အခန်း (၂၈၃၁-၂၈၃၂)
Vol. 284 Ch. 2831-2832
အခန်း (၂၈၃၁) - စိစစ်ရွေးချယ်ခြင်း
ဖန့်ချန်နှင့် အခြားသူတို့မှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထရပ်လိုက်ပြီး ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။ ဤသူမှာလည်း မိမိကိုယ်ကို မိတ်ဆက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ အရင်က အတွေ့အကြုံများကြောင့် ဆူဝမ်တို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတိထားရိပ်များ ထင်ဟပ်နေသည်။
မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့် သူတို့၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် မီးခိုးရောင် မြူခိုးများ လှုပ်ရှားလာသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ သူတို့သည် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားဟန် တူသည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းများမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။
"ဒါက ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်က ကိုယ်စားလှယ်တွေကို စိစစ်ရွေးချယ်တဲ့ ပထမဆုံး အဆင့်ပဲ။ ဒီအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မှ နောက်တစ်ဆင့်ကို သွားဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီမယ်။"
လမ်းပြသူက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောသည်။
ဘိုင်ဟွမ်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။
"အကြီးအကဲ၊ ခင်ဗျားက ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်က သူတော်စင်လား "
လမ်းပြသူက ခေါင်းအသာညိတ်သည်။ သူတော်စင်အားလုံးမှာ ရင်ထဲမှ အေးချမ်းသွားကြသည်။ ဤနေရာတွင် မည်သည့်သူတော်စင်မျှ ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်မှ ဖြစ်ကြောင်း ဟန်ဆောင်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။ အစောဆုံး ရောက်လာသည့် ထိုမျက်နှာပြောင်သူကဲ့သို့ပင် သူလည်း ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်မှ ဖြစ်ကြောင်း လူသိရှင်ကြား မပြောရဲခဲ့ပေ။
"မင်းတို့ ရှေ့ကို တစ်မိုင်လောက် လျှောက်သွားပြီးရင် မလှုပ်နဲ့တော့။"
"မကြာခင် မင်းတို့ ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားရလိမ့်မယ်။"
"ဒီဖိအားက မင်းတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာတွေကို ပစ်မှတ်ထားတာ။"
"အကယ်၍ ဒီဖိအားအောက်မှာ တစ်နာရီကြာအောင် ခံနိုင်ရည်ရှိရင် ပဏာမ စိစစ်မှု အောင်မြင်ပြီလို့ သတ်မှတ်မယ်။"
လမ်းပြသူက အေးစက်စက် ပြောသည်။
ထိုနေရာရှိ သူတော်စင်တို့မှာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကြသည်။ ဖန့်ချန်မှာ အနည်းငယ် နှေးကွေးစွာ လျှောက်သွားရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာနေသည်။ မကြာမီ တစ်မိုင်အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာရှိ သူတော်စင်တိုင်းမှာ မိမိတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည့် မမြင်နိုင်သော အကာအရံတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ဆက်လက်၍ လေဟာနယ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုသော မြင်ကွင်း ပေါ်လာသည်။ ပုံသဏ္ဍာန် မသဲကွဲသော အဆောက်အအုံတစ်ခုမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဖန့်ချန်က အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထိုအရာမှာ စေတီတစ်ဆူ ဖြစ်မည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။
