အခန်း ၄၀၄

🍋 Chapter 404

"ရပါတယ်၊ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး" ကျိုးထျန်းက သူ ဒေါသမထွက်ကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဒီမစ္စတာကျင်းကတော့ တော်တော်လေး ဟန်ကျနေတာပဲ လောင်ဟုန်ရဲ့၊ ခင်ဗျား သူ့ကို ကျိုးထျန်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ နောက်ခံအကြောင်းတွေ ပြောပြလိုက်သေးလား"

ဝတုတ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တော်တော်လေး ပျက်ယွင်းနေပြီး သူက မဲ့ရွဲ့လျက် ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါက အကျဉ်းချုပ်လောက်ပဲ ပြောပြလိုက်တာ၊ သူက ငါ့ကို ကြွားဝါနေတယ်လို့ပဲ ထင်ပြီး စိတ်ထဲ လုံးဝမထားတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ၊ ကျွန်တော်က ငယ်သေးတာဆိုတော့ အထင်သေးခံရတာက နားလည်ပေးလို့ ရပါတယ်"

ကျိုးထျန်းက ဟင်းလျာမီးနူးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ကာ

"မှာကြရအောင်၊ ကျွန်တော်တို့ဘာသာပဲ စားကြတာပေါ့၊ ဖြေရှင်းမယ့် နည်းလမ်းကိုတော့ ကျွန်တော့်ဘာသာပဲ စဉ်းစားလိုက်ပါ့မယ်”

“ဒါ့အပြင် တစ်ခုခု မှားနေသလိုမျိုး ကျွန်တော် ခံစားရတယ်"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ဘာက မှားနေလို့လဲ"

ဝတုတ်က အနားသို့ တိုးကပ်ကာ မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဒါက တိုက်ဆိုင်လွန်းနေတယ်"

သူ ထိုသို့ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ဝတုတ်နှင့် လောင်ဟုန်တို့သည်လည်း ခေါင်းငုံ့သွားကြပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောနေကြပုံရသည်။

ထိုလူသုံးဦးစလုံး စိတ်အခြေအနေ မကောင်းကြသဖြင့် ဤညစာစားပွဲမှာ အနည်းငယ် မြိန်ယှက်မှု မရှိလှပေ။

အရက်လည်း အလွန်အမင်း မသောက်ဖြစ်ကြချေ။

ဝတုတ်မှာမူ ဒဏ်ရာမှ ပြန်လည်သက်သာခါစဖြစ်၍ မသောက်နိုင်ဘဲ အခြားနှစ်ဦးမှာလည်း သောက်ချင်စိတ် မရှိကြချေ။

အရက်က အခြေအနေကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေနိုင်သော်လည်း သောက်ချင်စိတ် အမှန်တကယ် မရှိသည့်အခါတွင်မူ ၎င်းမှာ အသုံးမဝင်သောအရာတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

စားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်းလျာများမှာလည်း အရသာ ပေါ့ပျက်ပျက်ကြီး ဖြစ်နေတော့သည်။

ကျိုးထျန်းသည် စောင့်ကြည့်ရေးကင်မရာမှတ်တမ်းများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ဂျက်ဆီကို တာဝန်ပေးထားသော်လည်း သူ အလွန်အမင်း သတိထားနေရသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤနေရာက နိုင်ငံရပ်ခြား မဟုတ်သဖြင့် ပစ်မှတ်ထားခံရမည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏သက်တော်စောင့်များအနေဖြင့်လည်း ဝန်ထမ်းများကို တိုက်ရိုက်ဖမ်းဆီးကာ စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်းကဲ့သို့သော အဆင်အခြင်မဲ့သည့် လုပ်ရပ်မျိုးကို မလုပ်ဆောင်နိုင်သဖြင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှာ အလွန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

မူလက ဝတုတ်မိသားစု၏ အဆက်အသွယ်များဖြင့်ဆိုပါက ဝန်ထမ်းများကို တိုက်ရိုက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခိုင်း၍ ရနိုင်သော်လည်း မစ္စတာကျင်း၏ နောက်ခံနှင့် အာဏာမှာလည်း အလွန်တောင့်တင်းလှသဖြင့် လူအမြောက်အမြား၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရရာ သူတို့ ဇွတ်တရွတ် မလုပ်ဆောင်ရဲကြပေ။

သူတို့အနေဖြင့် ကျိုးထျန်းအား ဝန်ထမ်းများကို အကြီးအကျယ် စစ်ဆေးမေးမြန်းခွင့် မပြုနိုင်ချေ။

ထိုသို့လုပ်ပါက သက်သေအထောက်အထားများ ကျန်ရစ်ခဲ့ရန် အလွန် လွယ်ကူလှပေသည်။

ဖြည်းဖြည်းချင်းသာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤကိစ္စက သဲလွန်စမရှိသေးသည့် အမှုတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။

