အခန်း ၂၈၉

အပိုင်း(၂၈၉) အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းပြီးဆုံးပြီ

ဒီတစ်ညတာကတော့ အတော်လေး အေးချမ်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီးထဲက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကတော့ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြဆဲပင်။

တစ်ညလုံးလုံး ထိုလူတွေ တီးတိုးပြောဆိုနေသံများကို ချန်းရီက ကြားနေရ၏။

ရွှီနန်ကို လွှတ်ပြီး သတိပေးခိုင်းလိုက်တော့မှသာ သူတို့တွေ အနည်းငယ် ငြိမ်ကျသွားတော့သည်။

ယာဉ်တန်းထဲသို့ လူတွေ ရုတ်တရက် အများကြီး ဝင်ရောက်လာသည့်အတွက် စီမံခန့်ခွဲရာတွင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။

သို့သော်လည်း ထယ်ရှီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားပေးမှုအောက်တွင်တော့ ကြီးကြီးမားမား ဘာပြဿနာမှ မပေါ်ပေါက်ခဲ့ပေ။

ထိုလူဝကြီးနှင့် သူ၏ ကိုယ်ရေးအရာရှိကိုမူ ရွှီနန်က တဲတစ်လုံး ခွဲပေးထားလိုက်သည်။

ဘာပဲပြောပြော သူတို့ကလည်း အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ ဖြစ်နေသည့်အတွက် အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက်၏ ဂုဏ်သိက္ခာတော့ ရှိသင့်သည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့အပြင် ယာဉ်တန်းက ဤဝတုတ်ဆီမှ ရိက္ခာပစ္စည်းများ အများအပြား ယူထားခဲ့သေးရာ တဲတစ်လုံးကို အသုံးပြုခွင့်ပေးရန်လောက်ကတော့ လုပ်ပေးနိုင်သေးသည်။

စခန်းချရာ နေရာတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ မီးရောင်လေးများ စတင် လင်းလက်လာခဲ့သည်။

တဲအချို့တွင် စခန်းချ မီးအိမ်လေးများ ချိတ်ဆွဲထားပြီး မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်များကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

ထိုမှိန်ပျပျ မီးရောင်များမှတစ်ဆင့် လူရိပ်များသည် တဲဖျင်စပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေပြီး သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

ဤမီးအိမ် အများစုမှာ ရိက္ခာများ လိုက်လံစုဆောင်းစဉ်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ လက်ဆော့ပြီး ယူလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အချို့မှာတော့ အခြားသူများဆီမှ လဲလှယ်၍ ရရှိလာခြင်း ဖြစ်၏။

နေ့ဘက်အချိန်များတွင် ထိုလူများသည် စခန်းချရာနေရာရှိ လက်ချိုးရေတွက်၍ရသော နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး ဆိုလာပြားလေးများကို အသုံးပြုကာ အားသွင်းကြသည်။

ယနေ့ ရာသီဥတုက အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီး လေပြေလေညင်းလေးများ တိုက်ခတ်ကာ နေသာနေ၏။

ထို့ကြောင့် ဆိုလာပြားများကလည်း အတော်လေး အသုံးဝင်ခဲ့သည်။

ပြီးခဲ့သည့် ရက်များကတော့ တစ်ချိန်လုံး မိုးဖွဲဖွဲလေး ရွာသွန်းနေခဲ့သဖြင့် ဆိုလာပြားဆိုသည်မှာ လုံးဝ အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။

ချန်းရီတွင် မီးအိမ် မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူက ကားအမိုး၏ တစ်ဖက်ကို ဖွင့်ကာ တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး သွေးရောင်လမင်း၏ အလင်းရောင်ကို အသုံးပြု၍ လစွမ်းအင်ဝါးမြိုကျင့်စဉ်ကို စတင် လေ့ကျင့်လိုက်သည်။

ယနေ့ည၏ သွေးရောင်လမင်းက ထူးထူးခြားခြား ပိုမို ရှင်းလင်းတောက်ပနေ၏။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် သွေးရောင်လမင်းကြီးကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြတော့ချေ။

သွေးရောင်လမင်းကို တိုက်ရိုက် စိုက်မကြည့်ရဲခြင်းနှင့် လရောင်က အနီရောင်ဖြစ်နေခြင်းမှလွဲ၍ ၎င်းတို့၏ နေ့စဉ်ဘဝများအပေါ် သိပ်ပြီး ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု မရှိတော့ပေ။