ထိုစေတီ ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ မမြင်နိုင်သော ဖိအားတစ်ခုမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တိတ်တဆိတ် ကျရောက်လာသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာတို့မှာ အလိုအလျောက် လည်ပတ်ကာ ထိုဖိအားကို ခုခံကြသည်။ အနီးအနားမှ ညည်းညူသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လောထျန်းဝမ်၊ ဘိုင်ဟွမ်၊ ဆူဝမ်တို့မှာ သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ထိုဖိအားကို ခက်ခဲပင်ပန်းစွာ ခုခံနေကြသည်။ ပဲစေ့အရွယ် ချွေးပေါက်များမှာ သူတို့၏ နဖူးတွင် အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး စီးကျနေသည်။ ကျန်သူများမှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် သွားများကို ကြိတ်ကာ ချွေးအေးအချို့ကို ဖိထုတ်လိုက်သည်။ တကယ်တမ်းတွင် ထိုမမြင်နိုင်သော ဖိအားမှာ အစပိုင်းတွင် သူ့ပခုံးကို နည်းနည်းလေး လေးသွားစေရုံသာ ဖြစ်သည်။ ထိုမှလွဲ၍ မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ မရှိပေ။ သူ့၏ အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာတို့ကိုပင် အပြည့်အဝ မသုံးလိုက်ရပေ။
"ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်ရဲ့ ပဏာမ စိစစ်မှု စံနှုန်းက ငါ့ရဲ့ အမြင့်ဆုံး အစွမ်းထက် အများကြီး နိမ့်နေပါလား။"
ထိုသို့ တွေးတောရင်း ဖန့်ချန်မှာ သူတစ်ပါးထက် ထူးခြားမနေစေရန် လူအုပ်ထဲတွင် ရောနှောကာ လောထျန်းဝမ်တို့နှင့် အလားတူ ဟန်ပန်မျိုးကို ပြသလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ အာရုံစိုက်မှု အများစုမှာမူ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စေတီပုံစံ အဆောက်အအုံဆီသို့ ရောက်နေသည်။ ထိုမမြင်နိုင်သော ဖိအားမှာ ထိုစေတီမှ လာခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
အချိန်များမှာ တစ်စက္ကန့်ခြင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ရုတ်တရက်တွင် ဖန့်ချန်၏ နားထဲသို့ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။ နောက်ဆုံး ရောက်လာသည့် သူတော်စင် လေးဦးထဲမှ တစ်ဦးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဒူးထောက်ကျသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီနေသည်။ ရုပ်ခန္ဓာထဲမှ အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာတို့မှာ လင်းလိုက် မိုက်လိုက် ဖြစ်နေသည်။ တစ်စုံတစ်ခုသော ထူးခြားသည့် ပြဿနာနှင့် ကြုံတွေ့နေရဟန် တူသည်။
လောထျန်းဝမ်တို့၏ အာရုံများမှာလည်း ထိုသူဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ သို့သော် ကြည့်လိုက်ရသည်မှာ မကြာမြင့်မီပင် ထိုသူမှာ ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာသည်။ ဖန့်ချန်မှာ သူတော်စင် တစ်ဦး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူးသော အရသာမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဖတ်လိုက်ရသည်။ ထိုအရာမှာ တစ်သက်တာ မေ့မရနိုင်သော မျက်ဝန်းမျိုး ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင်ပင် ထိုသူတော်စင်မှာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို ကြုံတွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ရုပ်ခန္ဓာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံထွက်လာသော်လည်း မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရှိနေမှန်းမသိသော လမ်းပြသူက ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီးနောက် အမှုန့်ဖြစ်သွားအောင် ဖိချေလိုက်သည်။
