← Chapters

အခန်း ၁၉၉

Vol. 20 Ch. 199

အခန်း ၁၉၉

Vol. 20 Ch. 199

199 01

အပိုင်း (၁၉၉) နန်ကျဲ့ မက်ဆေ့ကို ဖျက်လိုက်သော အချိန်က အရမ်းကို နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ချီယန် [?]

အမေး သင်္ကေတ ပေါ်လာသော အခိုက်အတန့်တွင် နန်ကျဲ့သည် ဆိုဖာပေါ်မှ ခုန်တက်သွားသည်။

[ကိုယ့်လက် ချော်သွားလို့ပါ။ အောက်ခြေကို မှားနှိပ်မိသွားလို့]

သူက အေးဆေးဟန် ဆောင်လိုက်သည်။

[အို]

ချီယန်က တစ်ခုခုကို ပြောချင်သော်လည်း တုံ့ဆိုင်းနေသည်။

နန်ကျဲ့က ၎င်းကို ခွင့်မပြုချင်ပေ။ သေတဲ့အထိ ရိုက်ခံရမည် ဆိုလျှင်တောင် တကယ်ကို ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း ထိုအခြေအနေတွင် သူသာ အမှန်တရားကို မရှင်းပြဘူးဆိုလျှင် ချီယန်က တစ်ခုခုကို နားလည်မှု လွဲသွားလိမ့်မည်။

မိန်းကလေးများက ထိုအရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မထုတ်ပြသော်လည်း ထိုသေးငယ်သော အသေးစိတ်လေးများက သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် တဖြေးဖြေးချင်း စုဝေးလာတတ်သည်ဟု အွန်လိုင်းပေါ်ရှိ ဆောင်းပါးများက ပြောကြသည်။ သူတို့ မပြောဘူးဆိုလျှင်တောင် သူတို့ သိကြသည်။ နောက်ဆုံး ပုလင်းထဲမှ ဖိတ်စင်သွားသော အချိန်တွင် ရှင်းပြရန် နောက်ကျသွားလိမ့်မည်။

သူက သာမန်လူ မဟုတ်ပေ။

[နားလည်မှု မလွဲပါနဲ့။ အဲဒါက ကိုယ့်ရဲ့ စုဆောင်းရေးတွေ ထဲကပါ]

စောနက ဆောင်းပါး၏ ခေါင်းစဉ်ကို တွေးကာ ချီယန် အံ့ဩသွားသည်။

သူမ ဘာပြောရမလဲ ဆိုတာကို မသိတော့ပဲ အားနည်းစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

[အဲ့လိုမျိုးတွေကို ရှင်စိတ်ဝင်စားမှန်း ကျွန်မ မသိခဲ့ဘူး]

နန်ကျဲ့ : [...]

ချီယန်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် အထူးတလည် စာကြိုးစားသော သူမဟုတ်ပေ။ သူသည် ဘယ်တုန်းကမှ အတန်းကို အလေးအနက်မထားဘဲ စာ‌ေမးပွဲကို ဘယ်တုန်းကမှ ကြိုတင် မပြင်‌ဆင်‌ေသာ သူမျိုး ဖြစ်သော်လည်း သူက အတန်းထဲတွင် အမြဲတမ်း ထိပ်ဆုံးရောက်နိုင်သည်။

သူသည် ဆောင်းပါး အချို့ အပါအဝင် စာအုပ် ဖတ်ရတာကို မကြိုက်ပေ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ပါစေ သူမ သူ့ကို ပထမဆုံး စတွေ့ကတည်းကပင် ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သူဝါသနာ ပါသော ဘောလုံးနှင့် ဂိမ်းများ ကစား၍သာ သူ၏ အချိန် အများစုကို ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။

နန်ကျဲ့က ထိုကဲ့သို့ ဆောင်းပါးများ ဖတ်ရတာ သဘောကျတာကို သူမ တကယ်ကို မသိခဲ့ပေ။ သူ့ပုံစံနှင့် မအပ်စပ်ဘူး မဟုတ်လား။

ဒီလိုအရာမျိုးကို သူမ ပတ်ဝန်းကျင်က မိန်းကလေးတွေ ဖတ်လေ့ရှိတယ်။ ယောက်ျားလေးတွေက ဒီလိုမျိုး ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကူညီတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ယုံတာလား။ ထို့အပြင် နန်ကျဲ့သည် မိန်းကလေးများကို ရည်းစားစကား ပြောခြင်းနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရာတွင် အကူအညီ မလိုအပ်ဘူး မဟုတ်လား။

နန်ကျဲ့သည် မကြာသေးမီက သူမနှင့် စကား ပြောသော အချိန် မတိုင်ခင်ကနှင့် တကယ့်ကို ကွဲပြားနေတာကို အမှတ်ရသွားကာ ချီယန်က ပြတ်ပြတ်သားသား အကြောင်းပြန်လိုက်သည်။

