အခန်း ၂၈၁၅
Vol. 282 Ch. 2815
အခန်း (၂၈၁၅) - ရှေးဟောင်းအင်ပါယာသုံးခု
“ဒါဆိုရင်တော့ မင်းက ငါ့ထက် အများကြီး ပိုတော်တာပေါ့။ နောက်ဆိုရင် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ ငါ့ကို အများကြီး စောင့်ရှောက်ပေးရမယ်။ မင်းကိုယ်စားပြုတဲ့ အင်အားစုက ဘာလို့ခေါ်လဲ။ ကောင်းကင်အရှင်သခင်တွေ၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ်တွေ ဘယ်နှယောက်လောက် အုပ်စိုးထားလဲ။”
ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။
လီတောက်ယဲ့က -
“ငါ အခုရောက်နေတဲ့ အင်ပါယာက ‘ရှေးဟောင်းအင်ပါယာသုံးခု’ လို့ ခေါ်တယ်။ ကောင်းကင်အရှင်သခင် ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိလဲဆိုတာတော့ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတော်စင်ဧကရာဇ် အရေအတွက်ကတော့ နည်းမှာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီ အဘိုးကြီးက သူတော်စင်ဧကရာဇ်တစ်ပါးပဲ။ ပြောရရင် ငါ အဲဒီလို အပြင်းအထန် အရိုက်ခံရတာလည်း မင်းအိမ်က အဘိုးကြီးနဲ့ ဆက်စပ်နေနိုင်တယ်။”
“မဆိုင်လောက်ပါဘူး။”
ဖန့်ချန်က ခေါင်းခါယမ်း၍ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် မင်းက အခုချိန်မှာ အမှန်တရားကို ဘယ်လောက်အထိ နားလည်ထားပြီးပြီလဲ။”
“ဟင် ”
လီတောက်ယဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ကိုယ်ကိုရှေ့သို့ ကိုင်းညွှတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို တိုးကပ်လာကာ -
“အသေးစိတ်ကို ကြားချင်မိပါရဲ့။”
ဖန့်ချန်က သူ့ခေါင်းကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။
“ကြည့်ရတာ မင်း ဘာမှမသိဘူးပဲ၊ ဒါဆိုရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့။”
“မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီက ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ။ အဘိုးကြီးကလည်း အဲဒီအကြောင်းနဲ့ပတ်သက်ရင် တိတ်ဆိတ်လွန်းတယ်။ မင်းကလည်း ဒီအတိုင်းပဲလား။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အကုန်သိနေရက်နဲ့ ငါက ဘာလို့မသိရတာလဲ။”
လီတောက်ယဲ့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။
“မင်း နောက်ဆိုရင် သိလာမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ သိသွားရင်လည်း လျှောက်ပြောလို့မရဘူး။ ငါ့ရဲ့ အစ်မတော်တစ်ယောက်က ငါ့ကိုပြောပြဖူးတယ်၊ ဒီအကြောင်းကို နေရာတကာ လျှောက်ပြောရင် ပြဿနာတက်လိမ့်မယ်တဲ့။”
ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံး၍ ပြောသည်။
“ဟုတ်ပါပြီ၊ ဒါဆိုရင် ဒီအကြောင်း မပြောတော့ဘူး။ ဒီတစ်ခါ ပြိုင်ပွဲကြီးအကြောင်း ပြောကြရအောင်၊ အဲဒါကတော့ ပြဿနာအနည်းငယ် ရှိနိုင်တယ်။”
လီတောက်ယဲ့၏ အမူအရာ လေးနက်သွားပြီး -
“သေပွဲဝင်အဆင့် ဆိုတာက ငါဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ ပြိုင်ပွဲတွေထဲမှာ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးတဲ့အရာပဲ။ အရင်တုန်းကဆိုရင် ငါတို့ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းက အနိုင်ကျင့်ခံရရင် အဖြူရောင်အလံ ထောင်ပြလိုက်ရင် ပြီးတာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ အဖြူရောင်အလံ ထောင်ပြလို့ ရတော့မယ် မထင်ဘူး။”
