အခန်း ၂၂၀

အခန်း (၂၂၀) - သင်္ချိုင်းမင်းသား (၃)

"ထျန်းကျီးတောင်ကြားရဲ့အင်းကွက်က ဆန်းကြယ်လှတယ်... ဒီအဆောက်အအုံတွေက အင်းကွက်တစ်ခုစီနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာမလို့ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ကြ..."

အသားစားဘုန်းကြီးက ရှေ့သို့ရောက်ရှိလာပြီး အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ဝမ်ဖူစန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အသားစားဘုန်းကြီး၏ကျောပြင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ဤလူရောက်ရှိလာခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်လွန်းပြီး ထူးဆန်းလွန်းသည်ဟု သူခံစားနေရပေသည်။

အသားစားဘုန်းကြီး၏လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလျင်စလိုဖြစ်နေသကဲ့သို့ ရှိချေသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်၌ အသေးစိတ်စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် လူစုနှင့်အတူ လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါသွားလေ‌တော့သည်။

ဤရဟန်းအိုမှာ အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှပြီး ဤနေရာရှိအင်းကွက်များမှာ ယခင်လမ်းကြောင်းဆယ့်သုံးခုထက် ပိုမိုရှုပ်ထွေးလှပေသည်။

သို့သော် မဟုတ်ရဟန်းသည် မိမိ၏အိမ်နောက်ဖေးဥယျာဉ်အတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေသကဲ့သို့ အေးအေးလူလူပင် လျင်မြန်စွာလမ်းပြကာ ထောင်ချောက်များကိုရှောင်ကွင်းပြီး အင်းကွက်ကြီးကို ဖြတ်ကျော်သွားချေသည်။

တစ်ခဏအတွင်း၌ သူတို့သည် မျှော်စင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကြချေသည်။

အစောပိုင်းက ဝင်ရောက်သွားသောသူများမှာမူ... တောင်ကြားအတွင်းရှိ အင်းကွက်ထဲ၌ ပိတ်မိနေကြဆဲဖြစ်ပြီး အချို့မှာ ထောင်ချောက်များကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိနေကြချေပြီ။

ထို့ကြောင့် သူတို့က အရင်ဝင်သွားသော်လည်း ဝမ်ဖူစန်းတို့အုပ်စုကသာ မျှော်စင်ဆီသို့ အရင်ဆုံးရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မျှော်စင်အတွင်းမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

အချို့မှာ သွေးအိုင်ထဲ၌သေဆုံးနေကြပြီး အချို့မှာမူ တောင့်တင်းနေကြချေသည်။

လူအများမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး ဝမ်ဖူစန်းနှင့်မဟုတ်ရဟန်း ပြောခဲ့သောစကားများမှာ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားကြချေပြီ။

သို့သော် ထပ်မံစဉ်းစားရန် အချိန်မရမီမှာပင် ရှီယဲ၏အမိန့်အရ ချုံခိုတိုက်ခိုက်နေသော ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းတပည့်များက ချက်ချင်းပြေးထွက်လာကြချေသည်။

တိုက်ပွဲမှာ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း စတင်သွားပြီး ပြင်ဆင်ရန်အချိန်မရလိုက်ပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝမ်ဖူစန်းသည် ကြိုတင်သတိရှိနေသဖြင့် ကောင်းကင်ကြယ်တာရာကာကွယ်ရေးကျင့်စဉ်ကို ချက်ချင်းထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကိုးလွှာကြယ်တာရာလက်ညှိုးသိုင်းဖြင့် လက်ညှိုးတစ်ချက်ညွှန်လိုက်ရာ အလောင်းသုံးလောင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားချေသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်း၌ အခြားသူများကလည်း ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းတပည့်များနှင့် စတင်တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် သိုင်းလောကသားများစွာ ရှိနေသော်လည်း ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းတပည့်များ၏ သိုင်းပညာမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပြီး သွေးပျော်နတ်လက်ဝါးသိုင်း သို့မဟုတ် အခြားမိစ္ဆာကျင့်စဉ်များကို အသုံးပြုကြသဖြင့် တစ်ခဏအတွင်း၌ပင် တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပြင်းထန်ဆိုးရွားသွားချေသည်။

တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း ဝမ်ဖူစန်း၏နားရွက်များက လှုပ်ခါသွားပြီး ရုတ်တရက်မော့ကြည့်လိုက်ရာ ပထမထပ်အတွင်းပိုင်းရှိ ပြခန်းစင်မြင့်တစ်ခုမှာ ဘေးဘက်သို့ရွေ့လျားသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

သို့သော် သူသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာမည့်သူများကို ဂရုမပြုမိပေ။

၎င်းအစား ပြခန်းစင်နောက်ကွယ်ရှိ ပြတင်းပေါက်ဆီသို့သာ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

ထိုနေရာတွင် လူတစ်ဦးရပ်နေချေသည်။

သူသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကိုကိုင်ဆောင်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်၌ တစ်စုံတစ်ရာကို ဆုပ်ကိုင်ထားချေသည်။

အပြာရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ထိုသူကား ချူချင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဝမ်ဖူစန်းသည် မှင်တက်သွားပြီး တွေးလိုက်မိ၏။

'သူက ဘာလို့လူသတ်သမားလို ဖြစ်နေရတာလဲ...'

