အခန်း ၁၆၄

အခန်း (၁၆၄) အကန့်အသတ်မဲ့ ထုတ်လုပ်ခြင်း

"ရှနိုင်ငံ အတွင်းက ကြိုက်တဲ့ နယ်မြေကို ရွေးချယ်လိုက်ပါ..."

"ကျွန်တော် အီကွေတာပေါ်က သင့်လျော်တဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရှာဖို့ လိုအပ်တယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အီကွေတာကသာ အာကာသ ဓာတ်လှေကား တည်ဆောက်ဖို့အတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်နေလို့ပဲ..."

ကျိုးကျန်းလီသည် အနည်းငယ် တွေဝေသွားခဲ့လေ၏။ အကယ်၍ အီကွေတာတွင် ရွေးချယ်မည်ဆိုပါက ထိုအရာက သူနှင့် မည်သို့ သက်ဆိုင်နေမည်နည်း။

"ဒါက..."

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က နေရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်မယ်... အစိုးရက အဲဒီနေရာကို သိမ်းပိုက်ပေးရ မယ်..."

ကျိုးကျန်းလီသည် နားလည်သွားခဲ့ပေသည်။ ကောင်းယွမ်သည် သူ၏ အစိုးရအား အခြားနိုင်ငံများရှိ နယ်မြေ များကို သိမ်းပိုက်ရန် စေလွှတ်နေခြင်းပင် ဖြစ်လေ၏။

သို့သော်လည်း ကောင်းယွမ်ကိုယ်တိုင်၌ ထိုနယ်မြေများကို သိမ်းပိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေပေသည်။ သူသည် တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို အကန့်အသတ်မရှိ ထုတ်လုပ်နိုင်ပြီး စက်ရုပ်များကိုလည်း ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် သူ့အား အဘယ်ကြောင့် ပြောပြနေရသနည်း။

ဤအရာကို တွေးတောမိသည့်အခါ ကျိုးကျန်းလီသည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့လေ၏။

"နေရာ ရွေးပြီးသွားပြီလား..."

"ဟုတ်တယ်... ဂျာဗားမှာပါ..."

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးကျန်းလီသည် နားလည်သွားခဲ့ပေသည်။

ဂျာဗားနှင့် ရှနိုင်ငံတို့သည် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်ခြင်း မရှိပေ။ အကယ်၍ ကောင်းယွမ်သာ ထိုနေရာ တွင် အာကာသ ဓာတ်လှေကား တည်ဆောက်မည်ဆိုပါက ပဋိပက္ခများ သေချာပေါက် ဖြစ်ပွားလာမည် ဖြစ်လေ၏။ ကောင်းယွမ်အနေဖြင့် အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲနိုင်ပေသည်။ ဂျာဗားသည် ရှနိုင်ငံ ယဉ်ကျေးမှု၏ လွှမ်းမိုးမှု နယ်ပယ်အတွင်း၌ ရှိနေသောကြောင့် ဆက်ဆံရေး မကောင်းမွန်သော်လည်း ထိုဒေသတွင် ဟွာလူမျိုး အမြောက်အမြား နေထိုင်ကြလေသည်။

ကောင်းယွမ်သည် သူ့အား ကြိုတင် အသိပေးနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးကျန်းလီသည် ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည် ဖြေလိုက်လေ၏။

"ဂျာဗားကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှု စနစ်ထဲမှာ ထည့်သွင်းသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်... အဲဒါဆိုရင် ပိုပြီး အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်..."

"နားလည်ပါပြီ... နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်..."

၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ဂျာဗားကို သိမ်းပိုက်နိုင်သော်လည်း ဂျပန်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သကဲ့သို့ ဖျက်ဆီး၍မရဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ကျိုးကျန်းလီက ပို၍ လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပြောဆိုလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်လေ၏။

သေချာသည်မှာ ကောင်းယွမ်က ကြိုတင်အသိပေးရုံမျှဖြင့် အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်၍ မရနိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ အာကာသ ဓာတ်လှေကားကို တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားပါက ၎င်းသည် အရေးကြီးသော ပစ္စည်းများ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ဗဟိုချက်တစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအရာတစ် ခုတည်းနှင့်ပင် ဧရာမ မြို့ကြီးတစ်မြို့ အဖြစ်သို့ ပုံပေါ်လာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

"ပြောပါဦး..."

