အခန်း ၁၁၅

အခန်း (၁၁၅) ပြည်ပသို့သွားလိုခြင်း

"ချိုရဲ့လား..."

ကျောက်ချင်းက လှပသော အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ချိုတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ မင်းလောက်တော့ မချိုဘူးလေ..."

စုန့်ကော်ဝမ်သည် ယခင်က ပြည်ပတွင် ပညာဆည်းပူးခဲ့ဖူးသူဖြစ်၍ အနောက်တိုင်းစတိုင် ပညာရေးကို ရရှိခဲ့သူပင်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုကဲ့သို့ ချိုသာသော စကားများကို ပြောဆိုရာတွင် လုံးဝအခက်အခဲမရှိသည့်အပြင် အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်လှသည်။

ကျောက်ချင်းသည် သူ၏စကားလုံးများအပေါ် လုံးဝနစ်မွန်းသွားတော့သည်။ ဝမ်းသာအားရဖြင့် သူမသည် ခြေဖျားထောက်ကာ သူ၏ပါးကို နမ်းရှိုက်လိုက်ရာ ပါးပြင်ပေါ်တွင် နှုတ်ခမ်းနီရာ အနည်းငယ် စွဲကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

စုန့်အန်ရင်းမှာမူ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ သူမသည် မျက်နှာရဲတွတ်သွားပြီး အနည်းငယ် ချောင်းဟန့်ကာ မိဘနှစ်ပါး၏ အချစ်ပြခန်းကို စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

"သမီးရှေ့မှာ ဒီလိုလုပ်နေကြတာ တကယ်ပဲ ဖြစ်သင့်လို့လား..."

"ဒီလောက်ထိ ခေတ်နောက်ကျနေရသလား..."

ကျောက်ချင်းသည် သူမ၏ခင်ပွန်းကို ခါးမှဖက်တွယ်ရင်း ရင်ခွင်ထဲသို့ မှီတွယ်ကာ သမီးဖြစ်သူကို နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

စုန့်အန်ရင်း၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် မည်းမှောင်သွားပြီး ကိတ်မုန့်ဘူးကို သိမ်းဆည်းကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။ သူမသည် ဤကဲ့သို့သော အချစ်ပြခန်းများကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုရန် မလိုလားတော့ပေ။

စုန့်ကော်ဝမ်သည်လည်း သူ၏ကိစ္စကို သတိရသွားကာ သမီးဖြစ်သူကို အလျင်အမြန် တားလိုက်သည်။

"ရင်းရင်း... လွန်ခဲ့တဲ့ညအနည်းငယ်က အတန်းဖော်တစ်ယောက်ရဲ့ မွေးနေ့ပွဲကို သွားခဲ့တယ် မဟုတ်လား..."

"ဟုတ်ကဲ့..."

စုန့်အန်ရင်းသည် မိဘများကို လျှို့ဝှက်ထားရန် မကြိုက်သဖြင့် မွေးနေ့ပွဲအပြီး နောက်တစ်ရက်တွင်ပင် ပြောပြခဲ့ပြီး လျူအာကျူးကိုလည်း အထူးတလည် ချီးကျူးစကားဆိုခဲ့ဖူးသည်။

စုန့်ကော်ဝမ်က ကျေနပ်သည့်အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။

"အဲ့ဒီမွေးနေ့ကိတ်ကို ဝယ်ကျွေးတဲ့ လျူအာကျူးဆိုတဲ့ ကလေးကို ပြောတာမလား... သူက အရပ်ငါးပေ ကိုးလက်မလောက်ရှိပြီး ပိန်ပိန်ပါးပါးနဲ့ အသားဖြူဖြူ၊ မျက်နှာလေးကလည်း နူးညံ့သန့်ပြန့်တယ် မဟုတ်လား..."

စုန့်အန်ရင်း ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ လျူအာကျူး၏ ရုပ်ရည်မှာ ဖခင်၏ ဖော်ပြချက်နှင့် ကိုက်ညီနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူမသည် သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် အဖေ... အဖေက သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ..."

