အခန်း ၄၆၄
Vol. 47 Ch. 464
အခန်း ၄၆၄ အထက်ကမ္ဘာသို့ တက်လှမ်းခြင်း ဟုတ်လား၊ မတက်လှမ်းပါနဲ့
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက ရပ်တန့်သွားသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
ကျန်းချဲ့နှင့် အောက်ခွန်းတို့၏ အကြည့်အောက်တွင် ရှုပ်ထွေးနေသော လေဟာနယ်က ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြီးမားသော လှုံ့ဆော်မှု တစ်ခုကို ခံလိုက်ရသည့်အလား ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်လာတော့သည်။ ရေလှိုင်းများအလား လှိုင်းဂယက်များက အရပ်လေးမျက်နှာ ရှစ်မျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ကျန်းချဲ့တို့ နှစ်ဦးက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလျင်အမြန် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ကြသည်။
လေဟာနယ် ပြိုကွဲသွားပြီး လေဟာနယ် လှိုင်းတံပိုးများ အတွင်းသို့ ကျရောက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ပင်။ သို့သော် ထင်ရှားစွာပင် သူတို့နှစ်ဦး၏ စိုးရိမ်မှုများက အပိုသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
လေဟာနယ်က ပြိုကွဲသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အဆက်မပြတ် လှိုင်းဂယက်များ ထနေပြီး အမြန်နှုန်းက ပို၍ပို၍ မြန်ဆန်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှုပ်ထွေးနေသော လေဟာနယ်ထဲမှ ရောင်စုံ အလင်းတန်းများ စတင် ထွက်ပေါ်လာသည်။
အလင်းတိုင်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်အလားပင်။
'ဘာကောင်များ နိုးထလာတော့မှာလဲ'
"ဘုန်း"
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တုန်လှုပ်သွားသည့်အလား ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။
အလွန် ပြင်းထန်သော လေဟာနယ် လှုပ်ခတ်မှုကြီးတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျန်းချဲ့၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အင်္ကျီလက်ထဲရှိ သိုင်းသူတော်စင် ကျောက်စိမ်းရုပ်တုကို လျင်မြန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ ကြီးမားသော ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့် အသွင်အပြင်ကို ပြသလိုက်သည်။ ဘေးရှိ အောက်ခွန်း သည်လည်း ထိုနည်းတူစွာပင်။ ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။
အလျင်အမြန်ပင် ကျန်းချဲ့ကို ရှင်းပြရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကျန်းချဲ့က လက်ကာပြကာ တားမြစ်လိုက်သည်။
ဤသည်မှာ အောက်ခွန်း တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သူ မြင်နိုင်သည်။
သူက ပုံရိပ်ယောင် နတ်မီးတောက်ကို ယူဆောင်သွားသဖြင့် တစ်ခုခုကို လန့်နိုးသွားစေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်၏ အသံကလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
"သေစမ်း သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်ရှိတဲ့ တစ်ခုခုကို လန့်နိုးလိုက်မိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော် မြန်မြန် ဆုတ်ကြစို့"
"ဆုတ်လို့ မရဘူး"
ကျန်းချဲ့က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဆုတ်ခွာ၍ ရနိုင်မည်ဆိုပါက ယခုအချိန်တွင် သူ ဤနေရာ၌ ရပ်နေမည် မဟုတ်ပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်က အလွန် လျင်မြန်စွာ ရှုပ်ထွေးလာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆိပ်ငွေ့များ အားလုံးလည်း လှုပ်ရှားလာကြသည်။
အနည်းငယ် ပေါ့ဆသွားပါက ရှုပ်ထွေးနေသော လေဟာနယ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံရနိုင်ချေ ရှိသည်။
အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ ငြိမ်သက်စွာ နေပြီး လေဟာနယ် တည်ငြိမ်သွားချိန်မှ ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးရန်သာ ဖြစ်သည်။
ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ကျန်းချဲ့တို့ အုပ်စုက အရှိန်အဝါများကို စတင် ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြပြီး မိမိတို့၏ တည်ရှိမှုကို လျှော့ချလိုက်ကြသည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက အရှိန်အဝါ ပိုမို ပြင်းထန်လေ ရှုပ်ထွေးနေသော လေဟာနယ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံရရန် အခွင့်အရေး ပိုများလေ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
"ဒါက တကယ်ကို အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာပဲ လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ လေဟာနယ်တွေ ပြိုကွဲသွားတယ် ဘယ်အရာက နိုးထလာတာလဲ မသိဘူး"
ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်၏ မျက်နှာက လေးနက်နေသည်။
အကယ်၍ သိုင်းသူတော်စင် နှင့် တွေ့ဆုံပါက သူတို့ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ် ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
လေဟာနယ် အတွင်း၌ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအား တစ်ခု၏ မွှေနှောက်မှုကြောင့် ပိုမို ရှုပ်ထွေးလာပြီး အစပိုင်း နေရာတွင် လေဟာနယ် လေဆင်နှာမောင်း တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေါ်လာကာ တစ်ခုခုကို မွေးဖွားပေးရန် ပြင်ဆင်နေသည့်အလားပင်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အားအင်အပြည့်ရှိသော အသံတစ်သံကလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဟားဟားဟား ငါ နှစ်သုံးရာလောက် ကြိုးစားကျင့်ကြံလာခဲ့တာ ဒီနေ့တော့ နောက်ဆုံး တာအိုလမ်းစဉ်ကို သိမြင်ပြီး အထက်ကမ္ဘာကို တက်လှမ်းနိုင်ပြီပေါ့"
စကားသံ အဆုံးတွင် အရှိန်အဝါ တစ်ခုလည်း စတင် ပျံ့နှံ့လာသည်။ ထို လေဟာနယ် လေဆင်နှာမောင်း အတွင်း၌ ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုက ဝိုးတဝါး ပေါ်ထွက်လာသည်။
'နှစ်သုံးရာလောက်တောင် ကြိုးစားကျင့်ကြံခဲ့ရတာလား အထက်ကမ္ဘာကို တက်လှမ်းတယ် ဟုတ်လား'
ကျန်းချဲ့၊ အောက်ခွန်းနှင့် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် တို့ သုံးဦးမှာ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်သွားကြပြီး မျက်နှာထားများမှာလည်း အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေကြသည်။
သို့သော် သူတို့၏ အာရုံခံစားမှုအရ ထိုအရှိန်အဝါက ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင်ထက် အနည်းငယ်သာ ပိုမို အစွမ်းထက်သည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
'ဒီလောက်လေးနဲ့တင် အထက်ကမ္ဘာကို တက်လှမ်းတယ်လို့ ခေါ်တာလား'
ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ လူသုံးဦးစလုံး နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးသွားကြတော့သည်။
လေဟာနယ် အတွင်း၌ ထိုပုံရိပ်က ပိုမို ထင်ရှားလာသည်။ အနည်းငယ် စုတ်ပြဲနေသော အနက်ရောင်နှင့် ရွှေရောင် ရောယှက်နေသည့် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနှင့် ကွဲပြားသော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့်တော့ တူညီပေသည်။
မီးခိုးရောင် ဆံပင်များက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး အနည်းငယ် စုတ်ပြတ်သတ်နေပုံ ပေါ်သည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်တော့ နက်ရှိုင်းသော အလင်းတန်းများ ကိန်းအောင်းနေပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင် အထက်တန်းလွှာ၏ ကြီးမြတ်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခု လွှမ်းခြုံနေသည်။
