အခန်း ၉၉၂

အခန်း (၉၉၂) - နင်ချီ ၏ ဒဏ္ဍာရီ

နင်ချီသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအို ဖြင့် ကမ္ဘာကို လွှမ်းမိုး ပြောင်းလဲ ရန် မကြိုးစား ခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူသည် လူတိုင်း ကို တိုးတက် အောင်မြင်နိုင်မည့် လမ်းစဉ် တစ်ခု ကိုသာ ပေးအပ် ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဉာဏ်အလင်းပွင့် လက်ဖက် ပင်များ စိုက်ပျိုး ခြင်း၊ အစစ်အမှန်သိုင်း အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ကို တည်ထောင် ခြင်း၊ ကျင့်စဉ် နည်းစနစ် များ သင်ကြား ပြသပေးခြင်း စသည် တို့မှာ... မိမိ ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအို ဖြင့် ကမ္ဘာကို လွှမ်းမိုး ပြောင်းလဲ ခြင်း တွင် အကျုံး မဝင်ပါ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရလျှင်... နင်ချီ ကိုယ်တိုင်သည် လုံးဝ ကွဲပြား ခြားနားသော လမ်းစဉ် တစ်ခု ကို ဖန်တီး လျှောက်လှမ်းနေခဲ့သည်ပင်။ သူ က ကမ္ဘာ ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာက သူ ပင် ဖြစ်နေတော့၏။

နင်ချီ ချန်ရစ် ခဲ့သော တာအို မှာ... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး၊ တောင်ဘိုးဘေးကြီး၊ နှင့် ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး တို့ကဲ့သို့သော ရိုးရာ တာအို လမ်းစဉ် များ မဟုတ်ပါချေ။ ထို့ကြောင့် သဘာဝကျစွာ ပင်... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး နှင့် သူ၏နောက်လိုက် များ လုပ်ဆောင် သကဲ့သို့ သူလိုက်လံ မလုပ်ဆောင်ပါပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့်... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီးကမူ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လမ်းညွှန် ပြသ ပေးခဲ့ပြီး သူတို့ ၏ ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်မှု များ ကြောင့်သာ... ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ကြီး အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ၏ အခြေအနေ ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ... နင်ချီ ၏ ခေါင်းထဲ၌ အတွေး တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

‘ဒီ အဘိုးကြီး သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီးက ကမ္ဘာကို အုပ်ချုပ် စီမံ တဲ့နေရာမှာ တကယ့်ကို ဆရာ တစ်ဆူ ပဲ။ အကယ်၍ ငါ သာ သူ့ကို ငါ့ လက်အောက် ရောက်အောင် သိမ်းသွင်းနိုင်မယ် ဆိုရင်...နောင် တစ်ချိန် ကျရင် သူ့ကို အုပ်ချုပ်ရေး ရာထူး တစ်ခု ပေးပြီး ကမ္ဘာ ရဲ့ အသိဉာဏ် နဲ့ ပတ်သက်တာ တွေကို သီးသန့် တာဝန်ယူ ခိုင်းလို့ ရတာပေါ့’

ထို အကြောင်း ကို တွေးမိလိုက်သောအခါ နင်ချီ ပြုံးလိုက်မိ၏။

'ဒီအကြံဉာဏ်က တကယ်ကို အသုံးဝင်မှာပဲ...

ဒါ့အပြင် သူတော်စင်ဘိုးဘေးကြီးကိုသာမက ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီးကိုပါ သိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒါက ငါ့အတွက် အကူအညီကြီး သေချာပေါက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တောင်နဲ့ ပင်လယ်ကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်ဆိုတဲ့ ငါ့ရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်က အခုတော့ ကမ္ဘာ နှစ်ခုလုံးကို အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာထဲ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းမယ်ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီလေ။

ဝိညာဉ်ကမ္ဘာနှစ်ခုမှာ ဒီလောက်တောင် များပြားလှတဲ့ သက်ရှိတွေ ရှိနေတာ... ဒီလူတွေအားလုံးကို ငါတစ်ယောက်တည်း အုပ်ချုပ်စီမံနေရမယ်ဆိုရင် အရမ်းကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လွန်းနေမှာ အသေအချာပဲ။ တကယ်လို့ သူတော်စင်ဘိုးဘေးကြီးနဲ့ ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီးတို့ကိုသာ သိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါ့အတွက် အများကြီး သက်သာသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား...

တောင်ဘိုးဘေးကြီးနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ကော...

