အခန်း ၂၁၅၁
Vol. 151 Ch. 2151
အပိုင်း ( 2151 ) ဆရာ၏ တည်နေရာ။
ထိုအဘိုးအိုက မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်မြင့်အဆင့်တွင် ရှိသည်။
လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသား နှစ်ဦးမှာမူ တောက်ပသောသူတော်စင်နယ်ပယ်တွင်သာ ရှိကြသေးသည်။ သူတို့က လုမင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပုရွက်ဆိတ်များနှင့် မခြားနားချေ။ သူ၏ အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရုံဖြင့် သုံးဦးစလုံးကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားစေခဲ့သည်။
"အား... မင်း ဘယ်သူလဲ"
အဘိုးအိုက သူ့အစွမ်းကုန် ကြိုးစား၍ ရုန်းကန်ခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ဟင်းလင်းပြင်သည်ပင် အေးခဲသွားပုံရ၏။ ထိတ်လန့်ဖွယ် ဖိအားကြီးက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြိတ်ခြေပစ်တော့မည့်အတိုင်း ခံစားနေရတော့သည်။
သူ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။
ဤလူငယ်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားနေကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်၏။
သူ၏ အရှိန်အဝါ သက်သက်မျှဖြင့်ပင် သူတို့ကို ဒူးထောက်သွားစေနိုင်ခဲ့သည်။ သူက မည်မျှအထိ မြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသနည်း။
သူ၏ နားလည်မှုအရ သာမန် အန္တိမသူတော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်နိမ့်အဆင့် ရှိသူတစ်ဦးပင် ဤသို့ မလုပ်ဆောင်နိုင်ချေ။ ထိုထက် ပိုမိုသန်မာမှသာ ဖြစ်နိုင်သည်။
ဤလူငယ်က အန္တိမသူတော်စင်နယ်ပယ်၏ အဆင့်နိမ့်အဆင့်ထက် သာလွန်နေသလော။
ဤသို့ တွေးတောမိသောအခါ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ချွေးစေးများ ပြန်လာခဲ့သည်။
"နဂါးနတ်ဘုရားတောင်ကြားရဲ့ တပည့်... လုမင်"
လုမင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"အား... ငါတို့ကို လွှတ်ပေးစမ်း။ နဂါးနတ်ဘုရားတောင်ကြားတစ်ခုလုံးက ငါတို့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတာ။ မင်း ငါတို့ကို မလွှတ်ပေးရင် မင်း သေရလိမ့်မယ်၊ မင်း တစ်ယောက်တည်း သေမှာမဟုတ်ဘူးနော်... နဂါးနတ်ဘုရားတောင်ကြားက လူတိုင်းလည်း သေရလိမ့်မယ်"
အဘိုးအိုက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူသည် အခြားသူများကို သတိပေးရန်အတွက် အသံကို တမင်တကာ မြှင့်တင်၍ အော်ဟစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ကံဆိုးစွာဖြင့် လုမင်သည် ဂူဝတွင် စွမ်းအင်အတားအဆီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှ လှုပ်ရှားမှုများကို ပြင်ပမှ လုံးဝ မကြားနိုင်ချေ။
"ဟမ့်... ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးပါ လုံးဝ ပျက်စီးသွားစေရမယ်"
လုမင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်မှာ ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ ထက်မြက်နေ၏။
"ကယ်ကြပါဦး"
အဘိုးအိုနှင့် ကျန်လူနှစ်ဦးတို့လည်း သွေးပျက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြတော့သည်။
သို့သော်လည်း လုမင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် သေခြင်းတရား၏ အလင်းတန်းများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ထိုသုံးဦးစလုံးက သေခြင်းတရား အလင်းတန်း၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။ ထို့နောက် သူတို့အားလုံးက ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
လုံယွမ်ရှန်နှင့် ရန်ထျန်းကျုံးတို့လည်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ သူတို့က သူတို့၏ ညီငယ်လေးကို မတွေ့ရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ။ ယခုအခါ သူတို့၏ ညီငယ်လေးက ပိုမိုသန်မာလာပြီး သူတို့ လက်လှမ်းမမီနိုင်သော အမြင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။
