အခန်း ၇၆၂

အခန်း(၇၆၂)

အကြီးအကဲ ကလောက်စ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်တယ်။ "ဒါမှမဟုတ်ရင် လပြည့်ညအောက်က ဂိုးလ်ဘလက်ဒ်တွေရဲ့ ဒေါသကို မင်း ခံစားရလိမ့်မယ်……………….ဝံပုလွေတို့"

အာနက်စ်နဲ့ တခြား ဝံပုလွေလူသားတွေက ဟိန်းဟောက်လိုက်တဲ့အခါမှာ မြင်တွေ့နိုင်တဲ့ တုန်ခါလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဇိုဗီရုရဲ့ ခမ်းနားလှတဲ့ အနီရောင်အကြေးခွံ ဝတ်ရုံကြီးကို လွင့်ခါသွားစေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ ပြုံးနေဆဲပဲ။

"မင်း ငါတို့ကို အလုံးစုံ စစ်ခင်းဖို့ မတတ်နိုင်ဘူးဆိုတာ မင်းသိပါတယ်" လို့ အကြီးအကဲ ကလောက်စ်က ပြောလိုက်တယ်။ "အခွင့်အရေးစောင့်နေတဲ့ တခြား မျှော်စင်တွေဆီက နဂါးမျက်လုံးတွေရဲ့ အကြည့်ကို ငါ ခံစားနေရတယ်"

ခဏတာမျှ ဇိုဗီရုရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက နောက်ဆုံးတော့ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပုံရတယ်။ သူက ဂိုးလ်ဘလက်ဒ် အကြီးအကဲရဲ့ တောင်းဆိုမှုတွေကို လိုက်လျောတော့မယ့်ပုံ ပေါက်နေတယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာပဲ...

အာဝူး...

အဝေးဆီကနေ နောက်ထပ် အူသံတစ်အုပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။ မိုက်ကယ်နဲ့ တခြားသူတွေက သူတို့ လာခဲ့တဲ့နေရာဆီ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဧရာမ ဝံပုလွေတစ်အုပ် သူတို့ဆီကို အရှိန်ပြင်းပြင်း ပြေးလာနေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။

သူတို့ကို ဦးဆောင်လာတဲ့ အညိုရောင် ဝံပုလွေကြီးက ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ အမွေးတွေကြားထဲ သင်္ကေတတွေ ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့ဆီကို ခုန်အုပ်လာခဲ့တယ်။ လရောင်အောက်မှာ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက သွေးလိုနီရဲနေခဲ့တယ်။

ဂရောင်း...

အကြီးအကဲ ကလောက်စ်က ဧရာမ အညိုရောင် ဝံပုလွေကြီးကို ကောင်းကင်ထက်မှာ ဆီးကြိုတိုက်ခိုက်လိုက်တယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကို အသုံးပြုပြီး လေထဲမှာ မျောလွင့်နေအောင် ထိန်းထားကြကာ ခြေဖဝါးအောက်က လေထုကလွဲပြီး ဘာမှမရှိတဲ့ နေရာမှာ တိုက်ခိုက်နေကြတယ်။

လရောင်အောက်မှာ သူတို့နှစ်ယောက် ထိပ်တိုက်တွေ့တော့မယ့် အချိန်လေးမှာပဲ အညိုရောင် ဝံပုလွေကြီးက ဘေးဘက်ကို ရှောင်ထွက်သွားပြီး အကြီးအကဲ ကလောက်စ်ရဲ့ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်ကို ကိုက်ဖြတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်တယ်။

အကြီးအကဲ ကလောက်စ်က အလျင်အမြန် လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ခြေလက်တွေကို ကာကွယ်ရင်း တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်တယ်။

