အခန်း ၄၀၂

🍋 Chapter 402

ဂူချန် ဝိုင်စိုက်ခင်းအနေဖြင့် အောင်မြင်မှုရရှိရန်အတွက် အချို့သော နောက်ခံအင်အားများ ရှိနေရန်မှာ မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပေသည်။

မုယန်ကို ကြည့်လျှင်ပင် ကျိုးထျန်းသာ နောက်ကွယ်မှ ကာကွယ်ပေးမထားပါက သူမမှာ ပြိုင်ပွဲမှ ပြုတ်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်သည်။

နှစ်လက်မခန့်သာရှိသော စက္ကူအပိုင်းအစလေးတစ်ခုမှာ မည်မျှပင် လှပနေပါစေဦးတော့ အဆုံးသတ်တွင် ထွက်ခွာရမည့်ကံကြမ္မာနှင့်သာ ထိုက်တန်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဤအစီအစဉ်မှာ နိုင်ငံအတွင်းရှိ အကြီးမားဆုံးသော ရုပ်မြင်သံကြားဌာနမှ တရားဝင်ကျင်းပသည့် ရိုက်ကူးရေးဖြစ်သဖြင့် မသမာမှုများ ရှိနေဦးမည်ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သူများမှာ ရုပ်ရည်ရော အရည်အချင်းပါ ပြည့်စုံသည့် ထူးချွန်ထက်မြက်သူများသာ ဖြစ်ဖို့များသည်။

ထို့ပြင် ရုပ်ရည်ရော အရည်အချင်းပါ ရှိကြသည့် ဤအမျိုးသမီးငယ်အများစုမှာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မိသားစုများမှ သမီးပျိုများ ဖြစ်ကြသည်။

ကျိုးထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ရုပ်မြင်သံကြားဌာန၏ အဓိကငွေကြေးပံ့ပိုးသူဖြစ်ရာ ဤကိစ္စက အမှန်တကယ်ပင် ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲလှသည်။

အကယ်၍ ၎င်းက ရည်းစားနှင့် မယားငယ်ကဲ့သို့သော ဆက်ဆံရေးမျိုးသာဆိုလျှင် ဖြေရှင်းရ ပိုမိုလွယ်ကူလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ချစ်သမီးလေး ဒုက္ခရောက်သွားသောကြောင့် ဖခင်ဖြစ်သူက ဒေါသတကြီးဖြင့် အခြားလူများကိုပါ ရောထွေးအပြစ်ပုံချနေခြင်းကမူ အတော်လေး ပုံမှန်ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်ပင်။

"အစ်မဝမ်းကွဲ... ဒီငွေကြေးပံ့ပိုးသူက ရုပ်မြင်သံကြားဌာနကို တစ်နှစ်ကို ဘယ်လောက်အထိ ပေးတာလဲ၊ ပြီးတော့ သူက ဘယ်လိုလုပ်ငန်းမျိုးကို လုပ်တာလဲ"

ချောင်ကျွင်းယန်က သူမ၏မျက်မှန်ကို ပင့်တင်ရင်း မဆိုင်းမတွပင် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

"မနှစ်ကတော့ ပံ့ပိုးကြေးက ၅၅ သန်းပဲ၊ သူတို့က တတိယနေရာကို ရခဲ့တာ၊ ဂူချန် အရက်ဖြူကုမ္ပဏီကို မင်းသိတယ်မလား"

"အော်... အဲဒီကုမ္ပဏီကိုး၊ သူတို့က တကယ်ကို အင်အားကြီးတာပဲ"

ကျိုးထျန်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်၊ ၎င်းတို့က ရင်ဆိုင်ရလွယ်ကူသူများ မဟုတ်ချေ။

"ဒါဆို အခု သူတို့ဘက်က ဘာပြောလဲ"

