အခန်း ၂၈၃၀
Vol. 283 Ch. 2830
အခန်း (၂၈၃၀) - လေကျယ်စခန်း
ထိုသူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး မိမိတို့အား ဂရုမစိုက်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ လောထျန်းဝမ် သည်လည်း ပြန်လည် တုံ့ပြန်ခြင်း မပြုတော့ပေ။ သူသည် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေရင်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိုလူကို တစ်ချက်စောင်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် မှိုင်းညို့နေသည်။
ဖန့်ချန်ကမူ ဘေးနားမှ အားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။ ထိုလူမှာ လောထျန်းဝမ်၏ အကြည့်များကို သတိပြုမိပုံရပြီး အကြိမ်ကြိမ် အကြည့်ခံရပြီးနောက် သိသိသာသာပင် မကျေမနပ် ဖြစ်လာပုံရသည်။ သူ၏ မျက်နှာကြွက်သားများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသော်လည်း မျက်လုံးကိုမူ ဆက်လက် မှိတ်ထားဆဲပင်။
အချိန်များမှာမူ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။
ရုတ်တရက်တွင် အပြင်ဘက်မှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
မျက်လုံးများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် မှိတ်ထားသူမှာ ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်သွားသည်။ ဖန့်ချန်နှင့် လောထျန်းဝမ်တို့သည်လည်း နန်းတော်တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး ထိုလူက အသစ်ရောက်ရှိလာသည့် သူတော်စင်သုံးဦးအား ရင်းနှီးပြီးသား နည်းလမ်းအတိုင်း တစ်စုံတစ်ခု ပြောနေသည်ကို ကြည့်နေလိုက်ကြသည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဖန့်ချန်က သူ့ကို အမှန်အတိုင်း ထောက်ပြခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံကြောင့် ဖြစ်ပေမည်။ ထိုလူသည် နန်းတော်အပြင်ဘက်တွင်ပင် ထိုသူတော်စင်သုံးဦးကို ဒေါသထွက်လာအောင် ကြိုးစားနေသည်။
"မင်းတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကို ရောက်လာရင်တော့ နဂါးပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီမှာပဲ ဝပ်နေရမယ်။"
"ဒီလို အကြည့်မျိုးနဲ့ ငါ့ကို မကြည့်နဲ့၊ အလကားပဲ။"
"ငါ မေးမယ်၊ ငါပြောတာကို သေချာ နားထောင်မိလား နားလည်ရင် ခေါင်းညိတ်ပြီး 'နားလည်ပါတယ်' လို့ ပြော။"
ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်သည့် ကျဲနယဲ့ သူတော်စင်တို့မှာ ထိပ်တန်း အဆင့်မြင့် ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ မည်သူက ဤမျှလောက်ထိ အရှက်ခွဲခြင်းကို ခံနိုင်ပါမည်နည်း။ ထိုသူတော်စင် သုံးဦးမှာ မကြာမီပင် ထိုလူနှင့် စကားများကြတော့သည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာမူ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အတွင်းကမ္ဘာ စွမ်းအားကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
သူ တိုက်ခိုက်လိုက်သည့်အခါ ထိုလူမှာ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားပြီး ခုခံရန်ပင် မကြိုးစားဘဲ နေရာမှာပင် ရပ်နေကာ တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မိမိကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်စေသည်။
ဘုန်း
ထိုလူမှာ ပေတစ်ဆယ်ကျော်လောက်အထိ လွင့်ထွက်သွားပြီးမှ အေးအေးဆေးဆေးပင် မိမိကိုယ်ပေါ်ရှိ စွမ်းအားများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