စုန့်ကော်ဝမ်က ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး အလျင်အမြန်ပင် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို အမှန်ပဲပေါ့... မင်းမသိသေးဘူး... အဲ့ဒီကလေးက မွေးနေ့ပွဲက အပြန်မှာ သူလျှိုတစ်ယောက်ကို ဖမ်းမိခဲ့တယ်လေ... အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ ရန်သူ့သူလျှိုအသိုက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာ... သူတို့ရဲ့ စကားဝှက်စာအုပ်နဲ့ ရေဒီယိုလှိုင်းတွေကိုပါ သိမ်းဆည်းရမိခဲ့တယ်... ဒါဟာ သူလျှိုတွေကို ဖမ်းဆီးဖို့အတွက် အကြီးမားဆုံး အကူအညီပဲ... အဲ့ဒါကြောင့် ခရိုင်က သူ့ကို ဂုဏ်ပြုဆုချီးမြှင့်ရုံတင်မကဘဲ သူ့အကြောင်းကို ပြဇာတ်တစ်ခုအနေနဲ့ ရေးသားပြီး လူသိရှင်ကြား ကြေညာတော့မှာ..."

"တကယ်ကြီးလား..."

ကျောက်ချင်းသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို ဝိုင်းစက်သွားသည်။

စုန့်အန်ရင်းလည်း မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လား... သူက ကြည့်ရတာ စာပေသမားတစ်ယောက်လို နူးညံ့နေတာကို... သူလျှိုကို ဘယ်လိုလုပ် ဖမ်းနိုင်မှာလဲ..."

စုန့်ကော်ဝမ်က အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေသည်။

"အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ... မင်းသူ့ကို သိတယ်ဆိုရင်တော့ အဆင်ပြေသွားပြီ... နောက်ကျရင် သူလာလိမ့်မယ်... မင်းသူ့ကို စကားများများ ပြောကြည့်... သူက မင်းကို ပြဇာတ်ထဲမှာ ထည့်ရေးပေးရင် ပေးမှာပေါ့... အဲ့ဒီအခါ အဖေက နောက်ကွယ်ကနေ ကူညီပြီး မင်းကို ခရိုင်ပြဇာတ်အဖွဲ့ထဲ ဝင်နိုင်အောင် စီစဉ်ပေးမယ်... မင်းသရုပ်ဆောင်တာ နည်းနည်းလေး တိုးတက်လာပြီဆိုရင် ပြည်ပမှာ ပညာသွားသင်ဖို့အတွက် စီစဉ်ပေးမယ်..."

စုန့်ကော်ဝမ်သည် ပြည်ပတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့ဖူးသူဖြစ်၍ ပြင်ပနိုင်ငံများ၏ တိုးတက်မှုမြန်ဆန်ပုံကို ကောင်းစွာ သိရှိသည်။ သူသည် သမီးဖြစ်သူအား အမြင်ကျယ်စေရန် ပြည်ပသို့ စေလွှတ်လိုသည်။

ကျောက်ချင်းလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဤသည်မှာ အလွန်ကောင်းသော အခွင့်အရေးဖြစ်ကြောင်း သဘောတူလိုက်သည်။

သို့သော် စုန့်အန်ရင်း၏ အမူအရာမှာမူ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"အဖေ... သမီး ပြဇာတ်အဖွဲ့ထဲ မဝင်ချင်ဘူး... သမီး ဒဿနိကဗေဒကိုပဲ လေ့လာချင်တယ်..."

"ဒဿနိကဗေဒလား..."

စုန့်ကော်ဝမ်၏ မျက်ခုံးများက တွန့်ချိုးသွားသည်။

"အဲ့ဒါက ဘာအနာဂတ်ရှိလို့လဲ... ပညာပြီးသွားရင် ဘာလုပ်မှာလဲ..."

ကျောက်ချင်းသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ မကျေနပ်သည့်အမူအရာနှင့် သမီးဖြစ်သူ၏ စူပုပ်နေသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ အမြန်ပင် ကြားဝင်ဖျန်ဖြေသည်။

"ဒဿနိကဗေဒက မကောင်းဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ... ဒဿနိကပညာရှင်တွေက အတော်လေး နာမည်ကြီးတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဒါပေမဲ့ ရင်းရင်းရယ်... သမီး သေချာစဉ်းစားဦး... ဒဿနိကဗေဒကို ရွေးရင် လမ်းက အတော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မယ်... အနည်းဆုံးတော့ ပြည်တွင်းမှာ အဲ့ဒီပညာရပ်က ရေပန်းစားတာ မဟုတ်ဘူးလေ..."

