အခန်း ၄၀၆

🍋 Chapter 406

ဝတုတ်လေးသည် စားပွဲဝိုင်းတွင် အဖြစ်အပျက်အကြောင်းစုံကို အရှည်ကြီး ရှင်းပြနေခဲ့သည်။

အစပြု၍ ပြောကြားလိုက်သည့်အရာမှာ မိမိကိုယ်တိုင်၏ ရှက်ဖွယ်လိလိ ကိစ္စရပ်ဖြစ်နေသဖြင့် စကားပြောနေစဉ်တစ်လျှောက်လုံး ဘေးသို့သာ တိမ်းရှောင်နေပြီး အပြင်သို့ အလွယ်တကူ ထွက်ပြေးနိုင်ရန်အတွက် ခုံပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ဝက်သာ ထိုင်နေခဲ့သည်။

"ဩော် ဒါမျိုး ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကိုး"

အဘိုးအို သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"နှမြောစရာပဲ နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ၊ အဘိုးအို ရန် ဟာ တစ်သက်လုံး လိမ္မာပါးနပ်ခဲ့ပေမဲ့ သူ့သားနဲ့မြေးကတော့ လူမိုက်တွေ ဖြစ်ကုန်ကြပြီ”

“သူ အောက်ပြည်အောက်ရွာ ရောက်ရင်တောင် ခေါင်းမော့နိုင်ရှာမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

အဘိုးအိုသည် မိမိ၏ တောက်ပခဲ့သော အတိတ်ကာလများကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသွားသည်။

အဘိုးအို ရန် မှာ သူ၏ ရဲဘော်ရဲဘက်ဟောင်းတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူး၏။

သူ့ရဲဘော်ရဲဘက်ဟောင်း၏ စိတ်နေသဘောထားကို သူ ကောင်းစွာသိရှိထားသဖြင့် ပို၍ပင် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိရသည်။

ဤအချက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အဘိုးအိုအနေဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် တော်တော်လေး ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူ့မိသားစုဝင် လူတိုင်းမှာ အတော်အတန် အောင်မြင်ဖြစ်ထွန်းနေကြပြီး ပြဿနာရှာတတ်သော ဤဝတုတ်လေးပင်လျှင် မကြာသေးမီကစ၍ ငွေကြေးစတင်ရှာဖွေနိုင်ပြီဖြစ်ရာ မိသားစုဝင်များ၏ ပျမ်းမျှအရည်အသွေးမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ဝတုတ်လေးအပါအဝင် မိသားစု၏ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များအားလုံးမှာ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သူများဖြစ်ကြပြီး အနည်းဆုံးတော့ ကြီးမားသောအမှားမျိုး ကျူးလွန်မည်မဟုတ်သကဲ့သို့ စိတ်သဘောထားများမှာလည်း တော်တော်လေး အပြုသဘောဆောင်ကြသေးသည်။

ထို့ပြင် အဆိုပါ ရန်ကျိ သည် လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က သူ့ထံသို့ ပဲမှုန့်ကိတ်မုန့် အနည်းငယ် လာရောက်ပေးအပ်ခဲ့ပြီး သူ့မြေးဖြစ်သူ၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းမှတစ်ဆင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုလိုကြောင်း အရိပ်အမြွက် ပြောကြားခဲ့သေးသည်။

သူသည် အစပထမတွင် စိတ်ပျော့သွားခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လည်စဉ်းစားမိပြီး မိသားစုဝင်များကို မပြောပြရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကာ ဆုံးဖြတ်ချက်မချမှီ ထိုကလေး၏ အမူအရာကို စောင့်ကြည့်လိုခဲ့သည်။

ယခုမူ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းမှာ မသင့်တော်ကြောင်း သိသာလှရာ မိမိ၏ ဆိုင်းငံ့ထားခဲ့သော ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ မှန်ကန်သွားခဲ့သည်။

သူ့မြေးဖြစ်သူကို ပြန်ကြည့်လျှင်မူ မိသားစုစည်းကမ်းမရှိသော မဆင်မခြင် လူရှုပ်ကလေးတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ရန်မိသားစု၏ မြေးဖြစ်သူထက် များစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤလူရှုပ်ကလေးမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့်အတူ အိပ်စက်နေစဉ် သူမ၏ ခဲအိုဖြစ်သူထံ အမိဖမ်းခြင်း ခံခဲ့ရသည်တကား။

ထိုအတွေးက အလွန်ပင် စော်ကားလွန်းလှသည် ဖြစ်ရာ။

ဖြောင်း!

