အခန်းး (၄၁၇-၄၁၈)

Vol. 42 Ch. 417-418

အခန်း ( ၄၁၇) လက်ချည်းဗလာ ပြန်လာရခြင်း

သပ်သပ်ရပ်ရပ် စီစီရီရီ ချထားသည့် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးဆယ့်ခုနစ်တုံးကို ကြည့်ကာ ဝတ်ရုံမီးခိုးရောင် ကျင့်ကြံသူ၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားရ၏။

တန်ဖိုးဖြတ်မရနိုင်သည့် ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဤလူများက စမ်းသပ်ခကို တကယ်ပင် ပေးချေခဲ့ကြသည်။

ဤအချိန်တွင်တော့ ဤလူများက ဝိညာဉ်မြစ်ကို စမ်းသပ်ရန် တကယ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ နောက်ဆုံးတွင် ယုံကြည်သွားတော့သည်။

"ဒီလိုဆိုမှတော့..." သူက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လည်ချောင်းတစ်ချက် ရှင်းလိုက်ကာ "ဘယ်သူ အရင်လုပ်မလဲ..."

"ကျွန်တော် ကျွန်တော် ကျွန်တော်..." စုပိုင်လောက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာလိုက်သည်။ "တာအိုမိတ်ဆွေ... ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပြပါဦး..."

"ဝိညာဉ်စမ်းသပ်ရေးစက်လုံးပေါ် လက်ကိုတင်ထားပါ... စိတ်ကို ရှင်းလင်းထားပြီး ဟိုတွေးဒီတွေး မတွေးပါနဲ့..." ဝတ်ရုံမီးခိုးရောင် ကျင့်ကြံသူက လမ်းညွှန်ပြသလိုက်၏။

ထိုက်နောက် စုပိုင်လောက သူ၏လက်ဖဝါးကို ခရစ်စတယ်စက်လုံးပေါ်သို့ လေးလေးနက်နက် တင်လိုက်ပြီး မျက်စိမှိတ်ကာ အာရုံစူးစိုက်လိုက်၏။

သို့သော်လည်း သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အသက်ရှူပြီးသည့်တိုင် ဝိညာဉ်စမ်းသပ်ရေးစက်လုံးက မှေးမှိန်နေဆဲဖြစ်ကာ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြသခဲ့ချေ။

"ဝိညာဉ်မြစ် မရှိဘူး..." ဝတ်ရုံမီးခိုးရောင် ကျင့်ကြံသူက တည်ငြိမ်စွာ ကြေညာလိုက်၏။

"ဘာ...." စုပိုင်လောမှာ ဆွံ့အသွားပြီး ဝိညာဉ်စမ်းသပ်ရေးစက်လုံးကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။ "မဖြစ်နိုင်ဘူး.. လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး... တာအိုမိတ်ဆွေ... ထပ်ပြီး သေချာကြည့်ပါဦးဗျာ... ထူးခြားတဲ့ ပါရမီတွေ... ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိနေတဲ့ ကျွန်တော့်လို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က ဝိညာဉ်မြစ် မရှိဘူးဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

ထိုစကားကြောင့် ဝတ်ရုံမီးခိုးရောင် ကျင့်ကြံသူ၏ မျက်ခွံများ တွန့်လိမ်သွားပြီး မျက်လုံးလှန်ချင်စိတ်ကို အနိုင်နိုင် ထိန်းချုပ်လိုက်ရ၏။

ဤလူငယ်၏ အရှက်မဲ့မှုက ဤနယ်ပယ်တွင် သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ အလုပ်လုပ်လာခဲ့သည့်တစ်လျှောက် အဆိုးရွားဆုံးပင်။

ချီး... ဒါကိုများ ထူးခြားတဲ့ ပါရမီလို့ ခေါ်သေးသလားကွ..

သူက ဤလူအား အရှက်မရှိသူဟု စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ကင်ပွန်းတပ်လိုက်လေသည်။

စုပိုင်လောပြီးနောက် လီရုံ၊ ဝမ်ချင်၊ ရွှီရှင်းပေါ်နှင့် အခြားသူများကလည်း ရှေ့သို့ထွက်ကာ စမ်းသပ်ခဲ့ကြသော်လည်း ရလဒ်များက စုပိုင်လောနှင့် အတူတူပင်။ ဝိညာဉ်စမ်းသပ်ရေးစက်လုံးက မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြသခဲ့ချေ။

"ဝိညာဉ်မြစ် မရှိဘူး..."

ဝတ်ရုံမီးခိုးရောင် ကျင့်ကြံသူ၏ တည်ငြိမ်လှသော ကြေညာသံများက ခန်းမအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး အစက စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့ကြသည့် ခရီးသွားများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားကြရသည်။

လူနှစ်ဆယ်ကျော် ဆက်တိုက် ဝိညာဉ်မြစ် မရှိခဲ့သည့် အချက်က ဤအင်မော်တယ်လောက၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်တွင် တကယ်တမ်း ကျင့်ကြံနိုင်စွမ်းရှိသူများမှာ လူတစ်သောင်းတွင်မှ တစ်ယောက်သာ ရှိကြောင်းကို သူတို့အား တကယ်ပင် သဘောပေါက်သွားစေခဲ့သည်။

စမ်းသပ်မှုက တစ်ဝက်ခန့် ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် ထောင့်တစ်နေရာ၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့သည့် ဖန်ဖန်က လေပြင်းပြင်းတစ်ချက်ကို ရှိုက်သွင်းလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ထွက်လာလိုက်သည်။

သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှု အနည်းငယ်ဖြင့် ခရစ်စတယ်လို ကြည်လင်နေသည့် ဝိညာဉ်စမ်းသပ်ရေးစက်လုံးကြီးပေါ်သို့ သူမ၏ လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ တင်လိုက်၏။

သူမ၏ လက်ဖဝါးက စက်လုံးကြီးကို ထိလိုက်သည်နှင့် ...

