အခန်း ၂၈၂၀
Vol. 282 Ch. 2820
အခန်း (၂၈၂၀) - ဒါလည်း အများကြီးမဟုတ်ပါဘူး
လေထုထဲတွင် သေလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။
ဟေးကျားစခန်းမှ ဆန်းနယဲ့သူတော်စင်များသည် ခံတပ်ကြီးပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက်သား ဖြစ်နေကြသည်။
တစ်စက်ပြီးတစ်စက် ကျဆင်းလာသော ချွေးစက်များသည် သူတော်စင်တစ်ဦးချင်းစီ၏ နဖူးမှတစ်ဆင့် စီးကျလာသည်။
၎င်းတို့သည် သူတို့၏ အကြည့်ကို ဝါးမြိုသွားသည်။
ဝေဝါးနေသော အကြည့်တို့အကြားတွင် သူတို့သည် ခေါင်းမပါတော့သည့် အလောင်း (၁၂) လောင်းကို မြင်နေရသည်။
ထို့အပြင် သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာနေသည့် ထိုအရိပ်နှစ်ခုကိုလည်း မြင်နေရသည်။
“ဧကရာဇ် (၁၂) ပါး…… ကျဆုံးသွားပြီ……”
ဟေးကျားစခန်းမှ ဘေးအန္တရာယ်ကြယ်တစ်ဦးက ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူ၏စကားသံသည် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဟေးကျားစခန်းမှ ဆန်းနယဲ့သူတော်စင်တိုင်း၏ စိတ်အခြေအနေကို ထက်ပိုင်းခြမ်းသွားစေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဘေးအန္တရာယ်ကြယ်တစ်ဦးသည် စိတ်ထဲရှိ ထိတ်လန့်မှုကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားသည်။
ဤသည်က ကျန်သည့် ဆန်းနယဲ့သူတော်စင်များထံသို့ ကူးစက်သွားပြီး ကျောက်တုံးကဲ့သို့ ခိုင်မာသော စိတ်နှလုံးရှိသူများသာ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ကြသည်။
သို့သော်လည်း သူတို့သည် နဖူးပေါ်မှ ချွေးစက်များကို အဆက်မပြတ် သုတ်နေကြရသည်။
“မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဟန်ဧကရာဇ်က ယဲ့ထျန်းဂူရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ဝူရှန်းပေမြိန့်ဘက်က ဖန်တီးထားတဲ့ အတုအယောင်သက်သက်ပဲလို့ ပြောခဲ့တာလေ။”
“ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး ”
“ဘာလို့ ဧကရာဇ် (၁၂) ပါးက ဘာမှ ပြန်မတိုက်ခိုက်ရတာလဲ ”
“အားလုံးပဲ၊ ဒါတွေက အခု လက်ရှိ ပြဿနာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ငါတို့ ဘယ်ကို သွားကြမလဲ။”
“သေတဲ့အထိ တိုက်ကြမယ်လေ ”
ဘေးအန္တရာယ်ကြယ်တစ်ဦး၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ပြာနှမ်းသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အတွင်းပိုင်း ကြယ်ပွင့်များမှာ အဆက်မပြတ် လင်းလက်နေသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွင်းနယ်မြေ စွမ်းအားများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် လှည့်ပတ်နေသည်။
ကျန်သည့် ဘေးအန္တရာယ်ကြယ်များလည်း ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စိတ်အခြေအနေကို ပြင်ဆင်လိုက်ကြပြီး ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည့်အလား ထိုအရိပ်နှစ်ခုကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
……
……
လော့ထျန်းဝမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေပြီး အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
တစ်ခါတစ်ရံ နူးညံ့ပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ ခက်ထန်ကာ၊ တစ်ခါတစ်ရံမူ တည်ကြည်အေးစက်နေသည်။
ရုတ်တရက်ပင် သူသည် ထိုအရိပ်နှစ်ခုဆီသို့ အမြန်ပြေးလိုက်သွားသည်။
သူ၏ လုပ်ရပ်က ထုံယိုဧကရာဇ်တို့ကို နိုးထသွားစေသည်။