"သူ့သမီး သတိပြန်မရလာမချင်းနဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ မပြီးမချင်းတော့ မင်းရဲ့ရည်းစားက မြို့တော်ကနေ ထွက်ခွာခွင့်မရှိဘူး၊ ပြီးတော့ ရဲတပ်ဖွဲ့ရဲ့ ဆင့်ခေါ်မှုကိုလည်း အချိန်မရွေး အစစ်ဆေးခံနိုင်ဖို့ ရှိနေရမယ်"

ချောင်ကျွင်းယန်က မည်သည့်ခံစားချက်မျှမရှိသော မျက်နှာပေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရဲတပ်ဖွဲ့ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ခံနေရတဲ့ ဘယ်သူမဆို နောက်လာမယ့် အစီအစဉ်ရိုက်ကူးရေးတွေမှာ သေချာပေါက် ပါဝင်ခွင့်ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

တစ်ဖက်လူက တီဗီဌာန၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကိုသာ ရွတ်ပြနေခြင်းဖြစ်သော်လည်း ကျိုးထျန်းကမူ အခြားအဓိပ္ပာယ်တစ်ခုကို အရိပ်အမြွက် သိရှိလိုက်သည်။

'သူတို့က ငါ့ကို တစ်ခုခု သွယ်ဝိုက်ပြီး သတိပေးနေတာပဲ၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ခံနေရတဲ့လူက အစီအစဉ်မှာ ပါဝင်ခွင့်မရှိဘူးဆိုတော့ ရဲတပ်ဖွဲ့ဘက်က ပြဿနာ ပြေလည်သွားတာနဲ့ မုယန်က ဆက်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မှာပေါ့'

"ကျေးဇူးပါပဲ၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ၊ ဒါဆို အခု လက်ရှိ ရိုက်ကူးရေးကို ရပ်နားထားတာလား"

"အင်း... သုံးရက်နေရင်တော့ ပြန်စဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ"

"ဟုတ်ကဲ့... ကျေးဇူးပါပဲ၊ ကျွန်တော် သိပါပြီ" ကျိုးထျန်း ခေါင်းညိတ်၍ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ရှောင်ကျိုး... မင်း ဖီထောင် ဟူထုန် က ဘယ်မှာလဲဆိုတာ သိလား"

ချောင်ကျွင်းယန်က ယခင်စကားဝိုင်းနှင့် လုံးဝမသက်ဆိုင်သော အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ပြောလာခဲ့သည်။

"ဖီထောင် ဟူထုန်... သိတယ်၊ သိတယ်"

သူ စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ထိုအမည်ကို ရုတ်တရက် မှတ်မိသွားခဲ့သည်။

အစိုးရသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့၏ အကြီးအကဲက သူ ရှန်ဟိုင်းတွင် ရှိစဉ်ကတည်းက သူ့ကို ပြောပြခဲ့ဖူးပြီး မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိရန် အချိန်ရပါက ဖီထောင် ဟူထုန် သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရန် အကြံပြုခဲ့ဖူးသည်။

ချောင်ကျွင်းယန်သည် ကိစ္စရပ်များကို အဆင်ပြေချောမွေ့စေရန်အတွက် အမြဲတမ်း နည်းလမ်းရှာဖွေပေးတတ်ပေသည်။

"သတိပေးပေးလို့ ကျေးဇူးပါပဲ အစ်မဝမ်းကွဲ"

ကျိုးထျန်း အမြန်ရှေ့တိုးကာ သူမ၏လက်ကို ဆွဲ၍ ဝမ်းသာအားရ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"အစ်မဝမ်းကွဲ... ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာတော့ အစ်မက အလှဆုံးပဲ" ကျိုးထျန်းက အမြန်ပင် မြှောက်ပင့်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အင်း... ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်၊ မင်းရဲ့ခဲအိုက ဒီည အိမ်မှာမရှိဘူး၊ ညစာလာစားပါလား"

ချောင်ကျွင်းယန်က အလွန်တည်ကြည်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ပြောဆိုနေဆဲပင်။

သူမ၏ အေးစက်စက် ပြက်လုံးကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသောအခါ ကျိုးထျန်းလည်း အညံ့ခံလိုက်ရုံသာရှိတော့သဖြင့် အမြန်ပင် နှုတ်ဆက်စကားဆိုကာ မုယန်ကို တီဗီဌာနမှ ဆွဲခေါ်လာခဲ့တော့သည်။

