အခန်း ၂၈၁၁
Vol. 282 Ch. 2811
အခန်း (၂၈၁၁) - ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်၏ အစွမ်းထက်မြက်မှု
ထိုကြည်လင်သံမြည်ဟီးနေသော ခေါင်းလောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်ပိုင်း၊ ဝူရှန်းပေမြိန့် နယ်မြေ၏ လေထုမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ရာချီကထက် လုံးဝ ကွဲပြားသွားခဲ့သည်။
ဘေးအန္တရာယ်ကြယ် များနှင့် မူလတူညီသော ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင် အားလုံးသည် ပြိုင်ပွဲကြီးတွင် အခွင့်အရေး ရရှိရန် သို့မဟုတ် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ရန်အတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် အသည်းအသန် ကြိုးစား ကျင့်ကြံနေကြသည်။
ငြိမ်သက်ခြင်း အခန်း အတွင်း၌။
ဖန့်ချန် သည် ယွမ်သခင်လေး ပေးထားသော ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် သာမန်ပုံစံ တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
သူသည် သာမန် ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် နှင့် အဆင့်တစ် ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် တို့ကြားတွင် မည်မျှ ကွာခြားမှု ရှိသည်ကို သိရှိလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်ကို မျက်ခုံးကြား ပေါ်တွင် အသာအယာ ဖိကပ်လိုက်သည်။
စိတ်အာရုံကို စုစည်းလိုက်သည်နှင့် သံသရာ မသေမျိုး ကျင့်စဉ် သည် ချက်ချင်းပင် လည်ပတ်လာတော့သည်။
အတွင်းပိုင်း ကြယ်တာရာနယ်မြေ အတွင်း၌ ရှောင်းချင်ယောင် ၊ လီဝူ နှင့် ချီယန်သူတော်စင် တို့မှာ တစ်ချိန်တည်းလိုလိုပင် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် မှေးမှိန်သော အလင်းရောင်ကြားမှ ဖန့်ချန် ၏ ကျောပြင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
အတွင်းပိုင်းနယ်မြေထဲမှ အရာအားလုံးသည် ထိုကျောပြင်ဆီသို့ ဝဲဂယက်တစ်ခုအလား အဆက်မပြတ် စီးဝင်သွားနေသည်။
“ဆရာတူ မောင်လေး က နောက်တစ်ဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်ပြီပဲ။”
ရှောင်းချင်ယောင် ၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် -
“ဒီလိုဆိုရင် အချိန်သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အတွင်းပိုင်း ကြယ်တာရာ (၈၁) လုံးကို အပြည့်အစုံ စုစည်းမိတော့မှာပဲ။”
“ရှောင်းအကြီးအကဲ၊ အကယ်၍ ဒီကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်းအတိုင်းသာ ဆက်သွားမယ်ဆိုရင် အရင်ကနဲ့ ဘာတွေ ကွာခြားသွားမလဲ။”
ချီယန်သူတော်စင် က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းသည်။
“အများကြီး ကွာခြားသွားမှာပါ။”
ရှောင်းချင်ယောင် က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဒီတစ်ခါ သန့်စင်တဲ့ အမြန်နှုန်းက အရမ်းမြန်တာပဲ”
လီဝူ သည် အလေးအနက် အမူအရာဖြင့် ထရပ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ငေးကြည့်လိုက်သည်။
အဆုံးမရှိသော အတွင်းပိုင်းနယ်မြေ သည် တစ်စုံတစ်ခုသော အင်အားစု၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အနက်ရောင် အစွန်းတစ်ဖက်က သူတို့ဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်လာနေသည်။
သန့်စင်ခံလိုက်ရသော အစိတ်အပိုင်းတို့သည် အနှောင်အဖွဲ့ ကင်းစင်စွာဖြင့် ဖန့်ချန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်သွားသည်။
……
……
အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားမှန်း မသိရ၊ ဖန့်ချန် မျက်လုံးကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တောက်ပနေသော ကြယ်တာရာအလင်း (၁၉) ခု ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဆယ့်ကိုးခုမြောက် အတွင်းပိုင်း ကြယ်တာရာကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်လိုက်နိုင်ပြီ။