လေ့ကျင့်မှု စတင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယခုည၏ အခြေအနေသည် ပြီးခဲ့သည့် မိုးရွာသော ညများနှင့် လုံးဝ မတူညီကြောင်း ချန်းရီက ခံစားလိုက်ရသည်။

သိပ်သည်းလှသော စွမ်းအင်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။

သဘာဝလွန်စွမ်းအင်များသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှိုင်းတံပိုးများအလား ရိုက်ခတ်နေပြီး သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအင်များနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ သူပိုင်ဆိုင်သော ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

သဘာဝလွန်စွမ်းအင်များက အလွန်လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာနေသည်။

သူသည် လမ်းစဉ်(၃) သို့ ရောက်ရှိရန် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ချန်းရီက ခံစားနေရ၏။

ယာဉ်တန်း စခန်းချထားသော လက်ရှိနေရာမှာ မြက်ခင်းပြင် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရှုခင်းများက အတော်လေး လှပနေပြီး နေ့ဘက်အချိန်တွင်မူ အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှသော အစိမ်းရောင် မြက်ခင်းပြင်ကြီးက အဝေးဆီသို့ ဆန့်တန်းနေကာ ပန်းပွင့်လေးများလည်း အနှံ့အပြား ပွင့်လန်းနေကြသည်။

လေတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာတိုင်း ထိုပန်းပွင့်လေးများက ယိမ်းထိုး လှုပ်ရှားနေကြ၏။

သို့သော် ဤပန်းပွင့်လေးများကို ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ်တော့ စိမ်းသက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အချို့ပန်းပွင့်များပေါ်တွင် သက်တံ့ကဲ့သို့ အရောင်များ ရှိနေပြီး အရောင်အသွေး စုံလင်ကာ အလွန် လှပတောက်ပနေသည်။

သို့သော် အချို့ပန်းပွင့်များကမူ မည်းနက်နေပြီး နေ့ဘက်အချိန်များတွင်ပင် အနက်ရောင် အခိုးအငွေ့များကို သဲ့သဲ့လေး ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

အနီးသို့ ကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုပန်းပွင့်လေးများ၏ ဝတ်ဆံများမှာ မျက်စိမှိတ်ထားသော အလွန်လှပသည့် လူမျက်နှာလေးများ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရပေမည်။

ဤပန်းများကို စတင်တွေ့ရှိခဲ့စဉ်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ အတော်လေး ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း အသားကျသွားပြီးနောက်တွင်မူ ထိုအနက်ရောင် ပန်းပွင့်လေးများမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် လှပနေသည်ကို တွေ့ရှိလာရသည်။

လူအများအပြားက ဤပန်းများကို အိမ်တွင် ယူစိုက်ရန်ပင် ရည်ရွယ်ထားကြသေး၏။

သို့သော် ရွှီနန်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ဆူပူလိုက်ပြီးနောက်မှသာ ထိုလူများ သတိဝင်လာကြပြီး တစ်ယောက်စီတိုင်း ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။

ညဘက်သို့ ရောက်လာသောအခါတွင်မူ ထိုကဲ့သို့သော အနက်ရောင် ပန်းပွင့်လေးများကို တစ်ပွင့်မျှပင် ရှာမတွေ့နိုင်တော့ပေ။

အကယ်၍များ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး မကျရောက်မီအချိန်ကသာဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးကို ခြံခတ်ပြီး ဝင်ကြေး ကောက်ခံနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် မည်ကဲ့သို့သော အန္တရာယ်များ ပုန်းကွယ်နေသလဲ ဆိုသည်ကိုတော့ ထည့်မပြောတော့ပေ။

ဤကဲ့သို့ လှပသော ရှုခင်းမျိုးကပင် လူများကို ခြေမခွာနိုင်အောင် ဆွဲဆောင်ထားနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

တစ်ယောက်ကို ဝင်ကြေး ယွမ်တစ်ရာဆိုသည်မှာ အနည်းဆုံး ဈေးနှုန်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ဤနေရာရှိ အရာအားလုံးက အခမဲ့ ဖြစ်နေသည်။

ယခင်က ယာဉ်တန်းထဲမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအချို့သည် ယုန်နှင့်တူသော သတ္တဝါများက အဝေးမှနေ၍ သူတို့ကို လှမ်းကြည့်နေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသေး၏။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများထဲတွင် မည်သူကမျှ ထိုယုန်နှင့်တူသော သတ္တဝါလေးများကို အနိုင်ကျင့်ရ လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု ရိုးအစွာ တွေးထင်နေမည် မဟုတ်ပေ။

