အခန်း ၂၉၃

အပိုင်း(၂၉၃) ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များသူများ

ရှောင်ဖူက သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်၏။

ဤလူများ၏ တုံ့ပြန်ပုံကို ကြည့်ရုံဖြင့် သူတို့ ဘာတွေးနေသလဲဆိုသည်ကို သူ သိနေသည်။

လူဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း မိမိကိုယ်ကို သူတစ်ပါးထက် ပို၍ ထက်မြက်သည်ဟု ထင်မှတ်တတ်ကြပြီး မိမိဆင်ထားသော အကွက်များကို မည်သူမျှ မမြင်နိုင်ဟု ထင်တတ်ကြသည်။

တကယ်တမ်းတွင်မူ အများစုမှာ သာမန်လူများသာ ဖြစ်ကြပြီး ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး ကွာဟချက်မှာလည်း ထိုမျှလောက် မကြီးမားလှပေ။

ကွာဟချက်ဆိုသည်မှာ မိမိတို့ ရပ်တည်နေသော နေရာနှင့် ဖြတ်သန်းကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အရာများ မတူညီခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အချို့သူများကမူ သူတို့သည် လူတိုင်းကို လှည့်စားနိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု တစ်ယူသန် တွေးထင်နေတတ်ကြ၏။

ထိုကဲ့သို့သော ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များကို လူတိုင်းက ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်နေကြသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို ရှောင်ဖူအနေဖြင့် အများကြီး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်၍ မရနိုင်ပေ။

သူက အရင်တုန်းက ကူညီတတ်သော စိတ်ထားရှိသည့် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားလေး အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် များစွာသော အရာများကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် အချို့သော လူများကို သူ ကယ်တင်၍ မရနိုင်ကြောင်းကိုလည်း နားလည်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဖူက ယာဉ်တန်း၏ သံမဏိစည်းမျဉ်းများကို ဆက်လက်၍ စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြနေသည်။

"ယာဉ်တန်းရဲ့ ဒုတိယမြောက် သံမဏိစည်းမျဉ်းကတော့ တတ်နိုင်သမျှ နောက်မကျန်ရစ်စေဘဲ ရိက္ခာပစ္စည်းတွေကို စုဆောင်းဖို့ပဲ"

ဤအချက်ကိုတော့ မည်သူကမျှ ငြင်းခုံခြင်း မရှိကြပေ။

အချို့က တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်ကြပြီး ဤစည်းမျဉ်းကို စိတ်ထဲတွင် ခိုင်မာစွာ မှတ်သားထားလိုက်ကြ၏။

"ယာဉ်တန်း သံမဏိစည်းမျဉ်း တတိယအချက်... တရားမျှတမှုဟာ အရာအားလုံးရဲ့ အခြေခံပဲ"

"ယာဉ်တန်းထဲမှာ ခင်ဗျားတို့ တစ်ခုခုကို လိုချင်တယ်ဆိုရင်... အဲဒါနဲ့ တန်ဖိုးညီမျှတဲ့ အရာတစ်ခုခုကို ပေးဆပ်ပြီး လဲလှယ်ရမယ်... ဥပမာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လုပ်အား ဒါမှမဟုတ် တခြားပစ္စည်းတွေပေါ့"

"ယာဉ်တန်းမှာ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်... ဥပမာ ကားပေါ်က သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးတာ... ထမင်းဟင်း ချက်ပြုတ်ပေးတာ... ထင်းခုတ်ပေးတာမျိုးတွေပေါ့"

"တကယ်လို့ ရိက္ခာရှာဖွေရေးမှာ ပါဝင်မယ်ဆိုရင်... ရလာတဲ့ ရိက္ခာတွေက ကိုယ်ပိုင်ပဲ... ဘယ်သူမှ လုယူခွင့် မရှိဘူး"

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ကြိုးစားအားထုတ်ဖို့ ဆန္ဒရှိနေသရွေ့... ယာဉ်တန်းထဲမှာ ဘယ်တော့မှ ငတ်သေမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ကျွန်တော်တို့ ယာဉ်တန်းရဲ့ နာမည်က တရားမျှတရေး ယာဉ်တန်း လို့ ခေါ်တယ်"

"..."

