မီးခိုးရောင်နှင်းများ (၂)

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ဝါးမျိုပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပြုပြင်မွမ်းမံရင်း သူ၏ အခြေခံပုံကြမ်းထုတ်လုပ်မှုကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ဝါးမျိုမှုကျွမ်းကျင်မှုတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်၊၊ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ ရရှိလာသည်နှင့်အမျှ ကြယ်နက်ပန်းပဲဖိုထဲရှိ Iron Man နှင့် Dragon Girl တို့သည် ထုတ်လုပ်မှုအသစ်များကို တိုးမြှင့်လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်၊၊

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ပိုင်းအထိ လင်းရှန်သည် သူ၏ စွမ်းအားတစ်ခုတည်းဖြင့် ဤမျှလောက် မကြုံစဖူးရှည်လျားလှသော ရထားကြီးအား စနစ်တကျဝါးမျိုခြင်းနှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းများကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး မော်တော်ယာဉ်တန်းများစွာ၏ ယန္တရားပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်၊၊

ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်ထဲတွင် သူ၏ စက်မှုကုန်ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်းမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ စွမ်းအားနှင့်ပင် တူညီနေခဲ့သည်၊၊ အပြည့်အဝပြုပြင်ပြီးနောက် ရထား၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားသည် များစွာမြင့်မားလာခဲ့ပြီး အတွင်းပိုင်းရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအတွက် ကြီးမားသော လုံခြုံမှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သည်၊၊

နေ့ခင်းဘက်ဖြစ်သော်လည်း ညဘက်နှင့် ခွဲခြား၍မရအောင် မှောင်မိုက်နေခဲ့သည်၊၊ ထူထပ်လှသော သွေးနီရောင်မြူများသည် အပြာရောင်ဂြိုလ်၏ လေထုတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည့်အလားရှိနေပြီး ဘယ်တော့မှ မိုးမလင်းတော့မည့် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဆောင်းရာသီထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်၊၊

ရထားတွဲတစ်တွဲပေါ်တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူကောင်မလေးတစ်ဦးသည် သံတိုင်များကာရံထားသော ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ထူထပ်သောမြူခိုးများကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်၊၊ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ခြောက်သွေ့နေသော သစ်ပင်များ၏ ဝေဝါးသောအရိပ်များ သို့မဟုတ် ပျက်စီးနေသော အဆောက်အအုံများ၏ ပုံသဏ္ဌာန်များကိုသာ မြင်တွေ့ရပြီး ၎င်းတို့အပြင် ရထားနောက်သို့ အရူးအမူးလိုက်ပါပြေးလွှားနေသော ထူးဆန်းသည့် ဖုတ်ကောင်အချို့သာရှိနေကာ ၎င်းတို့သည် ရထားနှင့် နီးကပ်လာသည့်အခါ ကာကွယ်ရေးလက်နက်များ၏ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံကြရသည်၊၊

ယခုကဲ့သို့ မြင်ကွင်းသည် ထိုကောင်မလေးအား ထုံထိုင်းသွားစေပုံရသည်၊၊ ဤအချိန်တွင် သူမ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အမူအရာက အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်၊၊

မီးခိုးရောင်နှင်းပွင့်တစ်ပွင့်သည် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ကျဆင်းလာပြီး ကပ်ငြိသွားခဲ့သည်၊၊ သူမသည် ၎င်းကို လက်ချောင်းဖြင့် တို့ထိရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ ထိုမိုးခိုးရောင်နှင်းပွင့်သည် လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်သွားခဲ့သည်၊၊

“နှင်းကျနေတယ်...” သူမက ပြောလိုက်သည်၊၊

ရထားတွဲထဲရှိ လူကြီးများသည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ စတင်ကြည့်ရှုကြပြီး လူအများအပြား မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြသည်၊၊

