အခန်း (၂၈၄၁-၂၈၄၂)
Vol. 285 Ch. 2841-2842
အခန်း (၂၈၄၁) - မပြောပလောက်တဲ့ အင်အားစု
ဖန့်ချန် ၏ စကားသံမှာ ခိုင်မာ ပြတ်သားနေသည်။
ဆွေ့ရွှမ်လင် ပင်လျှင် သူ၏ ယုံကြည်မှုမှာ အလွန်လွန်ကဲနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ချင်းမင် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လာသော သူတော်စင်များမှာမူ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တိတ်တိတ်လေး အကဲခတ်နေကြသည်။
ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေ က အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာကို ရင်းမြစ်အတွက် တိုက်ပွဲ ခေါ်ဆိုမည် ဟုတ်လား။
ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေမှာ ဒီလောက်အထိ စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့ အင်အား ရှိပါ့မလား။
ကျန်းစီလုံ ဘက်ကလည်း အနည်းငယ် ငေးသွားပြီးနောက် တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် ခပ်အေးအေး ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"အမှားအမှန် ရောထွေးပြီး လှည့်စားတဲ့နည်းပေါ့။ မင်း ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်မှာ တခြား သူတော်စင်တွေကို ရင်းမြစ်အတွက် တိုက်ပွဲကို ဘယ်လို ရင်ဆိုင်ရမလဲဆိုတာ မေးမြန်းထားပြီးပြီ မဟုတ်လား"
ကျန်းစီလုံ က မဲ့ပြုံး ပြုံး၍ -
"ဒီနည်းလမ်းကို ငါတို့ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက သုံးခဲ့ဖူးတယ်။ တစ်ဖက်လူက ရင်းမြစ်အတွက် တိုက်ပွဲကို အတင့်ရဲပြီး တိုက်ရိုက် မခေါ်ဆိုရဲအောင် ခြောက်လှန့်တဲ့နည်းပေါ့။ တကယ်တမ်းတော့ အဲဒီအချိန်တုန်းက အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာက သူတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားအင်ပါယာကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ တစ်ဖက်လူသာ လက်ညှိုးတစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရင် ငါတို့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေကို လုယူသွားနိုင်မှာ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ 'အမှားအမှန် ရောထွေး' တဲ့နည်းကို သုံးလိုက်တဲ့အခါ သူတို့တွေ တွေဝေသွားပြီး ငါတို့ကို ဖွံ့ဖြိုးဖို့ အချိန်ရသွားစေတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့က သူတို့ကို တစ်ခါတည်း အပြီးအပိုင် သိမ်းပိုက်လိုက်တာပဲ "
"ဒီလိုနည်းမျိုးက အခုခေတ်မှာ သိပ်ပြီး မခေတ်စားတော့ပါဘူး။ သုံးလိုက်ရင်လည်း ဘယ်သူမှ ယုံကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"လူငယ်လေး၊ မင်းနဲ့ငါ့ နယ်မြေနှစ်ခု ထိတွေ့မိသွားပြီဆိုတော့ တစ်ဖက်ဖက်ကပဲ အသက်ရှင်နိုင်တော့မယ်။"
"မင်းက ကျဲ့နယဲ့ အဆင့်မြင့်သူတော်စင် တစ်ပါးပဲ၊ ငါ့ရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာဆီ ခိုဝင်လာခဲ့ရင် မကောင်းဘူးလား "
"ငါတို့ နတ်ဘုရားအင်ပါယာကနေ မင်းကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရင် မင်းအတွက် အနာဂတ်က သိပ်ကို သာယာနေမှာပါ။ ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်ထဲမှာလည်း တစ်ယောက်တည်း အားကိုးရာမဲ့ ဖြစ်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။"
"ပြီးတော့ မင်း 'ကြယ်တာရာမျက်ရည်' အကြောင်း သိတယ်မဟုတ်လား အဲဒါ မင်းတို့အတွက် အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းပဲ။ တစ်လုံးလောက် စားလိုက်ရင် မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို လေ့ကျင့်ရာမှာရော၊ အတွင်းနယ်မြေ ကြယ်တာရာတွေကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရာမှာပါ အများကြီး အကူအညီ ဖြစ်စေတယ်။"
"ငါ့ဆီ လာခဲ့ပါ။ မင်းအတွက် ကြယ်တာရာမျက်ရည် တစ်လုံး တောင်းပေးမယ်၊ ဘယ်လိုလဲ "
ကျန်းစီလုံ က ပြုံး၍ ပြောသည်။
"မလိုပါဘူး၊ ကိုယ့်အရည်ချင်းနဲ့ပဲ ကိုယ့်အတွက် ထိုက်တန်တဲ့ ကြယ်တာရာမျက်ရည်ကို ရှာယူသွားမယ်။"
ဖန့်ချန် က ဆိုသည်။
"မင်း ကိုယ့်အရည်ချင်းနဲ့ပဲ ရှာမယ် ဟုတ်လား ဟားဟား။"
ကျန်းစီလုံ - "ဒါဆိုရင်လည်း စောင့်ကြည့်နေလိုက်မယ်။"
စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် ဆွေ့ရွှမ်လင် ကို လက်ယှက်၍ အရိုအသေပြုကာ သူ၏ လက်အောက်ခံ သူတော်စင်များကို ခေါ်ဆောင်ပြီး နောက်ပြန်လှည့် ထွက်ခွာသွားသည်။
