အခန်း ၂၉၄
Vol. 15 Ch. 294
အပိုင်း(၂၉၄) မိစ္ဆာပစ်ကပ်ကား၏ တားမြစ်ချက်
"မင်း ရူးနေလား"
လောင်ဟယ်ဟု ခေါ်သော လူကြမ်းကြီး၏ စကားကြောင့် အစ်ကိုကောက်မှာ အံ့သြသွားပြီး တစ်ခဏမျှ ဘာပြောရမှန်းပင် မသိဖြစ်သွားသည်။
ယခု မြင်ကွင်းသည် အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။
အရင်တုန်းက ဒုတိယအစ်ကို သို့မဟုတ် တတိယအစ်ကိုတို့သည်လည်း ဤကဲ့သို့သော လေသံမျိုးဖြင့် ပြောခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။
"ဟဲဟဲ... အစ်ကိုကောက်... ခင်ဗျား အရင်တုန်းကတော့ လုပ်ရဲ ကိုင်ရဲတဲ့သူတစ်ယောက်ပါ... အခုကျမှ ဘာလို့ ဒီလောက် သတ္တိနည်းသွားရတာလဲ"
"အပြင်မှာ ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေ အပြည့်ပဲ... ယာဉ်တန်းကနေ ထွက်သွားရင် သိပ်မကြာခင် သေရလိမ့်မယ်လို့ ခင်ဗျား ပြောချင်နေတာကို ကျုပ် သိပါတယ်"
"ဟဲဟဲ... ဒါက ဘာလဲဆိုတာ ခင်ဗျား ကြည့်လိုက်စမ်း"
လောင်ဟယ်က သူ၏ရင်ခွင်ထဲမှနေ၍ အဆောင်စာရွက်တစ်ရွက်ကို လျှို့ဝှက်စွာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ထိုအဆောင်စာရွက်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မျဉ်းကြောင်းများ ရှိနေ၏။
"ဟဲဟဲ... ဒါက အရင်တုန်းက ကျုပ်တို့ရဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီးရဲ့ နံရံပေါ်က မှော်စာလုံးပဲ... ဒီမှော်စာလုံးက သက်ရှိလူတွေရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိတယ်"
"ဒီအရာသာ ကျုပ်ဆီမှာ ရှိနေရင်... ပြီးတော့ သေးငယ်တဲ့ အကူအညီလေးတွေ ပေါင်းထည့်လိုက်ရင်"
လောင်ဟယ်က သူ၏ အကြံအစည်ကို ပြောပြလိုက်သည်။
ထိုစုတ်ပြတ်သတ်နေသော ပစ်ကပ်ကားသည် သဘာဝလွန်ပစ္စည်းဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရပြီးနောက် လောင်ဟယ်၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံအစည်များ ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ နားလည်ထားမှုအရ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများသည် ထူးဆန်းသည့် အရာများကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အသုံးဝင်ပေသည်။
အကယ်၍ ထိုစုတ်ပြတ်သတ်နေသော ပစ်ကပ်ကားကိုသာ ရရှိမည်ဆိုပါက သူ၏ လက်ထဲရှိ မှော်စာလုံးနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးထဲတွင် သေချာပေါက် ကောင်းမွန်စွာ ရှင်သန်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
လောင်ဟယ်က ဘာကြောင့် ဤသို့ မဖြစ်မနေ လုပ်ချင်နေရသနည်းဆိုလျှင် သူသည် ယခင်က ကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံတပ်ကားကြီး၏ ဒုတိယထပ်တွင် မြင့်မြတ်သူအဖြစ် နေထိုင်စဉ်က လူများစွာကို ပြစ်မှားစော်ကားခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူသည် မြင့်မြတ်သူ ဖြစ်လာသည်မှာ တစ်ပတ်မျှသာ ရှိသေးကြောင်း သိထားရမည်။
သို့သော် သူသည် ပထမထပ်ရှိ အောက်ခြေလူတန်းစားများစွာကို စော်ကားခဲ့ပြီး ဖြစ်ကာ ထိုအထဲမှ လူအချို့က ခုနက သူ့ကို အလွန် အငြိုးကြီးသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။
