အခန်း ၄၁၃

🍋 Chapter 413

လွန်ခဲ့သည့်ည ကျိုးထျန်းသည် နိုရယ်ထံမှ စာတစ်စောင် လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး သူမ မြို့တော်လေဆိပ်သို့ ရောက်ကာ မြို့လယ်ရှိ ဟိုတယ်တစ်ခုတွင် တည်းခိုနေကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ သူရှိရာနေရာနှင့် သိပ်မဝေးလှသော်လည်း ထိုကောင်မလေးထံ သွားရောက်တွေ့ဆုံရန် သူ စိတ်ကူးမရှိချေ။

သူမ၏ တရုတ်နိုင်ငံခရီးစဉ်အကြောင်း မေးမြန်းခဲ့စဉ်က နိုရယ်မှ သူမသည် မိဘများနှင့်အတူ လုပ်ငန်းကိစ္စဖြင့် လာရောက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

သူမတွင် အလုပ်ကိစ္စများ ရှိနေသဖြင့် သွားရောက်တွေ့ဆုံရန်မှာ မသင့်တော်လှချေ။

ထို့ပြင် သူမ၏ မိဘများပါ ရှိနေသဖြင့် နိုရယ်ထံသို့ ရုတ်တရက် ချဉ်းကပ်ပါက ယဉ်ကျေးမှုမရှိရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

၎င်းတို့၏ အလုပ်ကိစ္စများ ပြီးဆုံးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရုံသာ ရှိတော့သည်။

အားလပ်ချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူသည် အစိုးရသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့၏ အကြီးအကဲထံသို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ယခင်က ဖီထောင် ဟူထုန်တွင် ညစာအတူစားရန်နှင့် သူ့အား ဖိတ်ကြားရန် ကတိပြုခဲ့ဖူးသည်။

ယခုမူ မုယန်၏ ကိစ္စရပ်များက ပြေလည်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ရဲစခန်း၌ မုယန် စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုမှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးခဲ့သည်မှာလည်း ဤလူပင်ဖြစ်ရာ သူ၏ကတိကို ဖြည့်ဆည်းရမည့်အချိန် ရောက်ပြီဖြစ်သည်။

"ဟဲလို လူကြီးမင်း..ဒီည အားလား"

တည်ငြိမ်သော အသံတစ်သံက ဖုန်းအခြားတစ်ဖက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ ဖီထောင် ဟူထုန်ကို သွားဖို့တော့ အားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းနဲ့ ညစာစားဖို့တော့ မအားဘူး"

အလွန်တိုက်ရိုက်ကျပြီး ရက်စက်လှသော စကားပင်။

"ဖီထောင် ဟူထုန်ကို သွားဖို့ တစ်ခုခု အရင် စီစဉ်ရသေးလား လူကြီးမင်း၊ ပြီးတော့ အဲဒီကို သွားရင် လိုက်နာရမယ့် စည်းကမ်းတွေ ရှိသေးလား"

ကျိုးထျန်းက သတိထား၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်း ရုပ်ရည်ကို သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်လာခဲ့၊ ဒါပေမဲ့ ဇိမ်ခံပစ္စည်းတွေ၊ အစားအသောက်တွေနဲ့ ကျန်းမာရေး ဖြည့်စွက်စာတွေကိုတော့ ယူမလာခဲ့နဲ့"

"အဲဒီကို ရောက်ရင် မသင့်တော်တဲ့ စကားတွေကို လျှောက်မပြောနဲ့၊ ဒါကို စိတ်ထဲ သေချာမှတ်ထား"

တစ်ဖက်လူက အချက်အလက် အနည်းငယ်ကို တရစပ် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ညနေ ၅ နာရီ၊ ဖီထောင် ဟူထုန်၊ အမှတ် ၄၊ ငါ မင်းကို စောင့်နေမယ်၊ နောက်မကျစေနဲ့"

"သိပါပြီ"

တီ တီ

တစ်ဖက်လူက ဖုန်းကို ချက်ချင်း ချသွားခဲ့သည်။

ကျိုးထျန်းသည် သူ၏နားထင်ကို ပွတ်သပ်ရင်း တစ်ဖက်လူ ပြောသွားသည့် စကားများကို စတင်စဉ်းစားမိတော့သည်။

