အခန်း ၄၇
Vol. 5 Ch. 47
အပိုင်း (၄၇)
စုချင်းရွှယ် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသည်။
သူမအနေဖြင့် ငွေကြေးကို ဂရုမစိုက်ဟု ဆိုသော်လည်း သာမန်လူသားများအတွက်မူ နှစ်ထရီလီယံဆိုသည်မှာ မမျှော်မှန်းနိုင်သည့် ကိန်းဂဏန်းကြီး မဟုတ်ပါလား။
“ယူထားလိုက်ပါ...”
လျူယွမ်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြကာ နက်ရွှေရောင်ကတ်ကို သူမ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
စုချင်းရွှယ်ကတော့ တွန့်ဆုတ်နေဆဲ ဖြစ်ကာ - “ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ဒီပိုက်ဆံကို လက်ခံလိုက်ရင်... သူတို့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရတော့မှာလား”
သူမက ဉာဏ်ကောင်းသည်ဆိုသော်လည်း လောကီလူသားတို့၏ နိုင်ငံရေးအရှုပ်အထွေးများနှင့် အစိုးရဌာနများ၏ အတွင်းရေးကိုမူ နားမလည်သေးချေ။
လျူယွမ်က ဇနီးချောလေး၏ လှပသော နှာခေါင်းချွန်လေးကို အသာအယာ ဆွဲဖျစ်လိုက်ပြီး သူမကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ကာ -
“သူတို့က နှစ်ထရီလီယံလောက်လေးနဲ့ ငါ့ရဲ့ အသည်းဦးဇနီးချောလေးကို အသက်နဲ့ရင်းပြီး အလုပ်အကျွေးပြုခိုင်းမလို့လား... အိပ်မက်မက်နေကြတာပဲ”
“အသည်းဦး” ဟူသော စကားလုံးကြောင့် စုချင်းရွှယ်မှာ ရင်ထဲတွင် လှိုက်ခနဲ ဝမ်းသာသွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်လေးများက မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြုံးယောင်သန်းသွားခဲ့သည်။
ဒါပေါ့...။
ပိုက်ဆံရှိရင် သရဲကိုတောင် ကြိတ်ဆုံလည်ခိုင်းလို့ရတယ် ဆိုပေမဲ့... သူမလို မြင့်မြတ်တဲ့ နတ်ဘုရားမတစ်ပါးကို စေခိုင်းဖို့ကျတော့ ဒီလောက်နဲ့ ဘယ်လိုမှ မလုံလောက်ဘူးလေ။
“မောင်... မောင်ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်မယ်နော်...”
သို့သော်လည်း သူမက စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် - “ဒါနဲ့... အစိုးရက ဒီပိုက်ဆံတွေ ပေးတာ ဘာသဘောလဲဟင်။ တကယ်ပဲ သမီးလေးမွေးတာကို ဂုဏ်ပြုတဲ့ လက်ဆောင်အစစ်အမှန်လား”
“ဒါပေါ့... သေချာတာပေါ့” လျူယွမ်က ခေါင်းညိတ်ရင်း - “မိန်းမ….မင်း ဘာမှလုပ်ပေးနေစရာ မလိုဘူး။ ဒီပိုက်ဆံကို စိုးရိမ်စိတ်မရှိဘဲ အေးအေးဆေးဆေး လက်ခံလိုက်ရုံနဲ့တင် သူတို့အတွက် လုံလောက်နေပြီ”
“အကယ်လို့ မိန်းမသာ ဒါကို လက်မခံရင်သာ သူတို့တွေ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ပြီးတော့ ဒီထက်ပိုများတဲ့ ပမာဏတွေနဲ့ ထပ်ခါထပ်ခါ လာတောင်းပန်နေကြဦးမှာ”
စုချင်းရွှယ်က နားလည်သလိုလိုဖြင့် - “ဪ... ဒါကို လူမိုက်တွေ ပြောပြောနေတဲ့ ‘ဆက်ကြေး’ လို့ ခေါ်တာပေါ့”
“အဲဒါက အတွေးကျဉ်းမြောင်းလွန်းတဲ့ စကားပဲ” လျူယွမ်က ခေါင်းခါလျက် ရယ်မောကာ - “ဒါကို ‘အခွန်’ လို့ ခေါ်တယ်”
သို့သော်လည်း ဤအခွန်က သူတို့ဘာသာသူတို့ စိတ်အေးချမ်းသာမှု ရရှိရန်အတွက် လိုလိုလားလား လာရောက်ပေးဆောင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
စုချင်းရွှယ် သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။
သူမသည် နက်ရွှေရောင်ကတ်ကို သမီးဖြစ်သူ၏ ရှေ့တွင် ဝှေ့ယမ်းပြရင်း ပြုံးလိုက်ကာ -
“နျန်နျန်လေး... တွေ့လား၊ ဒါက သမီးလေးရဲ့ နောင်ရေးအတွက် မုန့်ဖိုးတွေပေါ့”
“မေမေက သမီးလေးအတွက် အရင်သိမ်းထားပေးမယ်၊ ကြီးလာမှ ပြန်ပေးမယ်နော်...”
