အခန်း (၃၉၉-၄၀၀)

အပိုင်း(၃၉၉)

ကျန်းလျို ပြုပြင်လိုက်သည်နှင့် လက်နက်ကိရိယာ တစ်ခုပြီးတစ်ခုတို့သည် ဆက်တိုက် ပြီးစီးသွားခဲ့လေသည်။ ဤလက်နက်များသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ယခင်က မူလအခြေအနေအတိုင်း အလွယ်တကူ ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့လေသည်။

ပြုပြင်မှုတစ်ခုစီတိုင်းသည် ဆယ်စက္ကန့်ခန့်သာ အချိန်ယူရပြီး ကျန်းလျိုအတွက်မူ ထိုအရာက ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံကို လေ့ကျင့်ခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်နေလေသည်။

သို့သော်လည်း ပြုပြင်မှုတိုင်းတွင် ပန်းပဲဆရာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း၏ စွမ်းရည်မျက်နှာပြင် အကူအညီ လိုအပ်သောကြောင့် အခြားသူများ၏ အမြင်တွင်မူ ကျန်းလျိုသည် သူ၏အရှေ့တွင် လက်နက်များကို နေရာချထားပြီးနောက် တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုက ၎င်းတို့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်မှာ အနည်းငယ် မျက်စိကျိန်းစရာ ကောင်းနေပုံရလေသည်။

ထို့နောက် အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်အကြာတွင် လက်နက်များသည် အပြည့်အဝ ပြုပြင်ပြီးစီးသွားခဲ့လေသည်။ အဆင်ပြေပြီး မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။

"ဒီနေ့ ငါ လက်နက်ကိရိယာ အခု တစ်ထောင်… မဟုတ်သေးဘူး… တစ်သောင်းလောက် ပြုပြင်ပစ်မယ်..."

လက်နက်ကိရိယာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြုပြင်ပြီးနောက် သူ၏ အတွေ့အကြုံမှတ်များ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်လာသည်ကို ကြည့်ကာ ကျန်းလျိုသည် စိတ်ထဲမှ အောင်ပွဲခံ နေခဲ့မိလေသည်။

အခွင့်အရေး ရပါက နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာတိုက် သို့မဟုတ် အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ ကြီးမားသော သိုလှောင်ရုံကြီးတစ်ခုကို ရှာဖွေပြီးနောက် ထိုအထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ လက်နက်ကိရိယာများကို ပြန်လည်မွမ်းမံခြင်း သို့မဟုတ် ဖန်တီးခြင်းများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တာဝန်ယူလုပ်ဆောင်ခြင်းက ကောင်းမွန်သော အကြံတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပုံရလေသည်။

လက်နက်ကိရိယာများ လုံလုံလောက်လောက် ရှိနေသရွေ့ ရရှိလာမည့် အတွေ့အကြုံမှတ်များသည် ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံကို လေ့ကျင့်ခြင်းမှ ရရှိသည်ထက် ပိုများနိုင်ပုံရလေသည်။

ကျန်းလျို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြုပြင်နေသည်နှင့်အမျှ အတွေ့အကြုံမှတ်များသည် တည်ငြိမ်စွာ မြင့်တက်လာနေလေသည်။

ထို့အပြင် ပြုပြင်မှုတိုင်းနှင့်အတူ လက်နက်ကိရိယာများနှင့် ပတ်သက်သော သူ၏ ဗဟုသုတနှင့် နားလည်သဘောပေါက်မှုများ ဖြည်းညင်းစွာ တိုးတက်လာသည်ကို သူ ခံစားရလေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် သံလေးကို ပုံမှန်အားဖြင့် ပြုပြင်မည်ဆိုပါက သံရိုင်းများ ပေါင်းထည့်ခြင်းနှင့် အခြား ပန်းပဲလုပ်ငန်းစဉ်များ လိုအပ်ပြီး နာရီဝက်ကျော်ခန့် အချိန်ယူရနိုင်လေသည်။