"တကယ်ပဲ သွားတော့မှာလား"
ဆွေ့ရွှမ်လင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤသို့သော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုမျိုးက အချိန်အတော်ကြာ ကြာမြင့်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သည်။ ပဋိပက္ခဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတော့ စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားမည်ဟုပင် တွေးထားခဲ့မိသည်။ သို့သော် တစ်ဖက်လူက ဤမျှမြန်မြန်ဆန်ဆန်နှင့် ပြတ်ပြတ်သားသား ထွက်သွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်၏ စည်းကမ်းမှာ ဤမျှလောက်အထိ လူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲမြဲနေပြီလား။
အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာ ပင်လျှင် လိုက်နာရမည်ဟု ဆိုသလော။
"ဆရာ၊ ကျွန်တော်တို့လည်း ပြန်ကြစို့။"
ဖန့်ချန် က ပြောသည်။
"ငါတို့ သွားလို့ မဖြစ်သေးဘူး။ သူက ထွက်သွားဟန်ဆောင်ပြီးမှ ပြန်လှည့်လာရင်..."
ဆွေ့ရွှမ်လင် မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။ ထိုနေရာရှိ ချင်းမင် သူတော်စင်များလည်း ခေါင်းညိတ်ကြသည်။ ထိုသို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနေသည်။
"ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေ ရှိနေသရွေ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာ မလုပ်ရဲပါဘူး။"
"ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင် အတွက်ဆိုရင် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာဆိုတာ ဒီဟင်းလင်းပြင်ထဲက ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်လောက်ပဲ ရှိမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ထက် သိပ်ပြီးတော့လည်း မကြီးမားလှပါဘူး။"
"သူတို့သာ ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်ရဲ့ စည်းကမ်းကို ဖောက်ဖျက်မိရင် တစ်ရက်အတွင်းမှာပဲ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာက ဒီလောကကြီးထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။ သူတို့ရဲ့ ယင်လောက အထိပါ အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံရမှာ။"
ဖန့်ချန် က ပြောသည်။
"ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ"
"မဖြစ်နိုင်တာ၊ အဲဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ နတ်ဘုရားအင်ပါယာကြီးကို အလွယ်တကူနဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်နိုင်မယ်ပေါ့လေ "
"မင်း... လူတွေကို ကြောက်အောင် လိမ်ညာပြီး ပြောနေတာလား"
ဖန့်ချန်၏ စကားကြောင့် ဆွေ့ရွှမ်လင် ခေါ်လာသော သူတော်စင်များမှာ အလွန်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် ငြင်းဆိုကြသည်။ သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ဖန့်ချန် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင်။ သူက အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာအကြောင်းပဲ ပြောလိုက်သော်လည်း သူတို့ထက် ပိုမို အားနည်းသော ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေမှာရော ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်က အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော အရာ မဖြစ်လာနိုင်ပေဘူးလား။
အလွန်ပင် နှမြောစရာကောင်းသည်၊ ဤသည်မှာ အမှန်တရား ဖြစ်သည်။
ဆွေ့ရွှမ်လင် ၏ အမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း လေးနက်လာပြီး လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်ကာ -
"အားလုံး ပါးစပ်ပိတ်ထားကြ၊ ဖန့်ချန် ပြောတာကို နားထောင်" ဟု ဆိုသည်။
"ဆရာ၊ အဲဒီ အကြီးအကဲရဲ့ အတွင်းနယ်မြေထဲမှာ သွားပြီး ပြောကြရအောင်။"
ဖန့်ချန် သည် ဟင်းလင်းပြင် တစ်နေရာကို ကြည့်လိုက်သည်။ လုကျိုးယွမ် ဟု တိုက်ရိုက် ခေါ်လိုက်လျှင် မကြားဝံ့စရာ ဖြစ်သွားမည်ကို သူ စိုးရိမ်သည်။ ဆွေ့ရွှမ်လင် ကို ကြောက်လန့်သွားစေချင်သည် မဟုတ်ပေ။
ထိုနေရာမှ ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေ၏ အဓိက နယ်မြေအထိမှာ အလွန်ပင် ဝေးကွာလှသည်။ လုကျိုးယွမ် သာ မရှိလျှင် ဆယ်နှစ်တင်မက၊ နှစ်တစ်ထောင်ကျော်သည့်တိုင် ပြန်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"အကြီးအကဲ ဟုတ်လား အေး... မင်းက ဘယ်လို..."
