ကွပ်မျက်မိန့် (၁)
Vol. 77 Ch. 1194
ကလန်၊၊
မြူဆိုင်းနေသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် စူးရှထက်မြက်သည့် သတ္တုသံကြီးတစ်ချက်က မြည်ဟည်းသွားသည်။ တောရိုင်းမြေရထားလမ်းပေါ်တွင် ရပ်တန့်ထားသော ကမ္ဘာပျက်ကပ်ရထား၏ တွဲခေါင်း ၆၀ စလုံးသည် ဝူးခနဲ နှိုးလိုက်ကြပြီး သံဘီးလုံးကြီးများမှာ တကျွီကျွီမြည်ကာ လည်ပတ်သွားကြသည်။ အလျားလိုက်သံလိုက်စနစ်သည် ရထားလမ်းပေါ်တွင် မြဲမြံစွာ စွဲမြဲသွားပြီး အပြာရောင်မီးပွားများကို ထွေးထုတ်လိုက်ရာ သတ္တုဆက်ကြောင်းထောင်ပေါင်းများစွာမှ ကျိုးပြတ်မတတ် မြည်ဟည်းသွားခဲ့သည်။ ဤအိပ်မောကျနေသော ယန္တရားနဂါးကြီးသည် လျှပ်စစ်ဓာတ်အား၏ ရိုက်နှက်မှုအောက်တွင် ရှေ့သို့ စတင်ရွေ့လျားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လူ့အဖွဲ့အစည်းအသေးစားလေးများသဖွယ်ရှိနေကြသည့် ရထားတွဲအသီးသီးအတွင်း၌ လူများသည် မြူထုကြီးကို ငေးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာထက်တွင် ရှုပ်ထွေးသောခံစားချက်များရောင်ပြန်ဟပ်နေကြသည်။
ကောင်းကင်ထက်တွင်မူ လွင့်မျောနေသော တိတ်ဆိတ်မြို့တော်သည်လည်း မြူထုထဲတွင် လိုက်ပါရွေ့လျားနေသည်။ လေကြောင်းပျံသန်းမှုအခြေအနေအားလုံးနှင့် လေကြောင်းယာဉ်တန်း၏ စီစဉ်မှုကို သိပ်သည်းလှသော အချက်ပြစနစ်များဖြင့်သာ လုံးဝထိန်းချုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများဖြစ်စေ… သံမဏိအစောင့်တပ်ရင်းမှ စစ်သားများဖြစ်စေ… အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ မှောင်မိုက်နေသော အမှောင်ထုကလွဲ၍ ဘာမှမမြင်ရချေ။
၎င်းမှာ ရေငုပ်သင်္ဘောတစ်စင်းထဲတွင် ရှေ့သို့ ရွေ့လျားနေရသကဲ့သို့ပင်၊၊
တိတ်ဆိတ်မြို့တော်၏ Ai ဗဟိုချက်အတွင်း၌ ရှင်းဂျီက ကြယ်နက်ပန်းပဲဖို၏ အချက်အလက်များကို လျင်မြန်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေသည်။ သူ၏နောက်တွင် ရွှန်းက လက်ကိုင်terminalကို ကိုင်ဆောင်ကာ နံရံကို မှီထားပြီး ခေါင်းပင်မော့မကြည့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆို အဲဒီလော့ဂျစ်အရဆိုရင် ဓားကိုင်ဆောင်သူရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က တောင်ဘက်ကောင်းကင်တံခါးနဲ့ ဘာမှမဆိုင်တော့ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား”
“ရွှန်း… သီအိုရီတွေဆိုတာ လူသားတွေရဲ့ သဘာဝအားနည်းချက်တစ်ခုပဲ။ အဲဒီလိုတွေးနေရင် မင်းက ရပ်တည်ချက်အစွဲအလမ်းထဲမှာ ပိတ်မိသွားလိမ့်မယ်” ရှင်းဂျီက ပြုံးလိုက်သည်။
“ငါ မင်းကို ခဏခဏပြောခဲ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား။ အရာရာကို ဘက်မလိုက်ဘဲ စနစ်တကျကြည့်တတ်ဖို့လိုတယ်။ အရှေ့ဖျားဒေသက ကြီးမြတ်သူတွေရဲ့ ဉာဏ်ပညာဆိုတာ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာပဲ”
“ကောင်းပါပြီ”
ရွှန်းက ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး “ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဘာကိုပြောင်းလဲနိုင်မှာလဲ ရှင်းဂျီ”
“ငါတို့ကတော့ မပြောင်းလဲနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်တော့ ပြောင်းလဲနိုင်တယ်”
“လင်းရှန်လား”
“တစ်ဝက်ပဲ မှန်တယ်”
“ဒီလိုပဟေဠိတွေ တကယ်ပျင်းဖို့ကောင်းတာပဲ”
“စိတ်ရှည်စမ်းပါ ရွှန်း… ငါတို့မှာ အချိန်အများကြီးကျန်တော့တာလည်း မဟုတ်ဘူးလေ”
…
ဂျုံး ဂျုံး ဂျက် ဂျက်၊၊
ရထားကြီးသည် တရွေ့ရွေ့ဖြင့် ရှေ့သို့ ခုတ်မောင်းနေသည်။ အနန္တရထား၏ တွဲ ၁၂ အတွင်း၌ လေထုမှာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။
