ ဖြစ်စေသည်။

​ကံကောင်းစွာပင် ယခုအခါ ကောင်းကင်ငါးပါးစလုံးမှာ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ပြီး၊ ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမ နှင့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်းအရ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာလည်း အဆင်ပြေနေသည်။

​ထိုလူငယ်လေးကိုလည်း အစောပိုင်းကကဲ့သို့ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာဟု မခံစားရတော့ပေ။

​ထို့ကြောင့် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုကသာ ပို၍ များပြားနေသည်။

​“မင်းတို့ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ”

​စီီီီီီ ကုကျိ က က ဆွေ့ထျန်းဟွမ် တို့၏ အမူအရာများ ထူးဆန်းနေသည်ကို မြင်လျှင် မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

​“ဒီလို လက်စွမ်းမျိုးကို အရင်တုန်းက သူတော်စင် အတော်များများ ခံစားဖူးကြတယ်။”

​ဆွေ့ထျန်းဟွမ် ၏ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

​“ဟုတ်တယ်လေ။”

​ဖန်ရွှေ က ခေါင်းညိတ်၍ -

“အဲဒီတုန်းက သူတော်စင် တွေဆိုတာ လက်မြှောက်ဖို့တောင် အချိန်မရလိုက်ဘူး။”

​“ဟုတ်လို့လား”

​အကြီးကဲါးဦး မှာ အနည်းငယ် ကြောင်သွားကြသည်။

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

​ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ ခေါ်ဆောင်လာသော အန္တရာယ်ကြယ် များမှာ ယခုအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဘာစကားမှ မဆိုတော့ပေ။

​လမင်းကြီး အနေဖြင့် ပွဲစားနဲ့ တိုက်ခိုက်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။

​ထိုသို့ဆိုလျှင်... လက်ရှိ အခြေအနေမှာ လမင်းကြီး သည် ယဲ့ထျန်းဂူ ရှေ့တွင် အစွမ်းပြဖို့ အခွင့်အရေးပင် မရလိုက်ခြင်း ဖြစ်သလော။

​“အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား၊ မင်းပြောတာ မှန်တယ်၊ ဒီကောင်က သူ့စွမ်းအားကို တကယ်ပဲ ဖုံးကွယ်ထားတာ။”

​“သူက အစကတည်းက မျိုးနွယ်စုတွေကို လက်ဖဝါးထဲက အရုပ်လို ကစားနေခဲ့တာပဲ။”

​အန္တရာယ်ကြယ် အချို့၏ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

​သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ ဆီသို့ ခိုးကြည့်မိကြသည်။

​ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ ထူးဆန်းသော အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

​အကယ်၍ ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ သာ သူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဆိုပါက အနိုင်ရနိုင်ခြေ ရှိပါ့မလား။

​လာခဲ့စဉ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိခဲ့သော စိတ်ဓာတ်များမှာ ယခုအခါ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

​……

​……

​“ဝမ်အဘိုးကြီး၊ သူသာ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ကို ရောက်ရှိသွားရင် ရော လော့ထျန်းဝမ်ကို ငါတို့ဘက်က တားဆီးပေးဖို့ စွမ်းရည် မရှိတော့ဘူးလို့ ထင်လား ”

​ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

​ဝမ်အဘိုးကြီး ၏ အမူအရာမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး စကားပင် ပြန်မပြောနိုင်တော့ပေ။

​ဖန့်ချန် ကို ကြည့်သည့် သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

​ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် သည် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းအောက်နက်နက်ထဲတွင် သရော်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

​……

​……

​“ရှန်ပါဝမ်၊ ယဲ့ညီအစ်ကို ရဲ့ စွမ်းအားက သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်နဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်။ သူသာ မသေဆုံးဘူးဆိုရင် ငါတို့ လုံရှန်း နတ်ဘုရားအင်ပါယာ ကို ပေတို နတ်ဘုရားအင်ပါယာ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

​လုံရှန်း နတ်ဘုရားအင်ပါယာ မှ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် များမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြပြီး အော်ဟစ်လိုက်ချင်စိတ် ပေါက်နေကြသည်။

​မျိုးနွယ်စု ပျက်သုဉ်းမည့် ဘေးအန္တရာယ်ကြီးကို သူတို့ မသိလိုက်ဘဲ ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုကိစ္စအတွက် ဤမျှ အကောင်းဆုံးသော ဖြေရှင်းနည်း ရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် မထင်ထားခဲ့မိပေ။