အဲဒီနောက် ဧရာမ ဝံပုလွေကြီး နှစ်ကောင်လုံးက လေထဲမှာ ခေါင်းချင်း ဆောင့်မိသွားကြပြီး သူတို့ရဲ့ အမွေးတွေ ပွတ်တိုက်မိရာကနေ မီးပွားတွေတောင် ထွက်လာခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့ ဒရုန်းအမြင်အာရုံကို အသုံးမပြုဘဲနဲ့တောင် အဲဒီ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်ကို မိုက်ကယ် ခံစားနေရတယ်။ ဒီလောက် ရိုးရှင်းတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုမျိုးမှာတောင် သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက အဆင့် ၉ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ် မက်ဂ်နက်တစ် တစ်ယောက်နဲ့ ညီမျှတဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပြသနေကြတယ်။

သူတို့ရဲ့ တကယ့် အစစ်အမှန် စွမ်းအားက အဲဒီထက် ပိုမြင့်ရမယ်လို့ပဲ မိုက်ကယ် ခန့်မှန်းနိုင်တော့တယ်။

"မင်း" လို့ အကြီးအကဲ ကလောက်စ်က အော်လိုက်တယ်။ "မင်း ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ"

အညိုရောင် ဝံပုလွေကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်တယ်။ "ဟေ့ ညီအစ်ကို၊ မင်းက ငါ့မဟာမိတ်ရဲ့ မျှော်စင်ရှေ့မှာ သူ့ကို လိုက်နှောင့်ယှက်နေတာကို ငါက လာမကယ်ဘဲ နေမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား"

မိုက်ကယ်က ကြိုခန့်မှန်းမိပြီးသား ဖြစ်ပေမဲ့ အညိုရောင် ဝံပုလွေကြီးက ဘရောင်းဘလဒ် မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲနဲ့ ကလောက်စ်ရဲ့ သွေးချင်းညီအစ်ကို ဖြစ်တဲ့ လူပန် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

လူပန်ရဲ့ နောက်မှာတော့ တခြား ဘရောင်းဘလဒ် ဝံပုလွေလူသားတွေက ဂိုးလ်ဘလက်ဒ် မျိုးနွယ်စုကို အပြတ်အသတ် စစ်ခင်းဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေကြတယ်။ မျိုးနွယ်စု နှစ်ခုက တစ်ဖက်နဲ့တစ်ဖက် ဟိန်းဟောက်ရင်း အခြေအနေ တင်းမာနေကြတယ်။ နှာချေလိုက်တဲ့ အသံလေး တစ်ချက်ကတောင် သူတို့ကို ခွေးရိုင်းတွေလို ပေါက်ကွဲသွားစေနိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ယောက်နဲ့ သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မျိုးနွယ်စုကို ရင်ဆိုင်နေရတာတောင် အကြီးအကဲ ကလောက်စ်နဲ့ တခြား ဂိုးလ်ဘလက်ဒ်တွေက နောက်မဆုတ်ခဲ့ကြဘူး။ အဲဒီအစား သူတို့က ပိုလို့တောင် ရိုင်းစိုင်းလာကြပြီး လိုအပ်ရင် အသက်ကိုပါ စတေးမယ့် ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဟိန်းဟောက်နေကြတော့တယ်။

"ငါ မင်းကို ဒီကတိပေးတယ်၊ မင်းသာ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်ကို ငါတို့ဆီ မပေးရင် ငါတို့အားလုံး ဒီနေရာမှာပဲ အသေခံကြမယ်၊ အခုပေး"

အကြီးအကဲ ကလောက်စ်ရဲ့ စကားတွေက သူတို့အပေါ် စစ်နိုင်မယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအစား စစ်ပွဲသာ ဖြစ်လာရင် နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံး ပျက်စီးကြရမယ်ဆိုတာကို သေချာပေါက် ပြောလိုက်တာပဲ။