ခုနက ရွှီနန်က သူနှင့် ရင်းနှီးသော ညီအစ်ကိုအချို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရှင်းလင်းသတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လောင်ဟယ်မှာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။
ရွှီနန်က သူ့ကို သက်ညှာစွာဖြင့် လွှတ်ပေးခဲ့လျှင်ပင် သူ၏ ရှေ့ဆက်ရမည့် နေ့ရက်များသည် သေချာပေါက် ကောင်းမွန်မည် မဟုတ်ပေ။
အရင်က သူ အနိုင်ကျင့်ခဲ့ဖူးသော လူများက သူ့ကို လုံးဝ အလွတ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။
ယာဉ်တန်းထဲရှိ တရားမျှတမှု ဆိုသည်ကို သူ လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။
လူဦးရေ တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာသည့် အခြေအနေကို ထောက်ထား၍သာ ရွှီနန်က သူ့ကို လွှတ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ ယခင်က ကျူးလွန်ခဲ့သော လုပ်ရပ်များအရဆိုလျှင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီကသာဆိုပါက ထောင်တစ်သက် ကျခံရရန်ပင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဒုတိယထပ်၏ မြင့်မြတ်သူ ဖြစ်လာသည်မှာ အချိန်သိပ်မကြာသေးခြင်းအတွက်လည်း ကံကောင်းသည်ဟု မှတ်ယူရမည်။
ရွှီနန်က သူ့ကို တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ပစ်ရလောက်သည့် အခြေအနေမျိုးအထိ မရောက်ရှိသေးခြင်းပင်။
ထို့ကြောင့် လောင်ဟယ်က ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းမှာ အကြောင်းရင်းများစွာ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ချမှတ်လိုက်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
"မင်း... အဲဒီကားကို သွားခိုးမလို့လား"
အစ်ကိုကောက်မှာ လောင်ဟယ်၏ စကားကြောင့် လန့်ဖျပ်သွားပြီး အသက်ပင် ထွက်တော့မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။
သေစမ်း။
သူ၏ ညီအစ်ကို သုံးယောက်တွင် နှစ်ယောက်မှာ ချန်းရီ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုကိစ္စများသည်လည်း ထိုကားနှင့် ပတ်သက်နေခဲ့သည်။
ဒီလူကများ အဲဒီကားကို အကြံအစည် သွားထုတ်နေသေးသည်၊ လူ့ပြည်မှာ မနေချင်တော့လို့လားဟုပင် တွေးလိုက်မိသည်။
လောင်ဟယ်က အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"အစ်ကိုကောက်... ရဲရင့်တဲ့သူက ဗိုက်ဝပြီး ကြောက်တတ်တဲ့သူကတော့ ငတ်သေလိမ့်မယ်... ကျုပ်တို့ အဲဒီကားကို ရလိုက်တာနဲ့ နောက်ပိုင်းနေ့ရက်တွေက ပိုကောင်းလာတော့မှာ"
"အဲဒီကားက သဘာဝလွန်ပစ္စည်းပဲ... အဲဒါကိုသာ ရလိုက်ရင် ကျုပ်တို့ မသွားနိုင်တဲ့ နေရာဆိုတာ မရှိတော့ဘူး"
"သဘာဝလွန်ပစ္စည်းဆိုတာ"
"အစ်ကိုကောက်... အဲဒါက ဘာကိုဆိုလိုလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား"
လောင်ဟယ်သည် သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက်၍ ထိုအရာများက ထူးဆန်းသည့် အရာများကို ရင်ဆိုင်နိုင်သည်ဟူ၍သာ သိထားသည်။
မိစ္ဆာပစ်ကပ်ကား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို သူ လုံးဝ မသိရှိပေ။
ထို့အပြင် သူ တရားမျှတရေး ယာဉ်တန်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ နှစ်ရက်ပင် မပြည့်သေးသဖြင့် လက်ရှိတွင် ယာဉ်တန်းအကြောင်း နားလည်ထားမှုမှာ အလွန် အကန့်အသတ် ရှိနေသည်။