သို့သော်လည်း ဘဝကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည် မျက်နှာပြင်ဖြင့်မူ ဆယ်စက္ကန့်ခန့်သာ အချိန်ယူရလေသည်။

သို့သော်လည်း ဘဝကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည်များက သူ့အတွက် လက်နက်ကိရိယာများကို သည်အတိုင်း ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြုပြင်ပေးလိုက်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ထိုစွမ်းရည်များက သူ အဆင့်ဆင့် လုပ်ဆောင်ရမည့် လုပ်ငန်းစဉ်များကို ဆယ်စက္ကန့်ခန့်အတွင်းသို့ ကျုံ့ဝင်သွားစေရန် ကူညီပေးခြင်းဖြစ်ပုံရလေသည်။

အရာအားလုံးသည် သူ ကိုယ်တိုင် လက်နက်ကိရိယာများကို စနစ်တကျ အစီအစဉ်တကျ ပြုပြင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် လက်နက်ကိရိယာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ပြုပြင်ပြီးသွားခဲ့ပြီး ကျန်းလျိုသည် အတွေ့အကြုံမှတ် ထောင်ပေါင်းများစွာကို လွယ်ကူစွာ ရရှိခဲ့လေသည်။

သို့သော် ၎င်းနှင့်အတူ ကျန်းလျိုသည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတို့ တဖြည်းဖြည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်လေသည်။

၎င်းသည် သူကိုယ်တိုင် နာရီပေါင်းများစွာ အချိန်ယူကာ ဤပြုပြင်မှုများကို သေချာစွာ လက်ဖြင့် ဖန်တီးပြုပြင်နေခဲ့ရသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။

"ဆိုတော့... ငါကိုယ်တိုင်က တစ်ချိန်လုံး လက်နက်ကိရိယာတွေကို ပြုပြင်နေခဲ့တာပဲ… ဘဝကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည် မျက်နှာပြင်က အချိန်ကို ကျုံ့သွားအောင် ကူညီပေးရုံ သက်သက်ပဲကိုး..."

တစ်ညလုံး လက်နက်ကိရိယာများကို ပြုပြင်နေခဲ့ရသကဲ့သို့ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတို့တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး လုပ်ငန်းစဉ်ကို နားလည်သဘောပေါက်သွားလေသည်။

တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် နောက်ထပ် ဓားတစ်လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ယူလိုက်လေသည်။

‘ငါ့ခေါင်းထဲမှာ လက်နက်ကိရိယာတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဗဟုသုတတွေ အများကြီး ပြည့်နှက်နေပြီပဲ... တကယ်လို့ ငါသာ ပိုပြီး အားစိုက်ထုတ်လိုက်မယ်ဆိုရင်… ဒါမှမဟုတ် ဒီဓားကို ပြုပြင်ဖို့အတွက် ပိုကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အသုံးပြုလိုက်မယ်ဆိုရင် ဘာဖြစ်လာမလဲ...’

ကျိုးပဲ့နေသော တိုက်ခိုက်ရေးဓား (သာမန် အရည်အသွေး) - လိုအပ်သော အဆင့် ၅၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား +၁၂၊ ကြံ့ခိုင်မှု ၁/၁၀။

ကျန်းလျိုသည် ပျက်စီးလုနီးပါးဖြစ်နေသော တိုက်ခိုက်ရေးဓားကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းနှင့်သက်ဆိုင်သော အချက်အလက်များသည် သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် သံရိုင်းတုံးကို အသုံးပြု၍ သံမဏိအဖြစ်သို့ သေချာစွာ သန့်စင်ပြီးနောက် ထိုတိုက်ခိုက်ရေးဓားကို ဂရုတစိုက် ပြုပြင်ရန်အတွက် စိတ်ထဲ၌ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားဆင်ခြင်နေခဲ့သည်။