"ဘုန်း"
ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခုနှင့်အတူ အလင်းတန်း တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသည်။ ထို့နောက် ပုံရိပ်တစ်ခုက လေဟာနယ်ထဲမှ မတည်မငြိမ် ပြုတ်ကျလာသည်။ သို့သော် သူက ကျင့်စဉ်စွမ်းအား အချို့ ရှိနေသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်မကျသွားခဲ့ပေ။
သူက လေထဲတွင် မတ်မတ် ရပ်လိုက်နိုင်သည်။ သူ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် သူ့နောက်ရှိ ရှုပ်ထွေးနေသော လေဟာနယ် ကလည်း စတင် ပြန်လည် တည်ငြိမ်လာသည်။ သို့သော် ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကတော့ ဆက်လက် ပျံ့နှံ့နေဆဲပင်။
အနက်ရောင်ဝတ် လူအိုကြီးက မတ်မတ်ရပ်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့တို့ကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သံသယအချို့ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကို တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်လိုက်သည်။
တည်ကြည်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဒီနေရာက အထက်ကမ္ဘာရဲ့ ဘယ်နေရာလဲ"
သူ၏ အသံထွက်က အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသော်လည်း ကျန်းချဲ့ နားလည်နိုင်သည်။ ဤလောက၏ ဘာသာစကားနှင့် အများကြီး မကွာခြားပေ။ သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ စကားကို ပြန်မဖြေဘဲ သူ့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကိုသာ စဉ်းစားနေမိသည်။
"မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ အထက်ကမ္ဘာက ကြိုဆိုရေး သံတမန်တွေလား ငါ ပြောတာကို နားမလည်ကြဘူးလား"
ကျန်းချဲ့တို့ အုပ်စုက ဘာမှ မပြောသည်ကို မြင်သောအခါ အနက်ရောင်ဝတ် လူအိုကြီး၏ မျက်မှောင်များ တင်းကျပ်သွားပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါကို လုံးဝ မဖုံးကွယ်တော့ဘဲ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ရှန်ရှန်းအဆင့် အစောပိုင်း ယွမ်ယင်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ဦးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး ကိုယ်ပတ်လည်တွင် ဩဇာအာဏာ အပြည့်ရှိနေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ရင်ထဲ၌ အတွေးအချို့ ရှိနေသည်။
'အထက်ကမ္ဘာက လူတိုင်းက နတ်ဘုရားတွေ မဟုတ်ဘူးပဲ ဒီကောင်တွေရဲ့ အရှိန်အဝါက အရမ်း အားနည်းနေပါလား'
သို့သော် သူ့ကို သံသယ ဖြစ်စေသည်မှာ ဤနေရာရှိ အဆိပ်ငွေ့များက သူ့ကိုပင် အလွယ်တကူ မလှုပ်ရှားရဲအောင် ဖြစ်စေသော်လည်း ဤလူအနည်းငယ်က မည်သို့များ လျစ်လျူရှုထားနိုင်သနည်း ဆိုသောအချက်ပင်။
'ငါက အောက်ကမ္ဘာက လာတာမို့လို့ ဖိနှိပ်ခံထားရတာများလား'
"ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ"
ကျန်းချဲ့က နောက်ဆုံးတွင် စကားစပြောလာပြီး တစ်ဖက်လူ၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို မေးမြန်းလိုက်သည်။
စောစောက တိတ်ဆိတ်နေခြင်းမှာ အမှန်တကယ်တော့ သူက တစ်ဖက်လူ၏ အခြေအနေ အမှန်ကို အကဲခတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် တစ်ဖက်လူထံမှ မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမျှ မခံစားရသဖြင့် တစ်ဖက်လူက သိုးရေခြုံထားသော ဝံပုလွေ မဟုတ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။