"ဝီ...."

ဝိညာဉ်စမ်းသပ်ရေးစက်လုံးကြီးက ရုတ်တရက် အလွန်စူးရှတောက်ပသည့် ရေခဲပြာရောင် အလင်းတန်းကြီးတစ်ခုကို ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်စေခဲ့ပြီး ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံးကို ကျယ်ပြောလှသည့် သမုဒ္ဒရာပြာကြီးထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားစေသကဲ့သို့ တောက်ပလွန်းလှနေခဲ့သည်။

အလင်းတန်းများကြားမှ ရေခဲပွင့်များ ခဲသွားသည့် ခပ်သဲ့သဲ့အသံကို ကြားလိုက်ရပြီး လေထုထဲရှိ အပူချိန်ကလည်း ရုတ်တရက် ထိုးကျသွားကာ ခန်းမဆောင်၏ တိုင်များပေါ်တွင်ပင် ရေခဲလွှာပါးပါးလေးများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝတ်ရုံမီးခိုးရောင် ကျင့်ကြံသူက ချက်ချင်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်မိပြီး သူ၏မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်နေကာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ အသံများပင် တုန်ယင်နေခဲ့၏။ "အထွတ်အထိပ် အဆင့်မြင့် ရေခဲဝိညာဉ်မြစ်..."

သူ ဤနေရာတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်လာခဲ့သည်မှာ ဆယ်နှစ်ကျော်ရှိပြီဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့ ထူးခြားသည့် ဝိညာဉ်မြစ်မျိုးကို သူ ပထမဆုံး စတင်တာဝန်ထမ်းဆောင်ချိန်က တစ်ကြိမ်သာ မြင်ဖူးခဲ့လေသည်။ ထိုသူမှာ အင်မော်တယ်ကျင့်ကြံခြင်း မိသားစုကြီးတစ်ခုမှ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လာသူတစ်ဦးပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် ဒီနေ့မှာ ဒီလိုမျိုး နောက်တစ်ခါ ပြန်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ သူ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ချေ။

ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများမှာလည်း ဤရုတ်တရက် ဖြစ်ရပ်ကြောင့် အံ့အားသင့် မှင်တက်သွားကြရသည်။

စုပိုင်လော၏ ပါးစပ်က အဟောင်းသား ပွင့်သွားပြီး အတန်ကြာမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။ "အစ်မဖန်... အစ်မကတော့ အရမ်း လွန်လွန်းနေပြီ မဟုတ်ဘူးလား..."

ဝမ်ခယ်အိုက်က ဖန်ဖန်၏ အင်္ကျီလက်စကို မနာလိုစွာ ဆွဲလိုက်ရင်း "အစ်မဖန်ဖန်... အစ်မက အနာဂတ်ကျရင် အင်မော်တယ်လောကကို တက်လှမ်းသွားတော့မှာလားဟင်..."

ဝိညာဉ်စမ်းသပ်ရေးစက်လုံးပေါ်ရှိ ရေခဲပြာရောင် အလင်းတန်းများက ဆက်လက် ကျန်ရှိနေပြီး ဖန်ဖန်၏ အေးစက်ကာ ခပ်တည်တည်နိုင်လှသည့် မျက်နှာလေးကို လင်းလက်သွားစေကာ သူမအား ရေခဲနတ်သမီးလေးတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်နေစေသည်။

ဝတ်ရုံမီးခိုးရောင် ကျင့်ကြံသူမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် စကားများပင် ရှေ့နောက်မညီတော့ချေ။ "မိန်းကလေး... မင်း ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စမ်းသပ်ရေးခန်းမကို ဝင်ချင်သလား... မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... မင်းက ဂိုဏ်းကြီးလေးခုထဲက တစ်ခုခုကို သွားသင့်တယ်... သူတို့က မင်းကို ကိုယ်ပိုင်တပည့်အဖြစ် လက်ခံဖို့ လုယက်နေကြလိမ့်မယ်..."

ဖန်ဖန်က ဝတ်ရုံမီးခိုးရောင် ကျင့်ကြံသူ၏ ကြင်နာလှသော ဖိတ်ခေါ်မှုကို ယဥ်ကျေးစွာပင် ငြင်းပယ်လိုက်၏။ "တာအိုမိတ်ဆွေရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့မှာ ဂိုဏ်းရှိပြီးသားပါ..."

ဝတ်ရုံမီးခိုးရောင် ကျင့်ကြံသူက အထပ်ထပ်အခါခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ခင်ဗျားတို့အားလုံး ဒီလို ထူးခြားတဲ့ အရည်အသွေးတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတာ အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူးလေ..."

ဖန်ဖန်၏ အံ့ဩမင်သက်ဖွယ် စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် စမ်းသပ်ရန် ကျန်ရှိနေသေးသူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်များက ပြန်လည် ရှင်သန်လာခဲ့ပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ နာမည်တစ်ခု ရလာစေရန် စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း အမှန်တရားက အမြဲတမ်း ရက်စက်လှချေသည်။

"ဝူယာချန်.... ဝိညာဉ်မြစ် မရှိဘူး..."

