အခန်း ၂၈၂၅
Vol. 283 Ch. 2825
အခန်း (၂၈၂၅) - နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်း
နေရာတွင် ရှိနေသော သူတော်စင်တို့မှာ ဖန့်ချန်၏ လက်ထဲရှိ နတ်ဘုရားရိုက်တံကို ကြောင်အစွာ ကြည့်နေမိကြပြီး အသိစိတ်မဲ့စွာဖြင့် တံတွေးများကို မျိုချလိုက်ကြသည်။ အရင်က နှစ်ဦးသား အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို မြင်ရသဖြင့် လောထျန်းဝမ်နှင့် ဤယဲ့ထျန်းဂူတို့ နောက်ထပ် အလှည့်အနည်းငယ် ထပ်တိုက်ဦးမည်ဟု ထင်ထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ရိုက်ချက်တစ်ခုတည်းဖြင့် ဤတိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မတွေးထင်ထားခဲ့ကြပေ။
သူတော်စင်တို့မှာ မိုက်မဲသူများ မဟုတ်ကြသည့်အလျောက် အရင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ထိုယဲ့ထျန်းဂူက လောထျန်းဝမ်၏ နည်းလမ်းများကို သိရှိနားလည်နိုင်ရန် တမင်တကာ ထိန်းချုပ်ပြီး စောင့်ကြည့်နေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းပင် နားလည်လိုက်ကြသည်။
“နားမလည်တော့ဘူး၊ လုံးဝကို နားမလည်နိုင်တော့ဘူး……”
လီတောက်ယဲ့က ဖန့်ချန်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ ဤသခင်လေးမှာ သူနှင့် အလွန်စိမ်းသက်သွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ နယ်မြေကိုးခုမှ မထွက်ခွာမီက သူ့တွင် ရှိသမျှ နည်းလမ်းအားလုံးမှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘက်စုံတိုင်းတွင် ထိုသခင်လေးထက် သာလွန်သည်ဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကြားက အဆင့်အတန်းမှာလည်း လုံးဝ ကွာခြားနေပြီဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် နှစ်ပေါင်းထောင်ဂဏန်းမျှသာ ရှိသေးသော အချိန်တိုအတွင်းတွင် ပြောင်းလဲသွားပုံမှာ အလွန်တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
“နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းတောင် မပြည့်သေးဘူး၊ သူက ငါ့ထက်တောင် ရှေ့ရောက်သွားပြီ……”
လီတောက်ယဲ့မှာ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။ အရင်က သူသည် ကောင်းကင်လမ်းစဉ် ကို အချိန်အတော်ကြာ တာဝန်ယူခဲ့ဖူးသည်။ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းဆိုသည်မှာ သူ့အတွက် လက်တစ်ဖျားစာ အချိန်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ဤမျှလောက် အခြေခံအုတ်မြစ်များ စုဆောင်းထားခဲ့သော်လည်း နှစ်ပေါင်းထောင်ဂဏန်းမျှသာ ရှိသည့် ပြိုင်ဘက်က သူ့ကို ကျော်တက်သွားသည်မှာ သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ရသည်။
“ဒါဟာ လူအိုကြီး ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ၊ လမ်းကြောင်း မှားသွားရင် ဘယ်လောက်ပဲ ဝေးဝေး လျှောက်လျှောက် အလကားပဲဆိုတာ ဒါမျိုးကို ပြောတာပဲ……”
လီတောက်ယဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထုံယိုဧကရာဇ်မှာလည်း ထိုတိုက်ပွဲမှတစ်ဆင့် ဖန့်ချန်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ မည်မျှ နက်ရှိုင်းသည်ကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ အလေးပြုလိုက်သည်။
“အစ်ကိုကြီးရဲ့ အစွမ်းက အံ့မခန်းပါပဲ၊ ဝူရှန်းပေမြိန့်နယ်မြေမှာ အစ်ကိုကြီးကသာ တစ်ဦးတည်းသော ထိပ်ဆုံး ဖြစ်ထိုက်ပါတယ်”
အခြားသော ဘေးအန္တရာယ်ကြယ်များမှာလည်း ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ နောက်မတွန့်ဝံ့တော့ဘဲ အမြန်ပင် လက်ယှက်ကာ “အစ်ကိုကြီး အစွမ်း အံ့မခန်းပါပဲ” ဟု တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ နတ်ဘုရားငယ် (၁၂) ပါးမှာမူ တစ်ဦးမျက်နှာ တစ်ဦးကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။