ရှောင်ဖူက ယာဉ်တန်းအတွင်းရှိ အခြေအနေများကို စကားတတွတ်တွတ်ဖြင့် စတင် မိတ်ဆက်ပေးလေသည်။

အချို့က အလေးအနက် နားထောင်နေကြ၏။

သို့သော် အချို့ကမူ မျက်လုံးများ ကလယ်ကလယ်ဖြစ်နေကြပြီး တစ်ခုခုကို အကြံအစည်ထုတ်နေသည့်ပုံ ပေါ်သည်။

ယာဉ်တန်းတွင် လူများလာသည်နှင့်အမျှ စိတ်သဘောထားများလည်း ရှုပ်ထွေးလာလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ရှင်းလင်းပြောကြားသည့် အဖွဲ့ငယ်လေးများသည် စခန်းချရာ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

"ရှောင်ဖူ... ယာဉ်တန်းထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ သဘာဝလွန်ပစ္စည်း ဖြစ်နေတဲ့ ကားတစ်စီး ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်... အဲဒါ ဟိုပစ်ကပ်ကားပဲ မဟုတ်လား"

လူတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် အသံထွက်၍ မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဖူက ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားသော်လည်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေနဲ့ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတွေ အကြောင်းကို ခင်ဗျားတို့လည်း ကြားဖူးကြမှာပါ"

"ကျွန်တော်တို့ ယာဉ်တန်းထဲမှာ အစွမ်းပိုင်ရှင် ငါးယောက် ရှိတယ်... သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတွေလည်း ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ အသေးစိတ် အခြေအနေကိုတော့ ကျွန်တော် သိပ်မသိဘူး"

"ခင်ဗျား မေးတဲ့ ဟိုကားကတော့... သဘာဝလွန်ပစ္စည်း တစ်ခုဆိုတာ ကျွန်တော် တိတိကျကျ ပြောနိုင်တယ်"

"အဲဒီကားက ဆရာချန်းရီရဲ့ကားပဲ... ခင်ဗျားတို့ ဘယ်သူ့ကိုပဲ သွားရှုပ်ရှုပ်... သူ့ကိုတော့ လုံးဝ သွားမရှုပ်ကြနဲ့"

"မှတ်ထားကြ... ဒီယာဉ်တန်းထဲမှာ ခင်ဗျားတို့က တခြား အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေကို သွားရှုပ်မိရင်တောင် အသက်ရှင်နိုင်သေးတယ်... ဒါပေမဲ့ ဆရာချန်းရီကိုသာ သွားရှုပ်မိရင်တော့ ခင်ဗျားတို့ကိုယ် ခင်ဗျားတို့ပဲ ကယ်နိုင်တော့မယ်..."

ရှောင်ဖူက မေးခွန်းထုတ်လာသော ထိုယောက်ျားကို အလေးအနက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ စကားသံများက အလွန်တရာ ပြတ်သားတည်ကြည်နေသည်။

"မဟုတ်တာ... ကျွန်တော်တို့က စပ်စုချင်ရုံ သက်သက်ပါ... သိချင်ရုံ သက်သက်ပါ"

ထိုယောက်ျားက ခေါင်းကို ပုဝင်သွားအောင် လုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေပုံရသည်။

ရှောင်ဖူအနေဖြင့် ထိုကားသည် သဘာဝလွန်ပစ္စည်း ဖြစ်ကြောင်း ဤလူကို ပြောပြရခြင်းမှာ သတိပေးလိုသော ရည်ရွယ်ချက် ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဤလူများ ယာဉ်တန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် မကြာမီတွင် သိလာကြမည်သာ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းမှာ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုဟု မဆိုနိုင်ပေ။

သို့သော် သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်သော ရှောင်ဖူအနေဖြင့် သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများနှင့် အစွမ်းပိုင်ရှင်များအကြောင်းကို များများစားစား သိရှိထားခြင်း မရှိပေ။

မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သော ထိုယောက်ျား ကိုယ်တိုင်ကလည်း အစွမ်းပိုင်ရှင်များနှင့် သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများအကြောင်းကို ယေဘုယျမျှသာ သိရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုယောက်ျား၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်နေခြင်းက ဤအချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ကူးအကြံအစည်များမှာ ဖြူစင်မှု မရှိလှကြောင်း ထင်ရှားစွာ ပြသနေသည်။