သူ မျက်ခုံးကြားတွင် ဖိကပ်ထားသော ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်မှာလည်း အစွမ်းကုန် ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းအား၏ အကူအညီကြောင့် အတွင်းပိုင်းနယ်မြေကို သန့်စင်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် ချောမွေ့သွားခဲ့သည်။
“အစအဆုံး... တစ်နာရီပဲ ကြာလိုက်တာလား။”
ဖန့်ချန် ၏ မျက်ဝန်း၌ မယုံနိုင်စရာ အမူအရာ ပေါ်လာသည်။
သူ၏ ယခင် သန့်စင်နှုန်းမှာ မြန်ဆန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ တစ်ခုအတွက်ဆိုလျှင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာမြင့်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် ယခု ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်၏ အကူအညီဖြင့် တစ်နာရီအတွင်းမှာပင် အတွင်းပိုင်း ကြယ်တာရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။
ထိုကဲ့သို့သော အထောက်အပံ့နှင့် တိုးတက်မှုသည် အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ အပြောင်းအလဲ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
“ထပ်လုပ်မယ်”
ဖန့်ချန် သည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အတွင်းပိုင်းနယ်မြေကို ဆက်လက် စုစည်းလိုက်သည်။
အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားသည်။
အချိန်မည်မျှ ကြာသွားမှန်း မသိရ၊ သူ၏ သာမန် ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် သုံးလုံးစလုံး ကုန်ဆုံးသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အတွင်းပိုင်း ကြယ်တာရာ သုံးခု ထပ်တိုးလာပြီး (၁၈) ခုမှ (၂၁) ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထို ကြယ်တာရာ (၂၁) ခုသည် အချင်းချင်း ထူးခြားသော ဆက်သွယ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သူ၏ ထူးခြားသော နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၏ အရှိန်အဝါများမှာလည်း ယခင်ကထက် ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။
“ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ဆိုတာ ဘာလို့ နတ်ဘုရားအင်ပါယာ ကြီးတွေရဲ့ အဓိက အသက်သွေးကြော ဖြစ်နေရတာလဲဆိုတာ ငါ အခုတော့ သဘောပေါက်ပြီ။”
ဖန့်ချန် သည် ထရပ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အခြေအနေကို စမ်းသပ်ကြည့်သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း သူ၏ ခံစားချက်မှာ မှားယွင်းမှု မရှိကြောင်း အတည်ပြုလိုက်နိုင်သည်။
ခဏတာအတွင်း သန့်စင်လိုက်သော ကြယ်တာရာ သုံးခုသည် သူ့ကို မည်သည့် အစာမကြေသည့် ခံစားချက်မျှ မပေးပေ။ ယခင်က ကိုးခုကို တစ်ပြိုင်နက် သန့်စင်စဉ်က တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြည့်နှက်လာသည့် ခံစားချက်မျိုး မရှိတော့ဘဲ၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် နှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်သွားသည်။
အခုဆိုလျှင် ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်သည် သူ၏ အဆင့်ဆင့် လုပ်ဆောင်ရမည့် အဆင့်များကို ဖြတ်ကျော်ပေးရုံသာမက သန့်စင်နှုန်းကိုပါ အလွန်မြန်ဆန်သွားစေသည်။ အစာစားသလို၊ အညစ်အကြေး စွန့်သလိုမျိုး အလွယ်တကူ ဖြစ်သွားသည်။
“သာမန် ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် အလုံအလောက်သာ ရှိမယ်ဆိုရင် ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်တွေကို အစုလိုက် အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်နိုင်မှာပဲ...”
