အခန်း (၂၈၄၅-၂၈၄၆)
Vol. 285 Ch. 2845-2846
အခန်း (၂၈၄၅) - လင်ယောင်ဘက်က ငါတို့ကို လာတိုက်တာများ ဖြစ်မလား
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်၏ ထိုမေးခွန်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဖန့်ချန်မှာ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်တွင် ရှိနေစဉ်ကပင် စေ့စပ်သေချာစွာ တွေးတောထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေအနေဖြင့် အခြားသော နတ်ဘုရားအင်ပါယာများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ရှိသည့် တစ်ခုတည်းသော အားသာချက်မှာ သူပင်ဖြစ်သည်။
ထို့အတူပင် အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်မှာလည်း သူပင် ဖြစ်နေသည်။
ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်တွင် အရံကိုယ်စားလှယ်လူသစ်များ မခေါ်ယူမီကဆိုလျှင်...
ဖန့်ချန်သည် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သလို အလက်တွေ့အကျဆုံး နည်းလမ်းကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့မည် ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေတွင် ကျဲနယဲ့အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်များ လုံလောက်စွာ ရှိလာမှသာ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးရန် ရွေးချယ်မည် ဖြစ်သည်။
"အကြီးကဲ ဒီကိစ္စရဲ့ အဓိကသော့ချက်က ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်မှာ ရှိပါတယ်"
ဖန့်ချန်က တွေးတောရင်း ပြောသည်။
"ကျွန်တော်က အခု ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်ရဲ့ အရံအဖွဲ့ဝင် ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ တကယ်တမ်းကျ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ထွက်လာစရာ မလိုပါဘူး။
အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာက ကျွန်တော် ဒီမှာ ရှိနေမှန်း သိထားသရွေ့ သူတို့အနေနဲ့ ဘယ်တော့မှ ရှေ့တိုးပြီး အခြေခံအုတ်မြစ် တိုက်ပွဲကို စတင်ရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
အလားတူပါပဲ၊ အကယ်၍ ကျွန်တော် နောင်တစ်ချိန်မှာ ကမ္ဘာကြီးသူတော်စင် အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားပြီး ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ကနေ ထွက်လာခဲ့ရင်တောင်...
ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော် အဖွဲ့ဝင်ဆိုတဲ့ ဒီအမှတ်အသားက ပျောက်ကွယ်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ကျွန်တော် အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားတဲ့အခါ အဖွဲ့ဝင်အစစ် ဖြစ်လာနိုင်မှာပါ။
အဲဒီအခါကျရင် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်သာ ဆက်ရှိနေဦးမယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေအနေနဲ့ တခြားသော နတ်ဘုရားအင်ပါယာတွေကို လုံးဝ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပါဘူး။"
"ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်..."
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်မှာ သဘောပေါက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
နေရာရှိ တရားစီရင်ရေး အရာရှိများမှာလည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။
ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေ၏ လက်ရှိ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာထက် နိမ့်ကျနေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။
သို့သော် အချို့သော အချက်များတွင်မူ သူတို့မှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေလေပြီ။
...
...