လင်းရှန်က ချူယန်ကို သူ၏ရင်ခွင်ထဲတွင် ပွေ့ဖက်ထားသည်။ သူသည် လက်လှမ်း၍ ထိုမျက်ရည်စက်ကို သုတ်ပေးလိုက်ပြီး သူမကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်၊၊
“ငါ မင်းကို ယုံပါတယ်”
“ငါက နင့်ကိုယုံစေချင်တာမဟုတ်ဘူး”
ချူယန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်၊၊
“ငါ့ကို အသုံးချစေချင်တာ”
လင်းရှန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်၊၊
“ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ”
ချူယန်၏ မျက်လုံးများက လေးနက်နေပြီး ပြတ်သားလှသည်။
“ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ပြုပြင်မွမ်းမံခံထားရတယ်။ ငါ့ရဲ့ အသိစိတ်ကလည်း အပိုင်းပိုင်းခွဲခြားခံထားရတယ်။ ငါ့ရဲ့ အာရုံခံစားမှုတွေက နင်နဲ့ ထပ်တူကျနေတယ်။ နင်က ငါ့ကို ယုံတယ်လို့ပြောပေမဲ့ အဲဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါကိုယ်တိုင်တောင် ငါက ဘာကိုသိပြီး ဘာကိုမသိဘူးဆိုတာ အတိအကျမသိလို့ပဲ။ ငါကိုယ်တိုင်မထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ ဒီစိတ်ဆန္ဒက ငါ့ကို နာကျင်စေတယ်”
“အာရုဏ်ဦးမြို့တော်မှာ နင်နဲ့ အသိစိတ်ချင်းပေါင်းစပ်သွားတဲ့အချိန်မှပဲ ငါ့ရဲ့စိတ်ခံစားချက်နဲ့ အမှတ်တရတွေက ပြည့်စုံတဲ့ပုံစံကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး ငါ့ကိုယ်ငါသံသယဝင်လာခဲ့တယ်”
သူမသည် လက်လှမ်း၍ လင်းရှန်၏ မျက်နှာကိုပွတ်သပ်လိုက်သည်။
“နင် ဘာကိုသံသယဝင်နေလဲဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နင့်ကို စိတ်ခံစားချက်အစွဲအလမ်းတွေနဲ့ မဆုံးဖြတ်စေချင်ဘူး။ နင့်ကို လုံးဝသမာသမတ်ကျကျ ယုတ္တိဗေဒနည်းလမ်းအတိုင်းပဲ လုပ်စေချင်တယ်”
“လုံးဝယုတ္တိဗေဒနည်းလမ်းအတိုင်း”
“ဟုတ်တယ်”
“ငါ နားမလည်ဘူး”
ချူယန်က လင်းရှန်၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး သူမ၏ အမူအရာက အေးစက်သွားကာ ကုတင်ကြီးဆီသို့ နောက်ဆုတ်သွားပြီး ထိုင်လိုက်သည်။ သူမ၏ သွယ်လျရှည်လျားသော ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်းကားလိုက်ပြီးနောက် လင်းရှန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
“ဟေး”
လင်းရှန်၏ မျက်မှောင်များကြုတ်သွားပြီး “အခုလို အချိန်မျိုးမှာ ငါတို့ တကယ်ပဲ ဒါကိုလုပ်ရမှာလား”
“မျှော်စင်လူသားတွေရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုအကြိုမြင်ကွင်းစက်လုံးထဲမှာ ငါတို့မြင်ခဲ့ရတာကို မှတ်မိလား။ ငါတို့ရဲ့ အာရုံခံစားမှုတွေက ဘာလို့ထပ်တူကျနေရတာလဲ” ချူယန်က ပြောသည်။
“ဘာလဲ… ငါက မင်းကို ဝါးမျိုပစ်ရမှာလား” လင်းရှန်လည်း ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
“မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ အာရုံခံစားချက်ထပ်တူကျမှုကို ဒီအခြေအနေအတိုင်း ထိန်းထားပြီး စိတ်ဝိဉာဉ်စွမ်းအားချင်းချိတ်ဆက်မှုကို အသုံးပြုမယ်။ ငါ့ရဲ့ အမြင်ကနေတစ်ဆင့် နင်က အရာအများကြီးကိုမြင်ရလိမ့်မယ်။ ငါကိုယ်တိုင်တောင်မသိတဲ့ အဖြေအချို့ကိုလည်းမြင်ရနိုင်တယ်။ အဲဒီလိုမဟုတ်ရင်တောင် ငါတို့ အရာတစ်ခုကိုတော့ အတည်ပြုနိုင်လိမ့်မယ်”
“ဘာကိုလဲ”
“ငါ လိမ်မပြောခဲ့ဘူးဆိုတာရယ်။ ငါတို့က ရဲဘော်ရဲဘက်တွေအဖြစ်ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာရယ်ပေါ့” ချူယန်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
လင်းရှန် ခဏမျှတောင့်တင်းသွားသည်။ အခုမြင်ကွင်းက ထူးဆန်းပြီး အတော်လေးကိုးရိုးကားယားဖြစ်နေသည်။ သေချာပြန်တွေးကြည့်တော့ သတင်းအချက်အလက်ချင်းဖလှယ်ရန်အတွက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဝါးမျိုကြသည့် အိန်ဂျယ်များကို သူ သတိရမိသွားသည်။ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ဝါးမျိုလိုက်ပြီးနောက် ထိုကဲ့သို့သော ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှုမျိုးတွင် လိမ်ညာလှည့်ဖြား၍ မရတော့ပေ၊၊
ချူယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ အဝတ်မဲ့နေပြီး စက်ယန္တရားနှင့် လူသားတို့ ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်ထားသည့် အမျိုးသမီးခန္ဓာကိုယ်မှာ တားဆီး၍မရသောဆန္ဒကို လှုံ့ဆော်ပေးနေသည်။
လင်းရှန်က ချူယန်ကို မယုံကြည်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သူမ ပြောခဲ့သလိုပင် ချူယန်၏ စိတ်ဝိဉာဉ်စွမ်းအားက စမ်းသပ်ကွင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဖောင်ဒေးရှင်းက သူမအပေါ် တစ်ခုခုလုပ်ထားခဲ့ရာ သူမကိုယ်တိုင်ပင် နားမလည်နိုင်တော့ဘဲ မိမိကိုယ်ကိုယ်ပင် မယုံကြည်ရဲတော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် လူသားဘက်တော်သားများကို အန္တရာယ်ပြုမည့် ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ် အသုံးချခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဖီးနစ်အဖွဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှ လုံးဝအဆက်အသွယ်ဖြတ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် သူမသည် လင်းရှန်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို သိရှိပြီး နားလည်ပေးနိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူလည်းဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူမကို သူ၏ စိတ်ဝိဉာဉ်ဖော်ဟုခေါ်ဆိုလျှင်လည်း ချဲ့ကားပြောရာမကျချေ။
ဤအခြေအနေမျိုးတွင် လင်းရှန် သူမကို ယုံကြည်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။ သူမထံမှတစ်ဆင့် သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ထူးဆန်းသော ဆက်နွှယ်မှုမှတစ်ဆင့်စတင်မှသာ သူ၏ ယန္တရားစွမ်းအားနှင့် ဖောင်ဒေးရှင်းအပေါ် ဖုံးလွှမ်းနေသော မြူထုကြီးကို သူ ဖောက်ထွက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
“နင် ဘာကိုစောင့်နေတာလဲ”
ချူယန်က သူ့ကို တည်ငြိမ်သော မျက်နှာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ငါတို့တွေ ဒီလောက်အထိ အတူဖြတ်သန်းလာခဲ့ပြီးပြီပဲ။ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ဆန္ဒက အဲလောက်အထိ အရေးကြီးနေသေးလို့လား”
“ငါက လူသားပဲလေ။ ဒါကြောင့် အရေးကြီးတာပေါ့”
လင်းရှန် အံကြိတ်ကာ သူ၏ အဝတ်အစားများကို ချွတ်ပစ်လိုက်ပြီး ချူယန်၏ ရှေ့သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားကာ သူမကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“အချိန်တိုင်း အရေးကြီးတယ်။ မင်းအတွက်လည်း အတူတူပဲ။ မင်းက စက်ရုပ်တစ်ခုမဟုတ်ဘူး”
ချူယန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူမ၏ ပြတ်သားမှုက ယိမ်းယိုင်မသွားခဲ့ပေ။
“ငါက နင့်ကို ရပ်တည်ချက်တူတဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက်တစ်ယောက်၊ အဖော်တစ်ယောက်အနေနဲ့ပဲမြင်တယ်။ အဲဒါကို နင်သိပါတယ်။ နင့်အပေါ် ထားခဲ့တဲ့ ငါ့ရဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေက ယဉ်ကျေးမှုအကြိုမြင်ကွင်းစက်လုံးထဲမှာတင် ဝါးမျိုခံလိုက်ရပြီ... အင့်...”
လင်းရှန်က သူမ၏ ခါးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သိုင်းဖက်လိုက်သည်။ လေးနက်ပြီး စူးစမ်းလိုသော စွမ်းအင်များနှင့်အတူ သူသည် ပြင်းထန်စွာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
“အဲလိုလား။ ဒါဆို မင်း ဘာလို့ထိတ်လန့်နေတာလဲ” လင်းရှန်က ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ချူယန်၏ လက်ချောင်းများသည် အိပ်ရာခင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း တုန်ရီနေခဲ့သည်။ သူမ ခေါင်းမော့ကာ လင်းရှန်၏ အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ကာ ပြန်လည်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“စကားမများနဲ့။ ငါ့ကို မေးခွန်းတွေ စမေးတော့”
သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ ဖျတ်ခနဲလက်သွားပြီး သူမ၏ စိတ်ဝိဉာဉ်စွမ်းအားများက လင်းရှန်နှင့် စတင်ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။
သို့သော် လင်းရှန်၏ တင်ပါးများ စတင်လှုပ်ရှားလာသည်နှင့်အမျှ ဆောင့်ချက်တစ်ခုချင်းစီက ပြင်းထန်သော ခန္ဓာကိုယ်လှုံ့ဆော်မှုများကို ထိုစိတ်ဝိဉာဉ်စွမ်းအားတစ်လျှောက် ပေးပို့လိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးထံသို့ ပြန်လည်ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ချွေးပေါက်တိုင်းပွင့်သွားပြီး အသက်ရှူနေရသကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤအချိန်တွင် လင်းရှန်သည် ချူယန်ကို ဝါးမျိုတော့မည့်အလား ခံစားနေရပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံများက ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။
ချူယန်လည်း ထို့အတူပင် ခံစားနေရသည်။ သူမသည် အောက်နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်ထားပြီး တုန်ရီနေသော လက်မောင်းများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဒါကိုပဲ အာရုံစိုက်မနေနဲ့။ အဖြေတွေကို ရှာရမယ်။ ပြီးတော့ ဒါမျိုးက... နောက်ဆို နင်အလိုရှိတဲ့ ဘယ်အချိန်မဆို ငါ ပေးနိုင်ပါတယ်... အ”
လင်းရှန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားနေသော စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်ကာ ယုတ္တိဗေဒဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ငါတို့ ပထမဆုံးအကြိမ်အသိစိတ်ချင်း ချိတ်ဆက်မိတာကို မင်း မှတ်မိလား”
ချူယန်က မျက်ခုံးကို အနည်းငယ်ပင့်လိုက်သည်၊၊
“ဆွဲငင်အားမှန်ဘီလူး”
“ဟုတ်တယ်”
“အဲဒါက ငါ့ရဲ့ ယန္တရားစွမ်းအားထဲက ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒုတိယမြောက် ပုံတူတစ်ခု ရှိနေတယ်။ အဲဒါကို ငါ ဘယ်တုန်းကမှ နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘူး”
ချူယန်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်တုန်ရီသွားပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒါက မြောက်အမေရိကပေါင်းစည်းတပ်ဦးရဲ့ သိပ္ပံစင်တာမှာ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ တပ်ဆင်ပေးထားတဲ့ အတွင်းပိုင်းပစ်လွှတ်လက်နက်ပဲ။ တစ်ကြိမ်ကို နှစ်ခုအထိ သယ်ဆောင်နိုင်တယ်”
လင်းရှန် သူ၏ သွေးခုန်နှုန်းမြင့်တက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မို့မောက်လှုပ်ရှားနေသော ရင်သားအစုံထံမှ အကြည့်ကို လျင်မြန်စွာ လွှဲလိုက်ပြီး အရှိန်ကို လျှော့ကာ မေးလိုက်သည်။
“မင်းတစ်ခါမှ စူးစမ်းမကြည့်မိဘူးလား။ ဒီသိပ္ပံစင်တာက ဆွဲငင်အားအဆင့်လက်နက်တွေကို ဘယ်လိုထုတ်လုပ်နိုင်ရတာလဲဆိုတာကိုလေ”