"ချောင်ကျန်းရှင်း... ဝိညာဉ်မြစ် မရှိဘူး..."

"ကျောက်ဒယ်ကျူး... ဝိညာဉ်မြစ် မရှိဘူး..."

"ရှဲ့ယွီ.... ဝိညာဉ်မြစ် မရှိဘူး..."

ဝတ်ရုံမီးခိုးရောင် ကျင့်ကြံသူ၏ ကြေညာသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ခန်းမကြီးထဲရှိ လေထုက တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံး ခရီးသွားတစ်ဦး စမ်းသပ်မှု ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင်တော့ ရလဒ်များက မျှော်လင့်ချက်မဲ့ စိတ်ပျက်ဖွယ် ကောင်းနေခဲ့၏။

လူသုံးဆယ့်ခြောက်ယောက်ထဲတွင် ဖန်ဖန် တစ်ယောက်တည်းသာ ဝိညာဉ်မြစ် ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ၎င်းကလည်း အလွန်တရာ ရှားပါးလှသည့် ထိပ်တန်းအဆင့် ရေခဲ ဝိညာဉ်မြစ် ဖြစ်နေပေသည်။

ယခုအခါတွင်မူ ကျန်းယဲ့ တစ်ယောက်သာ စမ်းသပ်ရန် ကျန်ရှိတော့လေသည်။

ကွမ်ယွီလုံက ကျန်းယဲ့၏ ပခုံးကို ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ပုတ်လိုက်၏။ "ဒါရိုက်တာကျန်း... ခင်ဗျားဆီမှာတော့ သေချာပေါက် ဝိညာဉ်မြစ် ရှိမှာပါ..."

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... ဒါရိုက်တာကျန်းဆီမှာ ဝိညာဉ်မြစ် မရှိဘူးဆိုရင်တော့ တကယ်ကို မတရားတာပဲ..." အခြားသူများကလည်း ဝင်ရောက် ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။

ကျန်းယဲ့က လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်နေမှုများကို ခံစားမိလိုက်သည့်အခါ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အကြောင်းပြချက်မရှိ နိမိတ်မကောင်းသည့် ကြိုတင်ခံစားမှုတစ်ခုက မြင့်တက်လာရ၏။

သူက ရှေ့သို့ ထွက်သွားပြီး လေပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်သွင်းလိုက်ကာ သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဝိညာဉ်စမ်းသပ်ရေးစက်လုံးပေါ်သို့ ညင်သာစွာ တင်လိုက်လေသည်။

သို့သော်ငြားလည်း သုံးစက္ကန့် ကုန်လွန်သွားသော်လည်း ဝိညာဉ်စမ်းသပ်ရေးစက်လုံးက မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြသခဲ့ချေ။

ငါးစက္ကန့် ကုန်လွန်သွားသည့်တိုင် ၎င်းက အလင်းရောင်မရှိဘဲ မှောင်မိုက်နေဆဲပင်။

ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံးက သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

"ဝိညာဉ်မြစ် မရှိဘူး..." ဝတ်ရုံမီးခိုးရောင် ကျင့်ကြံသူက နောင်တရနေသည့် လေသံဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။

ရလဒ်ကို ကြည့်ကာ ကျန်းယဲ့က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ညည်းညူလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ ငါတော့ သေချာပေါက် ကျိန်စာတိုက်ခံထားရတာပဲ...

ခန်းမကြီးထဲမှ ထွက်လာကြသည့်အခါ စုပိုင်လောက နှစ်သိမ့်ပေးရန် သူ့အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ "ဒါရိုက်တာကျန်း... ဝမ်းမနည်းပါနဲ့.... ကျွန်တော်တို့အားလုံးက လှေတစ်စင်းတည်း စီးနေကြတဲ့သူတွေပဲလေ..."

ကျန်းခယ်က စုပိုင်လောအား တံတောင်ဖြင့် တွတ်လိုက်ပြီး ရယ်မောချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ "ဒါရိုက်တာကျန်းက ငါတို့နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်လို့ရမှာလဲ..."

စုပိုင်လောက အစပိုင်းတွင် မှင်တက်သွားသော်လည်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ "အေး ဟုတ်သားပဲ.... ဒါရိုက်တာကျန်းက ဝိညာဉ်မြစ်မရှိရင်တောင် ငါတို့ကို ဟင်းလင်းပြင်ခရီးစဉ်တွေ ပို့ပေးနိုင်တယ်လေ... ဝိညာဉ်မြစ် မရှိတဲ့ ငါတို့ကမှ တကယ့်ကို သာမန်လူသားစစ်စစ်တွေပါလား..."

ထိုစကားများကြောင့် လူတိုင်းက ရယ်မောသွားကြပြီး စမ်းသပ်မှုရလဒ်ကြောင့် အစက ကျဆင်းနေခဲ့သည့် သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားကြရသည်။

လူ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းတွင် ဝိညာဉ်မြစ်မရှိခြင်းက တကယ်ပင် ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသော်လည်း သူတို့က ဤအင်မော်တယ်လောက အံ့ဩဖွယ်ခရီးစဉ်တွင် ပါဝင်ခွင့်ရနေခြင်းကပင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူဦးရေ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းထက် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်၏။

အရာအားလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူတို့က အလွန် ကံကောင်းသော သူများ ဖြစ်နေဆဲပင်။

ဝိညာဉ်စမ်းသပ်ရေးခန်းမမှ ထွက်လာပြီးနောက် ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများက မြို့အရှေ့ဘက်ရှိ ဆေးလုံးစျေးကွက်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ထွက်လာလိုက်ကြသည်။