“ရယ်မောသောနတ်ဆိုး၊ မင်း သွားပြီး အရှင်ရဲ့ ဒဏ်ရာကို ကြည့်ပေးလိုက်ဦး ”
“ကောင်းပါပြီ။”
ရယ်မောသောနတ်ဆိုးမှာ ဖန့်ချန်ဘက်သို့ ကြည့်ရန်ပင် မဝံ့ရဲဘဲ ခေါင်းကို ငုံ့ကာ လောထျန်းဝမ် ပျံထွက်သွားသည့် ဘက်သို့ အမြန်ပင် ပျံသန်းသွားသည်။ ကျန်ရှိနေသော နတ်ဘုရားငယ်များမှာလည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ဖန့်ချန်ဘက်သို့ လက်ယှက်ကာ အလေးပြုလိုက်ကြသည်။
“အစ်ကိုကြီး အစွမ်း အံ့မခန်းပါပဲ”
“ဒီတိုက်ပွဲပြီးသွားရင် ဝူရှန်းပေမြိန့်မှ တာဝန်ခံ မရှိရင် သူကပဲ အကြီးအကဲ ဖြစ်တော့မှာပဲ……”
ညအချိန် လမ်းလျှောက် ခြင်္သေ့တို့မှာ လေးစားသမှုဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။
“အစ်ကိုကြီးကြောင့် အန္တရာယ်တွေ အကုန်ပြေလည်သွားပြီ။”
ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင်မှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ ဤတိုက်ပွဲမှာ ဖန့်ချန်က သူမအတွက် လောထျန်းဝမ်ဘက်မှ လာမည့် အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်ရှင်းလင်းပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
……
……
“ငါတို့ တကယ်ပဲ သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တာလား”
“သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တခြား နတ်ဘုရားတစ်ပါးပါး များ ပုန်းကွယ်နေတာလား။”
“မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ သူကလည်း နတ်ဘုရားပင့်ဖိတ်ခြင်းကို ကျင့်သုံးနိုင်လို့လား။”
ရယ်မောသောနတ်ဆိုးက လောထျန်းဝမ်ကို ရှာတွေ့သောအခါ လောထျန်းဝမ်မှာ တစ်နေရာတွင် ရပ်ကာ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေသည်။ ရယ်မောသောနတ်ဆိုးမှာ သတ္တိမွေးကာ ရှေ့သို့ တိုးသွားပြီး မေးလိုက်သည်။
“အရှင် မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာက……”
“ဘာမှမဖြစ်ဘူး၊ ဒဏ်ရာက မပြင်းထန်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါက ယဲ့ထျန်းဂူရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တာတော့ အမှန်ပဲ။ မင်းတို့ကို စိတ်ပျက်မိစေတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။”
လောထျန်းဝမ်က ခေါင်းကို အသာခါလိုက်သည်။ ရယ်မောသောနတ်ဆိုးမှာ ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိဘဲ ဖြစ်နေသည်။
“မင်း ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင်ဘက်က ကိစ္စကို စိုးရိမ်နေတာလား ”
လောထျန်းဝမ်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောသည်။
“တကယ်လို့ သူက ဝင်စွက်ဖက်မယ်ဆိုရင် အခြေခံအုတ်မြစ် ယှဉ်ပြိုင်ပွဲတွေတော့ ရပ်လိုက်ရတော့မယ် ထင်တယ်။”
……
……
အကြီးအကဲငါးပါးမှာ တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်ပေးနေဆဲဖြစ်သည်။ လောထျန်းဝမ်လည်း ရယ်မောသောနတ်ဆိုးကို ခေါ်ကာ ပြန်ရောက်လာသော်လည်း ဖန့်ချန်ကို ယှဉ်တိုက်ရန် နောက်တစ်ခါ ထပ်မပြောတော့ပေ။ ထိုကိစ္စမှာ ငြိမ်းချမ်းစွာပင် ပြီးဆုံးသွားသည်ဟု ထင်ရသည်။ သို့သော် ဘေးအန္တရာယ်ကြယ် တစ်ဦးမှာ သတ္တိမွေးကာ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
နေရာရှိ သူတော်စင်များအားလုံးမှာ ထိုသူကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုသူမှာ အသက်စွမ်းအင် နောက်ဆုံးအဆင့် သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး ဘေးအန္တရာယ်ကြယ် (၁၀၈) ပါးထဲတွင်လည်း နာမည်ကြီးသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူဘာလုပ်မည်ကို မသိခင်မှာပင် သူသည် သွားကိုကြိတ်ကာ လက်ယှက်၍ ပြောလိုက်သည်။
“အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်လည်း ရွှမ်ဟိုင်ကွမ်ယင်နဲ့ အတူတူပဲ အခက်အခဲနဲ့ ကြုံနေရပါတယ်။ အစ်ကိုကြီး ကူညီပေးပါဦး ”
“……”
အခြေခံအုတ်မြစ် ယှဉ်ပြိုင်ပွဲနဲ့ ကြုံရတာလား။
သူတော်စင် အတော်များများမှာ နားမလည်နိုင်စွာ ဖြစ်သွားကြသည်။ညအချိန် လမ်းလျှောက်ခြင်္သေ့တို့ပင်လျှင် အံ့ဩသွားကြသည်။ သူတို့တောင် ဒီကိစ္စကို မသိကြပေ။ လမင်းကြီးမှာ အမူအရာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး မျက်လုံးများမှာ တုန်လှုပ်နေသည်။
“ပြောပြပါဦး။”
ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ ထိုသူတော်စင်က လမင်းကြီး ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူတော်စင်များအားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားကြသည်။
“အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်မတို့က အခြေခံအုတ်မြစ် ယှဉ်ပြိုင်ပွဲကို အခုလေးတင် စတင်လိုက်တာပါ၊ တကယ်တော့ မတိုက်ခိုက်ရသေးပါဘူး။”
လမင်းကြီး က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“မင်းတို့နှစ်ဦးကြားက ပြဿနာက ငါအရင်က ဝင်ဖြေရှင်းပေးခဲ့တဲ့ နှစ်ခုနဲ့ မတူဘူး။ ငါက ကြားဝင် စေ့စပ်ပေးရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်။ မင်းတို့နှစ်ဦးစလုံးက စေ့စပ်မှုကို လက်ခံမယ်ဆိုရင် ငါက အလယ်လူအနေနဲ့ ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်တယ်။”
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
“သခင်လေး၊ ဒီလို အကျိုးမရှိတဲ့ ကိစ္စမျိုးတွေကို မလုပ်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ သူတို့တုန်းကလည်း ကျွန်တော့်ကို လာရှာဖူးပါတယ်။ ကျွန်တော် လုံးဝ မလုပ်ခဲ့ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့က ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ တစ်သက်လုံး နေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ကျွန်တော်တို့သာ မရှိတော့ရင် ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ လာခဲ့တဲ့ သူတော်စင်တွေကို သူတို့က အငြိုးနဲ့ ပြန်တိုက်ခိုက်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”
လီတောက်ယဲ့က ဖန့်ချန်ကို စိတ်ထဲမှတစ်ဆင့် ပြောလိုက်သည်။
“ငါက မင်းနဲ့ မတူဘူး။ ငါတို့က ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် တွေကို လိုအပ်နေတယ်၊ အများကြီး လိုအပ်တယ်။”
ဖန့်ချန်ကလည်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။ လီတောက်ယဲ့မှာ ကြောင်သွားပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်သာ ချလိုက်မိသည်။
“အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှုကို လက်ခံပါတယ်”
ထိုသူတော်စင်က ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။ လမင်းကြီးကလည်း မတတ်သာသည့်အဆုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်ရသည်။
“အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်မလည်း လက်ခံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ဘက်က အခြေအနေ တစ်ချို့ရှိတယ်။ သူတို့ဘက်က ဒါကို သဘောတူရပါမယ်။ သဘောတူမယ်ဆိုရင် အချိန်တစ်ခုအထိ ကျွန်မတို့ ဘေးအန္တရာယ်ကြယ် ယှဉ်ပြိုင်ပွဲကို မလုပ်တော့ပါဘူး။”
“အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကိုတော့ အပြင်ရောက်မှပဲ ပြောကြတာပေါ့။”
ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤမျှကြီးမားသည့် ပြဿနာမှာ စကားအနည်းငယ်ဖြင့်ပင် ပြီးဆုံးသွားသည်။ သူတော်စင်များမှာ စဉ်းစားစရာများဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