ယောက်ျားက ခေါင်းငုံ့ကာ ဘေးနားရှိ လူတစ်ယောက်နှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ပြီး နှစ်ယောက်သား သဘောပေါက်စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့သွားကြသည်။

သဘာဝလွန်ပစ္စည်း ဆိုပါလား...။

ပြီးတော့ ကားတစ်စီးတဲ့...။

ဒီကားသာ ငါတို့ကိုယ်ပိုင် ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်မလဲ...။

သို့သော် ဘေးနားမှ လူများက ထိုလူ့ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များတွင် အထင်အမြင်သေးမှုနှင့် မုန်းတီးမှုများ အနည်းနှင့်အများ ပါဝင်နေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကောင်သည် ယခင်က ကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီး၏ အထပ်(၂) မှ "မြင့်မြတ်သူ" တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ရွှီနန်၏ ရှင်းလင်းသုတ်သင်ခြင်းမှ လွတ်ကင်းခဲ့ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် အထပ်(၂) သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ တစ်ပတ်ခန့်သာ ရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုတစ်ပတ်တည်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် သူသည် သုတ်သင်ခံရမည့် အစွန်းအဖျားသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က ရွှီနန်သည် အချိန်အတော်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ပြီးမှသာ သူ့ကို လွှတ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လူသားတို့၏ အရေအတွက်မှာ တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။

......

ချန်းရီသည် လစွမ်းအင်ဝါးမြိုကျင့်စဉ် ကို လေ့ကျင့်ပြီးစီးသွားပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်ချူနှင့် စကားပြောရန် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

တဲအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ တဲထဲတွင် အေးစက်နေသော လက်ဖက်ရည်များ ရှိနေသေးသည်ကို အံ့သြဖွယ် တွေ့လိုက်ရ၏။

ချန်းရီက လုံးဝ အားနာခြင်းမရှိဘဲ ခုံပေါ်သို့ ထိုင်ချလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ချူ... မင်းက သစ္စာမရှိဘူးပဲ... ဒီလို လက်ဖက်ရည်ကောင်းတွေ ရှိနေတာတောင် ညီအစ်ကိုတွေကို ခေါ်ပြီး ဘာလို့ မမျှသောက်တာလဲ"

ချူချယ်သည် မူလက ဟွမ်တီထံမှ ယူဆောင်လာခဲ့သော "ခေါင်းဆောင်၏ မှတ်စု" ကို ကူးယူရေးသားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ချူချယ်သည် ကူးယူရေးသားရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လူကိုယ်တိုင်မှ မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ယခုအခြေအနေက မတူတော့ချေ။

မှတ်စုပိုင်ရှင်မှာ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ယခင်က သူယူထားခဲ့သော မှတ်စုများကို မူလပိုင်ရှင်ထံသို့ ပြန်ပေးရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကူးယူရေးသားရုံမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

၎င်းမှာ ခေါင်းဆောင်များကြားရှိ ရေးသားထားခြင်း မရှိသော စည်းမျဉ်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက ဤစည်းမျဉ်းကို နားလည်မှုရှိစွာဖြင့် လိုက်နာကြသည်။

ချန်းရီ ရုတ်တရက် ပေါ်လာမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

မသိမ်းဆည်းရသေးသော လက်ဖက်ရည်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချူချယ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နှမြောတသဖြစ်သွားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။

ချန်းရီ ဤနေရာသို့ ရောက်လာမှတော့ ဤလက်ဖက်ရည်များ များများစားစား ကျန်တော့မည် မဟုတ်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိသည်။

ထို့နောက် သူက မျက်နှာထား တင်းတင်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ညကြီးမိုးချုပ် အိပ်မနေဘဲ ငါ့ဆီ ဘာလာလုပ်တာလဲ"

"ဘာကိစ္စ ရှိရမှာလဲ... မင်းနဲ့ စကားလာပြောတာပေါ့... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အိပ်လို့လည်း မပျော်ဘူးလေ... ဒီနေ့ နေ့လယ်ပိုင်းတုန်းက မင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေတာကို တွေ့တယ်... တစ်ခုခုများ ဖြစ်နေလို့လား"

ချူချယ်က သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ချလိုက်ပြီး ချန်းရီအား ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်သဖြင့် အလွန် လျင်မြန်သော ထူးဆန်းသည့်အရာ တစ်ကောင်ကို သူ အာရုံခံမိခဲ့သည့် အကြောင်းကို တိုက်ရိုက်ပင် ပြောပြလိုက်သည်။

"အမြန်နှုန်းက မြန်တယ်... ဘယ်လောက်တောင် မြန်လို့လဲ"

ချူချယ်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက်...