​“ယဲ့ညီအစ်ကို က ဘာလို့ လော့ထျန်းဝမ် ရဲ့ ကိစ္စမှာ ဝင်ပါရသလဲဆိုတာကို အခုမှပဲ သဘောပေါက်တော့တယ်။”

​ရှန်ပါဝမ် ၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် အလွန်ပင် လေးနက်သွားသည်။

​“ယဲ့ညီအစ်ကို ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ငါတို့ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုကြီးမားပုံရတယ်။ လော့ထျန်းဝမ် ရဲ့ အဆင့်နေရာ ကတောင် သူ့ရဲ့ ပန်းတိုင် မဟုတ်လောက်ဘူး။”

​အနီးနားရှိ ဆန်းနယဲ့ များမှာ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

​……

​……

​“မကောင်းတော့ဘူး၊ မကောင်းတော့ဘူး...”

​ယွမ်သခင်လေး သည် ကောင်းကင်ယံမှ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

​အနီးနားတွင် ထိုင်နေသူများမှာ ပေတို နတ်ဘုရားအင်ပါယာ မှ ထူးချွန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

​ကျဲနယဲ့ ၊ ရွှမ်နယဲ့ ၊ လင်နယဲ့ တို့ ပါဝင်သည်။

​သူတို့၏ အမူအရာများမှာလည်း ယွမ်သခင်လေး ကဲ့သို့ပင် လေးနက်မှုနှင့် စိုးရိမ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

​“မဟာသားတော် ဒီတစ်ခါ လုပ်လိုက်တဲ့ အလုပ်က ငါတို့ ပေတို နတ်ဘုရားအင်ပါယာ အတွက် တကယ့် ဒုက္ခကြီးကို ဆွဲခေါ်လာတာပဲ။ ပြန်ရောက်ရင် ဒီကိစ္စကို အထက်ကို တိုင်ကြားပြီး သူ့မျိုးနွယ်စုကို အရေးယူခိုင်းရမယ် ”

​ကျဲနယဲ့အဆင့်မြင့် တစ်ဦးမှာ သွားကို ကြိတ်၍ ပြောသည်။

​“ယွမ်သခင်လေး၊ ဒီလူရဲ့ စွမ်းအားကို ကြည့်ရတာ ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ အစွမ်းပြရင်တောင် မနိုင်နိုင်ဘူး ထင်တယ်။”

​“ခင်ဗျားရဲ့ အရင်က တွက်ချက်မှုတွေက အသုံးမဝင်တော့ဘူး ထင်တယ်။”

​“အခြားနည်းလမ်းတစ်ခု ထပ်စဉ်းစားရမလား ”

​“မလိုသေးဘူး ”

​ယွမ်သခင်လေး ၏ အမူအရာမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး -

“လောထျန်းဝမ် က တိုက်ခိုက်ရသေးတာ မဟုတ်ဘူးလေ ”

​လောထျန်းဝမ်

​ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆန်းနယဲ့ များမှာ စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

​အကယ်၍ ယဲ့ ဟု အမည်ရှိသူသည် ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင် နှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီး ပူးပေါင်းလိုက်ခြင်း မရှိပါက ထိုကိစ္စမှာ အမှန်ပင် ဖြေရှင်းရခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

​ယခုမူ သူတို့ သဘောတူလိုက်ပြီဖြစ်ရာ လောထျန်းဝမ် ဘက်ကလည်း ဝင်ရောက်လာလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး သူတို့မှာ ထိုင်နေရင်း အကျိုးအမြတ် ရရှိနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

​“စောင့်ကြည့်ဦးမှပါ။ တကယ်ကို အဆင်မပြေမှပဲ နောက်ဆုံးလက်နက်ကို သုံးရမှာပေါ့။”

​ယွမ်သခင်လေး က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

​……

​……

​ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ကျရောက်လာသည်နှင့်အမျှ လမင်းကြီး နှင့် ဖန့်ချန် တို့၏ ပုံရိပ်မှာ တပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

​“တစ်ဆယ့်နှစ်။”

​ဖန့်ချန် က အကြီးကဲငါးဦး ကို ကြည့်၍ ပြုံးလိုက်သည်။

​“နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ (၁၂) ခု ဖြစ်သွားပြီ။”

​အကြီးကဲငါးဦး ၏ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းမြောက်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

​“ဆက်လုပ်ကြတာပေါ့။”