"ကျွန်တော် ရှနိုင်ငံ သိပ္ပံအကယ်ဒမီရဲ့ ရူပဗေဒ အင်စတီကျုကို တောင်းခံချင်တယ်..."

"သိပ္ပံပညာရှင်တွေ ဒီလောက် အများကြီးကို ဘာလုပ်ဖို့ လိုအပ်နေတာလဲ..."

"ခုနက ပြောခဲ့သလိုပဲ... ကျွန်တော်တို့ အခြေခံ သုတေသနအပေါ်မှာ အာရုံစိုက်ဖို့ လိုအပ်တယ်..."

"ဘယ်လို သုတေသန ခေါင်းစဉ်ကို လိုအပ်လို့လဲ... သိပ္ပံအကယ်ဒမီနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး လုပ်လို့ ရတာပဲလေ..."

ကောင်းယွမ်သည် ကျိုးကျန်းလီကို ကြည့်လိုက်လေ၏။

"အချို့သော သုတေသနတွေကို လူသိရှင်ကြား လုပ်လို့ မရဘူး... အဲဒါက ထိပ်တန်း လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ..."

ကောင်းယွမ်သည် 'လေးဖက်မြင် နျူထရွန်' ကို သူကိုယ်တိုင် အပြည့်အဝ နားမလည်သေးမီတွင် လူအ များ သိရှိသွားမည်ကို မလိုလားခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သတင်းပေါက်ကြားသွားပြီး အဆင့်မြင့်ယဉ်ကျေးမှု၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရကာ လက်ရှိကမ္ဘာသည်လည်း အနာဂတ်ကမ္ဘာကဲ့သို့ ပိတ်လှောင်ခံလိုက်ရမည်ဆိုလျှင် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် တကယ်ပင် မျှော်လင့်ချက် ရှိတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း မည်သူ သိနိုင်ပါမည် နည်း။

"ဒါက... ကျွန်တော် စဉ်းစားဖို့ လိုသေးတယ်..."

"ကျွန်တော်က အခြေခံ သိပ္ပံကို လေ့လာမယ့် သိပ္ပံပညာရှင်တွေကိုပဲ လိုအပ်တာပါ... ပြီးတော့ ကျွန်တော့် ရဲ့ နည်းပညာတွေ အားလုံးကိုလည်း တဖြည်းဖြည်း ရရှိနိုင်အောင် လုပ်ပေးသွားမှာပါ..."

ကျိုးကျန်းလီသည် ကောင်းယွမ် မည်သည့်အရာကို သုတေသန ပြုလုပ်နေသဖြင့် ဤမျှ ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်လိုနေကြောင်း လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့လေ၏။

"ကောင်းပြီ... ကျွန်တော် ညှိနှိုင်းပေးပါ့မယ်..."

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော့်မှာ တခြား တောင်းဆိုစရာ မရှိတော့ပါဘူး..."

အန်းနီကို နေရာချထားပေးပြီးနောက် ကောင်းယွမ်သည် အနာဂတ်ကမ္ဘာသို့ သွားရောက်လိုခဲ့သော်လည်း မထွက်ခွာမီတွင် လူအချို့ကို အပြစ်ပေးရန် လိုအပ်နေခဲ့ပေသည်။

ယခင်က သူတို့သည် အမေရိကန် ဈေးကွက်ကို အမှန်တကယ်ပင် စွန့်လွှတ်ခဲ့သော်လည်း ထိုသူများက အလွန်အကျွံ လုပ်ဆောင်လာကာ ဒုံးကျည်များဖြင့်ပင် ရဲတင်းစွာ တိုက်ခိုက်လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်လေသည်။

ဤသို့သော ကိစ္စမျိုးကိုမျှ မတုံ့ပြန်ပါက လွန်စွာ အားနည်းလွန်းရာ ကျပေလိမ့်မည်။

ကောင်းယွမ်သည် သူ၏ စစ်သင်္ဘောကို မောင်းနှင်ကာ အမေရိကသို့ သွားရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့လေ၏။ ဤ အခြေအနေကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်ကို သူ စဉ်းစားနေခဲ့ပေသည်။ အင်အားပြသရန်မှာ တ ကယ်တော့ အလွန်ရိုးရှင်းလှပေသည်။ တုန်းဟွမ်ကို သတ်ပစ်လိုက်ရုံပင် ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် ပြဿနာမှာ အန်းနီက ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ အမေရိကတွင် တုန်းဟွမ် မရှိတော့ပါက အခြေအနေများ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ရုရှားဝက်ဝံကြီးကို မည်သူက ထိန်းချုပ် ထားနိုင်ပါတော့မည်နည်း။

