အခန်း ၁၆၁၅
Vol. 115 Ch. 1615
အခန်း ( ၁၆၁၅ ) စူးယု၏ ကံကောင်းမှုများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်း။
အဘိုးအို၏ လေသံတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
စူးယု သက်ပြင်းချလိုက်မိလေသည်။
"အဘိုး... ခင်ဗျားပြောချင်တာက ကျုပ်တို့ရဲ့ တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုဂိုဏ်းဟာ တစ်ချိန်တုန်းက တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောကရဲ့ အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်ခဲ့တယ်ပေါ့"
"ပြီးတော့ ကျုပ်ကလည်း အနာဂတ်မှာ တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောကရဲ့ သခင် ဖြစ်လာမှာလား"
"မှန်တယ်"
အဘိုးအိုက စူးယု၏ လက်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။
စူးယုလည်း ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိလေသည်။
ဒါက သေခါနီး လူမမာတစ်ဦး၏ ကောင်းမြတ်သော စကားများဟု ယူဆရမလား။
သို့သော်လည်း ဒါကြီးက အနည်းငယ် လွန်လွန်းလှပေသည်။
"စူးယု... မင်း မယုံဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မှတ်ထားပါ... အရာအားလုံးက ကံကြမ္မာအရ သတ်မှတ်ပြီးသားပဲ"
"ဒီကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို ယူထားလိုက်"
အဘိုးအိုက စူးယု၏ လက်ထဲသို့ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားတစ်ခု ထည့်ပေးလိုက်သည်။
ထိုကျောက်စိမ်းဆွဲပြားမှာ အလွန်တရာ နွေးထွေးပြီး ချောမွေ့ညီညာပေသည်။
၎င်းအတွင်းမှာတော့ လင်းလက်နေသော ကြယ်တာရာများ ပါဝင်နေပြီး၊ ကြယ်စင်စုဂလက်ဆီတစ်ခုလုံးကို ၎င်းအထဲတွင် ထည့်သွင်းထားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။
စူးယုလည်း ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။
"ပြီးတော့ ငါ မင်းကို သင်ကြားပေးခဲ့တဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို မင်း မေ့မပစ်လိုက်ဘူး မဟုတ်လား"
အဘိုးအိုက မေးလိုက်သည်။
စူးယုက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။
"မင်းက အနာဂတ်မှာ တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောကရဲ့ သခင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ အသေအချာ ပြောနိုင်ရလဲဆိုတာ မင်း သိလား"
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက အဲဒီကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်နေလို့ပဲ"
"အဲဒီကျင့်စဉ်ဟာ တစ်ချိန်တုန်းက ငါတို့ တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုဂိုဏ်းရဲ့ တည်ထောင်သူ ကျင့်ကြံခဲ့တာ... သူက တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောကရဲ့ သခင်လည်း ဖြစ်ခဲ့တယ်"
အဘိုးအို၏ စကားများကို ကြားရသည့်အခါ၊ စူးယု ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။
အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့ ဖြစ်နေခဲ့တာလား။
"ကောင်းကင်ယံမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်တွေ ထွက်ပေါ်နေတာကို ငါ ခံစားနေရတယ်၊ ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်တော့မယ်။ တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောကတစ်ခုလုံးက မကြုံစဖူး ကြီးမားတဲ့ အကျပ်အတည်းတစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်"
"ပြီးတော့ မင်းက ဒီအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် တစ်ဦးတည်းသောသူပဲ"
"အဘိုး... ခင်ဗျား ဘာတွေ ကယောင်ကတမ်း လျှောက်ပြောနေတာလဲ"
စူးယုက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းက လင်းယွင်ဂြိုဟ်၏ အလယ်ဗဟိုဒေသတွင် ထွက်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
စူးယု ရှိနေသည့် ဒေသမှာမူ ဤကိစ္စရပ်ကို လောလောဆယ်တွင် မသိရှိသေးချေ။
ထို့ကြောင့်၊ သူ၏ဆရာမှာ ရောဂါဝေဒနာကြောင့် ကယောင်ကတမ်း ပြောနေခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူ ထင်နေခဲ့သည်။
"စူးယု... ဗဟိုဒေသမှာရှိတဲ့ ရွှမ်ကျုံးဂိုဏ်းမှာ ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူက ရွှမ်ကျုံးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ... သူက မင်းကို ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ လောကကြီးတစ်ခုဆီ သွားနိုင်ဖို့ ကူညီပေးလိမ့်မယ်"
"မင်းက အနာဂတ်မှာ တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောကရဲ့ သခင် ဖြစ် လာ လိမ့် မယ်..."