ထို့အပြင် ခုနက ထိုလူများ သူ့ကို ကြည့်နေသော အကြည့်များကလည်း သူ့ကို တွန်းအားပေးနေသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။
လောင်ဟယ်ကို အသက်စွန့်၍ စွန့်စားရန် တွန်းအားပေးနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
"မင်း... မင်း"
နောက်ဆုံး ရလဒ်အနေဖြင့် အစ်ကိုကောက်က လောင်ဟယ်၏ တောင်းဆိုမှုကို မတတ်သာဘဲ လက်ခံလိုက်ရသည်။
သူ့ဘက်မှ တောင်းဆိုသော တစ်ခုတည်းသော အချက်မှာ လောင်ဟယ်က ကားကို အရင် ရအောင်ယူရန်ပင် ဖြစ်သည်။
လောင်ဟယ်က အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် သဘောတူလိုက်သည်။
သဘာဝလွန်ပစ္စည်း ဆိုစေကာမူ ၎င်းမှာ ကားတစ်စီးသာ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။
လောင်ဟယ် ထွက်သွားပြီးနောက်။
အစ်ကိုကောက်သည် အကြိမ်ကြိမ် တွေဝေနေခဲ့ပြီးနောက် အံကြိတ်ကာ မတ်တတ်ရပ်၍ ခေါင်းဆောင်ချူ၏ တဲရှိရာသို့ စတင် လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ခုနက ချန်းရီ တစ်ယောက် ခေါင်းဆောင်ချူ၏ တဲထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
လောင်ဟယ်က သူ ခုနက ရှိနေခဲ့သော နေရာသို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်သွားပြီး ဘယ်ညာကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဤအချိန်တွင် လူတိုင်းမှာ လူစုကွဲသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
လူအချို့က မီးပုံရှေ့တွင် ထိုင်ကာ ငေးမောနေကြသည်။
အချို့လူများမှာမူ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပက်လက်လှန် အိပ်ပျော်နေကြပြီး ဟောက်သံများပင် ထွက်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
စခန်းတစ်ခုလုံးရှိ လူတစ်ဝက်ခန့်မှာ အနားယူနေကြပြီဟု ထင်ရ၏။
လောင်ဟယ်က ခဏမျှ တွေဝေသွားပြီးနောက် အနည်းငယ် စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ လှုပ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် အဝေးရှိ စုတ်ပြတ်သတ်နေသော ပစ်ကပ်ကားကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူ လုပ်မည့် ကိစ္စကို တွေးမိလိုက်သောအခါ တစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာသွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိန်းချုပ်မရနိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကိုလည်း ခံစားနေရသည်။
ဤအချိန်တွင် မိစ္ဆာပစ်ကပ်ကားထဲ၌ ကားထိုင်ခုံအောက်နှင့် အဲကွန်းလေထွက်ပေါက်များမှ ရေဘဝဲလက်တံအချို့ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
ချန်းရီက ကားကို အနည်းငယ် လူပြတ်သော နေရာတွင် ရပ်ထားခဲ့သဖြင့် ဤဘက်သို့ မည်သူမျှ သတိမထားမိကြပေ။
ထို့ကြောင့် ထိုရေဘဝဲလက်တံများသည် စည်းကမ်းမဲ့စွာဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်လာကာ ဆော့ကစားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သေချာ ကြည့်လိုက်မည်ဆိုလျှင် ကားတာယာပေါ်တွင် မှိန်းနေသော ရေဘဝဲလက်တံများကိုလည်း တွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ဟန်ပန်မှာ ပျင်းရိနေသော ကြောင်လေးတစ်ကောင်နှင့် တူနေ၏။
ရုတ်တရက် လူတစ်ယောက်၏ အကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ။