[ဒီဆောင်းပါးတွေကို ရှင်ဘာကြောင့် ကြည့်တာလဲ]

သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အဖြေရှိသော်လည်း ပြတ်ပြတ်သားသားကြီး မမေးရဲပေ။

ချီယန်က သူ၏ အဖြေကို အထူး ဂရုမစိုက်ဘူးဟု တွေးထားသော်လည်း သူမကို စောင့်နေရအောင် လုပ်ခြင်းက အနည်းငယ် နာကျင်စေသည်။

မီးဖိုခန်းထဲတွင် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တစ်ဦး ဝင်လာကာ သူမကို အကြိမ် အနည်းငယ် ခေါ်သော အချိန်တွင် သူက သူမကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“အစ်ကိုယွမ် ရှင့်ရဲ့ ကော်ဖီ အဆင်သင့်ပဲ”

သူမ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က သူမကို သတိပေးလိုက်သည်။

199 02

“အာ ကောင်းပြီ”

ချီယန်က သူမ၏ ဖုန်းကို မြန်မြန် ချလိုက်သည်။

သူမ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်နှင့် လမ်းလျှောက် ထွက်လာသည်။

“စကားမစပ် အစ်ကိုယွမ် အစ်မဟွမ်က ခုဏကပဲ ရှင့်ကို ရှာနေတယ်။ အခုတော့ သူမ အပေါ်ထပ်မှာ ထင်တယ်”

အစ်မဟွမ်သည် သူတို့၏ စတူဒီယိုမှ စီးပွားရေး ကိုယ်စားလှယ် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ချီယန်နှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ သူငယ်ချင်းကောင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူမ၏ သေးငယ်သော ဧည့်ခန်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ချီယန်က ကော်ဖီခွက်ကို ချပြီး စုန့်ဟွမ်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်ရန် ထိုင်ခုံကို ဆွဲလိုက်သည်။

“ခုဏက ငါ့ကို အရေးတကြီး ပြောစရာရှိလို့ လိုက်ရှာနေတယ်လို့ လုက ပြောလို့လေ”

စုန့်ဟွမ်က ဆိုဖာပေါ်တွင် မက်ကဇင်းဖက်ကာ ထိုင်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမထို့သို့ ကြားလိုက်သော အချိန်တွင် သူမကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ပြီးနောက် သူမ၏ချီယန်ကို လက်ချောင်းများအား ကောက်ပြလိုက်သည်။

စုန့်ဟွမ်က ဝန်ထမ်း ဝတ်စုံကို ဝတ်ထားသည်။ သူမတွင် အနီရောင် နှုတ်ခမ်းနှင့် လှိုင်းတွန့် ဆံပင်များ ရှိသည်။ သူမ ထိုအမူအရာကို လုပ်သော အချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများက ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။

ချီယန်သည် မနေနိုင်တော့ပဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ငါသာ ယောက်ျားလေး တစ်ယောက်ဆိုရင် ငါ့ကိုယ်ငါ ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ထိုသို့ ပြောရင်းနှင့် သူမ၏ ခြေထောက်ကို အသာလေးပုတ်ကာ ထိုင်ခုံကို နီးကပ်အောင် ရွှေ့လိုက်သည်။

စုန့်ဟွမ်က သူမကို ဟာသ မပြောပဲ တည်တည်တံ့တံ့ ပြောလိုက်သည်။

“မကြာသေးခင်က နင် ဥက္ကဌနန်နဲ့ အတူ ရှိနေခဲ့တာလား”

ချီယန်၏ အချစ်ဆုံး သူငယ်ချင်း အနေဖြင့် သူမသည် သူတို့ အတူရှိတာကို သိသော လူအနည်းစုထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

“တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်”

ဤကာလအတွင်း သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးက ပုံမှန် အဆက်အသွယ်ကို ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။ သူတို့အားသော အချိန်တွင် သွားချိန်းတွေ့ကြကာ သူတို့၏ အချစ်ရေးမှာ ပုံမှန်သာ ဖြစ်သည်။

ခဏရပ်ပြီးနောက် သူမနှင့် တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ ဆိုတာကို သူမ ခံစားမိသွားသည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ”

နန်ကျဲ့နှင့် အတူရှိနေတာကို သူမ ပထမဦးဆုံး သိသွားသော အချိန်တွင် သူမ၏ အံ့ဩခြင်းကို ဖော်ပြရုံမှ လွဲ၍ စုန်ဟွေ့က သူမနှင့် နန်ကျဲ့အကြောင်းကို မေးခဲသည်။

“ဥက္ကဌနန်နဲ့ ချီကျား တကယ်ကို တွဲနေကြတာလားလို့ ငါမေးချင်နေတာ”