အစားအသောက်နှင့် ကျန်းမာရေး ဖြည့်စွက်စာများ မယူဆောင်လာရန် တားမြစ်ခြင်းမှာ အချို့သော အစားအသောက်နှင့် ဖြည့်စွက်စာများမှာ အလွန်အမင်း ဈေးကြီးလှသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အခြေခံ လက်ဆောင်ပစ္စည်းမျိုးကို ယူဆောင်လာစေလိုခြင်း မရှိ၍ ဖြစ်ရမည်။

ထိုနေရာတွင် နေထိုင်သူမှာ အစိုးရက ထောက်ပံ့ပေးထားသော အစားအသောက်နှင့် အဖျော်ယမကာများဖြင့် အလွန်ပြည့်စုံ ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်ရသူဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က တစ်ခုခု လုပ်ဆောင်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ပြင်ပအစားအသောက်များကို ပေးမဝင်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ရာထူးမှ အနားယူသွားသော လူကြီးလူကောင်းများ ဖြစ်သော်လည်း အရှိန်အဝါရှိဆဲ ဖြစ်သဖြင့် သတိထားခြင်းက မလွဲမသွေ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

စကားများကို ဆင်ခြင်ရန် ပြောခြင်းမှာမူ သူတို့က ဝတုတ်နှင့် အမြဲတစေ အတူသွားလာနေသဖြင့် ကိစ္စရပ်များကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ကို စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ကျိုးထျန်းသည် သူ၏ဖုန်းကို ဖွင့်ကာ လူကြီးများ မည်သည့်အရာကို သဘောကျတတ်သည်လဲဟူ၍ ရှာဖွေကြည့်ရှုလိုက်သည်။

လက်ဗလာဖြင့် သွားရောက်ရန်မှာ မသင့်တော်လှချေ။

"နှိပ်နယ်တဲ့ တူ၊ ခြေထောက်နှိပ်စက်၊ ခြေစိမ်ကန်၊ စာဖတ်မျက်မှန်"

ကျိုးထျန်းသည် မတတ်နိုင်တော့ဘဲ Taobao စာမျက်နှာကို ပိတ်လိုက်ရတော့သည်။

ဤအရာများမှာ လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်ရန် မတင့်တယ်လှချေ။

ထိုအရာများမှာ လူ့အဖွဲ့အစည်းက လူကြီးများအပေါ် ထားရှိသည့် အစွဲအလမ်းများသာ ဖြစ်သည်။

ငါတို့လို လူငယ်တွေက နှိပ်နယ်တာတို့၊ ခြေစိမ်တာတဲ့ ဖိနပ်တွေ ဝတ်တာမျိုးတွေ မလုပ်ရဘူးလား။

ဤကဲ့သို့သော အကျိုးမရှိသည့် အတွေးများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး ယခုကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်မျိုးတွင် သူ၏ အဆက်အသွယ်များကို အသုံးချရန် လိုအပ်သည်။

သူသည် ဟောင်ကောင်တွင် ဝိုင်များကို လေလံတင်စဉ်က ခရစ္စတီး လေလံကုမ္ပဏီ၏ ပိုင်ရှင်နှင့် ဆုံတွေ့ဖူးသဖြင့် သူ့ထံသို့ တိုက်ရိုက် ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏လိုအပ်ချက်ကို ရှင်းပြရာ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူက ချက်ချင်း သဘောတူညီပြီး လိပ်စာတစ်ခု ပေးအပ်ကာ ထိုနေရာတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ကူညီပေးလိမ့်မည်ဟု ဆိုသည်။

လက်ဆောင်ပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အမှန်တကယ်ပင် ခိုင်မာတောင့်တင်းသောအရာကို ယူဆောင်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုနေ့ညနေ ၅ နာရီတွင် သူသည် လမ်းကြားသို့ တစ်ယောက်တည်း အချိန်တိကျစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် လမ်းကြား၏ ဘေးတစ်ဖက်တွင် ရပ်တန့်ထားသော နိုင်ငံထုတ် SUV ကားတစ်စီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ညာဘက်တံခါးမှာ ချက်ချင်း ပွင့်လာခဲ့သည်။

"မင်းကတော့ အခွင့်အရေးကို လွဲချော်တော့မလို့ပဲ"

"အချိန်ကွက်တိ ရောက်လာတာပါ" ကျိုးထျန်းက ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်။

"သွားရအောင်"

အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ကျိုးထျန်း၏ လက်ထဲရှိ ရှည်လျားသော ပိုးထည်သေတ္တာကို တစ်ချက် ကြည့်ရှုကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုချေ။