“ဟေးကျား စခန်းက (၁၀၈) ယောက် ဘေးအန္တရာယ်ကြယ်တွေက အဲလောက်တောင် တော်တာလား။ မင်းမှာ နိုင်ကွက်ဆိုတာ လုံးဝ မရှိဘူးလား။”
ဖန့်ချန်က စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။
လီတောက်ယဲ့က သက်ပြင်းချ၍ -
“မတော်လို့ ရမလား။ ဟေးကျား စခန်းက အဲဒီ (၁၀၈) ယောက်က တစ်ဖွဲ့လုံးအနေနဲ့ ကြည့်ရင် ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းထက် တစ်ဆင့်ပိုသာနေတယ်။ ငါ့အကြောင်း ပြောရရင်တော့ တစ်ဦးချင်းစီ ယှဉ်ပြိုင်မယ်ဆိုရင် လော့ထျန်းဝမ် ပုံစံမျိုးတွေကို ငါအနိုင်ယူနိုင်ဖို့ ယုံကြည်ချက်ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟေးကျား စခန်းရဲ့ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းနောက်ပိုင်းအဆင့် ဘေးအန္တရာယ်ကြယ် (၁၂) ယောက်ထဲမှာ ထိပ်ဆုံး (၆) ယောက်က တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းဟာ ငါ့ထက် မညံ့ဘူး၊ အဆင့် (၁) နေရာက ကောင်ကဆို ငါ့ထက်တောင် နည်းနည်းလေး ပိုသာနေသေးတယ်။ ပြိုင်ပွဲတိုင်းမှာ ငါက အဲဒီကောင်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ပဲ အရှက်ရခဲ့တာ။”
“အဓိကကတော့ အဲဒီ (၁၂) ယောက်က အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ရှိကြတယ်။ သူတို့က လျှို့ဝှက်ပြီး ညီအစ်ကိုတွေလို ကျိန်ဆိုထားကြပြီး သူတို့ကြားထဲမှာ ဘာအက်ကြောင်းမှလည်း မရှိဘူး။ အဲဒီတော့ သူတို့က ငါတို့ကို အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်။”
“ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းဘက်မှာကျတော့ လော့ထျန်းဝမ်က အရူးတစ်ပိုင်း ဖြစ်နေပြီ။ နောက်ပြီး တုံ့ယိုဧကရာဇ် ဆိုတဲ့ကောင်ကလည်း ငါနဲ့ လော့ထျန်းဝမ်ကို သတ်ပစ်ဖို့ အမြဲကြံစည်နေတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူနဲ့ ကျန်တဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကြယ်တွေက တစ်ဖွဲ့တည်း ဖြစ်နေကြပြီး၊ သူတို့ နောက်ကွယ်က အင်အားစုတွေက တစ်နေ့နေ့မှာ ထိပ်တိုက်တွေ့ပြီး အခြေခံ အရင်းအမြစ် တိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်လာမှာကို နေ့တိုင်း စိုးရိမ်နေကြတာလေ။”
“အခု လက်ရှိအခြေအနေက စခန်းတာဝန်ခံက ငါတို့ကို စွမ်းဆောင်ပြစေချင်တယ်၊ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်း အရှက်မကွဲစေချင်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက သူ့ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ဆိုင်နေလို့လေ။ ငါကတော့ ဒီအတိုင်း အေးအေးဆေးဆေးပဲ ရှင်သန်သွားချင်တာ။ အဲဒီအဘိုးကြီးနဲ့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားရင် ငါ ဒီအဆင့်ကို ကျော်လွန်ပြီး နောက်တစ်ဆင့်ကို ဆက်သွားတော့မှာ။ လော့ထျန်းဝမ် ကတော့ ပြောမနေနဲ့တော့၊ သူက ကြေးနီနန်းတော်ရဲ့ အရန်လူ ဖြစ်ချင်နေတာလို့ ငါမှန်းမိတယ်။ ဒီအရူးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မှန်ထဲမှာ ကြည့်ပြီး ဆင်ခြင်သင့်တာ။ တုံ့ယိုဧကရာဇ် တို့ကတော့ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်း နိုင်မလား၊ ရှုံးမလား၊ ကြေးနီနန်းတော် ဆိုတာကို ဂရုမစိုက်ဘူး။ သူတို့ ဂရုစိုက်တာက ငါနဲ့ လော့ထျန်းဝမ် အသက်ရှင်လား၊ သေလားဆိုတာပဲ။”