"မင်းတို့ ဆက်လုပ်ကြ၊ ဒီဖိအားကို မခံနိုင်ရင် တန်းထွက်သွားလိုက်၊ အတင်း အားမစိုက်ပါနဲ့။"
လမ်းပြသူက အေးစက်စက် ပြောပြီး ဘေးသို့ ရပ်နေလိုက်သည်။
လောထျန်းဝမ်တို့မှာ ကြက်သေသေသွားကြသည်။ သူတို့နှင့် အဆင့်တူ သူတော်စင်တစ်ဦးမှာ အသက်ကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်လေး ပေးလိုက်ရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။
"ရှစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်၊ ဟဲ…"
အစောဆုံး ရောက်လာသူက တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်ပြီး ဖိအားကို ဆက်လက် ခုခံနေသည်။ သူသည် မျက်စောင်းထိုး၍ ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ ဖန့်ချန်ကလည်း သူ့ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ချွေးများ စီးကျနေပြီး သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ ပို၍ပင် ကျေနပ်သွားသည်။
ဖန့်ချန်မှာမူ ထိုအရာများကို မတွေးဘဲ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ခုနက မြင်ကွင်းကိုသာ ပြန်လည် ဆန်းစစ်နေသည်။
"သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ပျံထွက်လာတဲ့ အလင်းတန်းက ဘာလဲ"
"ငါ ထင်ထားတဲ့ အရာမျိုး ဖြစ်မလား။"
ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲတွင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။
ခန့်မှန်းခြေ စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုက သူ့အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။ အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာများထဲရှိ နတ်ဘုရား စွမ်းအားပုံစံများမှာ တစ်စုံတစ်ခုသော အငွေ့အသက်ကြောင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့ပြင် ဤပုံစံများမှာ ထူးဆန်းသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာနေသည်။ ထိုပြောင်းလဲမှုမှာ ဖန့်ချန်ပင် ကြားဝင်ဖျန်ဖြေရန် ခက်ခဲသော အရာမျိုး ဖြစ်သည်။
"အင်း" ဖန့်ချန်၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် တည်ကြည်သွားသည်။
ကံကောင်းသည်မှာ အချိန်အနည်းငယ်အကြာတွင် ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ သွေးစက်စွမ်းအားများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုပြောင်းလဲမှုကို ပြန်လည် ဖိနှိပ်လိုက်ရာ နတ်ဘုရား စွမ်းအားပုံစံများမှာ မူလအတိုင်း ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုအလွန်တိုတောင်းသော အပြောင်းအလဲထဲတွင် ဖန့်ချန်မှာ ဤပဏာမ စိစစ်မှု၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားသည်။
"တကယ်ပဲ၊ ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်မှာလည်း လုကျိုယွမ်တို့လို အမှန်တရားကို သိနေတဲ့ သူတော်စင်တွေ ရှိနေတာပဲ။ သူတို့က ဒီပြောင်းလဲမှုကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာကိုး။"