စကားလုံးများ ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ၊ အဘိုးအို၏ မျက်ဝန်းထဲမှ အသက်ဓာတ် အလင်းရောင်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ မှိန်ဖျော့သွားခဲ့တော့သည်။
"အဘိုး..."
စူးယု အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။
အဘိုးအို ကွယ်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။
ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်၊ လူငယ်လေးတစ်ဦးက ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားတစ်ခုမှာတော့ သူ့ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားလျက် ရှိနေခဲ့၏။
ထိုလူငယ်လေးမှာ စူးယု ဖြစ်သည်။
စူးယုသည် သူ၏ ဆရာ မကွယ်လွန်မီက သူ့အား ပြောကြားခဲ့သော စကားများကို မယုံကြည်သော်လည်း...
သူက အလယ်ဗဟိုဒေသသို့ သွားရောက်ရန် ဆန္ဒရှိနေသေးသည်။
စူးယုက ကျယ်ပြောလှသော တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောကကြီးမှာ မည်သို့ရှိသည်ကိုလည်း မြင်တွေ့ချင်မိသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ခရီးဆန့်ရင်း၊ အလယ်ဗဟိုဒေသသို့ ဦးတည်ကာ သူ၏ ခရီးစဉ်ကို စတင်ခဲ့တော့သည်။
ဤခရီးစဉ်တစ်လျှောက်တွင် ဘာကြောင့်လဲ မသိရသော်လည်း...
စူးယုက သူ့အတွက် အရာအားလုံးမှာ အလွန်တရာ အဆင်ပြေချောမွေ့နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ့ထံတွင် ကံကောင်းမှုများက အနည်းငယ် လွန်ကဲနေသကဲ့သို့ပင် ရှိနေခဲ့သေးသည်။
ဥပမာအားဖြင့်၊ တောအုပ်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားချိန်မှာ နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ ဆေးပင်တစ်ပင် ပွင့်လန်းနေသည်နှင့် ကြုံခဲ့သည်။
ထိုဆေးပင်ကို စောင့်ရှောက်နေသော နတ်ဆိုးသားရဲနှင့် ၎င်းကို လာရောက်ခူးဆူးကြသော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများမှာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲနေကြ၏။
စူးယုလည်း ကွယ်ရာမှနေ၍ အခွင့်ကောင်းယူကာ၊ နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ ဆေးပင်ကို ခိုးယူပြီး သန့်စင်လိုက်လေသည်။
နောက်ထပ် ဥပမာတစ်ခုအနေဖြင့်မူ၊ သူသည် တောင်ကျစမ်းချောင်းတစ်ခုသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည့်အခါ...