အဘိုးအိုက ဝတုတ်လေး၏ ပုခုံးကို ညာလက်ဖြင့် အားပြင်းစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"အဘိုး အဘိုး၊ ကျွန်တော်က အဘိုးရဲ့ မြေးအရင်းခေါက်ခေါက်ကြီးပါ၊ အဘိုး ကျွန်တော့်ကို ရိုက်သတ်လိုက်ရင် ချောင် မျိုးရိုးနဲ့ လူတစ်ယောက်မှ ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးနော်"

"ပေါက်ကရတွေ မင်း ဝမ်းကွဲအစ်ကိုက လူမဟုတ်လို့လား"

"ဝမ်းကွဲအစ်ကိုက နိုင်ငံခြားမှာ နေနေပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာဘူးလေ၊ တရုတ်နိုင်ငံမှာတော့ ကျွန်တော်က အဘိုးရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သားမြေးမလို့ ကျွန်တော့်ကို ရိုက်လို့မရဘူး"

"ကောင်းပြီ ငါလည်း အသက်ကြီးပြီဆိုတော့ လက်မပါချင်တော့ဘူး"

အဘိုးအိုက သူ့ဆုပ်ကိုင်မှုကို လွှတ်လိုက်ပြီး ဘေးရှိ ကျောက်စားပွဲပေါ်မှ ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

"ဟေး ကျွင်းယန်၊ ဒီည ညစာစားဖို့ အိမ်ပြန်လာခဲ့ဦး၊ ပေါင်နန် ကိုလည်း ခေါ်လာခဲ့၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်က သန်မာပြီး လက်ရဲဇက်ရဲရှိတော့ မင်းတို့ညီကို ရိုက်ဖို့ ကူညီပေးကြဦး"

"အေး သစ်သားတုတ်ကို မသုံးနဲ့၊ အဲဒါတွေက မခိုင်ဘူး၊ ကြိမ်လုံးဆိုရင် ရပြီ"

"ဒါက အလုပ်ကြမ်းပဲ၊ မင်းတို့ အားအင်ရှိပြီး ပိုပျော်စရာကောင်းအောင် ငါ လိပ်တစ်ကောင်သွားဝယ်ပြီး ချက်ထားလိုက်မယ်"

ဝတုတ်လေးမှာ အော်ဟစ်ရင်း အိမ်ထဲမှ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

သူ ဤအိမ်တွင် ဆက်မနေနိုင်တော့ချေ။

မည်သူကများ လူသားလက်သီးအိတ်အဖြစ် အသုံးပြုခံရခြင်းကို ခံနိုင်ပါမည်နည်း။

မည်သူမှ သူ့ဘက်မှာ မရှိကြတော့ပေ။

ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါးဖြစ်နေသော မြေးဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ အဘိုးအိုက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် လက်ဝှေ့လေ့ကျင့်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်ကာ အဝတ်လဲရန် အတွင်းသို့ ပြန်ဝင်သွားပြီး အိမ်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

ရန်ကျိ သည် ချင်ယွမ် ကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ယမန်နေ့ညက အမွှာညီအစ်မတစ်စုနှင့်အတူ အလွန်အမင်း ပျော်ပါးခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့မှာ အလွန်အမင်း နစ်မြောခဲ့ကြသဖြင့် ယခုတိုင် လက်များကို နောက်ပစ်ကာ လျှောက်လှမ်းနေကြပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း မှိတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေကြသည်။

