အခန်း ၁၂၁၅

အခန်း ၁၂၁၅ - နေမင်းဂိုဏ်းချုပ်

"သူက ဒီလောက်အထိ သန်မာမှန်း ငါသာကြိုသိခဲ့ရင် သူ့ကို နောက်ဆုတ်ဖို့ ပြောတုန်းက ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ စကားလုံးတွေ သုံးမိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ သူ့ကို တော်တော်လေး စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိသွားပြီ ထင်တယ်" ​ထိုအဖိုးကြီးက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

​"ငါလည်း အိုပါပြီ..."

​"သူ့စကားတွေထဲမှာ အမှန်တရား ရှိနေတယ်လို့ မင်းထင်လား" ​လကွယ်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲက မျက်မှောင်ကုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

​"မင်း ဘယ်စကားတွေကို ပြောနေတာလဲဆိုတဲ့အပေါ် မူတည်တာပေါ့" ​အဖိုးကြီးက ပြန်ဖြေသည်။

​"တကယ်လို့ ငါတို့ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဒီကို ခေါ်လာရင်တောင် သူက အနိုင်ယူနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ စကားလေ။ သူက တကယ်ပဲ အဲလို လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိလို့လား" ​ထိုလူက မျက်မှောင်ကုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။

​"မင်းကော ဘယ်လိုထင်လဲ။ မင်းက သူ့ရဲ့ အင်အားကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့သူပဲဥစ္စာ။ မင်းက ပိုပြီး သိသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား" ​အဖိုးကြီးက ခေါင်းခါရင်း မေးလိုက်သည်။

​"သူ ငါ့ကို ထိလိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာတင် သူ့ရဲ့ အင်အားက အရမ်းကို မြင့်မားလွန်းတယ်ဆိုတာ ငါသိလိုက်ရတယ်။ ငါမသိတာက သူ့ရဲ့ မြင့်မားတဲ့ အင်အားက ငါတို့ဂိုဏ်းချုပ်ကို တကယ်ပဲ ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလား ဒါမှမဟုတ် သူက အာပလာ လာကြွားနေတာလား ဆိုတာပဲ" ​လကွယ်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲက ပြောလိုက်သည်။

​"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက လိမ်နေတာကို ငါတို့က အလေးအနက်ထားလိုက်ရင် ငါတို့က လှောင်ပြောင်စရာကြီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ လူငယ်တစ်ယောက်က လကွယ်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေနဲ့ အကြီးအကဲတွေကို ရိုက်နှက်သွားတယ်ဆိုတာ မကြာခင်မှာ လူတိုင်း သိသွားကြလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ငါတို့က ကလဲ့စားမချေဘူးဆိုရင် ဘယ်သူကမှ ငါတို့ဂိုဏ်းကို လေးစားကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူး" သူက ထပ်လောင်းပြောဆိုသည်။

​"ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်က ပြန်ကြည့်ရင် သူပြောတာ တကယ်မှန်နေပြီး ငါတို့က ကလဲ့စားချေဖို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဒီကို ခေါ်လာခဲ့လို့ ဂိုဏ်းချုပ်သာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရင် ပိုပြီးတော့တောင် အခြေအနေ ဆိုးသွားဦးမယ်" ​လကွယ်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲက သက်ပြင်းချရင်း ဖြည့်စွက်ပြောသည်။

​"အဲဒါလည်း မှန်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်း ဘာလုပ်သင့်လဲဆိုတာကိုတော့ ငါလည်း အကြံမပေးနိုင်ဘူး။ သူ ဘယ်လောက်အထိ သန်မာလဲဆိုတာကို ငါကိုယ်တိုင်လည်း သေချာမသိဘူးလေ။ ငါသိတာက သူက မင်းထက်လည်း ပိုသန်မာတယ်။ ငါ့ထက်လည်း ပိုသန်မာတယ်ဆိုတာပဲ။ အဲဒီအဆင့်ကျော်ရင်တော့ ငါလည်း ဘာမှမသိတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ လိမ်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်" ​အဖိုးကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

​လကွယ်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲသည် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်မိသည်။

​"သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကိုသာ ငါသိရင် အချို့အရာတွေကို ခန့်မှန်းလို့ ရနိုင်ဦးမယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါလည်း အဲဒါကို မသိဘူးဖြစ်နေတယ်" သူက ဆိုသည်။

​"သူ့ရဲ့ အထောက်အထားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ့မှာ ခန့်မှန်းချက် နည်းနည်းတော့ ရှိတယ်။ ငါက ခန့်မှန်းရုံသက်သက်ဆိုတော့ မှားလည်း မှားနိုင်တာပေါ့" ထိုအဖိုးကြီးက ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။

