အခန်း ၁၂၃

အခန်း (၁၂၃) ဤအရာမှာ စနစ်နေရာလွတ်က သူ့အား ပေးစွမ်းသော ယုံကြည်ချက်ပင် ဖြစ်သည်

ဒုတိယအစ်ကိုဖြစ်သူ ထျန်ချင်းလင်းသည် ဧည့်ခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့ပြီး သူ၏အသံမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကျယ်လောင်လာခဲ့လေသည်။

"ယောက္ဖ မုန့်ဆိုင်မှာ ပြဿနာတက်နေပြီ..."

ကျိုးချန်ယဲ့၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားခဲ့ပြီး သူက ကြိုတင်ခန့်မှန်းမိပြီးသားဖြစ်ဟန်ဖြင့် ပြော လိုက်လေသည်။

"တစ်ယောက်ယောက်ကများ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စီးပွားရေးကို လုယူဖို့ ကြိုးစားနေတာလား..."

"ဟာ..."

ဒုတိယအစ်ကို ထျန်ချင်းလင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး၏ အစပိုင်းတွင် အံ့သြသွားခဲ့သော်လည်း ထို့နောက် သူ၏မျက်နှာပေါ်၌ လေးစားအားကျမှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့လေ တော့သည်။

"ဒုတိယအစ်ကို ဒုတိယမရီး စိတ်မပူကြပါနဲ့..."

ကျိုးချန်ယဲ့က ပြုံးကာ သူ့အား စိတ်အေးစေရန် ပြောလိုက်လေ၏။

"စောတာထက် ကံကောင်းတာက ပိုကောင်းပါတယ်... ဒီနေ့က ဟော့ပေါ့ကြက်သားလုပ်ထားတာနဲ့ အတော်ပဲ... စားရင်းသောက်ရင်းနဲ့ပဲ ပြောကြတာပေါ့..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျိုးချန်ယွီသည် အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်ကာ မီးဖိုချောင်ဆီသို့ ပြေးသွား ခဲ့ပြီး ပန်းကန်များနှင့် တူအစုံအချို့ကို ယူဆောင်လာခဲ့လေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ဒုတိယအစ်ကိုနှင့် သူ၏ဇနီးတို့သည် အိမ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော မွှေးပျံ့သည့် ရနံ့ ကို အစောပိုင်းကတည်းက ရနေခဲ့သော်လည်း ဆိုင်ကိစ္စကိုသာ အာရုံစိုက်နေခဲ့ကြသဖြင့် အစားအ သောက်နှင့်ပတ်သက်၍ လုံးဝ တွေးတောမနေခဲ့မိချေ။

၎င်းတို့၏ ယောက္ဖဖြစ်သူမှာ ထိုမျှလောက် တည်ငြိမ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ စိုးရိမ်ပူ ပန်မှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားခဲ့ပေသည်။

"အရသာရှိလိုက်တာ အင်း အရမ်းကို အရသာရှိတာပဲ..."

ရုတ်တရက် ဆန်းဝါ၏ အသံမှာ အနောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

ဒုတိယအစ်ကို ထျန်ချင်းလင်းက လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏သားဖြစ်သူ၏ မျက်နှာမှာ ပန်းကန် ထဲသို့ နစ်ဝင်လုမတတ် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမှာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရသလို ရယ်လည်း ရယ်ချင်သွားခဲ့လေသည်။

တကယ်ပင် သားဖြစ်သူမှာ သမီးဖြစ်သူလောက် ချစ်ခင်ယုယတတ်ခြင်း မရှိချေ။

သူသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ဇနီးသည်က သူ့အား နူးညံ့ပြီး ချစ်စရာကောင်းသော သမီးငယ်လေး တစ်ဦး မွေးဖွားပေးလာစေရန် တိတ်တဆိတ် မျှော်လင့်နေခဲ့ပေသည်။

ထိုအတွေးဖြင့် သူသည် ခေါင်းကို တစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားလိုက်ပြီး ထိုကောင်စုတ်လေးအား ထပ်မံ၍ပင် ကြည့်ရန် ပျင်းရိနေခဲ့လေတော့သည်။