ရွှေဟွေးကျောင်းတော် နယ်မြေ။
အောက်ခြေရှိ သူတော်စင်များမှာ ယနေ့ မည်သည့်နေ့ရက် ဖြစ်သည်ကို မသိကြပေ။
ကျောင်းသားများမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ကျင့်ကြံနေကြပြီး ကျင့်စဉ်ဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံများကို ဖလှယ်နေကြသည်။
ဆရာများမှာလည်း ပုံမှန်အတိုင်းပင် တာဝန်ဝတ္တရားများကို ထမ်းဆောင်နေကြသည်။
သို့သော် ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် သူတို့အားလုံးမှာ စွမ်းအားတစ်ခု၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။
တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လေထုထဲသို့ ပျံသန်းတက်လာကြပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တန့်ကာ အဝေးတွင် ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အလင်းတန်း (၂၇) ခုကို ငေးမောကြည့်နေကြသည်။
ကျောင်းတော်အသီးသီးမှ ကျောင်းတော်အုပ်ကြီးများနှင့် ကျောင်းအုပ်များ၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်လေးနက်လာသည်။
ကံကောင်းသည်မှာ အကြီးအကဲအချို့ ချက်ချင်းပင် ပေါ်လာပြီး သူတော်စင်များ၏ စိတ်ဓာတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားပေးလိုက်သည်။
လူသားကျောင်းဆောင်ဘက်တွင်မူ ဇောင်ဟွမ်နှင့် ဇောင်ဟွေ့တို့သည် ထိုအလင်းတန်း (၂၇) ခုကို တွေးတောရင်း ကြည့်နေကြပြီး ဖန့်ချန် ထွက်ခွာသွားစဉ်က မှာကြားခဲ့သည့် စကားများကို ပြန်အမှတ်ရနေသည်။
နာလန်ချိုဟုန်နှင့် တာဝန်ကျ သူတော်စင်များမှာလည်း မိမိတို့လက်အောက်မှ ဆရာများနှင့်အတူ လေထုကို ခွဲကာ ရောက်ရှိလာကြသည်။
"ကျောင်းတော်အုပ်ကြီး၊ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ ဟိုမှာ..."
ထိုသူတော်စင်များသည် ရောက်ရောက်ချင်းပင် စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။
ယခု မြင်ကွင်းမှာ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကို အတိုက်ခံရတော့မည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။
"စိတ်မပူကြပါနဲ့၊ ပုံမှန် အခြေအနေတစ်ခုပါ"
ဇောင်ဟွမ် က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
ထိုသူတော်စင်များမှာမှ စိတ်အေးသွားကြသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ပို၍ စူးစမ်းချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
"ကျောင်းတော်အုပ်ကြီး၊ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ တာဝန်ကျသူတော်စင်၊ ဆရာတွေ... အကုန်လုံး ရောက်လာကြပြီ။"
ချိုင်််စစ်ရှို့က အပေါ်ကို တစ်ချက်မော့ကြည့်ပြီးနောက် ဘေးနားရှိ ကျောင်းသားများကို အမြန်ပြောသည်။
"မင်းတို့ ပြောကြည့်ဦး၊ လင်ယောင်ဘက်က ငါတို့ကို လာတိုက်တာများ ဖြစ်မလား"
"ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား..."
ဒီဂျွန်းတောင်မှ ကျောင်းသားများမှာ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။
လူကျိုးဝမ် ကလည်း ခေါင်းခါသည်။
"ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါတယ်။ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ပေါ်လာတာနဲ့တင် ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေကြားက အငြိုးအတေးတွေကို ခေတ္တရပ်ထားကြပြီ။ လင်ယောင်ဘက်က ငါတို့ကို ရုတ်တရက် ဘာလို့ လာတိုက်မလဲ။
ပြီးတော့... ချင်းမင်နယ်မြေက လူကြီးတွေကလည်း လင်ယောင်ကို ငါတို့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်အထိ ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ လာတိုက်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။"
ထိုအချိန်တွင်ပင် ကရုဏာတောင်မှ ကျောင်းသားအဖွဲ့များလည်း တစ်ဖွဲ့ပြီးတစ်ဖွဲ့ ရောက်ရှိလာသည်။
ချိုင်စ်ရှို့ က ထိုဘက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။
"ကရုဏာတောင်ဘက်က သိကောင်းသိလိမ့်မယ်၊ ဘယ်သူ သွားမေးကြည့်မလဲ"
"မင်းပဲ သွားလိုက်ပါ၊ မင်းကလည်း ကရုဏာတောင်ကနေ ဆင်းလာတာပဲလေ"
မိုရှဲ့ က တွေးတောရင်း ပြောသည်။
ချိုင်စစ်ရှို့ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီး ကရုဏာတောင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်ကာ ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"အဲဒီ ကျောင်းသားတွေကို ငါ မမှတ်မိတော့ဘူး၊ ငါနဲ့ တစ်ခေတ်တည်း ဖြစ်ခဲ့တဲ့သူတွေက..."
