အခန်း ၂၈၁၈
Vol. 282 Ch. 2818
အခန်း (၂၈၁၈) - သေဆုံးမှု နည်းပါးစေမည့် နည်းလမ်း
ခံတပ်ကြီး နှစ်ခုကြားတွင် လူရိပ်အချို့ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။
“ပြောရဦးမယ်…… ဒီညှိနှိုင်းမှုနဲ့ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အဆင့်က ဘာများ ဆက်စပ်နေလို့လဲ။”
ထုံယိုဧကရာဇ်က ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။
လော့ထျန်းဝမ်ကတော့ ဘာမှပြန်မပြောပေ။
သို့သော်လည်း ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်ရှိ အခြားသော ဘေးအန္တရာယ်ကြယ်များကမူ ခေါင်းအနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်ကြသည်။
“ဟုတ်တယ်လေ၊ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အဆင့်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ လီဖန်၊ မင်းနဲ့ သူနဲ့ သိကျွမ်းနေတယ် ဆိုရင်တောင် ဒီနေ့ညှိနှိုင်းမှုမှာ သူ့ကို ခေါ်လာဖို့ မသင့်တော်ဘူးမဟုတ်လား။ ဒါက ဟေးကျားစခန်းရှေ့မှာ အရှက်ကွဲတာမျိုး မဖြစ်ပေဘူးလား။”
“မင်းတို့တွေ အပိုစကားတွေ မပြောကြနဲ့တော့။ ဒီလို လှည့်ပတ်စဉ်းစားနေမယ့်အစား ဒီပြိုင်ပွဲကြီးထဲမှာ ဘယ်လို အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မလဲဆိုတာကိုပဲ အရင်ဆုံး စဉ်းစားကြပါ ”
လီတောက်ယဲ့က မျက်လုံးကို လှန်၍ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခြေလှမ်းရပ်ကာ တစ်ဖက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထုံယိုဧကရာဇ်တို့လည်း ခြေလှမ်းရပ်လိုက်ကြပြီး တစ်ဖက်မှ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်မြင့် (၁၂) ယောက်ထံသို့ အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် ဟေးကျားစခန်းမှ ဘေးအန္တရာယ်ကြယ်များ ဖြစ်ကြသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို နှစ်ဖက်စလုံးမှ ဆန်းနယဲ့သူတော်စင်များက ခံတပ်ပေါ်မှနေ၍ အထင်းသား မြင်နေကြရသည်။
ဟေးကျားစခန်းဘက်မှ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေပုံနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဝူရှန်းပေမြိန့်ဘက်မှ ဆန်းနယဲ့သူတော်စင်များမှာမူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေကြသည်။
“သူတို့ ရောက်လာကြပြီ။ ဒီ (၁၂) ယောက်က ဟေးကျားစခန်းရဲ့ အတော်ဆုံး ပညာရှင်တွေပဲ။ ငယ်စဉ်ကတည်းက သွေးသောက်ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတာ။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ အကြီးဆုံးကို သူတို့က ‘အစ်ကိုကြီး’ လို့ ခေါ်ကြပြီး ဟေးကျားစခန်းမှာ ‘ယန်ဧကရာဇ်’ လို့ နာမည်ကြီးတယ်။”
“ပြီးတော့ အကွက်ရွှေ့ရာမှာ ထက်မြက်တဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုကို ‘ဟန်ဧကရာဇ်’ လို့ ခေါ်တယ်။ ကျန်တဲ့ (၁၀) ယောက်ကလည်း ဧကရာဇ်ဘွဲ့ခံတွေပဲ။ ဟေးကျားစခန်းမှာ သူတို့ကို ‘ဧကရာဇ် (၁၂) ပါး’ လို့ ခေါ်ကြတယ်။ ထူးဆန်းတာက သူတို့က သူတို့ နောက်ကွယ်က အင်ပါယာရဲ့ အဓိက အရိုက်အရာဆက်ခံသူတွေ ဖြစ်ဖို့များတယ်။ အနာဂတ်မှာ အင်ပါယာပိုင်ရှင်တွေ ဖြစ်လာနိုင်သူတွေပဲ။”
လီတောက်ယဲ့က ဖန့်ချန်ကို အသံလွှင့်ကာ တစ်ဖက်၏ နောက်ကြောင်းကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် မျက်နှာတွင် အပြုံးဖော်၍ လက်ယှက်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