“ထုံယို၊ အခြေအနေက တော်တော် မကောင်းဘူး။ ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ။”
ကျန်သည့် ဘေးအန္တရာယ်ကြယ်များက ထုံယိုဧကရာဇ်ကို ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲတွင် ရုတ်ချည်းပင် ဟာတာတာ ဖြစ်သွားကြသည်။
“ဧကရာဇ် (၁၂) ပါး သေသွားပြီဆိုတော့ ဟေးကျားစခန်းက…… ငါတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့……”
ထုံယိုဧကရာဇ်က ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ဟေးကျားခံတပ်ဆီသို့ အမြန်ပြေးသွားသည်။
“ဘာကို စောင့်နေတာလဲ၊ သွားသတ်ကြမယ် ”
ကျန်သည့် ဘေးအန္တရာယ်ကြယ်များလည်း သတိဝင်လာပြီး အလျင်အမြန်ပင် နောက်မှ လိုက်သွားကြသည်။
……
……
ဝမ်ချုံစန်းနှင့် ရှဲ့အာမန်တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဖန့်ချန်နှင့် လီတောက်ယဲ့တို့၏ နောက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဟေးကျားခံတပ်ဆီသို့ အတူတူ လျှောက်သွားကြသည်။
အကြီးကဲ ငါးပါးလည်း ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မည်သို့မျှ မတွန့်ဆုတ်တော့ဘဲ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။
ညအချိန် လမ်းလျှောက် ခြင်္သေ့တို့ကဲ့သို့သော ဘေးအန္တရာယ်ကြယ်များလည်း တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ကာ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ကြသည်။
“အားလုံးပဲ၊ ဒီနေရာမှာ ငေးမနေကြနဲ့တော့။ စိတ်ထဲမှာ သံသယတွေ ရှိနေရင်လည်း ဒီစစ်ပွဲ ပြီးမှပဲ ပြောကြရအောင်။”
ညအချိန် လမ်းလျှောက် ခြင်္သေ့၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ သူနှင့် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများလည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။
ဘေးအန္တရာယ်ကြယ်တစ်ပါးစီသည်လည်း မိမိတို့၏ လူမျိုးစုဝင်များနှင့်အတူ ခံတပ်မှ ထွက်လာကြသည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အရှေ့ဆုံးမှ အရိပ်နှစ်ခု၏ နောက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ကြီးမားလှသော စစ်သည်တပ်ဖွဲ့ကြီးမှာ အလွန်ရှင်းလင်းနေသည်။
ဘေးအန္တရာယ်ကြယ်တစ်ဦးစီ၏ နောက်တွင် မိမိတို့နှင့် မျိုးနွယ်တူ လူများက လိုက်ပါလာကြသည်။
သူတို့သည် ယခုအချိန်တွင် အလွန်ပင် တည်ကြည်နေကြပြီး အသံတစ်စက်မျှ မထွက်ရဲအောင် တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။
သူတို့၏ အကြည့်တို့သည် ရှေ့ဆုံးမှ အရိပ်အပေါ်တွင်သာ စုပြုံနေသည်။
……
……
“ဖန့်ချန် မင်း အခု ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်နေတာလဲ။ အတွင်းပိုင်းကြယ်တာရာ ဘယ်နှစ်လုံးကို ပေါင်းစပ်လိုက်တာလဲ။”
လီတောက်ယဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် ပုရွက်ဆိတ်ပေါင်း တစ်သောင်းလောက် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
သူက နယ်မြေကိုးခုမှ ထွက်လာသူများထဲတွင် သူသာလျှင် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးရပြီး အတော်ဆုံး ဖြစ်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။
သို့သော် ခုနက မြင်ကွင်းက သူ၏ နားလည်မှုကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
“ဒါလည်း အများကြီးမဟုတ်ပါဘူး၊ (၂၀) ကျော်လောက်ပါပဲ။”
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
