အခန်း ၁၂၀၅
Vol. 114 Ch. 1205
အခန်း ၁၂၀၅ - မိတ်ဆက်ခြင်း
သူ့အခြားလက် တစ်ဖက်က မီမီ၏ ကျောပြင်ကို သိုင်းဖက်ထားပြီး သူမ၏ အိစက်ညက်ညောသော တင်ပါးပေါ်သို့ အနည်းငယ် လျှောကျကာ ကိုင်တွယ်ထားလိုက်သည်။
မီမီ၏ ရင်သားများမှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ခုကြားတွင် ဖိကပ်ခြင်း ခံထားရသော်လည်း သူမ၏ စိတ်အာရုံမှာမူ လုံးဝ အခြားအရာတစ်ခုထံ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ ဤခံစားချက်သည် လုံးဝ ဆန်းသစ်လွန်းသော်လည်း ရင်တွင်းအောက်ခြေအထိ တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိစေခဲ့သည်။
သူမသည် ထိုအရာကို မုန်းတီးမိသော်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ထိုအရာ၌ ချိုမြိန်သော သာယာမှုကိုလည်း ခံစားနေရသည်။ ဤအနမ်းအောက်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အင်အားချည့်နဲ့လာသကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမအနေဖြင့် သူ့ကို တွန်းလှန်ရန် သို့မဟုတ် နောက်သို့ တွန်းလွှတ်ရန် မတတ်နိုင်တော့သည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သူမ စကားကို နားထောင်ရန် ငြင်းဆန်နေပြီး ဤယောက်ျား၏ ရင်ခွင်ထဲ၌သာ ထာဝရ ခိုလှုံလျက် သူ့နှုတ်ခမ်းဖူးများထံမှ ချိုမြိန်သော အရသာကို ခံစားချင်နေသည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ယနေ့တွင် သူမသည် တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ထိုအရာကို မုန်းတီးပစ်ချင်သော်လည်း မမုန်းတီးနိုင်ခဲ့ချေ။ သူမအနေဖြင့် မုန်းတီးစိတ် ဝင်ရမည်မှန်း သိသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ထိုသို့ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။
သို့သော် လုံချန်းက နောက်သို့ ဆုတ်ကာ သူမ နှုတ်ခမ်းများကို လွှတ်ပေးလိုက်သဖြင့် အနမ်းမှာ ကြာရှည်မခံခဲ့ချေ။
အမျိုးသမီး အစောင့်များသည်ပင် ဖြစ်ပျက်သွားသောအရာကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။ သူတို့ ရှေ့မှောက်တွင် မင်းသမီးအား သူစိမ်းယောက်ျား တစ်ဦးက နမ်းသွားခဲ့ကြောင်း ဧကရာဇ် သိရှိသွားပါက သူတို့အားလုံးကို ကွပ်မျက်မည်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်ကြသဖြင့် သူတို့အားလုံး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဧကရာဇ် ဤအကြောင်းကို လုံးဝ မသိစေရန် သေချာအောင် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ ဤအရာကို လျှို့ဝှက်ထားပေးရန် မီမီအား အသနားခံရန် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
မီမီ၏ နှုတ်ခမ်းများကို လွှတ်ပေးပြီးနောက် လုံချန်းသည် နောက်သို့ လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။
"အဲဒီအနမ်းကို သူတောင်းစား တစ်ယောက်ကို ပေးလိုက်တယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်တော့။ အခု သွားလို့ရပြီ"
လုံချန်းက မီမီကို ပြောလိုက်သည်။ မီမီမှာမူ မျက်ရည်ဝိုင်းနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် လုံချန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ငေးငိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ မျက်နှာ တစ်ခုလုံး နီရဲနေပြီး မည်သည့်အရာကို သိချင်နေမှန်းပင် မသိတော့ချေ။ သူမ စိတ်အာရုံတစ်ခုလုံး ဗလာကျင်းနေခဲ့သည်။