"လေထက်တောင် မြန်သေးတယ်"

"တကယ်လို့ သူ့ရဲ့ လက်ရှိ အမြန်နှုန်းနဲ့ဆိုရင်... သူက ငါတို့ကို တွေ့သွားခဲ့ရင် ငါတို့ ထွက်ပြေးလို့ လွတ်ပါ့မလား"

ချူချယ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"ပြေးလို့ မလွတ်ဘူး... အဲဒါကလည်း ငါက မင်းရဲ့ကားအကြောင်းကို အမြဲတမ်း မေးနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ"

"အင်း... ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် ယာဉ်တန်းထဲမှာ လမ်းစဉ် အဆင့် (၃) နှစ်ယောက်တောင် ရှိတာပဲ... ဘာမှ မဖြစ်လောက်ပါဘူး"

"လမ်းစဉ် အဆင့် (၃) နှစ်ယောက် ဟုတ်လား... ဟက်ဟက်..."

ချူချယ်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"လမ်းစဉ် အဆင့် (၃) နှစ်ယောက်ဆိုတာ... ဒီလောက် စွမ်းရည်လေးက အရင်ကထက် နည်းနည်းလေး ပိုစွမ်းလာတာလောက်ပဲ ရှိတာ... တချို့ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေက စွမ်းရည်မြင့်ရုံလောက်နဲ့ အနိုင်ယူလို့ ရတာမဟုတ်ဘူး... ပြီးတော့..."

"ထားပါတော့... ထားပါတော့... ဒီအကြောင်း ဆက်မပြောကြတော့ဘူး... ငါ မင်းကို ဒီမှတ်စုလေး ပြရဦးမယ်... အရမ်း စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်"

"ဒီမှတ်စုက နောင်တစ်ချိန်ကျရင် ငါတို့ရဲ့ စားနပ်ရိက္ခာ အကျပ်အတည်းကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ ဖြေရှင်းပေးနိုင်လောက်တယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ချူချယ်သည် သူ ကူးယူရေးသားနေသော မှတ်စုကို ချန်းရီအား ပေးကြည့်လိုက်သည်။

ဤမှတ်စုမှာ လူဝကြီး ကိုယ်တိုင် ရေးမှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းအတွင်း၌ အသုံးဝင်သော အချက်အလက်များစွာ ပါဝင်နေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် အပင်တစ်မျိုးအကြောင်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ဤအပင်တွင် အနီရောင် အသီးများ သီးတတ်ပြီး ခူးဆွတ်ပြီးနောက် ဆယ့်နှစ်နာရီကြာအောင် ထားရှိရမည် ဖြစ်သည်။ အသီးများ အနီရောင် ပြောင်းသွားသည့် အချိန်ရောက်မှသာ စားသုံး၍ ရနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အလားတူ မှတ်တမ်းမျိုး တစ်ခုနှစ်ခုခန့် ရှိသေးသည်။

လက်ရှိတွင် ယာဉ်တန်းသည် ထိုကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် အသီးမျိုးကို မတွေ့ရသေးသော်လည်း ၎င်းမှာ တန်ဖိုးဖြတ်၍ မရနိုင်သော ဗဟုသုတများပင် ဖြစ်သည်။

......

ချန်းရီသည် ချူချယ်၏ တဲထဲတွင် ဤအကြောင်းအရာများကို ဆွေးနွေးနေသည့် အချိန်မှာပင်။

"အစ်ကိုကောက်... ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"

လောင်ဟယ်က သူ့ရှေ့ရှိ မျက်နှာချောင်ကျနေသော ထိပ်ပြောင် ယောက်ျားကြီးကို အံ့အားသင့်ကာ သံသယများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

လောင်ဟယ်၏ အမှတ်သညာထဲတွင်မူ အစ်ကိုကောက်မှာ အလွန် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထိုစဉ်က သူ ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သွားတွေ့ရန် အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ပေ။

ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ ထိုဒေသတွင် ခြေတစ်ချက် ဆောင့်လိုက်ရုံဖြင့် မြေကြီး သုံးခါတုန်သွားလောက်အောင် သြဇာညောင်းသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ...

စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများ... ပြောင်ရှင်းနေသော ခေါင်းကြီးနှင့်... ညှိုးနွမ်းနေသော အမူအရာများ...

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခင်က တန်ခိုးထွားခဲ့သော အစ်ကိုကောက်နှင့် လုံးဝ ဆက်စပ်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

"ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရောက်နေပြီပဲ... ငါ့ကို မြင်ရတာ ဘာများ ဆန်းလို့လဲ... ဒါနဲ့ မင်းက..."

အစ်ကိုကောက်က ဤလူ့ကို မည်သည့်နေရာတွင် မြင်ဖူးသလဲ ဆိုသည်ကို အနည်းငယ် စဉ်းစား၍ မရနိုင်ဖြစ်နေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီက သူသည် အလွန်တရာ အရှိန်အဝါ ကြီးမားခဲ့ပြီး လူပေါင်းများစွာကို တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသဖြင့် သာမန် အသေးအဖွဲ လူများမှာ သူ့အတွက် မှတ်မိစရာ အကြောင်း မရှိခဲ့ပေ။

လောင်ဟယ်က အချိန်အတော်ကြာ ရှင်းပြပြီးနောက်မှသာ အစ်ကိုကောက်သည် နားလည်သယောင်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဝေဝါးဝါး မှတ်မိသွားပုံရသည်။

လောင်ဟယ်က အစ်ကိုကောက်၏ ဘေးတွင် ဖင်ထိုင်ချလိုက်ပြီး အတိတ်က အချိန်များကို ပြောဆိုရင်း သက်ပြင်းများ အလီလီ ချနေမိသည်။

အစ်ကိုကောက်သည်လည်း လောင်ဟယ်၏ စကားများကြောင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီက နေ့ရက်များကို ပြန်လည် သတိရသွားလေသည်။

အကယ်၍ ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီကသာဆိုလျှင် ရှုလီနာကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးမျိုးမှာ သူ၏ စိတ်တိုင်းကျ ချယ်လှယ်နိုင်မည့် သူမျိုးသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ချန်းရီ၏ ရုတ်တရက် ရင်းနှီးစွာ ဆက်ဆံမှုကြောင့် ရှုလီနာ၏ သြဇာအာဏာမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကြားတွင် အလွန် ကြီးမားလာခဲ့ပြီး ယခုဆိုလျှင် သူ့ကိုပင် တိတ်တဆိတ် ဖိနှိပ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအမျိုးသမီးနှင့် ချန်းရီမှာ မည်သည့် ပတ်သက်မှုမျှ မရှိကြောင်း သူ ကိုယ်တိုင် သိထားသော်လည်း...

အကယ်၍များဆိုသည့် အခြေအနေကိုတော့ မကာကွယ်နိုင်ပေ။

ချန်းရီသည် အမျိုးသမီးများကို အနားအကပ်မခံကြောင်း လူအများအပြား သိထားကြသော်လည်း မည်သူကမျှ ရှုလီနာကို မထိပါး ရဲကြပေ။

စကားပြောနေရင်းဖြင့် အစ်ကိုကောက်၏ စိတ်အခြေအနေမှာလည်း အနည်းငယ် ကျဆင်းလာသည်။

"အစ်ကိုကောက်... တကယ်လို့များ အခွင့်အရေးရှိမယ် ဆိုရင်... ခင်ဗျား ဒီကနေ ထွက်သွားချင်လား... ကျွန်တော်တို့ နေရာကောင်း တစ်ခုကို ရှာပြီး ကိုယ်ပိုင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ စခန်းတစ်ခု တည်ဆောက်ကြမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ"

ဤ လောင်ဟယ် ဆိုသူမှာ စောစောက ရှောင်ဖူကို မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သော ထိုလူပင် ဖြစ်လေသည်။

ဆက်ရန်...