တစ်ဖက်လူမှာ အမှန်တကယ် ယွမ်ယင်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သိုင်းလောကရှိ ပုံမှန် မဟာသိုင်းသခင်ကြီးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အရှိန်အဝါက ထင်ရှားစွာပင် အားနည်းနေသည်။
"ငါက ဘိုးဘေး ဟေးလုံ ပဲ"
အနက်ရောင်ဝတ် လူအိုကြီးက လက်နောက်ပစ်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မာနကြီးသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု လွှမ်းခြုံနေသော်လည်း အရမ်းကြီးတော့ မသိသာလှပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူက အထက်ကမ္ဘာသို့ ယခုလေးတင် ခိုးဝင်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး အခြေအနေ အမှန်ကို မသိသေးသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နတ်ဘုရား တစ်ပါးပါး ပုန်းအောင်းနေမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသောကြောင့်ပင်။
"ဘယ်က လာတာလဲ"
ကျန်းချဲ့က ထပ်မေးလိုက်သည်။
"ငါက မင်းကို မေးနေတာ မင်းက သတ္တိမသေးဘူးပဲ ငါ့ကို ပြန်ပြီး မေးခွန်းထုတ်ရဲတယ် တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ"
အနက်ရောင်ဝတ် လူအိုကြီးက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးကာ သူ၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်၍ ဖိအားပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။ သူ့အမြင်တွင် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ဖြင့် အထက်ကမ္ဘာတွင်ပင် အားနည်းသူ တစ်ယောက် အဖြစ် မသတ်မှတ်နိုင်ပေ။ တစ်ဖက်ရှိ လူအနည်းငယ်ကတော့ တကယ်ကို မောက်မာလွန်းနေပြီး သူ့ကို မျက်စိထဲ အနည်းငယ်မျှ ထည့်မထားသည့်အလားပင်။
ကျန်းချဲ့က တစ်ဖက်လူကို လျစ်လျူရှုထားပြီး လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
သေးငယ်လှသော ယွမ်ယင်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ဦးက သူ့ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ရန် လုံးဝ မထိုက်တန်ပေ။
အောက်ခွန်းက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ နောက်ခံကို မသိသော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါကို အတုအယောင် မဟုတ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် ဘာမှ ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။ ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် ထိပ်တန်း မိစ္ဆာဘုရင်၏ အရှိန်အဝါများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ဝိုးတဝါး နဂါးဟိန်းသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"မင်းကများ ဘိုးဘေး ဟေးလုံ လို့ ခေါ်ဖို့ ထိုက်တန်လို့လား"
အောက်ခွန်းက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် နဂါးအရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ထိပ်တန်း မိစ္ဆာဘုရင် ဆိုသည်မှာ ယွမ်ရှန်းအဆင့် စစ်မှန်သောသခင် နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ အောက်ခွန်း၏ အရှိန်အဝါက သေချာပေါက် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး သာမန် ယွမ်ယင်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီးများနှင့် အလွန် ကွာခြားလှသည်။ ထို့ကြောင့် ဘိုးဘေး ဟေးလုံ အပေါ် ကြီးမားသော ဖိနှိပ်မှု တစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။
'အထက်ကမ္ဘာမှာ အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေ တကယ်ပဲ ပေါများတာပဲ ကျပန်းတွေ့တဲ့ လူတစ်ယောက်ကတောင် ငါ့ထက် အများကြီး ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေပါလား' ဟု တွေးမိကာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။
"ဘုန်း"