ထိုသို့ တွေးတောနေရင်း အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ သူတော်စင်တစ်ဦး သေဆုံးသွားသည်မှလွဲ၍ ကျန်သူတို့မှာ ပထမအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လက်ရှိအချိန်တွင် မတ်မတ်ရပ်နိုင်သူ မရှိသလောက် ဖြစ်သည်။ စေတီတော် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဖိအားများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
လောထျန်းဝမ်မှာ ယိုင်နဲ့သွားပြီးနောက်မှ တည်ငြိမ်သွားသည်။ ဆူဝမ်မှာမူ မထိန်းနိုင်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ထိုင်ကျသွားပြီး ခွန်အားများ ကုန်ဆုံးသွားဟန်ရှိသည်။
"ဒီတစ်ခါ ပျိုးထောင်ထားတဲ့ အစေ့တွေက မဆိုးဘူး။"
"တစ်ယောက်က အရူးလုပ်ပြီး ကြိုထုတ်လိုက်တာကလွဲရင် ကိုးယောက်ထဲက ရှစ်ယောက်က ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်။"
"မခံနိုင်တဲ့သူကို သတိထား၊ နောက်တစ်ခါ ပြန်ဝင်လာရင် ထူးထူးခြားခြား စောင့်ကြည့်ရမယ်။"
ရုတ်တရက် လေဟာနယ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုသော တီးတိုး စကားပြောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖန့်ချန်တို့မှာ လေဟာနယ်ထဲတွင် မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ပေါ်လာမှန်းမသိသော အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးများစွာကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဤတံခါးများမှာ မီးခိုးရောင် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ပုံသဏ္ဍာန် မသဲကွဲသော ပုဂ္ဂိုလ်များက သူတို့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ဆူဝမ်တို့မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အားတင်းကာ ထရပ်လိုက်ကြသည်။
"ဒါတွေအားလုံးက ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်က သူတော်စင်တွေလား "
ဖန့်ချန်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အေးဆေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားလှသည်။
"မင်းတို့ ပဏာမ စိစစ်မှု အောင်သွားပြီ။ ငါတို့က ဒီတစ်ခါ ကိုယ်စားလှယ် သုံးဦးပဲ ခေါ်မှာ။ နောက်တစ်ခုက မင်းတို့ချင်း တိုက်ခိုက်ကြည့်ကြ၊ နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်တဲ့ သုံးဦးက ငါတို့ ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်မယ်။"
လမ်းပြသူက ပြောပြီးနောက် အေးစက်စက်နှင့် ထွက်ခွာသွားသည်။ လေဟာနယ်ထဲမှ ထိုမျက်လုံးများမှာလည်း လှောင်ပြောင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ ဆူဝမ်တို့မှာ အံ့ဩသွားကြသည်။
သတ်ပွဲလား
"အားလုံးပဲ၊ ကိုယ်ခွန်အားတွေလည်း ကုန်နေပြီဆိုတော့ အရင် နားကြရအောင်။"
"ငါတို့ ရှစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တာဆိုတော့ တရားမျှတအောင် လေးယောက်စီ ခွဲပြီး တိုက်ကြမလား"
အစောဆုံး ရောက်လာသူက အကြံပေးသည်။ သူတော်စင်တို့မှာ ခဏတာ နားနေကာ ခွန်အားများကို ပြန်ဖြည့်တင်းကြသည်။ ခန့်မှန်းခြေ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်အကြာတွင် သူတို့၏ အခြေအနေမှာ အပြည့်အဝ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာသည်။
အစောဆုံး ရောက်လာသူက ရုတ်တရက် ဖန့်ချန်ကို လက်ညှိုးထိုးသည်။