ဆွေ့ရွှမ်လင် စကားမဆုံးခင်မှာပင် ထိုနေရာရှိ သူတော်စင်အားလုံးမှာ စွမ်းအားတစ်ခု၏ ဆွဲငင်မှုကြောင့် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လုကျိုးယွမ်၏ အတွင်းနယ်မြေသို့ ရောက်သွားကြသည်။ လုကျိုးယွမ် စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အတွင်းနယ်မြေသည် ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေ အဓိက နေရာဆီသို့ ဦးတည်ပြီး ရွေ့လျားသွားသည်။
"အကြီးအကဲ"
ဆွေ့ရွှမ်လင် သည် လုကျိုးယွမ်ကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ရိုသေစွာ အရိုအသေပြုသည်။ သူခေါ်လာသော ချင်းမင် သူတော်စင်များမှာလည်း လုကျိုးယွမ်ကို မမြင်ဖူးသော်လည်း အခြေအနေကို ရိပ်မိကာ အလျင်အမြန်ပင် အရိုအသေပြုကြသည်။ ဤသူသည် ချင်းမင်၏ အထက်ပိုင်းမှ တကယ့် မဟာပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ခန့်မှန်းမိကြသည်။ သူတော်စင်များကြားတွင်လည်း အဆင့်အတန်း ကွာခြားမှု ရှိကြသည်။
"မင်းတို့ ဆရာတပည့်တွေပဲ စကားပြောကြတော့။"
လုကျိုးယွမ် လက်ကာပြလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဆွေ့ရွှမ်လင် သည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်သည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက သူ၏ တပည့်ကို ခေါ်လာပေးသည်ဆိုလျှင် ဖန့်ချန်ပြောသော စကားများကို ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေ၏ အမြင့်ဆုံး ခေါင်းဆောင်များ သိရှိပြီး ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိသည်။
"ဆရာ၊ ပြန်လမ်းက အချိန်အနည်းငယ် လိုသေးတယ်၊ အဲဒီအတွင်းမှာ ကျွန်တော် ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်မှာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာတွေကို ပြောပြမယ်။"
ဖန့်ချန် က -
"ကျွန်တော်တို့ ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်ထဲ မဝင်ခင်ကတည်းက အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာအကြောင်း သိထားခဲ့ရတာပါ။"
"အဲဒီနောက် မကြာခင်မှာပဲ ကျွန်တော်တို့ ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်ထဲ ဝင်သွားခဲ့တယ်။ အဲဒီထဲရောက်မှပဲ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာဆိုတာ 'ဝူရှန်းပေမြိန့်' စခန်းထဲက အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း သိလာခဲ့ရတာပါ။"
သူသည် ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းအကြောင်း၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာ၊ ပေတို နတ်ဘုရားအင်ပါယာ၊ လုံရှန်း နတ်ဘုရားအင်ပါယာ၊ ယွမ်ရွှမ် နတ်ဘုရားအင်ပါယာ အစရှိသည်တို့အကြောင်းကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်သည်။ ဆွေ့ရွှမ်လင် ကို ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိုမို နားလည်စေရန် ဖြစ်သည်။
"မင်း ပြောတာ... အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာက ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်မှာ ပြောပလောက်တဲ့ အင်အားစု မဟုတ်ဘူး ဟုတ်လား "
ဆွေ့ရွှမ်လင် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူတော်စင်မဖြစ်ခင်က သူသည် ထိုကမ္ဘာကြီးကို ရေတွင်းထဲက ဖားတစ်ကောင်လိုသာ မြင်ခဲ့သည်။ သူတော်စင် ဖြစ်လာပြီးနောက်တွင်မူ ကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်နေသော ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်လို ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဤကမ္ဘာကြီးကို လုံလောက်သော ရဲဝံ့မှုဖြင့် တွေးဆထားသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်၏ တည်ရှိမှုနှင့် ဖွဲ့စည်းပုံကို သိလိုက်ရသောအခါ စကားမဆိုနိုင်ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။
"ပြောပလောက်တဲ့ အင်အားစု မဟုတ်ပါဘူး။"