“ယန်ဧကရာဇ်၊ ဟန်ဧကရာဇ်၊ အားလုံးပဲ နေကောင်းကြရဲ့လား။”
ယန်ဧကရာဇ်က ဘာမှပြန်မပြောပေ။ ဟန်ဧကရာဇ်၏ အကြည့်ကတော့ ဖန့်ချန်ဆီသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားပြီးနောက် လီတောက်ယဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်လုံးထဲတွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့တစ်ခု ဖော်ပြလိုက်သည်။
“လီဖန်အစ်ကို၊ ဒီလောက်တောင် အားနာစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး အေးဆေးပါပဲ။ အစ်ကို့ဘေးက တစ်ယောက်ကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက စခန်းအသီးသီးမှာ နာမည်ကျော်နေတဲ့ ယဲ့ထျန်းဂူ မဟုတ်လား။ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားနဲ့ အဆင့်တူ ဘေးအန္တရာယ်ကြယ် (၄) ယောက်ကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်ဆိုတာ စခန်းတိုင်းမှာ ကြားရခဲတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ပဲ။ တကယ်တမ်းဆိုရင်တော့ တကယ်ဖြစ်ခဲ့တာလားလို့တောင် မထင်ရလောက်အောင်ပဲ။”
“ဟဲဟဲ……”
ကျန်တဲ့ ဧကရာဇ် (၁၀) ပါးကလည်း ရယ်မောလိုက်ကြပြီး ဖန့်ချန်နဲ့ လီဖန်ကို ကဲ့ရဲ့သလို အကြည့်မျိုးဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဟန်ဧကရာဇ်၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုအရ၊ သူတို့အားလုံးက အရင်ကဖြစ်ရပ်မှာ ပြဇာတ်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး လီဖန်က လူတွေကို အာရုံလွှဲဖို့ လုပ်ခဲ့တဲ့ ပရိယာယ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုထားပြီး ဖြစ်သည်။
“ဟန်ဧကရာဇ်၊ အဲဒီအကြောင်းတွေကို နောက်မှ ပြောကြတာပေါ့……”
လီတောက်ယဲ့က တွေးတောဟန်ဖြင့် -
“ဒီတစ်ခါ ကြေးနီနန်းတော်ရဲ့ ကိစ္စကြောင့် ကျွန်တော်တို့ကို အသေသတ်တိုက်ခိုက်ဖို့ တောင်းဆိုထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ စည်းကမ်းဆိုတာ သေနေတဲ့အရာ၊ လူဆိုတာ အသက်ရှိတဲ့အရာပဲလေ။ အသေသတ်တိုက်ခိုက်ရင် နှစ်ဖက်စလုံးရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်၊ ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ကောင်းမှာလဲ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် စဉ်းစားမိတာက၊ အနိုင်အရှုံးကို ခွဲခြားနိုင်ပြီး ဆုံးရှုံးမှုလည်း နည်းပါးစေမယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို တိုင်ပင်ကြည့်ကြရအောင်။”
“တိုက်ရိုက်ပဲ သတ်ဖြတ်လိုက်ကြတာပေါ့၊ ဘယ်သူ အသက်ရှင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့။”
လော့ထျန်းဝမ်က မျက်နှာထားတင်းတင်းဖြင့် ပြောသည်။
“မင်း ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။”
လီတောက်ယဲ့က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ယန်ဧကရာဇ်က လော့ထျန်းဝမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်း ကျင့်တဲ့ ကျင့်စဉ်က ပိုပြီးတော့ ယုတ်မာလာသလိုပဲ၊ အရင်က မင်းက ဒီလိုစိတ်သဘောထားမျိုး မဟုတ်ဘူး။”
လော့ထျန်းဝမ်က ယန်ဧကရာဇ်ကို အေးစက်စက် ကြည့်၍ -
“အရင်က ငါ့စိတ်သဘောထားက ဘယ်လိုလဲဆိုတာ မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မင်းတို့အားလုံး ဒီပြိုင်ပွဲထဲမှာ သေရတော့မယ်ဆိုတာကိုတော့ ငါသိတယ်။”
“ဟားဟား၊ ရယ်စရာ”