ထိုနာမည်ကို ထပ်ကြားပြီး ချီယန် ကြောင်သွားသည်။

“မဟုတ်ဘူးလို့ သူပြောတယ်”

“ဒါနဲ့ နင်သူ့ကို ယုံတာပဲလား”

“သူက လိမ်နေတဲ့ ပုံတော့ မပေါ်ပါဘူး”

“ဒါပေမဲ့ နင်က ဆယ်နှစ်လုံး ကွဲကွာနေခဲ့တာလေ။ လူတွေက ပြောင်းလဲတတ်တယ်။ နင်သူ့ကို အဲ့လောက်ထိ ယုံလား”

ချီယန် မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ဒီအပြာရောင်ထဲကနေ ဘာလို့ ပြောတာလဲ”

၎င်းမှာ သူမ စုန်ဟွေ့နှင့် တွေ့တာ ပထမဆုံး အကြိမ် မဟုတ်ပေ။

စုန်ဟွေ့သည် သူမ၏ ဖုန်းကို ထုတ်ပြီး Wechatကို မဖွင့်ခင် ခဏတာ တုန့်ဆိုင်းသွားသည်။ သူမကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။

199 03

“ချီကျားရဲ့ ဝန်ထမ်းတွေက ငါ့ကို ရှာနေတယ်။ သူမ ပြောတာက ချီယန်ရဲ့ မွေးနေ့ပွဲက ရောက်တော့မှာ ဖြစ်ပြီး ငါတို့နဲ့ အလုပ်လုပ်ချင်တာတဲ့။ ပြီးတော့ ဓာတ်ပုံကို နင့်ကို ကိုင်တွယ်ပေးဖို့ သူတို့က တောင်းဆိုနေကြတယ်”

ချီယန်။

“သူမက ဥက္ကဌနန်ရဲ့ ရည်းစားဟောင်း မဟုတ်ဘူး ဆိုရင်တောင် အရင်က ကောလဟလတွေ ရှ်ိတယ်လို့ ငါထင်တယ်။ အချိန်ပဋိပက္ခတွေ ရှိလာတာကြောင့် ငါသူမကို လိမ္မာ ပါးနပ်စွာနဲ့ ငြင်းဆိုခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခြားတစ်ဖက်က အရမ်းစိတ်ရှည်ပြီး ငါတို့ကို ဒီဈေးနှုန်းနဲ့ ကမ်းလှမ်းခဲ့တာ”

စုဟွေ့က သူမ၏ မျက်လုံးရှေ့တွင် လက်နှစ်ချောင်းကို ယမ်းပြလိုက်သည်။

“လစာ‌တော့ ကောင်း‌ကောင်းပေးတယ်။ ငါအဲဒါကို အခုထိ မငြင်းရသေးဘူး။ ငါနင့်ကို အရင် မေးသင့်တယ်လို့ ထင်လို့လေ”

ထိုတာဝန်က လစာကောင်းကောင်းရပြီး အလုပ်တော့ အများကြီး မပါဝင်ပေ။ ၎င်းကို လက်ခံရင်တော့ ပညာရှိပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူတို့သာ ချီယန်၏ မွေးနေ့ပွဲကို တက်ရောက်နိုင်မည် ဆိုလျှင် သူမ၏ ကျော်ကြားမှုကိုလည်း သူတို့ မြှင့်တင်နိုင်ပြီး ဈေးကွက်ကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်လိမ့်မည်။

ပြဿနာက သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အနည်းငယ် အားနည်းနေပုံပေါ်သည်။

ချီယန်က စကားပြော မှတ်တမ်းကို မြန်မြန်ဖတ်လိုက်ပြီး ဖုန်းကို ပြန်ပေးလိုက်သည်။

“ငါတို့ အချိန်ကိုသာ ညှိနိုင်မယ် ဆိုရင် ပြဿနာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး”

သူမ လက်ခံလိုက်တာကို ကြားပြီး စုဟွေ့သည် သူမ၏ မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်ပြီး တစ်ခြားဘာမှ မပြောတော့ပေ။

“ကောင်းပြီ ငါ သူမကို ပြောလိုက်မယ်”

၎င်းက တကယ်ကို အလွန် ရိုးရှင်းသည်။ ချီယန်၏ အမြင်ထဲတွင် ချီယန်၏ အမြင်တွင် သူမအတွက် ၎င်းကို ငြင်းဖို့ရာ အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။

ပထမဦးစွာ သူမသည် နန်ကျဲ့ကို အမှန်တကယ် ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ဒုတိယအနေဖြင့် သူမ ပိုက်ဆံ မယူဘူးဆိုလျှင် မိုက်မဲရာ ကျလိမ့်မည်။