“မဖြစ်နိုင်တာ၊ (၂၀) ကျော်လောက်နဲ့…… မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဟေးကျားစခန်းက ဧကရာဇ် (၁၂) ပါးကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ သတ်နိုင်တာလဲ……”
လီတောက်ယဲ့က ရေရွတ်လိုက်သည်။
ရုတ်တရက်ပင် သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် အလွန်တရာ ရှေးကျသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“မှန်တယ်၊ သူက ချီသန့်စင်အဆင့်မှာတည်းက ဝိညာဥ်သန္ဓေသား အဆင့်ကို ဓားနဲ့ ခုတ်နိုင်ခဲ့တာပဲ……”
ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ လီတောက်ယဲ့မှာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများကြားတွင် အဖြူရောင်ငွေ့များ အလိုအလျောက် ပေါ်လာသည်။
ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။
“မင်း ငါ့ကို တွက်ချက်ဖို့ ကြိုးစားရင် မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ထိခိုက်လိမ့်မယ်။”
“ငါ မယုံဘူး။”
လီတောက်ယဲ့က စိတ်ထဲတွင် ပြောလိုက်ပြီးနောက် လည်ချောင်းထဲတွင် ချိုမြိန်သော အရသာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ရင်ဘတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ နာကျင်သွားသည်။
သူသည် အပြင်သို့ ထွက်ခါနီး သွေးများကို အတင်းမျိုချလိုက်ပြီး ဖန့်ချန် သတိမထားမိဟု ထင်ကာ မဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အလား ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ခံတပ်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဖန့်ချန် ရပ်လိုက်သောအခါ နောက်မှ လိုက်ပါလာသော သူတော်စင်များလည်း ရပ်လိုက်ကြသည်။
“အခု ဘယ်လိုဆက်လုပ်မလဲ။ တိုက်ရိုက်ပဲ အကုန် သတ်ပစ်လိုက်မှာလား။”
လီတောက်ယဲ့က ခါးထောက်ကာ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ပြီး တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ဟေးကျားခံတပ်ပေါ်ရှိ ဆန်းနယဲ့သူတော်စင်များသည် အောက်မှ သူတော်စင်များကို စိုက်ကြည့်နေရင်း စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေကြသည်။
ဖန့်ချန်က ကောင်းကင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ငုံ့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် တည်ငြိမ်သော်လည်း လူသတ်ငွေ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အသံတစ်ခုက သူတော်စင်များ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
“သတ်”
လီတောက်ယဲ့တို့သည် ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ပင် ဟေးကျားခံတပ်ဘက်သို့ အမြန်ပြေးသွားကြသည်။
ဖန့်ချန်ကတော့ မူလနေရာတွင်ပင် ရပ်နေပြီး အပိုအလုပ်များ မလုပ်တော့ပေ။
သူ့ဘေးမှ ဖြတ်သွားသော ဆန်းနယဲ့သူတော်စင်များသည် သူ့ကို ကြောက်ရွံ့မှုနှင့်အတူ လေးစားမှုဖြင့်သာ ဖြတ်သွားကြသည်။
သတ်ဖြတ်သံတို့သည် ဟေးကျားခံတပ်တစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ဖန့်ချန်သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်အမြင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး စစ်ပွဲကို ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်ရှုနေသည်။
ဟေးကျားစခန်းမှ ဆန်းနယဲ့သူတော်စင်များသည် ဧကရာဇ် (၁၂) ပါး ကျဆုံးသွားသဖြင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေကြသော်လည်း ထိုသို့သော အသေအလဲတိုက်ပွဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဝူရှန်းပေမြိန့်ဘက်မှ ဆန်းနယဲ့သူတော်စင်များမှာ သူတို့၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားကြသည်။