ဘိုးဘေး ဟေးလုံ သတိမဝင်နိုင်ခင်မှာပင် အောက်ခွန်းက တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဧရာမ မြွေနဂါး အရိပ်တစ်ခုက လေဟာနယ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်သည်နှင့် ဘိုးဘေး ဟေးလုံ ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစားများ အားလုံး စုတ်ပြတ်သွားတော့သည်။
ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသည့်အလား နေရာမှာပင် သွေးတစ်ပွက် အန်ချလိုက်ပြီး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကာ အောက်ခွန်းကို အလျင်အမြန် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
"နတ်မင်းကြီး ဒေါသထွက်ပါနဲ့ နတ်မင်းကြီး ဒေါသထွက်ပါနဲ့ ကျွန်တော်က အောက်ကမ္ဘာကနေ လာတာမို့လို့ ဓလေ့ထုံးစံတွေကို မသိပါဘူး နတ်မင်းကြီး ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ"
စောစောက တိုက်ခိုက်မှုဟုပင် မခေါ်ဆိုနိုင်ဘဲ တစ်ဖက်သတ် အနိုင်ကျင့်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဘိုးဘေး ဟေးလုံ က သူ လုံးဝ ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် လျင်မြန်စွာ မျက်နှာပြောင်တိုက်ကာ အရှုံးပေးလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားကို ဒေါသထွက်စေမည်ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေတော့သည်။
"သခင် ဒီကောင်က သတ္တိကြောင်လိုက်တာ"
အောက်ခွန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ပျင်းရိသွားသည့်ဟန် ပေါ်နေသည်။
ဘိုးဘေး ဟေးလုံ ကမူ သူ အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်နိုင်သော အစွမ်းထက် နတ်ဘုရားကြီးက ဘေးရှိ လူငယ်တစ်ယောက်ကို သခင် ဟု အလွန် ရိုသေလေးစားစွာ ခေါ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ အလျင်အမြန်ပင် ကိုယ်ကိုကိုင်းညွှတ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
"နတ်မင်းကြီးကို အရိုအသေပေးပါတယ် နတ်မင်းကြီးကို အရိုအသေပေးပါတယ်"
ကျန်းချဲ့က လက်ကာပြလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးလိုက်သည်။
"မင်း ဘယ်က လာတာလဲ"
ဘိုးဘေး ဟေးလုံ ခေတ္တမျှ ကြက်သေသေသွားပြီးနောက် အလျင်အမြန် ခေါင်းငုံ့ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်က အောက်ကမ္ဘာမှာရှိတဲ့ တာ့ချန် နိုင်ငံက လာတာပါ တာ့ချန် နိုင်ငံကို တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ဘိုးဘေးလည်း ဖြစ်ပါတယ်"
"ဘယ်ကမ္ဘာလဲ"
"ဟို ဟို ကျွန်တော် တကယ် မသိပါဘူး အထက်ကမ္ဘာမှာ လူ့ပြည်တွေ အများကြီး ရှိတာလား"
ဘိုးဘေး ဟေးလုံ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တွေဝေမှုများစွာ ပြည့်နှက်နေသည်။
"မင်း ဘယ်လို တက်လာတာလဲ"
"နတ်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ် ကျွန်တော်ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က လူသားနတ်ဘုရား အဆင့်ကို ရောက်နေပါပြီ ကမ္ဘာမြေရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် ရှေ့ဆက်တက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး"
ဘိုးဘေး ဟေးလုံ က အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် စတင် ရှင်းပြလိုက်သည်။
ကျန်းချဲ့က နားထောင်ရင်း အနည်းငယ် စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။
"မူလဝိညာဉ်ကို ဖွင့်ထားလိုက် ငါ ကိုယ်တိုင် ရှာကြည့်မယ်"
ဘိုးဘေး ဟေးလုံ ၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး အလျင်အမြန် အသနားခံလိုက်သည်။
"နတ်မင်းကြီး အသက်ချမ်းသာပေးပါ နတ်မင်းကြီး အသက်ချမ်းသာပေးပါ ကျွန်တော်က နှစ်ရာချီ ကြိုးစားကျင့်ကြံလာခဲ့ရတာ တကယ် မလွယ်ကူပါဘူး"