တစ်စုံတစ်ခု ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း သူ၏ ဆဋ္ဌမအာရုံတစ်ခုတည်းအပေါ် အခြေခံပြီး ပြဿနာအကြီးအကျယ် မရှာနိုင်ပေ။

ထိုလူစုမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် စကားပြောဆိုနေကြစဉ်မှာပင် ကျိုးထျန်း၏ဖုန်းက ရုတ်တရက် မြည်လာခဲ့သည်။

"ဟဲလို"

"ဟဲလို၊ ဒါက မြို့တော်ရဲစခန်းကပါ၊ ဒီမှာ လျိုမုယန် ဆိုတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရှိနေပါတယ်၊ သူက ရှင့်ရဲ့ သူငယ်ချင်းလို့ ပြောလို့ပါ၊ ဟုတ်ပါသလား"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲခင်ဗျာ"

ကျိုးထျန်းသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ပူသွားကာ အလျင်အစလို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သူ့ကို ဒီမှာ လတ်တလော စုံစမ်းစစ်ဆေးနေတာ ရှိပါတယ်၊ သူက ရှင့်ကို ဆက်သွယ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုလို့ပါ"

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် သိပါပြီ၊ အခုချက်ချင်း လာခဲ့ပါ့မယ်"

ကျိုးထျန်းက ဖုန်းချလိုက်ပြီး ချက်ချင်း ထရပ်ကာ အပြင်သို့ လှမ်းထွက်ခဲ့သည်။

"လောင်ဟုန်၊ ကျွန်တော် သွားရတော့မယ်၊ ဒီမစ္စတာကျင်းကတော့ နည်းနည်း လွန်လာပြီ"

"ဝတုတ်၊ မင်း ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့၊ လမ်းကျမှ ငါ ရှင်းပြမယ်"

"ကောင်းပြီ"

သူ၏ တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ ဝတုတ်သည် ဘာကိစ္စလဲဟုပင် မမေးတော့ဘဲ သူ့နောက်မှ ချက်ချင်း လိုက်ထွက်ခဲ့တော့သည်။

မစ္စတာဟုန် တစ်ယောက်တည်းသာ သီးသန့်အခန်းထဲတွင် မျက်နှာအမူအရာ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲလျက် ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

လမ်းခရီးတွင် ကား၏နောက်ခန်း၌ ထိုင်နေသော ကျိုးထျန်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ရှင်းပြလိုက်ရာ ဝတုတ်သည် ချက်ချင်းပင် ဆဲရေးတိုင်းထွာတော့သည်။

"တောက်... ဒီမစ္စတာကျင်းကတော့ တကယ့်ကောင်ပဲ၊ ဒီလိုလှည့်ကွက်မျိုး သုံးရဲတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား”

“ကောင်းပြီလေ၊ သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တော်တော် ဟုတ်လှပြီ ထင်နေတာပေါ့၊ သူ့မှာ သတ္တိ ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ ငါ စမ်းကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ဝတုတ်က သူ၏ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်ကာ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"ဟေး... အမ"

"ငါ အမနဲ့ စကားပြောဖို့ လိုတယ်"

"မဟုတ်ဘူး၊ အမကို အိမ်ထောင်ပြန်ပြုဖို့ ပြောမလို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ မှားသွားမှန်း ငါ သိပါတယ်"

"ဒါက ကျိုးထျန်းရဲ့ ကိစ္စလေ၊ အဲဒီမစ္စတာကျင်းက လက်ဦးမှုယူပြီး မုယန်ကို ရဲစခန်းဆီ တိုက်ရိုက် ခေါ်သွားပြီ"

"ဟုတ်တယ်၊ အမကော အဲဒါက လွန်လွန်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား၊ ငါတို့က သူ့ကို ညစာဖိတ်ကျွေးပြီး စေ့စပ်ညှိနှိုင်းဖို့ လုပ်တာကို သူက အစာလည်းမစား၊ မျက်နှာလည်း မထောက်တဲ့အပြင် အခု ငါတို့ကို ဒီလိုမျိုး လာလုပ်တယ်"

"ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ၊ ဒါဆို အမပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်တော့၊ ငါ ဦးလေးဆီ ဖုန်းဆက်လိုက်ဦးမယ်"

သူတို့နှစ်ဦးသည် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံး အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ကြသည်။

ဝတုတ်သည် မိသားစုထဲမှ လူကြီးအချို့ကို အကြောင်းကြားခဲ့ပြီး ကျိုးထျန်းသည်လည်း အစိုးရသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့မှ အကြီးအကဲထံသို့ တိုက်ရိုက် ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။

"ဟေး... မင်း မြို့တော်ကို ရောက်နေတာ ဒီလောက်တောင် ကြာနေပြီကို အခုမှပဲ ငါ့ဆီ ဖုန်းဆက်ဖို့ သတိရတော့တယ်ပေါ့"