“ကြည့်လေ၊ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းက ဘာကို အားကိုးပြီး ဟေးကျား စခန်းကို တိုက်မှာလဲ။ သူတို့က အရင်ဆုံး စည်းလုံးနေတာ၊ ငါတို့ဘက်က အတွင်းရေးတွေက အကုန် ရှုပ်ထွေးနေတာ။ ကံကောင်းတာက မင်း ဒီတစ်ခါ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ကို ရောက်လာတာပဲ။ မင်းရဲ့ လက်ရုံးရည်ကလည်း မညံ့ဘူး၊ ငါတို့ နှစ်ယောက် အပြန်အလှန် စောင့်ရှောက်ပြီး တစ်ပွဲတစ်လမ်းတော့ အကြမ်းဖက် ကြည့်ကြတာပေါ့။”
လီတောက်ယဲ့က ဖန့်ချန်၏ လက်မောင်းကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
“ဖန့်စစ်သူကြီး ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ လက်တွဲ တိုက်ခိုက်ကြရမယ်။ မင်းစိတ်ချ၊ ငါ မင်းကို စောင့်ရှောက်ပေးမယ်၊ မင်းကလည်း ငါ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးရမယ်နော်။”
“စိတ်ချပါ၊ ငါ စောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်။”
ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်၍ -
“မင်းတို့ ရှေးဟောင်းအင်ပါယာသုံးခုက ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်တွေကို တီထွင်ရာမှာ ဘယ်အဆင့်ထိ ရောက်နေပြီလဲ။”
“အဆင့် ၃ ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် အထိ တီထွင်နိုင်နေပြီ။ ဒီကိစ္စမှာတော့ အင်ပါယာ အများကြီးထဲမှာ ငါတို့ ရှေးဟောင်းအင်ပါယာသုံးခုက အတော်လေး ရှေ့ရောက်နေတယ်။ လော့ထျန်းဝမ် နောက်ကွယ်က ယိုရွှမ် အင်ပါယာ ဆိုရင်တောင် ဒီအပိုင်းမှာ ငါတို့ ရှေးဟောင်းအင်ပါယာသုံးခုကို လှမ်းမှီဖို့ ဝေးသေးတယ်။ သူတို့က အဆင့်၂ ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် ကို တီထွင်နိုင်တာတောင် နှစ်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတာ။”
“မင်းတို့ ရှေးဟောင်းအင်ပါယာသုံးခုရဲ့ အဆင့် ၃ ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် သန့်စင်နည်းကို ငါ့ကို မိတ္တူကူးပေးလို့ ရမလား။ ငါ ပြန်ယူသွားပြီး သုတေသန လုပ်ကြည့်ချင်လို့ပါ။”
ဖန့်ချန်က မေးသည်။
လီတောက်ယဲ့က ခေါင်းညိတ်၍ -
“ရတာပေါ့၊ မင်း ငါ့ကို ပြန်ဖမ်းခေါ်သွားပြီး သုတေသန လုပ်လိုက်လေ။”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ -
“မင်းက လူရွှင်တော် ဖြစ်လာပါလား။”
လီတောက်ယဲ့က ရယ်မော၍ -
“အပြန်အလှန်ပါပဲ။”
နှစ်ဦးသားမှာ ထိုအကြောင်းအရာကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ စကားစပြတ်သွားကြသည်။
“ပြောရရင်တော့ ဒီတစ်ခါ ပြိုင်ပွဲမှာ မင်း အသက်ရှင်ဖို့ ယုံကြည်ချက် ဘယ်လောက်ရှိလဲ။ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ကို မရောက်ခင် အသက်ကို ကာကွယ်ပေးမယ့် ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည် တွေကို လေ့ကျင့်ပြီးပြီလား။”
လီတောက်ယဲ့က မေးသည်။
“အသက်ကို ကာကွယ်ပေးမယ့် စွမ်းရည်တွေကတော့ ရှိတာပေါ့။ ယုံကြည်ချက်ကတော့ မနည်းလောက်ပါဘူး။”
ဖန့်ချန်က -
“မင်း ပြောတဲ့အချက်တွေကို ငါပြန်ပြီး စဉ်းစားကြည့်ဦးမယ်။ အဓိကကတော့ စည်းလုံးညီညွတ်မှုပဲ။ ဒီပြဿနာက မင်းပြောတဲ့ တုံ့ယိုဧကရာဇ် ဆိုတဲ့ကောင်ဆီမှာ ရှိနေတာ။ သူ့ကို ရှင်းပစ်လိုက်ရင် ပြဿနာ သိပ်မရှိတော့ပါဘူး။”
“သူ့ကို ရှင်းဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့က အရှေ့မှာ မြွေပါ၊ အနောက်မှာ ကျားနဲ့ အခြေအနေမျိုးပဲ။ ဒီလိုဘဝမျိုးကို ငါ တစ်ရက်တောင် မဖြတ်သန်းချင်တော့ဘူး။ တကယ့်ကို ကောင်းကင်တရားရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာပိုင်ရှင် ဖြစ်တဲ့ ငါက ဒီလို အဘိုးကြီးအတွက်နဲ့ အလုပ်ကြမ်းလုပ်နေရတာကို တွေးကြည့်ရင်တင် စိတ်ညစ်ဖို့ကောင်းတယ်။”
