အခန်း ၇၆၆

အခန်း(၇၆၆)

ဂျာကူက သူ အနိုင်ရဖို့ဆိုရင် ပျင်းရိနေတာကို ရပ်တန်းကရပ်မှ ရမယ်ဆိုတာ သိနေတယ်။ ဒီလို ပင်ပန်းခက်ခဲလှတဲ့ စမ်းသပ်မှုကြီးထဲမှာ အိပ်ပျော်သွားချင်ပြီး အိမ်မက်တွေထဲမှာပဲ အချိန်ကုန်ဆုံးပစ်လိုက်ချင်တဲ့ သူ့ရဲ့ဆန္ဒကို သူ မျိုသိပ်ထားရလိမ့်မယ်။

ခဏတဖြုတ်လောက်ဖြစ်ဖြစ် ဒီပြိုင်ပွဲလေးအတွက်လောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ရဲ့ဆန္ဒတွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာနဲ့ သူကိုယ်တိုင်၊ မိုက်ကယ်နဲ့ ရီနေးတားကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံးအတွက် အောင်ပွဲကို ယူဆောင်လာပေးနိုင်မှာပဲ။

တခြားလူတွေ သူ့အပေါ် ဘယ်လိုတွေးနေကြသလဲဆိုတာကို သူ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဒါတွေ လုပ်ဖို့ သူ အရမ်း ပျင်းလွန်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြိုင်ပွဲထဲက လူတိုင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ သူတို့က သူ့တစ်ယောက်တည်းကို အထင်သေးနေတာ မဟုတ်မှန်း သူ မြင်နေရတယ်။ သူတို့က ရီနေးတားကုမ္ပဏီကိုပါ အထင်သေးနေကြပြီး တစ်ဆက်တည်းမှာပဲ မိုက်ကယ်ကိုပါ အထင်သေးနေကြတာလေ။

"သူ့ကုမ္ပဏီမှာသာ တခြား ဓားသမားတွေ အပိုရှိနေခဲ့ရင် ဂျာကူက ပြိုင်ဘက် လေးယောက်ကို တစ်ပြိုင်တည်း တိုက်ခိုက်နေစရာ မလိုပါဘူး"

"သူတို့တွေက ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ တစ်ယောက်ယောက် သိကြလား၊ ဒီမှာတော့ သူတို့ကို ရီနေးတားကုမ္ပဏီလို့ ခေါ်တယ်တဲ့၊ တစ်ခါမှကို မကြားဖူးတာ"

"သူတို့ဆီမှာ မက်ဂ်နက်တစ် ဓားသမား တစ်ယောက်လေးတောင် မရှိဘူးဆိုတော့ သူတို့က သေးငယ်ပြီး အချိန်ပိုင်းလုပ်တဲ့ ကုမ္ပဏီလေးတစ်ခု ဖြစ်ရမယ်၊ သူတို့ဆီမှာ ရှိတာဆိုလို့ လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါ တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ"

သူ့သခင်က သူနဲ့ လူတိုင်းရဲ့ ဘဝမှာ အကြီးမြတ်ဆုံးလူသားဆိုတာကို သူ သိနေတဲ့အချိန်မှာ သူတို့ကို အဲဒီလို ဆက်ပြီး တွေးခွင့်မပေးနိုင်တော့ဘူး။

'ငါ ပျင်းနေတာကို ရပ်လိုက်တော့မယ်၊ ဒီပြိုင်ပွဲအတွက် ငါ့ကိုယ်ငါ ပြောင်းလဲပစ်တော့မယ်'

ဒါက သူနဲ့ သူ့မောင်နှမတွေအတွက် မိုက်ကယ် လုပ်ပေးခဲ့သမျှ အရာအားလုံးနဲ့ ယှဉ်ရင် သေးငယ်တဲ့ စွန့်လွှတ်မှုတစ်ခုပါပဲ။

ဂျာကူက နေရာကနေ စတင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်တယ်။

သူက ပျင်းရိနေတာကို ရပ်ပစ်တော့မှာလေ။

ဒီလိုမျိုး သူ ပြောင်းလဲဖို့ လုပ်နေချိန်မှာပဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ သိမ်မွေ့တဲ့ ကွဲပြားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

တကယ်လို့ မိုက်ကယ်သာ ဒီမှာရှိနေပြီး ဂျာကူရဲ့ နှလုံးသားကို မြင်နိုင်မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေထဲက မီးတောက်တွေ စတင် မှေးမှိန်လာတာကို မြင်တွေ့ရမှာပဲ။ နိုးထလာတော့မယ့်ဆဲဆဲ ဖြစ်နေတဲ့ ဂျာကူရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေက ငြိမ်သက်နေတဲ့ အခြေအနေဆီကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့တယ်။