ဓားကို မည်သို့မည်ပုံ ပြုပြင်ရမည်ဆိုသည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို စိတ်ထဲ၌ တွက်ချက်ပြီးနောက် သူသည် ထိုဓားနှင့်အတူ ကြီးမားသော သံရိုင်းတုံးကြီးတစ်တုံးကို ထုတ်ယူကာ ပန်းပဲကျွမ်းကျင်မှု နေရာ၌ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး ပြုပြင်ရေး ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

ကျန်းလျို၏ ရှေ့တွင် မီးဖိုတစ်ခုနှင့်တူသော ပုံသဏ္ဌာန်သည် စတင်လည်ပတ်လာပြီး စူးရှတောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခုက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ဘေးတွင်ရှိနေသော စွန်းဝူခုန်းနှင့် အခြားသူများမှာမူ မည်သည့်အရာကိုမျှ သတိမထားမိသည့်အလား ပြုမူနေကြသည်။ စွန်းဝူခုန်းနှင့် အဖွဲ့သည် အစပိုင်းတွင် အံ့သြခြင်းနှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ရှိခဲ့သော်လည်း ပစ္စည်းကိရိယာများကို မရေမတွက်နိုင်အောင် အကြိမ်ကြိမ် ပြုပြင်ခဲ့ပြီးနောက် ယခုအခါတွင်မူ လျစ်လျူရှုထားနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိကာ ယဉ်ပါးနေကြပြီဖြစ်သည်။

ကျူးပါကျဲ တစ်ယောက်တည်းကသာ ဆရာတော်အနေဖြင့် ညဘက်တွင် ဤအရာများကို ညနက်သည်အထိ မလုပ်ရန် မျှော်လင့်ကြောင်း တီးတိုးရေရွတ်နေခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတတ်သော စူးရှသည့် အလင်းရောင်များကြောင့် သူတို့အိပ်စက်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

အနီးတွင်ရှိနေသော စွန်းဝူခုန်းကတော့ ကျူးပါကျဲ၏ တီးတိုး ဆုတောင်းသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ့ဟာသူ ပြုံးစိစိ လုပ်နေခဲ့သည်။

‘သောက်ပေါလား... ဒီငတုံးက အိပ်ပျော်သွားပြီဆိုရင် မိုးကြိုးပစ်ရင်တောင် နိုးမယ့်ကောင် မဟုတ်ဘူး… အခုကျတော့ အလင်းရောင် နည်းနည်းလေးလင်းတာနဲ့ အိပ်လို့မရဘူးဆိုပြီး ညည်းတွားနေသေးတယ်...’

သူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

“ဒီတစ်ခါတော့ နည်းနည်း ကွာခြားနေသလိုပဲ..."

အခြားတစ်ဖက်၌ ရှားဝူကျင်းကတော့ စူးရှသောအလင်းရောင်သည် ပုံမှန်ထက် ပို၍ကြာရှည်နေကြောင်း သတိထားမိလိုက်သဖြင့် တိတ်တဆိတ် အံ့သြသွားကာ ကျန်းလျိုအား ခေါင်းလှည့်၍ ကြည့်လိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဤပစ္စည်းကိရိယာများကို ပြုပြင်ရာတွင် အချိန် တူညီလုနီးပါးသာ ကြာမြင့်တတ်သည်။ ပျမ်းမျှအားဖြင့် ဆယ်စက္ကန့်ခန့်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျန်းလျိုရှေ့ရှိ အလင်းရောင်သည် စက္ကန့်သုံးဆယ်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးမှသာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အလင်းရောင် ကြာမြင့်ချိန်သည် ယခင်ကထက် အနည်းဆုံး နှစ်ဆခန့် ပိုကြာနေသောကြောင့် စွန်းဝူခုန်းနှင့် အခြားသူများသည်လည်း ထိုပြောင်းလဲမှုကို သတိထားမိသွားကြပြီး စူးစမ်းလိုသော မျက်လုံးများဖြင့် လှည့်ကြည့်လာကြသည်။

"ဟူး..."