မွေးဖွားပြီး နှစ်ရက်မျှသာ ရှိသေးသော လျူနျန်လေးကမူ ဤအရာများကို နားမလည်နိုင်ရှာချေ။ သူမ၏ ဝိုင်းစက်နက်မှောင်သော မျက်လုံးကြီးများက မိခင်ဖြစ်သူ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့သာ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး...
နှုတ်ခမ်းလေးထဲမှ သွားရည်များက တစ်ဖန် ပြန်လည်စီးကျလာပြန်သည်။
ရက်များက တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်ဆုံးလာခဲ့သည်။
လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ညွှန်ကြားရေးမှူး မုပိုင်အတွက်မူ တစ်ရက်တစ်ရက် ကုန်ဆုံးရသည်မှာ အနှစ်တစ်ထောင်ခန့် ကြာမြင့်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
သူသည် လျူယွမ်က ရုတ်တရက် ရောက်လာပြီး ထိုနက်ရွှေရောင်ကတ်ကို ပြန်လာပေးမည်ကို အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။ အကယ်၍ ပြန်ပေးလာပါက နတ်ဘုရားမ စုချင်းရွှယ်သည် သူတို့ပေးသော ပမာဏကို စိတ်ကျေနပ်မှုမရှိဟု အဓိပ္ပာယ်ရပေတော့မည်။
ထို့ကြောင့် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မဟာမိတ်အစိုးရရုံး၏ အစည်းအဝေးခန်းမထဲတွင် ဌာနဆိုင်ရာအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများသည် အချိန်မှန် အစည်းအဝေးပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
ထိုအစည်းအဝေး၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ မုပိုင်ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းရန်သာ ဖြစ်သည်။
“အဘိုးကြီးမု... မင်း အဲဒီလူနဲ့ အဆက်အသွယ် ရပြီလား၊ ငါတို့ကို အမှန်အတိုင်း ပြောစမ်းပါဦး”
“ငါလည်း စိတ်ပူလွန်းလို့ ဆံပင်တွေတောင် ဖြူကုန်ပြီ” မုပိုင်က ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ဘေးနားရှိ လူတစ်ယောက်က ခေါင်းခါရင်း - “မင်း ဆံပင်က မူလကတည်းက ဖြူနေတာပဲလေ”
မုပိုင်က ထိုလူကို စိုက်ကြည့်ကာ - “ဒါပေမဲ့ အခုက ထိပ်ပါ ပြောင်တော့မလို့ ဖြစ်နေပြီကွ။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် ကျုပ် ကတုံးဖြစ်တော့မယ်။ တစ်လတောင် ရှိသွားပြီ... မစ္စစုဘက်က ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိတာဆိုတော့ ငါတို့ပေးတဲ့ နှစ်ထရီလီယံကို သူမ သဘောတူလက်ခံလိုက်ပြီ ထင်တယ်”
“ဟုတ်တာပေါ့... သူမက ငါတို့ကို ကာကွယ်မပေးရင်တောင်မှ... အနည်းဆုံးတော့ အရင်က နတ်ဘုရားအိုကြီးထက်စာရင် စိတ်ကျေနပ်အောင် ထားရတာ ပိုလွယ်တာပေါ့”
“ဟုတ်ပ... အဲဒီနတ်ဘုရားတွေတုန်းကဆိုရင် နေ့တိုင်း သူတို့ကျင့်ကြံဖို့အတွက် အစွမ်းထက်တဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို ‘ကျင့်ကြံဖော်’ အဖြစ် တောင်းဆိုနေကြတာ။ ဒါပေမဲ့ မစ္စစုကျတော့ ခင်ပွန်းတစ်ယောက်ရှိရင်တင် လုံလောက်နေပြီ”