သူ စကားကို ဆက်မပြောတော့ပေ။
သူနှင့် တစ်ခေတ်တည်း ဖြစ်ခဲ့သော ကျောင်းသားမှာ ဖန့်ချန် ဖြစ်ကြောင်း ကျောင်းသားအားလုံး သိကြသည်။
ယခုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်မှာ လူသားကျောင်းဆောင်ဘက်၌ မရှိ၊ ရှိနေပါက သူ၏ ပုံရိပ်ကို အခုလောက်ဆို မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။
လူသားကျောင်းဆောင်ဘက်မှ ကျောင်းသားများသာမက ကျောင်းတော် အသီးသီးတွင်လည်း ထိုအကြောင်းအရာများကိုပင် ဆွေးနွေးနေကြသည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ထိုအလင်းတန်း (၂၇) ခုမှာ အန္တရာယ်ပြုမည့်ပုံ မရှိဘဲ တောက်ပနေရုံသာ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်လည်း ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ဘက်တွင် ရှုပ်ထွေးမှုများစွာ မဖြစ်ပွားခဲ့ပေ။
ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် အတွင်းနယ်မြေတစ်ခုမှာ လေထုထဲမှ ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက် ဟေးဆန်းထွက်ပေါ်လာသည်။
နေရာရှိ အကြီးအကဲများမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့တက်၍ လက်အုပ်ချီလိုက်ကြသည်။
"ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"
"ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ အဲဒါ ဘာဖြစ်တာလဲခင်ဗျာ"
အကြီးအကဲတစ်ဦးက ဂါရဝပြုပြီးနောက် အလင်းတန်း (၂၇) ခုရှိရာကို လက်ညှိုးထိုးကာ မေးလိုက်သည်။
"ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး၊ ဒါ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေတွေပါ။ ငါတို့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်မှာ နောက်ထပ် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ (၂၇) ခု ထပ်ရတော့မှာ။
နောင်ကျရင် ငါတို့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော် ကျောင်းသားတွေအတွက်ပဲ သီးသန့် ဝန်ဆောင်မှုပေးတော့မှာ။"
ဟေးဆန်း က ရယ်မောကာ ပြောသည်။
နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ (၂၇) ခု
ထိုအချက်အလက် မတိုင်ခင်က ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်အကြောင်းမှာ အလွန် တင်းကျပ်စွာ လျှို့ဝှက်ထားခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်မှ အကြီးအကဲများပင်လျှင် ဤကိစ္စကို ကောင်းကောင်း မသိကြပေ။
တစ်ခါတစ်ရံ ကြားမိလျှင်လည်း အမှန်အမှား ရောထွေးနေသော သတင်းများသာ ဖြစ်သည်။
ယခု ဟေးဆန်း၏ စကားကြောင့် သူတို့မှာ သံသယဝင်သွားကြသည်။
သူတို့မှာ အလင်းတန်းများ၏ အရင်းအမြစ်ကို သံသယဖြစ်သလို၊ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူပြောသည့် စကား၏ ယုံကြည်ရမှုနှုန်းကိုလည်း သံသယဝင်နေကြသည်။
"မင်းတို့ မယုံဘူးလား အခု ပြောပြလိုက်ရင်လည်း ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။"
ဟေးဆန်း က ပြုံးလိုက်ပြီး ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်အကြောင်း အကုန်အစင် ထုတ်ပြောလိုက်သည်။
နေရာရှိ အကြီးအကဲများနှင့် ကျောင်းတော်အုပ်ကြီးများသည် ထိုစကားများကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အချိန် နာရီဝက်တိတိ ကြာသွားသည်။
"ဆိုလိုတာက... ဖန့်ချန် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ကို သွားပြီး တခြား ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့်သူတွေဆီကနေ အတွင်းနယ်မြေ (၁၀၇) ခုကို အနိုင်ယူလာခဲ့တာပေါ့..."