တစ်ဖက်လူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ကျန်းချဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သမုဒ္ဒရာအလား ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်အာရုံများက ဘိုးဘေး ဟေးလုံ ကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ တစ်ဖက်လူက ချက်ချင်းပင် ခုခံရန် ပြင်လိုက်သည်။
သို့သော် သူ၏ စွမ်းအား အနည်းငယ်က ကျန်းချဲ့၏ ရှေ့တွင် ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်နှင့် မခြားနားပေ။
မလှုပ်ရှားရသေးခင်မှာပင် မူလဝိညာဉ်က ကြီးမားသော ဖိအားကို ခံလိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်က မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကျသွားကာ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့် တွေဝေမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ကျန်းချဲ့၏ ဝိညာဉ်အာရုံက တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ဘိုးဘေး ဟေးလုံ ၏ ဦးနှောက်ထဲရှိ မှတ်ဉာဏ် အားလုံးကို အပြည့်အဝ မှတ်တမ်းတင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ကာ ခံစားကြည့်လိုက်သည်။
ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် အကြာတွင်။
ကျန်းချဲ့က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက် အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
တစ်ဖက်လူ ပြောသည်များက တစ်ဝက်မှန်ပြီး တစ်ဝက်မှားနေသည်။ သူ၏ ဘွဲ့အမည်မှာ ဘိုးဘေး ဟေးလုံ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပြီး ဟေးလုံ နတ်ကျင့်စဉ် ကို ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးကာ တာ့ချန် နိုင်ငံ တစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားခဲ့သည်။ သို့သော် သူက တာ့ချန် နိုင်ငံကို တည်ထောင်ခဲ့သော ဘိုးဘေး မဟုတ်ဘဲ ဟေးလုံ ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲချုပ် တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။
လောကတစ်ခွင် ကျော်ကြားသော မိစ္ဆာဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ တာ့ချန် နိုင်ငံမှာ မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ ကျယ်ဝန်းပြီး ပိုင်ယွဲ့ တစ်ခွင်ထက် မနိမ့်ကျပေ။ အင်အားစု အသီးသီးက ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ကမ္ဘာမြေ၏ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသဖြင့် အများဆုံး ယွမ်ယင်းအဆင့် အထိသာ တက်လှမ်းနိုင်သည်။
ထို့ထက် ပို၍ တက်လှမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ၊ ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်များ အပြင် အရေးအကြီးဆုံးမှာ အချိန်တိုင်း ကမ္ဘာမြေ၏ ဖိနှိပ်မှုများကို ခံနေရခြင်းပင်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ဆက်လက် မြှင့်တင်ပြီး သက်တမ်း ရှည်အောင် လုပ်လိုပါက သူတို့အတွက် ရွေးချယ်စရာ လမ်းကြောင်း တစ်ခုသာ ရှိသည်။
၎င်းမှာ အထက်ကမ္ဘာ သို့ တက်လှမ်းရန် ပင် ဖြစ်သည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ထောင်ကျော် ကတည်းက ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ် ကြာတိုင်း တစ်ယောက်ယောက်က တက်လှမ်းလေ့ ရှိသည်။ သို့သော် ယနေ့အထိ မည်သူကမျှ ပြန်လည် ရောက်ရှိမလာခဲ့ပေ။ သူတို့၏ တက်လှမ်းခြင်း ဆိုသည်မှာ လေဟာနယ်ကို ဖြိုခွဲခြင်း မဟုတ်ပေ။
ယခုကဲ့သို့ လေဟာနယ် အားနည်းသော နေရာများကို ရှာဖွေပြီး အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
အသက်ရှင်ခြင်း၊ သေဆုံးခြင်း ဆိုသည်မှာ ကံတရား အပေါ်တွင်သာ မူတည်တော့သည်။