"ဟိုတယ်ကို အရင်ပြန်ရအောင်၊ နင် သွားပြီး နားနေလိုက်၊ ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကို ငါ ဖြေရှင်းလိုက်မယ်"

"ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ ဒီအတိုင်းပဲ လက်လွှတ်လိုက်ကြမလား၊ ပြိုင်ပွဲမှာ မပါဘဲ နေလိုက်ရုံပဲလေ"

မုယန်က မထူးခြားသလို လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူမက ဂရုမစိုက်သလို ပုံစံမျိုး ပြသနေသော်လည်း ကျိုးထျန်းကမူ သူမ တမင်သက်သက် ဟန်ဆောင်နေခြင်းမှန်း သိရှိလှသည်။

သူမကလည်း ပြဿနာများကြားထဲသို့ မရောက်စေချင်ပေ။

"နင် သေချာပေါက် ပါဝင်ရမယ်၊ ဒါက နင်ဖြစ်ချင်တဲ့ အိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့အတွက် အရေးကြီးတဲ့ ခြေလှမ်းတစ်ရပ်ပဲ၊ ဒီအတိုင်း ဘယ်လိုလုပ် လက်လျှော့လိုက်လို့ ဖြစ်မှာလဲ"

"ငါက ပထမနှစ် ကျောင်းသူပဲ ရှိသေးတာ၊ နောက်နောင်လည်း အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်"

မုယန်က ခေါင်းမာစွာ ပြောဆိုနေဆဲပင်။

"ငါ့စကားကို နားထောင်ပါ၊ နင် အကောင်းဆုံးပဲ ကြိုးစားပါ၊ အများကြီး လျှောက်မတွေးနဲ့၊ နင့်နောက်ကွယ်မှာ ငါ ရှိနေတယ်"

"ဒါပေမဲ့..."

သူမ စကားမဆုံးမီမှာပင် ကျိုးထျန်းက သူမကို စနောက်လိုသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"မပါချင်လည်း ရပါတယ်၊ ဒီတစ်ခေါက် မြို့တော်ခရီးစဉ်ကို အပန်းဖြေခရီးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပေါ့၊ ဒါတင်မကသေးဘူး... နင် ပြိုင်ပွဲမှာ မပါဝင်တော့ဘူးဆိုရင် ငါနဲ့ အခန်းခွဲအိပ်ဖို့ အကြောင်းပြချက် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးနော်"

"တကယ်တော့... ဒီပြိုင်ပွဲက ငါ့အတွက် အရမ်းအရေးကြီးတယ်၊ ငါ တကယ် ပါချင်တာပါ"

မုယန်က ခေါင်းလေးငုံ့ကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရဲတက်လျက် ပြောရှာသည်။

"ရိုးရိုးသားသား ပြောတာက ပိုကောင်းပါတယ်"

ဟိုတယ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျောက်ရှင်းကမူ အလုပ်ကိစ္စဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်သွားသဖြင့် အခန်းထဲတွင် ရှိမနေပေ။

မုယန်ကို အခန်းထဲ၌သာ အနားယူရန် ထားခဲ့ပြီးနောက် ဖုန်းကို ကိုင်ကာ ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဟဲလို... မစ္စတာဟုန်၊ ကျွန်တော် မေးစရာ ကိစ္စလေးတစ်ခု ရှိလို့ပါ"

သူ့အနေဖြင့် ပထမဆုံး တွေးမိသည်မှာ ဤလုပ်ငန်းရှင်ကြီးများကို မေးမြန်းရန်ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့အားလုံးမှာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် အချင်းချင်း သိကျွမ်းကြဖို့ များပေသည်။

သူက ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင်ကို ရှင်းပြလိုက်ရာ တစ်ဖက်လူက ပြုံး၍ ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

