အခန်း ၃၁၄

အခန်း (၃၁၄) အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေတွင် ကျော်ကြားသွားခြင်း

ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ သက်တမ်းမှာ အနှစ်လေးထောင် သို့မဟုတ် ငါးထောင်ခန့်သာ ရှိသည်။ ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ သက်တမ်း အနှစ်ရှစ်ရာကို တိုက်ရိုက် လောင်ကျွမ်းလိုက်ပြီး အချိန်ဖျက်ဆီးခြင်းကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ ပြိုင်ဘက်၏ သက်တမ်း ငါးဆကို သုံးစွဲပစ်လိုက်၏။

ဤသည်မှာ ယဲ့ဝမ်၏ သက်တမ်း အနှစ်လေးထောင်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရယူလိုက်ခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။

ယဲ့ဝမ်၏ သက်တမ်းမှာ လုံလောက်မှု မရှိခဲ့ဘဲ အဆုံးသတ်မှာ ကြိုတင် သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့၏။

ယဲ့ဝမ်က သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

စွမ်းအားကြီးမားသော ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့် စစ်သည်တော်တစ်ဦးသည် လူအုပ်ကြီး၏ ထိတ်လန့်နေသော အကြည့်များရှေ့တွင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၁၂၀,၀၀၀၊ သက်တမ်း +၀၊ ကျင့်ကြံခြင်း +၁၀,၀၀၀,၀၀၀၊ တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှု "တိုက်ပွဲစာလုံးကျင့်စဉ်" ကို ရရှိပါသည်]

ယဲ့ချွေ လှုပ်ရှားတော့မည့် အချိန်တွင် သူသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ အလုပ်လုပ်ရန် ရပ်တန့်သွားသည့်အလားပင် ဖြစ်၏။

“နှစ်ရှစ်ရာ သက်တမ်း လောင်ကျွမ်းလိုက်စမ်း!”

ထိုစဉ် ကျိုးယွမ်၏ အသံသည် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ယဲ့ချွေကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်၏။

ယဲ့ချွေသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်လွင့်စင်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားချိန်တွင် သူ ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရေတွက်မရနိုင်သော အဖြူရောင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မင်းက မကောင်းဆိုးဝါးပဲ..."

ယဲ့ချွေသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အဆုံးမရှိသော အကြောက်တရားများနှင့် နောင်တတရားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

‘သူ ဒီကို ဘာလို့ လာခဲ့မိတာလဲ’

သူ၏ ကံကြမ္မာသည် ယဲ့ဝမ်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၁၂၀,၀၀၀၊ သက်တမ်း +၀၊ ကျင့်ကြံခြင်း +၁၀,၀၀၀,၀၀၀၊ တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှု "ပြိုင်ဘက်ကင်းလက်သီးရာ" ကို ရရှိပါသည်]

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင် စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ မြေပြင်မှ ပျံတက်လာပြီး သူ၏ အရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာသော သိုလှောင်လက်စွပ် အများအပြားကို သူ ဖမ်းယူလိုက်သည်။

ထိုစဉ် ကျိုးယွမ်၏ ဘေးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

လှုပ်ရှားလာသူမှာ အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အနက်ရောင် ခေါင်းဆောင်း ပုဝါကို ဆောင်းထားသည်။

ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ ထို့နောက် သူက အေးစက်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

"လိန်ချန် ကျုပ် ခင်ဗျားကို စောင့်နေတာ ကြာပြီ သက်တမ်း နှစ်ငါးရာ လောင်ကျွမ်းလိုက်စမ်း!"

အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူ၏ မျက်လုံးများတွင် ယခင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော အကြောက်တရားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့ပြီး ပေထောင်ပေါင်းများစွာ အကွာတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့၏။

သို့သော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှနေ၍ အဖြူရောင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုသူ၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများမှာ လေထဲတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၈၂,၀၀၀၊ သက်တမ်း +၀၊ ကျင့်ကြံခြင်း +၈,၀၀၀,၀၀၀၊ တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှု "ပြိုင်ဘက်ကင်းလက်သီးရာ" ကို ရရှိပါသည်]

ကျိုးယွမ်သည် သိုလှောင်လက်စွပ်များ အားလုံးကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် လေဝဲကတော့ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျိုးယွမ်သည် ကျင်းဝူရှင်းနှင့် အခြားသူများ ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လေဝဲကတော့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ အရိပ်အယောင်မျှပင် မချန်ထားခဲ့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

ဘိုးဘေး ကျင်းရှန်းချွမ်း၊ ကျင်းဝူရှင်း၊ ရှီမန်ချုံနှင့် အခြားသူများသည် ကျိုးယွမ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်မှသာ သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အချင်းချင်း၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အကြောက်တရားများကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ပြည့်စုံခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် နှစ်ယောက်၊ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့် တစ်ယောက်နှင့် ကောင်းကင်တံခါး နှောင်းပိုင်းအဆင့် တစ်ယောက်တို့သည် သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။