ဒုတိယအစ်ကိုနှင့် မရီးဖြစ်သူတို့ ကြက်သားကို မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ကောင်းချွေ့ချွေ့နှင့် စီးပွားရေး လုယူခံရခြင်း ကိစ္စအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် မေ့လျော့သွားခဲ့ကြလေတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင်မူ ပူနွေးပြီး နူးညံ့နေသော ဤကြက်သားမှာ အခြားမည်သည့်အရာထက်မဆို ပို၍ အရေး ကြီးနေခဲ့ပေသည်။

ဒုတိယအစ်ကို၏ မိသားစုပါ ထပ်တိုးလာသဖြင့် ထမင်းစားပွဲမှာ ပို၍ သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာခဲ့လေ၏။ တူ အစုံများစွာမှာ အထက်အောက် လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး လူတိုင်းမှာ မည်သူက အစားအစာကို အမြန်ဆုံး စားနိုင် မည်နည်း ဟူ၍ တိတ်တဆိတ် ယှဉ်ပြိုင်နေကြကာ အလွန်တရာ ခံတွင်းတွေ့စွာဖြင့် စားသောက်နေခဲ့ ကြပေသည်။

ထမင်းစားပြီးသောအခါ ထျန်ချင်းလင်းက မုန့်ဆိုင်အကြောင်းကို ပြန်လည်ပြောဆိုလာခဲ့လေသည်။

"ကိစ္စက ဒီလိုပါ..."

ဒုတိယအစ်ကို ထျန်ချင်းလင်းက အဖြစ်အပျက်ကို သေချာစွာ ပြန်လည်ပြောပြလေသည်။

"မင်းရဲ့ ဒုတိယမရီး ပြောတာကို ကြားတော့ တစ်ခုခု မှားနေပြီလို့ ခံစားလိုက်ရတယ်... ဒါကြောင့် လမ်း ထောင့်ကို အမြန်ပြေးသွားပြီး ကြည့်လိုက်တော့ မုန့်ရောင်းတဲ့ ဆိုင်အသစ်တစ်ခု တကယ်ပဲ ရှိနေခဲ့တော့ တာပဲ..."

"သူတို့ရဲ့ ဒီဇိုင်းတွေက ငါတို့နဲ့ ဆင်တူပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ဈေးနှုန်းတွေက အများကြီး ပိုသက်သာနေတယ်..."

"ဖောက်သည်ဟောင်း တော်တော်များများက ဈေးသက်သာတာကို မြင်တော့ ချက်ချင်းပဲ အဲ့ဒီကို သွား ကြတယ်..."

"အစကတော့ မနာလိုဖြစ်နေတဲ့ ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်လို့ ထင်ပြီး သွားကြည့်လိုက်တာ ဘယ်သူလဲ သိလား..."

သူက ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး သူ၏လေသံမှာ ဒေါသထွက်မှုနှင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုတို့ ရောယှက် လျက်ရှိနေခဲ့လေ၏။

"အဲ့ဒါ ကောင်းချွေ့ချွေ့ပဲ... တကယ်ကြီးကို သူဖြစ်နေခဲ့တာ..."

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျောက်ရှောက်ထင်၏ မျက်လုံးများ၌ မျက်ရည်များ ဝဲနေခဲ့လေသည်။ သူမမှာ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသထွက်မှုတို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခံစားနေရလေ၏။

"လူတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာကို သိနိုင်ပေမယ့် စိတ်နှလုံးကိုတော့ မသိနိုင်ဘူးပဲ... အဲ့ဒီတုန်းက ငါတို့ မိသားစုက သူ့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"သူမ ငွေကြေးအခက်အခဲ ဖြစ်နေတာကို မြင်လို့ ဆိုင်မှာ ကူလုပ်ပေးဖို့ သီးသန့်ခေါ်ပြီး လုပ်အားခတွေ ပေးခဲ့တာလေ..."

"မုန့်တွေ ပိုနေရင်တောင် သူကြိုက်တာကို ရွေးပြီး အိမ်ယူသွားခွင့်ပြုခဲ့တာပဲ..."

"အခုတော့ သူကပဲ ငါတို့ရဲ့ စီးပွားရေးကို ပြန်လုဖို့ ကြိုးစားနေတာလား..."

ထျန်ရှောင်ယာက သူမ၏ ဒုတိယမရီး၏ လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ပြီး သိမ်မွေ့စွာ ဖြေသိမ့် ပေးလိုက်လေသည်။

"ဒုတိယမရီးရယ် စိတ်မဆိုးပါနဲ့... ဒါလေးနဲ့ ကိုယ်ကျန်းမာရေး ထိခိုက်ခံရတာ မတန်ပါဘူး..."