"မင်းတို့ရဲ့ လည်ပင်းကို ကြည့်လိုက်၊ သူက ဒီကို ရောက်တာ နှစ်ပေါင်း ၄၀၀ ကျော်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ ပါရမီက ငါတို့ထက် ပိုသာလွန်နေမှာ သေချာတယ်။ ငါတို့ အရင်ဆုံး ယန်ဧကရာဇ်နဲ့ ဟန်ဧကရာဇ်ကို အရင် တိုက်ထုတ်ပစ်ကြမလား။ ကျန်တဲ့ ခြောက်ဦးကမှ ပြန်အုပ်စုဖွဲ့တာပေါ့။ ဒါက ငါတို့ အနိုင်အရှုံး ဆုံးဖြတ်ဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ။"
ထိုအကြံပေးချက်ကြောင့် ဘိုင်ဟွမ်တို့မှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားကြသည်။
အခန်း (၂၈၃၂) - ယုံကြည်ချက်ရှိသူများ
လောထျန်းဝမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူသည် အသိစိတ်မရှိဘဲ ဖန့်ချန်၏ အနီးသို့ နှစ်လှမ်းခန့် တိုးကပ်လိုက်ပြီး ရှေ့တွင် ရှိနေသည့် ကျဲနယဲ့ သူတော်စင် ခြောက်ဦးကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ ကျောနောက်ဘက်တွင်မူ သာမန်လူတို့ လုံးဝ မမြင်နိုင်သော အရိပ်ယောင် သုံးခုမှာ မျက်စိများကို မှေးကျဉ်းထားကြသည်။
ထိုသူ၏ အကြံပြုချက်ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းသွားသည်။ မီးခိုးရောင် တံခါးကြီးအတွင်းမှ လှောင်ပြောင်သည့် အကြည့်များမှာလည်း ဖန့်ချန်နှင့် လောထျန်းဝမ်တို့ထံသို့ မလွှဲမရှောင်သာ ကျရောက်လာသည်။
"ခြောက်ယောက်က နှစ်ယောက်ကို တိုက်ရင်တော့ သူတို့ကို အရင်ဆုံး အထုတ်ခံရအောင် လုပ်လို့ရတာပေါ့။"
ဘိုင်ဟွမ်က တွေးတောရင်း ခေါင်းညိတ်သည်။
"ပြီးရင် ကျန်တဲ့ ငါတို့ ခြောက်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်လိုက်ရင် ကိုယ်စားလှယ် ရာထူး သုံးနေရာအတွက် ဘယ်သူတွေ ဖြစ်မလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။"
သူသည် ဆူဝမ်ကို ကြည့်ကာ
"ဒီအရောင်းအဝယ်က လုပ်လို့ရတယ်" ဟု ပြောသည်။
"နင် သူ့ကို ယုံတာလား"
ဆူဝမ်ကမူ ထိုအကြံပြုချက်ကို စတင်သူကိုသာ စိုက်ကြည့်နေပြီး မျက်လုံးထဲတွင် သတိထားခြင်းနှင့် အေးစက်ခြင်းတို့ ပြည့်နှက်နေသည်။
"သူက နိုင်ဖို့ဆိုရင် ဘယ်လောက်ပဲ သိက္ခာမဲ့တဲ့ နည်းလမ်းကိုမဆို သုံးမယ့်သူပါ။ ယန်ဧကရာဇ်နဲ့ ဟန်ဧကရာဇ်ကို ရှင်းထုတ်လိုက်ပြီးရင် နောက်ထပ် ကျန်နေတဲ့ လေးယောက်ကို သူက ထပ်ပြီး ရှင်းထုတ်ဖို့ မတိုက်တွန်းဘူးလို့ နင် ဘယ်လို သေချာပြောနိုင်မလဲ"
ဘိုင်ဟွမ်မှာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ကျန်သူများမှာလည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဤမေးခွန်းကို တွေးတောနေကြသည်။ ထိုနည်းလမ်းမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပြန်သုံးနိုင်သော နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံး သုံးနေရာ မကျန်မချင်း ပြန်သုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။ ယခု ဖန့်ချန်နှင့် လောထျန်းဝမ်ကို ရှင်းထုတ်လိုက်လျှင်တောင် နောက်ဆက်တွဲ အခြေအနေကို မည်သူက အာမခံနိုင်မည်နည်း။
"ဆူဝမ်သူငယ်ချင်း၊ နင် လေကျယ်စခန်းက လာတာကို ငါ သိပါတယ်။ လေကျယ်စခန်းက ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ အမြဲတမ်း ထိပ်တန်း အဆင့်မှာ ရှိနေတာပဲ။ ခုနက လုပ်ရပ်ကလည်း မတတ်သာလို့ လုပ်ခဲ့ရတာပါ၊ ငါကတော့ လေကျယ်စခန်းကို အပြစ်လုပ်ချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီနှစ်ယောက်ကို ရှင်းထုတ်ပြီးရင် ကျန်တဲ့ ခြောက်ယောက်က တစ်ယောက်ချင်းစီ ယှဉ်ပြိုင်ကြမယ်လို့ ငါ အာမခံပါတယ်"
ထိုသူက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လက်ယှက်၍ ပြောသည်။