ကြီးမားသော သစ်သားတံခါးကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသောအခါ အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက လက်ကို မြှောက်၍ ရှေ့တစ်ချက်၊ နောက်နှစ်ချက်ဟူသော ရှေးထုံးတမ်းစဉ်လာ ခေါက်နည်းအတိုင်း တံခါးကို သာသာယာယာ သုံးချက် ခေါက်လိုက်သည်။

ကျွိ

တံခါး ပွင့်လာခဲ့သည်။

"အော် ကျွန်တော်ပါ ဆရာ"

တံခါးဖွင့်ပေးသူမှာလည်း အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းဖြင့် ရွှင်ပျသော အမူအရာရှိကာ အမြဲ ပြုံးရွှင်နေသဖြင့် ဤအစိုးရသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့၏ အကြီးအကဲထက် များစွာ ပိုမို၍ ခင်မင်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

"ဒါက ကျိုးထျန်း ဖြစ်ရမယ်၊ မြန်မြန် ဝင်ခဲ့၊ အဘိုးက မင်းကို စောင့်နေတာ စိတ်သိပ်မရှည်တော့ဘူး"

မျက်နှာဝိုင်းနှင့် အမျိုးသားက သူ့ကို ကြည့်ရှုကာ ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် လက်ယပ်ခေါ်ပြီးနောက် သူ့ထံသို့ အပြေးအလွှား လျှောက်လာကာ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲလျက် ကျိုးထျန်းအား အိမ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။

ဘေးသို့ ဖယ်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသော အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားကမူ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"သူတို့က ငါ့ကို လူစိမ်းလို လုံးဝမဆက်ဆံကြဘူးပဲ"

ထို့နောက် သူသည် အိမ်ထဲသို့ သဘာဝကျစွာ ဝင်ပြီး တံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

ဤအိမ်ကြီးမှာ ထူးခြားလှသည်မဟုတ်ဘဲ ရှေးဟောင်း ပုံစံတူ ခြံဝင်းအိမ်တစ်လုံးသာ ဖြစ်သည်။

အလွန် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော်လည်း အပြင်အဆင်များမှာ သိသိသာသာ ဟောင်းနွမ်းနေသဖြင့် လူကြီးများ နေထိုင်ရာ နေရာဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ခြံဝင်းမှာ တော်တော်လေး ကျယ်ဝန်းပြီး သစ်ပင်ပန်းမန်များနှင့် ပြည့်နှက်နေကာ သေချာစွာ ပြုစုပျိုးထောင်ထားကြောင်း သိသာလှသည်။

ကျယ်ဝန်းလှသော ခြံဝင်းအလယ်တွင် ယခုအခါ ကြီးမားသော ဝိုင်းဝန်းသည့် စားပွဲကြီးနှစ်လုံးကို ပြင်ဆင်ထားသဖြင့် မကြာမီ စားသောက်ပွဲကြီးတစ်ခု ပြုလုပ်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

"လာ၊ လာ၊ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့"

ကျိုးထျန်းသည် ငြင်းဆန်ရန် အခွင့်အရေးမရှိသဖြင့် ရိုကျိုးစွာဖြင့် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

အဓိက အိမ်ဆောင်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ လူအနည်းငယ်မှာ နေရာယူထားကြပြီးဖြစ်သည်။

အလယ်ဗဟိုရှိ ကြီးမားသော ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူများ ရှိနေသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် သူ၏ မြေးမြစ်များနှင့် ပြုံးရွှင်စွာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေသည်။

မြေးမြစ်များအားလုံးကမူ အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်ထားသော အပြုံးများဖြင့် ရှိနေကြပြီး အချို့မှာ မျက်နှာလိုမျက်နှာရ ပြုမူနေကြပုံရသည်။

"အဖေ ရှောင်ကျိုး ရောက်လာပြီ"

မျက်နှာဝိုင်းနှင့် အမျိုးသားက တံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့် အော်ဟစ် အသိပေးလိုက်သည်။

လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ထားသော အဘိုးအိုသည် ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချက်ချင်း ချလိုက်သဖြင့် လက်ဖက်ရည်ကရားမှာပင် ကွဲအက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"ဘယ်မှာလဲ၊ သူ့ကို မြန်မြန် ဝင်ခိုင်းလိုက်စမ်း"

အဘိုးအိုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထရပ်လိုက်သဖြင့် အခြား ဧည့်သည်များကလည်း ချက်ချင်း လိုက်ပါ ထရပ်ကြသည်။

ဤအချက်က ကျိုးထျန်းအား အတော်လေး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သူသည် ၎င်းတို့ထဲတွင် အငယ်ဆုံးဖြစ်ရာ လူတိုင်းက ထရပ်၍ ကြိုဆိုကြသည်မှာ မသင့်တော်လှချေ။