ထိုအဘိုးအိုက မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်မြင့်အဆင့်တွင် ရှိသော်လည်း၊ လုမင်၏ရှေ့တွင် အနည်းငယ်မျှပင် မခုခံနိုင်ဘဲ တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသေးသည်။ ထို့ပြင် လုမင်က အစမှအဆုံးထိ လက်တစ်ချောင်းမျှပင် မလှုပ်ရှားခဲ့ချေ။
ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးက သူတို့ကို အနည်းငယ် မယုံနိုင်သလို ခံစားရစေသည်။
"ညီလေး... မြန်မြန် ထွက်သွားတော့။ မင်း သူတို့ကို သတ်လိုက်ပြီဆိုတာကို မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက မကြာခင် သိသွားလိမ့်မယ်။ သူတို့ ကျွမ်းကျင်သူတွေကို စေလွှတ်လိုက်ရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်"
ဤအခိုက်အတန့်တွင် လုံယွမ်ရှန်က တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဒုတိယ ဆရာတူအစ်ကိုနဲ့ တတိယ ဆရာတူအစ်ကို... ကျွန်တော်က အစ်ကိုတို့ကို ကယ်ဖို့ ပြန်လာတာပါ"
လုမင်က ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ကို ကယ်ဖို့ ဟုတ်လား"
လုံယွမ်ရှန်နှင့် ရန်ထျန်းကျုံးတို့က ခဏမျှ ကြောင်အသွားကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြ၏။
"ညီလေး... မင်း ရှေးဟောင်းလမင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေကနေ စစ်ကူတွေ ခေါ်လာနိုင်ခဲ့တာလား"
လုမင်က ဤမျှအထိ ယုံကြည်မှု ရှိနေသဖြင့် အကူအညီများကို ဖိတ်ခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်လိုက်ကြသည်။
"စစ်ကူလား... အဲဒီလို ပြောလို့ရပါတယ်"
လုမင်က သူ့နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။
"ဒါနဲ့... ဆရာက ဘယ်မှာလဲ။ ပြီးတော့ နဂါးနတ်ဘုရားတောင်ကြားက အခြားလူတွေကော ဘယ်မှာလဲ"
"ညီလေး... ဆရာက ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှာ ရှိနေတယ်။ တကယ်တော့ နဂါးနတ်ဘုရားတောင်ကြားက လူဦးရေ တစ်ဝက်ကျော်လောက် အဲဒီမှာ ရှိနေကြတာပါ။ စန်းပြည်နယ်က အခြားဂိုဏ်းတွေက လူအများစုလည်း အဲဒီမှာပဲ ရှိနေကြတယ်။ သူတို့တွေက မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်းအတွက် နတ်ဆိုးဆေးလုံးတစ်မျိုးကို သန့်စင်ပေးဖို့ အလုပ်ကြမ်းသမားတွေလို အလုပ်လုပ်နေကြရတယ်"
လုံယွမ်ရှန်က ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒီနတ်ဆိုးဆေးလုံးတွေက မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်လို့ ငါ ကြားခဲ့တယ်။ အဲဒီ သေသင့်တဲ့ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်း... သူတို့က ငါတို့ကို ကျွန်တွေလို ဆက်ဆံနေကြတာပဲ"
ရန်ထျန်းကျုံးက မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။
"သူတို့အားလုံး ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှာ ရှိနေကြတာပေါ့"
လုမင်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ လက်သွားခဲ့သည်။ သူက ဆက်ပြောလိုက်၏။
"ဒုတိယ ဆရာတူအစ်ကို... တတိယ ဆရာတူအစ်ကို၊ ကျွန်တော် အရင်ဆုံး အစ်ကိုတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ထဲက ကန့်သတ်ချက်တွေကို ဖျက်ဆီးပေးမယ်"
လုမင်၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ထဲမှ ကန့်သတ်ချက်များကို ဖျက်ဆီးရန်မှာ မခက်ခဲလှချေ။
"ကန့်သတ်ချက်တွေကို ဖျက်ဆီးမလို့လား... မဟုတ်ဘူး၊ မင်း ငါတို့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာနဲ့ ကန့်သတ်ချက် ချမှတ်ထားတဲ့လူက ချက်ချင်း သိရှိသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် အခြားလူတွေ အန္တရာယ်ကြုံရလိမ့်မယ်"
လုံယွမ်ရှန်က အလောတကြီး တားမြစ်လိုက်၏။
လုမင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် မလွယ်ချေ။
လူတိုင်း၏ ဝိညာဉ်များပေါ်တွင် ကန့်သတ်ချက်များ ချမှတ်ခံထားရပြီး သူတို့၏ အသက်အာမခံချက်က တစ်ဖက်လူစ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။ သူက ဤပြဿနာကို ဦးစွာ ဖြေရှင်းရမည်။ သို့မဟုတ်ပါက၊ လုမင်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ မည်မျှပင် သန်မာနေပါစေ၊ သူ မည်သည်ကိုမျှ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
ထို့နောက် သူက ထပ်မေးလိုက်သည်။