သိထားရမည့် အချက်မှာ ဤနေရာသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ကျရောက်နေသော နေရာ ဖြစ်သည်။

ဤပန်းပွင့်လေးများကိုပင် ယခင်က မည်သူမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ချစ်စရာကောင်းပုံရသော ထိုယုန်လေးများကို ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

ထိုသတ္တဝါလေးများသည် အရွယ်ရောက်ပြီးသူ တစ်ယောက်ကို တစ်ကိုက်တည်းနှင့်ပင် မျိုချသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

ကမ္ဘာကြီးသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမို စိမ်းသက်လာနေ၏။

ယခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်သန်နေနိုင်သော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများစုမှာ လုံလောက်သော သတိဝီရိယ ရှိကြသူများသာ ဖြစ်သည်။

ယာဉ်တန်းကြီးသည် ဤမြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဘီးရာများကို ချန်ရစ်ထားခဲ့ပြီး ဤလှပသော ရှုခင်းကြီးအပေါ် အမာရွတ်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

စခန်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မီးပုံငယ်လေး တစ်ခုကို မွှေးထားသည်။

မီးပုံအတွက် ထင်းများကိုလည်း ယခင်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများက ဘေးနားရှိ သစ်တောငယ်လေးထဲသို့ သွားရောက် ခုတ်ယူလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ထယ်ရှီးကလည်း အတော်လေး ကူညီပေးခဲ့သေး၏။

လက်ရှိ သူ၏ ခွန်အားနှင့်ဆိုလျှင် သိပ်မတုတ်သော သစ်ပင်တစ်ပင်ကို လက်ဗလာဖြင့် ဆုပ်ခြေပစ်လိုက်ရန်မှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိပေ။

သူ၏ လက်ရှိ အရပ်အမြင့်မှာ ၇ ပေကျော်ခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။

ဤသည်က မည်ကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေသနည်း။

ဥပမာအားဖြင့် ချန်းရီ၏ အရပ်မှာ ၆ ပေခန့် ရှိသည်။

သို့သော် ထယ်ရှီးနှင့်အတူ ရပ်လိုက်သောအခါတွင်မူ အနည်းငယ် ပုညှက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

ရှောင်ယွီဆိုသော ကောင်မလေးက ထယ်ရှီးဘေးတွင် ရပ်နေချိန်၌မူ သူတို့နှစ်ဦးမှာ မျိုးစိတ်မတူသော သတ္တဝါနှစ်ကောင်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

မကြာမီမှာပင် ထယ်ရှီးက သစ်ပင်အချို့ကို ထမ်းကာ သစ်တောထဲမှ အေးအေးဆေးဆေး လျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက တန်ဆာပလာ မပြည့်စုံသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အနည်းငယ်ကိုသာ အားကိုးနေရလျှင် ဤမျှ များပြားသော ထင်းများကို အချိန်တိုအတွင်း ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာ မီးခိုးရောင်သန်းနေသော အစိမ်းရောင် သစ်ပင်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

မီးမွှေးလိုက်ပြီးနောက်တွင် ထူးဆန်းသော ရနံ့သင်းသင်းလေး တစ်မျိုး ထွက်ပေါ်လာတတ်သည်။

အစပိုင်းတွင်တော့ လူတိုင်းက အချိန်အတန်ကြာအောင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေခဲ့ကြသေး၏။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဟွမ်တီကလည်း လုံးဝ အသုံးမကျသူ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ဤရနံ့သည် လူခန္ဓာကိုယ်ကို အန္တရာယ် မပေးနိုင်ကြောင်း သူက ရှင်းပြပြီးနောက်မှသာ လူတိုင်းက စိတ်အေးသွားကြတော့သည်။

ဟွမ်တီက ဤကိစ္စကို သိနေခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ချူချယ်က အလွန် စပ်စုချင်နေခဲ့သည်။

ဟွမ်တီတွင် "ခေါင်းဆောင်၏ မှတ်စု" စာအုပ်တစ်အုပ် ဖွက်ထားသေးကြောင်း သိလိုက်ရပြီးနောက်တွင်တော့ ချူချယ်က ဟွမ်တီအပေါ် အတော်လေး ရင်းနှီးသွားခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦး ယခုအချိန်တွင် တဲထဲ၌ လက်ဖက်ရည် သောက်နေကြလောက်ပြီဟု ခန့်မှန်းရသည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အချို့သည် မီးပုံဘေးတွင် ထိုင်ကာ သစ်ကိုင်းတစ်ကိုင်းပြီးတစ်ကိုင်း မီးပုံထဲသို့ အဆက်မပြတ် ပစ်ထည့်နေကြသည်။

မီးပုံဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသော သစ်ကိုင်းများ မီးလောင်ကျွမ်းသည့် အသံလေးများက တဖျစ်ဖျစ်နှင့် မြည်ဟည်းနေသည်။

ထိုအသံများကြားတွင် တီးတိုး ပြောဆိုသံများလည်း ရောနှော ပါဝင်နေ၏။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီးထဲမှ လူများနှင့် ယာဉ်တန်းထဲမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် အဖွဲ့ငယ် နှစ်ဖွဲ့အဖြစ် ကွဲထွက်သွားကြသည်။

ကိုယ်ပိုင်တဲ ရှိသူများကလည်း အဖွဲ့ငယ် နောက်တစ်ဖွဲ့ အဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားကြပြန်သည်။

လူများလာသည်နှင့်အမျှ ဆက်ဆံရေးများကလည်း ပိုမို ရှုပ်ထွေး သိမ်မွေ့လာတော့သည်။

တဲမရှိသော သူများကမူ သူတို့၏ စောင်များကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး ထိုအပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် လှဲလျောင်းလိုက်ကြသည်။

လူအများအပြားမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ညောင်းညာကိုက်ခဲကာ ညည်းတွားနေကြရာ ယခင်က ကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီးထဲရှိ ဘဝမှာလည်း ထိုမျှလောက် အဆင်ပြေ သက်တောင့်သက်သာ မရှိခဲ့ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ဤကဲ့သို့ဖြင့် တစ်ညတာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းသို့ တိုင်အောင်ပင်။

လူတိုင်း မျှော်လင့်တကြီး စောင့်စားနေသော ကားကြီးမှာ ယခုအချိန်အထိ ပေါ်မလာသေးပေ။

ချူချယ်ကတော့ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေ၏။

သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းအရ ယခု လက်ရှိ နေရာသည် လုံးဝ လုံခြုံစိတ်ချရသော နေရာတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သည့် အဆုံးမှသာ ဤနေရာတွင် စခန်းချရန် ရွေးချယ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ စခန်းချရာနေရာ ရွေးချယ်သည့် စည်းမျဉ်းများအရဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဤနေရာမျိုးကို စခန်းချရန် လုံးဝ ရွေးချယ်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းထဲတွင် အလွန် မြန်ဆန်သော ထိုထူးဆန်းသည့် အရာကြီးသည် အကြီးမားဆုံးသော ခြိမ်းခြောက်မှု အရင်းအမြစ်ပင် ဖြစ်နေသည်။

"ချန်ဟောင်... ကားက ဘယ်တော့လောက် ရမလဲ"

ချန်ဟောင်က ဝေခွဲမရစွာဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး "မ... မသိ... မသိသေးဘူး"

"ဒီနေ့မှ ကား ရောက်လာသေးရင်တော့... "

"ငါတို့တွေ ထွက်သွားမှ ရတော့မယ်"

ချူချယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

စကားစု လမ်းစဉ်၏ ထူးခြားချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ ချူချယ်က အတော်လေး နားလည်သဘောပေါက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စကို သူ့အား လုံးဝ အပြစ်တင်၍ မရနိုင်ကြောင်းကိုလည်း သိထား၏။

သို့သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေဆဲပင်။

"ကျွန်... ကျွန်တော် အမြန်ဆုံး ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်"

ချန်ဟောင်က စကားထစ်အပြီး ပြောလိုက်သည်။ သူကလည်း ချူချယ်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ခံစားမိသော်လည်း ဤသို့သာ ပြောနိုင်ပေသည်။

"လူဝကြီး... မင်းကရော ဘယ်တော့လောက်မှ ပြန်ကောင်းမှာလဲ"

ဟွမ်တီ၏ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီးမှာ အငြိုးအာဃာတ နဂါး၏ မီးမှုတ်ချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သံတိုသံဟောင်းများအဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

ဤသည်က ဟွမ်တီအပေါ် အလွန်ကြီးမားသော ထိခိုက်နစ်နာမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။

