အခန်း ၄၁၅
Vol. 42 Ch. 415
🍋 Chapter 415
ကျိုးထျန်းသည် ခေါင်းမာသော အဘိုးအိုတစ်ဦးအား မည်သို့ စိတ်ကျေနပ်အောင် လုပ်ရမည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားရာ သူ၏လက်ကို သဘာဝကျကျပင် ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မတ်မတ်ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။
အဘိုးအို ယခုမှ ပြန်ထိုင်ပြီး လူတိုင်း စတင် စားသောက်နေကြစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့ကို လှမ်းခေါ်နေသည့်အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
“ရှောင်ကျိုး ရှောင်ကျိုး”
“ဗျာ”
ဘေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ နောက်ကျမှ ရောက်ရှိလာသည့် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦး ဖြစ်သော အဘိုးအို၏ သားနှင့် ချွေးမတို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သူမှာ ထိုအလတ်တန်းစား အမျိုးသမီး ဖြစ်သည်။
“ရှောင်ကျိုး အန်တီ မင်းကို ဝိုင်တစ်ခွက်လောက် တိုက်ချင်လို့ပါ”
သက်ကြီးဝါကြီးသူတစ်ဦး၊ အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူ့ကို ဝိုင်ခွက်မြှောက်၍ ဂါရဝပြုရန် တောင်းဆိုခြင်းမှာ အလွန်ပင် မသင့်လျော်လှချေ။
သို့သော် အဘိုးအိုကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအမျိုးသမီးကို တားဆီးခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
ဤအချက်က ၎င်းတို့မိသားစု၏ မျက်စိထဲတွင် ကျိုးထျန်းသည် ဤကဲ့သို့သော ဆက်ဆံမှုကို ခံယူရန် ထိုက်တန်သူဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။
ကျိုးထျန်းလည်း အလျင်အမြန်ပင် သူ၏ဖန်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ခွက်ဖင်ကို စားပွဲခုံနှင့် ထိကပ်ထားလိုက်သည်။
“အန်တီရယ် ကျွန်တော်က ဒီလို ဂါရဝပြုတာကို ခံယူဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး၊ ဒါက ကျွန်တော် ကြုံကြိုက်လို့ ကူညီပေးခဲ့ရုံသက်သက်ပါ၊ ဒီလောက်အထိ အလေးအနက် လုပ်ဖို့မလိုပါဘူး”
“မင်းက ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ လုပ်ပေးခဲ့တာမို့လို့ ပိုပြီးတော့တောင် ထိုက်တန်တာပေါ့”
ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ရဲတက်လာခဲ့သည်။
သူမသည် ကျိုးထျန်း၏ ခွက်ကို အသာအယာ တိုက်လိုက်ပြီးနောက် လက်ကျန်ဝိုင်များကို တစ်ငုံတည်းဖြင့် မော့ချလိုက်တော့သည်။
“အွတ် အွတ်”
သူမသည် အရက်ပြင်းပြင်း သောက်လေ့သောက်ထမရှိဘဲ အထူးသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ပြင်းရှလှသော အရက်ဖြူကို မသောက်ဖူးကြောင်း ထင်ရှားလှသော်လည်း တစ်ငုံတည်းနှင့် ကုန်အောင် သောက်လိုက်သဖြင့် ကျိုးထျန်းပင် ရင်ထဲ၌ တစ်မျိုး ကြီးဖြစ်သွားရသည်။
‘ဟူး မိဘတွေအတွက်တော့ သက်ကြီးရွယ်အိုက ကလေးကို သင်္ဂြိုဟ်ရတာထက် ပိုပြီး ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတဲ့အရာ မရှိတော့ဘူး’
သူမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူက အမျိုးသမီး၏ ကျောပြင်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ကျိုးထျန်းကို ကျေးဇူးတင်သော မျက်လုံးများဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ကျိုးထျန်းလည်း ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်မိပြီး သူ၏ ဖန်ခွက်ထဲသို့ အရက်ပြန်ဖြည့်ကာ အဘိုးအိုထံသို့ မြှောက်လိုက်သည်။
“အဘိုးစွင်း အဘိုး ကျန်းမာပြီး အသက်ရာကျော် ရှည်ပါစေကြောင်း ဆုတောင်းပေးပါတယ်”
“ဟားဟား ကောင်းတယ်၊ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် ပိုနေပြီး လေးဆက်မြောက် မိသားစုဝင်တွေ တစ်အိမ်တည်းမှာ ဆုံစည်းကြတာကို မြင်ချင်သေးတယ်”
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် အဘိုးအိုက ပင်မထမင်းဝိုင်းရှိ လူငယ်တစ်ဦးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ထိုလူငယ်က သူ၏ ပန်းကန်လုံးထဲတွင် ဘာမှမရှိတော့သော်လည်း တူဖြင့် ဟင်းများကို ကောက်ညှပ်ရင်း အလျင်အမြန် ခေါင်းငုံ့ကာ စားနေတော့သည်။
ဤအရာက အိမ်ထောင်ပြုရန် ဖိအားပေးခံရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် စိတ်ဒဏ်ရာ၏ ရလဒ်ဆိုးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
“ရှောင်ကျိုး မင်းမှာ ရည်းစားရှိပြီလား”
ယခုလေးတင် အရက်သောက်ထားသော ထိုအမျိုးသမီးက စိတ်လွတ်နေရာမှ ရုတ်တရက် သတိဝင်လာကာ လှမ်းမေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ခင်ပွန်းက သူမကို အလျင်အမြန်ပင် ပုတ်လိုက်သည်။
“ဟူး မင်းကလည်း၊ လူငယ်တွေရဲ့ ကိစ္စကို ဘာလို့ လိုက်စွက်ဖက်နေတာလဲ”
“ဒါ့အပြင် ဒီကောင်လေးက ဒီလောက်အထိ လူရည်မွန်ဖြစ်နေတာ၊ သူ့မှာ တစ်ယောက်ယောက် ရှိပြီးသား ဖြစ်မှာပေါ့”
“အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ ဒါပေမဲ့ သူက ငယ်သေးတာပဲလေ၊ လူအများကြီးနဲ့ တွေ့ပြီး မိတ်ဆွေဖွဲ့တာလည်း မဆိုးပါဘူး”
“ရှောင်ကျိုး အန်တီက မြို့တော်က နာမည်ကြီး မိသားစုတွေထဲက ကလေးအချို့နဲ့ သိတယ်၊ သူတို့က မင်းနဲ့ အသက်တူတူပဲ၊ ရုပ်ရည်လည်း လှပပြီး စိတ်သဘောထားလည်း ကောင်းကြတယ်၊ မင်း သူတို့နဲ့ တွေ့ကြည့်ချင်လား”
“ဟင့်အင်း မလိုပါဘူး အန်တီရယ်၊ ကျွန်တော့်မှာ ရည်းစားရှိပြီးသားပါ”
ကျိုးထျန်းက ပြုံးလျက် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
‘ဘုရားရေ သူတို့နဲ့ သိတာ မကြာသေးဘူး၊ ငါ့ကို အဖော်မိတ်ဆက်ပေးဖို့ အစီအစဉ် ဆွဲနေကြပြီ’
‘သူတို့ရဲ့ လေသံအရဆိုရင် မိန်းကလေး အုပ်စုလိုက်ကြီးနဲ့တောင် မိတ်ဆက်ပေးချင်နေတဲ့ ပုံပဲ’
‘သူတို့ရဲ့ သမီးတွေကို အသုံးချပြီး ငါ့ကို ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ ကြံစည်နေကြတာ ဖြစ်မယ်’
‘ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ တကယ်သာ ရည်းစားမရှိရင်တော့ ဒါက အကြံကောင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်’
‘သူတို့ မိတ်ဆက်ပေးမယ့် မိန်းကလေးတွေက အရှိန်အဝါကြီးတဲ့ မိသားစုတွေက ဖြစ်မှာ သေချာတယ်’
‘တစ်ယောက်ယောက်နဲ့သာ လက်ထပ်လိုက်ရင် ငါ့ဘဝရဲ့ နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်စာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို သက်သာစေရုံတင်မကဘဲ မျိုးဆက်သုံးဆက်စာပါ သက်သာသွားစေနိုင်တယ်’
‘ဒါက တော်တော်လေးတော့ ဆွဲဆောင်မှု ရှိသားပဲ..’