"အခု (၂၇) ခုက ငါတို့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်မှာ နေရာချထားဖို့လား "
"ရှူး"
သူတို့မှာ ငယ်ရွယ်သူများရှေ့တွင် အမြဲပင် တည်ငြိမ်၍ စူးရှသော အတွေးရှိသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း...
ယခုအချိန်တွင်မူ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် အသက်ရှူသံများပင် ပြင်းထန်သွားရသည်။
စွမ်းအားကြီးလိုက်တာကွာ
လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း (၅၀၀) ကျော်အတွင်းမှာ သူတို့မသိလိုက်ဘဲ နောက်ကွယ်ကနေ ဒီလောက်တောင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိပေ။
သို့သော် အံ့အားသင့်ပြီးနောက် စိုးရိမ်စိတ်အချို့လည်း ဝင်လာသည်။
သူတို့၏ အတွေးကို ရိပ်မိပုံရသော ဟေးဆန်း က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
"အခုကတော့ တစ်လှမ်းချင်းစီပဲ သွားရမှာပါ။ လက်ရှိ အခြေအနေက အရင်ကလို တည်ငြိမ်အေးချမ်းတဲ့နေ့ရက်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် အန္တရာယ်တွေ ပြည့်နှက်နေပေမဲ့...
ဒါဟာ အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီမျိုးဆက်သစ်တွေအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခုပါပဲ။"
ထိုစကားမှာ ပင်လယ်ပြင်ကို တည်ငြိမ်စေသည့် ဆေးလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး နေရာရှိ သူတော်စင်များကို စိတ်သက်သာရာ ရသွားစေသည်။
ထိုအချိန်တွင် အတွင်းနယ်မြေ နောက်တစ်ခု ထပ်ပေါ်လာသည်။
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင် နှင့် ဖန့်ချန်တို့ အတွင်းနယ်မြေထဲမှ ထွက်လာကြပြီး အလင်းတန်း (၂၇) ခုကို ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
"အလင်းတန်းတိုင်းက နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုစီကို ကိုယ်စားပြုတယ် "
"ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ သွေးတွေက ခွဲဝေဖို့ လုံလောက်ပါတယ်"
"ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင် နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းသောင်းဂဏန်းလောက် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို စုဆောင်းနိုင်ရင် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာကိုတောင် ငါတို့ လုံးဝ ကျော်တက်သွားနိုင်လိမ့်မယ်"
အကြီးအကဲငါးပါး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင် က ဟေးဆန်း ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ -
"မင်း ခရီးက တော်တော် မြန်တာပဲ"
ဟေးဆန်း က ရယ်မောကာ ဂါရဝပြုပြီး စကားကို နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေဘက်သို့ ပြောင်းလိုက်သည်။
"ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်၊ အရှင်အမြင်အရဆိုရင် ငါတို့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်က နောင်တစ်ချိန် ကျောင်းသားရွေးချယ်တဲ့အခါ စံနှုန်းကို အနည်းငယ် လျှော့ချလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား"
"မင်းက ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ရဲ့ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ ပဲ၊ ဒီကိစ္စတွေကို မင်းပဲ ဆုံးဖြတ်ပါ၊ ငါက ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေ မကျွမ်းကျင်ဘူး။"
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင် က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
ဟေးဆန်း က စကားကြားသည်နှင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင် စဉ်းစားကာ -
"ဒါဆို နောင်လာမယ့် ကျောင်းသားသစ် အရေအတွက်ကို အဆ (၁၀) လောက် တိုးလိုက်တော့မယ်..."