“ရဲဘော် လျူယွမ်ကတော့ ငါတို့ကမ္ဘာဂြိုဟ်ပေါ်က ဘီလီယံနဲ့ချီတဲ့ သက်ရှိတွေရဲ့ တည်ငြိမ်အေးချမ်းရေးနဲ့ မျိုးပွားခြင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်တွေမှာ ဘယ်တော့မှ မေ့ပျောက်လို့မရနိုင်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ အကျိုးပြုမှုကို စွမ်းဆောင်ပေးခဲ့တာပဲ။ ကျုပ်အနေနဲ့ သူ့ကို ‘နိုင်ငံတော် ဂုဏ်ထူးဆောင်တံဆိပ်’ ချီးမြှင့်ဖို့ အဆိုပြုတယ်”
“အားလုံးက ကန့်ကွက်သူမရှိ သဘောတူတယ်...။ အခုဆို သူက ခေါင်းဆောင်ပြီးရင် ဒုတိယအာဏာအရှိဆုံး လူပဲ”
မုပိုင်က ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်ပြီး - “ရဲဘော် လျူယွမ်က ကျုပ်တို့ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးဗျူရိုရဲ့ ဌာနခွဲမှူး တစ်ယောက်ဖြစ်တာမို့လို့... နောင်ကျရင် ကျုပ်တို့ရဲ့ (၁၂) ခုမြောက် ဗျူရိုတစ်ခုလုံးကို လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးဗျူရိုကပဲ ဦးဆောင်ဖို့ အဆိုပြုတယ်...”
ထိုအခါ ပြည်သူ့ရေးရာဗျူရို ညွှန်ကြားရေးမှူးက ချက်ချင်းပင် ထရပ်ကာ ကန့်ကွက်လေတော့သည် -
“နေဦး... ကျုပ်တို့ ပြည်သူ့ရေးရာဗျူရိုကလည်း စုချင်းရွှယ်ကို အိမ်ထောင်ရေးလက်မှတ် ထုတ်ပေးထားတာပဲ။ ဒါဆို ကျုပ်တို့က ပထမနေရာမှာ ရှိသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား”
အခြားဗျူရိုအကြီးအကဲများအကြား အငြင်းပွားမှုများ ရှိနေသော်လည်း... လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးဗျူရိုနှင့် ပြည်သူ့ရေးရာဗျူရိုတို့မှာမူ ယခင်ကထက် အရှိန်အဝါ သိသိသာသာ တက်လာခဲ့ကြလေသည်။
ခြံဝင်းကြီးထဲတွင် နွေးထွေးသော နေရောင်ခြည်များ ဖြာကျနေခဲ့သည်။
ယနေ့သည် သမီးငယ်လေး လျူနျန်၏ တစ်လပြည့် မွေးနေ့ ဖြစ်သည်။
လျူယွမ်က ခြံထဲတွင် ခမ်းနားကြီးကျယ်သော မွေးနေ့ပွဲလေးတစ်ခု ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း အပြင်လူများကိုမူ မဖိတ်ကြားခဲ့ချေ။ ခြံထဲရှိ အငြိမ်းစား အဘိုးအို၊ အဘွားအိုများနှင့်သာ ပျော်ပျော်ပါးပါး ဆင်နွှဲကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ခယ်မဖြစ်သူ စုယွီမော့လည်း ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။
ခွေးအိမ်ထဲတွင် တစ်လတိတိ တရားထိုင်အောင်းနေခဲ့သော ဆရာသခင် ယွန်းမြောင်ပင်လျှင် ယနေ့တွင် ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူမသည် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်... သူမ၏ မြင့်မြတ်၍ အေးစက်လှသော နတ်ဘုရားမအသွင်ကို ပြန်လည်ဆောင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။
လျူယွမ်က သူမ၏ ပါးကို ရိုက်ခဲ့သည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူမ လုံးဝမေ့လျော့သွားခဲ့ပုံရသည်။
သို့သော်လည်း သူမ၏ အကြည့်များက လျူယွမ်ထံသို့ မတော်တဆ ကျရောက်သွားသည့် အခါတိုင်းတွင်မူ... ရင်ထဲ၌ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာရမြဲ ဖြစ်သည်။
ယွန်းမြောင်က ဤခံစားချက်ကို သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်က ‘ကိုယ်တွင်းနတ်ဆိုး’ ဟုသာ သတ်မှတ်လိုက်ပြီး...