သူ့လည်ချောင်းနားမှာ တည်ရှိနေတဲ့ အဲဒီ ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းအားကတောင် ဂျာကူရဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေထဲက ကြိုးမျှင်တွေ ပြေကျပြီး ဆုတ်ခွာသွားတာနဲ့အမျှ စွမ်းအားတွေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုံးရှုံးလာခဲ့တယ်။

တစ်နည်းနည်းနဲ့သာ သူက ဒီလိုအတွေးလမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ နိုးထလာမှုကို နှောင့်နှေးစေမယ့် လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်နေပြီလေ။

ဒါပေမဲ့ သူ မသိခဲ့ဘူး။

ဂျာကူက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး မော်ရီစီယိုဆီ စတင် လျှောက်သွားခဲ့တယ်။ သူ့လက်က ဓားရိုးပေါ်မှာ ရှိနေခဲ့ပြီး ဒါက စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲအတွက် ကြေညာလိုက်တာလို့ပဲ ဖော်ပြနိုင်တော့တယ်။

"အို... နောက်ဆုံးတော့ မင်းကိုယ်မင်း တည့်မတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီပေါ့လေ" လို့ ဧရာမဓားကြီးကို ပခုံးပေါ် တင်ထားရင်း မော်ရီစီယိုက မေးလိုက်တယ်။

ဂျာကူနဲ့ မော်ရီစီယိုတို့ ပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် သုံးနိုင်အောင် လူအုပ်ကြီးက ဖယ်ပေးလိုက်ကြတယ်။

ဝံပုလွေဒိုင်လူကြီးတွေထဲက တစ်ယောက်က သားမွေးမျှင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လက်ဖျစ်တီးကာ မီးညှိလိုက်တယ်။ ဒါက သူတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲကို တရားဝင် စတင်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်တာပဲ။

ဂျာကူက သူ့ရဲ့ ထုံးစံနဲ့မတူဘဲ ဓားကို အရင်ဆုံး ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး မော်ရီစီယိုဆီ ဝှေ့ယမ်းလိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ အကြေးခွံတွေက လျှပ်စစ်စီးကြောင်းတွေနဲ့ တဝီဝီ မြည်နေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတာက သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြာလဲ့လဲ့ လျှပ်စီးကြောင်းတွေ ဖြတ်ပြေးသွားတာမျိုး လုံးဝ မရှိခဲ့ဘူး။

မော်ရီစီယိုက ဂျာကူရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ကာကွယ်လိုက်ရင်း သူ့ရဲ့ ဧရာမဓားကြီးကို မြေပြင်ပေါ် ဒိုင်းခနဲ ကျသွားစေခဲ့တယ်။

အဲဒီနောက် သူက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဧရာမဓားကြီးကို ကန်လိုက်ပြီး ဂျာကူရဲ့ ဟန်ချက်ကို ပျက်သွားစေကာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တယ်။

ဂျာကူက သူ့နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး အရင်ကထက် ပိုမြန်အောင် သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအကျပ် ရွှေ့လျားရင်း ရှေ့ကို ပြေးဝင်သွားခဲ့တယ်။

မော်ရီစီယိုရဲ့ အားနည်းတဲ့နေရာဆီ ရည်ရွယ်ပြီး ဓားချက်တွေ အများကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မကြာခင်မှာပဲ ဝေဝါးလာခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ပြာလဲ့လဲ့ လျှပ်စီးကြောင်းတွေက သူ့ရဲ့ အကြေးခွံတွေထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာတော့တယ်။

မော်ရီစီယိုရဲ့ မျက်နှာက ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ရဲ့ ကိုယ်ဟန်အနေအထားက အပြည့်အဝ ခုခံကာကွယ်တဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

ဂျာကူ ပြသလိုက်တဲ့ သဘာဝအလျောက် မြန်ဆန်မှုကြောင့် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က ပရိသတ်တွေတောင် အံ့အားသင့်ပြီး အသက်ရှုမှားသွားခဲ့ကြတယ်။

သူက မော်ရီစီယိုထက်တောင် ပိုမြန်နေသေးတာလေ။

လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါတစ်ယောက်ဆီကနေ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်လာမယ်လို့ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး။

နောက်ဆုံးတော့ ဂျာကူက ဒီနေရာကို ကံသက်သက်နဲ့ ရောက်လာတာ မဟုတ်မှန်း သူတို့ နားလည်သွားကြတယ်။ သူ့ရဲ့ ရူးသွပ်လောက်စရာ အမြန်နှုန်းကပဲ တခြား ဓားသမားတွေကို အနိုင်ယူပြီး နောက်ဆုံးအဆင့်အထိ ရောက်လာအောင် စွမ်းဆောင်ပေးခဲ့တာပဲ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဂျာကူက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က အံ့ဩမှုတွေအားလုံးကို နားမကြားသလို နေနေခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ အမြန်နှုန်းက မော်ရီစီယိုရဲ့ ကာကွယ်မှုကို ဖောက်ထွင်းနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရင်း သူ့ဓားကို ဆက်တိုက် ဝှေ့ယမ်းနေတော့တယ်။