စက္ကန့်သုံးဆယ်ကျော် ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင်မူ အလင်းရောင်များ အဆုံးသတ်သွားခဲ့၏။ ကျန်းလျိုသည် နောက်ကျိသော လေပူတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ကာ သူ၏ ကိုယ်ရောစိတ်ပါ ပိုမိုပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ ကျန်းလျို၏ ခန့်မှန်းချက်ကို အပြည့်အဝ အတည်ပြုပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ပစ္စည်းကိရိယာများကို ပြုပြင်ရာတွင် ခလုတ်တစ်ချက်နှိပ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ပြီးစီးသွားသယောင် ထင်ရသော်လည်း ပစ္စည်းတစ်ခုကို ပြုပြင်ရန် တကယ်တမ်း လိုအပ်သော စွမ်းအင်ပမာဏမှာမူ လျော့နည်းသွားခြင်း မရှိပေ။

အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုများသည် ဤလုပ်ငန်းဆောင်တာများအားလုံးအတွက် လိုအပ်သော အချိန်ကို အကြီးအကျယ် လျှော့ချပေးခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားချိန်တွင် ကျန်းလျို၏ရှေ့၌ အသစ်စက်စက်ကဲ့သို့ တောက်ပနေသော တိုက်ခိုက်ရေးဓားသစ်တစ်လက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျန်းလျိုသည် ထိုဓားကို လက်ထဲသို့ယူကာ သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ စက္ကန့်သုံးဆယ်ကျော်ကြာအောင် ပြုပြင်ခဲ့ရသော ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် ဓား၏ အသွင်အပြင်ကို အလုံးစုံ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့ပြီး ယခင်ပြုပြင်မှုများနှင့် လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားနေခဲ့သည်။

ကျန်းလျို၏ အကြည့်များ ဓားပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဓား၏ အချက်အလက်များသည်လည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တိုက်ခိုက်ရေးဓား (သာမန် အရည်အသွေး) - လိုအပ်သော အဆင့် ၅၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား +၁၈၊ ကြံ့ခိုင်မှု ၉/၉။

"တကယ်ပဲ..."

လက်ထဲရှိ ဓားအသစ်၏ အချက်အလက်များကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျန်းလျို စိတ်ထဲ၌ လွန်စွာ ဝမ်းသာကျေနပ်သွားခဲ့သည်။

ဓားသည် အသစ်စက်စက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရုံသာမက အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ဓား၏ အချက်အလက်များပါ တိုးတက်လာခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ မူလက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား အပိုဆောင်း ၁၂ မှတ်သာရှိရာမှ ယခုအခါ ၁၈ မှတ်အထိ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး လိုအပ်သော အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာမူ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

"ဒီအခြေအနေအရဆိုရင် ဒါက ရိုးရိုးပြုပြင်တာထက်တောင် ပိုမနေဘူးလား... ဒါက လက်နက်ကို သန့်စင်လိုက်တာပဲ… အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်တယ်လို့တောင် ခေါ်လို့ရတယ်..."

အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီး စွမ်းအင်အချက်အလက်များ တိုးတက်လာသော ဓားကိုကြည့်ကာ ကျန်းလျိုသည် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

ပန်းပဲဆရာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှာ ပြုပြင်ရန်အတွက်သာဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းကိုပါ ပြုလုပ်နိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

အသေးစိတ် မည်သို့အသုံးပြုရမည်ဆိုသည်မှာ သူကိုယ်တိုင် မည်သို့စီမံလိုသည်ဆိုသည့် အချက်အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။

ဒင် - အတွေ့အကြုံမှတ် ၁၈၀ မှတ်ကို ရရှိပါသည်။

ပြုပြင်ထားသော... ပို၍တိတိကျကျ ဆိုရလျှင် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ဓားကို ကျန်းလျို စစ်ဆေးနေစဉ် စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာရာ သူ့အား ကျေနပ်သွားစေသည်။