အခန်း (၂၈၄၆) - သူတို့ကို ကမ္ဘာလောက အတွေ့အကြုံသစ်များ သွားရောက်ကြည့်ရှုစေခြင်း
ရွှေဟွေးကျောင်းတော်၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းမျိုးမှာ အခြားသော ကျောင်းတော်ခြောက်ခုတွင်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပျက်နေလေသည်။
မငြိမ်မသက်နယ်မြေ။
ထက်မြက်တောက်ပသော အလင်းတန်း (၂၀) ခု ကျဆင်းလာသည့်အခါတွင်...
တိတ်ဆိတ်နေသော အသက်ရှူသံများမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာပြီး တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် ထိုအလင်းတန်းများ၏ အနီးအနားသို့ ပေါ်လာကြသည်။
"ငါပြောမယ်... ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေဘက်က သဘောပေါက်သွားပြီး ငါတို့ကို အပြီးသတ်ရှင်းထုတ်ဖို့ ပြင်နေတာများ ဖြစ်မလား"
အတွင်းနယ်မြေတစ်ခုထဲမှ ပေါ့ပေါ့ဆဆ လေသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေဘက်က ငါတို့ရဲ့ တပည့်တွေကို နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေထဲ ဝင်ခွင့်ပေးထားတာကို၊ ဘာလို့များ အခုအချိန်မှာ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ရမှာလဲ"
ရှန်ကျောက် သူတော်စင်၏ အမူအရာမှာ အေးစက်နေသည်။
ထိုသို့ ပြောဆိုသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ သံသယအရိပ်အယောင်အချို့ ရှိနေသည်။
နေရာရှိ သူတော်စင်များမှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ဖြင့် ထိုအလင်းတန်း (၂၀) ၏ အန္တရာယ်ရှိမှုကို အနည်းငယ် ရိပ်မိနေကြသည်။
အနည်းဆုံးတော့ သူတို့အနေနဲ့ အလွယ်တကူ ကပ်သွားလို့ မရပေ။ နီးကပ်သွားပါက ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ရမည့်အလား ခံစားနေရသည်။
"ခန့်မှန်းမနေကြနဲ့တော့။"
လုကျိုးယွမ် က သူတော်စင်များကို ကျောပေးကာ လက်ကိုနောက်ပစ်၍ ရပ်နေသည်။
"ဒါက မင်းတို့အတွက် အကျိုးရှိမယ့်ကိစ္စပါ၊ အဆိုးဘက်က မဟုတ်ပါဘူး။"
နေရာရှိ သူတော်စင်များမှာ အရင်ဦးဆုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ မိမိတို့ရှေ့တွင် ရှိနေသူမှာ မည်သို့ ပေါ်လာမှန်း မသိလိုက်ပေ။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် လုကျိုးယွမ်၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို မှတ်မိသွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် လေးစားသမှုဖြင့် ရိုသေလိုက်ကြသည်။
"အကြီးကဲ ရောက်လာပါပြီလား။"
ရှန်ကျောက် သူတော်စင်မှာ အံ့ဩစွာဖြင့် မေးသည်။
လုကျိုးယွမ်မှာ ထိုအလင်းတန်း (၂၀) ရှိရာဘက်ကိုသာ ဆက်လက်ကြည့်နေသည်။
"မင်းတို့ မြင်နေရတာက နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေတွေပါ။ အခုတော့ ဒီနယ်မြေတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း နေရာချထားပေးရမှာမို့ အချိန်နည်းနည်းတော့ ကြာလိမ့်မယ်။"
"နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ"
သူတော်စင်များမှာ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် သံသယနှင့် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ရှန်ကျောက် သူတော်စင်က အလိုအလျောက်ပင် မေးလိုက်သည်။
"အကြီးကဲက ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေက နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေတွေကို ဒီကို ရွှေ့ပြောင်းယူလာပေးတာလား"