ဒါပေမဲ့ မော်ရီစီယိုက သူ့ရဲ့ ဧရာမဓားကြီးကို ကျွမ်းကျင်စွာ ထိန်းချုပ်ပြီး သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကို ကာကွယ်လိုက်တယ်။

ဂျာကူက မော်ရီစီယိုထက် ပိုမြန်နေပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဓားအကြီးကြီးက ကာကွယ်ဖို့အတွက် ပိုပြီး ကြီးမားတဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့တယ်။

ပထမဆုံးအကြိမ် အံ့အားသင့်သွားပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ် အကြာမှာတော့ ဘာမှ ထူးခြားမလာဘူးဆိုတာကို လူတွေ သတိထားမိသွားကြတယ်။

ဂျာကူက မော်ရီစီယိုရဲ့ ကာကွယ်မှုကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ဘူး။

မော်ရီစီယိုက ပြုံးလိုက်တယ်။ "မင်း မြန်ဆန်လွန်းလို့ ငါ နည်းနည်းတော့ အံ့အားသင့်သွားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ အမြန်နှုန်း နည်းနည်းပဲ ရှိတာပါ၊ ဒါပါပဲ၊ မင်းမှာ သင့်တော်တဲ့ ကိုယ်ဟန်အနေအထားတောင် မရှိဘူး"

အဲဒီနောက် မော်ရီစီယိုက နောက်ဆုံးမှာ သူ့ရဲ့ ဧရာမဓားကြီးကို လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ဓားချက်ကို အချိန်ကိုက် ပြီးပြည့်စုံစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်တယ်။ သူက ဂျာကူရဲ့ဓားကို လမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်ပြီး သူ့ဓားနဲ့ ချိတ်ဆက်ဖမ်းချုပ်လိုက်ကာ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဂျာကူကို ပြိုင်ကွင်းရဲ့ အဆုံးအထိ နောက်ဆုတ်သွားအောင် တွန်းထုတ်လိုက်တော့တယ်။

ဂျာကူက အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီလေ။

* * * * * * * *

လူအုပ်ကြီးက မော်ရီစီယိုရဲ့ အောင်ပွဲကို သေချာသလောက် ရှိနေပြီလို့ စတင် ခံစားနေရချိန်မှာပဲ လူအုပ်ထဲမှာ တခြားပုံစံ တွေးနေတဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိနေခဲ့တယ်။

မျက်လုံးတွေနဲ့ နားရွက်တွေကို အဝတ်နဲ့ စည်းနှောင်ထားပြီး ခါးကုန်းကုန်းနဲ့ ထိပ်ပြောင်နေတဲ့ အဘွားအိုတစ်ယောက်က ဂျာကူကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်တယ်။

သူမက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှုပ်ရှားရ လွယ်ကူအောင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချောင်ချိနေတဲ့ အဝါရောင်ဝတ်ရုံကလွဲလို့ ဘာမှ မရှိခဲ့ဘူး။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူမဘေးမှာရှိတဲ့ သံချပ်ကာအပြည့် ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးငယ်တွေထဲက တစ်ယောက်က သူမရဲ့ လက်တွေကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်တယ်။

"ဓားသခင်မ... ကျွန်မတို့ ထွက်သွားသင့်ပြီ၊ မော်ရီစီယိုရဲ့ ဓားပါရမီကို ကျွန်မတို့ အတည်ပြုပြီးပြီဆိုတော့ ဒီမှာ ကြည့်စရာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး"

ထိပ်ပြောင်နေတဲ့ အမျိုးသမီးက ဘာမှမပြောဘဲ မော်ရီစီယိုရဲ့ လတ်တလော တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုအပြီးမှာ နာလန်ထူပြီး မတ်တပ်ရပ်လာတဲ့ ဂျာကူကိုပဲ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်တယ်။

"သူလား" လို့ သူမရဲ့ အစေခံက မေးလိုက်တယ်။ "သူက မြန်တယ်ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်မ လက်ခံတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဓားစွမ်းရည်က မော်ရီစီယိုနဲ့ ယှဉ်ရင် အတော်လေး သာမန်ပါပဲ၊ သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး ဘာရှုပ်ထွေးမှုနဲ့ ဟန်ချက်ညီမှုမှ မရှိဘူး၊

