အခန်း ၂၅၃

253 01

Chapter 253 ဒါ ရိုးရှင်းတဲ့အချစ်သီချင်းလေးတစ်ပုဒ်ပါ(၃)။

“မဟုတ်ပါဘူး” နန်ကောဟာ ခေါင်းအမြန်ခါတယ်။ “ပါး၊မားနဲ့ အစ်ကိုတို့က သမီးအပေါ် အရမ်းကောင်းပါတယ်။ သမီးအရမ်းပျော်ရပါတယ်”

မစ္စနန်ဟာ ထပ်ပြောချင်သေးပေမဲ့ မစ္စတာနန်ဟာ အချိန်မှီဖြတ်ပြောကာ သူမကို ထပ်မငိုတော့ဖို့ပြောတယ်။

“အင်း အင်း အင်း မင်း ငိုလို့မရဘူး။ သူ မနက်ဖြန် လက်ထပ်တော့မှာ မငိုနဲ့တော့” သူမ ငိုရင် နန်ကောလည်း ငိုလိမ့်မယ်။

ဒီည စကားပြောဖို့ မသင့်တော်ဘူး။ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိစ္စတွေအပေါ် ခံစားချက် များလာတာကို ရှောင်လွှဲလို့ မရနိုင်တာမို့။

နန်ကျဲ့ဟာ သူ့မိဘတွေကို အပေါ်တက်နားဖို့ အမြန်တိုက်တွန်းလိုက်တယ်။အဲ့နောက် သူဟာ နန်ကောကို ‌အပေါ်ထပ်လိုက်ပို့တယ်။ “မြန်မြန်အိပ်တော့။ အိပ်မပျော်ရင်လည်း သိုးတွေကို ရေနေလိုက် မဟုတ်ရင် မနက်ဖြန် မနက်စောစော ဓာတ်ပုံရိုက်တဲ့အချိန် နင် ရုပ်ဆိုးနေလိမ့်မယ်”

နန်ကောဟာ သည်းခံတယ်။ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့လည်း သူမဟာ မနေနိုင်ဘဲ သူ့ကို ကန်ထည့်လိုက်တယ်။

မနက်ရောက်တော့ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေတုန်း နန်ကောဟာ နိုးလာတယ်။

သူမဟာ ဆိုဖာပေါ်မှာထိုင်ပြီး ငေးငိုင်ဖို့ အချိန်အနည်းငယ် ယူလိုက်တယ်။သူမဟာ စတိုင်လစ်တစ်ယောက် စိတ်ရှိသလို ကစားနိုင်တဲ့အရုပ်တစ်ရုပ်လိုပဲ။

ယွီနဲ့အခြားလူတွေဟာ မနက်အစောကြီး လာကြတယ်။နန်ကျဲ့လိုပဲ သူတို့ဟာလည်း တစ်ညလုံး မအိပ်ထားကြဘူး။

သူတို့ဟာ မကြာခဏ သောက်စားပြီး တစ်ညလုံး နေတတ်ကြတယ်လေ။ဒီတော့ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာတောင်မှ သူတို့ပုံစံဟာ အားအင်အပြည့်နဲ့တက်ကြွနေတုန်းပဲ။

နန်ကောဟာ သူတို့ကို ဧည့်သည်ခန်းမှာ ခဏလောက် ၀င်အိပ်ကြဖို့ ပြောပေမဲ့ သူတို့ကတော့ ဟင့်အင်းတဲ့။

နန်ကျဲ့ဟာ သူ့ဟာနဲ့သူတော့ အိပ်ချင်မနေပေမဲ့ အခြားလူတွေကိုတော့ သူလည်းပဲ စိတ်ပူတယ်။ “ဘာလို့ခဏလောက် သွားမအိပ်ကြတာလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စောနေသေးတာပဲ။ ပြီးမှ ရုတ်တရက်ကြီး လမ်းတစ်၀က်မှာ သေသွားရင် ကံမကောင်းဘဲ နေလိမ့်မယ်”

အားလုံးပဲ နန်ကျဲ့မှာ တကယ်ကိုဆိုးတဲ့ ပါးစပ်တစ်ပေါက် ရှိတယ်။

အ၀တ်မလဲခင် နန်ကောဟာ ပြတင်းပေါက်ဆီကို လျှောက်သွားပြီး တစ်ချက် ကြည့်တယ်။သေချာပေါက်ကိုပဲ မိုးရွာနေပြန်ပြီ။