"ဆရာတူအစ်ကို... မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ လူဘယ်နှယောက်က ကန့်သတ်ချက်တွေကို ချမှတ်ထားတာလဲ။ ပြီးတော့ သူတို့ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ အစ်ကိုတို့ သိလား"
"ငါ သိသလောက်တော့ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှာ ကန့်သတ်ချက်တွေကို ချမှတ်ထားတဲ့လူက တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီလူကလည်း ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှာပဲ ရှိနေတာ"
လုံယွမ်ရှန်က ပြောလိုက်၏။
"တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာပေါ့"
လုမင် ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။
အကယ်၍ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိလျှင်မူ၊ လုပ်ဆောင်ရလွယ်ကူသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဆရာတူအစ်ကို... ကျွန်တော်တို့ အခုပဲ ထွက်ခွာပြီး ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို သွားကြစို့၊ ကန့်သတ်ချက် ချမှတ်ထားတဲ့လူကို သတ်ပစ်မယ်"
လုမင်က ပြောလိုက်သည်။
"ခဏစောင့်ဦး ညီလေး... စိတ်မလိုက်ပါနဲ့။ ကန့်သတ်ချက် ချမှတ်ထားတဲ့လူက ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းတစ်ယောက်ပဲ။ နောက်ပြီးတော့ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကနေ လာတဲ့ ဓမ္မဘုရင်တစ်ပါးလည်း ရှိနေသေးတယ်"
လုံယွမ်ရှန်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။
မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ ဓမ္မဘုရင်များက သိုင်းဧကရာဇ်များ ဖြစ်ကြပေသည်။
သူတို့က ဤကဲ့သို့ သွားရောက်ခြင်းမှာ သေမင်းခံတွင်းဝသို့ သက်ဆင်းရန်သွားခြင်းပင် မဟုတ်ပါလား။
"ရပါတယ်... သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါးပဲဟာ။ စိုးရိမ်စရာ မရှိဘူး"
လုမင်က ပြုံးလိုက်သည်။
"ညီလေး... မင်းက သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါးကို အနိုင်ယူနိုင်လောက်တဲ့ စစ်ကူတွေကို ရှေးဟောင်းလမင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေကနေ တကယ်ပဲ ဖိတ်ခေါ်လာခဲ့တာလား"
လုံယွမ်ရှန်နှင့် ရန်ထျန်းကျုံးတို့ ဝမ်းသာသွားကြသည်။
"သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါးကို သတ်ဖို့ကတော့ လုံလောက်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဆရာတူအစ်ကိုတို့ မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ အစ်ကိုတို့က ကျွန်တော့်ကို ကန့်သတ်ချက် ချမှတ်ထားတဲ့လူဆီကို ခေါ်သွားပေးရုံပါပဲ"
လုမင်က ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင်လည်း သွားကြတာပေါ့"
လုံယွမ်ရှန်က ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်၏။
"ဆရာအစ်ကိုတို့... ကျွန်တော့်ကို ခဏလောက် စောင့်ပါဦး"
လုမင်၏ ပုံရိပ်မှာ လျှပ်ခနဲ လက်သွားပြီး ဂူထဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် တစ်မိနစ်ပင် မပြည့်မီ အချိန်အတွင်း လုမင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့၏။
ဤကဲ့သို့ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သူက နဂါးနတ်ဘုရားတောင်ကြားတစ်ခုလုံးကို လှည့်ပတ်ကာ နဂါးနတ်ဘုရားတောင်ကြားကို စောင့်ကြပ်နေကြသော သူတော်စင်နယ်ပယ်နှင့် ထိုထက်မြင့်သော မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို တိတ်တဆိတ် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ဤနည်းဖြင့် ကန့်သတ်ချက် ချမှတ်ထားသူ အသတ်ခံရပြီးနောက်၊ နဂါးနတ်ဘုရားတောင်ကြားမှ လူများသည် ကန့်သတ်ချက်များကို ဖျက်ဆီးကာ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှ လူများကို အနိုင်ယူနိုင်ကြလိမ့်မည်။
"သွားကြစို့"
လုမင်က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စွမ်းအားတစ်ခုက လုံယွမ်ရှန်နှင့် ရန်ထျန်းကျုံးတို့ကို ဂူထဲမှ သယ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး အလွန်အမင်း မြန်ဆန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။
"ဒီအရှိန်က..."