မတတ်သာသည့်အဆုံး သူမ၏ အကြည့်များကို တပည့်ဖြစ်သူထံသို့သာ လွှဲပြောင်းလိုက်ရတော့သည်။
စုချင်းရွှယ်သည် ခန္ဓာကိုယ်အလှကို ပေါ်လွင်စေသည့် နို့နှစ်ရောင် ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
သူမ၏ နက်မှောင်သော ဆံနွယ်ရှည်များကို ကျစ်ဆံမြီး ကျစ်ထားသဖြင့် ဖြူဝင်းနုနယ်သော လည်တိုင်လေးက ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။ မျက်နှာတွင် မိတ်ကပ်မရှိသော်လည်း ကြွေရုပ်လေးကဲ့သို့ ချောမွတ်နေလေသည်။
တစ်လတာ မိခင်နို့တိုက်ကျွေးပြီးနောက်မှာတောင်မှ... သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ ပိုမိုစွင့်ကားလာခဲ့သည်။
သူမ၏ မူလ ဖြူစင်အပြစ်ကင်းသော အငွေ့အသက်များအပြင်... ယခုအခါတွင်မူ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ရင့်ကျက်သော အိမ်ထောင်ရှင်မတစ်ဦး၏ အလှတရားနှင့် မိခင်မေတ္တာအရောင်အဝါများက ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
“ဟူး... ချင်းရွှယ်ကတော့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုပြီး ရင့်ကျက်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီပဲ...”
ယွန်းမြောင် စိတ်ထဲတွင် မတတ်သာမှုနှင့် နှမြောတသမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေမိသည်။
လွန်ခဲ့သည့်ရက်များက သူမ တရားထိုင်ရင်း အဓိက ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေခဲ့သည့်အရာမှာ - သာမန်လူသားတစ်ဦးဖြစ်သော လျူယွမ်သည် မည်ကဲ့သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ အတားအဆီးများကို ကျော်ဖြတ်ကာ ချင်းရွှယ်ကို ကိုယ်ဝန်ရစေခဲ့သနည်း ဟူသောအချက်ပင် ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင်တော့ မည်သည့်အဖြေမှ ရှာမရခဲ့ဘဲ ‘ကံတရား’ ကြောင့်သာဟု ကောက်ချက်ချလိုက်ရသည်။
ထို့အပြင်... စုချင်းရွှယ်၏ မျိုးပွားနိုင်စွမ်းကလည်း အလွန်အမင်း မြင့်မားလွန်းလှသည်။
ဒါတင်မကသေးဘဲ... ဤမွေးကင်းစ ကလေးမလေးသည်လည်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ စည်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ လူ့လောကသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် တကယ့်ကို ကံကောင်းလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။
“နျန်နျန်လေး... ဘိုးဘိုးတို့ ဘွားဘွားတို့ကို စစ်တပ် လက်သီးသိုင်းတစ်ကွက်လောက် ပြလိုက်ပါဦး...”
စုချင်းရွှယ်က ပြုံးလျက် သမီးဖြစ်သူကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချပေးလိုက်ပြီး ကိုယ်ဟန်အနေအထားတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။
ဒိုင်ပါဝတ်ထားသော လျူနျန်လေးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် လက်သီးလေးများကို ဝှေ့ယမ်းကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကခုန်တော့သည်။
သူမသည် မွေးကင်းစ ကလေးငယ်လေးအသွင် ရှိသော်လည်း... သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက အားမာန်အပြည့်နှင့် သွက်လက်လှပေသည်။
တစ်လသားအရွယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူမသည် ပြေးနိုင်၊ လွှားနိုင်နေပြီဖြစ်ပြီး... လေထဲတွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှပစွာ လှည့်ပြကာ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်ပြနိုင်သည့်အပြင် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ဂျွမ်းထိုးမှောက်ခုံ ရပ်ပြလိုက်သေးသည်။
“ဟိုက်...”