ထိုအချိန်၌ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းအတွင်းမှ လူလေးဦးထွက်ပေါ်လာချေသည်။

ချူချင်းသည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အဖြူရောင်ဆေးမှုန့်များကို ချက်ချင်းပက်ဖျန်းလိုက်ချေသည်။

ထို့နောက် ဓားသွားကိုဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ရှေ့ဆုံးမှဦးဆောင်လာသော မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် မီးခိုးရောင်ဝတ်လူဆီသို့ တိုက်ရိုက်တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်လေတော့သည်။

ချူချင်းသည် သူ၏အနေအထားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သဘောပေါက်ထား၏။ သူ၏သိုင်းပညာ မည်မျှပင်မြင့်မားနေပါစေ အဆုံးတွင် လူသတ်သမားတစ်ဦး၏ စိတ်သဘောထားဖြင့်သာ ဆက်လက်လှုပ်ရှားနေဆဲပင်။

ကြေးပြားတစ်ပြားအတွက် ယင်ဖုန်း‌တောင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်တက်ကာ သတ်ဖြတ်နိုင်ပေသည်။

မိမိသည် ငွေယူပြီးလူသတ်ပေးသူဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းကိုအသိပေးခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် အင်အားကွာဟချက် အလွန်ကြီးမားသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး သူသည် ဤကိစ္စကို အလွယ်ကူဆုံးနည်းလမ်းဖြင့် အဆုံးသတ်နိုင်စွမ်းရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။

မိမိ၏အားသာချက်များကို တိုးမြှင့်ရန် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ပြုလုပ်နေရန် မလိုအပ်ချေ။

သို့သော် ထျန်းကျီးတောင်ကြားရှိ အခြေအနေကမူ ကွာခြားလေသည်။

ယခင်က ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ သိုင်းပညာရှင်ဆိုသူများကို ယခုပြန်ကြည့်လျှင် သာမန်မျှသာ ဖြစ်နေပေသည်။

လော့ယွီခန်းမဆောင်မှ မြေးအဘိုးနှစ်ယောက်တွင် တစ်ယောက်က အမုန်းမိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကိုတတ်မြောက်ပြီး အခြားတစ်ယောက်ကမူ သွေးပျော်နတ်လက်ဝါးတစ်ကွက်ကိုသာ သင်ယူထားခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ထျန်းကျီးတောင်ကြားကို ကြည့်လိုက်လျှင် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ မည်သည့်တပည့်မဆို သွေးပျော်နတ်လက်ဝါးကို အသုံးပြုနိုင်ကြသည်။

ဝိညာဉ်ဖမ်းအစောင့်ရှီယဲ၏ ယူမင်ဝမ်ရှန်းကျင့်စဉ်သည်လည်း ကိုင်တွယ်ရန် မလွယ်ကူချေ။

လျှို့ဝှက်နက်နဲသော သင်္ချိုင်းမင်းသားအတွက်မူ ပို၍ပင်ပြောစရာမလိုတော့ပေ။

ဤကဲ့သို့သောအခြေအနေမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြေးဝင်ကာ အော်ဟစ်တိုက်ခိုက်နေမည်ဆိုလျှင် သူရဲကောင်းဆန်မှုမဟုတ်ဘဲ မိုက်မဲခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ရှီယဲ၏အကြည့်ကို ရှောင်လွှဲပြီးနောက် ချူချင်းသည် ထျန်းကျီးမျှော်စင်ပတ်ဝန်းကျင်၌ တိတ်တဆိတ် လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့သည်။

ရှီယဲလျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းထဲ ဝင်သွားသည်ကိုမြင်သောအခါ ဤနေရာမှအခြေအနေများကို အစီရင်ခံရန် သင်္ချိုင်းမင်းသားထံ သွားခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူခန့်မှန်းလိုက်၏။

ထိုအချိန်က ချူချင်းတွင် ရွေးချယ်စရာနှစ်ခုရှိသည်။ တစ်ခုမှာ နောက်မှလိုက်သွားပြီး ရှီယဲနှင့်သင်္ချိုင်းမင်းသားကို တစ်ဦးချင်းယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရန် ဖြစ်၏။

နောက်တစ်ခုကမူ အချိန်အခါကောင်းကို စောင့်ဆိုင်းကာ သူတို့ထွက်လာချိန်တွင် ပြီးပြည့်စုံသောလုပ်ကြံမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးရန်ပင် ဖြစ်သည်။

လူသတ်သမားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဒုတိယနည်းလမ်းကိုသာ သဘာဝကျကျရွေးချယ်ခဲ့သည်။

မည်သည့်အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို လူသတ်သမားတစ်ဦးသည် မိမိနှင့်စိမ်းသက်သော ပတ်ဝန်းကျင်၌ ပစ်မှတ်များကို သွားရောက်ရင်ဆိုင်ရန် မသင့်လျော်ပေ။