ကျောက်တုံးမြို့တော်ရှိ အကြီးဆုံး ဆေးလုံးအရောင်းဆိုင်ဖြစ်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်ခန်းမက မျက်စိဖမ်းစားနိုင်လှသည့် မျက်နှာစာတစ်ခု ရှိပြီး ကျင့်ကြံသူများကလည်း အဆက်မပြတ် ဝင်ထွက်သွားလာနေကြ၏။

သူတို့ ဆိုင်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် မျက်စိလျင်လှသည့် စားပွဲထိုးတစ်ဦးက ချက်ချင်းပင် ဆီးကြိုနှုတ်ဆက်ရန် ရောက်လာလေသည်။

လူတိုင်း၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ တောက်ပနေသော ဝတ်ရုံများကို မြင်သည်နှင့် စားပွဲထိုးလေး၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားရ၏။ ဖောက်သည်ကြီးများ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူက အမြန် ဦးညွှတ်ကာ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားသည်။ "ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တို့... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒုတိယထပ်က သီးသန့်ခန်းကို ကြွပါခင်ဗျာ..."

ဒုတိယထပ်ကို သပ်ရပ်လှပစွာ အလှဆင်ထားပြီး စန္ဒကူးရနံ့များက လေထုထဲတွင် သင်းပျံ့နေချေသည်။

လူတိုင်း နေရာယူပြီးနောက် ကျန်းယဲ့က လိုရင်းကို တန်းပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော်တို့ သာမန်လူတွေ အသုံးပြုနိုင်တဲ့ ဆေးလုံးတချို့ကို ဝယ်ချင်တယ်... အကောင်းဆုံး အရည်အသွေးမျိုးပေါ့..."

ထိုလူမှာ မှင်တက်သွားပြီး ထိုကဲ့သို့သော တောင်းဆိုမှုကို မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြောင်း သိသာလှချေသည်။

ကျန်းခယ်က မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်လိုက်၏။ "ဘာလဲ... နာမည်ကြီးလှတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်ခန်းမမှာ သာမန်လူတွေ အသုံးပြုနိုင်တဲ့ ဆေးလုံးလေးတစ်လုံးတောင် မရှိဘူးလား..."

ရှဲ့ယွီကလည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဆေးဖက်ဝင်အပင်ခန်းမမှာ ဆေးလုံးအမျိုးအစားစုံ ရှိတယ်လို့ သူတို့ ပြောခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား... အဲ့ဒါက အလွန်အကျွံ ချဲ့ကားပြောထားတာများလား..."

စားပွဲထိုးလေးက ကမန်းကတန်း ရှင်းပြလိုက်၏။ "ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တို့... နားလည်မှုလွဲနေပါပြီ... ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ မရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့... အဲ့ဒီလို ဆေးလုံးမျိုးက တကယ်ကို ပြသဖို့ မသင့်တော်လို့ပါ..."

သူက စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အကြံပြုလိုက်လေသည်။ "လူကြီးမင်းတို့အနေနဲ့ ဒီလို အဆင့်မြင့်... ဆေးလုံးလေးတွေကို ကြည့်ပါလားဗျာ... ဒါက အခြေတည် ဆေးလုံးပါ... ပြီးတော့ ဒါက ချီစုစည်းမှု ဆေးလုံးလေ... နှစ်ခုလုံးက ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်တာတွေချည်းပါပဲ..."

ကျန်းယဲ့က သူ၏လက်ကို မြှောက်ကာ ကြားဖြတ်ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော်တို့က သာမန်လူတွေ အသုံးပြုနိုင်တဲ့ အရာမျိုးပဲ လိုအပ်တာပါ... သာမန်လူတွေအတွက် သင့်တော်ပြီး ရိုးတွင်းခြင်ဆီကို ဆေးကြောပေးနိုင်တဲ့ ဆေးလုံးမျိုး ရှိလား..."

စားပွဲထိုးမှာ အနေရခက်သွားဟန်ဖြင့် "ဒါကတော့... ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ တကယ်မရှိပါဘူး..."

ချောင်ကျန်းရှင်းက မနေနိုင်တော့ဘဲ ကြားဖြတ်မေးလိုက်သည်။ "ဝိညာဉ်မြစ် မရှိတဲ့သူတွေကို ကျင့်ကြံနိုင်အောင် လုပ်ပေးတဲ့ ဆေးလုံးရော ရှိလား..."

စားပွဲထိုး၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားပြီး မျက်လုံးလှန်ချင်စိတ်ကို အနိုင်နိုင် ဖိနှိပ်ထားလိုက်ရ၏။ "တာအိုမိတ်ဆွေက နောက်နေပြန်ပါပြီ... အကယ်၍များ အဲ့ဒီလို ကောင်းကင်ဘုံကို အာခံနိုင်တဲ့... ဆေးလုံးမျိုးသာ တကယ်ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် တစ်လောကလုံးက ကျင့်ကြံသူတွေ သေမတတ် အလုအယက် တိုက်ခိုက်ကြမှာပေါ့ဗျာ..."

စားပွဲထိုး၏ ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို နောက်နေတာလားဆိုသည့် မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများမှာ စိတ်ပျက်သွားကြရသည်။

တကယ်ပင် အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်က အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေသည်တကား.....