ထိုကလေးငယ်လေးက အသံခပ်စူးစူးလေးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရင်း ခြံထဲက လောကတ်ပင်အိုကြီးဆီသို့ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။
လေပြင်းတစ်ချက်က ဖြတ်သန်းသွားပြီး မာကျောလှသော သစ်ခေါက်ကြီးကို သွားရောက်ရိုက်ခတ်မိသွားသည်။
ထူထဲလှသော သစ်ပင်စည်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး သစ်ရွက်တစ်ရွက်က လွင့်စင်ကာ အောက်သို့ ကြွေကျလာခဲ့တော့သည်။
“ကောင်းတယ်...”
ခြံဝင်းကြီးတစ်ခုလုံးတွင် သောင်းသောင်းဖျဖျ လက်ခုပ်သံများ ချက်ချင်း ဆူညံသွားခဲ့သည်။
“ဘုရားရေ...” သခင်ကြီးချင်က အံ့ဩလွန်းသဖြင့် စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ဘဲ - “ဒီလို အားမာန်မျိုး... ဒီလို လက်သီးဆန္ဒမျိုး... နျန်နျန်လေးက တစ်လပဲ ရှိသေးတာကို သိုင်းပညာရဲ့ ‘ပထမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်’ ဖြစ်နေပြီပဲ”
လောကတ်ပင်အိုကြီး၏ သစ်ခေါက်မှာ အလွန်မာကျောလှသည့်အတွက် သူကဲ့သို့ သိုင်းဂိုဏ်းချုပ်ကြီးများပင် တစ်ခါတစ်ရံမှသာ လာရောက်လေ့ကျင့်လေ့ရှိသည်။
လျူနျန်လေးကမူ တစ်လသားအရွယ်ဖြင့် သစ်ပင်ကြီးကို တုန်ခါစေပြီး သစ်ရွက်ကို ကြွေကျစေခဲ့ရာ... သူမသည် စစ်မှန်သော ပထမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“နျန်နျန်လေးရဲ့ ပါရမီနဲ့ သိုင်းပညာအပေါ် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကတော့... သိုင်းပညာအတွက် မွေးဖွားလာတဲ့ ပါရမီရှင်လေးပဲ” အဘိုးလီက သူ၏မုတ်ဆိတ်မွေးကို သပ်ရင်း မျက်လုံးများ တောက်ပလျက် ချီးကျူးလိုက်သည်။
“ဒါက သိုင်းပညာတင် မကသေးဘူး...” အဘိုးကျန်းက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် - “သူမရဲ့ အသက်ရှူစနစ်ကို ကြည့်လိုက်ဦး... သဘာဝတရားကြီးရဲ့ စည်းချက်နဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေတယ်။ ဒါက သေချာပေါက် ‘မွေးရာပါ အခြေခံ အသက်ရှူကျင့်စဉ်’ ပဲ”
ဆရာကြီးချန်းက သူမ၏ မျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်ရင်း - “ဒီလို မိန်းကလေးမျိုးက... ကောင်းကင်ဘုံမှာပဲ ရှိသင့်တာ...”