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်သည်။
"အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာထက် သာလွန်တဲ့သူတွေ အများကြီးပါပဲ။"
"မင်း ရင်းမြစ်အတွက် တိုက်ပွဲ အကြောင်း အသေးစိတ် ပြောပြစမ်း "
ဆွေ့ရွှမ်လင် စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုကို ထိန်းချုပ်ကာ လေးနက်စွာ မေးသည်။ ဖန့်ချန်လည်း ရင်းမြစ်အတွက် တိုက်ပွဲ၏ စည်းကမ်းများကို အကုန်လုံး ပြောပြလိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူသည် ဖန့်ချန်နှင့် အဆင့်တူ သူတော်စင်ကို စေလွှတ်မှသာ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေကို စိန်ခေါ်နိုင်မည်ဟု သိလိုက်ရသောအခါ ဆွေ့ရွှမ်လင် စိတ်အေးသွားသည်။
"ငါ သဘောပေါက်ပြီ၊ မင်း ဘာလို့ ဒီလောက် ယုံကြည်မှု ရှိနေတာလဲ ဆိုတာ သိပြီ။ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာဘက်က ကျဲ့နယဲ့ အဆင့်မြင့်သူတော်စင်တွေထဲမှာ မင်းကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ ဘယ်သူရှိမှာလဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား"
ဆွေ့ရွှမ်လင် ရယ်မောသည်။
"ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်တော်တို့က ရင်းမြစ်အတွက် တိုက်ပွဲကို အရင် အစပျိုးရမှာပါ။ အဲဒီအခါမှ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာဘက်က အလွယ်တကူ မလှုပ်ရှားရဲတော့ဘူး။"
"နောက်ပြီး ကျွန်တော် ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေမှာ ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ကျင်းပဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေက သူတော်စင်တွေအားလုံး ပါဝင်နိုင်ပါတယ်။"
"အဲဒီအချိန်ကျရင် ကြယ်တာရာမျက်ရည် တချို့ကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်သွားမယ်။"
ဖန့်ချန် က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောသည်။
"မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာကို ငါ နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းပြောတဲ့ ကြယ်တာရာမျက်ရည်... မင်း ဒီတစ်ခေါက် ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်မှာ အဲဒီပစ္စည်းကို တကယ်ပဲ ရှာတွေ့ခဲ့တာလား "
ဆွေ့ရွှမ်လင် အံ့အားသင့်စွာ မေးသည်။
အခန်း (၂၈၄၂) - သူတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုပဲ ပုံအပ်လိုက်ရမလား
အချိန်မှာ တစ်နာရီခန့် ကုန်လွန်သွားသည်။
ဆွေ့ရွှမ်လင် တို့မှာ အခြေအနေ အားလုံးကို နားလည်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ဖန့်ချန်ထံသို့ ကျရောက်နေပြီး အနည်းငယ်မျှပင် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။
ဆွေ့ရွှမ်လင် က -
"အဲဒီ ၁၀၈ ပါး ဘေးအန္တရာယ်ကြယ်ရှိတဲ့ နေရာတွေကို မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် အကုန် ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့တာလား"
ဟု မေးသည်။
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ဒါဆိုရင် ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းထဲမှာရှိတဲ့ ကျဲ့နယဲ့ အဆင့်မြင့်သူတော်စင် အားလုံးက မင်းပြောတာကို နားထောင်ကြရတာပေါ့ "
ဖန့်ချန် တစ်ဖန် ခေါင်းညိတ်သည်။
"ကျန်းစီလုံ ရဲ့ နောက်မျိုးဆက် ဖြစ်တဲ့ ကျန်းဟူ ကလည်း ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်ထဲမှာ မင်းကို အရှုံးပေးလိုက်ပြီပေါ့လေ သူက မင်းဟာ ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေကနေ လာတာမှန်း သိသလား"
ဖန့်ချန် ဦးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီးမှ ပြန်လည် ခေါင်းခါယမ်းကာ ရယ်မော၍ -