"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"
"အကယ်၍သာ ဒီလိုဆိုရင် ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေဘက်မှာ ကောင်းကင်ပြိုမတတ် ရှုပ်ကုန်မှာပေါ့။"
လုကျိုးယွမ်မှာ ရယ်မောခြင်းကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြောသည်။
သူတော်စင်များမှာ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
အရင်ကဆိုလျှင် အရှေ့ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက မငြိမ်မသက်နယ်မြေအတွက် စကားအနည်းငယ် ဝင်ပြောပေးကာ ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်ပေးခဲ့သည်မှာပင် ကျေးဇူးတင်စရာ ဖြစ်နေပြီ။
သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေရဲ့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေကို ဒီနေရာအထိ ပို့ပေးပါ့မလဲ။
ဒါဆိုရင် သူပြောတဲ့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေတွေက ဘယ်ကလာတာလဲ။
"အတိုချုပ်ပြောရရင် ဒီနိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေတွေက ဖန့်ချန်က ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ကနေ တိုက်ယူလာခဲ့တာပါ။ စုစုပေါင်း (၁၀၇) ခုရှိပြီး ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေက ရှိပြီးသားတစ်ခုနဲ့ ပေါင်းရင် (၁၀၈) ခု ဖြစ်သွားမှာ။"
"ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကို (၂၇) ခု ခွဲပေးထားပြီး၊ ကျန်တဲ့ ကျောင်းတော်ခြောက်ခုကို (၁၀) ခုစီ ခွဲပေးထားတယ်။"
"နောက်ထပ် (၂၀) ကျန်နေသေးတာကို ဖန့်ချန်က မင်းတို့ မငြိမ်မသက်နယ်မြေကို ပို့ပေးမယ်လို့ ပြောတာမို့ အခုလို မြင်နေရတဲ့ မြင်ကွင်း ဖြစ်လာတာပေါ့။"
လုကျိုးယွမ် က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
"ဖန့်ချန်"
"သွေးရွာခန်းမက 'ဝူရှီး' ကို ပြောတာလား"
"ချီကွမ်းယီကို အနိုင်ယူခဲ့တဲ့သူလား"
နေရာရှိ သူတော်စင်များမှာ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှန်ကျောက် သူတော်စင်ထံသို့ အကြည့်များ ရောက်သွားသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူတော်စင်များထဲတွင် ဖန့်ချန်နှင့် ထိတွေ့ဖူးသူမှာ သူတစ်ယောက်တည်း ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရှန်ကျောက် သူတော်စင်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ အသေးစိတ်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။
လုကျိုးယွမ် ကလည်း စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။
သူတော်စင်များမှာ ကြားပြီးနောက်တွင် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
ရုတ်တရက် သူတော်စင်တစ်ဦးက ရယ်မောလျက် ပြောသည်။
"ဖန့်ချန်ကလည်း သွေးရွာခန်းမရဲ့ သူတော်စင်တွေက ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေထက် ပိုတော်တယ်လို့ ထင်နေတာပဲ။"
ကျန်သူတော်စင်များမှာ ဘာမှမပြောသော်လည်း မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ အပြုံးများ ပေါ်လာသည်။
တစ်လခန့် ကြာပြီးနောက်...
နေရာအနှံ့ရှိ အလင်းတန်းများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုပြီးတစ်ခုမှာ သူတော်စင်များ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
ဒီအချိန်ကျမှသာ သူတို့ရှေ့က မြင်ကွင်းမှာ အိပ်မက် မဟုတ်ကြောင်း ယုံကြည်သွားကြသည်။
...
...