အမှန်တကယ်ပင် အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းသည် သူ့ဘက်မှ ပို၍ကြိုးစားအားထုတ်ရန် လိုအပ်ပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် အလင်းရောင် ကြာမြင့်ချိန် ပိုကြာလေ သူရရှိမည့် အတွေ့အကြုံမှတ်များက ပို၍များပြားလေပင် ဖြစ်သည်။

***

အပိုင်း(၄၀၀)

"ကောင်းလိုက်တဲ့ ဓား..."

ကျန်းလျိုတစ်ယောက်သာ သူ၏လက်ထဲရှိ ဓားကို စစ်ဆေးနေခြင်း မဟုတ်ချေ။ အနီးနားရှိ စစ်သည်တော်များစွာသည်လည်း အလင်းရောင် ပိုမိုကြာရှည်စွာ ထွက်ပေါ်ခဲ့မှုကို ခံစားမိကြပြီးနောက် ကျန်းလျို၏လက်ထဲ၌ အသွင်ပြောင်းသွားသော ဓားကိုကြည့်ကာ အသံကျယ်လောင်စွာ ရေရွတ်လိုက်ကြလေသည်။

"တကယ်ကို အသစ်စက်စက်ဖြစ်သွားတာပဲ..."

သာမန် အရည်အသွေးရှိသော တိုက်ခိုက်ရေးဓားတစ်လက်သည် အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်လျှင်ပင် စွန်းဝူခုန်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို အထင်ကြီးသွားစေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သံချေးတက်နေသော ဓားတစ်လက်သည် ကျန်းလျို၏လက်ထဲတွင် အသစ်စက်စက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်က စွန်းဝူခုန်း၏ မျက်လုံးများကိုပင် အနည်းငယ် ပြူးကျယ် သွားစေခဲ့သည်။

မျောက်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် အနားသို့ချဉ်းကပ်လာကာ... မျက်နှာချိုသွေးလိုက်၏။

"ဆရာက သိပ်တော်တာပဲဗျ... ဒါနဲ့ ကျုပ် စွန်းဝူခုန်းက ဒီရွှေတင်းပုတ်ကြီးကို သုံးလာတာ နှစ်တွေတောင်မနည်းတော့ဘူးဆိုတော့ နည်းနည်းလေး ညစ်ပတ်နေပြီဗျ... အဲဒါ ကျုပ်အတွက်လည်း နည်းနည်းလောက် သန့်စင်ပေးလို့ရမလား... ရွှေရောင်ဝင်းလက်ပြီး ကြည့်လို့ပိုကောင်းသွားအောင်လို့ပါ..."

ကျန်းလျိုသည် စွန်းဝူခုန်းအား စိတ်မပါလက်မပါ ကြည့်လိုက်၏။

“ဝူခုန်းရယ်... ငါက အခုမှ လေ့ကျင့်နေတုန်း ရှိသေးတယ်... ငါ ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်လာမှပဲ ဒီကိစ္စကို ဆက်ပြောတာပေါ့...”

"ဆရာတော်က ဒီပညာရပ်ကို ကျွမ်းကျင်ဖို့ အချိန်ဘယ်လောက်တောင် ယူရဦးမှာလဲ..."

စွန်းဝူခုန်းက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည့်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သော်လည်း မျှော်လင့်ချက် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"မသိဘူးလေ..."