"သူ လုံးဝ မသိပါဘူး။ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူက ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်ထဲမှာ ကျန်းစီလုံ ဆိုတဲ့ နာမည်ကို သုံးနေတာမို့လို့ ကျွန်တော်တို့ သတိထားမိခဲ့တာပါ။ နောက်မှ သူက အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာက လာတာဖြစ်ပြီး ကျန်းစီလုံ ရဲ့ တိုက်ရိုက်သွေးသားတော်စပ်သူ ဖြစ်နိုင်ခြေ အတော်များတယ်ဆိုတာ သိခဲ့ရတာ။"
ဟု ပြောသည်။
ဆွေ့ရွှမ်လင် အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပြီး -
"ကျန်းစီလုံ က ငါတို့ကို သိုးအုပ်တွေလို့ ထင်နေပေမယ့် ဒီသိုးအုပ်ထဲမှာ ကျားတစ်ကောင် ပုန်းအောင်းနေမယ်လို့ သူ မထင်ထားမိရှာဘူး။ သူ့ရဲ့ တိုက်ရိုက် သွေးသားတော်စပ်သူတောင် မင်းကို အရှုံးပေးပြီးသွားပြီဆိုတော့ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာက ဘာကို အားကိုးပြီး ငါတို့နဲ့ ရင်းမြစ်အတွက် တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲဦးမှာလဲ"
ဟု ဆိုသည်။
ခဏရပ်ပြီးနောက် ဆွေ့ရွှမ်လင် က -
"နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ၁၀၇ ခု တောင်မှ... ဒီလိုဆိုရင်တော့ ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေထဲက လူငယ်မျိုးဆက်တွေအားလုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရသွားကြပြီပေါ့။"
ဟု တိုးတိုးလေး ညည်းတွားသည်။
ထိုနေရာရှိ သူတော်စင်များမှာ အိပ်မက်ထဲတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။ ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေ ရင်ဆိုင်နေရသော အကြီးမားဆုံး အန္တရာယ်မှာ ဤမျှလောက် အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းသွားနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်၏ အကြောင်းရင်းများ ရှိနေသည်ဆိုသော်လည်း... သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ဖန့်ချန်ထံသို့ တစိုက်မတ်မတ် ရောက်ရှိသွားသည်။
ဒီကောင်လေးက တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေထဲက တခြားသူတွေထက် ဘယ်လောက်တောင် ပိုသာနေတာလဲ။
"ဖန့်ချန်၊ မင်း ရင်းမြစ်အတွက် တိုက်ပွဲမှာ ဘယ်လောက်အထိ အနိုင်ရမယ်လို့ ယူဆထားလဲ"
ဆွေ့ရွှမ်လင် မေးသည်။
"ကျွန်တော်တို့ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာကို အနိုင်မယူနိုင်ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေမှာ ကျဲ့နယဲ့ အဆင့်မြင့်သူတော်စင် ဆိုလို့ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း ရှိနေလို့ပါ။"
ဖန့်ချန် ရယ်မော၍ -
"သူတို့ဘက်က နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေတွေကို စတင်ချိန်စွမ်းအားအဆင့်ရှိတဲ့ ကျဲ့နယဲ့ အဆင့်မြင့်သူတော်စင်တွေက စောင့်ကြပ်ထားမယ်ဆိုရင် ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်ရဲ့ စည်းကမ်းအရ ကျွန်တော်တို့ဘက်က ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ လူမပေးနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ရည်ရွယ်ချက်က ခြောက်လှန့်ဖို့ပဲ။ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာကို ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို မနှောင့်ယှက်အောင် ထိန်းထားဖို့ပေါ့။"
"ဒါ့အပြင် သူတို့ဆီကနေ ကြယ်တာရာမျက်ရည်တွေကို တောင်းယူပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ဖို့လည်း ရည်ရွယ်ပါတယ်။"
"ငါ နားလည်ပြီ။"
ဆွေ့ရွှမ်လင် ခေါင်းညိတ်သည်။
မကြာမီပင် လုကျိုးယွမ် ၏ အရိပ်အယောင် ပေါ်လာပြီး သူ့၏ အတွင်းနယ်မြေ တံခါးပေါက်လည်း ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာသည်။
"ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်ကို ရောက်ပြီ။"
လုကျိုးယွမ် လက်ကာပြ၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ဆွေ့ရွှမ်လင် လည်း အလျင်အမြန်ပင် အရိုအသေပြုပြီး ဖန့်ချန်တို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အတွင်းနယ်မြေထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
...