အထူးသဖြင့် ဇိုဗီရုနဲ့ လူပန်တို့ရဲ့ မျက်နှာထားတွေကို ကြည့်ရုံနဲ့ ခြေဆွံ့နေတဲ့ ဝံပုလွေအိုကြီးက တကယ်ပြောနေတာမှန်း သူတို့ သိကြတယ်။ ဂိုးလ်ဘလက်ဒ်တွေက ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းမှုကလွဲရင် ဘာမှ မရှိကြဘူးလေ။

တကယ်လို့ အခြေအနေတွေ ဆိုးရွားသွားခဲ့ရင် လွတ်မြောက်နိုင်မယ့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို မိုက်ကယ် စဉ်းစားလာခဲ့တယ်။

"ပါမောက္ခ၊ သူတို့ တကယ်ပဲ တကယ်ကြီး စစ်ခင်းကြတော့မှာလား"

ပါမောက္ခက သူ့ဆီ ကိုင်းညွတ်လာခဲ့တယ်။ "ငါ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ စိတ်ပူနေမှာ မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့ ဒီနေရာမှာ တိုက်ခိုက်ရဲကြမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဇိုဗီရုက သွေးဆာနေတဲ့သူ မဟုတ်ဘူးလေ... နဂါးအများစုက အဲဒီလိုပဲ၊ သူတို့က တိုက်ခိုက်ရတာထက် ဖျော်ဖြေရေးကို ပိုသဘောကျကြတယ်၊ ပြီးတော့ လောလောဆယ်မှာ သူက အကြီးအကဲ ကလောက်စ်ကို စစ်ပွဲနဲ့ လိုက်နှောက်ယှက်နေရတာကိုပဲ ဖျော်ဖြေရေးတစ်ခုလို သဘောကျနေတာ"

မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါ သုံးယောက် အခြေအနေ တင်းမာနေချိန်မှာပဲ ဘေးဘက်ကနေ သူတို့ဆီ ချဉ်းကပ်လာတဲ့ နောက်ထပ် ခြေလှမ်းတစ်ခုကို မိုက်ကယ် ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတယ်။

"ကျွန်တော် ဝင်ပါရတော့မယ် ထင်တယ်"

ထူးခြားတဲ့ အစိမ်းရောင် ဆံပင်နဲ့ ဆယ်ကျော်သက် နှောင်းပိုင်း ဒါမှမဟုတ် အသက် နှစ်ဆယ်အရွယ် လူငယ်တစ်ယောက် သူတို့ဆီ ချဉ်းကပ်လာခဲ့တယ်။ သူ့ကို မိုက်ကယ် မသိပေမဲ့ တခြားသူတွေကတော့ သေချာပေါက် သိနေကြတယ်။

"ဆဂျီယို အော်ဘတ်၊ မင်းအဖေ ဘယ်မှာလဲ" လို့ အကြီးအကဲ ကလောက်စ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်တယ်။

"ကျွန်တော့်အဖေက ဓားသမား ပြိုင်ပွဲမှာ ဝင်ပြိုင်တဲ့ ကျွန်တော့်ညီရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကြည့်ဖို့ ကျွန်တော့်ကို အစက ဒီလွှတ်လိုက်တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ အားလုံး သိတဲ့အတိုင်းပဲ အဲဒီ ငလျင်အသေးလေးနဲ့အတူ စိတ်ဝင်စားစရာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့တယ်လေ"

ဆဂျီယိုက မော်ရီစီယို အော်ဘတ်ရဲ့ အစ်ကို ဖြစ်နေတာပဲ။ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက ကြီးမားတဲ့ ဆင်တူမှုကို မိုက်ကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရတယ်။

"အကြီးအကဲ ကလောက်စ်" လို့ ဆဂျီယိုက ခေါ်လိုက်တယ်။ "ခင်ဗျား ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်ကို ပေးဖို့ ဇိုဗီရုကို အတင်းအကျပ် လုပ်လို့ မရဘူး၊ အခု ကျွန်တော်တို့က အသာစီး ရနေပြီ"