“သူရှိနေသရွေ့တော့ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ အခြေခံအုတ်မြစ် ယှဉ်ပြိုင်ပွဲတွေ ပေါ်လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး……”
သူတော်စင်များမှာ ထိုသို့သာ တွေးနေကြသည်။ အခြေခံအုတ်မြစ် ယှဉ်ပြိုင်ပွဲဆိုသည်မှာ သူတို့ကိုယ်တိုင် အားနည်းသူလား၊ အားသာသူလား ခွဲခြားရခက်သည်။ အကယ်၍သာ အားနည်းသူနှင့် တွေ့ခဲ့လျှင်တောင် သူတို့ထက် ပိုမိုအားကောင်းသော အင်ပါယာနှင့် ကြုံလာမည်ကို ဘယ်သူက အာမခံနိုင်မှာလဲ။ ထို့ကြောင့် ဖန့်ချန်၏ တည်ရှိမှုမှာ သူတို့အတွက် အကာအကွယ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
……
……
“ဒါ ဘယ်နေရာလဲ။”
နက်နဲလှသော နေရာတစ်ခုရှိ ခန်းမဆောင်အတွင်းတွင် အသံတစ်သံ ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြင်ကွင်းပေါင်းမြောက်မြားစွာထဲမှ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို အဆပေါင်းများစွာ ချဲ့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါက…… ဝူရှန်းပေမြိန့်နဲ့ ဟေးကျားစခန်းတို့ရဲ့ စစ်မြေပြင်ပဲ။”
“အကဲဖြတ်ချက်အရ ဟေးကျားစခန်းက ဝူရှန်းပေမြိန့်ထက် ပိုမိုအားကောင်းတယ်။”
“ဘယ်ဘက်က ဟေးကျားစခန်းလဲ။”
“သေချာပေါက်…… မဟုတ်ဘူး၊ ဟေးကျားစခန်း အနိုင်ယူခံလိုက်ရပြီ။ ဟေးကျားစခန်းက သူတော်စင်တွေကိုပဲ အရင် အသုံးပြုနေတာပဲ။”
“ပြန်ကြည့်မယ် ”
အေးစက်သော အသံနှင့်အတူ မြင်ကွင်းမှာ နောက်ပြန် ပြေးသွားသည်။ မကြာခင်မှာပင် အစသို့ ရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် မြင်ကွင်းထဲတွင် ညှိနှိုင်းနေကြသည့် ပုံရိပ်များကို တွေ့လိုက်ရပြီး ဖန့်ချန်က ဟေးကျားစခန်း၏ ဧကရာဇ် (၁၂) ပါးကို ကောက်ရိတ်သလို အနိုင်ယူနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် လောထျန်းဝမ်နှင့် ထုံယိုဧကရာဇ်တို့ တိုက်ပွဲကို မြင်လိုက်ရသည်။
“ဒီတစ်ယောက်တော့ မဆိုးဘူး။”
ထိုအသံမှာ လောထျန်းဝမ်ကို ရည်ရွယ်ပြောခြင်းဖြစ်သည်။
“သူနဲ့ အရင်လူရဲ့ စွမ်းအားက တူညီလောက်တယ်။ ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်တယ်။”
“ဒါဆိုရင် အဆင်ပြေပြီ။”
မီးခိုးငွေ့ထဲမှ ပုံရိပ်များမှာ ကျေနပ်သွားပုံရပြီး မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပေါ်လာသည်။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် လောထျန်းဝမ်နှင့် ဖန့်ချန်တို့ တိုက်ပွဲကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့ အလှည့်အနည်းငယ် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် လောထျန်းဝမ်မှာ ရိုက်ချက်တစ်ခုတည်းဖြင့် ပျံထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
“မဖြစ်နိုင်တာ၊ ဒီယဲ့ထျန်းဂူက ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်လား ”
မီးခိုးငွေ့တစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦး ထွက်လာကာ ကြီးမားသော ဖန်သားပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်နဲ့ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် (၁၂) ပါးကို အနိုင်ယူနိုင်တာလား။ သူက ငါတို့ရဲ့ ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေးက အရမ်းများတယ်……”
အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူလတ်ပိုင်းမှာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ယဲ့ထျန်းဂူနဲ့ လောထျန်းဝမ်တို့က ပြိုင်ပွဲကို စောစောစီးစီး အဆုံးသတ်ပြီး နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းပါစေ။”