...
ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်သို့ ပြန်ရောက်သည်မှာလည်း အချိန်အတော်ကြာပြီဖြစ်သည်။ ဖန့်ချန်သည် အလုပ်မရှိလျှင် နေရာအနှံ့ လျှောက်သွားလေ့ရှိပြီး အခွင့်အခါသင့်လျှင် ကျောင်းတော်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ယင်သူတော်စင်များကို ဖမ်းဆီးလေ့ရှိသည်။
ထိုနေ့က ဆွေ့ရွှမ်လင် နှင့်အတူ ဖန့်ချန်တို့ ရောက်လာသောအခါ ကျောင်းတော်ဘက်က လင်ယောင်တို့က တိုက်ခိုက်လာသည်ဟု ထင်မှတ်မှားခဲ့ကြသေးသည်။ ဟေးဆန်း နှင့် ဝါရင့်အကြီးအကဲများ အလျင်အမြန် ရောက်လာကြမှသာ နားလည်မှုလွဲမှားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသွားကြသည်။ ဆွေ့ရွှမ်လင် လည်း ကျောင်းတော်တွင် အချိန်အနည်းငယ် နေထိုင်ပြီးမှ သူ၏ လက်အောက်ခံများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပြန်သွားသည်။
ထိုအသေးအဖွဲ ကိစ္စပြီးနောက် ဖန့်ချန်မှာ အေးချမ်းသော ရက်အနည်းငယ်ကို ရရှိခဲ့သည်။ မည်သည့်အရာကိုမျှ စဉ်းစားစရာ မလိုဘဲ ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်ဘက်မှ ကတိကဝတ်များကို စောင့်ဆိုင်းနေရုံသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် အလုပ်မလုပ်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ရှီးမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်သို့ ပြေးသွားပြီး သူ မရှိသည့် နှစ်ပေါင်း ၅၀၀ အတွင်း ယင်သူတော်စင်များ ပုန်းအောင်းနေခြင်း ရှိ၊ မရှိ စစ်ဆေးခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် တကယ်ပင် ဖမ်းမိခဲ့သည်။
အချိန်များမှာ တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ တစ်နေ့တွင်မူ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ထိုအရိပ် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... လုကျိုးယွမ် လည်း အတွင်းနယ်မြေ တံခါးပေါက်ဆီသို့ ရောက်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင် တစ်နေရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
...
...