အစောပိုင်းက ခံစားမိခဲ့သော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် အရှိန်အဝါကြီးမှာ ဘိုးဘေး ဟေးလုံ ထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကျန်းချဲ့ တွေးတောကြည့်သလောက်ဆိုလျှင် သူတို့ ကမ္ဘာမြေ၏ အကာအကွယ် တစ်ခု ပိုဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။
ဤနေရာက ကမ္ဘာမြေ နှစ်ခု ဆက်သွယ်နေသော နေရာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့်သာ ဤကဲ့သို့ နားလည်မှုလွဲစရာ ကိစ္စများ ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ကျန်းချဲ့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဘိုးဘေး ဟေးလုံ ၏ မှတ်ဉာဏ်များ အရ သူ နေထိုင်ခဲ့သော နေရာမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကမ္ဘာမြေ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း သိရသောကြောင့်ပင်။
'သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနေရာကို ရောက်လာရတာလဲ အောက်ကမ္ဘာ အတွက် ဒီနေရာက တကယ်ပဲ သူတို့ပြောတဲ့ အထက်ကမ္ဘာများ ဖြစ်နေမလား'
ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ကျန်းချဲ့က ယခင်က လူတစ်ယောက် ပြောခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရသွားသည်။
ဤကမ္ဘာကို ဝိညာဉ်လောက ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြသည်။
'ဘာဖြစ်လို့ အောက်ကမ္ဘာတွေ အကြောင်းကို ဘယ်မှတ်တမ်းမှာမှ မတွေ့ခဲ့ရတာလဲ'
ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် အင်ပါယာနန်းတော်နှင့် ရှေးဟောင်း မိသားစုများက နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ မျိုးဆက် အဆင့်ဆင့် ဆင်းသက်လာခဲ့ရာ ဤလျှို့ဝှက်ချက်များကို မသိဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ။ ယင်းက ကျန်းချဲ့ကို အနည်းငယ် သံသယ ဝင်စေခဲ့သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဘိုးဘေး ဟေးလုံ ကဲ့သို့သော အဆင့်ရှိသည့် သိုင်းပညာရှင်များမှာ အားမနည်းလှပေ။ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ် ကြာတိုင်း လူတစ်ယောက် တက်လှမ်း အောင်မြင်ခဲ့သည် ဆိုသည့် သတင်းများ ရှိနေသဖြင့် တစ်ယောက်ယောက်တော့ တောင်တန်းကြီး တစ်သိန်း မှ ထွက်လာခဲ့ဖူးမည်မှာ သေချာသည်။
'စုန်းနတ်ဘုရားကျောင်းကပဲ သတင်းတွေကို သက်သက် ပိတ်ဆို့ထားတာလား'
ထို့အတွက်ကြောင့် ကျန်းချဲ့က အောက်ခွန်းနှင့် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်တို့ကို လှည့်ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
သို့သော် သူတို့ နားထောင်ပြီးနောက် ခေါင်းယမ်းလိုက်ကြသည်။
ဤသည်မှာ သူတို့လည်း အောက်ကမ္ဘာ ဆိုသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။
"မတက်လှမ်းပါနဲ့ မတက်လှမ်းပါနဲ့"
ကျန်းချဲ့နှင့် အောက်ခွန်းတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ကျန်းချဲ့၏ အတင်းအကျပ် ဝိညာဉ်စစ်ဆေးခြင်းကို ခံလိုက်ရသော ဘိုးဘေး ဟေးလုံ မှာ ယခုအခါ စိတ်လွတ်သွားသည့်အလား ပါးစပ်မှ ဤစကားလုံး အနည်းငယ်ကိုသာ အဆက်မပြတ် ရေရွတ်နေတော့သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့်အလားပင်။
"ပြန်ကောင်းလာဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"
ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က ထူးဆန်းစွာ နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်သည်။