စုဟွေ့ ထွက်သွားပြီးနောက် ချီယန်က သူ၏ ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်သည်။ နန်ကျဲ့သည် သူမ၏ လွန်ခဲ့သော ဆယ်မိနစ်ကို အကြောင်းပြန်လိုက်သည်။

[မင်းကို လိုက်ဖို့]

ထိုစကားလုံးကို မြင်ကာ ချီယန်က မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သူထိုသို့ ပြောနေချိန်တွင် နန်ကျဲ့၏ အမူအရာကိုတောင် သူမ ပုံဖော်နိုင်သည်။

သူ၏ မာနကြီးသော မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်အမြင်သေးသော အရိပ်အမြွက်များ ရှိကောင်း ရှိနိုင်သည်။ သူသည် သူမ၏ အကြည့်များကို ရှောင်ကာ မျက်နှာ မပျက်သွားနိုင်ပေ။

သူမ အကြောင်း မပြန်တာကို ကြည့်ပြီး သူက မက်ဆေ့ အနည်းငယ် ပို၍ ပို့လိုက်သည်။

[ကိုယ် အရင်က ရည်းစား မထားဖူးဘူးလေ။ လေ့လာတာက ဘာဖြစ်လို့လဲ]

[မင်း ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။ မင်း ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ]

ချီယန်:[ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်နဲ့ အလုပ်အကြောင်း ပြောနေတာပါ]

သူမ ကျီစားလိုက်သည်။

[အစ်ကိုနန် ရှင်က လေ့လာဖို့ လိုသေးလို့လား]

နန်ကျဲ့[ကိုယ်က သင်ယူရတဲ့ အရာတွေကို နှစ်သက်တယ်။ ပိုလေ့လာတာက ဘာများ မှားလို့လဲ]

[ပြီးတော့ အဲဒါက အတော်လေး အသုံးဝင်တယ် မဟုတ်ဘူးလား]

သူပို့လိုက်သော မက်ဆေ့ကို ကြည့်ကာ ချီယန်သည် ပြုံးလိုက်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများက လခြမ်း လေးလို ကွေးသွားသည်။

နောက်တစ်ရက်တွင် နန်ကောသည် ကျန်းမြို့သို့ မပြန်ခင် ရှန်ရန်ချင်းကို လေဆိပ်သို့ လိုက်ပို့လိုက်သည်။

အိမ်တွင် တစ်ရက် အနားယူကာ နောက်တစ်ရက်တွင် မြို့တော်သို့ သွားလိုက်သည်။

သူမ လေယာဉ်ပေါ်က ဆင်းပြီးသည်နှင့် သူ့ဦးငယ်လေး လွှတ်လိုက်သော လူများက အပြင်မှာ စောင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် နန်ကောက ရှန်ရန်ချင်းကို စာပို့နေသည်။ ကားရပ်သွားသော အချိန်တွင် သူမက အပြင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျွန်မတို့ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ”

အပြင်ဘက် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဟိုတယ် သို့မဟုတ် သူ့ဦးလေး ဖြစ်ပုံလဲ မပေါ်ပေ။

သူမ၏ ရှေ့ရှိ ဒရိုင်ဘာက အပြုံးလေးနှင့် ပြောလိုက်သည်။

“သူဌေးက ဒီညမှာ ညစာစားပွဲရှိတယ်။ မင်း ညစာ မစားရသေးဘူး မလား။ သူဌေးက မင်းကို ခေါ်လာဖို့ သေချာပြောထားတာ”

“ဟမ်”

နန်ကော ကြောင်သွားသည်။

“ဒီမှာ ဘယ်သူလဲ။ အထဲကို ဝင်သွားဖို့က မကောင်းဘူး မဟုတ်လား”

“အဆင်ပြေပါတယ်။ မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်း အနည်းငယ်လည်း ရှိတယ်။ သူတို့အားလုံးက သူသိတဲ့ လူတွေပဲ။ ဝင်သွားပြီး စားလိုက်ပါ။ မင်းပြီးသွားရင် သူနဲ့ ပြန်လာလိုက်နော်”

“ကျွန်မ ဒီမှာ စားရမယ် ဆိုတာ သေချာလား”

သူမရဲ့ အငယ်ဆုံး ဦးလေးက ညစာစားပွဲကို ဒီရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လာဖို့ သူမကို ပြောတာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။

ဒရိုင်ဘာက ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း အနာဂတ်မှာ လေ့လာဖို့အတွက် ဒီကို လာမယ်လို့ သူဌေးက ပြောထားတာကြောင့် ပြည်တွင်း စက်ဝိုင်းထဲက ကြီးမားတဲ့ ရိုက်ချက် အချို့နဲ့ မင်းကို မိတ်ဆက်ပေးချင်နေတာ။ မင်း အများကြီး စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ လူအများစုက သူနဲ့ အတူ ကြီးပြင်းလာကြတာပါ။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ညစာ စားပွဲပါပဲ”

******

All Chapters