"ဒီနေ့ သူ ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာကို ငါတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီဆိုတော့ နောင်ဆိုရင် သတိထားရမှာပေါ့..."

ထို့နောက် သူမက ဒုတိယအစ်ကိုဖြစ်သူအား ကြည့်ကာ ဖြေသိမ့်လိုက်လေ၏။

"ဒုတိယအစ်ကို အရင်ဆုံး စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပါဦး... ကိစ္စတွေက ဖြစ်လာခဲ့ပြီပဲဟာ အားလုံး ပေါင်းပြီး ဖြေရှင်းမယ့်နည်းလမ်းကို ရှာကြတာပေါ့..."

ထျန်ချင်းလင်းက သူ၏ပေါင်ကို ရိုက်လိုက်ကာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"စိုးရိမ်ရမှာပေါ့... သူ့မုန့်တွေက အရမ်းဈေးသက်သာနေတော့ ဖောက်သည်တွေ အများကြီး အလုခံ လိုက်ရပြီလေ..."

"ငါ့ယောက္ဖရဲ့ ပေါင်မုန့် ဖုတ်နည်းအသစ်တွေကသာ ဆိုင်ကို မရပ်တည်ပေးထားဘူးဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ ဖောက်သည်ဟောင်းတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးရတော့မှာ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျိုးချန်ယဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အရိပ်အယောင် တစ်ခု ပေါ်လွင်လာခဲ့လေသည်။

သူ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်ပြီး ခိုင်မာနေခဲ့ရာ လူတိုင်းကို စိတ်အေးသွားစေခဲ့ပေသည်။

"ဒုတိယအစ်ကို ဒုတိယမရီး စိတ်မပူကြပါနဲ့..."

"ဈေးသက်သာတာက ဖောက်သည်တွေကို ခဏတဖြုတ်ပဲ ဆွဲဆောင်နိုင်တာပါ... ကောင်းမွန်တဲ့

အရသာကမှ ဖောက်သည်တွေကို တစ်သက်လုံး ပြန်လာစေတာလေ..."

သူက ခေတ္တမျှ ရပ်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်လက်၍ ပြောလိုက်လေသည်။

"အခုကစပြီး ငါတို့ ဘာကိုမှ ပြောင်းလဲစရာ မလိုပါဘူး... အရည်အသွေး ဆိုတဲ့ စကားလုံး နှစ်လုံးကိုပဲ စွဲစွဲမြဲမြဲ ဆုပ်ကိုင်ထားရမှာပါ..."

"ဖြတ်လမ်းလည်း မလိုက်ဘူး ကုန်ကြမ်းတွေကိုလည်း မလျှော့ဘူး... မုန့်တိုင်း ပေါင်မုန့်တိုင်းကို အမြင့် မားဆုံး စံချိန်စံညွှန်းနဲ့အညီ လုပ်ရမယ်..."

"လူတချို့က ဈေးသက်သာတဲ့ဘက်ကို အချိန်တိုအတွင်း ထွက်သွားကြရင်တောင် ငါတို့က ကြောက်နေ စရာ မလိုပါဘူး..."

ဤအချိန်၌ အခြားမည်သူ၌မျှ မရှိနိုင်သော ယုံကြည်ချက် တစ်ချို့သည် ကျိုးချန်ယဲ့၏ မျက်လုံးများထဲ တွင် တောက်ပသွားခဲ့လေ၏။

"ငါတို့ အသုံးပြုတဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေအပေါ်မှာ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိပါတယ်... တစ် ကြိမ်လောက် မြည်းစမ်းကြည့်ဖူးတဲ့ ဘယ်သူမဆို ကွာခြားချက်ကို ချက်ချင်း သိလာကြမှာပါ..."

"အခုတော့ သူတို့က ဈေးသက်သာတာကို ရှာနေကြပေမယ့် အနှေးနဲ့အမြန်ဆိုသလို ဘယ်တံဆိပ်ရဲ့ ထုတ် ကုန်တွေက ပိုမွှေးပျံ့တယ် ပိုပြီးပြည့်စုံတယ် ပိုပြီးယုံကြည်စိတ်ချရတယ်ဆိုတာကို သူတို့ သိလာကြလိမ့် မယ်..."

"နောက်ဆုံးကျရင်တော့ ထွက်သွားတဲ့ ဧည့်သည်တွေ အားလုံး တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပြန်လာကြ မှာပါ..."