သူ့ကို သင်ပေးတဲ့သူက သင့်တော်တဲ့ ဓားသမားတစ်ယောက်တော့ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဒီလူတွေအားလုံးထဲကမှ သူမက လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါကို ဘာလို့ စိတ်ဝင်စားနေတာလဲဆိုတာကို အစေခံဖြစ်သူက နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ ဓားသခင်မ ကတော့ သဘောမတူတဲ့ပုံ ပေါ်နေတယ်။

အဘွားအိုက ခေါင်းယမ်းလိုက်တယ်။

ဒါက အစေခံကို ရှုပ်ထွေးသွားစေခဲ့တယ်။ "ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"သူ့ကို ဘယ်သူမှ မသင်ပေးရသေးဘူး" လို့ အဘွားအိုက ပြောလိုက်တယ်။ "မင်း အခု မြင်နေရတာက စစ်မှန်ပြီး အစစ်ခံမထားရတဲ့ ပါရမီပဲ၊ ဒါက မြေအောက်မှာ မြှုပ်နှံထားတဲ့ မသွေးရသေးတဲ့ ကျောက်မျက်ရတနာတစ်ခုပဲ"

သူမရဲ့ အစေခံက ဂျာကူကို သေချာ ပြန်ကြည့်လိုက်ပေမဲ့ ဓားသခင်မ ပြောနေတဲ့ ပါရမီကို မမြင်နိုင်သေးဘူး။

"ဒါက သူ့ရဲ့ သဘာဝအခြေအနေ မဟုတ်ဘူး" လို့ အဘွားအိုက ရှင်းပြလိုက်တယ်။ တစ်နည်းနည်းနဲ့ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေကို အဝတ်နဲ့ အပြည့်အဝ ဖုံးအုပ်ထားပေမဲ့ တခြားသူတွေထက် အရာအားလုံးကို သူမက ပိုပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့တယ်။

"ဓားက ဖရိုဖရဲဖြစ်နေတယ်လို့ ခံစားရတာက ကိုင်ဆောင်သူကိုယ်တိုင်က ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေလို့ပဲ၊ သူက သူ မကျွမ်းကျင်တဲ့ အရာတစ်ခုကို လုပ်နေတာ၊ သူက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်သဘာဝကို သစ္စာဖောက်နေတာမို့ သူ့ရဲ့ ဓားချက်တွေမှာ ဒီလို ဟန်ချက်မညီတဲ့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားရတာပဲ"

နောက်ဆုံးတော့ အစေခံက နားလည်သွားခဲ့တယ်။ ဒါက ဓားကို ခြေထောက်နဲ့ အသုံးပြုသလိုမျိုး ဖြစ်နေမှာပဲ။ သေချာတာပေါ့... တစ်ယောက်ယောက်က အောက်ပိုင်းခြေလက်တွေကို အသုံးပြုပြီး ဓားရေးယှဉ်ပြိုင်ရာမှာ ကျွမ်းကျင်လာနိုင်ပေမဲ့ ဒါက ဓားတစ်လက်ရဲ့ အစွမ်းအစကို အပြည့်အဝ ပြသနိုင်တဲ့ နေရာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူးလေ။

"ဒါဆိုရင်တော့ သူနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်မရဲ့ မူလ အကဲဖြတ်မှုက မှန်ကန်နေတာပေါ့ ဓားသခင်မ၊ သူက ကျွန်မတို့ရဲ့ အချိန်တွေ ပေးရလောက်အောင် မတန်ပါဘူး" လို့ အစေခံက ပြောလိုက်တယ်။ "တကယ်လို့ သူက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်သဘာဝနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် အခြေအနေမှာပဲ ဆက်ရှိနေမယ်ဆိုရင် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ရဲ့ 'ပါရမီ' တွေက ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မယ်"

အဘွားအိုက တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ လှည့်ထွက်ကာ သူမရဲ့ အစေခံတွေနဲ့အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ ဝံပုလွေတောအုပ်ကနေ ထွက်လာတဲ့အချိန်မှာတောင် အစေခံက ဂျာကူကို သူမရဲ့ စိတ်ထဲကနေ မထုတ်ပစ်နိုင်သေးဘူး။

"အဲဒီ လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါရဲ့ ဓားပါရမီက ဓားသခင်မကိုတောင် သဘောကျသွားစေလောက်တဲ့အထိ ကောင်းမွန်နေတာကို ကျွန်မ အခုထိ မယုံနိုင်သေးဘူး"

အဲဒီအချိန်မှာပဲ အဘွားအိုက သူမရဲ့ ခြေလှမ်းတွေကို ရပ်တန့်လိုက်တယ်။

"သူက လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါ တစ်ယောက်လား" လို့ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားတဲ့ပုံနဲ့ သူမက မေးလိုက်တယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၆၄)