စုန့်အန်ရင်းက ခိုင်မာသော အသံဖြင့် ပြောသည်။

"သမီး အင်္ဂလိပ်စာကို ကြိုးစားနေပါတယ်... သမီးရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ပဲ ဟားဗတ်တက္ကသိုလ်ကို ရောက်အောင်သွားပြီး ပြည်ပမှာ ပညာသင်ကြားမှာ..."

သမီးဖြစ်သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ စုန့်ကော်ဝမ်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားသည်။

"အိပ်မက်ရှိတာ ကောင်းပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒဿနိကဗေဒက တကယ်ပဲ ခက်ခဲတယ်... အနုပညာသမား ဖြစ်ရတာက ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲ... မိန်လန်ဖန်ရဲ့ လစာက တစ်လကို ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ သိလား..."

စုန့်အန်ရင်းက ခေါင်းညိတ်သည်။

"သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သမီးက စင်မြင့်ဆိုတဲ့ နေရာလေးထဲမှာပဲ ပိတ်လှောင်မနေချင်ဘူး... သမီး ကမ္ဘာကြီးကို လှည့်ပတ်ကြည့်ချင်တယ်..."

သမီးဖြစ်သူ၏ လေးနက်သော အမူအရာကို ကြည့်ရင်း စုန့်ကော်ဝမ်က ရုတ်တရက် နောင်တရမိသည်။ သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သမီးဖြစ်သူအား ပြည်ပဗဟုသုတများ သွန်သင်ပေးခဲ့ပြီး စာအုပ်များပင် ပြန်ဆိုပေးခဲ့သဖြင့် သူမသည် ကမ္ဘာကြီးကို လှည့်ပတ်လိုစိတ် ပြင်းပြနေခြင်းပင်။

အမှန်စင်စစ် စုန့်ကော်ဝမ် ငယ်စဉ်ကလည်း ကမ္ဘာကြီးကို လှည့်ပတ်ကြည့်ချင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ သို့သော် အသက်အရွယ် ရလာမှသာ ဤနေရာလေးတွင် အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ခြင်းသည်သာ အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်ကြောင်း သူသဘောပေါက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ဇနီးဖြစ်သူကို အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ချင်းချင်း... မင်းပဲ သမီးကို စည်းရုံးကြည့်ပါဦး..."

"ကျွန်မ စည်းရုံးလို့ မရဘူး..."

ကျောက်ချင်းက သမီးဖြစ်သူကို ကောင်းစွာ နားလည်သည်။ သူမသည် ငယ်စဉ်က ခင်ပွန်းဖြစ်သူကဲ့သို့ပင် ရည်မှန်းချက်ကြီးပြီး ခေါင်းမာသူဖြစ်သည်။

စုန့်ကော်ဝမ်သည် သက်ပြင်းချရင်း သမီးဖြစ်သူကို မည်သို့စည်းရုံးရမည်နည်းဟု စဉ်းစားနေမိသည်။

ကျောက်ချင်းသည် သူ့ကို ဘေးသို့ဆွဲခေါ်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ စည်းရုံးလို့ မရပေမဲ့ စည်းရုံးနိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်တော့ရှိတယ်..."

"ဘယ်သူလဲ..."

"ရှင် ခုနက ပြောလိုက်တဲ့ လျူအာကျူးဆိုတဲ့ ကလေးပဲ..."

ကျောက်ချင်းက သမီးဖြစ်သူဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှင်မသိဘူး... အဲ့ဒီနေ့က မွေးနေ့ပွဲကတည်းက ရင်းရင်းက လျူအာကျူးကို အခွင့်အရေးရတိုင်း ချီးကျူးနေတာ... သူက ဟင်းချက်ကောင်းတယ်၊ စကားပြောတတ်တယ်၊ ဒဿနိကဗေဒကို နားလည်တယ်၊ အင်္ဂလိပ်စာလည်း တော်ပုံရတယ်တဲ့... သူပြောတဲ့ ပုံစံက ကျွန်မတို့ ချစ်သူဘဝတုန်းက ကျွန်မအဖေကို ရှင်အကြောင်း ပြောပြနေသလိုပဲ..."

စုန့်ကော်ဝမ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားသည်။

"ရင်းရင်းက အဲ့ဒီကောင်လေးနဲ့ တွဲနေတာလား..."