သူတို့ ရင်ဆိုင်နေရတာက ဇိုဗီရုနဲ့ ဘရောင်းဘလဒ် မျိုးနွယ်စုတင် မကတော့ဘူး။ အခု အော်ဘတ် ကုမ္ပဏီကပါ ပါဝင်လာခဲ့ပြီ။

အကြီးအကဲ ကလောက်စ်က ဒါကို သိလို့ သူ့ဘာသာ တီးတိုး ညည်းတွားရုံသာ တတ်နိုင်တော့တယ်။ တကယ်လို့ အခြေအနေတွေ ဆိုးလာရင် သူ တိုက်ခိုက်နိုင်သေးပေမဲ့ အုပ်စု သုံးခုကို ရင်ဆိုင်ရတာက သူ့အတွက်တောင် အရမ်းများလွန်းတယ်ဆိုတာ သူကိုယ်တိုင် သိနေတယ်။

ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူတို့ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်ကို ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူးလို့ ထင်ရတယ်။

"ဟား..."

ရုတ်တရက် ဇိုဗီရုက သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ "မင်းက ဘာလို့ ငါ့ပျော်ရွှင်မှုကို ဖျက်ဆီးပစ်ရတာလဲ၊ အခု ကလောက်စ်က နောက်ဆုတ်ချင်နေပြီ... ဒါပါပဲ၊ ပွဲပြီးပြီ၊ အခု ငါ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်ကို ပေးဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ"

ဆဂျီယိုနဲ့ ဝံပုလွေလူသားတွေက ဇိုဗီရုရဲ့ ရုတ်တရက် စကားတွေကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြတယ်။

"ဘာ"

"ငါတို့က သူတို့ကို သိသိသာသာကြီး အသာစီးရနေတဲ့အချိန်မှာ တိုက်ခိုက်ရတာ ဘာပျော်စရာရှိမှာလဲ၊ ပျင်းစရာကြီး... အဲဒီအစား ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်ကို မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ဆီ ပေးဖို့ ငါ စီစဉ်နေတာ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အဲဒါကို မလိုအပ်ပါဘူး"

ပါမောက္ခက အဲဒါကို စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့တယ်။ "ဘာလို့လဲ"

"ငါ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်ကို ရထားတာ အတန်ကြာနေပြီ၊ လေ့လာတယ်၊ စမ်းသပ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ဘယ်လိုပဲ လုပ်လုပ် သူက ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မပြဘူး၊ သေချာတာက ဒါက ငါ့အတွက် ရည်ရွယ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါကြောင့် မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို ပေးပြီး အဲဒါကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ မင်းတို့အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြတာကို ကြည့်ချင်တယ်"

အဲဒီနောက် ဇိုဗီရုက သူ့ရဲ့ အနီရောင် ပေါ်တယ်ဆီ လျှောက်သွားပြီး လက်ကို ထည့်လိုက်တယ်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာမှာပဲ သူ့လက်ထဲမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ရင်း ပြန်ဆွဲထုတ်လာခဲ့တယ်။

ပါမောက္ခရဲ့ မျက်လုံးတွေက ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားခဲ့တယ်။ အဲဒီ အရာဝတ္ထုရဲ့ ခမ်းနားကြီးကျယ်မှုလေးကို ကြည့်ရုံနဲ့ ဒါဟာ ရှေးဟောင်းခေတ်က အစစ်အမှန် အမွေအနှစ်တစ်ခုမှန်း သူ ချက်ချင်း သိလိုက်တယ်။

အဲဒါက ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်ပဲ

အဲဒါက ဇိုဗီရုကိုယ်တိုင်လောက်နီးပါး ကြီးမားတဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ ခြေထောက်က ဧရာမ အမည်းရောင် ခြေသလုံးရိုးကြီး တစ်ခုပဲ။ အဲဒါက အရမ်း ထူထဲလွန်းလို့ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ယောက်ရဲ့ လက်နဲ့တောင် သေချာ ဆုပ်ကိုင်လို့ မရနိုင်ဘူး။