ငါ အဲဒီလူကို အခုအချိန်အထိ မတွေ့ဖူးသေးဘူးပဲ။ ဆုံးဖြတ်ချက် မချခင် အခြေအနေကို အရင်ဆုံး အကဲခတ်ရဦးမယ်…’

နင်ချီ ၏ အောက် တွင်... မြင်းနက်ကြီး မှာ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေတော့၏။

နင်ချီ က ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ... မြင်းနက်ကြီးကလည်း သူ့ကို မော့ကြည့်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"သူရဲကောင်းကြီး... ကျွန်တော် အိပ်မက် မက်နေတာလား ဟင်"

"မင်း တစ်ယောက်တည်း ရှိတဲ့ အချိန်ကျမှ အိပ်မက် မက်ပေါ့။ အခု ငါတို့ လုပ်ရမယ့် အလုပ် က မပြီးသေးဘူး"

နင်ချီသည် ၎င်းကို အေးစက် စူးရှသော အကြည့် ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"မှတ်ထား... ဒီ ကမ္ဘာ က ငါ နေထိုင်တဲ့ ကမ္ဘာ နဲ့ စစ်ဖြစ်နေတာ။ အကယ်၍ မင်း သာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး ဆိုရင်... ချက်ချင်း ရှာတွေ့သွားခံရပြီး မြင်းသားကင်လေး တစ်ကောင် အဖြစ် နဲ့ပဲ အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မယ်"

ထိုစကား ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ... မြင်းနက်ကြီး မှာ ချက်ချင်း ပင် သတိဝင်လာတော့၏။

ကမ္ဘာ အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်း မှာ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်မိလုနီးပါး ပင် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး... နင်ချီ ထံမှ ခွဲထွက် ကာ ကမ္ဘာ အတွင်း၌ တစ်ယောက်တည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာ လည်ပတ် ချင်စိတ် များ အလွန်အမင်း ပြင်းပြနေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့်... မြင်းနက်ကြီးသည် အောက်ဘက် မြေပြင် ပေါ်တွင် လှပသော မြင်းမ လေး တစ်ကောင် ကို ခုလေးတင် မှ တွေ့လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း၌ နှစ်ပေါင်း များစွာ စုဆောင်း ထားခဲ့သော ပင်ကို ဗီဇ များက... ထို မြင်းမ လေး ကို အတင်းအကျပ် ခွစီး ချင်စိတ်များကို မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ပေါက်ဖွားလာစေခဲ့တော့၏။

ကံကောင်း ထောက်မစွာဖြင့်... နင်ချီ ၏ စကား များကြောင့် မြင်းနက်ကြီး မှာ ဤ အတွေးများကို ချက်ချင်း စွန့်လွှတ်လိုက်ရတော့သည်။

၎င်းသည် နယ်မြေများ ပင်လယ် မှ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် မိစ္ဆာကောင် တစ်ကောင် ဟူသော ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် အဆင့်အတန်း ကို မေ့လျော့မသွားခဲ့သလို... အကယ်၍ ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာကောင် မျိုး ကမ္ဘာ အတွင်းသို့ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာမည် ဆိုပါက ဤ ကမ္ဘာ မှ သက်ရှိ များ သို့မဟုတ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် က ၎င်းကို မည်သို့ ပြုမူ ဆက်ဆံ မည်နည်း ဆိုသည်ကိုလည်း လုံးဝ (လုံးဝ) မမေ့လျော့ ခဲ့ပါ။

ထို့ကြောင့် မြင်းနက်ကြီးသည် ခေါင်းကို အားရပါးရ ခါယမ်းလိုက်ပြီး... ထို လှပသော မြင်းမ လေး ၏ ပုံရိပ် ကို ၎င်း၏ စိတ်အာရုံ ထဲမှ လုံးဝ (လုံးဝ) ဖျက်ဆီး ပစ်လိုက်တော့၏။

သည်မြင်းနက်ကြီး မအပါ။ ကမ္ဘာ အတွင်းသို့ အမှန်တကယ် ပြန်လည် ရောက်ရှိနိုင်မည့် ၎င်း၏ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေး မှာ နင်ချီ ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါရန် သာ ဖြစ်ပြီး... အခြား မည်သည့် နည်းလမ်း မျှ မလုံခြုံ ကြောင်းကို မြင်းနက်ကြီး ကောင်းကောင်းကြီး သိထား၏။