အတွင်းနယ်မြေထဲတွင် ဖန့်ချန်သည် လက်ထဲမှ ကြယ်တာရာမျက်ရည်ကို ကစားနေသည်။ သူ့ရှေ့တွင် ရှောင်ချင်းယောင်း၊ လီဝူ နှင့် ချီယန် သူတော်စင်တို့ ရပ်နေကြသည်။
"အစ်မတော်၊ ဒီပစ္စည်းကို ဟိုဘက်မှာ တကယ်ပဲ မမြင်ဖူးခဲ့ဘူးလား"
ဖန့်ချန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက ကြယ်တာရာမျက်ရည်ဆိုသည်မှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းဆောင်ဘက်မှ ထွက်ရှိလာသည့် ပစ္စည်းဟု ထင်ခဲ့သည်။
"မမြင်ဖူးဘူး။"
ရှောင်ချင်းယောင်းက ကြယ်တာရာမျက်ရည်ကို လက်ခံယူပြီး ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ မျက်လုံးထဲတွင် ထူးခြားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ခေါင်းခါယမ်းကာ -
"ဒီပစ္စည်းက တကယ့်ကို ထူးခြားတယ်။ အရွယ်အစားက သေးပေမဲ့ သူ့ထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ စွမ်းအားက အလွန်ကို ကြီးမားတယ်။ တစ်စုံတစ်ရာ စွမ်းအားတစ်ခုကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သိမ်းထားသလိုပဲ။"
ဟု ဆိုသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ဒီပစ္စည်းက တကယ်ကို ထူးဆန်းတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်မှာ ကျွန်တော် အတွင်းနယ်မြေ ကြယ်တာရာကိုးခုကို တစ်ပြိုင်နက် ပြုပြင်ခဲ့ပေမဲ့ အစာစားပြီးသလိုမျိုး ပြည့်တင်းတဲ့ ခံစားချက်မျိုး လုံးဝ မရခဲ့ဘူး။"
"ကြယ်တာရာမျက်ရည် အလုံအလောက် ရလာတဲ့အခါ အခြေအနေပေးရင် အတွင်းနယ်မြေ ကြယ်တာရာဆယ်ဂဏန်းလောက်ကို တစ်ခါတည်း ပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့ကလည်း ခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်တော့ဘူး။"
ဖန့်ချန် အနည်းငယ် ခံစားချက်ဖြင့် ပြောသည်။
စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အကြောင်းအကျိုး ပိတ်ကာမျက်နှာပြင် မှာ ထိန်းချုပ်မရတော့ဘဲ ရုတ်တရက် ကျလာသည်။ ဖန့်ချန်တို့လည်း ထိုမျက်နှာပြင်ကို အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးထဲတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ မီးခိုးရောင် မြူများကြားတွင် ရုပ်ပုံတစ်ခုမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်လာသည်။
"လုကျိုးယွမ် စခန်းတာဝန်ခံ "
ဖန့်ချန် သည် အလွန်ရင်းနှီးသော အရိပ်နှစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်မှာ အေးဆေးစွာ ရပ်၍ စကားပြောနေကြသည်။ ရှေးဟောင်း မိတ်ဆွေဟောင်းများကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် သူတစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ရသေးသည်၊ လုကျိုးယွမ် နှင့် စခန်းတာဝန်ခံ တို့က ချက်ချင်းပင် ထိုဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လာကြသည်။ သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင်။
နောက်တစ်ခဏတွင် အကြောင်းအကျိုး ပိတ်ကာမျက်နှာပြင်ထဲမှ မြင်ကွင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထူထပ်သော မီးခိုးရောင် မြူများအဖြစ်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားကာ နောက်ထပ် မြင်ကွင်းများ မပေါ်လာတော့ပေ။
"စခန်းတာဝန်ခံ က ကိုယ်တိုင် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေနဲ့ ကြယ်တာရာမျက်ရည်တွေကို လာပို့တာ ဖြစ်မယ်။"
"ဒါပေမဲ့... သူက ဘာလို့ လုကျိုးယွမ် နဲ့ အဲဒီလောက်ထိ ရင်းနှီးနေရတာလဲ "
"အရင်က လုကျိုးယွမ် က ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်အကြောင်း နားမလည်ဘူးလို့ ပြောခဲ့သေးတယ်၊ ဒီကောင် တကယ်ပဲ လိမ်ပြောနေတာပဲ။"
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် အတွေးနက်နေသည်။
ထိုအကြည့်တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် သူသည် ဖြစ်နိုင်ခြေ အများအပြားကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ လုကျိုးယွမ်၏ ဖြတ်သန်းမှုအရ၊ အကယ်၍ ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်မှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော် လက်ထဲမှ ထွက်ပြေးခဲ့သော သူတော်စင်များက စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လျှင်၊ လုကျိုးယွမ် နှင့် ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်မှာ အဆက်အသွယ် မရှိဘဲ မဖြစ်နိုင်ပေ။
"ဖန့်ငရဲမင်း ၊ ခုနက ဘာလို့ ပျက်သွားတာလဲ သူတို့က..."