ကျန်းလျိုက စွန်းဝူခုန်း၏ မေးခွန်းကို ခေါင်းယမ်း၍သာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ပန်းပဲအလုပ်သင်အဆင့်မှ တရားဝင် ပန်းပဲဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာရန်အတွက် သာမန် အရည်အသွေးရှိသော ပစ္စည်းကိရိယာ ၁၀၀၀ ကို ပြုပြင်ခြင်း သို့မဟုတ် ထုဆစ်ဖန်တီးခြင်း ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်း အဆင့်တက်ရန် မည်မျှပင် ခက်ခဲလာမည်ကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။

ဝူခုန်း၏ ရွှေတင်းပုတ်ကို မည်သည့်အချိန်တွင် ပြုပြင်နိုင်မည်နည်းဆိုသည်ကို ကျန်းလျို ကိုယ်တိုင်လည်း အမှန်တကယ် မသိချေ။

"ဆရာတော်... ထိုက်ရှန်းလောင်ကျွင်းက ဆရာတော့်ကို လက်နက်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ် တစ်ချို့ သင်ပေးလိုက်တာလား..."

ဤအချိန်တွင် အနားသို့ ရောက်လာပြီး မေးလိုက်သူမှာ ကျူးပါကျဲဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေ၏။ လွန်ခဲ့တဲ့ လပိုင်းခန့် အချိန်အထိ သူတို့၏ ဆရာတော် လက်နက် ပြုပြင်သည်ကို မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးချေ။ သို့သော် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ထိုက်ရှန်းလောင်ကျွင်းနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက်တွင် ဆရာတော်သည် လက်နက်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို စတင်လေ့ကျင့်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျူးပါကျဲသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထိုသို့ ဆက်စပ်တွေးတောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက ထိုက်ရှန်းလောင်ကျွင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး... ကဲပါ... ငါ့မှာ လုပ်စရာကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်..."

ကျန်းလျို လက်ကာပြလိုက်၏။ သူသည် ဝူခုန်း၊ ပါကျဲတို့နှင့် အလကား အချိန်ဖြုန်းကာ စကားမပြောချင်တော့ပေ။ သူက အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော တိုက်ခိုက်ရေးဓားကို ဘေးသို့ချထားလိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ တွေးတောကာ အခြားပစ္စည်းအချို့ကို ထပ်မံထုတ်ယူလိုက်သည်။

ကျန်းလျို ဓားကို ဘေးသို့ချလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မျက်စိလျင်ပြီး လက်မြန်သော စစ်သည်တစ်ဦးက ထိုဓားကို ယူဆောင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် အခြားတစ်ယောက်က သူ့ထက်ပို၍ မြန်ဆန်နေခဲ့သည်။ ဤသို့နှင့် ခဏအကြာတွင်ပင် စစ်သည်အတော်များများသည် ထိုဓားကို လုယူရန် အသင့်ဖြစ်နေကြပုံရသည်။

အဆုံးတွင်တော့ အငယ်တန်း ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ရောက်လာပြီး တိုက်ခိုက်ရေးဓားကို ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။ ထူးကဲလှသော လက်နက်ကို အချိန်အနည်းငယ်ကြာ သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် အံ့သြချီးကျူးသွားခဲ့သည်။ ဓားသည် သာမန်ထက် ထူးခြားနေပုံပေါ်ပြီး အလွန်တရာ ထက်မြက်နေပေသည်။

ကျန်းလျိုသည် သာမန် အရည်အသွေးရှိသော တိုက်ခိုက်ရေးဓားကို စစ်သည်အချို့ လုယူသွားကြသည်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူ၏ အာရုံများက ကျွမ်းကျင်မှု မျက်နှာပြင်ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားစေခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ပစ္စည်းကိရိယာများကို ရိုးရှင်းစွာ ပြုပြင်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ ပစ္စည်းကိရိယာတစ်ခုကို ဖန်တီးပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ပန်းပဲဆရာတစ်ယောက်သည် လက်နက်များကို သွန်းလုပ်ခြင်း၊ ပြုပြင်ခြင်းနှင့် အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း စသည့် လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို တစ်ပေါင်းတစ်စည်းတည်း ပေါင်းစပ်လုပ်ကိုင်နိုင်သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပန်းပဲ ကျွမ်းကျင်မှု မျက်နှာပြင်ကို အသုံးပြုခြင်းသည် ၎င်းက မည်သည့်အရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်သနည်းဆိုသည်ထက် သူက မည်သည့်အရာကို လုပ်ချင်သနည်း ဆိုသည့်အချက်အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေပေသည်။