လုံယွမ်ရှန်နှင့် ရန်ထျန်းကျုံးတို့ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
လုမင်၏ အရှိန်က အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းပြီး သူတို့၏ စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ။ သူက သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော အန္တိမသူတော်စင် အများစုထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်နေခဲ့သည်။
မကြာမီမှာပင်၊ ကျယ်ပြောသော နတ်ဆိုးတောင်တန်းကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းထဲတွင် ပုံရိပ်အချို့ ရံဖန်ရံခါ လှုပ်ရှားနေသည်ကိုလည်း မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။
"ညီလေး... မင်း ဖိတ်ခေါ်လာတဲ့ စစ်ကူတွေက ဘယ်မှာလဲ"
လုံယွမ်ရှန်က မေးလိုက်သည်။
ရန်ထျန်းကျုံးသည်လည်း စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်နေခဲ့၏။ သူတို့သည် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း အခြားမည်သူ့ကိုမျှ မမြင်တွေ့ရချေ။ သူတို့လူစုသာ ရှိနေခဲ့သည်။
"ချင်ယွဲ့... သွားလိုက်ပါ"
ဤအခိုက်အတန့်တွင် လုမင်က ချင်ယွဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့"
ချင်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အာ... သူလား။ ညီလေး... ဒီလိုလုပ်လို့မဖြစ်ဘူးလေ။ ဒီနေရာကို မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဓမ္မဘုရင်တစ်ပါး စောင့်ကြပ်နေတယ်... သူက သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါးပဲ။ မင်း ဒီမိန်းကလေးကို လုပ်ခိုင်းမယ်ဆိုရင် သူ့ကို ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်..."
လုံယွမ်ရှန်က အလောတကြီး တားမြစ်လိုက်သည်။
ချင်ယွဲ့သည် ယခင်က လုမင်၏ နောက်တွင် နာခံမှုရှိစွာ လိုက်ပါလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူက အလွန် ငယ်ရွယ်နုပျိုသေးသည်။ သူတို့က ချင်ယွဲ့ကို အလွန်သန်မာမည်ဟု မထင်ခဲ့ကြပေ။
ယခုတော့ လုမင်က ချင်ယွဲ့ကို လုပ်ခိုင်းနေသည်။ ၎င်းက ချင်ယွဲ့ကို သေခိုင်းနေခြင်းပင် မဟုတ်ပါလား။
"မစိုးရိမ်ပါနဲ့"
ချင်ယွဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရယ နတ်ဆိုးတောင်တန်းများ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ဝုန်း..."
ထို့နောက် ချင်ယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထိတ်လန့်ဖွယ် အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။
၎င်းက ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါပင် ဖြစ်၏။
၎င်းမှာ ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီးကဲ့သို့ အတိုင်းအဆမရှိ နက်ရှိုင်းလွန်းလှသည်။
လုံယွမ်ရှန်နှင့် ယွမ်ထျန်းကျုံးတို့ တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။