ရှနိုင်ငံ၏ အပြင်ဘက်တွင် ရုရှားဝက်ဝံကြီးသည် တစ်ခုတည်းသော ဩဇာလွှမ်းမိုးနိုင်သည့် အင်အားစု ဖြစ်ပြီး ထိုအရာက ကောင်းယွမ်၏ မူလ အစီအစဉ်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။ မကြာမီတွင် ကြီးမားသော ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုကြီး ဆိုက်ရောက်လာမည် ဆိုလျှင်တောင်မှ အကယ်၍ ရုရှားဝက်ဝံ ကြီးသာ ဥရောပကို အင်အားသုံး၍ ပေါင်းစည်းနိုင်ပါက အနည်းဆုံး လေးငါးနှစ်ခန့်တော့ တောင့်ခံထား နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

၎င်းသည် ကောင်းယွမ် မြင်တွေ့လိုသော အရာ မဟုတ်ပေ။

ထိုအကြောင်းကို သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ လက်ပတ်ဖုန်းမှာ လင်းလက်လာခဲ့လေ၏။ ၎င်းမှာ ဖုန်းဝင်လာခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းယွမ်က ဖုန်းကို ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"လောင်ကောင်း... မြန်မြန် ပြန်လာခဲ့... ပြဿနာ ဖြစ်နေပြီ..."

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ကောင်းယွမ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရလေ၏။

*ဘာများ ဖြစ်လို့လဲ…* ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။

"ပြန်လည်ထူထောင်ရေးဝါဒက ရှနိုင်ငံထဲကို ခိုးဝင်လာပြီး မုကျား ရွာသစ်မှာ အကြမ်းဖက် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု လုပ်သွားတယ်... လင်းမေရဲ့ အမေအပါအဝင် ရွာသူရွာသား ဆယ့်သုံးယောက် သေဆုံးသွား တယ်... လင်းမေလည်း ဒဏ်ရာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရသွားတယ်..."

"ဘာ... "

ကောင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသလှိုင်းများ ရုတ်တရက် ထောင်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

ပြန်လည်ထူထောင်ရေးဝါဒသည် ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖိတ်ခေါ်နေခြင်းပင် ဖြစ်လေ၏။ ၎င်းတို့က အကြမ်း ဖက်မှုကို ကိုယ်တိုင် ဆောင်ကြဉ်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

*သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဝင်လာနိုင်ခဲတာလဲ…*

*ဒေသခံ လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့များသည် အလကားပဲ ဖြစ်နေတာလား။*

ကောင်းယွမ်သည် မုကျားသို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားခဲ့ပြီး စစ်သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းဆင်းချင်းပင် ကျန်းပိုင်ရီ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

"လောင်ကောင်း... လင်းမေက အသက်ဆက် အခြေခံဆေးရည်ကို သောက်ပြီးနောက်မှာ အတော်လေး သက်သာလာပြီ... ဒါပေမဲ့... သူ့ရဲ့ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကတော့ ဆဲလ်တွေ သေဆုံးသွားပြီ..."

အသက်ဆက် အခြေခံဆေးရည်သည် ခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို နှိုးဆွပေးကာ ပျက်စီးနေသော တစ်ရှူးများကိုသာ ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း လူ့ခန္ဓာကိုယ် ကိုယ်တိုင်၌ ပြတ်တောက် သွားသော ခြေလက်အင်္ဂါများကို ပြန်လည် ပေါက်ဖွားစေနိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် အသက်ဆက် အခြေခံဆေးရည်ကို မည်မျှပင် သောက်သုံးစေကာမူ ဆုံးရှုံးသွားသော ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို ပြန်လည် အစားထိုးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကောင်းယွမ်သည် လင်းမေကို အရင်သွားကြည့်လိုက်လေ၏။

လင်းမေ၏ မျက်လုံးများမှာ အသက်ကင်းမဲ့နေခဲ့ပေသည်။

ကောင်းယွမ် ဝင်လာသည်ကို မြင်သည့်အခါ သူမသည် မည်သည့် မျက်နှာအမူအရာမျှ ပြသခဲ့ခြင်း မရှိ ပေ။

"အမေ ဆုံးသွားပြီ..."