​"ဘာမှမရှိတာထက်စာရင်တော့ ဘာဖြစ်ဖြစ် ပိုကောင်းတာပေါ့။ မင်းရဲ့ ခန့်မှန်းချက်ကို ပြောပြပါဦး။ မင်းက ငါတို့ထက် အတွေ့အကြုံ ပိုများတာပဲ။ မင်းရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှန်မှာပါ" ​လကွယ်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲက အဖြေကို တောင်းဆိုရင်း ပြောလိုက်သည်။

​"ငါ့အထင်တော့ သူက အသစ် ခန့်အပ်ခံလိုက်ရတဲ့ နေမင်းဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ထင်တယ်" ​အဖိုးကြီးက ပြန်ဖြေသည်။

​"နေမင်းဂိုဏ်း ဟုတ်လား။ အင်အားအကြီးဆုံး အလတ်တန်းစားဂိုဏ်းပေါ့။ ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ​လကွယ်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲက အံ့အားသင့်လျက် မေးလိုက်သည်။

​"နေမင်းဂိုဏ်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ်အသစ် ရောက်လာတယ်ဆိုတာ မင်းမကြားမိဘူးလား" ​အဖိုးကြီးက ပြန်မေးသည်။

​"အင်း... ကြားတော့ ကြားမိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကလေးက ဘယ်လိုလုပ် သူ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ​လကွယ်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲက အံ့အားသင့်နေဆဲဖြင့် မေးလိုက်သည်။

​"နေမင်းဂိုဏ်းချုပ်အသစ်ရဲ့ ထူးခြားချက်တွေကို ငါ့ကို ပြောပြစမ်း" ​အဖိုးကြီးက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

​"သူ့ရဲ့ ထူးခြားချက်တွေလား။ ငါ မမှားဘူးဆိုရင် သူက ဆံပင်အနက်ရောင်ရှိပြီး အသက်တော်တော်ကြီးနေပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်လို ပုံစံမျိုး ရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ်..." ​လကွယ်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲက ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင် သူ့ဦးနှောက်ထဲ၌ တစ်ခုခုကို ရိပ်မိသွားခဲ့သည်။

​"မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ ဒီကောင်ရဲ့ ပုံစံက နေမင်းဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ တကယ်ကို တူနေတာပဲ" ​သူက အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။

​"ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ယုံကြည်တယ်။ နေမင်းဂိုဏ်းချုပ်က အရမ်းကို ထောင်လွှားပြီး တခြားလူတွေရဲ့ အမိန့်ပေးတာကို မကြိုက်ဘူးလို့လည်း ငါကြားဖူးတယ်။ ပြီးတော့ ငါမမှားဘူးဆိုရင် သူက အရင်ဂိုဏ်းချုပ်ထက်တောင် ပိုပြီး သန်မာသေးတယ်။ နေမင်းဂိုဏ်းက တခြားအလတ်တန်းစား ဂိုဏ်းတွေထက် အမြဲတမ်း ပိုပြီး သန်မာခဲ့တာလေ"​ အဖိုးကြီးက ပြန်ဖြေသည်။

​"သူက အဲဒီကသာ ဆိုရင် သူ လကွယ်ဂိုဏ်းချုပ်ကို မကြောက်တာက ထင်ရှားတာပေါ့။ ဟုတ်တယ်မလား။ သူသာ ဖြစ်မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ပြုမူပုံတွေက အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားပြီ။ သူ မင်းတို့ကို မသတ်သေးတာကိုပဲ ငါအံ့ဩမိတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း သူ့ကို ထပ်ပြီး ပြစ်မှားမိအောင် စွန့်စားမှု မလုပ်သင့်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်" သူက ဆက်ပြောသည်။

​"သူ့ရဲ့ တစ်ကိုယ်ရည် အင်အားကို ထားလိုက်ဦး သူ့နောက်ကွယ်မှာရှိတဲ့ နေမင်းဂိုဏ်း တစ်ဂိုဏ်းတည်းတင် မင်းတို့ လကွယ်ဂိုဏ်းကို ဒီကမ္ဘာမြေပြင်ပေါ်ကနေ အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းပစ်ဖို့ လုံလောက်တယ်" သူက ဆက်လက် ပြောကြားခဲ့သည်။

​"ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ ဒီလိုလူမျိုးက ဘာလို့ ဒီကို လာရတာလဲ။ နှစ်ပေါင်းရာနဲ့ချီပြီး နေမင်းဂိုဏ်းက သူတို့နဲ့ မတန်ဘူးလို့ ယူဆတဲ့အတွက် သရဲမြို့တော် ရှာဖွေရေးကို လူငယ်တစ်ယောက်မှ မစေလွှတ်ခဲ့ဖူးဘူး။ အခုကျမှ သူကိုယ်တိုင် ရောက်လာတာလား" ​လကွယ်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

​"ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ဒါက ဂိုဏ်းချုပ်အသစ် တတာဝန်ယူပြီးနောက်ပိုင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ရှာဖွေရေးလေ။ ဖြစ်နိုင်တာက သူက နေမင်းဂိုဏ်းကို ရှာဖွေရေး ပြန်လုပ်ခိုင်းချင်တာ နေမှာပေါ့" ​အဖိုးကြီးက အကြံပြုလိုက်သည်။