"ငါ သူ့ကို သိတာပေါ့၊ အတူတူ ညစာတောင် စားဖူးသေးတယ်၊ ဂူချန် အရက်ဖြူကုမ္ပဏီက တကယ်ကို အင်အားကြီးတယ်၊ ငါတို့က လုပ်ငန်းချင်း မတူပေမဲ့ ကလပ်တစ်ခုတည်းမှာပဲ ရှိကြတာ"

ကျိုးထျန်း ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ကုမ္ပဏီကြီးများ စုစည်းထားသည့် ကလပ်တစ်ခု ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဤလုပ်ငန်းရှင်ကြီးများ စားသောက်၊ ပျော်ပါးကာ အချင်းချင်း အတွေ့အကြုံ ဖလှယ်ကြသည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဒါပေမဲ့ လောင်ကျင်းက သူ့သမီးကို အရမ်းအလိုလိုက်တာကတော့ ငါတို့အသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာ လူတိုင်းသိကြတယ်”

“သမီးဖြစ်သူ အသက် ၁၈ နှစ်ပြည့်တုန်းကဆိုရင် လောင်ကျင်းက လေယာဉ်တစ်စီးလုံးကို စင်းလုံးငှားပြီး တစ်မိသားစုလုံးကို ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာထဲက ကျွန်းတစ်ကျွန်းဆီ ခေါ်သွားပြီး မွေးနေ့ပွဲလုပ်ပေးတာ၊ သန်း ၁၀၀ ကျော်တောင် ကုန်သွားတယ်"

"အင်း... ဒါက တကယ်ကို အကုန်အကျများတာပဲ၊ သူက သမီးကို တကယ် အလိုလိုက်တာပဲ"

"ဟုတ်တယ်... အရမ်းကို အလိုလိုက်တာ”

“ဒါပေမဲ့ ငါ အဲဒီမိန်းကလေးနဲ့ တွေ့ဖူးတယ်၊ ရုပ်လည်းချောတယ်၊ စရိုက်လည်းကောင်းတယ်၊ အလိုလိုက်ခံထားရပေမဲ့ မရိုင်းစိုင်းဘူး၊ တော်တော်လေး ယဉ်ကျေးပျူငှာပါတယ်"

"ငါ မင်းအတွက် ကြားလူအဖြစ် လုပ်ပေးမယ်၊ တွေ့ဆုံပွဲတစ်ခု စီစဉ်ပေးပြီး စကားပြောကြည့်ကြတာပေါ့”

“ဒါက တမင်တကာ လုပ်တာမဟုတ်ဘဲ မရည်ရွယ်ဘဲ မှားသွားတဲ့ အမှားတစ်ခုပဲဟာကို"

"ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် မစ္စတာဟုန်၊ ကျွန်တော့်အတွက် စုံစမ်းပေးပါဦး"

"အားနာနေဖို့ မလိုပါဘူး၊ ငါတို့က မိသားစုတွေပဲဟာကို၊ ငါ အခုချက်ချင်းပဲ သူတို့ကို ဆက်သွယ်လိုက်မယ်"

မစ္စတာဟုန်က ဖုန်းကို ချက်ချင်း ချသွားခဲ့သည်။

၎င်းမှာ သူ့ကို ကူညီရန်အတွက် လူရှာဖွေပေးတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပြီး အတော်လေး စိတ်အားထက်သန်နေပုံရသည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင်... ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် လောင်ဟုန်က ဖုန်းပြန်ခေါ်လာခဲ့သည်။

"ရှောင်ကျိုး... ငါ တွေ့ဆုံပွဲတော့ စီစဉ်ပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်လူရဲ့ သဘောထားက သိပ်ပြီးမကောင်းလှဘူး၊ အဆင်ပြေအောင် နားလည်ပေးပါဦး”

“သူက ရတနာလို တန်ဖိုးထားရတဲ့ သမီး အဖိုးတန်လေး ဖြစ်နေတော့ ဒေါသထွက်တာကတော့ ရှိမှာပဲ"

"ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေတွေ ပိုပြီး ဆိုးရွားမသွားအောင် တချို့အရာတွေကိုတော့ ဖြေရှင်းရမှာပဲလေ"

"မင်းရဲ့ အတွေးကို ငါ ထောက်ခံပါတယ်၊ ငါတို့အားလုံးက တရုတ်နိုင်ငံထဲမှာပဲ ရှိနေကြတာဆိုတော့ တစ်နေ့နေ့မှာ ပြန်ဆုံကြဦးမှာပဲ”

“ဒီကိစ္စကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဖြေရှင်းနိုင်ရင် နောက်တစ်ချိန် ပြန်ဆုံတဲ့အခါ သူငယ်ချင်းတွေတောင် ဖြစ်သွားနိုင်သေးတယ်"

မစ္စတာဟုန်မှာ ဝါရင့်လုပ်ငန်းရှင်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်ရာ အကျိုးနှင့် အပြစ်ကို ဖျတ်ခနဲ တွက်ချက်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

တစ်ဦးမှာ သက်တမ်းရင့် ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခု၏ သူဌေးဖြစ်ပြီး စည်းစိမ်ဥစ္စာမှာ ကျိုးထျန်းနှင့် မတိမ်းမယိမ်း ရှိသည်။

အခြားတစ်ဦးမှာမူ သူ့ကို ငွေကြေးအမြောက်အမြား ရှာဖွေပေးခဲ့သည့် တက်သစ်စ လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူက ဖျန်ဖြေသူအဖြစ် ကောင်းကောင်း လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်ပါက မျက်နှာပွင့်လန်းမည့်အပြင် ရန်ငြိုးကို မိတ်ဆွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည်ဖြစ်ရာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ငါတို့ စားခဲ့တဲ့ နေရာမှာပဲ တွေ့ကြရအောင်၊ ငါလည်း အဲဒီကို လာခဲ့မယ်၊ ပြီးတော ဟိုလေးယောက်ကိုလည်း ခေါ်လာခဲ့မယ်၊ ငါတို့အားလုံး မင်းနဲ့အတူ အဖော်လုပ်ပေးပါ့မယ်"

"ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်"

ကျိုးထျန်း၏ ရင်ထဲတွင် ကျေးဇူးတင်စိတ်များ လှိုက်တက်လာခဲ့သည်။

လောင်ဟုန်က အမှန်တကယ်ပင် အလုပ်လုပ်ရာတွင် သေချာစေ့စပ်ပြီး သူ့အတွက် အရာအားလုံးကို အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ပေးထားခဲ့သည်။

သူ ဖုန်းကို ချလိုက်ပြီး အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်ကာ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ဤကိစ္စကို အသေအချာ စဉ်းစားနေမိသည်။

'သူက ထမင်းဗူးကို မှားယူမိသွားတာ၊ အဲဒါက ဒီလောက်အထိ ပြင်းထန်တဲ့ အကျိုးဆက်ကို ဖြစ်စေခဲ့တာလား၊ မြေပဲနဲ့ ဓာတ်မတည့်တာက နိုင်ငံခြားမှာဆိုရင် အဖြစ်များတဲ့ သေဆုံးမှု အကြောင်းရင်းတစ်ခုပဲ'

ချောင်ကျွင်းယန်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သူ့အား ပြောပြခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း ပိုမိုစိတ်ချရစေရန်အတွက် ကျိုးထျန်းသည် ဂျက်ဆီကို တီဗီဌာန၏ စောင့်ကြည့်ကင်မရာစနစ်အတွင်းသို့ လျှို့ဝှက်စွာ ဟက်ခ်လုပ်ခိုင်းပြီး တစ်စုံတစ်ရာ ပေါ့ဆမှု ရှိ၊ မရှိ ထပ်မံစစ်ဆေးခိုင်းလိုက်သည်။

အခြားလူများကို အားကိုးခြင်းထက် မိမိကိုယ်ကိုယ် အားကိုးခြင်းက ပိုမိုကောင်းမွန်လှရာ အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ ယုံကြည်ရမည်ဖြစ်သည်။