ရေဘဝဲလက်တံ အားလုံးက ချက်ချင်းဆိုသလို ကျုံ့ဝင်သွားကြပြီး အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
အဝေးမှ လောင်ဟယ်က မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
ခုနက ကားထဲတွင် တစ်ခုခု ရှိနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။
ထို့နောက် သေချာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာကိုမျှ မတွေ့ရတော့ပေ။
ထိုကားသည် အရင်အတိုင်းပင် လူသူသတိမထားမိသော နေရာ၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နားနေသည်။
တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအများအပြားမှာ မျက်လုံးမှိတ်ကာ အိပ်ပျော်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
မီးပုံက ဖြည်းညင်းစွာ လောင်ကျွမ်းနေဆဲဖြစ်ပြီး နွေးထွေးသော အလင်းရောင်ကို ဖြန့်ကြက်ပေးနေ၏။
လောင်ဟယ်က အခြေအနေကို ထပ်မံ အတည်ပြုပြီးနောက် သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ကို လွယ်ကာ မတ်တတ်ရပ်၍ လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
"လောင်ဟယ်... ခင်ဗျား ဘာလုပ်မလို့လဲ"
ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အသံကြောင့် လောင်ဟယ်မှာ လန့်ဖျပ်သွားရသည်။
လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်နေပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် လန့်နိုးသွားပုံရကာ အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ငါ အပေါ့သွားမလို့... မင်း ဆက်အိပ်လိုက်ဦး"
လူငယ်လေးက ချက်ချင်းပင် ခေါင်းချကာ ပြန်အိပ်သွားသည်။
လောင်ဟယ် ကျောပိုးအိတ် လွယ်ထားသည်ကိုလည်း သူ အထူးအဆန်း မထင်မိပေ။ ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူတိုင်းက မိမိတို့၏ ပစ္စည်းများကို ကိုယ်နှင့်မကွာ ဆောင်ထားတတ်ကြသည် မဟုတ်ပါလော။
လောင်ဟယ်က အခြေအနေကို ထပ်မံ အတည်ပြုပြီးနောက်မှသာ အမှောင်ထုထဲသို့ ခြေဖွဖွဖြင့် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
ဆယ်မိနစ်ခန့် အချိန်ယူပြီးမှသာ လောင်ဟယ်သည် ပစ်ကပ်ကားရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
လောင်ဟယ် သတိမထားမိသော နေရာတစ်ခုတွင် သေးငယ်သော ရေဘဝဲလက်တံ၏ အဖျားပိုင်းလေးက ကား၏ အက်ကွဲကြောင်းကြားမှနေ၍ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသော အမျိုးသားကို လှမ်းကြည့်နေသည်။
ရေဘဝဲလက်တံရှိ စုပ်ခွက်များပေါ်မှ အထပ်ထပ်ရှိနေသော သွားချွန်ချွန်လေးများက အနည်းငယ် တုန်ခါနေသည်။ ၎င်းမှာ သတ္တိနည်းလွန်းသဖြင့် မိမိတို့ ရှိနေကြောင်း သိသွားမည်ကို အလွန် စိုးရိမ်နေပုံရသည်။
လောင်ဟယ်က ခါးကိုကိုင်းကာ ပစ်ကပ်ကားအနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး ဘယ်ညာကို ကြည့်လိုက်ရာ ဤဘက်သို့ မည်သူမျှ သတိမထားမိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ထိုမျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်းနှင့် လူပင် ကားထဲတွင် မရှိပေ။
လောင်ဟယ်က အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး အလွန်အမင်း သတိထားကာ ကားရှေ့သို့ တိတ်တဆိတ် လျှောက်သွားလိုက်ရာ ကားပြတင်းပေါက် ပွင့်နေသည်ကို အံ့ဩဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