"ဒါက ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်ပဲ" လို့ ဇိုဗီရုက ကြေညာလိုက်တယ်။

သူ့အတွင်းစိတ်ထဲက သမိုင်းပညာရှင်က ဆက်ပြီး မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ ပါမောက္ခက ချက်ချင်း ရှေ့ကို တက်သွားခဲ့တယ်။ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်ကြီးက သူ့မျက်စိရှေ့မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်က သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ပဋိပက္ခတွေကို လုံးဝ မေ့သွားစေခဲ့တယ်။

သမိုင်းပညာရှင်ရဲ့ တပည့်ဖြစ်တဲ့ 'ကီယို' ဆိုတဲ့ သရုပ်နဲ့ မိုက်ကယ်ကလည်း ပါမောက္ခနောက်ကနေ လိုက်သွားခဲ့တယ်။

"သူ့မှာ ဓားရာတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်" လို့ ဖြူစင်နေတဲ့ အရိုးပေါ်က များပြားလှတဲ့ ခြစ်ရာတွေအကြောင်းကို သူက ပြောလိုက်တယ်။

ကြည့်ရတာ အရိုးကြီးက အချိန်အကြာကြီး ဓားခုတ်ကျင့်တဲ့ အရုပ်တစ်ခုလို ဖြစ်နေခဲ့ပုံရတယ်။

"အဲဒါတွေက ခြစ်ရာတွေ မဟုတ်ဘူး" လို့ ပါမောက္ခက အရိုးပေါ်ကို လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တင်လိုက်ရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။ "ဘယ် ခေတ်ပေါ် လက်နက်ကမှ ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ အရိုးပေါ်မှာ ခြစ်ရာတစ်ခုတောင် ထင်အောင် မလုပ်နိုင်ဘူး၊ ဒါတွေက... စာသားတွေပဲ၊ ဒါက ရှေးဟောင်း လူသားတွေရဲ့ ဘာသာစကား..."

ပါမောက္ခရဲ့ လက်က အရိုးကို ထိလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် 'စာလုံး' တွေက ရွှေရောင်အလင်းတန်းနဲ့ ရုတ်တရက် လင်းလက်လာခဲ့ပြီး ပါမောက္ခက သူ့လက်ကို နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်တယ်။

သူ ထိလိုက်တဲ့ နေရာမှာ သွေးတစ်စက် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အရိုးထဲကို တိုက်ရိုက် ဖြည်းဖြည်းချင်း စုပ်ယူခံလိုက်ရတယ်။

ပါမောက္ခက သူ ရှာဖွေနေတဲ့ သူ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ပြသနေသလို အရိုးရဲ့ ရွှေရောင် အလင်းတန်းက မှေးမှိန်သွားဖို့ အချိန်ခဏတာ ယူလိုက်ရတယ်။

"ငါ ဒါကို တခြားလူတွေနဲ့လည်း စမ်းသပ်ပြီးပြီ" လို့ ဇိုဗီရုက ပြောလိုက်တယ်။ "အရိုးက ငါ အပါအဝင် ဘယ်သူ့ကိုမှ လက်မခံခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်ကမှ... သူ တုံ့ပြန်လာခဲ့တယ်၊ အဲဒီ ငလျင်ကို ဖြစ်စေခဲ့တဲ့ တစ်စုံတစ်ရာနဲ့ သူ ပဲ့တင်ထပ်ခဲ့တာ"

လူတိုင်းက အရိုးကို စိုက်ကြည့်နေကြတယ်။ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်ကို ဖြစ်စေတဲ့ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်ကို ဇိုဗီရု ဖွင့်လိုက်နိုင်ပြီလို့ သူတို့အားလုံး ထင်နေကြတာလေ။

ဒါပေမဲ့ သူမဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဘယ်သူများလဲ

* * * * * * * *

စာစဉ်(၆၄)