အခန်း ၄၁၇ပြီး၏။

အခန်း (၄၁၈) ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်း

ဆေးဖက်ဝင်အပင်ခန်းမမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများက အခြားသော ဆေးလုံးအရောင်းဆိုင် အများအပြားသို့ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုခဲ့ကြသော်လည်း ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ရချေ။

ထိုဆေးလုံးအရောင်းဆိုင် အကြီးအသေး အားလုံးတွင် သာမန်လူများ အသုံးပြုနိုင်သည့် ဆေးလုံးမျိုး လုံးဝ ရောင်းချခြင်း မရှိပေ။

သာမန် ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်တစ်ဦးထံမှ သူတို့ ကြားသိလိုက်ရသည့် သတင်းမှာ ကျောက်တုံးမြို့တော်တွင် ထိုဆေးလုံးမျိုးကို မည်သူမှ မရောင်းချကြဘဲ ထိုအရာက ဤမြို့တော်တွင် လုံးဝလည်ပတ်နေခြင်း မရှိကြောင်းပင်။

အခြား ရွေးချယ်စရာမရှိတော့သဖြင့် အဖွဲ့သားများက သူတို့၏ ဗျူဟာကို ပြောင်းလဲကာ အခြားသော ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်သည့် ရတနာများဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်ကြတော့သည်။

ဝူထျန်ချင်းက ရုတ်တရက် အကြံရသွားကာ ကျန်းယဲ့အနားသို့ တိုးကပ်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။ "ဒါရိုက်တာကျန်း... ခင်ဗျားဆီကနေ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတချို့ ဝယ်လို့ရမလား..."

ယင်းစကားကို ကြားသည့်အခါ ကျန်းယဲ့က ရယ်မောလိုက်ပြီး လူတိုင်း၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဝတ်ရုံများကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ဒီအဝတ်အစားတွေကို ရောင်းလိုက်ရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ရလာမှာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ထိုစကားက လူတိုင်းကို အိပ်မက်မှ လန့်နိုးသွားစေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်းပင် အရောင်လက်သွားကြ၏။

သူတို့က စနစ်၏ အွန်လိုင်းစတိုးမှတစ်ဆင့် နောက်ထပ် အဝတ်အစားများကို ချက်ချင်း မှာယူလိုက်ကြသည်။

ငွေကြေးပြည့်စုံသူများက နှစ်စုံဝယ်ယူကြပြီး ငွေကြေး မလုံလောက်သူများကမူ အနည်းဆုံး အပိုတစ်စုံတော့ ဝယ်ယူလိုက်ကြလေသည်။

ထို့နောက် အသစ်စက်စက် တိမ်တိုက်လွှင့်ပိုးသားဝတ်ရုံများကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူတို့က တာအိုဝတ်ရုံများကို အဓိကထား ဝယ်ယူသည့် ဆိုင်တစ်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြ၏။

ဆိုင်ရှင်က တလက်လက် တောက်ပနေသည့် ပိုးသားများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ သူ၏ လက်များပင် တုန်ယင်သွားရသည်။

"တစ်စုံကို အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင်..." ဆိုင်ရှင်က သူတို့ စိတ်ပြောင်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အလွန် မြင့်မားသည့် စျေးနှုန်းကို ချက်ချင်း ဖြတ်ပေးလိုက်၏။

ထိုစျေးနှုန်းကြောင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့် မှင်တက်သွားကြရသည်။

ဝူထျန်ချင်းက အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်အောင် ဟန်ဆောင်လိုက်ရင်း စျေးဆစ်လိုက်သည်။ "ဆိုင်ရှင်... ဒီပိုးသားက တိမ်တိုက်လွှင့် ပိုးသားလေဗျာ... စျေးလေး နည်းနည်း ထပ်တိုးပေးလို့ မရဘူးလား..."

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဝတ်စုံတစ်စုံလျှင် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင့်ငါးရာဖြင့် ရောင်းချလိုက်ရလေသည်။

အဖွဲ့သားများက ကျန်းယဲ့ ကြိုရှင်းပေးထားသည့် ကုန်ကျစရိတ်များကို အရင်ဆုံး ပြန်ဆပ်လိုက်ကြပြီးနောက် အကြီးအကျယ် စျေးဝယ်ထွက်ကြတော့သည်။

သာမန်လူများအတွက် သင့်တော်သည့် ဆေးလုံးများကို မရှာတွေ့ခဲ့သော်လည်း သူတို့က ချီစုစည်းမှုအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ သုံးစွဲသည့် အခြေခံဆေးလုံးများ၊ အဆင့်နိမ့် မှော်လက်နက် မျိုးစုံ၊ ဝိညာဉ်အပင်များနှင့် မျိုးစုံလင်လှသည့် ကျင့်စဉ်ကျမ်းများကို ရွေးချယ်ဝယ်ယူခဲ့ကြ၏။

ကျန်းခယ်ဆိုလျှင် ဂန္ထဝင်စာပေကျမ်းဂန်များအပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်ထားပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ သမိုင်းကြောင်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း သီအိုရီများအကြောင်း ရေးသားထားသည့် စာအုပ်ပေါင်း ဒါဇင်ချီကာ ဝယ်ယူခဲ့သည်။

"ဒီဝိညာဉ်အပင်တွေကို သုတေသနလုပ်ဖို့ ပြန်ယူသွားရင် ကမ္ဘာမြေကလူတွေ ကျင့်ကြံဖို့ သင့်တော်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ထွက်လာနိုင်တယ်..." ယန်ကျုံးက တောက်ပနေသည့် လမင်းပန်း ဝိညာဉ်မြက်ပင်တစ်ပင်ကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

ရှဲ့ယွီကတော့ တောက်ပနေသည့် ဓားပျံတစ်လက်၏ ဆွဲဆောင်မှုအောက်တွင် နစ်မြောနေခဲ့သည်။ "ဓားပျံ မစီးနိုင်ရင်တောင် အိမ်မှာ အလှဆင်ဖို့ ချိတ်ထားရင် တကယ်ကို မိုက်တယ်ကွ..."