အချိန်တိုအတွင်းတွင် စိတ်ကူးယဉ်သမား လမ်းစဉ်၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအင်များကို ပြန်လည် အသုံးပြုနိုင်ရန် လုံးဝ နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက ကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီး နောက်တစ်စီးကို ဖန်တီး၍ ဤအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ အရင် ထွက်ခွာသွားနိုင်လျှင်လည်း အကောင်းသားပင်။

"ကိုယ်တော်... မှားလို့... အဲ့လောက်တော့ မမြန်သေးဘူး... အနည်းဆုံးတော့ ငါးရက်လောက်တော့ ကြာဦးမယ်"

အစကတော့ ဤကောင်သည် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်နှင့် "ကိုယ်တော်" ဟု ပြောတတ်သော်လည်း ချူချယ်၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်များနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသောအခါတွင်မူ အလျင်အမြန်ပင် စကားပြောင်းလိုက်ရတော့သည်။

ဘေးနားရှိ ကိုယ်ရေးအရာရှိ ရှောင်တယ်ဇီကတော့ ချူချယ်ကို ကြမ်းတမ်းသော အကြည့်များဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

သို့သော် ဤသခင်နှင့် ကျွန် နှစ်ဦး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ပုံစံမှာ အနည်းငယ်တော့ သနားစရာ ကောင်းနေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ညိုမဲစွဲနေပြီး မျက်လုံးများပင်လျှင် ယောင်ကိုင်းနေသော သွေးခြေဥမှုများကြောင့် အက်ကွဲကြောင်းလေးများအဖြစ်သို့ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့ရသည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အချို့ကမူ ဤလူဝကြီးသည် အစက "ဧကရာဇ်" ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယခင်က ကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီးထဲရှိ ထို "အောက်ခြေလူတန်းစား" များသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် မကောင်းဆိုးဝါး အကြည့်များဖြင့် ဤဘက်သို့ လှမ်းကြည့်တတ်ကြ၏။

ချန်းရီကတော့ ဘာကိစ္စမှ မရှိသဖြင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကား၏ ရေတွက်စနစ်ကိုသာ အဆက်မပြတ် ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

မွန်းလွဲပိုင်းလောက်ရောက်လျှင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကားကြီး အဆင့်မြှင့်တင်မှု ပြီးဆုံးနိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

နေ့လယ်စာ စားပြီးနောက် လူတိုင်းနှင့် အချိန်အနည်းငယ်ကြာအောင် စကားစမြည် ပြောဆိုနေခဲ့၏။

ချူချယ်ကလည်း ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသော "သဘာဝလွန်လမ်းစဉ်၊ မီးခိုးတမန်တော်လမ်းစဉ်" နှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက် စာမျက်နှာကို ချန်းရီထံသို့ ယူဆောင်လာပေးခဲ့သည်။

ဖတ်ရှုပြီးနောက် ချန်းရီမှာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

မီးခိုးတမန်တော်လမ်းစဉ်သည် မပြည့်စုံသော လမ်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီး လမ်းစဉ်(၄) နောက်ပိုင်းတွင်မူ ဤလမ်းစဉ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်ချေ အလွန် များပြားပေသည်။

ဒါကတော့ တကယ်ပဲ...။

မိမိတွင် စနစ် ရှိနေပြီး နောက်ဆက်တွဲ လမ်းစဉ်များကိုလည်း ဆက်လက် တွက်ချက်နိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသော်လည်း...

တွေးကြည့်လိုက်လျှင်တော့ အလွန်တရာ ဈေးကြီးပေးရမည်မှာ သေချာလှသည်။

လူတိုင်းကလည်း မပြည့်စုံသော လမ်းစဉ်ဆိုသည့် သဘောတရားကို ယခုမှသာ သိရှိသွားကြတော့သည်။

လမ်းစဉ်ဆိုသည်မှာ နတ်ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေကြောင်းကိုလည်း သိရှိသွားကြသဖြင့် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများမှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးသွားကြ၏။

အချို့ကမူ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ ဥပမာအားဖြင့် တင်းတုံနှင့် ထယ်ရှီးတို့ပင် ဖြစ်သည်။

တင်းတုံကတော့ လမ်းစဉ်၊ သဘာဝလွန်စွမ်းအင် စသည်တို့ကို လုံးဝနီးပါး ဂရုမစိုက်သူ ဖြစ်သည်။

သူမကိုယ်တိုင်က အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်သည့် သဘာဝရှိသူ ဖြစ်၏။

အကယ်၍ အပင်ကျွမ်းကျင်သူ လမ်းစဉ်သို့ ပြောင်းလဲခွင့် ရမည်ဆိုပါက သူမ လုံးဝ သဘောတူမည်မှာ သေချာလှသည်။