လုပ်ကြံမှုအောင်မြင်နိုင်စွမ်း ပိုမိုမြင့်မားလာစေရန် ချူချင်းသည် ယခင်မြို့ငယ်လေးမှ ရှာဖွေရရှိခဲ့သော အဖြူရောင်အမှုန့်များကိုပင် အသုံးပြုခဲ့လေသည်။

အရင်းအမြစ်များကို အသုံးချကာ မိမိ၏အားသာချက်များကို မြှင့်တင်ခြင်းကလည်း သဘာဝကျသောကိစ္စပင်။

ချူချင်းသေချာမသိနိုင်သော တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ ဤနေရာတွင် ဒုတိယထွက်ပေါက်ရှိမရှိပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒုတိယထွက်ပေါက်မရှိနိုင်ဟု သူခန့်မှန်းထား၏။

ရှီယဲသည် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် သွေးနှင့်လူ့အသက်များကို အသုံးပြု၍ လမ်းရှင်းခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ အခြားရွေးချယ်စရာများသာ ရှိနေပါက သူသည် ဤမျှအစွန်းရောက်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုမည်မဟုတ်ချေ။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူစောင့်မျှော်နေသောအခိုက်အတန့် ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။

ဦးစွာအဖြူရောင်အမှုန့်များကို ကြဲပက်လိုက်ပြီးနောက် ဆယ့်ခြောက်လမ်းစဉ် မိစ္ဆာနှင်ဓားသိုင်းကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

ညနေပိုင်းက လျန့်ပေချန်းနှင့်တိုက်ပွဲတွင် ချူချင်းသည် သူ၏ ခုနစ်ချက်ပြတ် ခုနစ်လှည့် ခုနစ်ထွေဒဏ်ရာဓားသိုင်း၏ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို လက်ဆောင်အဖြစ်ရရှိခဲ့ပြီး ယင်းကို ချူချင်း၏ဓားသိုင်းထဲသို့ သဘာဝကျကျ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ချူချင်းတတ်မြောက်ထားသည်များက အလွန်စုံလင်ရှုပ်ထွေးလှပေသည်။

ခုနစ်ချက်ပြတ် ခုနစ်လှည့် ခုနစ်ထွေဒဏ်ရာဓားသိုင်းမှ 'ခုနစ်ထွေဒဏ်ရာ'ဆိုသည်မှာ စွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်သည့် မတူညီသောနည်းလမ်းခုနစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

ချူချင်းကိုယ်တိုင် အသုံးပြုရာတွင်မူ ထိုစွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်သည့် နည်းလမ်းခုနစ်မျိုးကို သဘာဝကျကျ ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။

၎င်းတွင် ဓားမြှောင်၏အမြန်နှုန်း၊ သွေးဓား၏ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှုနှင့် ရွှေကျီးကန်း၏အံ့မခန်းစွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်ပါဝင်နေ၏။

ထိုသုံးမျိုးသည် ခုနစ်ထွေဒဏ်ရာထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ခုနစ်ထွေဒဏ်ရာမှတစ်ဆင့် ခုနစ်လှည့်ကိုအသုံးပြုကာ ခုနစ်ချက်ပြတ်အဖြစ် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဤဓားကွက်ကို ထုတ်လိုက်သည်နှင့် ဓားသည် လေဟာနယ်ကိုဖြတ်သန်းကာ အဆက်မပြတ်ပြောင်းလဲသွားပြီး ဓားအလင်းတန်းက မရေမတွက်နိုင်သော နောက်ဆက်တွဲပုံရိပ်ယောင်များကို ဖန်တီးပေးလေသည်။

၎င်း၏ အမြန်နှုန်း၊ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှုနှင့် အံ့မခန်းပြောင်းလဲမှုတို့သည် လက်လှမ်းမီနိုင်သော အရာများမဟုတ်ပေ။

ဤတိုက်ကွက်၏အမြန်နှုန်းကို ခုခံနိုင်သူသည် ဓားအဟုန်၏ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှုကို တားဆီးရန်ခက်ခဲလိမ့်မည်။

ဤတိုက်ကွက်၏ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှုကို ကာကွယ်နိုင်သူသည် ဓားအဟုန်၏သိမ်မွေ့နက်နဲမှုကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

အဖြူရောင်အမှုန့်များ ပြန့်ကျဲသွားပြီး ဤဓားကွက်ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော မီးခိုးရောင်ဝတ်လူက ချက်ချင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း တုံ့ပြန်ရန်အချိန်မရလိုက်ခင်မှာပင် ရွှပ်ဟူသောအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ခေါင်းတစ်လုံးက ချက်ချင်းလိမ့်ကျသွား၏။

'သေသွားပြီလား... ဒီလောက်ရိုးရှင်းတာလား...'

ချူချင်းသည် သူ၏မျက်နှာဖုံးပေါ်ရှိ သင်္ချိုင်းဟူသောစာလုံးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။