နေဝင်ချိန်ရောက်မှသာ အဖွဲ့သားများက ဖူစံအိမ်သို့ မပြန်ချင် ပြန်ချင်ဖြင့် ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

လူတိုင်းက ပစ္စည်းကိုယ်စီ အပြည့်အမောက် သယ်ဆောင်လာကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများထက်တွင် စျေးဝယ်ထွက်ရသည့် ပျော်ရွှင်မှုများကြောင့် ပြုံးဖြီးနေကြ၏။

ဤစျေးဝယ်ထွက်သည့် ခရီးစဉ်က သူတို့ကို ကျင့်ကြံခြင်းလောကအကြောင်း ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သွားစေရုံသာမကဘဲ အကျိုးအမြတ်များစွာကိုပါ ယူဆောင်လာပေးချေသည်။

ဖူစံအိမ်သို့ သူတို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် မီးအိမ်များကို ထွန်းညှိထားပြီးဖြစ်ကာ ဖူမိသားစုက သူတို့ကို ဧည့်ခံရန် ခမ်းနားကြီးကျယ်သည့် ညစာစားပွဲတစ်ခု ပြင်ဆင်ထားပေသည်။

ညစာစားနေစဉ်အတွင်း လူတိုင်းက စကားစမြည်ပြောကာ ရယ်မောနေခဲ့ကြသော်လည်း နေ့ခင်းဘက်က သူတို့ ဝယ်ယူခဲ့သည့် ကိစ္စများကိုမူ သဘောတူညီထားသကဲ့သို့ ရှောင်ရှားကာ မပြောဘဲ နေခဲ့ကြ၏။

ညစာစားပြီးနောက် လူတိုင်း မိမိတို့၏ အခန်းအသီးသီးသို့ ပြန်သွားလိုက်ကြသည်။

ဖန်ဖန်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထောင်ချီပေးကာ ဝယ်ယူခဲ့သည့် ရေခဲနှလုံးသားကျင့်စဉ် ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ ထုတ်ယူလိုက်၏။

၎င်းက ထိပ်တန်းအဆင့် ကျင့်စဉ်ကျမ်းတစ်ခု မဟုတ်သော်လည်း သူမ၏ ရေခဲဝိညာဉ်မြစ်နှင့် လုံးဝ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေချေသည်။

ကျောက်စိမ်းပေလွှာထဲမှ နည်းလမ်းများအတိုင်း လိုက်လုပ်ရင်း သူမ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို နာရီအနည်းငယ်ကြာအောင် ထိန်းညှိပြီးနောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းနေသည့် အေးစိမ့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဝိညာဉ်ချီအလင်းတန်းလေးများက ရေခဲနှင့် ဆီးနှင်းများကဲ့သို့ သွေးကြောမကြီးများထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာပြီး သူမက ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ချီသွင်းသည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို လွယ်ကူစွာပင် အောင်မြင်သွားခဲ့၏။

ဘေးခန်းတွင်တော့ ကျန်းယဲ့က တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက် လက်မလျှော့ချင်သေးချေ။

သူက သူ၏လက်ထဲမှ ကျိုးပဲ့နေသည့် ကျောက်စိမ်းပေလွှာတစ်ခုကို ကစားနေခဲ့သည်။

ဒီအရာကို သူ ဒီနေ့ ဆိုင်ငယ်လေးတစ်ဆိုင်မှ တွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဆိုင်ရှင်ဖြစ်သူက ၎င်းဟာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ချန်ထားရစ်ခဲ့သည့် ထိပ်တန်းအဆင့် ကျင့်စဉ်ကျမ်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ကျိန်တွယ်ပြောဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းက မပြည့်စုံသည့် ကျင့်စဉ်ကျမ်းတစ်ခုဖြစ်လေသည်။

ကျန်းယဲ့က ဆိုင်ရှင်၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ရုံသာ နားထောင်ပြီး လွှတ်ထားလိုက်၏။

အကယ်၍ ၎င်းသာ တကယ့် ထိပ်တန်းအဆင့် ကျင့်စဉ်ကျမ်းဖြစ်နေခဲ့ပါက ဆိုင်ရှင်က ကျောက်မျက်ရတနာ မဏ္ဍပ်ကဲ့သို့သော ဆိုင်ကြီးများကို စောစောစီးစီးကတည်းက ရောင်းချပြီးနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက ဘာကြောင့် ဆက်သိမ်းထားဦးမည်နည်း။

သူ ၎င်းကို ဝယ်လိုက်သည့် အကြောင်းရင်းမှာ ငွေတွေ ပိုနေသဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်၏။

ထို့နောက် အသက်ရှူကာ အာရုံစူးစိုက်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပေလွှာထဲမှ ရှုပ်ထွေးနက်နဲသည့် နည်းလမ်းများအတိုင်း စွမ်းအင်များကို ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ လည်ပတ်စေလိုက်သည်။

တစ်နာရီ ကုန်လွန်သွားသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဗလာကျင်းနေဆဲပင်....

နှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် သူ၏ ခြေထောက်များပင် ထုံကျင်လာရသည်....