​ဖန့်ချန် က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

​ကောင်းကင်ငါးပါးမှ ဆန်းနယဲ့ များမှာ အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီးနောက် သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မီးတောက်များ ထတောက်လာကာ ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ ဘက်သို့ တစ်ပြိုင်နက် ငေးကြည့်လိုက်ကြသည်။

​နှစ်ဖက်စလုံးမှာ နီးကပ်နေသဖြင့် ဖန့်ချန်၏ အသံကို ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ တို့ အုပ်စုမှာလည်း ကြားလိုက်ရသည်။

​လမင်းကြီး ၏ စွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်၍ပင် မမေးမြန်းရသေးခင် သူက နောက်ထပ်တစ်ခါ ဆက်လုပ်မည်ဟု ပြောလိုက်သဖြင့်...

​လမင်းကြီး ထက် အဆင့်မြင့်သည့် အန္တရာယ်ကြယ် (၄) ဦးမှာ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

​“ယဲ့ထျန်းဂူ က ဒီနေ့တင်ပဲ ကျန်တဲ့ ပြိုင်ပွဲလေးပွဲကို အပြီးတိုက်ဖို့ ကြံနေတာလား ”

​“ဟူး...”

​အနီးနားရှိ ဆန်းနယဲ့ များမှာ အသက်ရှူသံ ပေါ်လာပြီး အံ့အားသင့်မှုနှင့် မနာလိုမှုများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

​သူတို့ ပြိုင်ပွဲဝင်လျှင် ရရှိသည်မှာ ရှေးဟောင်းသူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ သွေး စက်အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည်။ မျိုးနွယ်စုအတွင်းမှ ကျဲနယဲ့အဆင့်မြင့် တွေပင်လျှင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားမှ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုကို ရရှိဖို့ မလွယ်ကူပေ။

​ယခုမူ ဤသူကား နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ အတော်များများကို ဆက်တိုက် ရရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

​အရင်က ရရှိခဲ့တာတွေကိုပါ ပေါင်းလိုက်ရင်...

​ထိုမျှများပြားသော နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ တွေသာ သူတို့မျိုးနွယ်စုထဲ ရောက်သွားရင် ဘယ်လောက်တောင် အခြေခံအုတ်မြစ် တက်လာမလဲဆိုတာ သူတို့ မတွေးဝံ့ကြပေ။

​“ယဲ့ထျန်းဂူ၊ မင်းဆိုလိုတာက ဆက်ပြီး စိန်ခေါ်ဦးမှာလား ”

​ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ က မျက်နှာ အမူအရာမဲ့စွာ မေးသည်။

​“အားလုံးလည်း ရောက်နေကြပြီပဲ၊ တစ်ယောက်ချင်း လိုက်ရှာနေရတာထက်စာရင် ပိုအဆင်ပြေတာပေါ့။”

​ဖန့်ချန် က ပြုံး၍ အန္တရာယ်ကြယ် တစ်ဦးထံသို့ အကြည့်ကို ပို့လိုက်သည်။

​“ဟန်လော့ ညီအစ်ကို၊ ငါတို့က အသက်ရှင်လျက် တိုက်ကြမလား၊ အသေအလဲ တိုက်ကြမလား ”

​ဟန်လော့၊ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်း အန္တရာယ်ကြယ် (၁၂) ဦးတွင် အဆင့် (၁၀) နေရာ၌ ရှိသည်။

​ယင်းမတိုင်ခင်ကပင် ဖန့်ချန်သည် သူတို့၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို စုံစမ်းပြီး ဖြစ်သည်။

​ဟန်လော့ ၏ မျက်လုံးများမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

​“ငါ ဒီနေ့ ကိုယ်လက်မအီမသာ ဖြစ်နေလို့၊ နည်းနည်းလောက် ထပ်စောင့်ပေးလို့ မရဘူးလား။

​မင်းလည်း အခုပဲ တစ်ပွဲ တိုက်ထားရတာလေ၊ ဘာလို့ ဒီလောက် အလျင်လိုနေရတာလဲ။”

​“...”