လောင်ဟယ်က ဝမ်းသာအားရဖြင့် ကားပြတင်းပေါက်ထဲသို့ လက်လှမ်းသွင်းလိုက်သည်။
သေးငယ်သော ရေဘဝဲလက်တံလေး တစ်ခုက ကားတံခါး၏ အနောက်ဘက်တွင် ရှိနေပြီး ယခုမှ ဝင်လာသော လက်ကို အလွန် စိတ်ဝင်စားနေပုံရသည်။
ရေဘဝဲလက်တံပေါ်ရှိ စုပ်ခွက်များက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားနေပြီး သွေးသား၏ ချိုမြိန်သော အနံ့အသက်များ ပါရှိနေသည့် ဤအရာက ဘာလဲဆိုသည်ကို သိချင်နေပုံရသည်။
ကားတံခါး ပွင့်သွားသည်။
လောင်ဟယ်က အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး ကားပေါ်သို့ တိတ်တဆိတ် တက်ကာ ကားတံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။
ထိုင်ခုံအောက်တွင် ရေဘဝဲလက်တံ နှစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်ကို သူ လုံးဝ မသိရှိခဲ့ပေ။
သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင်လည်း ရေဘဝဲလက်တံ အချို့ ထွက်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ကားတံခါးကို မည်သည့်အချိန်က ရေဘဝဲလက်တံများဖြင့် သော့ခတ်လိုက်သည်ကိုပင် လောင်ဟယ် သတိမထားမိခဲ့ပေ။
လောင်ဟယ်၏ အမြင်အာရုံထဲတွင်မူ သူ့ရှေ့ရှိ အရာအားလုံးမှာ ဘာပြဿနာမျှ မရှိဘဲ ပုံမှန်အတိုင်းသာ ဖြစ်နေသည်။
အပေါ်ယံ ဖြတ်ခနဲ ကြည့်လိုက်ပါကလည်း အကြည့်ရောက်သွားသည့် နေရာတိုင်းရှိ ရေဘဝဲလက်တံများမှာ အတွင်းပိုင်း အက်ကွဲကြောင်းများထဲသို့ ကြိုတင်၍ ကျုံ့ဝင်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
ယာဉ်တန်းထဲမှ ထွက်ပြေးရန် ကားခိုးမည့်သူ ရှိလိမ့်မည်ဟု ချန်းရီပင် မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ယခင်က ကားခိုးခံရမည်ကို စိုးရိမ်ပူပန်မှု မရှိခဲ့ခြင်းမှာ ကားခိုးသွားလျှင်ပင် လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အပြင်ဘက် တစ်နေရာလုံးတွင် ထူးဆန်းသည့် အရာများ အပြည့် ရှိနေသည်။
ယာဉ်တန်းမှ ထွက်ခွာသွားခြင်းသည် သေလမ်းသို့ သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုး အမှန်တကယ် ရှိနေလျှင်ပင် အပြင်သို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက်၏ ကားကို ခိုးယူမည့် အရူးမျိုး မရှိနိုင်ပေ။
ကားပြတင်းပေါက်ကို မပိတ်ထားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာလည်း လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က မိုးဆက်တိုက် ရွာသွန်းနေခဲ့သဖြင့် ကားထဲတွင် အနည်းငယ် စိုစွတ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ချန်းရီသည် အစိုဓာတ်များ ထွက်သွားစေရန် ရည်ရွယ်၍ ကားပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကားကို မိစ္ဆာပစ်ကပ်ကားအဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက်တွင် ချန်းရီသည် ကားလုံခြုံရေးနှင့် ပတ်သက်၍ ပို၍ပင် ဂရုမစိုက်တော့ပေ။
မိစ္ဆာပစ်ကပ်ကား၏ တားမြစ်ချက်။
"ပိုင်ရှင်၏ ခွင့်ပြုချက် မရရှိဘဲ မိစ္ဆာပစ်ကပ်ကား အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကားအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းများ မပြုလုပ်ရ"
"သို့မဟုတ်ပါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်ပေါ်လာမည်"
ဆက်ရန်...