သူမသည် လုံချန်းကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
"နင်က ဘယ်သူလဲ"
"ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ အရေးမကြီးပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ အခုအချိန်မှာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း သွားနိုင်ပါပြီ။ မင်း လွတ်လပ်သွားပြီ"
လုံချန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဪ... ဒါနဲ့ မသွားခင် အဝတ်အစားလေးတော့ အရင်ဝတ်ဦးလေ"
"အဝတ်အစား ဟုတ်လား"
မင်းသမီး မီမီက ငေးငိုင်စွာ မေးလိုက်မိသော်လည်း သူမ လုံးဝ ဗလာကျင်းနေဆဲဖြစ်ကြောင်း မကြာမီ သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။ သူမသည် တံဘက်ကို ကောက်ယူကာ ခန္ဓာကိုယ်အား ပြန်လည် ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။
"ဟိုဘက်ကို လှည့်ပေးလို့ ရမလား" သူမက လုံချန်းကို တွန့်ဆုတ်စွာ မေးလိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲ။ ငါက အကုန် မြင်ပြီးသားဟာကို။ အဲဒါက အရေးကြီးသေးလို့လား" လုံချန်းက နံရံကို ကျောမှီထိုင်ရင်း ပျင်းရိစွာ ပြောလိုက်သည်။
မီမီသည် ယခုအခါ အမှန်တကယ်ပင် အရှက်ကြီး ရှက်နေခဲ့ရသည်။ သို့သော် တံဘက်တစ်ထည်တည်းဖြင့် ထာဝရ နေသွား၍မရမှန်း သူမ သိထားသည်။ သူမသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး လုံချန်း၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင်ပင် တံဘက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်လေသည်။
ယောက်ျားတစ်ဦးက သူမ အဝတ်အစားဝတ်နေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်ဟူသော အသိကြောင့် သူမ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်အား ခံစားရင်း အဝတ်အစား စတင် ဝတ်ဆင်တော့သည်။ ထိုယောက်ျားမှာ သူမကို နမ်းပြီး ကိုင်တွယ်ခဲ့သည့် သူပင် ဖြစ်သည်။ အခုမှ သူ့ကို သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်မိသောအခါ သူသည် ရုပ်ဆိုးသူတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း သူမ သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။ ထို့အစား သူသည် တော်တော်လေး ချောမောခန့်ညားသည်။
သူမ တွေ့ဆုံဖူးသမျှ မည်သည့် ယောက်ျားလေးထံတွင်မှ မရှိသော အငွေ့အသက်မျိုး သူ့ထံတွင် ရှိနေသည်။ သူ့ရုပ်ရည်က ဆွဲဆောင်မှု ရှိသည်။ ထို့ပြင် သူက ပါရမီလည်း ထူးချွန်ပြီး သူမထက်ပင် သာလွန်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမသာ လက်ထပ်ရမည်ဆိုပါက သူသည် မဆိုးလှဟု သူမ ယုံကြည်မိသွားသည်။
'မဟုတ်တာ၊ မဟုတ်တာ။ ငါ ဘာတွေ လျှောက်တွေးနေတာလဲ။ ဒီကောင်က အရှက်မရှိတဲ့ကောင်ပဲဟာ။ ငါက ဘာလို့ ဒီလိုလူမျိုးနဲ့ လက်ထပ်ရမှာလဲ' သူမသည် ခေါင်းကို တခါခါ ယမ်းရင်း တွေးလိုက်မိသည်။