ဒါပေမဲ့ အမိုးကြောင့် သူမ မိုးကို သေချာမမြင်ရဘူး။

ကောင်းကင်ဟာ မီးခိုရောင်ရှိတယ်။ဒါပေမဲ့ ခြံထဲကမီးတွေဟာတော့ အကုန်လင်းနေတယ်။မင်္ဂလာရှိတဲ့အနီရောင်စာလုံးမျိုးစုံကို ကပ်ထားပြီး အမျိုးမျိုးသော ခန်း၀င်ပစ္စည်းတွေဟာ တောင်ငယ်လေးတစ်လုံးအသွင် စုပုံခံထားရတယ်။မျက်လုံးက မြင်နိုင်နေသရွေ့ အရမ်းကိုမှ သက်၀င်စွာ ရှိနေတယ်။

တစ်ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့တယ်။လူတစ်စု နိုးထလာကြပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ နန်မိသားစုဟာ အလွန်တရာမှ အသက်၀င်နေတော့တယ်။

သူတို့ရဲ့ရုန်းရုန်းရုန်းရုန်းနဲ့ ဆူညံမှုတွေကြောင့် နန်ကောဟာ နိုးသွားပြီ။

ဦးလေးငယ်ဟာ လာတာ နည်းနည်းနောက်ကျပြီး မိုးကြောင့် သူ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားမိကြောင်း ပြောပြတယ်။

“အပြင်မှာ မိုးသည်းနေလား”

ဦးလေးငယ်ဟာ ခေါင်းညိတ်ပြီး သူမကို ကြည့်တယ်။

နန်ကောဟာ ရိုးရာမင်္ဂလာ၀တ်စုံကို လဲပြီးပြီဖြစ်ပြီး အိပ်ရာအလယ်မှာ မတ်မတ်ထိုင်လျက် ရှိနေတယ်။

အချိန်ကို တွက်ကြည့်တော့ ရှန်ရန်ချင်းနဲ့အခြားလူတွေဟာ ဒီကို မိနစ်၂၀အတွင်း ရောက်လိမ့်မယ်။

သတို့သားရောက်မလာခင် နန်ကောဟာ ဦးလေးငယ်ကို ဖေးယွင်နည်းပညာအကြောင်း မေးဖို့ အချိန်နည်းနည်း ယူလိုက်တယ်။

သူမ ဒီကုမ္ပဏီအကြောင်း သိနေတာကို ဦးလေးငယ်ဟာ အံ့ဩမသွားဘူး။ဟွားရှန်နဲ့ ဖေးယွင်‌ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ကျရှုံးသွားတယ်ဆိုတာဟာ လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်ဘူးလေ။

“ဦးလေးငယ် ဖေးယွင်ကဘာတုန်း။ သူက ဒီတစ်ခါ ဟွားရှန်ကို အရှုပ်ထဲ နည်းနည်း ရောက်သွားစေတယ်ရော်”

သူမဟာ သူမရဲ့ယောက်ျားအတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိတာ။လတ်တလော ရှန်ရန်ချင်းဟာ ဒီပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကြောင့် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့တာ။တစ်ဖက်လူက စာချုပ်ချိုးဖောက်မှုကြောင့် လျော်ကြေးများများ ပေးခဲ့တယ်ဆိုပေမဲ့လည်း ရှန်ရန်ချင်းရဲ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ ထည့်ပြောဖို့တန်တဲ့ ပမာဏမဟုတ်ဘူး။ယှဉ်ပြောရရင် သူ အလုပ်အတူတူ ဆက်လုပ်ဖြစ်တာကို ပိုဆန္ဒရှိတယ်။

အင်း။ဦးလေးငယ်ရဲ့တုံ့ဆိုင်းနေမှုကို မြင်တော့ သူ အတွင်းဇာတ်လမ်းကို သိမယ်ဆိုတာ နန်ကော သိလိုက်တယ်။

253 02

အဲဒါအမှန်ပဲ။မြို့တော်က ဦးလေးငယ်ရဲ့အဆက်အသွယ်တွေနဲ့ဆို သူ မသိတာကမှ ထူးဆန်းနေဦးမယ်။

“လုပ်ပါ ပြောပြ။ သူတို့တကယ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူးလား”