“ဒါပေမဲ့ ဒီပစ္စည်းကိုတော့ နတ်ဘုရားအင်ပါယာ တွေတောင် အစုလိုက် အပြုံလိုက် မထုတ်လုပ်နိုင်ဘူး။ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် နှစ်ထောင်ချီမှ တစ်လုံး ရနိုင်တာ။”
“ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်ကို သုံးစွဲနိုင်သူတွေဆိုတာ နတ်ဘုရားအင်ပါယာ တွေက အဓိက ပျိုးထောင်ပေးနေတဲ့ ဗဟိုချက်ကျတဲ့ လူတွေပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အရေအတွက်လည်း များမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေ က လုံရွှမ်း အင်ပါယာ ဆီကနေ နည်းလမ်းရရင်တောင်၊ လိုအပ်တဲ့ ယွမ်ရွှီရေ၊ ကောင်းကင်မီးတောက်သီး ၊ မရဏသားရဲသွေး စတဲ့ ရတနာတွေက ရှားပါးလွန်းတော့ အထွက်နှုန်းကို မီမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဒါကြောင့် အနီးအနားက နတ်ဘုရားအင်ပါယာ တွေဆီက ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် တွေကိုပဲ အသုံးချပြီး ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေက သူတော်စင်တွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ရမယ်။”
“ပြီးတော့ ဒိန်းရွှမ်အသီးလကလည်း ကုန်သွားပြီ…”
ဖန့်ချန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ ထရပ်ပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်လာစဉ် ခြံဝင်းထဲတွင် အကြီးကဲငါးပါး နှင့် အခြားသူတော်စင်များကို မတွေ့ရပေ။
ထိုအခိုက်တွင်၊ ဆွေ့ထျန်းဟွမ် သည် အခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်။ ဖန့်ချန် သူ့ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။
“ဒိန်းရွှမ်အသီး ရှိသေးလား။”
“ဒိန်းရွှမ်အသီးလား။ မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်က ထိန်းလို့ မရတော့ဘူးလား။”
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်း က အလေးအနက် ပြင်ဆင်ပြီးမှ အိတ်ထဲမှ အသီးဆယ်လုံးကျော်ကို ထုတ်ပေးသည်။
“ငါ့ဆီမှာ ဒီလောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ ဒီထဲမှာ ရန်သူတွေက တစ်ယောက်ထက် တစ်ယောက် ပိုတော်ကြတော့ သူတို့နဲ့ တိုက်ခိုက်ရင်း အသီးတွေ အကုန်အကျ အရမ်းများတယ်။”
“အသီးဆယ်လုံးကျော်…”
ဖန့်ချန် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး -
“မင်းပဲ စားလိုက်ပါတော့။”
ဆယ်လုံးကျော်သည် သူ့အတွက် အကျိုးမရှိပေ။ သူ၏ ကျင့်စဉ်အခြေခံမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းသည်။ လက်ထဲတွင် ရှိနေသော အဆင့်တစ် ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ငါးလုံးကို သုံးလိုက်မည်ဆိုပါက သူ့ ကျင့်စဉ်ကို ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် တွင် ထိန်းထားနိုင်ရန်အတွက် ဒိိိန်းရွှမ်အသီး ထောင်ချီ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။
“တကယ်လို့ မနိုင်ရင်တော့ အဆင့်တက်လိုက်တာပဲ ပိုကောင်းမယ်…”
ဆွေ့ထျန်းဟွမ် က ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။
“မဖြစ်သေးဘူး။ ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့ တို့ရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲတွေကို ငါ မတိုက်ရသေးဘူး။ သူတို့ကို ရှင်းပြီးမှပဲ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်ပိုင်းအဆင့် ကို စဉ်းစားမယ်။”