"ငါ နင့်ကို မယုံဘူး။"
ဆူဝမ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး နောက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆုတ်သွားသည်။ နောက်သို့ ဆုတ်သွားစဉ်အတွင်း အပြည့်အဝ သတိထားနေဆဲပင်။ ထိုသူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး လေသံမှာလည်း အေးစက်လာသည်။
"ဒါဆို ငါတို့ ငါးယောက် ပူးပေါင်းပြီး ဒီသုံးယောက်ကို အရင် ရှင်းထုတ်ကြမလား၊ မင်းတို့ ဘယ်လို ထင်လဲ"
ဘိုင်ဟွမ်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဖန့်ချန်၏ လည်ပင်းတွင် ရှိသော တောက်ပသည့် နံပါတ်ကို သတိရလိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ရသွားကြသည်။ ဆူဝမ်မှာ သိသိသာသာပင် အံ့ဩသွားပြီး ဘိုင်ဟွမ်ကို ချက်ချင်း လှမ်းပြောသည်။
"ဘိုင်ဟွမ်၊ သူ့ရဲ့ လှည့်ဖျားတတ်ပုံကို နင် မြင်ပြီးပြီလေ၊ နင်က သူ့နဲ့ ထပ်ပူးပေါင်းဦးမလို့လား ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ယန်ဧကရာဇ်နဲ့ ဟန်ဧကရာဇ်တို့ ဘက်မှာ ရပ်တည်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်။"
ဘိုင်ဟွမ်က ခေါင်းခါသည်။
"ဒီလိုဆိုရင် လေးယောက်နဲ့ လေးယောက်ဖြစ်ပြီး အခြေအနေက တန့်သွားလိမ့်မယ်။ အခု လိုအပ်နေတာက ဒီအခြေအနေကို ဖောက်ထွက်နိုင်မယ့် အချက်ပဲ။ ဆူဝမ်၊ နင် အခု ငါတို့ဘက်မှာ လာရပ်ရင် အချိန်မီသေးတယ်။"
ထိုအချိန်အတွင်း ဖန့်ချန်မှာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောပေ။ လောထျန်းဝမ်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားပြီး အမူအရာမှာလည်း ယခင်ကဲ့သို့ သတိထားသည့် ပုံစံမျိုး မရှိတော့ပေ။
"ခြောက်ယောက်နဲ့ နှစ်ယောက်ကို တိုက်တာ၊ ငါတော့ အဲဒီလောက်ထိတော့ မလုပ်နိုင်ဘူး။"
ဆူဝမ်မှာ အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ငါ့မှာ အကြံတစ်ခု ရှိတယ်၊ အခုပဲ တစ်ယောက်ချင်းစီ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြစို့။ အနိုင်ရတဲ့ လေးယောက်ကို အရင် ရွေးထုတ်ပြီးမှ နောက်ဆုံး တစ်နေရာကို ထပ်လျှော့လိုက်ရင် ရပြီလေ။"
"မိန်းမသားလို စိတ်ပျော့တာ။"
အစောဆုံး အကြံပြုသူက လှောင်ပြုံးဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး ဘိုင်ဟွမ်တို့ဘက်ကို ကြည့်သည်။
"အားလုံးပဲ၊ ပူးပေါင်းကြစို့။ သူ့အကြံကို နားထောင်နေစရာ မလိုဘူး။ ငါတို့ ငါးယောက်က သုံးယောက်ကို တိုက်ရင် မကြာခင်မှာတင် သူတို့ကို ရှင်းထုတ်လိုက်လို့ ရမှာပဲ ပြီးရင် ငါတို့ ငါးယောက် ကျန်တဲ့အခါမှ စည်းကမ်းချက်တွေကို ပြန်ညှိကြတာပေါ့။ မင်းတို့ ငါ့ကို မယုံရင်တောင် ငါ့ကို ပူးပေါင်းပြီး ရှင်းထုတ်လိုက်၊ ငါ ဘာမှ မပြောဘူး။ အခုချိန်မှာ အရေးကြီးဆုံးက သူတို့ နှစ်ယောက်ကို ရှင်းထုတ်ဖို့ပဲ၊ သူတို့က စခန်းတူတူက ဖြစ်နေတာကိုး။ သူတို့ကို ထားခဲ့ရင် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတွေက ကြီးလွန်းတယ်"
ဤစကားမှာ အချက်အလက်များကို ထောက်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဘိုင်ဟွမ်တို့အား အချိန်တိုအတွင်း ဆုံးဖြတ်ချက် ချနိုင်အောင် တွန်းအားပေးလိုက်သည်။
"ဆူဝမ်၊ သူပြောတာ မှန်တယ်၊ ယန်ဧကရာဇ်နဲ့ ဟန်ဧကရာဇ်က စခန်းတူတူက ဖြစ်နေတာ။ သူတို့ကို မရှင်းထုတ်ရင် သူတို့က ပူးပေါင်းသွားမှာ စိုးရတယ်။"
ဘိုင်ဟွမ်က အေးစက်စွာ ပြောသည်။