ဒဏ္ဍာရီလာ ရှေးဟောင်းအပျက်အယွင်းကို မမျှော်လင့်ဘဲ ဆုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
ထိုမှတဆင့်၊ လင်းယွင်ဂြိုဟ်၏ အစွမ်းထက်သော အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံခွင့် ရရှိခဲ့၏။
စူးယုက သူ့လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် အမျိုးမျိုးသော နည်းလမ်းများဖြင့် ရတနာမျိုးစုံကို အလွယ်တကူ ရရှိခဲ့ပေသည်။
၎င်းက အံ့ဖွယ်ဆုံတွေ့မှုများနှင့် ရတနာမျိုးစုံအတွက်သာ မဟုတ်ပါချေ။
လူများနှင့် ပတ်သက်၍လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
လမ်းခရီးတွင်၊ သူက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုမှ မင်းသမီးလေးတစ်ပါးကို ကယ်တင်ခဲ့မိသည်။
အင်အားကြီးမားသော မင်းဆက်တစ်ခုမှ မင်းသမီးတစ်ပါးကလည်း စူးယု၏ သူမအား ကူညီပေးခဲ့သော လုပ်ရပ်ကြောင့် သူ့အပေါ်တွင် တိတ်တဆိတ် စွဲလမ်းနှစ်သက်သွားခဲ့ရလေသည်။
သူ၏ အချစ်ရေးဆိုင်ရာ ကံကောင်းမှုများမှာလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။
စူးယုသည်ပင် သံသယဖြစ်လာမိသည်။
သူ့ရုပ်ရည်က မဆိုးလှသည်မှာ မှန်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ဆွဲဆောင်မှုမျိုးတော့ လုံးဝ ရှိမနေသင့်ချေ။
"ဒါက ဒီကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကြောင့် ဖြစ်နေမလား..."
စူးယုက သူ့ခါးတွင် ရှိနေသော ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားထံသို့ အကြည့်များ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။
ထိုကျောက်စိမ်းဆွဲပြားမှာ အထူးတလည် နွေးထွေးပြီး ချောမွေ့နေကာ ၎င်းအတွင်း၌ ရေတွက်မရနိုင်သော ကြယ်များ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ရာ ဆန်းကြယ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေးစွမ်းနေခဲ့ပေသည်။
ဤအကြောင်းပြချက်မှလွဲ၍၊ စူးယုသည် မိမိ ဤမျှအထိ ကံကောင်းနေရသည့် အခြားသော အကြောင်းရင်းကို အမှန်တကယ်ပင် မတွေးတောနိုင်တော့ချေ။
ထို့ထက်၊ စူးယု၏ အတွေးအမြင်ကို လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည့် အရာမှာ...
သူက အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခုကို သိရှိလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
လင်းယွင်ဂြိုဟ်၏ အလယ်ဗဟိုဒေသတွင်၊ ဆန်းကြယ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုနေရာတွင် ဤလောကနှင့် မသက်ဆိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများ ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု ကောလာဟလများလည်း ရှိ၏။
ထိုကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများက လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖုန်းဆိုးမြေတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ကြလိမ့်မည်။
ယခုဆိုလျှင် ပိုမိုမြင့်မားသော ကမ္ဘာလောကကြီးများမှ အစွမ်းထက် တည်ရှိမှုအချို့မှာ ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းကို ကိုင်တွယ်ရန်အတွက် လင်းယွင်ဂြိုဟ်သို့ သက်ဆင်းလာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
စူးယုလည်း သူ၏ဆရာ မကွယ်လွန်မီက ပြောကြားခဲ့သော စကားများကို သတိရလိုက်မိသည်။
'ကောင်းကင်ယံက ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်များက ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်တော့မယ်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ်'
"ဒါက... ဆရာ ပြောခဲ့တာတွေက အစစ်အမှန် ဖြစ်နေတာလား..."
စူးယု အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။
အကယ်၍ ဒါတွေအားလုံးက တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုမျှသာ ဆိုလျှင်မူ၊ ၎င်းက တိုက်ဆိုင်လွန်းသည်ဟု ဆိုရမည်။
ယခုအခါတွင်မူ၊ ငတုံးတစ်ယောက်ပင်လျှင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိနိုင်သည်။
"ငါက... အမှန်တကယ်ပဲ အနာဂတ်မှာ တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောကရဲ့ သခင် ဖြစ်လာမှာလား..."