ကျင်းဝူရှင်းသည် သူ့ထံသို့ ပျံသန်းလာသော သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်းကို ဖမ်းယူလိုက်ရာ လိန်ချန်၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ဖြစ်၏။

လိန်ချန်သည် သာမန်လူ မဟုတ်ပေ။ သူသည် တန်ဖူအကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းအုပ် ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၆ မှော်ဆေးပညာရှင် တစ်ဦးနှင့် အဆင့် ၅ အဆောင်သခင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူသည် ကောင်းကင်တံခါး နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပြီး အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေရှိ အရိပ်ခန်းမ၏ စီမံခန့်ခွဲသူလည်း ဖြစ်၏။

ကျင်းဝူရှင်းသည် လိန်ချန်၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး အတွင်း၌ သိပ်သည်းကျပ်ညပ်စွာ ပါဝင်နေသော အရာများကို မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဘိုးဘေး ကျင်းရှန်းချွမ်းသည် ဤအရာကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ထိုအချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ထိုလူများ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဖြူရောင် မီးတောက်များဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ထိုမီးတောက်သည် သက်တမ်းမီးတောက် ဖြစ်ပြီး တစ်ကြိမ် မီးတောက်လောင်သွားပါက ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ငြှိမ်းသတ်၍ မရနိုင်ကြောင်းကို သူ သိထား၏။

ထိုကျိုးယွမ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သူသည် သက်တမ်းမီးတောက်ကို အမှန်တကယ်ပင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဘိုးဘေး ကျင်းရှန်းချွမ်းသည် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြခြင်းမှ မအောင့်အည်းနိုင်တော့ပေ။

ထိုစဉ် ဘိုးဘေး ကျင်းရှန်းချွမ်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် လူရိပ်တစ်ခု လေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အထူးတလည် တောက်ပနေသော မျက်လုံးများနှင့် အဘိုးအို တစ်ဦး ဖြစ်၏။

"ဘိုးဘေး ရှန်ပါထု…"

ဘိုးဘေး ကျင်းရှန်းချွမ်းသည် သိပ်ပြီး မအံ့ဩခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဘိုးဘေး ရှန်ပါထု၏ တည်ရှိမှုကို သူ အာရုံခံမိနေခဲ့ပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဘိုးဘေး ရှန်ပါထုသည် ဘိုးဘေး ကျင်းရှန်းချွမ်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကာ သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့တွေ အပြင်မထွက်တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဆိုတော့ အခုမှ ငါတို့တွေ အိုမင်းနေပြီဆိုတာ သိလာရတယ်..."

ဘိုးဘေး ရှန်ပါထု စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လွမ်းဆွေးတမ်းတမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

သူသည် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ အေးစိမ့်သော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘိုးဘေး ရှန်ပါထုသည် ရေတွက်မရနိုင်သော ပါရမီရှင်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပြီး အတိတ်က ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် ပါရမီရှင်များစာရင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသော ထိုသူများအားလုံးသည် ထူးထူးခြားခြား ပါရမီပါသူများ ဖြစ်ကြ၏။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ဘိုးဘေး ရှန်ပါထုသည် ထိုလူများသည် မည်သည့်အရာမျှ မဟုတ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါ အိုနေပြီ ဒီလောကကြီးက လူငယ်တွေနဲ့ပဲ သက်ဆိုင်တယ်..."

ဘိုးဘေး ကျင်းရှန်းချွမ်းသည် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အဆုံးမရှိသော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့၏။

ထိုကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မျှော်မှန်းချက်များနှင့် တစ်ချိန်က သူ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခဲ့ဖူးသော အရာများသည် ရုတ်တရက် အရေးမပါတော့သလို ထင်ရသည်။

"ဒီကလေးက ငါ့ရဲ့ အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ တိုကင်ပြားကို ကိုင်ဆောင်ထားတာ အနာဂတ်မှာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ စစ်နယ်နမိတ်မှာ ငါ့ရဲ့ အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ နေရာတစ်ခု သေချာပေါက် ရလာလိမ့်မယ်..."