ဤအရာမှာ စနစ်နေရာလွတ်က သူ့အား ပေးစွမ်းသော ယုံကြည်ချက်ပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။

တူညီသော ချက်ပြုတ်နည်းနှင့် တူညီသော အဆင့်များဖြစ်သော်လည်း ဤစနစ်နေရာလွတ်ထဲ၌ စိုက်ပျိုး ထားသော ကောက်နှံများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များမှာ အပြင်ဘက်တွင် စိုက်ပျိုးထားသည်များထက် ပို၍ လတ်ဆတ်ကာ ပို၍ သန့်စင်နေခဲ့လေတော့သည်။

၎င်းတို့ ပြုလုပ်သော မုန့်များနှင့် ပေါင်မုန့်များမှာ သဘာဝအရပင် အခြားတံဆိပ်များထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့ပေသည်။

ဒုတိယအစ်ကိုနှင့် သူ၏ဇနီးဖြစ်သူတို့သည် အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ယခင်က စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သော စိတ်နှလုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားခဲ့လေတော့သည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကောင်းချွေ့ချွေ့၏ မုန့်ဆိုင်လေးမှာ တဖြည်းဖြည်း ရှေ့ဆက်ရန် မတတ် နိုင်တော့ချေ။

ကောင်းချွေ့ချွေ့၏ ဆိုင်ပတ်ပတ်လည်တွင် လူအတော်များများ စုဝေးနေခဲ့ကြသည်မှာ မှန်သော်လည်း ၎င်းတို့ထဲမှ အများစုမှာ ပျော်ရွှင်ခြင်းမုန့်ဆိုင် မှ မုန့်များကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမြည်းစမ်းဖူးသူများသာ ဖြစ်လေတော့သည်။

၎င်းတို့သည် သူမ၏ဆိုင်မှ တိမ်လွှာမုန့်များကို မြည်းစမ်းကြည့်ကြပြီး အရသာမှာ အတော်လေး ကောင်း မွန်သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြကာ အနည်းဆုံးတော့ ထောက်ပံ့ရေးနှင့် သမဝါယမအရောင်းဆိုင်တွင် ရောင်း ချသော မုန့်များထက် ပို၍ ဆန်းသစ်နေသဖြင့် လူအတော်များများ ဝယ်ယူအားပေးခဲ့ကြလေသည်။

ပျော်ရွှင်ခြင်းမုန့်ဆိုင် မှ မုန့်များကို မြည်းစမ်းဖူးသူများမှာမူ ကောင်းချွေ့ချွေ့ ရောင်းချသော မုန့်များကို မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်ရသောအခါ ရွံရှာစက်ဆုပ်မှုဖြင့် မျက်နှာလွှဲသွားကြလေတော့သည်။

ဘေးနားရှိ သက်ကြီးရွယ်အို ဖောက်သည်တစ်ဦးက ကွေဟွာမုန့် တစ်ချပ်ကို ကိုင်လျက် တစ်ကိုက် ကိုက် စားလိုက်ပြီး ခေါင်းရမ်းကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ပျော်ရွှင်ခြင်းမုန့်ဆိုင် က ရောင်းတဲ့ မုန့်တွေလောက် မကောင်းပါဘူး... သူတို့ရဲ့ ကွေဟွာမုန့်က မွှေးပြီး နူးညံ့ပြီးတော့ ပါးစပ်ထဲမှာ အရည်ပျော်သွားတာပဲ..."

"ဒါကြီးက ကျောက်တုံးလို မာကျောနေပြီးတော့ အချိုလည်း အရမ်းကဲလွန်းနေတယ်... ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ ကို အချိုးအစားမှန်ကန်အောင် လုပ်မထားတာ အသေအချာပဲ..."

ပို၍ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ မက်မွန်သီး မုန့်ကြွပ် ကို ယခုလေးတင် ဝယ်ထားသော ဖောက်သည် တစ်ဦးသည် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သံသယဝင်လာခဲ့လေ၏။ သူသည် ဆီစိမ်စက္ကူထုပ်ကို အလျင်အမြန် ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး မုန့်တစ်ချပ်ကို ကောက်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်လေသည်။

သူသည် တစ်ကိုက် ကိုက်စားလိုက်ပြီးနောက် မြေကြီးပေါ်သို့ ချက်ချင်းပင် ထွေးထုတ်လိုက်ကာ မျက် မှောင်ကြုတ်လျက် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ဒါက ဘာတွေလဲ... ခြောက်သွေ့ပြီး ဖန်သပ်သပ် ဖြစ်နေတာပဲ... ပြီးတော့ ဆီအရသာကလည်း တကယ် ကို ထူးဆန်းနေတယ်..."