၎င်း နားလည် သဘောပေါက်သွားကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ... နင်ချီသည် အကြည့် ကို လွှဲဖယ်လိုက်ပြီး မြင်း ၏ ခေါင်း ကို ခပ်ဖွဖွလေး တစ်ချက် ပုတ်ကာ သူ၏ စကားများကို ဆက်လက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကဲ... ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ထဲမှာ ငါ့ကို လိုက်ပြစမ်းပါ။ ငါ ဒီမှာ ရှိနေသရွေ့... မင်း ရဲ့ တည်ရှိနေမှု ကို ဘယ်သူမှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်သလို ဒီ အထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် ကလည်း အာရုံခံ မိမှာ မဟုတ်ဘူး"

"နားလည်ပါပြီ ခင်ဗျာ"

ထို့ကြောင့် မြင်းနက်ကြီးသည် နင်ချီ ကို ဆက်လက် သယ်ပိုး ကာ... ကောင်းကင်ယံ အမြင့် တွင် အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်အဟုန် ဖြင့် ပျံသန်းသွားတော့၏။

တစ်ခါတစ်ရံ တွင်... သူတို့သည် မြေပြင် နှင့် ပိုမို နီးကပ်စွာ ပျံသန်းသွားကြပြီး ဤ ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ။များ ဘာတွေ ပြောဆိုနေကြသနည်း ဆိုသည်ကို နားထောင် ကြသည်။

ယခုအခါ... ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာသည် စစ်မြေပြင်နယ်မြေ သို့သွားရောက်ပြီး စစ်ပွဲ တွင် ပါဝင် ဆင်နွှဲ ခဲ့ကြသော ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး ကို သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး မှတစ်ဆင့် အလုံးစုံ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။

စစ်မြေပြင်နယ်မြေ အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်ရန် သူတို့၏ အသက်များကို စတေး ရန် မလိုအပ်တော့။ နောက်ဆက်တွဲ စစ်ပွဲများကို သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး နှင့် ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် တို့ ထံသို့သာ လွှဲအပ် ထားလိုက်ကြလေပြီ။

ယခုအခါ... ဤ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသော ကျင့်ကြံသူများ၊ စစ်ပွဲ တွင် မပါဝင် ခဲ့ကြသော အခြား ကျင့်ကြံသူများကို... စစ်မြေပြင်နယ်မြေ အတွင်း၌ သူတို့ ကြုံတွေ့ ခဲ့ရသော အခြေအနေ အမျိုးမျိုး ကို အဆက်မပြတ် ပြောပြနေကြတော့သည်။

"အကယ်၍ ဒီ တိုက်ပွဲ ထဲမှာ... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ ကိုယ်ပွား သာ ရောက်မလာခဲ့ဘူး ဆိုရင်၊ ငါတို့ အားလုံး စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ထဲမှာ သေချာပေါက် သေကုန်ကြပြီ"

"တကယ်လား..."

အချို့သော လူများ က မယုံကြည်နိုင်ကြပါ။

တစ်စုံတစ်ယောက် က ချက်ချင်း ပင် ပြန်လည် ချေပလိုက်၏။

"ဘယ်လို လုပ်ပြီး အတု ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ လေ နတ်ဘုရား နယ်မြေ ထဲကို ပြန်ရောက်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူ ဘယ်နှယောက် ရှိလဲ ဆိုတာ မင်း အသေအချာ ကြည့်လိုက်ဦး"

ထိုစကား ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ... ထိုလူ က အခန်း တစ်ခုလုံး ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ပင် ပါးစပ် ပိတ်သွားတော့၏။

သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီးက ပြောခဲ့သည်မှာ... စစ်ပွဲ တွင် ပါဝင် ဆင်နွှဲ ခဲ့ပြီး အသက်ရှင် ကျန်ရစ် ခဲ့သော ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး ကို ကယ်တင် ခဲ့ပြီး ဖြစ်ကြောင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုလူသည် လေ နတ်ဘုရား နယ်မြေ တစ်ခုလုံး တွင် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ကို သိကျွမ်း ခဲ့သော်ငြားလည်း... ယခုအခါ ထိုသူများ အနက်မှ အများအပြား မှာ ပျောက်ဆုံးနေကြလေပြီ။

သေချာသည် ကတော့... သူတို့ အားလုံး မှာ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ အတွင်း၌ သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီ ပင်။

ထို့အပြင်... အကယ်၍ သူတို့ ၏ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူများသာ အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်နေခဲ့မည် ဆိုလျှင် သူတို့ကို သွားရောက် ကယ်တင် ရန် အတွက် သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီးကို ဘာဖြစ်လို့ ဒုက္ခပေးနေရဦးမည်နည်း။

အခြားသူများက ဆက်လက် မေးမြန်းလာကြသည်။

"သူတို့ တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေတာလား"