အခန်း ၂၀

အခန်း (၂၀) - ရပြီ

ရှေ့တစ်ခေါက်က လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင် သေချင်ယောင်ဆောင်ခဲ့သည်ကို မြင်ဖူးထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ရှဟုန်လည်း သဘာဝအတိုင်း ပေါ့ဆမနေခဲ့ပေ။

သေချင်ယောင်ဆောင်ခြင်းသည် လွယ်ကူသော အရာတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

ယခင်ဘဝတွင်ပင် သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် သေချင်ယောင်ဆောင်နိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ခက်ခဲသည်။

မျက်လုံးမှိတ်၍ မြေကြီးပေါ် လှဲနေခြင်းကို သေချင်ယောင်ဆောင်သည်ဟု မခေါ်နိုင်ပေ။ ထိုသည်မှာ သရုပ်ဆောင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

တကယ့် သေချင်ယောင်ဆောင်ခြင်းတွင် ယေဘုယျအားဖြင့် အဆင့် ၃ ဆင့် ရှိသည်။

ပထမအဆင့်မှာ အသက်ရှူခြင်းကို ရပ်တန့်ထားနိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း လုံးဝ မလှုပ်ရှားရပေ။ ဤသည်မှာ အခြေခံအကျဆုံး အချက်ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအဆင့်မှာ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ လူတစ်ယောက်သည် မလှုပ်မယှက် ရှိနေသော်လည်း သွေးကြောများနှင့် သွေးခုန်နှုန်းကတော့ လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပါက နှလုံးခုန်ခြင်းကို ရပ်တန့်စေနိုင်သည်၊ အစာအိမ်နှင့် အူများ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်စေနိုင်သည်၊ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးခုန်နှုန်းကိုလည်း ခေတ္တရပ်ဆိုင်းထားနိုင်သည်။

နောက်ဆုံးအဆင့်မှာ အသက်ကို ထိန်းသိမ်းခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှ အသက်ထိန်းသိမ်းခြင်းဆိုသည်မှာ အသက်မရှူခြင်းကို မဆိုလိုဘဲ မည်သည့် အသက်ငွေ့ကိုမျှ အပြင်သို့ မထွက်စေခြင်းကို ဆိုလိုပေသည်။

သာမန်သက်ရှိများ သေဆုံးသွားပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ ပုပ်သိုးလာကာ အလွန်ဆိုးရွားသော အနံ့တစ်မျိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရာကို အလောင်းအငွေ့ဟု ခေါ်ကြသည်။

သေချင်ယောင်ဆောင်နေစဉ် အလောင်းအငွေ့ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ရန်မှာ သဘာဝအရ မဖြစ်နိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ မိမိ၏ သက်ရှိအနံ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီး ရန်သူကို အထင်မှားစေရန်တော့ လုပ်နိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ရှဟုန်သည် လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်ကို အနီးကပ် မလေ့လာဖူးသော်လည်း အရိုးဆူးနှင်းဝံပုလွေ၏ ကောက်ကျစ်မှုနှင့် သတိကြီးမှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ့ကိုပင် လှည့်စားနိုင်ခဲ့သည်ဆိုလျှင် လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်သည် ရေခဲသားရဲတစ်မျိုးအနေဖြင့် သေချင်ယောင်ဆောင်ရာတွင် ထူးခြားသော ပါရမီရှိမည်မှာ သေချာသည်။

ယခင်တစ်ခေါက်က တာရှီစခန်းမှ လူများသည်လည်း အလွန်သတိထားခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပေလော....

သစ်ခုတ်သမားအဆင့် လူသားများသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရေးအတွက် အမြဲ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြသူများ ဖြစ်သည်။ သာမန် သေချင်ယောင်ဆောင်နည်းများဖြင့်သာ လှည့်စားနိုင်မည်ဆိုလျှင် သူတို့သည် အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် သေဆုံးပြီးသား ဖြစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ရှဟုန် ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်သည် အမှန်တကယ် သေချင်ယောင်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

အရိုးဆူးနှင်းဝံပုလွေက ကိုက်ထားသော ပါးစပ်ကို အနည်းငယ် ဖြေလျှော့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသော လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်၏ မျက်လုံး ၂ လုံးသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ နှာခေါင်းမှ ပြင်းထန်စွာ အသက်မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာထားမှာလည်း ပို၍ပင် ကြမ်းကြုတ်လာလေသည်။

၎င်း၏ ဘယ်ဘက်နောက်ခြေထောက်မှာ အရိုးသာ ကျန်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း ထိုခြေထောက်ကို အားပြု၍ ကိုယ်ကို လှန်လိုက်ကာ ပြိုကျလာသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် အရိုးဆူးနှင်းဝံပုလွေဆီသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

မိမိ လှည့်စားခံလိုက်ရကြောင်း အရိုးဆူးနှင်းဝံပုလွေက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး အလိုလို ပါးစပ်ဖွင့်ကာ ထပ်မံကိုက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်က ထိုအခွင့်အရေးကို လုံးဝ မပေးခဲ့ပေ။

နှင်းမွေးကောင်သည် ကျောဘက်ကို လှည့်ကာ အရိုးဆူးနှင်းဝံပုလွေပေါ်သို့ အားပြင်းစွာ ဖိချလိုက်သည်။ လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်၏ ကျောတစ်ခုလုံးမှာ ဆူးချွန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ပါးစပ်ဟထားသော အရိုးဆူးနှင်းဝံပုလွေ၏ အဆုံးသတ်မှာ မည်သို့ ဖြစ်မည်ကို စဉ်းစားကြည့်ရုံနှင့် သိနိုင်သည်။

ဆူးချွန်အများအပြားသည် ဝံပုလွေ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး မည်မျှနက်သည်ကိုပင် မသိနိုင်ပေ။

အရိုးဆူးနှင်းဝံပုလွေသည် နာကျင်စွာ အူလိုက်ပြီး ပါးစပ်မှ အစိမ်းရင့်ရောင် သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျလာသည်။

အရိုးဆူးနှင်းဝံပုလွေသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို လိမ်ကျစ်ရင်း လွတ်မြောက်ရန် အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေသော်လည်း လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်က ဝံပုလွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်လိမ်သည့်ဘက်သို့သာ ဆက်တိုက် ဖိထားပြီး မည်သည့် အခွင့်အရေးကိုမျှ မပေးခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် အရိုးဆူးနှင်းဝံပုလွေ၏ ခေါင်းမှာ အမြီးဘက်သို့ပင် လိမ်ကျစ်သွားသည်အထိ ဖြစ်သွားသည်။

ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာရှိခြင်းတွင် အားသာချက်များ သေချာပေါက် ရှိသည်။

သို့သော် အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်ရသော တိုက်ပွဲများတွင် မည်သည့် အချက်ကမဆို အနိုင်အရှုံးကို အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သော သော့ချက် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ကြီးမားမှုကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ဖြင့်ပင် အရိုးဆူးနှင်းဝံပုလွေကို ဖိထားနိုင်ခဲ့သည်။

အရိုးဆူးနှင်းဝံပုလွေ၏ ခေါင်းသည် အမြီးဘက်သို့ လိမ်ကျစ်သွားသည့်အချိန်တွင်သာ သူ့အတွက် အသက်ရှူခွင့် အနည်းငယ် ရလာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အရိုးဆူးနှင်းဝံပုလွေသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်၊ ဘယ်ဘက်နောက်ခြေထောက် ပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော နေရာအနီးရှိ အမြီးအရင်းကို အားပြင်းစွာ ကိုက်ချလိုက်သည်။

ထိုကိုက်ချက်ကြောင့် လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်၏ ခွန်အားများ ချက်ချင်း ပြိုလဲသွားသည်။

အရိုးဆူးနှင်းဝံပုလွေသည် သူ၏ ကိုယ်အောက်မှ အလျင်အမြန် ရုန်းထွက်လိုက်ပြီးနောက် အရှိန်ပြင်းစွာ ခုန်ထွက်ကာ တောနက်အတွင်းသို့ မရပ်မနား ပြေးဝင်သွားသည်။

နောက်ကိုပင် တစ်ချက်မျှ လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။

ဤတိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆုံးအနိုင်ရသူမှာ အရွယ်ရောက်ပြီးသား လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင် ဖြစ်သည်။

ယခင်တစ်ခေါက်က အနိုင်ရခဲ့သူမှာ အရိုးဆူးနှင်းဝံပုလွေ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ယခုတစ်ခေါက်တွင်တော့ လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်က အောင်ပွဲခံနိုင်ခဲ့သည်။

အဆင့်နိမ့် ရေခဲသားရဲများအနေနှင့် လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်နှင့် အရိုးဆူးနှင်းဝံပုလွေတို့၏ အင်အားကွာခြားမှုမှာ မကြီးမားလှဘဲ တိုက်ခိုက်သည့် ပုံစံသာ ကွာခြားကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်သည် ကိုယ်ခန္ဓာ ကြီးမားပြီး ဝင်တိုက်အား ပြင်းထန်သည့်အပြင် သေချင်ယောင်ဆောင်ရာတွင်လည်း အလွန်ကျွမ်းကျင်လေသည်။

အရိုးဆူးနှင်းဝံပုလွေကတော့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို အကျိုးရှိရှိ အသုံးချတတ်သည်... အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို နှစ်သက်သည်… သွက်လက်မြန်ဆန်ပြီး အရေးအကြီးဆုံးမှာ မနိုင်နိုင်တော့ကြောင်း သိသည်နှင့် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးတတ်သေးသည်။

ရှဟုန်လည်း အရိုးဆူးနှင်းဝံပုလွေ တောနက်ထဲသို့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ စောင့်ကြည့်နေပြီးမှ မျက်လုံးကို မီးရှူးငယ်ဘက်သို့ ခြေဆွံ့၍ လျှောက်သွားနေသော လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်ဆီသို့ လွှဲလိုက်လေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် တွေဝေမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း ထိုတွေဝေမှုသည် ခဏတာမျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ရှဟုန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြန်တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး သစ်ပင် ၂ ပင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ယွမ်ချန်နှင့် ရှချွမ်ကို ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒီ သစ်ပင် ၂ ပင်ကို တွေ့လား... ငါ လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်နဲ့ စတိုက်တာနဲ့ မင်းတို့ ၂ ယောက် တစ်ယောက်တစ်ပင် တက်နေပေး... ငါ မခေါ်မချင်း လုံးဝ မလှုပ်နဲ့...”

ရှဟုန်သည် မှာကြားပြီးသည်နှင့် နှင်းထဲမှ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ ခါးမှ ကျောက်ပုဆိန်ကို ဆွဲထုတ်ကာ လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်ဆီသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်သွားသည်။

သူ အမြန်ဆုံး လှုပ်ရှားရပေမည်။ လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်သည် မီးရှူးငယ်ဆီသို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ထိုမီးရှူးငယ်သည် ၎င်း၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးရုံသာမက ပို၍ပင် အင်အားကြီးလာစေနိုင်သည်။

ဆောင်းရာသီ နှင်းတောအတွင်းတွင် အနံ့အသက်များသည် ပြန့်နှံ့ရန် မလွယ်ကူပေ။

လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေသော ထိုတောအုပ်အတွင်း၌ အသံသည်သာ သက်ရှိအားလုံးအတွက် ရန်သူနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံခံနိုင်သည့် အရေးအကြီးဆုံး နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။

ရှဟုန်သည် လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်နှင့် ၅၀ မီတာခန့် ဝေးကွာနေသော်လည်း စကားစပြောလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်ပင် နှင်းမွေးကောင်က သူ့ကို သတိထားမိသွားသည်။

သို့သော် နှင်းမွေးကောင်၏ ဗီဇအရ အဝေးမှ ပိုးကောင်လေးကဲ့သို့ သတ္တဝါသည် ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိဟု ထင်မှတ်ထားပုံရပြီး မီးရှူးငယ်ဆီသို့သာ ဆက်လျှောက်သွားနေသည်။

ကံမကောင်းသည်မှာ သူ၏ ဘယ်ဘက်နောက်ခြေထောက် ဒဏ်ရာက အလွန်ပြင်းထန်နေသဖြင့် လှုပ်ရှားနှုန်းမှာ များစွာ နှေးကွေးနေသည်။

နှေးလွန်းသဖြင့် ရှဟုန်သည် လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်၏ နောက်ကျောအထိ ရောက်လာပြီးမှသာ နှင်းမွေးကောင်က အန္တရာယ်ကို သဘောပေါက်ကာ ခေါင်းလှည့်၍ သူ့ကို ကြမ်းကြုတ်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ရှဟုန်အတွက် ရေခဲသားရဲနှင့် ပထမဆုံး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရခြင်း ဖြစ်ပြီး အရွယ်ရောက်ပြီးသား လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်နှင့် ဖြစ်သည်။

လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်သည် အသက်ရှင်သန်ရေး တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ပြီး ခွန်အားများစွာ ကုန်ခန်းနေကြောင်း သိထားသော်လည်း ရှဟုန်၏ စိတ်ထဲတွင် တင်းမာမှု အနည်းငယ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“စိတ်တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ထား... စိတ်တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ထား...”

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက သားရဲတစ်ကောင်ပဲ...”

ရှဟုန်သည် အသက်ပြင်းပြင်း အကြိမ်အနည်းငယ် ရှူသွင်းရှူထုတ်လုပ်ကာ စိတ်ကို ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်၏ မျက်လုံးများကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

ပိုးကောင်လေးတစ်ကောင်က သူ့မျက်လုံးကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်ရဲသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်သည် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။

မျက်လုံးများ နီရဲလာကာ ရှဟုန်ဆီသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ခုန်အုပ်ဝင်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဘယ်ဘက်နောက်ခြေထောက် ဒဏ်ရာက အလွန်ပြင်းထန်နေသဖြင့် ၎င်း၏ အရှိန်မှာ များစွာ နှေးကွေးနေလေသည်။

ရှဟုန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် စူးရှသွားကာ ပြေးဝင်လာသော လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်ကို မရှောင်ဘဲ ကျောက်ပုဆိန်ကို ပါးစပ်ထဲတွင် ကိုက်ထားလိုက်ကာ လက် ၂ ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်၏ အစွယ်ရှည် ၂ ချောင်းကို တိကျစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်သည် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကြောင့် အားအင်များစွာ ကျဆင်းနေသော်လည်း ရုတ်တရက် တိုက်မိသည့် အရှိန်က ရှဟုန်ကို ၅ မီတာ၊ ၆ မီတာခန့် နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။

ဒုန်း...

သူသာ ကိုယ်ကို အတင်းလှည့်၍ နောက်ရှိ သစ်ပင်ကြီးကို အားပြုကာ အရှိန်ကို မဖြိုချနိုင်ခဲ့လျှင် နောက်ထပ် အတော်ဝေးဝေးအထိ တွန်းထုတ်ခံရပြီးသား ဖြစ်နေမည်။

“ပေါင် ၆,၄၀၀ လောက်အထိ ကျသွားတဲ့ အင်အားတောင် ဒီလောက် ကြောက်ဖို့ကောင်းသေးတယ်... အင်အားအပြည့်အဝ ရှိနေတဲ့ အရွယ်ရောက် လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်ရဲ့ ဝင်တိုက်အားက ပေါင် ၁၀,၀၀၀ ထက်တောင် ကျော်နိုင်တယ်... မြေတူးသမားအဆင့် ရောက်မှပဲ ဒါတွေကို အမဲလိုက်နိုင်တာ မဆန်းတော့ဘူး..."

ရှဟုန် နောက်ဆုတ်သွားသော်လည်း သူ၏ လက် ၂ ဖက်က လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်၏ အစွယ်များကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်က ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သွေးများစွန်းထင်းနေသော ပါးစပ်ကြီးကို ရှဟုန်ဘက်သို့ ဟလိုက်တော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သည်နှင့် ရှဟုန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ညာလက်ကို ချက်ချင်း လွှတ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲတွင် ကိုက်ထားသော ကျောက်ပုဆိန်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင် ခေါင်းဝှေ့သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဘယ်ဘက်သို့ အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လိုက်လေသည်။

ဖောက်...

၅ မီတာမှ ၆ မီတာအထိ ရှည်လျားပြီး ရေခဲချွန်ကြီးကဲ့သို့ စူးရှသော လျှာကြီးသည် လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်၏ ပါးစပ်ထဲမှ အရှိန်ပြင်းစွာ ထွက်လာတော့သည်။

ရှဟုန်သည် အချိန်မီ ကိုယ်စောင်းရှောင်လိုက်သဖြင့် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် လျှာကြီးသည် သူ့နောက်ရှိ သစ်ပင်ကြီးကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားသည်။

သို့သော် ထိုအရာက မပြီးသေးပေ။

ပစ်မှတ်လွဲသွားသည်နှင့် လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်၏ လျှာကြီးသည် ရုတ်တရက် ပျော့ခွေသွားကာ သစ်ပင်ကို ထိုးဖောက်ထားသော အပိုင်းမှာလည်း ချက်ချင်း ပျော့ကျသွားပြီး ရှဟုန်၏ လည်ပင်းဆီသို့ လိပ်ပတ်လာသည်။

ယခင်က တာရှီစခန်းမှ လူတစ်ယောက်သည် လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်၏ လျှာဖြင့် လည်ပင်းအပတ်ခံရပြီး ခေါင်းပြတ်ထွက်သွားသည့် မြင်ကွင်းကို ရှဟုန်က ယနေ့တိုင် မမေ့သေးပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုသားရဲကို အောင်မြင်ခွင့် လုံးဝ မပေးနိုင်ပေ။

အမှန်တကယ်တော့ ကျောက်ပုဆိန်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး လျှာကို ရှောင်လိုက်သည့် အချိန်ကတည်းက ရှဟုန်သည် တန်ပြန်လှုပ်ရှားရန် အသင့်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်၏ လျှာသည် သစ်ပင်ကို ထိုးဖောက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရှဟုန်သည် ဘယ်လက်ကိုပါ လွှတ်လိုက်သည်။

ကျောက်ပုဆိန်ကို လက် ၂ ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ပြီး သစ်ပင်ကို ခြေထောက်ဖြင့် အားကုန် ကန်လိုက်ရာ ကိုယ်ခန္ဓာသည် မြင့်မားစွာ လွင့်တက်သွားပြီး လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်၏ လျှာကို အားကုန် ခုတ်ချလိုက်သည်။

ချပ်...

တာရှီစခန်း၏ မြှားများနှင့် ဓားကြီးတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကျောက်ပုဆိန်၏ ထက်မြက်မှုမှာ များစွာ နိမ့်ကျနေသည်။

သို့သော် ဘယ်နေရာကို ခုတ်သည်ဆိုသည့်အပေါ် မူတည်သည်။ လျှာသည် သက်ရှိတိုင်း၏ အားအနည်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်လည်း ခြွင်းချက် မဟုတ်ပေ။

လျှာပြတ်သွားပြီးနောက် လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင် ထုတ်လိုက်သော နာကျင်စွာ ဟိန်းဟောက်သံက ထိုအချက်ကို အကောင်းဆုံး သက်သေပြနေသည်။

ရန်သူ အားနည်းနေချိန်တွင် အခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်ရမည်။

လျှာပြတ်သွားသဖြင့် သစ်ပင်နောက်ဘက်ရှိ လျှာအစိတ်အပိုင်းသည်လည်း အလိုလို အသုံးမဝင်တော့ပေ။

စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် ရှဟုန်သည် ပါးစပ်ဟထားသော နှင်းမွေးကောင်ကို ကျောက်ပုဆိန်ဖြင့် အဆက်မပြတ် အားကုန် ခုတ်ချတော့သည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ နောက်ဆုတ်နေရသည်။ သို့သော် ခြေထောက်ဒဏ်ရာများကြောင့် နောက်ဆုတ်ရာတွင် နှေးကွေးပြီး ယိမ်းထိုးယိုင်နဲ့နေလေသည်။

၎င်းသည် ဗီဇအတိုင်းသာ ဘယ်ယိမ်းညာယိမ်း လှုပ်ရှားနေတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှဟုန်သည် သစ်ပင်ပေါ်သို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဆင်းလာကြ... သူ့ညာဘက် နောက်ခြေထောက်ကို အားကုန် ခုတ်ကြ... မြန်မြန်...”

အရိပ် ၂ ရိပ်သည် သစ်ပင်ပေါ်မှ တစ်ပြိုင်နက် ခုန်ဆင်းလာပြီး လျှာအရှည်နှင်းမွေးကောင်၏ နောက်ဘက်သို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။

ကျောက်ပုဆိန်၏ အေးစက်သော အလင်းရောင်သည် အားကုန် အော်ဟစ်တိုက်ခိုက်နေသည့် ရှဟုန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် လက်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ရပြီ....