ရွှေဟွေးကျောင်းတော်။
လူသားကျောင်းဆောင်။
"ဒါက မင်း ပုံမှန်ကျင့်ကြံနေတဲ့ နေရာလား"
ရှူဖူ က ပြုံးလျက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောသည်။
"တော်တော်လေးကို ရိုးရှင်းတာပဲ။"
"သူတော်စင်တွေမှာ အတွင်းနယ်မြေ ရှိတော့ ဒီလိုနေရာမျိုးကို သိပ်အာရုံမထားမိတော့ဘူးဗျ။"
ဖန့်ချန် က ရယ်မောပြောသည်။
"ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ။"
ရှူဖူ ခေါင်းညိတ်ပြီး လက်ကိုမြှောက်လိုက်ရာ ကြယ်တာရာမျက်ရည်များမှာ ဖန့်ချန်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။
"သာမန်အဆင့် ကြယ်တာရာမျက်ရည် (၅၂) လုံး။"
"အဆင့်တစ် ကြယ်တာရာမျက်ရည် (၄၇) လုံး။"
"မင်း စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ဦး။"
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်ပြီး လက်ဖြင့် အလင်းစက်များကို အမြန်ပင် ဖမ်းယူလိုက်သည်။
အရေအတွက်မှာ မှန်ကန်သည်။ အဆင့်တစ် ကြယ်တာရာမျက်ရည် (၄၇) လုံးမှာလည်း သူအရင်က သုံးခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူက ကြယ်တာရာမျက်ရည်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လက်အုပ်ချီကာ -
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စခန်းတာဝန်ခံကြီး။"
"ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး၊ ဒါတွေက မင်းကိုယ်တိုင် တိုက်ယူလာခဲ့တာတွေလေ။"
ရှူဖူ က ရယ်သည်။
"မင်း အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာကို အခြေခံအုတ်မြစ် တိုက်ပွဲ စတင်တော့မယ်လို့ ကြားတယ်နော် "
"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ကျွန်တော် သိပ်နားမလည်သေးလို့ပါ။"
ဖန့်ချန် က ပြောသည်။
"ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ရဲ့ စည်းကမ်းက ရှုပ်ထွေးတာ မဟုတ်ပါဘူး။"
ရှူဖူ က ပြောသည်။
"မင်း တိုက်ပွဲစတင်ချင်ရင် ငါ့ဆီကို လာလျှောက်ထားရုံပဲ။
ငါလည်း တခြားသူတွေကို ကူညီပြောပေးလို့ ရတယ်။
အဲဒီအခါကျရင် မင်းတို့ ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေနဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာတို့ကြားမှာ အခြေခံအုတ်မြစ် တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။
နောက်ပိုင်းတော့ စည်းကမ်းအတိုင်း ဆက်လုပ်သွားရမှာပဲ။"
"ဒါဆိုရင်လည်း စခန်းတာဝန်ခံကြီးကိုပဲ အားကိုးရမှာပါပဲ။"
ဖန့်ချန် လေးလေးစားစား ဂါရဝပြုသည်။
"ဘာမှ အားနာစရာ မလိုပါဘူး၊ ငါနဲ့ မင်းရဲ့ ဆရာနဲ့က အရင်ကတည်းက ခင်မင်ခဲ့ကြတာပါ။ အခုလို အရည်အချင်းရှိတဲ့ တပည့်ကောင်းတစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်တာကို မြင်ရတာ ငါတကယ်ကို ဝမ်းသာပါတယ်။"
ရှူဖူ က ပြုံးလျက် ပြောသည်။
ဖန့်ချန် ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီး -
"ကျွန်တော့် ဆရာက..."
"ဟူး... မင်းရဲ့ ဆရာက အရာရာမှာ ကောင်းပေမဲ့ ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်မှာ ရှိတုန်းက နည်းလမ်းအချို့တော့ ရှိခဲ့သားပဲ။
ဒါပေမဲ့ သူက... သိပ်ကြောက်လွန်းအားကြီးနေတာ။
နောက်ဆုံးတော့ ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်ကနေ အထုတ်ခံရပြီး ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်ကနေလည်း မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရတယ်။
မင်းကတော့ မင်းဆရာလိုမျိုး မဖြစ်စေနဲ့။
နောက်ပိုင်း ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်ထဲ ဝင်ဖြစ်ရင် အပေါ်က စီစဉ်တာတွေကို သေချာ နားထောင်၊ မဟုတ်ရင်တော့..."
ရှူဖူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ခေါင်းကိုသာ ခါလိုက်သည်။
ဖန့်ချန် အနည်းငယ် ရိပ်မိသွားသည်။
သူ ပြောနေတာ လုကျိုးယွမ် ကို ပြောတာလား
လုကျိုးယွမ် ကို သူ့ရဲ့ ဆရာလို့ ထင်နေတာလား
"ဒီလူကတော့ ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်ကို ရောက်ဖူးတာပဲ၊ နောက်ပြီး အထုတ်ခံလိုက်ရတာလား သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်နဲ့ အသက်ပေး မတိုက်ချင်လို့လား"
ဖန့်ချန် အတွေးဝင်သွားသည်။
"ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာနဲ့ တိုက်ပွဲစတော့မယ်ဆိုရင် ဒီက ကျဲနယဲ့အဆင့်မြင့်သူ အားလုံးကို ခေါ်လာခဲ့၊ ငါ မင်းတို့ကို အတွေ့အကြုံသစ်တွေ သွားကြည့်စေရမယ်။"
"မင်းတို့ နောက်ထပ် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေတွေ အများကြီး ထပ်တိုက်နိုင်လာလိမ့်မယ်။"
ရှူဖူ က ပြောသည်။
"ငါ ဒီမှာပဲ စောင့်နေမယ်၊ လူခေါ်သွားလိုက်တော့။"
ဖန့်ချန်မှာ ချက်ချင်း မလှုပ်ရှားသေးပေ။
ရှူဖူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ -
"ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ထူးခြားတာ ရှိလို့လား"
"စခန်းတာဝန်ခံကြီး၊ ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေမှာ ကျဲနယဲ့အဆင့်မြင့်သူက ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း ရှိတာပါ။"
ဖန့်ချန် က တွေးတောရင်း ပြောသည်။
"ကျန်တဲ့ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်တွေကတော့ အပြင်မှာ စောင့်နေကြပါတယ်၊ အခုချက်ချင်း သွားလို့ ရပါတယ်။"
ရှူဖူ မှာ ကောင်းကောင်း မကြားလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။
"မင်း အခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ"
"ကျန်တဲ့..."
"အပေါ်က စာကြောင်း"
"ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေမှာ ကျဲနယဲ့အဆင့်မြင့်သူက ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း ရှိတာပါ။"
"မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာ"
ရှူဖူ အံ့ဩသွားသည်။
ဖန့်ချန် စကားမပြောဘဲ ခေါင်းသာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။
ရှူဖူ၏ အမူအရာမှာ ပို၍ ထူးဆန်းလာပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်သည်။
"မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာလား... ဒါဆိုရင် ဒီတစ်ခေါက် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် ဖွင့်တာက မင်းရဲ့ဆရာနဲ့လည်း ဘာမှ မသက်ဆိုင်ဘူးပေါ့။
ရလဒ်ကတော့ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ကို အခုမှ ထိတွေ့ခါစ နယ်မြေကနေ မင်းလို ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော်ရဲ့ အရံကိုယ်စားလှယ် တစ်ယောက် ပေါ်လာတာ၊ ဒီနယ်မြေက တကယ့်ကို ကံကောင်းတဲ့ နေရာပဲ။"
သူ ရယ်မောရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"အဆင်ပြေပါတယ်၊ မင်းတစ်ယောက်တည်း ဆိုရင်လည်း ရတာပဲ၊ အပြင်မှာ ပါလာတဲ့သူတွေက ဘာလုပ်ဖို့လဲ"
"သူတို့ကို ကမ္ဘာလောက အတွေ့အကြုံသစ်တွေ သွားကြည့်စေဖို့ပါဗျာ။"