ထို့နောက်တွင်တော့ မီးခိုးရောင် တံခါးကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် သူတော်စင်ကို တံခါးထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီးနောက် တံခါးမှာ ပိတ်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ကျန်ရှိနေသည့် နှစ်ဦးမှာ အံ့ဩထိတ်လန့်ကာ မည်သို့ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။
"ကြည့်လိုက်၊ သူက ဒီနေရာရဲ့ စည်းကမ်းကို သုံးပြီး သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေကို လျှော့ချနေတာ။"
ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
လောထျန်းဝမ်၏ မျက်နှာမှာ မှိုင်းညို့သွားသည်။ အကယ်၍ သူသာ အရင်က တိုက်ခိုက်မိပါက ထိုသူတော်စင်ကဲ့သို့ပင် ကြိုတင် အထုတ်ခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။
"မင်းက ဘယ်သူလဲ"
မတိုက်ခိုက်ရသေးသည့် ကျဲနယဲ့ သူတော်စင် နှစ်ဦး၏ မျက်လုံးများမှာ သတိဝီရိယ အပြည့်ဖြင့် ထိုလူကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ စတင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုသူမှာ ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်မှ သူတော်စင် ဖြစ်နေမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။
"သူက ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်က သူတော်စင် မဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့နဲ့ ငါတို့လိုပဲ အဆင့်တက်ပြီး ရောက်လာတာ။"
ဖန့်ချန်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုသူနှစ်ဦးမှာ သံသယများဖြင့် ဖန့်ချန်တို့ကို တစ်ချက်၊ ရန်လိုနေသည့် ထိုလူကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သူတို့ထဲမှ အမျိုးသမီး တစ်ဦးမှာ အံ့ဩစွာဖြင့် -
"မင်းက ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်က သူတော်စင် မဟုတ်ဘူးလား"
"ငါ ဟုတ်တယ်လို့ တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ဘူး။"
ထိုလူက ရယ်မောလိုက်ပြီး နန်းတော်ဆီသို့ လှည့်ထွက်သွားသည်။ သူ သိလိုက်သည်မှာ ထိုနှစ်ဦးမှာလည်း သူ၏ လှည့်ကွက်ကို မယုံတော့ပေ။
ဖန့်ချန်၏ အနားကို ဖြတ်သွားသည့်အခါ သူက အေးစက်စွာ ပြောသည်။
"ဟန်ဧကရာဇ်၊ မင်းစကားတွေ များလွန်းတယ်၊ ငါ့ရဲ့ ကောင်းတဲ့ အလုပ်တွေကို ဖျက်ဆီးပစ်တာပဲ၊ ဘာလဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြိုင်ဘက်တွေ အများကြီးနဲ့ ထားခဲ့ပြီး ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ် ရာထူးကို လုယူချင်နေတာလား "
ဖန့်ချန်နှင့် လောထျန်းဝမ်တို့က ပြန်မပြောခင်မှာပင် သူသည် ထိုစကားကို ပစ်ချခဲ့ပြီး သူ၏ နေရာသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားကာ ထိုင်ချပြီး မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သည်။
မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ပြာနှမ်းနေသော ကျဲနယဲ့ သူတော်စင် နှစ်ဦးမှာ အနားသို့ ရောက်လာပြီး နန်းတော်ထဲမှ ထိုလူကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဖန့်ချန်နှင့် လောထျန်းဝမ်ကို ကြည့်သည်။
"နှစ်ယောက်လုံး ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ။"
"ဟေးကျားစခန်း၊ ဟန်ဧကရာဇ်။"
