အခန်း ၇၆၇

အခန်း(၇၆၇)

အစေခံတွေက သူတို့ရဲ့ ဓားသခင်မ ဒီလောက်အထိ အံ့ဩသွားတာကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြဘူး။ သူတို့က သူမ ဒါကို သိပြီးသားလို့ ထင်ထားခဲ့ကြတာလေ။ "ဟုတ်ပါတယ် ဓားသခင်မ၊ သူက လူသား ဒါမှမဟုတ် မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါ မဟုတ်ဘဲ လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါပါ"

အဘွားအိုက အဲဒီအချက်အလက်ကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ အချိန်ခဏလောက် ယူလိုက်ပြီးမှ နောက်ဆုံးမှာ ပြုံးလာခဲ့တယ်။ "ဟားဟားဟား... ငါ မျက်မမြင် နားမကြားဖြစ်နေတာကို ခွင့်လွှတ်ကြပါ"

အဘွားအိုရဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ နားတွေမှာ ပတ်ထားတဲ့ အဝတ်စကြောင့် ဒါက သိသာထင်ရှားနေသင့်ပေမဲ့လည်း အစေခံတွေက သူတို့ရဲ့ ဓားသခင်မဟာ တခြားသူတွေထက် အရာရာကို ပိုပြီး ကောင်းကောင်းမြင်နိုင်စွမ်းရှိတာကို အသားကျနေခဲ့တာမို့ သူမက မသန်စွမ်းသူဆိုတာကိုတောင် လုံးဝ မေ့လျော့နေခဲ့ကြတာပဲ။

"သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ်ထဲက အရာတစ်ခုကြောင့် ငါ သူ့ကို လူသားလို့ တကယ် ထင်ခဲ့တာ၊ ကြည့်ရတာ သူ့ဆီမှာ မြင်ရတာထက် ပိုတဲ့အရာတွေ ရှိနေပုံပဲ" လို့ အဘွားအိုက ပြောလိုက်တယ်။

အစေခံတွေက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မျက်လုံးပြူးမျက်ဆန်ပြူးနဲ့ ကြည့်လိုက်ကြတယ်။ "သူ့ရင်ဘတ်ထဲက ဘာကို မြင်တာလဲ ဓားသခင်မ"

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး" လို့ အဘွားအိုက ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ "နှမြောစရာပဲ၊ ကြည့်ရတာ ကံကြမ္မာက အဲဒီ မသွေးရသေးတဲ့ ကျောက်ရိုင်းတုံးလေးအတွက် တစ်ခုခုကို အသင့်ပြင်ထားပြီးသား ဖြစ်ပုံရတယ်၊ အဲလိုမှမဟုတ်ရင် ငါ သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံချင်တာ"

သူမ အဲဒီလို ပြောလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် အစေခံတွေက ရုတ်တရက် အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်သွားကြတော့တယ်။

"ဘာ"

"လူရာမဝင်တဲ့သူတစ်ယောက်က သခင်မရဲ့ တပည့်ဖြစ်လာတယ်ဆိုတာကိုသာ လူတွေ သိသွားရင် အဓိကရုဏ်းတွေ ဖြစ်ကုန်လိမ့်မယ်"

"ဓားသခင်မ၊ အတည်ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

အစေခံတွေ ဒီလိုမျိုး ပြုမူနေတာကို မြင်တော့ အဘွားအိုက ရိုးရိုးလေးပဲ ရယ်မောလိုက်တယ်။ "ဖြစ်နိုင်သလို မဖြစ်နိုင်တာလည်း ရှိတာပဲ၊ ငါတို့ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့၊ ကံကြမ္မာရဲ့ ကြိုးဆွဲရာအတိုင်းပဲ ငါ လွှတ်ထားလိုက်ပါမယ်"

* * * * * * * *

ဂျာကူက မျက်နှာပေါ်မှာ မခံချင်စိတ်တွေ အပြည့်နဲ့ ပြန်ထလာပြီးနောက် မော်ရီစီယိုဆီ ထပ်မံပြေးဝင်သွားကာ အလွန်မြန်ဆန်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်တော့တယ်။

ဂျာကူက တိုက်စစ်ဆင်ပြီး မော်ရီစီယိုက ခံစစ်ယူရင်းနဲ့ သူတို့နှစ်ယောက် အကြိတ်အနယ် ယှဉ်ပြိုင်နေခဲ့ကြတယ်။

လူအများကတော့ ဒါဟာ မော်ရီစီယိုအတွက် အလွယ်တကူ အနိုင်ရမယ့်ပွဲလို့ ထင်ထားခဲ့ကြပေမဲ့ စက္ကန့်တွေ ကုန်လွန်လာပြီး ဝံပုလွေလူသား ဒိုင်လူကြီးရဲ့ လက်ထဲက အမွေးတွေ လောင်ကျွမ်းသွားချိန်မှာတော့ သူတို့နှစ်ယောက်က အကြိတ်အနယ် ရှိနေမှန်း လူတွေ သတိပြုမိလာကြတယ်။