"အစ်ကိုရန် ခင်ဗျားရဲ့ 'သူတစ်ပါးဓားကို ငှားပြီး လူသတ်တဲ့' နည်းဗျူဟာက တကယ့်ကို ပြောင်မြောက်တာပဲ၊ အပြင်ကလာတဲ့ အဲဒီလူနှစ်ယောက်က အခုအချိန်မှာ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြပြီ"

"ဟူး ဘာအသေအလဲလဲ၊ သူတို့က ရွှံ့နွံတွေ ထွက်နေတဲ့ တီကောင်နှစ်ကောင် သက်သက်ပါပဲ"

"ဟားဟားဟား ခင်ဗျားပြောတာ မှန်တယ်၊ တောသား သာသာပဲ"

ချင်ယွမ် က ရယ်မောရင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ အဲဒီလူအ ချောင်ကျွင်းကျဲ့ က ငါ့ဆီ ခုနတင်ကပဲ ဖုန်းဆက်လာပြီး ညစာဖိတ်ကျွေးချင်လို့တဲ့"

ရန်ကျိ က ပါးစပ်ကြီး ဖြဲ၍ ပြုံးလိုက်သည်။

"အာ သူက ခင်ဗျားကို ဖိတ်တယ်ဟုတ်လား"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ငါတို့လုပ်ခဲ့တာကို သူ သိသွားတာလား"

ချင်ယွမ် ချက်ချင်း တင်းမာသွားခဲ့သည်။

"ဟဲဟဲ စိတ်မပူပါနဲ့၊ အဲဒီကောင်မလေးက သူမရဲ့ ဇာတိမြေကို ပြန်သွားပြီပဲ၊ သူမက ကိစ္စရပ်တွေကို ကောင်းကောင်းလေး ကိုင်တွယ်ခဲ့တာမလို့ ဘယ်သူမှ ရိပ်မိမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ပြီးတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်က အဘိုးချောင် ရဲ့ အိမ်ကို သွားလည်ခဲ့သေးတယ်၊ သူက အဲဒီတုန်းက ငါ့အဘိုးနဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းတွေလေ၊ သူ့အဘိုးက ငါ့အတွက် စကားကောင်း ပြောပေးထားပြီး ငါတို့ကို အကျိုးအမြတ်အချို့ ပေးဖို့ စီစဉ်နေတာ ထင်တယ်"

ရန်ကျိ သည် အလွန် ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူ့အဘိုး တည်ဆောက်ခဲ့သော ကျေးဇူးတရားများကြောင့် သူသည် ဒုက္ခမရောက်ဘဲ အမှားများစွာ ကျူးလွန်ခဲ့ဖူးပြီး၊ သူ၏ သနားစရာကောင်းသော အမူအရာနှင့် ရိုကျိုးမှုကို အသုံးပြုကာ ထိုအဘိုးအိုများထံမှ အရင်းအမြစ်များနှင့် အခွင့်အလမ်းများစွာကို မရေတွက်နိုင်အောင် ရရှိခဲ့ဖူးသည်။

ထို့ကြောင့် သူက ယင်းကို အသားကျနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် သူသည် အဘိုးချောင် ၏ အိမ်သို့ သွားရောက်၍ ထမင်းတစ်နပ် တောင်းစားရုံသာ ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း ဝတုတ်လေးမှာ မကြာသေးမီက ချမ်းသာကြွယ်ဝလာသည်ဟု တွေးမိသဖြင့် သူ့ထံမှ ပိုမိုညှစ်ယူရန် စီစဉ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုကောင်လေးတွင် ကြီးမားသော အစာအိမ်ရှိနေသဖြင့် သူ့အား အားနည်းချက်ရှာဖွေလိုက်ခြင်းက ယခင်ဖြစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော်လည်း ဝတုတ်လေးမှာ အဘိုးဖြစ်သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မိမိ၏ စရိုက်မှန်ကို ဖော်ထုတ်ပြသပြီးသားဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူ ဘယ်သောအခါမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