လက်နက်ပေါင်းမြောက်မြားစွာကို ပြုပြင်ခဲ့ပြီးနောက်တွင် သာမန် အရည်အသွေးရှိသော ပစ္စည်းကိရိယာများနှင့် ပတ်သက်၍ အသိအမြင်အချို့ကို သူ ရရှိလာခဲ့သည်။

ကျန်းလျိုသည် သူဖန်တီးလိုသော ပစ္စည်းကိရိယာအတွက် တိကျသော လုပ်ငန်းစဉ်များကို စိတ်ထဲမှ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် လိုအပ်သော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းအချို့ကို ချက်ချင်းထုတ်ယူကာ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ စူးရှတောက်ပသော အလင်းရောင်သည် တစ်မိနစ်တိတိ ကြာမြင့်ပြီးနောက်မှသာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထိုချက်ချင်းပင် ကျန်းလျို၏ရှေ့၌ အသစ်စက်စက် တောက်ပနေသော ငွေရောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျန်းလျိုသည် နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် လက်စွပ်၏ အချက်အလက်များသည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်ထားသော လက်စွပ် (သာမန် အရည်အသွေး) - လိုအပ်သော အဆင့် ၂၀၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား +၈၀၊ ကြံ့ခိုင်မှု ၂၅/၂၅။

အကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်ထားသော လက်စွပ်၏ အချက်အလက်များကို ကြည့်ကာ ကျန်းလျို၏ မျက်နှာသည် ဝင်းလက်သွားခဲ့သည်။

လက်စွပ်တစ်ကွင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း တိုးလာသည့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် အမှတ် ၈၀ အထိ ရောက်ရှိနေသည်လော…

အဆင့် ၂၀ လိုအပ်သည်ဆိုသော သတ်မှတ်ချက်နှင့် အမှန်တကယ်ပင် ထိုက်တန်လှသည် မဟုတ်ပါလော…

"လာ... ဒီလက်စွပ်ကို ဝတ်ကြည့်ပြီး ဘယ်လောက်အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ စမ်းကြည့်စမ်း..."

စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် အနီးရှိ စစ်သည်တစ်ဦးထံသို့ လက်စွပ်ကို ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"လက်စွပ်..."

စစ်သည်သည် ကျန်းလျို ကမ်းပေးလာသော လက်စွပ်ကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် နာခံမှုရှိစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လက်စွပ်ကို ယူကာ သူ၏လက်ချောင်းတွင် စွပ်လိုက်သည်။

"စမ်းကြည့်စမ်း... မင်း ပိုသန်မာလာတယ်လို့ ခံစားရလား..."

စစ်သည် လက်စွပ်ဝတ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျန်းလျိုက မေးလိုက်သည်။

စစ်သည်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ဓားသိုင်းကွက်အချို့ကို ကစားပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် လမ်းဘေးရှိ ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးကို ခုတ်ချလိုက်ရာ ကျောက်တုံးတွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

"ဆရာတော်... ဘာမှပြောင်းလဲမှု မရှိဘူးဗျ..."

လက်ဖဝါး တစ်ခုလုံး တုန်ခါမှုကြောင့် ထုံကျင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် စစ်သည်သည် ဓားကို အိမ်ထဲပြန်ထည့်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ကျန်းလျိုသည် စစ်သည်၏ ဇာတ်ကောင် အချက်အလက် မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အဆင့်မှာ ၈ သာ ရှိသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"ဒါဆိုရင် အဆင့်က မလုံလောက်သေးဘူးဆိုရင် လက်စွပ်ကို ဝတ်လို့ရပေမယ့် သူ့ရဲ့ အစွမ်းအာနိသင်ကိုတော့ မပြနိုင်ဘူးပေါ့..."