“အဲဒီနောက်မှ အနောက်ပိုင်းအဆင့် ကို သွားမယ်။ အခုချက်ချင်း အဆင့်တက်သွားရင် ဆန်းနယဲ့ တိုက်ပွဲနယ်မြေ မှာ ကြာကြာနေနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ တွေကို အများကြီး ပိုရအောင် လုပ်ရဦးမယ်။”
ဖန့်ချန် ခေါင်းခါသည်။
“တကယ်တော့ နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်။”
ဆွေ့ထျန်းဟွမ် ၏ မျက်ဝန်း၌ အရောင်တစ်ခု လက်သွားသည်။
“ငါတို့လူတွေကို အဲဒီ ဘေးအန္တရာယ်ကြယ် တွေဆီ လွှတ်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောခိုင်းလိုက်မယ်။ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ကို ကြိုပေးမယ်ဆိုရင် နောက်ပိုင်း တိုက်ခိုက်မှုတွေကနေ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးမယ်။”
“မပေးတဲ့သူတွေကိုတော့ နောက်ပိုင်းမှာ အသက်သေဆုံးတဲ့အထိ တိုက်မယ်၊ သူတို့ လူရော နယ်မြေပါ မရအောင် လုပ်ပစ်မယ်။ နယ်မြေတာဝန်ခံ ဘက်မှာလည်း အလားတူ အရောင်းအဝယ် စာချုပ်တွေ ရှိသင့်တယ်။ တိုက်ခိုက်စရာ မလိုဘဲနဲ့လည်း နယ်မြေကို လွှဲပြောင်းနိုင်တယ်။”
“အဲဒီလိုဆို ငါတို့က အတင်းအဓမ္မ လုယူရာ မရောက်ဘူးလား။ ယဲ့ထျန်းဂူ ဆိုတဲ့ နာမည်ကောင်းက ပျက်စီးသွားမှာပေါ့။”
ဖန့်ချန် က တွေးတောရင်း ပြောသည်။
“ယဲ့ထျန်းဂူ နာမည် ပျက်ရင်လည်း ပျက်ပါစေတော့…”
ဆွေ့ထျန်းဟွမ် က အေးဆေးစွာ ရယ်မောလျက် -
“ဒါကို အတင်းအဓမ္မ လုယူတာလို့ မခေါ်ပါဘူး။ ဆန်းနယဲ့ တိုက်ပွဲနယ်မြေ ရဲ့ စည်းမျဉ်းက ဒီမှာ တိုက်ခိုက် လုယူဖို့ပဲ မဟုတ်လား။ စစ်တိုက်ပြီး လုတာနဲ့ ညှိနှိုင်းပြီး လုတာ ဘာကွာလို့လဲ။”
“မင်းပြောတာလည်း အကြောင်းသင့်တယ်။ ကောင်းပြီ၊ မင်းကပဲ ငါ့ကိုယ်စား သွားပြီး အဲဒီ ဘေးအန္တရာယ်ကြယ် တွေကို သွားရှာလိုက်။ အစောပိုင်းအဆင့် နဲ့ အလယ်ပိုင်းအဆင့် တွေကို အရင်ရှာ။”
ဖန့်ချန် က -
“သူတို့သာ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုခုနဲ့ အသက်ဝယ်မယ်ဆိုရင် သူတို့ကို ဒုက္ခမပေးတော့ဘူး။”
ဆွေ့ထျန်းဟွမ် ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။
“အဆင်ပြေပါတယ်။ သူတို့ ဘယ်မှာ စုနေတတ်လဲဆိုတာ ငါ သိပါတယ်။ ယင်တန့် တို့ကိုပါ ခေါ်သွားလိုက်မယ်။”
“ကောင်းပြီ။”
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်သည်။
“သူတို့ကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါနဲ့၊ အကျိုးအကြောင်းသာ ရှင်းပြလိုက်ပါ။”
ဆွေ့ထျန်းဟွမ် ခေါင်းညိတ်ပြီး လူသွားခေါ်သည်။
ထိုအချိန်တွင်၊ ခြံဝင်းပေါက်ဝ၌ အရိပ်တစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်လာသည်။ ထိုသူ ထိုနေရာတွင် ဘယ်လောက်ကြာကြာ ရပ်နေမှန်း မသိရပေ။
ဖန့်ချန် က သာမန်သဘောဖြင့် ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။
“ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ။”
တစ်ဖက်လူက အမူအရာ ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ပြောသည်။
“နယ်မြေတာဝန်ခံ က ဘေးအန္တရာယ်ကြယ် (၁၀၈) ဦးကို လာရောက်တွေ့ဆုံဖို့ ဖိတ်ခေါ်ထားတယ်၊ ပြိုင်ပွဲကိစ္စအတွက်ပါ။”