နန်ကောဟာ အမြန်လေချိုသွေးတယ်။ “ဘာပဲဖြစ်နေဖြစ်နေ သူက နင့်ရဲ့အနာဂတ်တူလောင်းနော်။ မတော်တဆကြောင့် သူ ဘယ်လောက် ၀မ်းနည်းသွားလဲဆိုတာ နင်မသိဘူးလား။ သူ သူ့အခန်းထဲ ပုန်းပြီး ငိုတော့မတတ် ဖြစ်ခဲ့တာနော်”

ဦးလေးငယ်ဟာ သူမကို မယုံဘူး။ဒါပေမဲ့လည်း နောက်ဆုံးတော့ သူ သဘောတူလိုက်တယ်။ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ ဒီနေ့လက်ထပ်ကြတော့မှာလေ။သူ ဒီကလေးမကို အကျိုးခံစားခွင့်တချို့ ပေးသင့်တာပေါ့။

“ဖေးယွင်နည်းပညာ ဟွားရှန်နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တယ်ဆိုတာ ငါတို့ကိုယ်ပိုင်လူတွေရဲ့ နောက်ခံကြောင့်မို့ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ အသေးစိတ် မပြောတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အနာဂတ်မှာ တကယ်ဆက်ပြီး ပူးပေါင်းလို့ မရနိုင်ဘူး။ ဖေးယွင်က ပိုက်ဆံ မလိုဘူး။ မဟုတ်ရင် ငါတို့အဆက်အသွယ်တွေနဲ့ သူက ကုမ္ပဏီသေးသေးလေးရယ်လို့ပဲ ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူးလေ။ ဒါ...ဒါက အပျော်သက်သက်ပဲ”

“အဲ့တာက နည်းနည်းရှုပ်တယ်ကွာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှန်ရန်ချင်းကို ခေါင်းမမာဖို့သာ ပြောလိုက် ဒါက ပိုက်ဆံကိစ္စမဟုတ်ဘူး”

“အရင်တုန်းက ဟွားရှန်နဲ့ပူးပေါင်းမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်တယ်ဆိုတာ ဟွားရှန်ရဲ့ဈေးက အမြင့်ဆုံးမလို့ မဟုတ်ဘူး။ ပထမ ဒါပေါ့။ ဒီလုပ်ငန်း‌လောကထဲက ဟွားရှန်ရဲ့အခြေအနေကြောင့် ဒုတိယ ကျိန်းသေပေါက် ငါတို့ကိုယ်ပိုင်လူတွေကို မျက်နှာသာပေးဖို့”

ဦးလေးငယ်စကားပြောလို့ မဆုံးသေးခင်ဘဲ ယွီနဲ့အခြားလူတွေဆီကနေ အနှောင့်ယှက် ခံလိုက်ရတယ်။

နန်ကောဟာ ဆက်မေးဖို့ မရည်ရွယ်ထားဘူး။သူမ သိချင်တာကို သိရပြီးပြီ။

ရှန်ရန်ချင်းဟာ မှန်းထားတာထက် ၁၀မိနစ်စော ရောက်လာတယ်။

အပြင်က ရုတ်ရုတ်သဲသဲ အခြေအနေကို ကြားပြီး နန်ကောဟာ ထိုင်နေတဲ့ ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ညှိလိုက်တယ်။

မကြာခင်ဘဲ မင်္ဂလာလုပ်ငန်းစဥ် စတယ်။သတို့သမီးအရံတွေဟာ တံခါးရှေ့ကနေ စတင်ပိတ်ထားကြပြီး အမ်ပေါင်းတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရကြတယ်။

နန်ကောဟာ ရှိုးကြည့်တာမှာ အရမ်းအာရုံစိုက်ထားလိုက်မိတာ သူမဟာ ဒီနေ့ရဲ့အဓိက‌ ဇာတ်ဆောင်ဆိုတာကိုပါ မေ့သွားတယ်။ရှန်ရန်ချင်း ၀င်လာတဲ့အခါမှာတော့ သူမရဲ့မျက်နှာထားဟာ တစ်ခဏတာ တောင့်ခဲသွားပြီး ရုတ်တရက် တစ်ခုခု အရေးကြီးတာကို သတိရသွားတယ်။

ရှန်ရန်ချင်း သူမကို ကားဆီ ခေါ်သွားတဲ့ အခိုက်အတန့်အထိ နန်ကောဟာ ကြက်သေသေနေဆဲ။

ကားစနှိုးတဲ့အခါ သူမရဲ့လက်ဟာ ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်း ခံရတယ်။ သူမဟာ ရယ်ပြီးမေးတယ်။ “ကျွန်မ ကြည့်ကောင်းလား”

******