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင်မူ မီးခိုးများနှင့် ပြာမှုန့်များကဲ့သို့သော မီးခိုးရောင်နှင်းပွင့်များသည် ထူထပ်သော မြူခိုးများထဲမှ အဆက်မပြတ် လွင့်ပျံကျဆင်းနေပြီး ပိုမိုသိပ်သည်းလာကာ မူလက မီးခိုးရောင်နှင့် အဖြူရောင်ဖြစ်နေသော မြေပြင်ကို အရောင်အဆင်းကင်းမဲ့သွားစေသည်၊၊

“အဆုံးမဲ့ဆောင်းရာသီ ရောက်လာပြီ”

မြေပြင်သည် သုံးလကျော်တိုင်အောင် သွေးနီရောင်မုန်တိုင်း၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် လူသားသမိုင်းတွင် အနိမ့်ဆုံးအပူချိန်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်၊၊ ပြင်းထန်သော အအေးဒဏ်နှင့် မီးခိုးရောင်နှင်းများရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ အပူချိန်သည် စံချိန်အသစ်တင်ကာ ပို၍ကျဆင်းသွားခဲ့သည်၊၊

ရထားတွဲတစ်ခုချင်းစီအတွင်းရှိ အပူပေးကိရိယာများသည် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအင်ကို မြှင့်တင်လိုက်ကြပြီး နျူကလီးယားစွမ်းအင်များက အပြည့်အဝလည်ပတ်နေခဲ့သည်၊၊

အရာအားလုံးလက်စသပ်ပြီးနောက် လင်းရှန်လည်း အနန္တရထားဆီသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး ရေနွေးဖြင့်ရေချိုးကာ အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်လိုက်သည်၊၊

အမှောင်စွမ်းအင်ထပ်တူပြုခြင်းကိရိယာ၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ရိက္ခာနှင့် ရေရင်းမြစ်များကို ယာယီအားဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး နျူကလီးယားစွမ်းအင်သုံး စက်ခေါင်းများသည် ကီလိုမီတာရာကျော်ရှည်လျားသော ဤရထားကြီး၏ အတွင်းပိုင်းလျှပ်စစ်မီးအသုံးပြုမှုကို ခွင့်ပြုပေးထားခဲ့သည်၊၊

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင်မူ သွေးနီရောင်မြူများသည် သွေးပင်လယ်ကြီးကဲ့သို့ ဆူပွက်နေပြီး အနန္တရထား၏ သံဘီးများသည် သံလမ်းများပေါ်တွင် လိမ့်လှိမ့်လျက် တဂျုံးဂျုံးမြည်သံများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်၊၊

ရထားတွဲ ၂တွင်မူ ဆာဗာများပေါ်ရှိ အချက်ပြမီးများသည် အမှောင်ထဲတွင် စည်းချက်ကျကျ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်တောက်ပနေပြီး ကီကီက လေထဲတွင် ခြေနှစ်ဖက်ချကာပျံသန်းလျက်ရှိနေကာ သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များသည် ဟိုလိုဂရမ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပြေးလွှားနေပြီး သွေးနီရောင်မုန်တိုင်း၏ စောင့်ကြည့်မှုအချက်အလက်များနှင့် တိတ်ဆိတ်မြို့တော်မှ ပေးပို့လာသော လမ်းကြောင်းမြေပုံကို ထပ်ဆင့်ပေါင်းစပ်နေခဲ့သည်၊၊

ရှားရှားက ဂိမ်းကစားသည့် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ကွေးကွေးလေးထိုင်ကာ အားဖြည့်စားစရာတစ်ခုကို ဝါးစားနေရင်း မျက်နှာပြင်ထောင့်ကို ရုတ်တရက် ညွှန်ပြလိုက်သည်၊၊

“ကြည့်ဦး၊၊ ဒေသန္တရကွန်ရက်ပေါ်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က အစ်မကီကီရဲ့ တိုက်ပွဲဗီဒီယိုနဲ့ စည်သွပ်ဘူးတွေကို လဲလှယ်ဖို့ ကမ်းလှမ်းနေတယ်”