"အမေ ဆုံးသွားပြီ..."

ကောင်းယွမ်က သူမကို ညင်သာစွာ ဖက်ထားလိုက်လေ၏။

"မငိုပါနဲ့... မင်းအတွက် ငါ လက်စားချေပေးပါ့မယ်..."

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ကောင်းယွမ်သည် ကျန်းပိုင်ရီအား မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါက ဘယ်အချိန်က ဖြစ်သွားတာလဲ..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ နာရီဝက်ကပါ... ငါးရံ့နက် နည်းပညာကုမ္ပဏီ နာမည်ကြီးလာပြီးနောက်ပိုင်း နိုင်ငံခြားသား တွေက မုကျား ရွာသစ်နဲ့ လီရှုကျွမ်း ရွာသစ်တွေကို မကြာခဏ လာလည်ကြတယ်လေ... ဒီတစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်သူတွေက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ယောက်ပါပဲ... သူတို့က အရင်ကလည်း ဒီ နေရာကို ရောက်ဖူးတဲ့အတွက် ဘယ်သူကမှ သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်မိကြဘူး... "

"သူတို့က သတ္တုတွင်းသုံး ပေါက်ကွဲရေးပစ္စည်းတွေကို ဘယ်လိုရလာပြီး ကားတစ်စီးထဲမှာ တပ်ဆင် ထားမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ... သူတို့က ကျွန်တော့်ကို ဖောက်ခွဲပစ်ချင်တာလို့ ထင်တယ်... ကား က ကျွန်တော့်ကို ကျော်သွားချိန်မှာ ရုတ်တရက် ဘရိတ်အုပ်လိုက်တာနဲ့ ကျွန်တော်ကလည်း မုကျားမှာ အမှတ်မထင် ရောက်နေခဲ့တာလေ... ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ရွှီရွှီက တစ်ခုခု မှားယွင်းနေမှန်း သတိ ထားမိပြီး ကျွန်တော့်ကို ဖိချလိုက်လို့ပေါ့... အဲဒီနောက်မှာ ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်သွားတော့တာပဲ..."

"ကျွန်တော် အဲဒီမှာ ရှိနေလို့ ရွာသူရွာသားတွေ အားလုံးက စကားလာပြောကြတာ... အဲဒီနောက်မှာ အဖြစ်ဆိုးကြီး ဖြစ်သွားတာပဲ... အဲဒီနောက် စက်မှုဇုန်က လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်းတွေကို ခေါ်ပြီး အဲဒီ လူတွေကို ဖမ်းဆီးထိန်းချုပ်ခိုင်းလိုက်တယ်... ပြီးမှ မင်းဆီကို ဖုန်းဆက်လိုက်တာ..."

လင်းမေကို တွေးမိတိုင်း ကောင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် ကြေကွဲနာကျင်ရပြီး ထိုဒေသကို သူ စောစော စီးစီးကတည်းက ကာကွယ်ပေးခဲ့သင့်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မုကျား ရွာသစ်သည် စက်မှုဇုန်နှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေပြီး ၎င်းတို့အကြား မကြာခဏ အပြန်အလှန် ကူးလူးဆက်ဆံမှုများ ရှိနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ဤအချိန်တွင် သတ္တုတွင်းလုပ်သားများ သေဆုံးသွားပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ အသိစိတ်ကို ထုတ်ယူကာ စက်ရုပ်များထံသို့ ကူးပြောင်းနိုင်သည့် နည်းပညာတစ်ခု ဗက်စတာတွင် ကောင်းချိုး၌ ရှိနေခဲ့ကြောင်း ကောင်းယွမ် သတိရသွားခဲ့လေ၏။ အကယ်၍ စက်ရုပ်များတွင် လူသားများ၏ မှတ်ဉာဏ်များနှင့် အသိ စိတ်သာ ပါရှိနေမည်ဆိုပါက ၎င်းတို့သည် တကယ့်လူအစစ်များနှင့် ကွာခြားမှု ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

လူသေဆုံးပြီးနောက်တွင် ဦးနှောက်ဆဲလ်များသည် လေးဆယ့်ရှစ်နာရီအထိ ဆက်လက် ရှင်သန်လည် ပတ်နေနိုင်သေးလေသည်။