"သူက ယန်ဧကရာဇ်။" ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
သူတို့ရှေ့မှ နှစ်ဦးမှာလည်း မိမိကိုယ်ကို မိတ်ဆက်ကြသည်။ တစ်ဦးမှာ လေကျယ်စခန်း မှ ဖြစ်ပြီး ဆူဝမ် ဟု ခေါ်သည်။ နောက်တစ်ဦးမှာမူ သူ ဘယ်စခန်းက လာသည်ကို မပြောဘဲ ဘိုင်ဟွမ် ဟုသာ ပြောသည်။
"ဟန်ဧကရာဇ်၊ သူ ခုနက သုံးခဲ့တဲ့ ယုတ်ညံ့တဲ့ နည်းလမ်းတွေက မင်းတို့ကိုလည်း သုံးခဲ့မှာပေါ့ ဟုတ်လား"
ဆူဝမ်က ပြောရင်း နန်းတော်ထဲမှ ထိုသူကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူမှာမူ မျက်လုံးကို ဆက်မှိတ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။
"သုံးခဲ့တယ်။"
ပြောသူမှာ လောထျန်းဝမ် ဖြစ်ပြီး အသံမှာ အေးစက်နေသည်။
"ဒါပေမဲ့ ငါတို့က မယုံခဲ့ဘူး။"
"ခုနကတော့ မင်းတို့လည်း ဘာမှ မလုပ်ဘဲ ထိုင်ကြည့်နေတာပဲ မဟုတ်လား။"
ဘိုင်ဟွမ်၏ အမူအရာမှာ အေးစက်နေသည်။
"ငါလည်း ဒီနေရာရဲ့ စည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်ရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်တာလေ၊ ပြဿနာ ရှိလို့လား"
ဖန့်ချန်က ဘိုင်ဟွမ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ပြောသည်။
ဘိုင်ဟွမ်မှာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်၏ မေးခွန်းကို ပြန်မဖြေဘဲ နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။
"မင်းတို့ မယုံခဲ့ဘူးဆိုတော့… အထုတ်ခံလိုက်ရတဲ့သူကို ပေါင်းလိုက်ရင် ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်က ရွေးချယ်ထားတဲ့ ကိုယ်စားလှယ် ခြောက်ဦး ရှိသွားပြီပေါ့။"
ဆူဝမ်က တွေးတောရင်း ပြောသည်။
"အရင် အတွေ့အကြုံတွေအရ နောက်ထပ် လေးဦး လာရင် စာမေးပွဲ စတော့မယ်၊ အဲဒီအခါကျရင် ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ် သုံးဦးကို ရွေးချယ်သွားမှာ။"
"မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ"
လောထျန်းဝမ်မှာ အံ့ဩသွားသည်။
ဆူဝမ်မှာ လောထျန်းဝမ်ကို ထူးဆန်းသလို ကြည့်သည်။
"မင်းတို့ မိသားစုထဲက အကြီးအကဲတွေက ဒါကို မပြောပြခဲ့ဘူးလား ငါ့မိသားစုထဲက အကြီးအကဲတွေက ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်ရဲ့ စာမေးပွဲကို ဖြေဖူးတော့ ကြိုတင်ပြီး ပြောပြထားတာလေ။"
မိသားစုထဲက အကြီးအကဲတွေက ဒီလို အခြေအနေမျိုးကို ကြုံဖူးတယ် ဖန့်ချန်နှင့် လောထျန်းဝမ်တို့၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားကြသည်။ ထိုလေကျယ်စခန်း၏ စွမ်းအားမှာ ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုသာလွန်နေသည်မှာ သေချာသည်။
"လေကျယ်စခန်းကို တည်ထောင်တဲ့ အချိန်က ဝူရှန်းပေမြိန့်စခန်းထက်တောင် စောဦးမှာပဲ။"
"သူ့မိသားစုမှာ ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော် ရွေးချယ်ပွဲကို ဖြေဖူးတဲ့သူ ရှိတယ်……"
"အဲဒီတော့ သူတို့အဆက်အနွယ်တွေက လေကျယ်စခန်းမှာ ရှိနေတာ နှစ်သန်းကျော်လောက် ဖြစ်နေပြီပေါ့။"
ထိုသို့ တွေးတောရင်း ဖန့်ချန်က ဆူဝမ်၏ လည်ပင်းတွင် ရှိသော နံပါတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
၂၇၇၄
နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်တောင် မပြည့်သေးဘူး
ဒါက သွေးစာရေး၊ ရှန်ပါဝမ်တို့ စခန်းနယ်မြေမှာ နေခဲ့သည့် အချိန်ထက်တောင် တိုတောင်းသေးသည်။ သို့သော် သူမ၏ စွမ်းအားမှာ ဘေးအန္တရာယ်ကြယ် အဆင့်ထက် အများကြီး ပိုသာလွန်နေသည်။ လောထျန်းဝမ်လောက် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း လီတောက်ယဲ့၊ ထုံယိုဧကရာဇ်တို့ထက် အများကြီး ပိုသာလွန်နေမှာ သေချာသည်။