စူးယု၏ မျက်ဝန်းများ တုန်ရင်နေခဲ့သည်။
သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက မိဘမဲ့တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ရကာ အနှိမ့်အချ ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။
သူ့ရင်ထဲ၌ ဒေါသတရား အမြောက်အမြားကို အောင့်အည်းထားခဲ့ရ၏။
အဘယ်ကြောင့် သူက မွေးရာပါ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင် ဖြစ်နေရသနည်း။
အဘယ်ကြောင့် အချို့သော လူများက မွေးရာပါ မြင့်မြတ်သူများ ဖြစ်နေကြရသနည်း။
ဘာကြောင့် ဤလောကကြီးက ဤမျှအထိ မတရားရသနည်း။
ယခုအခါ သူ၏ ရည်မှန်းချက်များနှင့် အလိုဆန္ဒများမှာ ပွင့်အံလာခဲ့ကြချေပြီ။
စူးယု၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ရင်ခုန်မှုများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောက၏ သခင် ဖြစ်လာကာ သက်ရှိအားလုံး၏ ထိပ်ဆုံး၌ ရပ်တည်ရမည်။
အာဏာ၊ မိန်းမလှ၊ အဆင့်အတန်းနှင့် စွမ်းအား။
သူက အရာအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည်။
ထိုမျှမက၊ သူသည် လောကကြီးကိုလည်း လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။
သက်ရှိအားလုံးကို တန်းတူညီမျှ ဖြစ်စေကာ၊ မတရားမှုအားလုံးကို ပျောက်ကွယ်သွားစေရမည်။
မည်သူမျှ မွေးရာပါ ကြီးမြတ်သော အဆင့်အတန်းတွင် ရှိမနေစေရ...
မည်သူမျှ အခြားသူတစ်ဦး၏ ခေါင်းကို နင်းခြေနိုင်ခြင်း မရှိစေရပေ။
"မလောနဲ့ စူးယု... အရာအားလုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ လုပ်ဆောင်ရမယ်"
"ငါ နောက်ထပ် လုပ်ဖို့ လိုအပ်တာက အလယ်ဗဟိုဒေသကို သွားပြီး ငါ့ဆရာရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းကို ရှာဖို့ပဲ"
"နောက်ပြီးတော့ ပိုမြင့်မားတဲ့ လောကကြီးတွေက လာကြတဲ့ အဲဒီ ပါရမီရှင်တွေကိုလည်း ငါ မြင်တွေ့ချင်သေးတယ်..."
ဤအတွေးများနှင့်အတူ၊ စူးယုလည်း သူ၏ ပန်းတိုင်ဆီသို့ စတင်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။
...........
လင်းယွင်ဂြိုဟ်၏ အလယ်ဗဟိုဒေသမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြောသော ကုန်းမြေကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
၎င်း၏ နယ်မြေဧရိယာက လွန်စွာ ကျယ်ပြန့်၏။
၎င်းက လင်းယွင်ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံးတွင် အစည်ကားဆုံးသော ဒေသ ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ...
အနက်ရောင် အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းလျက် အလယ်ဗဟိုဒေသ၏ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။
၎င်းက ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်း ဖြစ်၏။
ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်း ထွက်ပေါ်လာမှုက လင်းယွင်ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။
ကံကောင်းချင်တော့ ပိုမိုမြင့်မားသော လောကကြီးမှ အစွမ်းထက် တည်ရှိမှုများ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြင့် လူတို့၏ နှလုံးသားကို ခတ္တမျှ တည်ငြိမ်သွားစေခဲ့ပေသည်။
ရွှမ်ကျုံးဂိုဏ်းသည် ဗဟိုဒေသရှိ ထိပ်တန်းအင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
လင်းယွင်ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံးတွင်ပင်၊ ၎င်းက အထွတ်အထိပ် အင်အားစုများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်၏။
ရွှမ်ကျုံးဂိုဏ်း၏ လက်ရှိ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ လင်းယွင်ဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ အသန်မာဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ကြည့်လျှင်၊ ထိုကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သူတစ်ဦးက ထူးခြားသော အဆင့်အတန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင်မူ...