​"ဒါဆိုရင် သူ့ဂိုဏ်းက လူငယ်တွေကကော ဘာလို့ ဒီမှာ မရှိကြတာလဲ။ သူက တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေပုံရတယ်" ​လကွယ်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲက မေးလိုက်သည်။

​"ဖြစ်နိုင်တာက အခြေအနေတွေ ကြည့်ဖို့အတွက် သူက ပိုပြီး အရှိန်ပြင်းပြင်း ခရီးနှင်လာတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်" ​အဖိုးကြီးက ပြန်ဖြေသည်။

​"ဒါပေမဲ့လည်း ဒါက ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက် သက်သက်ပါပဲ။ ငါလည်း အသေအချာ မပြောနိုင်ဘူး။ သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကိုတောင် ငါ အသေအချာ မသိနိုင်ပါဘူး"

​"ငါ အဲဒါကို အတည်ပြုနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိမလား" ​လကွယ်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲက အကြံဉာဏ် တောင်းလိုက်သည်။

​"နည်းလမ်းတွေတော့ ရှိမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါက အဲဒီမေးခွန်းတွေရဲ့ အဖြေကို သိတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ မင်း စမ်းသပ်ချင်ရင်တော့ မင်းဘာသာမင်း လုပ်ရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းအနေနဲ့ အဲဒီကိစ္စနဲ့ ဝေးဝေးနေဖို့ပဲ ငါအကြံပြုချင်တယ်" ​အဖိုးကြီးက သက်ပြင်းချရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

​"ငါ မင်းကို ကူညီနိုင်တာ ဒါအကုန်ပါပဲ။ နောက်ထပ် ဆုံးဖြတ်ချက်ကတော့ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခန်း ခုနစ်ခန်း ကျန်သေးတာပဲ။ နည်းနည်းလောက် ညှိနှိုင်းပြီး နေလိုက်မယ်ဆိုရင် အဲဒါက မင်းတို့အတွက် လုံလောက်လိမ့်မယ်လို့ ငါထင်တယ်" သူက ဆက်ပြောရင်း ဧည့်ကြိုထံသို့ အချက်ပြလိုက်သည်။

​ဧည့်ကြိုက သော့ခုနစ်ချောင်းကို ယူဆောင်ကာ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လကွယ်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

​"မင်းတို့အခန်းထဲ သွားပြီး နားကြတော့။ ဘာဆက်လုပ်မလဲဆိုတာကို နောက်မှ စဉ်းစားပေါ့။ ကလေးတွေလည်း နားဖို့ လိုတယ်လေ" ​အဖိုးကြီးက မတ်တတ်ရပ်ရင်း လကွယ်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲကို သတိပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လုံချန်းကြောင့် ပျက်စီးသွားသော ကြမ်းပြင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

​သူသည် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသော ပုံစံဖြင့် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

​"ဒါကို ပြန်ပြင်ဖို့ ပိုက်ဆံ တော်တော်ကုန်မှာပဲ။ ဒီလူ့ဆီကလည်း လျော်ကြေးတောင်းဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး" သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း လူတိုင်း၏ အမြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

​လကွယ်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲသည် သူ့ဂိုဏ်းမှ လူငယ်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

​"အားလုံးပဲ အခန်းထဲ သွားကြစို့။ ခဏလောက် နားလိုက်ကြဦး" ​သူက လှေကားထံသို့ လျောက်လှမ်းရင်း လူငယ်များကို ပြောလိုက်သည်။

​လူငယ်များ အားလုံးသည်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟဘဲ သူ့နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။ အတိတ်ဆိတ်ဆုံး ဖြစ်နေသူမှာ လုံချန်းအား သူလျှိုဟု စွပ်စွဲခဲ့သည့် လူငယ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ လျှာကို ကြောင်တစ်ကောင်က ဖမ်းဆွဲထားသည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။

​၎င်းမှာ သူ့အမှားကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်ထားသည်။ အကယ်၍ သူသာ တိတ်တိတ်နေခဲ့လျှင် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုး မည်သည့်အခါမှ ဖြစ်ပျက်လာမည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် သူက ထိုသို့မလုပ်ခဲ့ပေ။ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ထိုအကျိုးဆက်ကို မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။

​လကွယ်ဂိုဏ်းဝင် အားလုံးသည် တည်းခိုခန်း၏ ဒုတိယထပ်တွင်ရှိသော သူတို့၏ အခန်းများသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

​သူတို့တွင် လူရှစ်ယောက် ရှိပြီး အခန်း ခုနစ်ခန်းသာ ရှိသောကြောင့် လူနှစ်ယောက်က အခန်းတစ်ခန်းကို မျှဝေသုံးစွဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတော့သည်။