"အော် မင်းက ကျိုးထျန်းပေါ့"

အဘိုးအိုမှ တုန်တုန်ချိချိဖြင့် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် တိုးလာရာ ဘေးကလူများက သူ လဲကျသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အနားသို့ ကပ်သွားကြသည်။

အဘိုးအို၏ ခြေထောက်များမှာ အင်အားမရှိတော့သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

"အဘိုးစွင်း၊ မင်္ဂလာပါခင်ဗျာ"

ကျိုးထျန်းက ရှက်ပြုံးလေးဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူသည် ဤလူကြီး၏ မျိုးရိုးအမည်မှာ စွင်း ဖြစ်ကြောင်းသာ သိရှိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လွန်ခဲ့သည့် ၁၉ နှစ်က သေဆုံးသွားခဲ့သော ကောင်လေးတွင်လည်း တူညီသော မျိုးရိုးအမည် ရှိခဲ့သဖြင့် မှားနိုင်စရာမရှိချေ။

ထို့ပြင် သူ့အား "အဘိုး" ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းက ပိုမို၍ ရင်းနှီးမှုကို ဖြစ်စေပြီး အခြားအခေါ်အဝေါ်များမှာမူ မသင့်တော်လှချေ။

"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ မင်းက တော်တော်လေး တက်ကြွဖြတ်လတ်ပုံရတယ်၊ မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး"

အဘိုးအိုက သူ၏လက်ကို လှမ်းကိုင်ကာ အချိန်အတော်ကြာအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။

"လာ ငါ့ဘေးမှာ ထိုင်ပြီး စကားကောင်းကောင်း ပြောရအောင်"

အဘိုးအိုက သူ့အား အဓိက နေရာသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားရာ ကျိုးထျန်းက ချက်ချင်း ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

အထူးသဖြင့် အဓိကခန်းမများတွင် အိမ်ရှင်နှင့် အိမ်ရှင်မအတွက် သို့မဟုတ် ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်များအတွက် ဘယ်နှင့် ညာဟူ၍ အဓိက နေရာနှစ်ခု ရှိတတ်သည်။

ကျိုးထျန်းအနေဖြင့် အသက်အရွယ်၊ ဝါရင့်မှုနှင့် အဆင့်အတန်းအရ ဤနေရာတွင် ထိုင်ရန် မသင့်တော်လှချေ၊ သူသာ ထိုင်လိုက်ပါက ဝေဖန်ခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။

"မင်းက ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ၊ ငါက မင်းကို ထိုင်ခိုင်းနေတာ၊ ထိုင်လိုက်စမ်းပါ"

"အဖေ အပြင်က အစားအသောက်တွေက ပြင်ဆင်ပြီးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ၊ အပြင်ကို သွားပြီး စားရင်းသောက်ရင်း စကားပြောကြရင် ပိုမကောင်းဘူးလား"

မျက်နှာဝိုင်းနှင့် အမျိုးသားက ကိစ္စရပ်များကို ချက်ချင်း ပြေလည်အောင် ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို အားလုံး အတူတူ သွားကြစို့"

လူတိုင်းက ခြံဝင်းထဲသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြသော်လည်း အဘိုးအိုကမူ ကျိုးထျန်း၏ လက်ကို လွှတ်မပေးသေးချေ။

ဝိုင်းဝန်းသော စားပွဲသို့ ရောက်ရှိသောအခါ အဘိုးအိုက ကျိုးထျန်းအား သူ၏ ဘေးနားရှိ ထိုင်ခုံတွင် တိုက်ရိုက် ဖိ၍ ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။

"ဒီမှာ ထိုင်၊ မင်း ထွက်ပြေးလို့ မရဘူး"

သူက ညည်းညူသကဲ့သို့ ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် လူတိုင်းအား လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊ ၎င်းမှာ "ဘယ်သူက ကန့်ကွက်ရဲလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့" ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

လူကြီးများမှာ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာသောအခါ ကလေးငယ်များကဲ့သို့ ဖြစ်လာတတ်ပြီး အတ္တဆန်မှု အနည်းငယ် ရှိလာတတ်သည်။

သူတို့သည် တစ်ချိန်က မည်မျှပင် အဆင့်အတန်း မြင့်မားခဲ့စေကာမူ ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းတို့၏ ရိုးရှင်းသော သဘာဝသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားကြသည်။