သူမကျေနပ်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်ချင်းမှာ ထူးဆန်းသလို ခံစားရသည်။

"ရှင်ဘာလုပ်နေတာလဲ... တွဲနေရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ... သူက ပညာတတ်၊ ဒဿနိကဗေဒလည်း နားလည်တယ်၊ သူရဲကောင်းလေးလည်း ဖြစ်တယ်... ရှင့်သမီးနဲ့ မလိုက်ဖက်ဘူးလား..."

"သူရဲကောင်း ဖြစ်ရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ... သူရဲကောင်းတွေ အများကြီးပါပဲ... မင်းသမီးက သူရဲကောင်းတိုင်းနဲ့ လက်ထပ်ရမှာလား..."

စုန့်ကော်ဝမ်၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်သွားပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားသည်။

"ပြီးတော့ အဲ့ဒီကောင်လေးကိုပဲ မင်းသမီးကို စည်းရုံးခိုင်းမလို့လား... သူကပဲ သမီးကို ခိုးပြေးခိုင်းရင်ရော ဘာလုပ်မလဲ... ပြီးတော့ သူက ဒဿနိကဗေဒကို နားလည်တယ်ဆိုတာလည်း သမီးကို လှည့်စားဖို့ ပြောနေတာဖြစ်မှာ..."

ကျောက်ချင်းမှာ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ ထိုစဉ်က သူမ၏အဖေက စုန့်ကော်ဝမ်ကို အကဲဖြတ်ခဲ့ပုံကို သူမ အမှတ်ရသွားသည်။ ထိုအချိန်က စုန့်ကော်ဝမ်သည် ပြဇာတ်အဖွဲ့ ဒါရိုက်တာတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ပြည်ပပညာရေးအကြောင်း ပြောဆိုနေသဖြင့် သူမအဖေက သူ့ကို 'ပြဇာတ်ကတဲ့ ပြည်ပမိစ္ဆာ' ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ဖူးသည်။

ဖခင်အားလုံးက မိမိ၏ သားမက်လောင်းကို မနှစ်မြို့ကြသလော။

သို့သော် စုန့်ကော်ဝမ်နှင့် စုန့်အန်ရင်းတို့၏ ပြောပြချက်များကြောင့် ကျောက်ချင်းမှာ လျူအာကျူးအပေါ် အထင်ကြီးလေးစားမှု ရှိနေသည်။

"ကောင်းပြီ... ဒီကိစ္စကို ရှင့်သဘောအတိုင်း ထားလိုက်တော့... အဲ့ဒီကလေးကို နောက်ကျရင်တွေ့ပြီး သူ့မှာ ဘာအရည်အချင်းတွေ ရှိလဲဆိုတာ ကျွန်မပဲ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်မယ်..."

စုန့်ကော်ဝမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရောက်လာသော်လည်း မျက်နှာမသာမယာဖြင့် ပြန်သွားရတော့သည်။

ကျောက်ချင်းသည် အလျင်အမြန် လိုက်သွားပြီး သူ့ကို စိတ်ပျက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"သူ့ကို အဲ့ဒီလိုမျိုး စစ်ဆေးစရာ မလိုပါဘူး... ကျွန်မပဲ စကားပြောကြည့်လိုက်မယ်... သူတို့ တကယ်တွဲနေရင် ကျွန်မပဲ သမီးကို ပြဇာတ်အဖွဲ့ထဲဝင်ဖို့ စည်းရုံးပေးမယ်... သူတို့ကသာ သာမန်သူငယ်ချင်းတွေဆိုရင် ဒီလိုသူရဲကောင်းလေးကို ရန်သူလုပ်မထားသင့်ဘူး... သူက ခရိုင်ရော၊ ပြည်နယ်အဆင့်ပါ အလေးထားတဲ့သူဆိုတာ မမေ့ပါနဲ့ဦး..."

ကျောက်ချင်း၏ အကြောင်းပြချက်များကြောင့် စုန့်ကော်ဝမ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ဂေါ်ဖီထုပ်လေးကို တောဝက်ကြီးက လာရောက်တူးဖော်တော့မည့်အလား သူခံစားနေရသည်။

သူသည် ဇနီးဖြစ်သူနှင့် လျူအာကျူး စကားပြောဆိုသည့်အခါ နောက်ကွယ်မှ စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤကလေးတွင် အမှန်တကယ် အရည်အချင်း ဘယ်လောက်ရှိသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ရှုလိုပေသည်။