"နင့်အတွက် နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးပဲ၊ ငါတို့ဘက်မှာ ရပ်မလား၊ မရပ်ဘူးလား။"
ဆူဝမ်၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဖန့်ချန်ကမူ ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
"ဘိုင်ဟွမ်၊ အဲဒီမျက်နှာပြောင်သူက မင်းတို့ထဲမှာ နောက်ထပ် ရင်းနှီးတဲ့သူ နှစ်ယောက်လောက် ရှိနေတယ်ဆိုရင်ကော"
"ငါ၊ ယန်ဧကရာဇ်နဲ့ ဆူဝမ်ကို ရှင်းထုတ်ပြီးသွားပြီဆိုပါစို့။"
"ပြီးရင် သူက တခြား ရင်းနှီးတဲ့သူ နှစ်ယောက်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး မင်းနဲ့ နောက်တစ်ယောက်ကို ရှင်းထုတ်လိုက်မယ်။"
"အဲဒီအခါကျရင် ဒီနေရာတွေက သေချာသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား "
"သူ ဒီလို အကြံမျိုးကို ဘာလို့ ပေးရဲတာလဲလို့ မင်း ထင်လဲ သူက တကယ်ပဲ မင်းတို့တွေ ပူးပေါင်းမှာကို မကြောက်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား "
"ဒီလို နည်းလမ်းမျိုးနဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေကို လျှော့ချဖို့ ကြိုးစားတဲ့သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒီလောက် အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာမှာ ဘယ်လိုလုပ် ထားရဲမှာလဲ"
လောထျန်းဝမ်မှာ အံ့ဩသွားသည်။ ဆူဝမ်မှာလည်း မသိစိတ်ဖြင့် ထိုမျက်နှာပြောင်သူကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဘိုင်ဟွမ်မှာလည်း တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ထိုသူကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ အကြံကတော့ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ။ သူတို့က ဆုံးဖြတ်ချက် ချတော့မလို့ ရှိသေးတယ်၊ မင်းစကားကြောင့် ငါ နောက်ထပ် အချိန်တွေ အများကြီး ပေးပြီး ရှင်းပြရတော့မယ်။"
"ဒါပေမဲ့ ဒီလို ကိစ္စမျိုးကို ရှင်းပြဖို့က ခက်တယ်။ ငါ ဘာပဲ ပြောပြော ငါတို့ဘက်က ငါးယောက်လုံးကတော့ အလွယ်တကူနဲ့ မယုံကြတော့ဘူးလေ။"
ထိုသူက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ မတတ်နိုင်ဟန်ဖြင့် ပြောသည်။
"ငါကတော့ ဒီနေရာကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ချင်ခဲ့တာ၊ မင်းကြောင့် အခြေအနေက တန့်သွားပြန်ပြီ။"
"မတန့်ပါဘူး။"
ဖန့်ချန်က လောထျန်းဝမ်ကို ပြောသည်။
"ဘေးနားကနေ စောင့်ကြည့်ပေးထား။"
"အင်း။"
လောထျန်းဝမ်မှာ အဝေးသို့ လျှောက်သွားပြီး ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ ကျောနောက်မှ အရိပ်ယောင် သုံးခုမှာ အချင်းချင်း စကားများနေကြသော်လည်း လောထျန်းဝမ်သာ ကြားနိုင်သည်။ ဆူဝမ်မှာ ဤအရာကို နားမလည်ဘဲ ထူးဆန်းစွာ ကြည့်နေသည်။ ဘိုင်ဟွမ်တို့မှာလည်း ကြက်သေသေသွားကြသည်။
"တန့်သွားတဲ့ အခြေအနေကို ဖြစ်စေဖို့ဆိုရင် နှစ်ဖက်စလုံးရဲ့ စွမ်းအားက ညီမျှဖို့ လိုတယ်။"
"ဒါပေမဲ့ အစကတည်းက ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက မညီမျှခဲ့ဘူးလေ။"
ဖန့်ချန်က ထိုသူရှိရာသို့ လျှောက်သွားသည်။
"ငါ သူ့ကို အခု တိုက်ခိုက်တော့မယ်၊ ဘိုင်ဟွမ်တို့ ဘာမှ မလုပ်ကြနဲ့၊ ဘေးကနေပဲ ကြည့်နေ။ နောက်တစ်ခုက သူ ရှုံးခါနီးတဲ့အခါ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှ သူ့ကို ကယ်ဖို့ မလာဘူးဆိုရင် ငါပြောတာ မှန်တယ်လို့ သတ်မှတ်မယ်။"
ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အစောဆုံး ရောက်လာသူ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားသည်။ ဆူဝမ်မှာ နားလည်သွားပြီး ဘိုင်ဟွမ်တို့ကို ချက်ချင်း လှမ်းပြောသည်။
"မင်းတို့ ဘေးမှာ သွားမရပ်ကြတော့ဘူးလား ဒီအချိန်မှာ ဘယ်သူက ဝင်တားမလဲဆိုတာက သူနဲ့ တစ်စုံတစ်ခုသော အပေးအယူ ရှိနေတယ်လို့ သက်သေပြနေတာပဲ "
ဘိုင်ဟွမ်တို့မှာ ချက်ချင်းပင် မိမိကိုယ်ကို ကင်းရှင်းကြောင်း ပြသရန် အပြင်ဘက်သို့ ဆုတ်ခွာရပ်လိုက်ကြသည်။
"ဝိုင်းတိုက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့ အခြေအနေကို မင်းစကား နှစ်ခွန်း၊ သုံးခွန်းနဲ့ တစ်ယောက်ချင်းစီ တိုက်ခိုက်တဲ့ ပုံစံ ဖြစ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာလား။"
တစ်ဖက်လူက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချသည်။
"မင်းရဲ့ ဉာဏ်ရည်က သူတို့ထက် အနည်းငယ် သာလွန်နေတာပဲ။"
"ငါက ဘာဉာဏ်မှ မသုံးပါဘူး။"
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရိုးသားမှုများ ရှိနေသည်။
"ကိုယ်ပိုင် ယုံကြည်ချက် နည်းနည်း ရှိနေရုံပါပဲ။ နည်းလမ်းတိုင်းက ယုံကြည်ချက်ပေါ်မှာပဲ တည်ဆောက်ထားတာပါ။ မင်းက ယုံကြည်ချက် ရှိလို့ စီမံကိန်း ရေးဆွဲရဲတာပဲ။ ငါကလည်း ယုံကြည်ချက် ရှိလို့ မင်းရဲ့ စီမံကိန်းကို ဖျက်ဆီးရဲတာပါ။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေးပါပဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိသူဟာ ဘယ်တော့မှ ရှုံးနိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဒါဆို မင်းရဲ့ ယုံကြည်ချက်က ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ ငါ ကြည့်လိုက်ဦးမယ်။"
တစ်ဖက်လူမှာ စကားရှည် မပြောတော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာတို့ကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု လင်းလက်စေလိုက်သည်။ ဖန့်ချန်မှာလည်း ချက်ချင်းပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရား စွမ်းအားများကို ပေါက်ကွဲထွက်စေလိုက်သည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် တိုက်ခိုက်နေကြပြီဖြစ်သည်။
"သူ အစွမ်းကုန် မသုံးသေးဘူး။"
လောထျန်းဝမ်မှာ စိတ်ထဲတွင် နားလည်သွားသည်။ သူ၏ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို မြင်ဖူးထားသည့်အတွက်ကြောင့် ယခု သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ လောထျန်းဝမ်နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်ကထက် များစွာ အားနည်းနေသည်ကို သိလိုက်ရသည်။ သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်ပါလျက်နှင့်ပင် တိုက်ပွဲမှာ ဖန့်ချန်ဘက်သို့ စောင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းအားကြောင့် ထိုသူမှာ အလွန်တုန်လှုပ်သွားပြီး နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။
"မင်းတို့ ဘာလို့ မဝင်တိုက်ကြတာလဲ ငါ ခံနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီကောင်ကို လုံးဝ ထားခဲ့လို့ မရဘူး"
သူက ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။ ဘိုင်ဟွမ်နှင့် ဆူဝမ်မှာ ထိုအသံကို ကြားသည်နှင့် ဖန့်ချန်ဆီသို့ ချက်ချင်း အရှိန်ပြင်းစွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
"အိုးးး "
မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် ကျန်သူ သုံးဦးမှာ ချွေးစေးများ ပြန်လာကြသည်။