'ဒါပေမဲ့လည်း သူက ကြည့်ကောင်းပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိတာတော့ အမှန်ပဲ။ ပြီးတော့ အင်ပါယာထဲမှာလည်း သူ့လောက် ပါရမီပါတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။ ဒါတင်မကဘူး... သူက ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး အနမ်းကိုလည်း ယူသွားပြီးပြီလေ။ ပြီးတော့ သူ့အနားမှာ ရှိနေတဲ့အခါ ငါက စက်ဆုပ်ရွံရှာတာမျိုးလည်း မဖြစ်မိဘူး။ သူက တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘဲ ထူးခြားတယ်' သူမသည် ကိစ္စရပ်များကို ပိုမိုရှုပ်ထွေးအောင် ဆက်လက် တွေးတောနေခဲ့သည်။
"မိန်းကလေး... အဲဒီအဝတ်အစားတွေက သူ့အလိုလို ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် တက်လာမှာ မဟုတ်ဘူးနော်။ ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ" လုံချန်းက မေးလိုက်သည်။ အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ရင်း ရပ်တန့်နေသော မင်းသမီးအား သူက သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လုံချန်း၏ သတိပေးမှုကြောင့် သူမသည် အိပ်မက်မှ နိုးထလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အဝတ်အစားများကို ဆက်လက် ဝတ်ဆင်လိုက်ရာ မကြာမီပင် ဝတ်ဆင်၍ ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။
ကျန်ရှိနေသော အစောင့်များသည်လည်း ထိုင်နေရာမှ ထကာ အဝတ်အစားများ စတင် ဝတ်ဆင်ကြတော့သည်။ သူတို့သည် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် မကြိုးစားကြတော့ချေ။ မကြာမီမှာပင် အားလုံး အဝတ်အစားများ သေသေချာချာ ဝတ်ဆင်ပြီးစီးသွားကြသည်။
"မင်းသမီး... သူ စိတ်မပြောင်းခင် အခုပဲ ဒီကနေ ထွက်သွားကြရအောင်" အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ပြီးစီးသွားသော အစောင့်များက ပြောကြသည်။
မင်းသမီး မီမီက ပြန်လည် ခေါင်းညိတ်ပြသော်လည်း ရွေ့လျားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
"အာ... မင်းသမီး" အစောင့်များက သူမ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ရင်း ခေါ်လိုက်ကြသည်။
"မင်းတို့အားလုံး ထွက်ပေါက်နားမှာ သွားစောင့်နေကြ။ ငါ အခုချက်ချင်း လာခဲ့မယ်။ ငါ သူ့ကို တစ်ယောက်တည်း သီးသန့် စကားပြောစရာ ရှိလို့" မင်းသမီး မီမီက အစောင့်များကို ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့..."
"ဒါပေမဲ့တွေ ဘာတွေ မလုပ်နဲ့။ နင်တို့က ငါ့အမိန့်ကို မနာခံဘူးလို့ ပြောချင်တာလား" မင်းသမီးက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"မ... မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မတို့က မင်းသမီးရဲ့ ဘေးကင်းရေးအတွက် စိုးရိမ်လို့ပါ" အစောင့်များက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြန်လည် လျှောက်တင်ကြသည်။
"စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ ငါက ကလေးမဟုတ်တော့ဘူး။ ငါပြောတာကို နားထောင်ပြီး ထွက်ပေါက်မှာ သွားစောင့်နေကြ" မီမီက ပြတ်သားစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"က... ကောင်းပါပြီ။ အမိန့်အတိုင်း လုပ်ပါ့မယ်" အစောင့်များက ပြောဆိုကာ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ သူတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးသည့် အချိန်တွင်မှ မီမီသည် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။