“လူငယ်လေး ကိုယ့်ကိုကိုယ် လေးစားမှု ရှိသင့်တယ်”
“မြို့တော်မှာ ထင်တိုင်းကြဲပြီး နာမည်ကြီး မိသားစုတွေက မိန်းကလေးတွေနဲ့ ပတ်သက်မိရင် ဖြစ်လာမယ့် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်တွေကို သေသေချာချာ စဉ်းစားဖို့ လိုလိမ့်မယ်”
အစိုးရသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့၏ အကြီးအကဲသည် ကျွန်တော့်ကို လှည့်မကြည့်ဘဲ ထမင်းစားရင်း တိတ်တဆိတ် သတိပေးလိုက်သည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော်က ဝတုတ်လေး မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်က တကယ် ရိုးသားတဲ့လူပါ”
ကျိုးထျန်းက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူက အသံကို အလွန်နှိမ့်၍ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အဘိုးအိုက ကြားသွားခဲ့သည်။
“ဟားဟားဟား ရှောင်ကျိုး မင်းရဲ့ လေသံက ဂျန်ဝေကုန်း ငယ်ငယ်တုန်းက လေသံနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပဲ၊ အခုတော့ သူက မိန်းမကြောက်ကြီး ဖြစ်နေပြီ”
“ဆရာရယ် ကျွန်တော့်ကို မျက်နှာသာ ပေးပါဦး”
ထိုအကြီးအကဲက မျက်မှောင်ကုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
ကျိုးထျန်းလည်း လိုက်လံ ရယ်မောလိုက်သော်လည်း ဂျန်ဝေကုန်း၏ စူးစိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
အရက်အနည်းငယ် သောက်ပြီးနောက် ထမင်းဝိုင်း နှစ်ဝိုင်းရှိ လူများသည် အချင်းချင်း စကားစမြည် ပြောဆိုလာကြသော်လည်း အများစုမှာ ကျိုးထျန်းထံသို့ လာရောက်၍ စကားလာပြောကြခြင်း ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင်တော့ အဘိုးအိုက ယနေ့၏ အစစ်အမှန် ဂုဏ်ထူးဆောင် ဧည့်သည်မှာ ကျိုးထျန်းဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားထားခဲ့သဖြင့် အခြားသူများကလည်း သူ့ကို လာရောက် နှုတ်ဆက်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
စွင်းမိသားစု၏ ဆွေမျိုးများသည် သူ မည်သည့်အရာကို လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်ကို သိရှိထားကြသဖြင့် သဘာဝကျစွာပင် အလွန် ယဉ်ကျေးပျူငှာကြသည်။
အခြားသော မိတ်ဆွေများကလည်း စွင်းမိသားစု၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိထားသော ဤလူငယ်သည် လမ်းမှားသို့ မရောက်ရှိသရွေ့ တောက်ပသော အနာဂတ် ရှိလိမ့်မည် ဖြစ်သောကြောင့် သူနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့လိုကြသည်။
အတန်ကြာ စကားပြောပြီးနောက် အရက်သောက် ကောင်းမွန်ကြသော နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်း အမှုဆောင် အချို့သည် သူနှင့်အတူ အရက်အနည်းငယ် သောက်ရင်း စီးပွားရေးအကြောင်း စတင် ပြောဆိုလာကြသည်။
“ရှောင်ကျိုး မင်း အခု ဘယ်မှာ အလုပ်လုပ်နေလဲ”
“ကျွန်တော် ရှန်ဟိုင်းမှာ ကျောင်းတက်နေတုန်းပါပဲ၊ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကမှ ဒီကိုလာဖို့ ခွင့်တိုင်ခဲ့ရတာပါ”