ဆူဝမ်က ဖန့်ချန်၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိသွားပြီး ဖန့်ချန်၏ လည်ပင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
၄၅၃
"နင် ကျဲနယဲ့ စစ်မြေပြင်ကို ရောက်တာ နှစ်ပေါင်း ၄၀၀ ကျော်ပဲ ရှိသေးတာလား "
ဆူဝမ်က မသိစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်မိပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
"ဆူဝမ်သူငယ်ချင်း၊ ငါတို့က ဒီနေရာအကြောင်း သိပ်မသိလို့ ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်ရဲ့ စာမေးပွဲအကြောင်း နည်းနည်းလောက် ပြောပြပေးနိုင်မလား"
ဖန့်ချန်က ထိုအကြောင်းကို ရှောင်ဖယ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"မဖြစ်နိုင်တာ၊ နင့်ရဲ့ ပါရမီအရဆိုရင် နင့်မိသားစုထဲက အကြီးအကဲတွေက ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်ကို ရောက်ဖူးမှာပါ……"
ဆူဝမ်၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းနေသည်။
"နင် ဒီနေရာအကြောင်း ဘာလို့ အသေးစိတ် မသိရတာလဲ"
ခဏရပ်ပြီးနောက်
"ဟေးကျားစခန်းဆိုတာ ဘယ်မှာလဲ ငါ အဲဒီစခန်းအကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး……"
သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သံသယများ တိုးပွားလာသည်။
"သူတို့က အမှန်အတိုင်း ပြောမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းကလည်း အလွယ်ယုံလွန်းတယ်။"
ဘိုင်ဟွမ်က ခေါင်းလှည့်ပြီး အပြင်ဘက်ကို ကြည့်ကာ -
"သူတို့နဲ့ စကားများနေမယ့်အစား ဝင်လာပြီး ထိုင်စောင့်တာ ပိုကောင်းပါတယ်။"
ထိုစကားက ဆူဝမ်ကို သတိပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားရာ သူမက ဖန့်ချန်နှင့် လောထျန်းဝမ်ကို သတိထားသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။
သို့သော် ထိုနှစ်ပေါင်း ရာကျော်မျှသာ ရှိသေးသည့် အမှတ်အသားက သူမကို မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်စေဆဲပင်။ နှစ်ပေါင်း ရာကျော်အတွင်းမှာပင် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာနိုင်သည်မှာ သူမ တစ်ခါမှ မကြားဖူးသော အရာ ဖြစ်သည်။
ဘိုင်ဟွမ်က ဆူဝမ်သည် သူ့စကားကို နားထောင်သည်ကို မြင်သောအခါ ဖန့်ချန်၏ လည်ပင်းကို တစ်ချက် စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သည်။ ပထမဆုံး ရောက်လာသူမှာလည်း မျက်လုံးကို မှိတ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည်ကို မသိလိုက်ရပေ။
နောက်ထပ် ကျဲနယဲ့ သူတော်စင် လေးဦး ထပ်မံ ပေါ်လာသည်။ သူတို့လည်း လှည့်ကွက်ကို မယုံဘဲ စည်းကမ်းကို မဖောက်ဖျက်ကြပေ။
ထိုလေးဦး နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင်။
နောက်ထပ် လူရိပ်တစ်ခု နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်လာပြီး လူအများကို အေးစက်စက် ကြည့်ကာ ပြောသည်။
"လူ ၁၀ ဦး ပြည့်သွားပြီ၊ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ကြတော့။"
နန်းတော်ထဲတွင် လူ ကိုးဦးသာ ရှိသော်လည်း ထိုသူက ဘာမျှ ထပ်မပြောတော့ပေ။ အတွင်းထဲတွင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သူ သေချာပေါက် သိရှိပြီး ဖြစ်သည်။