သိုင်းပညာရှင်များ အနေဖြင့် ဝိညာဉ် စစ်ဆေးခံရပါက အပေါ့စား ဆိုလျှင် စိတ်ဝိညာဉ် ထိခိုက်မည်ဖြစ်ပြီး အပြင်းစား ဆိုလျှင်တော့ စိတ်လွတ်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စွမ်းအားရှိသော သို့မဟုတ် နောက်ခံအင်အား ရှိသော သိုင်းပညာရှင်တိုင်းက သူတို့၏ မူလဝိညာဉ် သို့မဟုတ် စိတ်ဝိညာဉ် အတွင်း၌ အတားအဆီးများ ဖန်တီးထားလေ့ ရှိကြသည်။ ဝိညာဉ်စစ်ဆေးခြင်းနှင့် ဝိညာဉ် လုယူခြင်းတို့ကို ကာကွယ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဘိုးဘေး ဟေးလုံ ၏ ဇာတိမြေက အလွန် ဆင်းရဲနွမ်းပါးလွန်းပြီး ယွမ်ယင်းအဆင့်က အမြင့်ဆုံး ဖြစ်နေသဖြင့် မည်သည့် ထူးခြားသော ကျင့်စဉ်မှ မရှိသလို ကာကွယ်ရေး နည်းလမ်းများလည်း မရှိပေ။ ပျမ်းမျှ အဆင့်ကိုပင် မမီပေ။
ကျန်းချဲ့၏ ထိုမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်အာရုံကို လုံးဝ မတောင့်ခံနိုင်ပေ။
"တကယ်ကို မထင်မှတ်ထားဘူး ဒီနေရာက အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ နေရာ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ အောက်ကမ္ဘာကနေ တက်လှမ်းလာတဲ့ နေရာလည်း ဖြစ်နေတာ တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလိုက်တာ"
အောက်ခွန်းက ဘိုးဘေး ဟေးလုံ ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူက နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ အသက်ရှင်လာခဲ့သူ ဖြစ်သော်လည်း ရလဒ်အနေဖြင့် ဗဟုသုတ နည်းပါးလှသည်ကို သိလိုက်ရသည်။
"ငါကတော့ စုန်းနတ်ဘုရားကျောင်းက သတင်းတွေကို တမင်တကာ ပိတ်ဆို့ထားတာ ဒါမှမဟုတ် ဒီကောင်က လေဟာနယ် လှိုင်းတံပိုးထဲမှာ လမ်းပျောက်ပြီး ဒီနေရာကို အမှတ်မထင် ရောက်လာတာ ဖြစ်မယ်လို့ ထင်တယ်"
ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
"ထားလိုက်ပါတော့ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ငါတို့နဲ့ သိပ်မဆိုင်ပါဘူး"
ကျန်းချဲ့က လက်ကာပြလိုက်ပြီး ဤကိစ္စကို သိပ်စိတ်မဝင်စားပေ။
မှတ်ဉာဏ်များအရ ဘိုးဘေး ဟေးလုံ ၏ ဇာတိမြေက ဤနေရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အလွန် ဆင်းရဲနွမ်းပါးလှသည်။ ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီးများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကိုပင် မထောက်ပံ့နိုင်ဘဲ ကမ္ဘာမြေ၏ ဖိနှိပ်မှု အချို့ကိုလည်း ခံရသေးသည်။
သူ့အတွက် အသုံးဝင်မည့် အရာများကို မထုတ်လုပ်ပေးနိုင်သလို လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလောက်ပင် မကောင်းမွန်ပေ။
"ဒီလူရဲ့ ကမ္ဘာကို သွားလည်ကြည့်ရအောင်လား"
ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က စိတ်ဝင်တစား အကြံပြုလိုက်သည်။ အစောပိုင်းက သူတို့က တစ်ဖက် ကမ္ဘာမြေ၏ အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်ကို ဖမ်းမိခဲ့ကြသည်။
အကယ်၍ လေဟာနယ် လှိုင်းတံပိုးများကို ရှောင်ရှားနိုင်ပါက တစ်ဖက်လူ၏ ကမ္ဘာမြေထဲသို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"စီနီယာ စိတ်ဝင်စားရင် စမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ် ကျွန်တော်ကတော့ စိတ်မဝင်စားဘူး"
ကျန်းချဲ့က ထိုအကြံပြုချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
အကယ်၍ ထိုကမ္ဘာမြေတွင် ပစ္စည်းကောင်းများ ရှိပါက တစ်မျိုး ဖြစ်မည်။ သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ အခြေခံအားဖြင့် ဂရုစိုက်စရာ ဘာမှမရှိပေ။ သူ နောက်ကြောင်းလှည့်ပြီး မိစ္ဆာပယ်ဖျက် မိုးကြိုးနှလုံးသား ပုတီးစေ့ ကို ဆက်လက် ရှာဖွေရသည်ကမှ ပိုကောင်းဦးမည်။
"ဒါဆို ဒီ ဘိုးဘေး ဟေးလုံ ကို အသက်ချမ်းသာပေးလိုက်မလား ဒါမှမဟုတ်"
ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က ကျန်းချဲ့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
ကျန်းချဲ့ မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းသွားပြီး အနည်းငယ် တွေးတောနေမိသည်။