တတိယမြောက် နာရီကုန်ဆုံးသွားချိန် သူ လက်လျှော့တော့မည် အလုပ်တွင် ရုတ်တရက် ဒန်တျန်ထဲမှ အလွန် အားနည်းသည့် အေးမြမှုတစ်ခု မြင့်တက်လာခဲ့၏။

အစပိုင်းတွင် ၎င်းက ပိုးချည်မျှင်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖမ်းဆုပ်ရခက်နေသော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထိုအေးမြမှုက ရေစီးကြောင်းလေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သွေးကြောမကြီးများတစ်လျှောက် ညင်သာစွာ စီးဆင်းသွားလေသည်။

၎င်းက လေထုထဲရှိ ရေတွက်၍မရနိုင်သော အလင်းစက်လေးများက သူ့ထံသို့ စုဝေးရောက်ရှိလာကာ သူ၏ အရေပြားကို ဖောက်ဝင်ပြီး ခြေလက်များနှင့် အရိုးများထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ထိုခံစားချက်က အလွန်တရာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှပြီး ခန်းခြောက်နေသည့် မြစ်ကြမ်းပြင်တစ်ခုက နောက်ဆုံးတွင် ချိုမြိန်သည့် မိုးရေစက်များကို လက်ခံရရှိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ သူ၏ ဆဲလ်တိုင်းက ဤစိမ်းသက်နေသည့် စွမ်းအင်များကို လောဘတကြီး စုပ်ယူနေကြသည်။

ဝိညာဉ်ချီများ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ တစ်ပတ်တိတိ လည်ပတ်သွားပြီးနောက် ကျန်းယဲ့က ၎င်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရ၏။

၎င်းက အခြေခံအကျဆုံး အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသော်လည်း ဝိညာဉ်ချီ၏ တည်ရှိမှုနှင့် စီးဆင်းမှုကို သူ တကယ်ပင် ခံစားသိရှိလိုက်ရသည်။

သူ ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် အံ့အားသင့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားရသည်။

ဤမပြည့်စုံသည့် ကျောက်စိမ်းပေလွှာက သူ့အား ဝိညာဉ်ချီကို တကယ်ပဲ ခံစားနိုင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

အခြေခံကို စတင်မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ကျန်းယဲ့က တစ်ညလုံး ကျင့်ကြံခြင်းကို လုံ့လဝီရိယရှိစွာဖြင့် လေ့လာခဲ့လေသည်။

မပြည့်စုံသည့် ကျင့်စဉ်ကျမ်းက ရှုပ်ထွေးနက်နဲနေသော်လည်း မထင်မှတ်ထားဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် လုံးဝ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေခဲ့၏။

ဝိညာဉ်ချီများ သွေးကြောမကြီးများအတွင်း ဆက်လက်လည်ပတ်နေသည်နှင့်အမျှ ဒန်တျန်အတွင်းရှိ ချီဝဲကတော့ကြီးက တဖြည်းဖြည်း ပိုမို အားကောင်းလာသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

မနက်ခင်း အရုဏ်ဦး၏ ပထမဆုံး အလင်းတန်းများ ပြတင်းပေါက်ကို ဖောက်ဝင်လာချိန်တွင် ကျန်းယဲ့ဟာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဖြည်းညှင်းစွာ အဆုံးသတ်လိုက်ချေသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ချီများက ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေပြီး မသိမသာဖြင့်ပင် ချီစုစည်းမှုအဆင့်၏ ပထမအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

အခြေတည်အဆင့်အောက်ရှိသူများကို ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အစစ်အမှန်ကျင့်ကြံသူများအဖြစ် မသတ်မှတ်ကြသေးသော်လည်း ဤသည်က ကျန်းယဲ့အတွက်တော့ သမိုင်းဝင် ချိုးဖျက်နိုင်မှုတစ်ခုပင်။

သူ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည့်အခါ တစ်ညလုံး မအိပ်ထားရသည့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ လုံးဝမရှိဘဲ လန်းဆန်းတက်ကြွကာ သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါရိုက်တာကျန်း..." ဘေးခန်းမှ တံခါးကလည်း ပွင့်လာပြီး ဖန်ဖန်က ပျော်ရွှင်နေသည့် မျက်နှာလေးဖြင့် ထွက်လာခဲ့သည်။ "ကျွန်မ မနေ့ညက ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ချီသွင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ချီစုစည်းမှုအဆင့်ရဲ့ ပထမအဆင့်ကိုတောင် ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီသိလား..."

သူမ၏ အသံကြောင့် အခြားအခန်းများမှ လူများ လန့်နိုးသွားကြပြီး ယန်ကျုံး၊ ဝမ်ချင်နှင့် အခြားသူများက ခေါင်းပြူကြည့်လာကြ၏။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် ဖန်ဖန်ရေ..." ယန်ကျုံးက ပြုံးလျက် ရှေ့တိုးလာကာ သူမ၏ လက်ကို ကိုင်လိုက်သည်။ "ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်မြစ်ဆိုတာ တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ..."

ဝမ်ချင်ကလည်း အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်၏။ "တစ်ညတည်းနဲ့ တစ်ဆင့်ကို ချိုးဖျက်နိုင်တယ်ဆိုတာ အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အမြန်နှုန်းပဲ..."

စုပိုင်လောက အိပ်မှုန်စုံမွှား မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ရင်း ထွက်လာလိုက်သည်။ သတင်းကို ကြားသည်နှင့် သူက ချက်ချင်းပင် ဖားယားတော့၏။ "အစ်မဖန်က အနာဂတ်ကျရင် တကယ်ကို အင်မော်တယ်လောကဆီ တက်လှမ်းသွားတော့မှာဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ကို မမေ့နဲ့နော်... အစ်မရဲ့ မောင်လေးတွေကို ကာကွယ်ပေးရမယ်ဗျ..."