ကီကီက ခေါင်းပင်မော့မကြည့်ဘဲ မုန့်ခွံတစ်ခုကို ဖယ်ရှားလိုက်ရင်း “Like ဘယ်လောက်ရလဲ”

ရထားတွဲ ၃တွင်မူ ဒါရိုက်တာတင်း မရှိသဖြင့် ရှောင်ယွမ်နှင့် မြောင်လုတို့က အပင်စိုက်ပျိုးသည့် ရထားတွဲကို စောင့်ရှောက်နေကြသည်၊၊

ရထားတွဲ ၄တွင်မူ လုံကျန်းလက်ဖက်ရည်၏ ရနံ့များလှိုင်လှိုင်ထွက်ပေါ်နေပြီး လုရှင်းချန်သည် လက်ဖက်ရည်ဝိုင်းရှေ့တွင် ခြေပစ်လက်ပစ်ထိုင်နေကာ ရေနွေးပူများကို မြေအိုးလက်ဖက်ရည်ကန်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည့်အခါ အဖြူရောင်မြူခိုးများထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်၊၊

တာလို့က သူ၏ နဂါးနက်တိုက်ပွဲဝတ်စုံ၏ စွမ်းအင်ကိရိယာကို စစ်ဆေးနေရင်း “အဲဒီရူဂျီဆိုတဲ့ကောင်... နှုတ်တောင်မဆက်ဘဲ ထွက်သွားတာပဲ”

“သူက စကားနည်းပေမဲ့ မိတ်ဆွေကောင်းတစ်ယောက်ပါ”

လုရှင်းချန်က လက်ဖက်ရည်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ အရသာခံသောက်ရင်း တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်၊၊

“ဒါတော့ ဟုတ်တယ်၊၊ သူက စကားပြောရတာကို တန်ဖိုးထားပုံရတယ်”

တာလို့က လျှောက်လာပြီး လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်သောက်လိုက်ပြီး “နောက်တစ်ကြိမ် သူ့ကိုပြန်တွေ့ရင် ငါတို့ နောက်ထပ်တစ်ခွက် သောက်ပြီး စစ်တုရင်ကစားကြတာပေါ့”

စားသောက်တွဲထဲတွင်မူ စွန်းယုကျန်းနှင့် လီယီတို့သည် လူတစ်စုနှင့်အတူ ချက်ပြုတ်နေကြသည်၊၊ ကလေးငယ်များကိုမူ ကောင်းကင်အမိုးခုံးရထားပေါ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ပေးထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း အနန္တရထား၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်များအတွက် ချက်ပြုတ်ပေးရန် လူလိုနေသေးကာ နောက်ဘက်ရှိ ရထားတွဲများတွင်မူ ရှုချင်းနှင့် အခြားသူများသည် လက်နက်များကို ဆက်လက်ပြင်ဆင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်၊၊

လင်းရှန်သည် ရထားတွဲ ၁၏ အိပ်ခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် လူရိပ်တစ်ခုသည် သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်၊၊

ချန်ဆီရွှမ်က ဝမ်းနည်းနေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊၊

“ရှင် မသေဘူးဆိုတာ ကျွန်မ သိတယ်၊၊ ရှင်ပြန်လာမယ်ဆိုတာလည်း ကျွန်မ သိနေတယ်”

လွမ်းဆွတ်မှုများသည် ဤအချိန်တွင် အတားဆီးမဲ့စွာပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး လင်းရှန်က သူမကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားလိုက်သည်၊၊

“မင်း ပင်ပန်းနေပြီ၊၊ ဆရာမချန်”

“ဒါတွေအားလုံးက တန်ပါတယ်”

လင်းရှန်လည်း သူမ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ပြုံးလိုက်မိပြီး နှလုံးသားထဲတွင် နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်၊၊ သူသည် ချန်ဆီရွှမ်၏ နဖူးကို ညင်သာစွာ နမ်းလိုက်ရင်း “ပြောရရင် အဲဒီတုန်းက ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာပေါ်မှာရှိနေခဲ့တာ မနေ့ကလိုပဲ ခံစားရတယ်”

သူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ရင်း - “စိတ်ချပါ၊၊ ငါတို့ ဝင်ရိုးစွန်းကို ရောက်အောင်သွားမယ်၊၊ ယူရှူးယာက အဓိကတပ်ဖွဲ့နဲ့ ဆုံတွေ့ပြီးတာနဲ့ အရာအားလုံးက ပိုပြီးလွယ်ကူသွားလိမ့်မယ်”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ချန်ဆီရွှမ်က ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ကို ရှုပ်ထွေးသော စိတ်ခံစားချက်များဖြင့် ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်၊၊ အတော်ကြာပြီးနောက် သူမသည် ရုတ်တရက် ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းလိုက်တော့သည်၊၊

“ဒါကိုလည်း စိုးရိမ်… ဟိုဟာကိုလည်း စိုးရိမ်နဲ့… ရှင်က အရာရာကို စိုးရိမ်လွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား၊၊ ရှင်က ယန္တရားနှလုံးသားပိုင်ရှင်လေ၊၊ စက်ရုပ်မဟုတ်ဘူး”

“ဟမ်”

လင်းရှန် ဘာမှတုံ့ပြန်နိုင်ခြင်းမရှိမီမှာပင် ချန်ဆီရွှမ်က သူ၏နားနောက်ရှိ တိုက်ပွဲဝတ်စုံခလုတ်ကို နှိပ်ကာ ဝတ်စုံကို ပိတ်ပစ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်မောင်းကို တစ်ဖက်ဖြင့်ဆွဲကာ အတွင်းဘက်သို့ အတင်းဆွဲခေါ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊၊

“အခုကစပြီး ဘာကိုမှ စိုးရိမ်မနေနဲ့တော့”

လင်းရှန်လည်း ချန်ဆီရွှမ်တွင် စွမ်းအားဘုရင်မနန်ကျင်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လောက်သော ဤမျှလောက်ကြီးမားသည့် ခွန်အားရှိလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ၊၊ သူက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်၊၊

“ဒါဆို ငါဘာလုပ်ရမလဲ”

“ချစ်ကြမယ်”

ချန်ဆီရွှမ်က သူမ၏ သွားများကို ဒေါသတကြီးကိုက်လိုက်ရင်း၊ ရှက်သွေးဖြာနေသော မျက်နှာလေးသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း လင်းရှန်ကို ကုတင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ တွန်းချလိုက်ပြီး သူမ၏ အတွင်းခံဝတ်စုံဇစ်ကို ဆွဲချလိုက်တော့သည်၊၊

ဝုန်း~

နောက်တစ်ခဏတွင် တိုက်ပွဲဒဏ်ရာအချို့ရှိနေသော်လည်း များပြားလှသော တိုက်ပွဲများကြောင့် ပိုမိုသန်မာပြီး အချိုးစားကျလှပသည့် နှင်းကဲ့သို့ဖွေးဆွတ်နေသောခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုက လင်းရှန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်၊၊ ချန်ဆီရွှမ်လည်း သူမ၏ ရှက်ရွံ့မှုများကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး လင်းရှန်၏အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ခွထိုင်လိုက်ကာ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးကို သူ့နားကပ်၍ သူ၏မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်၊၊

“ဘာလဲ… မကျေနပ်ဘူးလား”

မကျေနပ်ဘူးလား…

ချန်ဆီရွှမ်၏ နှုတ်မှ ဤစကားလုံးထွက်ပေါ်လာခြင်းက အံ့ဩစရာဖြစ်နေလေသည်၊၊ လင်းရှန်လည်း သူမ ဤစကားလုံးကိုဘယ်လိုတွေးမိသည်ကို မသိရသော်လည်း ၎င်းသည် ရင်းနှီးမှုနှင့် မသက်ဆိုင်သော ခေါင်းမာမှုတစ်ခုဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်၊၊

