အခန်း ၃၃၀

အခန်း (၃၃၀) သားရဲမုဆိုး

မြေပြင်မှာ ငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ တုန်ခါသွားခဲ့၏။

အဝေးတွင် ဧရာမ သစ်ပင်ကြီးများသည် ကျိုးကျသွားခဲ့ပြီး ကျယ်လောင်သော အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သဘာဝအတိုင်း ကျိုးကျခြင်း မဟုတ်ဘဲ သားရဲက ထက်ဝက် ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သစ်တောထဲတွင် မှောင်မည်းနေသော လူရိပ်များမှာ ဦးစွာ ပေါ်လာခဲ့၏။

ဤသည်မှာ ဝက်ရိုင်းအုပ်ကြီး ဖြစ်ပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ ပေါင်ခုနစ်ရာ သို့မဟုတ် ရှစ်ရာခန့် အလေးချိန် ရှိကာ သွားချွန်များမှာ တစ်မီတာ၏ တစ်ဝက်ခန့်အထိ ရှည်လျားပြီး အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပေသည်။

ဤဝက်ရိုင်းများကို အထင်မသေးပါနှင့်။ သူတို့ ရူးသွပ်သွားချိန်တွင် တစ်ကြိမ် ဝင်တိုက်လိုက်ပါက ပေါင်တစ်ထောင်ခန့် အလေးချိန် ရှိနိုင်သည်။

သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ အဆင့် ၁ သားရဲများသာ ဖြစ်သော်လည်း အချို့မှာ အလေးချိန် ပေါင်နှစ်ထောင်အထိ ရှိကာ အဆင့် ၂ သားရဲ စံနှုန်းနှင့် ကိုက်ညီသော ဝက်ရိုင်းများလည်း ရှိ၏။

ဝက်ရိုင်းပေါင်း ထောင်ချီရှိသော ဤအုပ်ကြီး၏ နောက်ကွယ်တွင် ဧရာမ ဝံပုလွေအုပ်ကြီး တစ်အုပ် ရှိနေသည်။

ထို့နောက် ဝက်ဝံမည်း၊ ဘာကူဂျန်၊ လက်လေးချောင်း မိစ္ဆာမျောက်၊ ကြားသွားကျားနှင့် အခြားသူများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သားရဲ တစ်ကောင်မျှပင် တစ်စက္ကန့်မျှ မရပ်တန့်ရဲကြဘဲ နောက်ကွယ်တွင် တစ်စုံတစ်ရာသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် သားရဲကြီး ရှိနေသည့်အလား ရှေ့သို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးလွှားနေကြ၏။

မုဆိုးများမှာ ထိတ်လန့်နေခဲ့ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသားရဲများထဲတွင် အဆင့် ၄ နှင့် အဆင့် ၅ သားရဲ အတော်များများ ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

တစ်ကောင်ချင်းစီသည်ပင် သူတို့၏ အသက်ကို နုတ်ယူရန် လုံလောက်ပေသည်။

သူတို့သည် မြန်ဆန်ကြသော်လည်း ဤသားရဲများမှာမူ မည်သို့မျှ နှေးကွေးခြင်း မရှိသည့်အပြင် သူတို့၏ အရေအတွက်မှာ အနည်းဆုံး တစ်သောင်းခန့် ရှိပေသည်။

သူတို့ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့သည်ကို မြင်ချိန်တွင် လူအများအပြားသည် အကြီးမားဆုံး သစ်ပင်ကို ရှာဖွေပြီး အထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြ၏။

သူတို့သည် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ဆုတောင်းနေခဲ့ကြပြီး နတ်ဘုရား၏ ကောင်းချီးကို ရရှိရန် မျှော်လင့်နေခဲ့၏။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော သားရဲများသည် သစ်ပင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ပြီး တစ်ကောင်မျှပင် မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

သစ်ပင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော မုဆိုးသည် ကြောက်လန့်တကြား တုန်ခါနေခဲ့ပြီး သစ်ပင် ပင်စည်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူ၏ လက်သည်းများမှာ အနည်းငယ် ဖြူလျော့သွားခဲ့၏။