လီတောက်ယဲ့က သက်ပြင်းချ၍ ပြောသည်။
“အဲဒီအကြီးအကဲက သူတော်စင်ဧကရာဇ် တစ်ပါးပဲ မဟုတ်လား။ မင်းက အဲဒီလောက်ထိ ‘အဘိုးကြီး’ လို့ ခေါ်နေတာ အရမ်း အထင်သေးရာ မရောက်ဘူးလား။ သူ့နာမည်က ဘယ်သူလဲ။”
ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။
လီတောက်ယဲ့က -
“လီဖန် ”
ဖန့်ချန်လည်း ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ လီတောက်ယဲ့က အဲဒီ လီဖန် ဆိုသူအပေါ် တကယ့်ကို နက်ရှိုင်းတဲ့ အငြိုးအတေးတွေ ရှိနေတာပဲ။
“ဒါနဲ့ မင်းရဲ့အဖေ က အခု ငါ့ဘက်မှာ ရှိနေတယ်၊ မင်ကျင်း အကြီးအကဲလည်း ပါတယ်လေ။”
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
“အို... ဒါဆိုရင် မင်း သူတို့ကို သေချာ ဂရုစိုက်ပေးဦး။ ငါ လူ့လောကမှာ ပြန်လည်ဝင်စားတဲ့အချိန်တုန်းက သူတို့က ငါ့အပေါ် အမှန်တကယ် ကောင်းခဲ့ကြတာ။”
လီတောက်ယဲ့က အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို အလျင်အမြန် မေးမြန်းပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို အထူးမှာကြားခဲ့သည်။
စကားစမြည် ပြောဆိုရင်းနဲ့ပင် ဖန့်ချန်က စကားဝိုင်းကို ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ဘက်သို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်လိုက်သည်။
“ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် နောက်ကွယ်က အင်ပါယာက ဘာလဲ။”
“မင်း ဒါကို မေးနေတာလား။ အဲဒါကတော့ ငါ အဖြေပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်တော့ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အင်အားစုမျိုးကို ငါတစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။”
လီတောက်ယဲ့၏ မျက်လုံးများ လေးနက်သွားသည်။
“ငါ့အမြင်မှာတော့ ရှေးဟောင်းအင်ပါယာသုံးခုကတင် တော်တော်လေး ကြောက်ဖို့ကောင်းနေပြီ။ သူတို့ပိုင်ဆိုင်တဲ့ နယ်မြေက ပြောရရင်တောင် တခြားအင်ပါယာ အခု (၁၀၀) ကို ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် ရှေးဟောင်းအင်ပါယာသုံးခုရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းတောင် မမီဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ ရှေးဟောင်းအင်ပါယာသုံးခုကတောင် သူ့ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မမီလောက်ဘူး။ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် နောက်ကွယ်က အမှန်တရားကို သိချင်ရင်တော့ ရှေးဟောင်းအင်အားစု (၇) ခုထဲကို ဝင်မှပဲ ရနိုင်လိမ့်မယ်။”
စကားပြောရင်း သူက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်၍ ပြုံးကာ -
“မင်း စိတ်ကူးမယဉ်ပါနဲ့တော့။ ကျယ်ပြန့်တဲ့ ဝူရှန်းပေမြိန့် နယ်မြေမှာ ရှေးခေတ်ကနေ အခုထိ ကြေးနီနန်းတော်ထဲကို ဝင်နိုင်တဲ့ ဘီလူးတစ်ကောင်လောက်ကလွဲရင် တခြားသူတွေ ဘယ်သူရှိလို့လဲ။ ငါတို့က လက်ရှိအခြေအနေကိုပဲ စဉ်းစားကြရအောင်။ ငါ့မှာ အကြံတစ်ခုရှိတယ်။ ပြိုင်ပွဲစပြီဆိုတာနဲ့ မင်းနဲ့ ငါနဲ့ တစ်ပွဲလောက် သရုပ်ဆောင်ကြမယ်။ မင်းနဲ့ငါ အတုအယောင် သေဆုံးပြလိုက်မယ်။ စခန်းတာဝန်ခံရဲ့ မျက်လုံးကို လှည့်စားနိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီကိစ္စက အဆင်ပြေသွားမှာပဲ။”