“ကျောင်းတက်တာ ကောင်းတာပေါ့၊ ကျောင်းသားဘဝက အပျော်ရဆုံး အချိန်ပဲ”
“ငယ်တုန်းရွယ်တုန်းမှာ ကိုယ်လုပ်ချင်တာကို လုပ်နိုင်တယ်၊ အပြစ်ကင်းပြီး သာယာစရာကောင်းလှတယ်”
“ဟေး မင်း အလုပ်ခွင်ထဲ ဝင်တဲ့အခါ ငါတို့ကို သေချာပေါက် ဆက်သွယ်နော်၊ အစိုးရဌာနတွေမှာ အလုပ်လုပ်ချင်ရင် စကားတစ်ခွန်းသာ ပြောလိုက်”
ထိုအလတ်တန်းစား အမျိုးသား အချို့က ၎င်းတို့၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ကတိကဝတ်များ ပေးကြတော့သည်။
“တော်စမ်းပါကွာ၊ မင်းတို့ ပေးနိုင်တဲ့ ရာထူးတွေကို သူက လှည့်တောင် ကြည့်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ စိုးရိမ်မိတယ်”
ဂျန်ဝေကုန်းက ပြုံး၍ နောက်ပြောင်လိုက်သည်။
“အဲ ငါတို့ နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းတွေက ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ဆယ်နှစ်လောက် ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ရင် တစ်နှစ်ကို တစ်သန်းလောက် ရနိုင်တဲ့လူတွေ အများကြီးရှိတယ်”
“ဟက် သူက အခုတောင် ဘီလီယံနဲ့ချီပြီး ချမ်းသာနေပြီလေ၊ မင်းတို့ရဲ့ သန်းဂဏန်းလောက်ကို သူက ဘာလို့ ဂရုစိုက်မှာလဲ”
“အာ ရှောင်ကျိုးက ဒီလောက် အရည်အချင်း ရှိတာလား၊ ငါတို့ကို အမြန် ပြောပြဦး”
ကျိုးထျန်းသည် ပုံမှန်အားဖြင့် အလွန် မထင်မရှား နေတတ်ပြီး လူပေါ်လူဇော် မလုပ်လိုသော်လည်း ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ကြည်လေ့ရှိသော ဤအစိုးရသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့၏ အကြီးအကဲသည် ယနေ့တွင်မူ ပုံမှန်ထက် ပို၍ တက်ကြွကာ စရိုက်ပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။
အရက် အသောက်လွန်သွား၍ ဖြစ်နိုင်သလို သူ၏ ခေါင်းဆောင်ဟောင်း အိမ်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်းကြောင့် အလုပ်ခွင်ထက် ပိုမို စိတ်လက်ပေါ့ပါးနေ၍လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
သူက ကျိုးထျန်း၏ ငွေရှာနိုင်စွမ်းနှင့် သမိုင်းကြောင်းကို ပြန်လည် ပြောပြလိုက်ရာ စီးပွားရေးသမားများကိုသာမက ထမင်းဝိုင်းရှိ အဘိုးအိုနှင့် သူ၏ မိသားစုဝင်အားလုံးကိုပါ အံ့ဩမှင်သက်သွားစေခဲ့သည်။
“ရှောင်ကျိုး တန်း မပြန်နဲ့ဦးနော်၊ ငါ့ကို မင်းရဲ့ ဖုန်းနံပါတ်နဲ့ WeChat သေချာပေါက် ပေးခဲ့ဦး”
“ငါ သဘောကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးတွေ အများကြီး သိတယ်၊ မင်း သူတို့နဲ့ ရင်းနှီးအောင် လုပ်လို့ရတယ်”
ထိုအမျိုးသမီးသည် သူ မည်မျှ ချမ်းသာကြွယ်ဝကြောင်း ကြားသိရသောအခါ ပိုမို စိတ်အားထက်သန်လာခဲ့သည်။
“ရှောင်ရင်း တိတ်တိတ်နေစမ်း၊ ဒီလိုတွေ ခဏခဏ မလုပ်နဲ့”
အဘိုးအိုက မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်သဖြင့် ထိုအမျိုးသမီးက ချက်ချင်းပင် နှုတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။