ထယ်ရှီးကတော့ တုံးအအပုံစံမျိုး ဖြစ်နေပြီး လူတိုင်း ပြောနေသည်များကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

အချို့ကမူ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် စွန်းချန်းချန်းပင် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ အခြေအနေအရဆိုလျှင် ဓားနတ်ဘုရား လမ်းစဉ်သည် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အခွင့်အရေး အများဆုံး ဖြစ်သင့်ပေသည်။

အချို့ကမူ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ချန်ဟောင်နှင့် ဟွမ်တီတို့ပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဤဗဟုသုတကို စောစောစီးစီးကပင် သိရှိထားနိုင်သော်လည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုကတော့ ရှိနေဆဲပင်။

လမ်းစဉ်ဆိုသည်မှာ အစွမ်းပိုင်ရှင်တိုင်း၏ အခြေခံအကျဆုံး အရာနှင့် သက်ဆိုင်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

အချို့ကမူ ဝမ်းသာကျေနပ်နေသော မျက်နှာထားများ ရှိနေကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ချန်းရီပင် ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ လမ်းစဉ်(၃) သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အခြားလမ်းစဉ်သို့ ပြောင်းလဲရန်မှာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်လာမည်ပင်။

သို့သော် ထိုတတိယမြောက် လမ်းစဉ်က မည်သည့်အရာ ဖြစ်လာမည်ကိုတော့ မသိရသေးပေ။

အနည်းငယ် အပြန်အလှန် ဆွေးနွေးပြီးနောက် ချန်းရီသည် သူ၏ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကားထဲသို့ ပြန်သွားကာ ခဏတာ အနားယူရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို မီးညှိလိုက်ပြီးနောက် ချန်းရီသည် ကားနောက်ခန်းရှိ ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းကာ အပြင်ဘက်ရှိ ရှုခင်းများကို လှမ်းကြည့်နေလိုက်၏။

ယခင်က ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာခဲ့ရစဉ်အတွင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှု အလွန် ပြင်းထန်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် အငြိုးနဂါးနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသောအခါ စိတ်အခြေအနေက ထပ်မံ၍ တင်းမာသွားခဲ့ရရာ တစ်ညတာ အနားယူရုံဖြင့် အပြည့်အဝ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ထို့ကြောင့် ချန်းရီသည် မသိမသာဖြင့် အိပ်ပျော်သွားခဲ့လေသည်။

စနစ်၏ အဆင့်မြှင့်တင်မှု ပြီးဆုံးကြောင်း အသိပေးသံကိုပင် မကြားလိုက်ရပေ။

ကားနောက်ခန်းအတွင်း၌။

အလွန် သတိထားနေသော လက်တံလေးတစ်ခုက ဒက်ရှ်ဘုတ်ပေါ်ရှိ လေအေးပေးစက် ထွက်ပေါက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ တွန်းဖွင့်လိုက်၏။

ဤလေအေးပေးစက်မှာ တပ်ဆင်ထားခြင်း မရှိသေးဘဲ လေအေးပေးစက် ထွက်ပေါက်ဆိုသည်မှာ အလှပြသက်သက်သာ ဖြစ်နေသေးသည်။

ထိုလက်တံလေးမှာ အလွန် သတ္တိကြောင်ပုံရပြီး အပြင်ဘက်တွင် အန္တရာယ် မရှိကြောင်း အာရုံခံမိပြီးမှသာ ချန်းရီရှိရာသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆန့်ထွက်လာခဲ့သည်။

လက်တံပေါ်ရှိ စုပ်ခွက်များက အနည်းငယ် ကျယ်ပြန့်လာပြီး ထိုစုပ်ခွက်များပေါ်တွင် သိပ်သည်းများပြားလှသော သွားချွန်လေးများ ပေါက်ရောက်နေရာ ကြည့်လိုက်သည်နှင့်ပင် လူကို ကြက်သီးထသွားစေလောက်သည်။

လက်တံတစ်ခုတည်းတွင်ပင် စုပ်ခွက်များစွာ ပါရှိနေပြီး ထိုစုပ်ခွက်များက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်ဟလာကာ စုပ်ခွက်အတွင်းရှိ ထပ်ဆင့်နေသော သွားချွန်လေးများကို ပေါ်လွင်စေလျက် ချန်းရီအနီးသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာတော့သည်။

ဆက်ရန်...