ရွှမ်ကျုံးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ စိုးရွံ့မှု၊ သတိထားမှု၊ လေးစားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပေသည်။
မကြာမီ၊ သူက လွန်စွာ အရေးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရတော့မည် ဖြစ်သည်။
သူက လက်ရှိ ရွှမ်းထျန်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ မင်းသမီးဖြစ်သကဲ့သို့ ရွှမ်ထျန်းဧကရီ၏ သမီးတော် ဖြစ်သော ယွင်ရှီပင်။
ရွှမ်ကျုံးဂိုဏ်းနှင့် ရွှမ်ထျန်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်တို့ကြားတွင် ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။
ရွှမ်ကျုံးဂိုဏ်း၏ တည်ထောင်သူမှာ ရွှမ်ထျန်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်မှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့၏။
ရွှမ်ထျန်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်က အရှေ့တုန်ရွှမ်းနယ်မြေ တွင် တောင်ပံဖြန့်ကျက်ထားသော သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။
လက်အောက်ခံ နယ်မြေများရှိ ရှေးဟောင်းဂြိုဟ်တစ်ခုချင်းစီတွင် သတင်းပေးများနှင့် အထောက်တော်များ ရှိကြပေသည်။
ရွှမ်ကျုံးဂိုဏ်းက လင်းယွင်ဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ ရွှမ်းထျန်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ ကျားစေ့လေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ရွှမ်ကျုံးဂိုဏ်းချုပ်အား ဖိအားများ ခံစားရစေသည့်အရာမှာ ယွင်ရှီကြောင့် မဟုတ်ချေ။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ ၎င်းက ဒဏ္ဍာရီထဲမှ မြင့်မြတ်ခန္ဓာ တာအိုသန္ဓေကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူ အနှိုင်းမဲ့ပါရမီရှင်ကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော မွေးရာပါ မြင့်မြတ်ခန္ဓာ တာအိုသန္ဓေက ရွှမ်ထျန်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်တစ်ခုလုံးထက်ပင် ပိုမို၍ ဖိအားပေးနိုင်ပေသည်။
ရွှမ်ကျုံးဂိုဏ်းချုပ်က သူ့အနေဖြင့် ယွင်ရှီအား ကောင်းမွန်စွာ မဆက်ဆံမိဘဲ သူမအား စိတ်မကျေမနပ် ဖြစ်မိစေမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။
ထိုသို့သာ ဖြစ်ခဲ့လျှင်မူ၊ ရွှမ်ကျုံးဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားရပေလိမ့်မည်။
မကြာမီမှာပင်၊ လွန်စွာ အဖိုးတန်၍ ခန့်ညားထည်ဝါသော ကြယ်သင်္ဘောကြီးတစ်ခု ဟင်းလင်းပြင်မှ သက်ဆင်းလာခဲ့သည်။
"ကျုပ်တို့ ရွှမ်ကျုံးဂိုဏ်းက အရှင်မင်းသမီးကို ရိုသေစွာ ကြိုဆိုပါတယ်"
ရွှမ်ကျုံးဂိုဏ်းချုပ် အပါအဝင် ဂိုဏ်းသားသောင်းချီတို့က လက်ယှက်ပြကာ လေးလေးစားစား နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။
ကြယ်သင်္ဘောထက်တွင်၊ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ယွင်ရှီကို လှမ်းမြင်ရ၏။
သူမက မနက်ခင်း နှင်းရည်စက်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ သန့်စင်ကာ နုပျိုလှပပြီး မည်သည့် အပြစ်အနာအဆာမျှ မရှိချေ။
ရှိနေကြသော ရွှမ်ကျုံးဂိုဏ်း၏ တပည့်များအားလုံးမှာလည်း သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားသကဲ့သို့ မှင်တက်ကာ ငေးမောသွားခဲ့ရတော့သည်။