ကျန်းယဲ့သည်လည်း ချီစုစည်းမှုအဆင့်၏ ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို သူတို့ မသိကြသေးချေ။

ကျန်းယဲ့က မည်သည့်စကားမှ မပြောခဲ့ဘဲ လူသိရှင်ကြား ကြေညာနေရန် မလိုအပ်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ဖူကျီလီကို နှုတ်ဆက်ရန် ပြင်ဆင်သည့်အနေဖြင့် သူက လူတိုင်းကို စုဝေးစေကာ ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းခိုင်းလိုက်၏။

သူတို့ ထွက်ခွာတော့မည်ကို သိလိုက်ရသည့်အခါ ဖူကျီလီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မသွားစေချင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာချေသည်။ "ဘာလို့ ရက်အနည်းငယ်လောက် ထပ်မနေကြတာလဲဗျာ... ကျွန်တော် အိမ်ရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်ကိုတောင် မကျေသေးဘူး..."

ကျန်းယဲ့က သူ၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ငြင်းပယ်လိုက်၏။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ အချိန်ဇယားက သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်နေလို့ ထပ်နေဖို့ အဆင်မပြေတော့ဘူးဗျ..."

ဖူကျီလီက အတင်းအကျပ် မတားတော့ဘဲ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလိုဆိုမှတော့... စီနီယာတို့အားလုံး ဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့ ခရီးစဉ် ဖြစ်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်ဗျာ... အကယ်၍ ကျောက်တုံးမြို့တော်ကို နောက်တစ်ခါ ရောက်လာခဲ့ရင်လည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ စံအိမ်လေးမှာ လာတည်းကြပါဦး..."

ထို့နောက် သူက အိမ်တော်ထိန်းကို လက်ဆောင်ပေးရန် အချက်ပြလိုက်၏။

လူတိုင်းကို ထိရှသွားစေသည့် အချက်မှာ ဖူကျီလီက လူတစ်ဦးချင်းစီအတွက် လက်ရာမြောက်သည့် အဆောင်တစ်ခု သို့မဟုတ် အကောင်းစား ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကဲ့သို့သော ခွဲခွာခြင်း လက်ဆောင်များကို ပြင်ဆင်ပေးထားခြင်းပင်။

"သခင်လေးဖူ... သိပ်ကို သဘောကောင်းလွန်းပါတယ်ရှင်..." ဝမ်ချင်က လက်ဆောင်ကို ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် လက်ခံလိုက်သည်။

စုပိုင်လောက လက်မထောင်ပြလိုက်ရင်း "အစ်ကိုဖူ... ခင်ဗျားရဲ့ သူငယ်ချင်းလုပ်ဖို့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီဗျာ..."

ကျန်းယဲ့က အစပိုင်းတွင် ငြင်းပယ်ချင်ခဲ့သော်လည်း လူတိုင်း ပျော်ရွှင်နေကြသည်ကို မြင်သည့်အခါ သူက စနစ်ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ကြယ်အမြုတေကျောက်တုံးနှင့် ခရစ်စတယ်စွမ်းအင်တုံးတချို့ကို ထုတ်ယူကာ ဖူကျီလီထံ ကမ်းပေးလိုက်၏။ "ဒီပစ္စည်းနှစ်ခုထဲမှာ အထူးစွမ်းအင်တွေ ပါဝင်တယ်... သခင်လေးဖူ လေ့လာကြည့်လို့ ရပါတယ်..."

ဖူကျီလီက လက်ဆောင်ကို လေးလေးနက်နက် လက်ခံလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားရသည်။ "တာအိုမိတ်ဆွေရဲ့ သဘောထားကြီးလှတဲ့ လက်ဆောင်အတွက် အရမ်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ..."

လက်ဆောင်များ ဖလှယ်ပြီးနောက် ဖူကျီလီက လူတိုင်းကို စံအိမ်၏ တံခါးဝအထိ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ အလယ်ခြံဝင်းထဲသို့ ရောက်ရှိချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

"ဘုန်း..."

ဖူစံအိမ်ကြီး တစ်ခုလုံးကို မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သည့် လက်ဝါးကြီးတစ်ခုက ဖိချလိုက်သကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသည့် သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုပမာ ဖိအားကြီးတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကလပ်ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ တောင်တုလေးက ကွဲအက်သွားပြီး ရေကန်ထဲမှရေများက ပြင်းထန်စွာ လှိုင်းထသွားကာ ခြံဝင်းထဲရှိ သစ်ပင်များကလည်း ရူးသွပ်စွာ ယိမ်းထိုးသွားကြ၏။

"အွတ်..."

ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်ပါးသည့် အစေခံနှင့် အစောင့်အရှောက်တချို့မှာ သွေးအန်ကာ နေရာမှာပင် လဲကျသွားကြသည်။

ဖူကျီလီနှင့် သူ၏ ကိုယ်ရံတော်များသည်လည်း အနိုင်နိုင် မတ်တတ်ရပ်နေနိုင်ကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာများက သွေးဆုတ်ကာ ဖြူရော်နေပြီး နဖူးထက်တွင် ချွေးစေးများ ပျံလာကာ ခြေထောက်များက ထိန်းမရအောင် တုန်ယင်နေကြချေသည်။

ထိုဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါက တကယ့်ကို အစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အရိုးများကိုပင် အက်ကွဲသွားစေကာ အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလာစေခဲ့သည်။