သူတို့၏ ခြေထောက်အောက်မှ ရှုပ်ထွေးမှုများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင်မှ သူတို့သည် နောက်ဆုံး၌ သူတို့၏ အသက်ကို လွတ်မြောက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

နာရီဝက် ကြာပြီးနောက် မုဆိုးများသည် ပြန်လည် စုဝေးခဲ့ကြသော်လည်း ထိုအတွေ့အကြုံကြောင့် တုန်လှုပ်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။

ထိုစဉ် ဧရာမ ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ အုပ်စုကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပြီး သူတို့သည် အဝေးဆီသို့ အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လူတစ်ဦးသည် ပေါင်ထောင်ပေါင်းများစွာ အလေးချိန်ရှိသော ဧရာမ သားရဲ တစ်ကောင်ကို စီးနင်းထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သားရဲသည် ခြေလှမ်း တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

"အဆင့် ၅ မိစ္ဆာဆင်!"

အုပ်စုမှာ မှင်တက်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဧရာမ သားရဲကို သစ်တော၏ အရှင်သခင်များထဲမှ တစ်ကောင် အဖြစ် မှတ်မိသွားခဲ့ပြီး ကြီးမားသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။

မိစ္ဆာဆင်သည် ဆင်တစ်ကောင်နှင့် အနည်းငယ် တူသော်လည်း ပိုရှည်သော နှာမောင်း၊ ပိုမို သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ် ရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးတွင် တောက်ပသော အနက်ရောင် အကြေးခွံများ ရှိနေရာ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ တစ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။

ဆင်၏ အရေပြားသည် အလွန်ပင် ခိုင်မာပြီး ဤအကြေးခွံအလွှာဖြင့် မည်သည့် သားရဲမျှ သူ၏ ကာကွယ်ရေးကို ဖောက်ထွက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သစ်တောထဲတွင် မိစ္ဆာဆင်ကို အရှင်သခင် တစ်ဦး အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပြီး နယ်မြေ အကျယ်အဝန်း တစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ထား၏။

ဤမုဆိုးအုပ်စုသည် မိစ္ဆာဆင်ကို အရင်က မြင်ဖူးခဲ့ကြပြီး အချို့မှာ ကြားသွားကျားများက တိုက်ခိုက်သည်ကိုပင် မြင်ဖူးကြသည်။

သို့သော် ရလဒ်အနေဖြင့် ကြားသွားကျား အချို့မှာ ဆင်၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ကြ၏။

မိစ္ဆာဆင်၏ နောက်ကျောတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသော ရုပ်ပုံကို မြင်ချိန်တွင် သားရဲမုဆိုးများ အုပ်စုမှာ လုံးဝ မှင်တက်သွားခဲ့ကြသည်။

ဤလူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ကျိုးယွမ်ပင် ဖြစ်၏။

ရှင်းကျီးမြို့မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူသည် ရှုခင်းများကို ခံစားရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လှည့်လည် သွားလာခဲ့သည်။

မနေ့က ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေမှာ နိုးထလာခဲ့သည်။ ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေသည် အဆင့်မတက်ခဲ့သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါသည် ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။

ခုလေးတင်ပင် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ ပေါ်လာခြင်းက သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပြီး သစ်တော တစ်ခုလုံးရှိ သားရဲများကို ဝိညာဉ်လွင့်စင်ကာ စိတ်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားစေခဲ့ရာ သားရဲဒီရေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေသည် အဆင့်မတက်ခဲ့သော်လည်း စစ်မှန်သော အဆင့် ၆ အထွတ်အထိပ် သားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်ဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေထံမှ သွေးဆိုး ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် အဆင့် ၅ မိစ္ဆာဆင်များနှင့် အခြားသားရဲများသည် အနည်းငယ်မျှပင် ခုခံရန် မရဲဝံ့ဘဲ နာခံစွာ အညံ့ခံခဲ့ကြသည်။