​အနီးနားရှိ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် များမှာ အန္တရာယ်ကြယ် တစ်ဦး၏ ပါးစပ်မှ ထိုစကားမျိုး ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားကြပေ။

​“ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ရဲ့ စည်းကမ်းကို ဟန်လော့ ညီအစ်ကို မေ့သွားပြီလား ဒါက ပြိုင်ပွဲပါ။ ငါက မင်းကို တိုက်မယ်ဆိုရင် မင်း အိမ်သာတက်နေရင်တောင် ဘောင်းဘီချက်ချင်းတင်ပြီး တိုက်ရမှာပဲ။”

​ဖန့်ချန် က အေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။

​“မြန်မြန်လုပ်ပါ၊ အားလုံးရဲ့ အချိန်ကို မဖြုန်းပါနဲ့တော့။ ဒီပွဲငါးပွဲ ပြီးရင် ငါလည်း နားချင်နေပြီ။”

​“မင်းက ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ သေချာပေါက် ထင်နေတာပဲ။”

​ဟန်လော့ က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် -

​“မင်းက ဒီလောက် မာနကြီးပြီး အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား နဲ့ လမင်းကြီး တောင် မနိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဒီရောက်တာ မကြာသေးဘဲနဲ့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ တွေ အများကြီး ရထားတယ်၊ လောဘ အရမ်းကြီးမနေဘူးလား။

​အဲဒီတော့ ငါ့မှာ အကြံပြုချက် တစ်ခုရှိတယ်၊ မင်း လက်ခံမလား”

​အကြံပြုချက်

​ထိုစကားကြောင့် အနီးနားရှိ ဆန်းနယဲ့ များမှာ စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားကြသည်။

​“ဘာအကြံပြုချက်လဲ”

​ဖန့်ချန် လည်း သိချင်သွားသည်။

​ဟန်လော့ သည် ကျန်ရှိနေသော အန္တရာယ်ကြယ် (၃) ဦးဆီသို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။

​“သူက ငါ့ကို တိုက်မယ်ဆိုရင် ကျန်တဲ့ မင်းတို့ကိုလည်း တိုက်မှာပဲ။ အဲဒီအစား ငါတို့ လေးယောက်ပေါင်းပြီး သူ့ကို တစ်ခါတည်း ယှဉ်တိုက်လိုက်ကြရင် မကောင်းဘူးလား။”

​“...”

​“အုပ်စုလိုက် တိုက်ကြမလို့လား ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် တွေ ကြားထဲမှာ အုပ်စုလိုက် တိုက်လို့ ရလို့လား ”

​“ရမှာပေါ့၊ ပြိုင်ပွဲကြီး နဲ့ ဆင်တူတာပဲလေ။ ဒါပေမဲ့... ငါ ဒီကို ရောက်တာ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော်ပြီ၊ ပြိုင်ပွဲကြီး ကလွဲရင် အုပ်စုလိုက် တိုက်တာမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး...”

​“ဟန်လော့ အဆိုပြုနိုင်တယ်ဆိုတာ ဗဟိုချက်လက်ခံသူ တွေဘက်က ခွင့်ပြုမယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ၊ သူ့ဘက်က သဘောတူမလား ဆိုတာပဲ ကြည့်ရမှာ။”

​ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တီးတိုး စကားပြောသံများ မြည်ဟိိိန်းနေသည်။

​ကျန်ရှိနေသော အန္တရာယ်ကြယ် (၃) ဦးမှာ အခြေအနေ ရှုပ်ထွေးသွားသော်လည်း လမင်းကြီး ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကို ပြန်တွေးမိလျှင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြသည်။

​“ယဲ့ညီအစ်ကို၊ ဘယ်လိုလဲ မင်းသာ သဘောတူမယ်ဆိုရင်၊ ငါတို့ လေးယောက်ကို တစ်ယောက်တည်း ယှဉ်တိုက်ရဲရင်၊ ငါတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီက နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ နှစ်ခုစီ လောင်းမယ်၊ စုစုပေါင်း ရှစ်ခု။

​မင်းဘက်ကတော့... လေးခုပဲ လောင်းရင် ရပြီ။”

​ဟန်လော့ က ပြုံး၍ -

“မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ကြီးမားတယ် မဟုတ်လား၊ လောဘ အရမ်းကြီးတယ် မဟုတ်လား။

​ရဲရဲ့လား”

​သူ၏ လက်အောက်မှ လက်သီးမှာ တင်းကျပ်နေပြီး လက်ဖဝါးထဲတွင် ချွေးစေးများ စီးကျနေသည်။

​‘မြန်မြန်သဘောတူလိုက် မြန်မြန်သဘောတူလိုက် ’

​ဟု သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အော်ဟစ်နေမိသည်။

​

All Chapters