ထိုသေဆုံးသွားသူများ၏ အသိစိတ်ကို ထုတ်ယူနိုင်ရန် အခွင့်အရေး ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အကယ်၍ စက်ရုပ် တစ်စုကိုသာ အထူးပြုလုပ်နိုင်ပါက သေဆုံးသူများ၏ မိသားစုဝင်များ ခံစားနေရသော ကြေကွဲနာကျင်မှု များကို အတတ်နိုင်ဆုံး ကုစားပေးနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ဤအရာကို တွေးမိသည်နှင့် ကောင်းယွမ်သည် ရှုပါးကို ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်လေတော့သည်။

၎င်းတို့အားလုံးမှာ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ စက်ရုပ်များဖြစ်ရာ သူတို့တွင် ထိုနည်းပညာကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ရှိမရှိ ဆိုသည်ကိုတော့ သူ မသိပေ။

ကောင်းယွမ်သည် ရှုပါးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့လေ၏။

"လူသားတွေရဲ့ အသိစိတ်ကို ထုတ်ယူလို့ ရနိုင်မလား..."

"ဒါက လူသားတွေရဲ့ ပူးပေါင်းပါဝင်မှု လိုအပ်ပါတယ်... ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း ဦးနှောက်ဆဲလ်တွေကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူပြီး အထဲက သတင်းအချက်အလက်တွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာတာမျိုးလည်း လုပ်နိုင် ပါတယ်..."

"တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူပြီး စက်ရုပ်ပေါ်ကို ကူးပြောင်းပေးနိုင်တဲ့ နည်းပညာတစ်ခု မရှိဘူးလား..."

ကောင်းယွမ်က မေးလိုက်လေသည်။

ရှုပါး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေ၏။

"အဲဒီနည်းပညာ ရှိတော့ရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဘယ်တော့မှ အပြည့်အဝ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး... အောင်မြင်နိုင်ခြေ နည်းပါးပြီးတော့ အဲဒါက တားမြစ်ထားတဲ့ နည်းပညာတစ်ခုပါ... လူသားတွေရဲ့ အသိစိတ်ကို ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲ ကူးပြောင်းတဲ့ နည်းပညာက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ကိုးရာကျော် ကတည်းက ရှိခဲ့တာပါ..."

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီအတွက် လူသားတွေရဲ့ တက်ကြွစွာ ပူးပေါင်းပါဝင်မှု လိုအပ်တယ်... ဒါမှမဟုတ်ရင်... ဦးနှောက်ဆဲလ်တွေကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူရမှာဖြစ်ပြီး အဲဒီလို ထုတ်ယူလိုက်တာကြောင့် ဦးနှောက်ကို ရရှိတဲ့ ထိခိုက်ပျက်စီးမှုက ရာသက်ပန်ပါပဲ... ဒါကြောင့် ဒီနည်းပညာကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ငါးရာက တည်းက ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့တာပါ..."

"ဒါဆို မင်း လုပ်နိုင်လား..."

"လုပ်နိုင်ပါတယ်..."

ထိုအခါ ကိစ္စများမှာ ရိုးရှင်းသွားခဲ့လေပြီ။ ကောင်းယွမ်သည် ရှုပါးအား သေဆုံးသူများထံမှ ဦးနှောက် ဆဲလ်များကို ထုတ်ယူရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်လေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့ သေဆုံးသွားခဲ့ ပြီဖြစ်ရာ ရာသက်ပန် ထိခိုက်ပျက်စီးမှု ဆိုသည်ကို သူတို့ ဂရုစိုက်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

...

ထို့နောက်တွင် ကောင်းယွမ်သည် မုကျားနှင့် လီရှုကျွမ်း ရွာသစ်တို့ကို လုံခြုံရေးနယ်မြေအတွင်း ထည့် သွင်းရန် လုံခြုံရေးစက်ရုပ်များကို စီစဉ်စေခဲ့လေသည်။ ယခုမှစ၍ သူ၏ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ မည်သည့် ပြင်ပလူကိုမျှ ထိုနယ်မြေများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ပြုတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် ကောင်းယွမ်သည် လူမှုကွန်ရက်ပေါ်တွင် သတင်းစကား တစ်ခုကို ရေးတင်လိုက်လေ၏။

"ဒီနေ့ကစပြီး ပြန်လည်ထူထောင်ရေးဝါဒကို တစ်ကမ္ဘာလုံး အတိုင်းအတာနဲ့ အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းရေး စတင်ပြီ... သေခန်းပြတ်တဲ့အထိပဲ..."