ဟေးကျားစခန်းမှ ဧကရာဇ်တစ်ပါးက ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။
“ငါတို့ရဲ့ ဆန်းနယဲ့သူတော်စင် အရေအတွက်က မင်းတို့ထက် အများကြီး ပိုများနေတာကို၊ ငါတို့ပဲ သေရမယ်လို့ မင်းက ပြောနေတာလား။”
“စမ်းကြည့်ရင် သိမှာပေါ့။”
လော့ထျန်းဝမ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
နှစ်ဖက်စလုံး၏ လေထုမှာ တင်းမာလာသည်ကို မြင်သောအခါ လီတောက်ယဲ့က အမြန်ပင် ဝင်ရောက်ဖျန်ဖြေလိုက်သည်။
ယန်ဧကရာဇ်နှင့် ဟန်ဧကရာဇ်တို့မှာလည်း ညှိနှိုင်းမှု ပျက်သွားရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြသဖြင့် လော့ထျန်းဝမ်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ကြသည်။
“လီဖန်အစ်ကို၊ အစ်ကိုက ပရိယာယ်အများဆုံးလူပဲ။ အထက်ကလူတွေကို လက်ခံစေပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကိုလည်း နည်းနိုင်သမျှ နည်းအောင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲဆိုတာ ပြောပြပေးပါဦး။”
ဟန်ဧကရာဇ်က ပြုံး၍ မေးသည်။
“ဟန်ဧကရာဇ်ကလည်း၊ ကျွန်တော့် ပရိယာယ်တွေက အစ်ကို့ရှေ့မှာ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။”
လီတောက်ယဲ့က ရယ်မော၍ -
“ကျွန်တော် စဉ်းစားထားတာက၊ (၁၀) ရက်တစ်ခါလောက် (၁၀၀) စီ တူညီတဲ့အဆင့်နဲ့ တူညီတဲ့ဘွဲ့ရှိတဲ့ ဆန်းနယဲ့သူတော်စင်တွေကို ခံတပ်ကြားမှာ တိုက်ခိုက်ခိုင်းကြမယ်။ ဘယ်သူက အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့လဲဆိုတာ အနိုင်ယူကြမယ်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို ပြိုင်ပွဲမှာ ဆက်မပါဝင်ခိုင်းတော့ဘူး။ ဒီလိုဆိုရင် အနိုင်အရှုံးလည်း ပေါ်လာမယ်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေလည်း အရမ်းကြီး ဆုံးရှုံးမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“အစ်ကို့ အဆိုပြုချက်ကတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အထက်ကလူတွေက လက်ခံပါ့မလားဆိုတာ စဉ်းစားမိရဲ့လား။”
ဟန်ဧကရာဇ်က တွေးတောဟန်ဖြင့် -
“ဒါက အသေသတ်စစ်ပွဲပဲ၊ နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ လူတစ်ယောက်အထိ အသေသတ်တိုက်ခိုက်ရမှာပေါ့။ ငါတို့ ဟေးကျားစခန်းက အသာစီးရထားတာ၊ တကယ်တိုက်ရင် မင်းတို့က ငါတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး။”
“ဘာလဲ၊ ဒါဆို အသေသတ်စစ်ပွဲကိုပဲ တိုက်ရိုက်လုပ်ကြတော့မလို့လား။ ဘာမှ ညှိနှိုင်းစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။”
ထုံယိုဧကရာဇ်က မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။
လီတောက်ယဲ့က ထုံယိုဧကရာဇ်ကို ဝင်ပါသဖြင့် မကျေနပ်သည့်အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
ဟန်ဧကရာဇ်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
“တိုင်ပင်ရမှာပေါ့။ ငါလည်း ဟေးကျားစခန်းဘက်က ဆုံးရှုံးမှု များပြားတာကို မလိုလားဘူး။”
ခဏရပ်လိုက်ပြီး -
“ဒီတစ်ခါ ပြိုင်ပွဲက ဘာကြောင့် ‘အသေသတ်တိုက်ခိုက်မှု’ လို့ သတ်မှတ်ထားလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိကြလား။”
“ကြေးနီနန်းတော်က အရံလူကို ရွေးချယ်ချင်လို့ မဟုတ်လား။ အဲဒါနဲ့ ငါတို့နဲ့ မဆိုင်ဘူး။ အပိုစကားတွေ မပြောပါနဲ့တော့။”
ထုံယိုဧကရာဇ်က အေးစက်စက် ပြောသည်။