ကျိုးယွမ်လည်း အကူအညီမဲ့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေက ဤမျှ ကြီးမားသော ဆူညံသံကို ဖန်တီးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေသည် သေးငယ်သော မြွေတစ်ကောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျိုးယွမ်၏ လက်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့၏။

ကျိုးယွမ်သည် သူ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မသိရှိဘဲ အနည်းငယ် လမ်းပျောက်နေခဲ့သည်။ သူ သစ်တောထဲတွင် အချိန် အတော်ကြာ လမ်းလျှောက်ခဲ့ရသည်။

ဤသားရဲမုဆိုးအုပ်စုကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ်က အကြံတစ်ခု ရရှိသွားခဲ့ပြီး မိစ္ဆာဆင်ကို သူတို့ ရှိရာဘက်သို့ သွားရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် မုဆိုးများသည် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး သတိထားသော အမူအရာဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့၏။

"မိတ်ဆွေတို့ မကြောက်ကြပါနဲ့ ကျွန်တော့်မှာ မိတ်ဆွေတို့အပေါ် မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး"

"ကျွန်တော် ဖန်းရှင်းမြို့ကို သွားချင်တာပါ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် လမ်းပျောက်နေသလိုပဲ ကျွန်တော် ဘယ်ဘက်ကို ထွက်ရမလဲ ဆိုတာ မသိဘူး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို လိုအပ်ပါတယ်"

ကျိုးယွမ်သည် အလျင်အမြန် ပြုံးလိုက်ပြီး လူအုပ်ကြီးကို ပြောလိုက်သည်။

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် သားရဲမုဆိုးအုပ်စုသည် သူတို့၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြ၏။ လူတစ်ဦး ရှေ့သို့ တက်လာပြီး မေးလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ မင်း တကယ်ပဲ ဖန်းရှင်းမြို့ကို သွားမှာလား"

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"မှန်ပါတယ် အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို လမ်းညွှန်မှု တောင်းခံမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် ထိုလူက ရယ်မောခြင်းမှ မအောင့်အည်းနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါ တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ…ကျွန်တော်တို့က ဖန်းရှင်းမြို့က လာတာပါ"

"ဒီနေရာမှာ သားရဲဒီရေ ခုလေးတင် ဖြစ်ခဲ့တယ်… ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ သားရဲတွေကို ထပ်မလိုက်နိုင်တော့ဘူး… ကျွန်တော်တို့ ပြန်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာပါ"

"တာအိုမိတ်ဆွေကို ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲဆိုတာ မေးလို့ရမလား… တကယ်လို့ ခင်ဗျား အဆင်ပြေရင် ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ လာခဲ့ပါ… ကျွန်တော်တို့ နှစ်ရက်အတွင်း ဖန်းရှင်းမြို့ကို ရောက်နိုင်ပါတယ်"

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်က အလွန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ မှန်ကန်သော သူကို မေးမိလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ကျိုးယွမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့် နာမည် ဝမ်လင်းပါ ရှင်းကျီးမြို့က လာတာပါ ကျွန်တော် တာအိုမိတ်ဆွေတို့နဲ့ လိုက်ပါ့မယ်"

ကျိုးယွမ်က စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ယိမ်းယိုင်သွားကာ မိစ္ဆာဆင်၏ နောက်ကျောမှ ခုန်ချလိုက်သည်။

"အကောင်ကြီးရေ… သွားတော့… မင်း အခု လွတ်မြောက်သွားပြီ"

ကျိုးယွမ်သည် မိစ္ဆာဆင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပုတ်လိုက်ရာ မိစ္ဆာဆင်သည် ရှည်လျားသော အော်ဟစ်သံကို ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက် သစ်တော၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ပြေးလွှားသွားခဲ့၏။

ဆင်၏ အော်ဟစ်သံသည် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေခဲ့၏။

မိစ္ဆာဆင် အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်ချိန်တွင် သားရဲမုဆိုးသည် နောက်ဆုံး၌ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်အာရုံဖြ၈့် ကျိုးယွမ်ကို လေ့လာလိုက်သည်။