ဤစကားများကို ပြောလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပွဲကြည့်နေကြသူ အများစုမှာ လူစုကွဲသွားခဲ့ကြ လေတော့သည်။

"ဈေးသက်သာလို့ ဝယ်မိတာ အခုတော့ အရမ်း နောင်တရနေပြီ..."

ဘာမျှ မဝယ်ရသေးသူများမှာ လှည့်ထွက်သွားကြပြီး ကောင်းချွေ့ချွေ့၏ ဆိုင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ကြည့်ရှုရန်ပင် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြလေသည်။

အခြေအနေများ မဟန်တော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကောင်းချွေ့ချွေ့သည် အတင်းအကျပ် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ဈေးလည်းသက်သာ အရသာလည်းရှိတယ်... အခုလေးတင် ဖုတ်ထားတဲ့ မုန့်တွေပါ..."

သို့သော်လည်း မည်သူကမျှ သူမအား ထပ်မံ၍ မယုံကြည်ကြတော့ချေ။

လူအုပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ဦးက ကောင်းချွေ့ချွေ့အား ပျော်ရွှင်ခြင်းမုန့်ဆိုင် တွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးသူ တစ်ဦး အဖြစ် ချက်ချင်းပင် မှတ်မိသွားခဲ့ပြီး သူမ၏နှာခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးလျက် ပြောလာခဲ့လေသည်။

"မင်းရဲ့ မုန့်က ပုံစံတူပေမယ့် အရသာကတော့ လုံးဝကို ကွာခြားနေတာပဲ... မင်းက တခြားသူရဲ့ နည်းကို ခိုးယူခဲ့ပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားကိုတော့ မခိုးယူနိုင်ခဲ့ဘူးပဲ..."

စကားတစ်ခွန်းက ကောင်းချွေ့ချွေ့၏ မျက်နှာကို နီရဲလိုက် ဖြူရော်သွားလိုက် ဖြစ်စေခဲ့ပြီး မြေကြီးထဲသို့ တိုးဝင်သွားရန် အက်ကြောင်းတစ်ခုလောက်ပင် ရှာချင်စိတ် ပေါက်သွားခဲ့လေ၏။

ကောင်းချွေ့ချွေ့မှာ အထိတ်တလန့် ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။ ကုန်ကျစရိတ်ကို လျှော့ချရန်အတွက် သူမသည် အပေါဆုံး ဂျုံမှုန့်နှင့် သက်တမ်းကုန်ခါနီး သကြားတို့ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး ဆီပင်လျှင် အရည်အသွေးညံ့ ဖျင်းနေခဲ့လေသည်။

ရုပ်အသွင်အပြင်ကို အတုခိုးနိုင်သော်လည်း အရသာနှင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို မည်သို့လုပ်၍ အတုခိုးနိုင်ပါ မည်နည်း။

ထို့အပြင် ယခင်က ကျောက်ရှောက်ထင် မုန့်လုပ်နေစဉ်အတွင်း သူမသည် အနီးကပ်ကြည့်ရှုနိုင်ရန် အနားသို့ ကပ်ခွင့်မရခဲ့ပေ။

မကြာမီမှာပင် သူမ၏ ဆိုင်ရှေ့၌ ပြွတ်သိပ်နေခဲ့သော လူအများစုမှာ လူစုကွဲသွားခဲ့ကြလေ၏။

ဈေးသက်သာမှုကြောင့် အစပိုင်းတွင် ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရသော ဖောက်သည်များမှာ ပျော်ရွှင်ခြင်းမုန့်ဆိုင် သို့ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန်သွားခဲ့ကြလေတော့သည်။

ဒုတိယမရီးဖြစ်သူ ကျောက်ရှောက်ထင်သည် ကောင်တာအနောက်ဘက်၌ ရပ်နေကာ ဖောက်သည် ဟောင်းများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာသည်ကို ကြည့်နေရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် တောက်ပလာခဲ့လေပေတော့သည်။

"ဆိုင်ရှင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မုန့်တွေက တကယ်ကို အကောင်းဆုံးပဲ..."