ချီယန် သူတော်စင် တုန်လှုပ်စွာ မေးသည်။
"ပိတ်ကာမျက်နှာပြင် ပျက်သွားတာလား ပုံမှန်ပါပဲ။"
ဖန့်ချန် လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။
ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် ပျက်သွားတာမှ မဟုတ်တာ။
သူသည် ပိတ်ကာမျက်နှာပြင်မှတစ်ဆင့် နယ်မြေကိုးခုမှ ကျင့်ကြံသူများ ပြန်လည်ဝင်စားသည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ခဲ့စဉ်ကလည်း ယဲ့နတ်သားရဲ နှင့် သူမ၏ မွေးစားမိခင်ကို မြင်ခဲ့ဖူးသည်။ အကယ်၍ မမှားဘူးဆိုရင် အဲဒါ ချင်းမင် ယင်လောကထဲက ငရဲမင်း ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ထိုငရဲမင်း ကလည်း ထိုအချိန်က အကြောင်းအကျိုး ပိတ်ကာမျက်နှာပြင်ကို ပျက်စီးသွားစေခဲ့ဖူးသည်။
...
...
"ခုနက ခံစားချက်က တစ်စုံတစ်ရာ တည်ရှိမှုက ငါတို့ကို အကဲခတ်နေသလိုပဲ။"
ရှူဖူ က လုကျိုးယွမ်ကို သံသယဖြင့် ကြည့်ကာ -
"ကျိုးယွမ်အစ်ကို၊ မင်းတို့ရဲ့ ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေမှာ မင်းလောက် အားမနည်းတဲ့ တည်ရှိမှုတွေ ရှိသေးလား "
ဟု မေးသည်။ သူသည် နောက်ကြောင်းကို လိုက်၍ မည်သူက အကဲခတ်နေသည်ကို သိရန် ကြိုးစားသော်လည်း ထိုခံစားချက်မှာ တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူ့ကို ခြေရာခံခွင့်ပင် မပေးခဲ့ပေ။
"သစ်တောကြီးရင် ငှက်မျိုးစုံ ရှိတာပေါ့၊ မင်း ဂရုမစိုက်ပါနဲ့။"
"ပြောရဦးမယ်၊ မင်းက ဂုဏ်ရှိန်ကြီးမားတဲ့ စခန်းတာဝန်ခံ ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေကို လာပို့ပေးနေရတာလား "
လုကျိုးယွမ် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။
ရှူဖူ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ဘဲ -
"ဒီတစ်ခေါက်တော့ မတူဘူး၊ ငါလည်း ယဲ့ထျန်းဂူ ရဲ့ နောက်ကွယ်က နတ်ဘုရားအင်ပါယာက ဘယ်လောက်အထိ စွမ်းအားရှိလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်တယ်။ ဒီမှာ ကျိုးယွမ်အစ်ကို နဲ့ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒီလိုဆိုရင် ယဲ့ထျန်းဂူ က ကျိုးယွမ်အစ်ကို ရဲ့ တပည့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ကျိုးယွမ်အစ်ကို လောက်ပဲ ဒီလို ထူးချွန်တဲ့ တပည့်မျိုးကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်မှာ။"
ဟု ပြောသည်။
လုကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်သည်။
"စကားမစပ်၊ မင်းရဲ့ ပါးစပ်ဖျားက ယဲ့ထျန်းဂူ ကို သွားတွေ့လိုက်ပါဦး။ သူက နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ နဲ့ ကြယ်တာရာမျက်ရည်တွေကို ဘယ်လို စီစဉ်မလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ပါဦး။"
"သူ့ကိုပဲ ဆုံးဖြတ်ခိုင်းလိုက်ရမှာလား"
ရှူဖူ အံ့အားသင့်သွားသည်။
လုကျိုးယွမ် ရယ်မော၍ -
"သူ ဒီတစ်ခေါက် ပြန်လာတုန်းက ငါတို့လို လူအိုကြီးတွေကို တစ်ခါလောက် ဆူပူသွားသေးတယ်။ နောက်ပိုင်း ကိစ္စတွေကို လူငယ်မျိုးဆက်တွေကိုပဲ ဆုံးဖြတ်ခိုင်းတော့မယ်တဲ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့က ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်ထဲကို မဝင်နိုင်တော့ဘူး မဟုတ်လား။"
ဟု ဆိုသည်။
"ကျိုးယွမ်အစ်ကို ကလည်း နောက်မျိုးဆက်တွေကို အမြဲတမ်း သည်းခံလွန်းပါတယ်။"
ရှူဖူ သဘောပေါက်သွားပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။