သို့သော် လီတောက်ယဲ့၊ လော့ထျန်းဝမ်တို့ကဲ့သို့ အဆင့်မြင့် တိုက်ပွဲများတွင်မူ အသာစီးရနေသည်။
သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သော ဧကရာဇ် (၁၂) ပါးမှာ ကျဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ ယခုပြိုင်ဘက်များမှာ ဘေးအန္တရာယ်ကြယ် မဟုတ်သော ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့်သူများနှင့် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်များ ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်မှာ မည်သည့်အခါမျှ မတိုက်ခိုက်သော်လည်း သူ၏ အရိပ်မှာ ဆန်းနယဲ့သူတော်စင်တိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် အမြဲရှိနေသည်။
ကိုယ်ပိုင်ဘက်ကလည်း ဖိအားကို ခံစားနေရသည်။
“သောက်ကျိုးနည်း၊ ဒီကောင်တွေရဲ့ အစွမ်းက တကယ် မညံ့ဘူးပဲ။”
ဖန်ရွှေသည် ဟေးကျားစခန်းမှ သူတော်စင်တစ်ဦးကို နောက်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး စကားပြောချိန်တွင် သွားကြားမှ သွေးများ ယိုစီးကျလာသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာများမှာ အရိုးထိအောင် နက်ရှိုင်းနေပြီး အတွင်းပိုင်းကြယ်တာရာများမှာပင် မှိန်ဖျော့သွားသည်။
ရှန်ထျန်းဖန်းမှာ အနီးအနားတွင် ရှိနေပြီး သူ၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ပြောလိုက်သည်။
“နင် အရင် နောက်ဆုတ်လိုက်။”
“မဖြစ်ဘူး၊ ငါအရင်က ကတိပေးထားတယ်။ ဒီတစ်သက် ဘယ်တော့မှ နောက်မဆုတ်ဘူးလို့ ”
ဖန်ရွှေက ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ရန်သူအသစ်ဆီသို့ ခုန်ဝင်သွားသည်။
ရှန်ထျန်းဖန်းမှာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မတားတော့ပေ။
အကြီးကဲ ငါးပါးတို့၏ အခြေအနေမှာလည်း အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အတော်လေး ခက်ခဲနေသည်။
ဤသည်မှ ဟေးကျားစခန်းနှင့် ဝူရှန်းပေမြိန့်တို့၏ အခြေခံအင်အားချင်း ကွာခြားမှုကို မြင်နိုင်သည်။
သို့သော် သူတို့က အခက်အခဲ ရှိနေသော်လည်း စစ်ပွဲတစ်ခုလုံးတွင် ဝူရှန်းပေမြိန့်မှာ အသာစီးရနေသည်။
“သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက် သူက ယဲ့ထျန်းဂူနဲ့ အတူတူပဲ၊ ဧကရာဇ် (၁၂) ပါးအတွက် လက်စားချေပေးကြ ”
“ငါတို့ သေရမယ်ဆိုရင်တောင် တန်အောင် သေရမယ် ”
ရုတ်တရက်ပင် ဟေးကျားစခန်းမှ ဆန်းနယဲ့သူတော်စင် အချို့သည် စစ်ပွဲမှ ခွဲထွက်လာကြသည်။
မူလပြိုင်ဘက်များကို စွန့်ခွာကာ ဖန်ရွှေကို အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လာကြသည်။
ထိုသို့သော မြင်ကွင်းမျိုးမှာ အခြားနေရာများတွင်လည်း ဖြစ်ပွားနေသည်။
ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမ မှ အကြီးကဲငါးပါးတို့ဖြစ်စေ၊ သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်စေ အားလုံးမှာ ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံနေရသည်။
“သောက်ကျိုးနည်း၊ ဒီတစ်ခါတော့ ငါသေပြီ ”
ဖန်ရွှေမှာ မိမိထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သော ဆန်းနယဲ့သူတော်စင် အများအပြား ဝိုင်းရံလာသည်ကို မြင်သောအခါ အတွင်းပိုင်းကြယ်တာရာကို မီးရှို့ရန် ပြင်လိုက်သည်။
သို့သော် နောက်တစ်ခနတွင် ဖန့်ချန် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုက်သည်။