သူတို့သည် ကျိုးယွမ်တွင် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရှိကြောင်း တွေ့ရှိချိန်တွင် သူတို့သည် ထူးဆန်းသော အမူအရာများကို ဖော်ပြခြင်းမှ မအောင့်အည်းနိုင်ခဲ့ပေ။

ခုလေးတင် ကျိုးယွမ်ကို ပြောခဲ့သော လူက ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေဝမ်လင်း ကျွန်တော့် နာမည် ပေယွင်ချိုင်ပါ…တာအိုမိတ်ဆွေက သားရဲနည်းပြ တစ်ယောက်များလား"

ပေယွင်ချိုင်က စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ကျိုးယွမ်ကို တောက်ပသော ဆန္ဒဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

မြင့်မြတ်မှော်အဆောင်နယ်မြေတွင် သားရဲနည်းပြများသည် လူအများ၏ အလွန်လိုလား လေးစားခြင်းခံရသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်ကာ အင်အားကြီးမားသော မိသားစုများစွာ၏ အလုအယက် ဖိတ်ခေါ်ခြင်း ခံရသည်။

ဤမြင့်မြတ်သော မိသားစု အားလုံးသည် သားရဲများကို မွေးမြူထားကြပြီး ဤသားရဲများကို သင်ကြားပေးခြင်းသည် သဘာဝကျစွာပင် သားရဲနည်းပြများ လိုအပ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေပေယွင်ချိုင် အထင်လွဲနေတာပါ ကျွန်တော်က အန္တရာယ်ရှိနေတဲ့ မိစ္ဆာဆင်ကို ကူညီပေးခဲ့ရုံပါ"

"မိစ္ဆာဆင်က ကျွန်တော့်ကို ကျေးဇူးတင်ပြီး ကျွန်တော့်ကို အပြင်ကို ပို့ဆောင်ပေးခဲ့တာပါ"

"ခုလေးတင် ဖြစ်ခဲ့တဲ့ သားရဲဒီရေမှာ မိစ္ဆာဆင်ရဲ့ ကာကွယ်မှုသာ မရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော် အဲဒီ သားရဲတွေရဲ့ ပါးစပ်ထဲမှာ သေဆုံးသွားနိုင်ပါတယ်"

ကျိုးယွမ်၏ အဖြေကို ကြားချိန်တွင် ပေယွင်ချိုင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံး၌ သဘောတူလိုက်သည်။

ပေယွင်ချိုင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အခြေတည်ဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် ဖြစ်ပြီး ဤအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ကာ ရက်ရောလိုစိတ် ရှိသူ ဖြစ်သည်။

အခြားသူများသည် သူက "ဝမ်လင်း" ကို လိုက်ပါခွင့် ပေးခဲ့သည်ကို မြင်ချိန်တွင် သူတို့ ဘာမှ မပြောခဲ့ကြပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့သည် ဤလူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ မြင့်မားခြင်း မရှိဘဲ သူတို့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်စေနိုင်ဟု ခံစားခဲ့ကြရ၏။

ဤနည်းဖြင့် ကျိုးယွမ်သည် ဤသားရဲမုဆိုးအုပ်စုထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်သွားနိုင်ခဲ့သည်။

သူတို့နှင့် စကားပြောဆိုမှုမှတစ်ဆင့် သူတို့သည် အဆင့် ၅ သားရဲ မီးငှက်၏ သားပေါက်များကို ဖမ်းဆီးရန် တာဝန်ပေးအပ်ခံထားရကြောင်း သိရှိလိုက်ရ၏။

သို့သော် လက်ရှိ ဖြစ်ပွားနေသော သားရဲဒီရေကြောင့် အလွန် သတိထားရသော သားရဲ မီးငှက်သည် မူလ နေရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားမည်မှာ သေချာပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ကျရှုံးသွားသည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်၏။