အခြားတစ်ဖက်မှ လူ၏စကားလုံးများက အပြစ်တင်နေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း အသံထဲတွင်မူ ရယ်မောသံ အနည်းငယ် စွဲကပ်နေသည်။

ထို့ပြင် အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူက ကျိုးထျန်း၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သိရှိနေကြောင်း တမင်တကာ ရှင်းလင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် အလုပ်ရှုပ်နေလို့ပါ၊ ဒါကြောင့် လူကြီးမင်းဆီ လာတွေ့ဖို့ အခွင့်အရေး မရသေးတာပါ"

"ငါ့ကို အဲဒီဆင်ခြေတွေ လာမပေးနဲ့၊ လိုရင်းကိုပဲ ပြောစမ်းပါ၊ မင်း ငါ့ကို ဘာကိစ္စရှိလို့ ဖုန်းဆက်တာလဲ"

"ဟို... ဒါက ကိစ္စအသေးအမွှားလေးပါ၊ လူကြီးမင်းဆီက အကူအညီလေးတစ်ခု တောင်းချင်လို့ပါ..."

...

"ငါ သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရဲစခန်းက ငါ့ရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်မှာ မရှိဘူး၊ ပြီးတော့ အရေးကြီးတဲ့ အမိန့်ညွှန်ကြားချက် မရှိရင် ငါကလည်း ဘက်လိုက်မှုကို ရှောင်ရဦးမယ်"

"ငါ မင်းကို ဖုန်းနံပါတ်တစ်ခု ပေးမယ်၊ ဒီလို ကိစ္စအသေးအမွှားမျိုးအတွက်တော့ မင်း သူ့ဆီ တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်လိုက်လို့ ရတယ်"

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဖီထောင် ဟူထုန် ကို လာဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်၊ လူကြီးမင်း အဲဒီမှာ ရှိမလားခင်ဗျာ"

"အဲဒါက ငါ့အိမ် မဟုတ်ဘူးလေ၊ ငါ အဲဒီမှာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ မင်း မသွားခင် ငါ့ကို ကြိုပြောဦး၊ ငါ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်"

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် ကြိုပြီး ဖုန်းဆက်လိုက်ပါ့မယ်"

ကျိုးထျန်းက ဖုန်းကို ချလိုက်ရာ စိတ်ထဲတွင် များစွာ ပေါ့ပါးသွားခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်၏ သဘောထားက ဤကိစ္စမှာ သူတို့ ဝင်ရောက်ပတ်သက်ရန်ပင် မလိုလောက်အောင် သေးငယ်လွန်းသည့် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြနေသဖြင့် ၎င်းမှာ ရာနှုန်းပြည့် အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"မင်း အဲဒီလူနဲ့ ဆက်သွယ်လိုက်တာလား"

ဝတုတ်က ထိုလူ့အကြောင်းကို ပြောသည့်အခါ ထူးခြားစွာပင် သတိကြီးစွာ ထားရမည့် အမူအရာမျိုး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

"အင်း... ငါတို့ သူ့ကို မဆက်သွယ်သင့်ဘူးလား"

"ဆက်သွယ်သင့်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အဲဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် ဒီမစ္စတာကျင်းတော့ ဒုက္ခရောက်ရလိမ့်မယ်"

"တကယ်လား၊ သူကတော့ ဒါကို စိတ်မဝင်စားဘူးလို့ ပြောပြီး ဖုန်းနံပါတ်တစ်ခုပဲ ပေးလိုက်တာလေ"

"ဟဲဟဲ... မင်း နားမလည်ပါဘူး၊ သူ ကိုယ်တိုင် အရေးယူတာ မဟုတ်ရင်တောင်မှ သူ့ဆီက စကားတစ်ခွန်းကတင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကံဆိုးသွားစေနိုင်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း ဖြစ်သင့်ပါတယ်၊ သူ့မှာ သူ့ကို ကျောထောက်နောက်ခံပေးထားတဲ့ လူတွေ ရှိနေတာပဲလေ"

ဝတုတ်က ခေါင်းမှီအုံးပေါ်သို့ နောက်မှီချလိုက်ကာ စိတ်လျှော့ချလိုက်တော့သည်။

ဆယ်မိနစ်ကျော် ကြာပြီးနောက် ရဲစခန်းသို့ ရောက်သွားရာ ကြိုတင်ဆက်သွယ်ထားသော လူတစ်ဦးက သူတို့ကို ကြိုဆိုရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ထိုလူ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် သူတို့သည် သီးသန့်ရုံးခန်းတစ်ခုသို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်ခဲ့ကြပြီး လက်ဖက်ရည်ပူပူတစ်ခွက်ဖြင့် အနားယူနေသော မုယန်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။