“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါပဲ အဓိကပဲ။”
ဟန်ဧကရာဇ်က ပြုံး၍ -
“ငါ့ ခန့်မှန်းချက်အရဆိုရင် ကြေးနီနန်းတော်က အရံလူကို ရွေးချယ်ပြီးသွားတာနဲ့ ပြိုင်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် တစ်ဖက်က အကုန်လုံး သေဆုံးသွားရမယ်ဆိုတဲ့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“အင်း”
တက်ရောက်လာသည့် သူတော်စင်များ အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
ဖန့်ချန်ပင်လျှင် ဟန်ဧကရာဇ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု ရှိသော်လည်း ခန့်မှန်းချက်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် နောက်ပိုင်းမှာ ဘာဆက်ဖြစ်မလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ။
တစ်ဖက်က လူတွေ အကုန်လုံး သေဆုံးသွားပြီးနောက် ဆန်းနယဲ့ အဆင့်ရှိ ကြယ်ပွင့်တွေက ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ဆီ ရောက်သွားပြီး ပြန်လည်ဝင်စားကာ သူတို့ရဲ့ လူတော်တွေ ဖြစ်လာစေချင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်သေးသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီခန့်မှန်းချက်က (၇၀-၈၀) ရာခိုင်နှုန်းတော့ မသေချာဘူး၊ ဒါပေမဲ့ (၃၀-၄၀) ရာခိုင်နှုန်းတော့ ရှိမယ်။ ငါတို့ အချိန်ဆွဲနိုင်သလောက် အနည်းဆုံး ဆုံးရှုံးမှုနဲ့ အနိုင်အရှုံးကို ခွဲခြားနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိလာလိမ့်မယ်။”
ထုံယိုဧကရာဇ်က တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် လုပ်စဉ် လီတောက်ယဲ့က သူ့ကို တွန်းလိုက်ပြီး မျက်စိဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် လီတောက်ယဲ့က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် -
“ငါ ခုနက အဆိုပြုချက်နဲ့ အတူတူပဲ၊ အချိန်ဆွဲဖို့ဆိုတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။”
“အချိန်ဆွဲနည်းကလည်း အမျိုးမျိုးရှိတယ်။ မင်း ခုနကပြောတဲ့ နည်းလမ်းက ဟေးကျားစခန်းအတွက် ဘာအကျိုးမှ မရှိဘူး။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ မင်းတို့အတွက် အကျိုးအများဆုံးပဲ။ အခုပြဿနာက ငါတို့ ဟေးကျားစခန်းက မင်းတို့နဲ့အတူ အချိန်ဆွဲပေးဖို့ ဆန္ဒရှိမလားဆိုတာပဲ။”
ဟန်ဧကရာဇ်၏ အသံက ခံတပ်ကြီး နှစ်ခုလုံးကြားတွင် ဟိန်းထွက်သွားသည်။
ဟေးကျားစခန်းဘက်မှ ဆန်းနယဲ့သူတော်စင်များက ချက်ချင်း တီးတိုးဆွေးနွေးကြသည်။ သူတို့မှာ ထိုစီစဉ်မှုအပေါ် မကျေနပ်ကြောင်း သိသာသည်။
ဝူရှန်းပေမြိန့်ဘက်မှ ဆန်းနယဲ့သူတော်စင်များကမူ ခိုး၍ သက်ပြင်းချနိုင်ကြသည်။ အကယ်၍သာ ဤကိစ္စကို ညှိနှိုင်းနိုင်လျှင် သူတို့ ကြုံတွေ့ရမည့် အန္တရာယ်မှာ မသိမသာပင် လျော့နည်းသွားပေလိမ့်မည်။
“ဟန်ဧကရာဇ်၊ တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောလိုက်ပါ။ ဘယ်လို အချိန်ဆွဲကြမလဲ။”
လီတောက်ယဲ့က လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။
“အယောက် (၉၀) နဲ့ (၁၀၀) ပေါ့။”
ဟန်ဧကရာဇ်က ပြုံး၍ -
“မင်းပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အရေအတွက်တော့ ပြင်ရမယ်။ တိုက်ပွဲတိုင်းမှာ ငါတို့ ဟေးကျားစခန်းက ဆန်းနယဲ့သူတော်စင် (၁၀၀) ကို စေလွှတ်မယ်၊ မင်းတို့က (၉၀) ပဲ စေလွှတ်ရမယ်။ အဲဒါကို လက်ခံရင် ဒီညှိနှိုင်းမှု အောင်မြင်ပြီလို့ သတ်မှတ်မယ်။”