ဘိုးဘေး ရှန်ပါထုက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

ဘိုးဘေး ကျင်းရှန်းချွမ်း အနည်းငယ် မှင်တက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ယခင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ ပိုမို တောက်ပလာခဲ့၏။ ဤသည်မှာ သေချာပေါက် သတင်းကောင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် ပါရမီရှင်များစာရင်းသည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် တစ်ခု ရယူရန်အတွက်သက်သက် မဟုတ်ဘဲ ကံကြမ္မာကို ရယူရန်လည်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျိုးယွမ်သည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေမှ သူ ရရှိခဲ့သော တိုကင်ပြားများကို အသုံးပြုကာ အနာဂတ်တွင် ဝိညာဉ်နယ်မြေ စစ်နယ်နမိတ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သူ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်သာ မြင့်မားခဲ့မည်ဆိုလျှင် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံး အကျိုးအမြတ် ရရှိမည် ဖြစ်၏။

ဘိုးဘေး ကျင်းရှန်းချွမ်းနှင့် ဘိုးဘေး ရှန်ပါထုတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် လုံးဝ ကျေနပ်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြ၏။

ခဏတာမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူတို့ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် တန်ယန်မြို့ကြီးသည် ကသောင်းကနင်း ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး မြို့တော်အတွက် ခေတ်သစ်တစ်ခု စတင်ခြင်းကို အမှတ်အသားပြုလိုက်သည်။

တန်ယန်မြို့တွင် အဘိုးအို တစ်ဦးသည် ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်နေခဲ့၏။ သူ၏ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး ဆံပင်ဖြူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ရံဖန်ရံခါ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောနေတတ်သည်။

လမ်းသွားလမ်းလာများသည် ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ဤရူးသွပ်နေသော အဘိုးအိုနှင့် မည်သည့် ဆက်ဆံမှုမှ မရှိစေရန် အလျင်အမြန် လမ်းဖယ်ပေးခဲ့ကြ၏။

အဘိုးအိုသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ပြုမူနေခဲ့ပြီး မကြာမီတွင် မြို့တံခါးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကာ ထို့နောက် မြို့ထဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

တန်ယန်မြို့ အပြင်ဘက်တွင် အဘိုးအို တစ်ဦးသည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ အရှေ့ရှိ တန်ယန်မြို့ကြီးကို ကြည့်ကာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

သူမှာ ချိုးမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် ချိုးဟယ် ဖြစ်သည်။ သူသည် မူလက ကောင်းကင်တံခါးအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ထိုးကျသွားခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်တွင်သာ ရှိတော့သည်။

သူသည် တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံးကို ယခုလေးတင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရပြီး လက်စားချေလိုသည့် မည်သည့် ဆန္ဒမျှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ချိုးဟယ်သည် မှော်အဆောင်ဆရာများ အဖွဲ့အစည်းကို ရန်စလိုက်ခြင်းက ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် လူတစ်ဦးကို ဆွဲဆောင်လာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့်သည် သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရောက်ရှိရန် မဖြစ်နိုင်သော တည်ရှိမှု တစ်ခုဖြစ်သည့် စွမ်းအားကြီးမားသော သူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ မည်သည့်အရာမျှ မဟုတ်ပေ။

ချိုးဟယ်သည် ကျန်ရှိနေသော ချိုးမိသားစုဝင် သုံးဆယ်ကျော်နှင့် မြို့အပြင်ဘက်တွင် သွားရောက် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီးနောက် တန်ယန်မြို့မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ချိုးမိသားစုဝင်များပင် ဖြစ်၏။

အစောပိုင်းက တန်ယန်မြို့ထဲတွင် မရှိခဲ့သောကြောင့် လူအများအပြား အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တန်ယန်မြို့ရှိ ကြီးမြတ်သော မိသားစု ၆ ခုအနက် ချိုးမိသားစု တစ်ခုတည်းသာ မျိုးဆက်တစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး ကျန်မိသားစုများမှာ လုံးဝ သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်၏။ ဤရလဒ်သည် အမှန်တကယ်ပင် ဝမ်းနည်းဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

တန်ယန်မြို့တွင် ကသောင်းကနင်း ဖြစ်မှုများ မပြီးဆုံးသေးပေ။ တကယ့် ပဋိပက္ခ စတင်နေပြီ ဖြစ်၏။

အရိပ်လဂိုဏ်းနှင့် မာယာတစ်ထောင်ဂိုဏ်း ကဲ့သို့သော အဆင့် ၆ ကျင့်ကြံခြင်း အင်အားစုများမှ လူများသည်လည်း တန်ယန်မြို့သို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲမှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ဤအရာရှိများသည် ဤနေရာရှိ အရာအားလုံးကို သိရှိသွားပြီးနောက် သူတို့အားလုံး ဆွံ့အသွားခဲ့ကြသည်။

မကြာမီတွင် ကျိုးယွမ်၏ နာမည်သည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့၏။ သူသည် စုန်းဟူနယ်မြေတွင်လည်း အရှိန်အဝါကြီးမား၍ ထူးချွန်ထက်မြက်သူ ဖြစ်ခဲ့သည်ဟူသော သတင်းများကလည်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေမှ လူများသည် ကျိုးယွမ်က အမှန်တကယ်ပင် အများအပြား ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိသွားကြပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် လူတိုင်း၏ ခန့်မှန်းချက်အတွက် အဓိက အာရုံစိုက်စရာ ဖြစ်လာခဲ့၏။