"နင် အဆင်ပြေရဲ့လား" ကျိုးထျန်းက အမြန်ပြေးသွားပြီး သူမကို လှမ်းဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်၊ သူတို့က အစပိုင်းမှာတော့ အေးစက်စက်နဲ့ မေးခွန်းတွေ အများကြီး မေးကြတာ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းကျတော့ အရမ်း ယဉ်ကျေးသွားကြတယ်"

ကျိုးထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းသူ၏ သဘောထားမှာ အစပိုင်းတွင် အလွန် ဆိုးရွားခဲ့လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မုယန်အား သံသယရှိသူအဖြစ် စိတ်ထဲတွင် သတ်မှတ်ထားကြမည်ဆိုပါက စစ်ဆေးမေးမြန်းမှု သဘောထားက လုံးဝ ကောင်းမွန်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

"ရပါတယ်၊ မကြာခင် အိမ်ပြန်ရတော့မှာပါ၊ ငါတို့ အစီအစဉ်အတိုင်း ရုပ်ရှင် ဆက်ရိုက်ကြတာပေါ့၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ အရာအားလုံးက ပုံမှန်ပါပဲ"

"အာ... ငါ အစီအစဉ်မှာ ပါဝင်ခွင့် ရှိသေးတာလား"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ နင့်ရဲ့ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး တက်ကြွလှတဲ့ ဝတုတ်အစ်ကိုကြီး ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ၊ အားလုံးကို ဖြေရှင်းပြီးသားပါ"

ဝတုတ်က သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အဆီပြင်များ လှုပ်ခါသွားသည်အထိ ပြုံးလိုက်သည်။

"နင့်မျက်နှာက ဘာဖြစ်တာလဲ"

မုယန်က ဝတုတ်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ညိုမည်းဒဏ်ရာများကို မြင်သောအခါ မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဒီကောင်ကတော့လေ" ကျိုးထျန်းက လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်သည်။

...

ထိုလူသုံးဦး စကားပြောဆိုနေကြစဉ်မှာပင် ဥက္ကဋ္ဌကျင်းက ရုတ်တရက် အခန်းထဲသို့ ဇွတ်အတင်း ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"မင်း ဘာလုပ်တာလဲ"

ဝတုတ်က သူတို့၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး သူ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ရှိခဲ့သော မောက်မာပြီး အလိုလိုက်ခံထားရသည့် အမူအရာကို ပြသလိုက်၏။

"မင်း... မင်းတို့က တကယ့်ကို အကျိုးအကြောင်း မရှိတာပဲ၊ အဲဒါက နည်းနည်း မလွန်လွန်းဘူးလား"

ခေတ္တမျှ ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်တွင် ဥက္ကဋ္ဌကျင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ဤဝါကျကို မနည်း ပြောဆိုလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်း ဘာလုပ်ခဲ့သည်ကို သိရှိပြီးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"မစ္စတာကျင်း၊ ကျွန်တော်တို့က လူကြီးမင်းကို အလွန် ယဉ်ကျေးစွာနဲ့ ညစာဖိတ်ကျွေးခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ လူကြီးမင်းက လှည့်ထွက်သွားပြီးတော့ ဒီလိုမျိုး လာလုပ်တယ်ပေါ့၊ အဲဒါက ပိုပြီးတော့ ဆိုးတာပေါ့"

"ဒါဆို အခု မင်းတို့ ဘာလိုချင်လဲ"

"ဘာလိုချင်ရဦးမှာလဲ၊ ခင်ဗျားကော ဘာဖြစ်ချင်လို့လဲ"

ဝတုတ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ရာ ကျိုးထျန်းက သူ့ကို တားဆီးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့က ပြဿနာကို ဖြေရှင်းချင်ရုံပါပဲ၊ အရင်ကအတိုင်းပါပဲ"

"ပြီးတော့ ဒီကိစ္စရဲ့ တာဝန်က ဝန်ထမ်းတွေအပေါ်မှာပဲ အများဆုံး ရှိတာပါ၊ ကျွန်တော့်ရည်းစားနဲ့တော့ သိပ်ပြီး မသက်ဆိုင်ပါဘူး"

မစ္စတာကျင်းသည် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ အမြင်တွင်မူ ဤကိစ္စမှာ မုယန်က သူ၏သမီးအပေါ် မနာလိုဖြစ်သောကြောင့် သို့မဟုတ် ပြိုင်ဘက်ကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် ညစ်ပတ်သော လှည့်ကွက်တစ်ခုကို သုံးစွဲခြင်း ဖြစ်နိုင်ချေ အလွန်များပေသည်။

ဤအချက်ကြောင့်လည်း သူသည် ယခင်က တောင်းပန်မှုကို လက်မခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သံသယစိတ် တစ်ကြိမ်မျှ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ၎င်းကို တားဆီးရန် ခက်ခဲလှပေသည်။