လင်းရှန်သည် ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်ရင်း ဤပြီးပြည့်စုံသော စစ်နတ်သမီးလေးကို သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ကာ ခိုင်မာလှသော အနမ်းတစ်ခုဖြင့် ရှက်သွေးဖြာမှုများကို ရှာဖွေလိုက်တော့သည်၊၊

လူတိုင်းက ကယ်တင်ရှင်ကို ချီးမွမ်းကြသည်၊၊ လူတိုင်းက ဓားကိုင်ဆောင်သူကို မျှော်လင့်ကြသည်၊၊ လူတိုင်းက သူ့ကို အံ့ဩဖွယ်ရာများ ဖန်တီးပေးရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်၊၊

ချန်ဆီရွှမ်မှလွဲ၍ သူမသည် သူ့၏ အရာအားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားရန်သာ မျှော်လင့်ခဲ့ပြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ထူးခြားသော စိတ်အားထက်သန်မှုများကို အသုံးပြုကာ သူ၏ ဒဏ်ရာများနှင့် မောပန်းနွမ်းနယ်မှုများကို သက်သာစေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်၊၊

ချက်ချင်းပင် ရထားတွဲ ၁၏ အိပ်ခန်းသည် မုန်တိုင်းထန်သော လှိုင်းလုံးများကြားမှ ရွက်လှေတစ်စင်းကဲ့သို့ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်နေခဲ့သည်၊၊

ရက်ပေါင်းရာချီတိုင်အောင် ဖိနှိပ်ထားသော လွမ်းဆွတ်မှုလှိုင်းလုံးများသည် ဤအချိန်တွင် ပြင်းထန်စွာပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်၊၊

ပြင်းထန်သော လှိုင်းလုံးများ ဆူပွက်နေပြီး၊ နှင်းကဲ့အဖြူရောင်လှိုင်းလုံးကြီးများ တလိမ့်လှိမ့်ဖြစ်နေကာ… နတ်ဘုရားမလေးသည် အောင်ပွဲခံသော အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိရန် ဟိန်းဟောက်နေခဲ့တော့သည်၊၊

“အင်း... အား~”

“ကွန်ဒုံးတွေ မရှိတော့ဘူးထင်တယ်” လင်းရှန်က ပြောလိုက်သည်

“ဟမ်... မလိုဘူး” သူမက ပြန်ပြောသည်၊၊

“တကယ် မလိုတာလား” သူက ချွေးတလုံးလုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်၊၊

“မလိုတော့ဘူး” သူမက ပြန်ဖြေသည်၊၊

“ဘာလို့လဲ”

“အကြောင်းပြချက်မရှိဘူး၊၊ မင်းက နှေးလွန်းတယ်၊၊ ကျောင်းသားလင်း”

“အာ... ဆရာမချန်၊၊ မင်း ဘာလို့ ဒီလောက်ကြမ်းတမ်းနေရတာလဲ”

“စကားမများနဲ့တော့၊၊ ရှင် အိမ်စာနှစ်ခုပိုလုပ်ဖို့ အပြစ်ပေးခံရမယ်”

“အခုက နေ့ခင်းဘက်ကြီးလေ”

“အင်း… ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ဘူး”

“ဒါဆိုရင်တော့ ဒီကျောင်းသားက ကြိုးစားရမှာပေါ့”

အခန်းအတွင်း၌ နွေးထွေးမှုများသည် အအေးဒဏ်ကို အရည်ပျော်စေခဲ့ပြီး အနန္တရထား၏ သံမဏိပြတင်းပေါက်များသည် ပြင်ပရှိ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဆောင်းရာသီကို ပိတ်ဆို့ထားကာ နွေးထွေးသော ရွေ့လျားမြို့တော်လေးတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးထားခဲ့လေသည်၊၊