အဘိုးချန်ကလည်း လျူနျန်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စိုက်ကြည့်ရင်း အံ့ဩတကြီးဖြင့် - “ခြေလှမ်းတိုင်းက ကြယ်တာရာတွေအတိုင်း လှုပ်ရှားနေပြီး ကြာပန်းတွေ ပွင့်နေသလိုပဲ... နျန်နျန်လေးက အစီအရင်မှာလည်း ပါရမီပါတာပဲ”
အဘိုးဝမ်ကလည်း ချီးကျူးစကားဆိုလိုက်သည် - “ကောင်းတယ်... နျန်နျန်လေး၊ သမီးလေး နည်းနည်းကြီးလာရင် ဘိုးဘိုးက စနိုက်ပါပစ်နည်း သင်ပေးမယ်... ဒါဆို မူကြိုကျောင်းကို စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ကြီး ကိုင်ပြီး သွားလို့ရပြီ”
အဘိုးကျိုးကမူ ဘာမှမပြောဘဲ ဒိုင်ယာရီစာအုပ်ကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ယူကာ ကလေးငယ်များအတွက် သင့်တော်မည့် ‘မှော်ရတနာ လက်နက်’ တစ်ခုကို စတင်ပုံဖော် ရေးဆွဲနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အငြိမ်းစား အဘိုးအိုကြီးများအဖွဲ့က လျူယွမ်ကို တစ်လှည့်၊ လျူနျန်ကို တစ်လှည့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အနေဖြင့် သိုင်းသူရဲကောင်း ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော လျူယွမ်ကို သိုင်းပညာသင်ပေးရန် မမျှော်လင့်တော့ဘဲ... နောင်ကျရင် လျူနျန်လေးကိုသာ အဓိကထား၍ အစွမ်းကုန် ပျိုးထောင်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
“ယွမ်အာ... နောင်ကျရင် ချင်းရွှယ်နဲ့အတူ အကောင့်သစ်တွေ အများကြီး ထပ်ဖန်တီးဦး”
လျူယွမ်က - “ကျွန်တော်ကတော့ ဘော့စ်တွေကို သတ်ပြီး အဆင့်တက်နေတာဆိုတော့... နိုင်တာ ရှုံးတာတွေက အရေးမကြီးပါဘူး”
စုချင်းရွှယ်ကမူ သူတို့နှစ်ဦး တကယ်ပဲ ဂိမ်းအကြောင်း ပြောနေကြသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ဝင်ပြောလိုက်သည် -
“မောင်... ခဏနေကျရင် ဂိမ်းတူတူဆော့ရအောင်နော်... ကျွန်မ မောင့်ကို Rank တင်ပေးမယ်”
ဂိမ်းဆော့မည့်အကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် စုယွီမော့၏ ကလေးဆန်သော စိတ်က ကြွလာခဲ့ပြီး - “မမ... ကျွန်မလည်း ပါမယ်... ကျွန်မ မမကို Support လုပ်ပေးမယ်”
စုချင်းရွှယ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဘေးနားတွင် တိတ်ဆိတ်နေသော သူမ၏ဆရာ ယွန်းမြောင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
အကယ်၍ ဆရာသခင်ပါ အတူတူ ဆော့ကစားနိုင်လျှင် အလွန်ကောင်းမည်ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း မဖြစ်နိုင်မှန်း သူမ သိနေသည်...။ သူမ၏ ဆရာမှာ ကျင့်ကြံခြင်းမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့် ဖျော်ဖြေရေးကိုမှ စိတ်ဝင်စားသူ မဟုတ်ချေ။
စုချင်းရွှယ်ကိုယ်တိုင်လည်း ‘အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ဘုံ’ တွင် ရှိစဉ်က ထိုကဲ့သို့ပင် နေထိုင်ခဲ့ရသည်။
လျူယွမ်နှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက်ပိုင်းမှသာ သူမ၏ မူလ ပင်ကိုယ်စိတ်ရင်းများက တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“မင်းအတွက်ကတော့ တစ်ယောက်တည်း ဆော့တာက ပိုပြီး သင့်တော်တယ်... ဒါမှ မင်းတစ်ယောက်တည်း အတွေ့အကြုံတွေကို အပြည့်အဝ ခံစားရမှာ”
လျူယွမ်က ခယ်မဖြစ်သူ၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ငြင်းပယ်လိုက်သဖြင့် စုယွီမော့မှာ နှုတ်ခမ်းလေးစူကာ စုချင်းရွှယ်၏ လက်မောင်းကို လှုပ်ခါရင်း - “မမ... ခဲအိုကို ကြည့်ဦး... သူက မမကို တစ်ယောက်တည်း သိမ်းပိုက်ထားပြီး ကျွန်မနဲ့ ပေးမဆော့ဘူး”
“ဟူး... ငါ့ရဲ့ အဓိကတပည့်လည်း... ပျက်စီးသွားပြီပဲ...”