“ရှောင်ကျိုးကို မိန်းကလေးတွေနဲ့ အမြဲ မိတ်ဆက်ပေးနေတာ ဘာအကျင့်လဲ”
အဘိုးအိုက ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်။
“ရှုကွမ် မင်းမိန်းမရဲ့ တူမလေးတစ်ယောက် ဒီနှစ်မှာ တက္ကသိုလ် စတက်နေတယ်မလား၊ အက အထူးပြုနဲ့ထင်တယ်”
“ငါမှတ်မိသလောက်ဆိုရင် သူက တော်တော်လေးလည်း ချောမောပြီး ယဉ်ကျေးပျူငှာတယ်၊ သူ့ကို ရှောင်ကျိုးနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်”
အဘိုးအို စကားပြောပြီးနောက် ထိုအမျိုးသမီးနှင့် သူ၏ သားနှစ်ဦးစလုံးက သူ့ကို လက်မထောင်ပြလိုက်ကြသည်။
အဘိုးအိုက အမှန်တကယ်ပင် ပါးနပ်လှပေသည်။
သူသည် ကောင်းမွန်သောအရာများကို ပြင်ပလူများထံသို့ အရောက်ခံမည် မဟုတ်ချေ။
ကျိုးထျန်းမှာမူ မချိပြုံးသာ ပြုံးနိုင်တော့သည်။
သူသည် လူများက စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ချိန်းတွေ့ရန် စီစဉ်ပေးနေကြသဖြင့် သားဖောက်ခြံထဲမှ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
လူတစ်စုက သူ့ကို ဝန်းရံထားပြီး သူ ကြည်နူးပီတိဖြစ်ရလောက်အောင် ချီးမွမ်းခန်းဖွင့်နေကြသဖြင့် သူ၏ စိတ်ကူးများပင် လွင့်ပျံလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
ထမင်းစားချိန်အတွင်း သူသည် လူထုအကြား မသိရှိကြသော်လည်း မြို့တော်ရှိ အချို့သော ဌာနကြီးများမှ အကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြသည့် အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ် အမြောက်အမြားနှင့် သိကျွမ်းခဲ့ရသည်။
သူသည် အရက်ဖြူ တစ်ပုလင်းလုံးကို သောက်ခဲ့ပြီး အနည်းငယ် အမူးပြေစေရန် အသားအချို့ကို မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ည ၈ နာရီခန့် ရောက်မှသာ အဘိုးအိုက နောက်ဆုံးတွင် ထရပ်လိုက်ပြီး လူတိုင်းကို စတင် မောင်းထုတ်တော့သည်။
“ဒီအဘိုးကြီး အိပ်ချင်ပြီ၊ မင်းတို့ လူငယ်တွေလည်း အိမ်ပြန်ကြတော့၊ မဟုတ်ရင် ငါ မင်းတို့ရဲ့ မိဘတွေကို ဖုန်းဆက်ရလိမ့်မယ်”
ပျမ်းမျှအသက် ၅၀ ဝန်းကျင်ရှိသော လူလတ်ပိုင်း လူတစ်စုသည် မိဘများ၏ ဆုံးမမှုကို ခံရမည်ဟူသော စကားကို ကြားရသောအခါ ရယ်မောရင်း တံခါးဝသို့ ဦးတည်လိုက်ကြတော့သည်။
အဘိုးအို၏ သားနှင့် ချွေးမ၊ ဂျန်ဝေကုန်းနှင့် ကျိုးထျန်းတို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။
“ရှောင်ကျိုး မင်း ငါ့အတွက် တစ်ခုခု ယူလာတယ်ဆို၊ အမြန် ယူလာပေးဦး၊ ငါ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး”
အဘိုးအိုသည် သကြားလုံး တောင်းနေသော ကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ သူ၏ ကလေးဆန်သော စရိုက်ကို ထပ်မံ ပြသလာပြန်သည်။
“အဘိုး လာကြည့်ကြည့်ပါဦး”
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ယူဆောင်လာခဲ့သော ကတ္တီပါသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အတွင်းမှ ပစ္စည်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။