သူ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဗိုလ်ချုပ်ကျန်း... ခင်ဗျားပဲ တစ်ချက်လောက် စမ်းကြည့်ပါလား..."

အဆင့် ၈ ရှိသော စစ်သည်၌ လက်စွပ်ကို စမ်းသပ်ပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် အကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်ထားသော လက်စွပ်ကို ပြန်ယူကာ ဗိုလ်ချုပ်ကျန်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ကျုပ်လား..."

ဗိုလ်ချုပ်ကျန်းသည် ကျန်းလျိုကို နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ စောစောကပဲ စမ်းသပ်ပြီးသွားပြီ မဟုတ်ပါလော။ သူက အဘယ်ကြောင့် ထပ်ပြီး စမ်းသပ်ရဦးမည်နည်း။

သို့သော် ရိုးရိုးလေး စမ်းကြည့်ရုံဖြင့်လည်း ဘာမှထိခိုက်နစ်နာသွားစရာ မရှိပေ။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် ဗိုလ်ချုပ်ကျန်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ လက်စွပ်ကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး သူလည်း လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စတင်စမ်းသပ်ကြည့်သည်။

သူ စတင်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လက်စွပ်ထဲမှ မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုသည် သူ၏စွမ်းအင်များနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ သူ၏စွမ်းရည်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မြှင့်တင်ပေးလိုက်ကြောင်း ဗိုလ်ချုပ်ကျန်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ဓားသိုင်းကွက်အချို့ကို ကစားပြလိုက်ရာ အလွန်ပြင်းထန်ပြီး အစွမ်းထက်လှသောကြောင့် အနီးနားရှိ စစ်သည်တော်များစွာ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားနိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့သည် အားကျလေးစားသော မျက်နှာထားများဖြင့် ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

"ဗိုလ်ချုပ်က အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာသလိုပဲ…”

ဗိုလ်ချုပ်ကျန်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ပိုမိုနားလည်သဘောပေါက်ထားကြသော လက်ထောက်အချို့သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် အချင်းချင်း တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။

သေချာစွာ စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက် ဗိုလ်ချုပ်ကျန်းသည် သတိပြန်ဝင်လာကာ ကျန်းလျိုအား အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဆရာတော်... ဒီလက်စွပ်က တကယ်ကို ရတနာတစ်ခုပဲလား... ရတနာဆိုတာ ဒါမျိုးကို ခေါ်တာလား..."

လက်စွပ်တစ်ကွင်းတည်းဖြင့် မိမိ၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သောကြောင့် ဗိုလ်ချုပ်ကျန်းအနေဖြင့် ထိုလက်စွပ်ကို လွန်စွာ သဘောကျသွားသည်။

စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော လက်စွပ်တစ်ကွင်း...

အကယ်၍ ၎င်းသာ ရတနာမဟုတ်ခဲ့လျှင် မည်သည့်အရာက ရတနာဖြစ်မည်နည်း။

"ဒါကို သဘောကျတယ်ဆိုရင်လည်း မင်းပဲ ယူထားလိုက်ပါတော့..."

ကျန်းလျိုသည် အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူက ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို ပံ့ပိုးပေးခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို သန့်စင်ပြီးစီးသွားသည့်အခါ သူသည် ကျွမ်းကျင်မှု အမှတ်များကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းလျိုသည် ဤသာမန် အရည်အသွေးရှိသော ပစ္စည်းအတွက် များစွာ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဗိုလ်ချုပ်ကျန်းအား ရိုးရှင်းစွာ လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာတော်... တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ကျန်းလျို၏စကားကို ကြားလိုက်ရပြီး လက်စွပ်ကို သူ့အား အမှန်တကယ် ပေးသနားကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ဗိုလ်ချုပ်ကျန်းသည် အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလျက် ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်ပြနေခဲ့တော့သည်။

***