ယွန်းမြောင်ကတော့ သူမ၏ တပည့်ဖြစ်သူအပေါ် တဖြည်းဖြည်း စိတ်ပျက်အားလျော့လာမိသည်။
သူမ၏ အကြည့်များက လျူနျန်လေးထံသို့ ကျရောက်သွားသောအခါတွင်မူ ချစ်ခင်မြတ်နိုးစိတ်များကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ချေ။
ဤမျှ ကောင်းမွန်လှသော ပါရမီရှင်... သူမ၏ သွေးမျိုးရိုး၊ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်နှင့် ဉာဏ်ပညာတို့မှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှပေသည်။
နှမြောစရာကောင်းတာက... ငါ သူမကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလို့ မရတာပဲ...။
ယွန်းမြောင် ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
“သူမက ချင်းရွှယ်ရဲ့ သမီးဖြစ်တဲ့အတွက် အကယ်လို့ ငါသာ သူမကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်ရင်... သူမက ချင်းရွှယ်ရဲ့ ဂျူနီယာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”
ဒါဆိုရင် မျိုးဆက်အဆင့်အတန်းတွေ အကုန် ရှုပ်ထွေးကုန်တော့မည် ဖြစ်သည်။
သူမက ချင်းရွှယ်ကို “မေမေ” ဟု ခေါ်ရမည်လော သို့မဟုတ် “ဆရာတူအစ်မကြီး” ဟု ခေါ်ရမည်လော..။
မတတ်သာသည့်အဆုံး ယွန်းမြောင်မှာ လျူနျန်လေးကို “ဆရာဘွားဘွား” ဟူသော အဆင့်အတန်းဖြင့်သာ သိုင်းပညာများကို လမ်းညွှန်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“နျန်နျန်လေး... ဒီကိုလာဦး၊ ဆရာဘွားဘွားက သမီးလေးကို ‘ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်စဉ်’ တစ်ခု သင်ပေးမယ်...”
ယွန်းမြောင်က သူမ၏ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုနည်းလမ်းကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြု၍ သင်ကြားပေးလိုက်သည်။
လျူယွမ်လည်း တားဆီးခြင်း မပြုခဲ့ချေ... သူသည်လည်း သမီးဖြစ်သူအား သိုင်းပညာရပ်များစွာကို တတ်မြောက်စေချင်သည် မဟုတ်ပါလား။
တစ်လသားအရွယ်ဖြင့် ပြင်ပသိုင်းပညာများကို တတ်မြောက်ကာ ပထမအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာခြင်းက တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းကြယ်လှသည်။
လျူယွမ်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သိုင်းပညာတက္ကသိုလ် တက်ရောက်နေသည့် အချိန်ကျမှသာ ပထမအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းကပင်... သူ၏ သိုင်းပညာပါရမီက အတော်အတန် ကောင်းမွန်နေ၍ ဖြစ်သည်။
ဤသိုင်းပညာရှင် လမ်းစဉ်ကို လျှော့မတွက်သင့်ပေ။ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်လာပါက ပုဂ္ဂလိကကုမ္ပဏီကြီးများတွင် လစာမြင့်မြင့်ရနိုင်သလို အစိုးရဌာနများတွင်လည်း အထူးခံစားခွင့်များ ရရှိနိုင်ကြသည်။
အချို့လူများမှာမူ... သူတို့၏ တစ်သက်တာလုံးတွင် ပထမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်မလာနိုင်ကြချေ။
ဤအရာက ပါရမီမပါသော သာမန်လူသားတို့၏ သဘာဝကျလှသော လူ့ဘဝပင် ဖြစ်သည်။
လောကတွင် ပါရမီရှင်ဆိုသည်မှာ အနည်းငယ်သာရှိပြီး လူအများစုမှာ သာမန်လူများသာ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော်... လျူနျန်လေးမှာမူ မွေးကင်းစကတည်းက နတ်ဘုရားအနွယ်ဝင် သွေးမျိုးဆက်ပါလာပြီး ကောင်းကင်မျက်စိကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့သည်။
လျူယွမ်အနေဖြင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် သူ၏သမီးငယ်လေး မည်မျှအထိ တောက်ပလာမည်ကို ကြိုတင်မြင်ယောင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ငါ့ရဲ့ သမီးလေးကတော့... ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာမယ့် အရည်အချင်းတွေနဲ့ ပြည့်စုံနေတာပဲ...”