ရန်ကျိ သည် ချင်ယွမ် အား ခေါ်ဆောင်၍ တက္ကစီတစ်စီးပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး သဘောတူထားသော တည်နေရာသို့ ဦးတည်သွားခဲ့တော့သည်။

ယခင် ကလပ်အသင်းဟောင်းနှင့် ယခင် သီးသန့်အခန်းဟောင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယနေ့တွင် ကျိုးထျန်းက မိမိရရှိသော ဧည့်ခံမှုမှာ ယခင်နှစ်ကြိမ်နှင့် သိသိသာသာ ကွဲပြားခြားနားနေကြောင်း ထင်ရှားစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

အထင်ရှားဆုံး ကွဲပြားမှုမှာ ထမင်းစားကုန်ပစ္စည်းများ ဖြစ်၏။

ယခင်က ၎င်းမှာ တန်ဖိုးကြီး တင်သွင်းကုန်ပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး အစုံလိုက်လျှင် ယွမ်တစ်ထောင်ကျော် တန်ဖိုးရှိသည်။

ယနေ့တွင်မူ ကွဲပြားခြားနားလျက်၊ ၎င်းမှာ အော်ဒါမှာယူထားသော ကြွေထည်ပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးတည်းပင်လျှင် ယွမ်ထောင်ပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိရာ ဇိမ်ခံပစ္စည်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ယနေ့လာရောက်သော စားပွဲထိုးအမျိုးသမီးများမှာလည်း ထူးခြားစွာ လှပပြီး ဂရုစိုက်ကြကာ တစ်ဦးချင်းစီတွင် စံပြ ချယ်ရီနှုတ်ခမ်းနှင့် ဗာဒံစေ့ပုံစံ မျက်လုံးများ ရှိကြသည်။

အခန်းကို အလှဆင်ရန် အသုံးပြုထားသော လက်ရေးစာများနှင့် ပန်းချီကားများကိုလည်း ပြောင်းလဲထားခဲ့သည်။

ကျိုးထျန်းက သေချာ မကြည့်မိသော်လည်း ဖူပေါင်ရှီ ၏ လက်ရာတစ်ခုကို ဖျတ်ခနဲ မြင်တွေ့လိုက်ရရာ ဤနေရာတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပစ္စည်းမှာ အတုဖြစ်ရန် မရှိချေ။

‘ဒီနေရာက ပိုင်ရှင်က သတင်းအချက်အလက် ကောင်းကောင်းရထားပြီး ငါ အစိုးရသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့ ရဲ့ အကြီးအကဲတွေနဲ့ ဆက်စပ်မှုရှိနေတာကို သိသွားလို့ သူ့ရဲ့ သဘောထားကို ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်တာ ထင်တယ်’

အတွင်းလူများသည် ဤကဲ့သို့သော အကြောင်းအရာများနှင့်ပတ်သက်၍ သတင်းအချက်အလက်ကို အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်ကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယမန်နေ့က သူ ရဲစခန်းသို့ သွားရောက်ခဲ့ခြင်းမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု မဟုတ်ရာ နောက်ဆုံးတွင် ပျံ့နှံ့သွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

အချို့သော ဩဇာအာဏာရှိသူများသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိကြမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ခြင်းဖြင့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို အခြေခံအားဖြင့် နားလည်နိုင်ကြမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယနေ့တွင် သူက စားပွဲ၌ ပုံမှန်အတိုင်း ထိုင်မနေဘဲ စားပွဲထိုးအား ထမင်းစားခန်းနှင့် အစားအစာပြင်ဆင်ရာ နေရာတို့ကို ခွဲခြားရန် လိုက်ကာတစ်ခု ချိတ်ဆွဲခိုင်းလိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် အချို့သော ပင်မဟင်းလျာများကို သီးခြားစီ တည်ခင်းရန် လိုအပ်သောအခါ ၎င်းတို့ကို နောက်ဘက်ရှိ အစားအစာပြင်ဆင်ရာ နေရာသို့ ယူဆောင်သွားလေ့ရှိသည်။

မူလပုံစံမှာ လုံးဝပွင့်လင်းနေသော်လည်း ယခုမူ လိုက်ကာတစ်ခုဖြင့်သာ ခြားထားခဲ့သည်။

ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် မစ္စတာကျင်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ကျိုးထျန်းက သူ့အား နောက်ဘက်သို့ ယဉ်ကျေးစွာ ဆွဲခေါ်သွားကာ နှစ်ဖက်စလုံးရှိ လက်မှီကုလားထိုင်များပေါ်တွင် အတူတူ ထိုင်လိုက်ကြသည်။

"မစ္စတာကျင်း ရှေးခေတ်တုန်းက အုပ်ချုပ်သူဟာ လိုက်ကာနောက်ကွယ်ကနေ အုပ်ချုပ်တဲ့ ထုံးစံရှိခဲ့တယ်”

“ခုနေ့တော့ ကျွန်တော်တို့ လိုက်ကာနောက်ကွယ်ကနေ ပြဇာတ်တစ်ခုကို ကြည့်ကြမှာပါ၊ စိတ်ရှည်ရှည်ထားပါ၊ မကြာခင် မြင်တွေ့ရပါလိမ့်မယ်"

မစ္စတာကျင်းသည် ဖိတ်ကြားခံရသဖြင့် မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်တော့မည်ကို သဘာဝကျကျ မသိရှိသော်လည်း သူ့စကားများကို ကြားရသောအခါ တိတ်ဆိတ်စွာပင် လက်ဖက်ရည် သောက်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

အဓိက သော့ချက်မှာ ဤကလေးသည် လွယ်လွယ်ကူကူနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမည့်သူမျိုး မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရပါက အကောင်းဆုံးရလဒ်မှာ သရေကျရုံသာ ရှိလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ကျိုးထျန်း၏ အခြေအနေနှင့် အမူအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းမှာ သူ့သမီး၏ အခြေအနေနှင့် ဆက်စပ်နေနိုင်ကြောင်း သူ တွက်ဆမိသဖြင့် စိတ်အေးအေးထားကာ စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေရုံသာ ရှိတော့သည်။

နှစ်ဦးသားမှာ တိတ်ဆိတ်စွာပင် လက်ဖက်ရည်ကို မြည်းစမ်းနေကြသည်။

လက်ဖက်ရည်ကို ခံစားရန်အတွက် တည်ငြိမ်သော စိတ်ထားလိုအပ်ပြီး ၎င်း၏ စစ်မှန်သော အရသာကို စိတ်အေးချမ်းသာရှိသည့် အခါမှသာ ခံစားသိရှိနိုင်သည်။

အမျိုးသားနှစ်ဦးစလုံးမှာ တော်တော်လေး တည်ငြိမ်ပြီး စိတ်ရှည်ကြသည်။

ကျွိ!

တံခါးဖွင့်သံက အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးက မော့ကြည့်လိုက်သော်လည်း လိုက်ကာဖြင့် ကာဆီးနေသဖြင့် တံခါးပေါက်ကို မမြင်တွေ့နိုင်ကြချေ။

"ထျန်း ငါပါ၊ မင်းရဲ့ ဝတုတ်အစ်ကိုကြီးလေ"

"ပေါက်ကရတွေ ပြောမနေနဲ့၊ အပြင်မှာပဲ နေစမ်းပါ၊ ပြီးတော့ နောက်မှလည်း ငြိမ်ငြိမ်နေဦး"

"ကောင်းပါပြီ ဒါပေမဲ့ ဒါပြီးရင်တော့ မင်းလည်း ငါ့ကို အကူအညီတစ်ခု ပြန်ပေးရမယ်နော်"

"ပြဿနာမရှိဘူး အရင်ဆုံး အလုပ်ကို အာရုံစိုက်စမ်းပါ၊ ပြီးတော့ အမိမခံစေနဲ့ဦး"

"အေးပါ အေးပါ”