"ကျေးဇူးပြုပြီး နင် ဘယ်သူလဲဆိုတာ ပြောပြလို့ ရမလား။ အနည်းဆုံးတော့ နင့်နာမည်လေးပဲဖြစ်ဖြစ် ပြောပြပါ။ ဒီမှာ ငါတို့ နှစ်ယောက်တည်း ရှိတာပါ။ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပါဘူးလို့ ကတိပေးတယ်" မင်းသမီးက လုံချန်းကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် သူ့အကြောင်းကို မသိဘဲနှင့် ထွက်မသွားချင်ခဲ့ချေ။
"သူလား။ သူကတော့ မသိတဲ့သူတွေကို သွားမနမ်းသင့်ဘူးဆိုတာ ခဏခဏ မေ့နေတတ်တဲ့ လူယုတ်မာချန်း လေ"
ရွှင်းက မျက်လုံးပင့်ပြရင်း ကြားဖြတ်ဖြေကြားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မင်းသမီးသည် သူမ စကားကို မကြားနိုင်ခဲ့ချေ။ လုံချန်းကိုယ်တိုင်ပင် သူမ စကားကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။
"ငါ့နာမည်က လုံချန်း။ မင်းနာမည်ကော ဘယ်လိုခေါ်လဲ" လုံချန်းက မေးလိုက်သည်။
"ငါ့နာမည်က ကျန်းမီမီ။ ငါက အနောက်ပိုင်း အင်ပါယာရဲ့ မင်းသမီးပဲ" မီမီက ပြန်ဖြေသည်။
"ဧကရာဇ် ကျန်းရဲ့ သမီးတော်လား။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို မြင်ကတည်းက ငါ ရိပ်မိပါတယ်။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က တော်တော်လေး မြင့်တာပဲ" လုံချန်းက မီမီကို ချီးကျူးစကား ပြောလိုက်သည်။
"နင့်လောက်တော့ မမြင့်ပါဘူး။ နင်က ဘယ်ကလဲ" မီမီက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"မင်းတို့ အနောက်ပိုင်း အင်ပါယာထဲကနေ အခုမှ လောကထဲ ခြေဆန့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ" လုံချန်းက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။
"နင်က အနောက်ပိုင်း အင်ပါယာကလား။ တခြားအင်ပါယာက မင်းသားတစ်ပါး မဟုတ်ဘူးပေါ့။ ဒါ တကယ် အံ့ဩဖို့ ကောင်းတာပဲ။ အစကတော့ နင်က ရတနာတွေရဲ့ အကူအညီနဲ့ ဒီလို မြင့်မားတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်လာတာလို့ ထင်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ ငါမှားသွားပုံရတယ်။ နင်က အဲဒီအရာတွေရဲ့ အကူအညီမပါဘဲ ဒီအဆင့်ကို ရောက်လာတာပေါ့။ အံ့ဩဖို့ ကောင်းလိုက်တာ" မင်းသမီးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
အင်အားကြီးမားသော နောက်ခံမရှိဘဲ ဤမျှ မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ရရှိခြင်းလော။ ဤသည်မှာ သူ၏ မွေးရာပါ ပါရမီစစ်စစ်ကို ဖော်ပြနေခြင်းဖြစ်သဖြင့် သူမအား ပိုမိုစွဲမက်သွားစေခဲ့သည်။ အင်ပါယာတစ်ခု၏ ပံ့ပိုးမှုမရှိဘဲနှင့်ပင် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပါက အကယ်၍ ပံ့ပိုးမှုသာ ရရှိမည်ဆိုလျှင် သူသည် ကြယ်စင်များကိုပင် လှမ်းဆွတ်နိုင်ပေမည်။
ထို့ပြင် သူမအနေဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ချေ။ သူသည် သူမ၏ အင်ပါယာမှ ဖြစ်သောကြောင့် အင်ပါယာနှစ်ခုကြား တော်ဝင်မင်္ဂလာပွဲအတွက် အပြန်အလှန် ဆွေးနွေးမှုများ ပြုလုပ်ရန် မလိုဘဲနှင့်ပင် သူ့ကို လက်ထပ်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် သူ့ကို လက်ထပ်လိုက်ပါက တခြားအင်ပါယာသို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ရန်ပင် လိုအပ်မည် မဟုတ်ဟု သူမ ယုံကြည်မိသွားသည်။
'အား... ငါ ဘာတွေ လျှောက်တွေးနေတာလဲ။ ငါတို့ အခုမှ ဆုံတာလေ' သူမသည် မိမိစိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်မိလေသည်။