ဒါက အံ့ဩစရာကောင်းလှတယ်။

မော်ရီစီယိုလည်း ဒါကို သတိထားမိလိုက်တယ်။ သူ ဂျာကူကို ထိုးနှက် နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အချိန်က ဘာစည်းမျဉ်း ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘူးလို့ ထင်ရတဲ့ ဂျာကူရဲ့ အရိုင်းဆန်ဆန် တိုက်ခိုက်မှုတွေထဲက တစ်ခုကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ အချိန်မှာပဲ ဖြစ်တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ ဂျာကူကို တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ဂျာကူကို ခံစစ်အနေအထားရောက်အောင် ဖိအားပေးလိုက်တဲ့အခါ အဲဒီ လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါက ရုတ်တရက် ထိုးဖောက်မရတဲ့ ခံတပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသလိုမျိုးပဲ။

ဒါက တော်တော်လေး ထူးဆန်းတယ်။ တိုက်စစ်ဆင်တဲ့အခါမှာ ဂျာကူရဲ့ အမြန်နှုန်းက သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဖရိုဖရဲနဲ့ စနစ်မကျ ဖြစ်စေတာမို့ သူ့ကို အပျော်တမ်းသမားတစ်ယောက်လို မြင်ရစေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခံစစ်မှာကျတော့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ရှောင်တိမ်းဖို့ ဒါမှမဟုတ် ကာကွယ်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ အမြန်နှုန်းက ပြီးပြည့်စုံစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်လို ထိရောက်ပြီး ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေတယ်။

'သူ့ရဲ့ ဆရာက သူ့ကို ခံစစ်လှုပ်ရှားမှုတွေပဲ သင်ပေးထားတာလား' လို့ မော်ရီစီယိုက တွေးတောလိုက်တယ်။

ဒီလောက် သိသာထင်ရှားတဲ့ အားနည်းချက် ရှိနေပေမဲ့လည်း မော်ရီစီယိုက ဂျာကူကို အဆုံးသတ် ထိုးနှက်ချက် မပေးနိုင်သေးဘူး။ သူတို့နှစ်ယောက်က အင်အားချင်း မျှနေခဲ့တယ်။

အဆိုးဆုံးအပိုင်းကတော့ တခြားလူတွေကလည်း ဒါကို စတင် သတိထားမိလာကြတာပဲ။

"သူက ဘာလို့ ဂျာကူကို အနိုင်မယူတာလဲ"

"သူက အချိန်ကုန်သွားအောင် လွှတ်ထားချင်လို့လား"

"ဒါမှမဟုတ်... သူ မလုပ်နိုင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

မော်ရီစီယိုက သွားကြိတ်လိုက်ရင်း ဂျာကူအပေါ် သူ့ရဲ့ အသာစီးရမှုကို ပြသဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

"ငါ မင်းကို ငြီးငွေ့လာပြီ" လို့ သူက ဂျာကူကို ပြောလိုက်တယ်။ "လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေက ဘာလို့ အကောင်းဆုံး ဓားသမားတွေ ဘယ်တော့မှ ဖြစ်မလာနိုင်လဲဆိုတာ ငါ မင်းကို ပြမယ်"

မော်ရီစီယိုက သူ့ရင်ဘတ်ထဲ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ စွမ်းအားကို စတင် ထုတ်ယူလိုက်တာနဲ့ အားကောင်းတဲ့ တုန်ခါလှိုင်းတစ်ခု သူ့ဆီကနေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေဆီကနေ တန်ခိုးစွမ်းရည် ကြိုးမျှင်တွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ခေါင်းပေါ်က ဒီဗာ ကို ပုံဖော်နိုင်စေခဲ့တယ်။

မော်ရီစီယိုရဲ့ အပေါ်မှာ မျက်နှာတစ်ဝက်ကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အနက်ရောင်ခေါင်းစွပ်နဲ့ လူသားနဲ့ဆင်တူတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်နဲ့ လည်ပင်းအနောက်ဘက်မှာပါ စုစုပေါင်း လက်ဆယ်ဖက်လောက် ရှိနေတယ်။ လက်တစ်ဖက်စီက ကွဲပြားတဲ့ ဓားတွေကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အချို့က သေးငယ်ကာ အချို့က ပါးလွှာပြီး အချို့ကတော့ ကွေးကောက်နေကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဒသမမြောက် လက်ကတော့ လက်ကောက်ဝတ်အထိသာ ပုံပေါ်နေသေးတာမို့ သူက ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ အထက်ပိုင်းအဆင့်တွေကို ရောက်လာတာနဲ့အမျှ လက်တွေ ပိုထွက်လာဦးမယ်ဆိုတာကို ပြသနေတယ်။

ဒီဗာ ပေါ်ထွက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ဓားသမားနှစ်ယောက်ကြားက ကွာဟချက်ဟာ ချက်ချင်းပဲ ကြီးမားတဲ့ ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုလို ကျယ်ပြန့်သွားတော့တယ်။

ဂျာကူတစ်ယောက် ရှေ့ဆက် မတိုးနိုင်တော့တာကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတိပြုမိသွားတယ်။ သူ့ရဲ့ အလိုအလျောက်သိစိတ်က ဒီလူဟာ သူ အခုချိန်မှာ မနိုင်သေးတဲ့သူတစ်ယောက်လို့ ပြောနေခဲ့တယ်။

ဒါက ဓားသမားတွေကြားက တိုက်ပွဲတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘူး။ မက်ဂ်နက်တစ် တွေကြားက တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ ပြီးတော့ အခုလက်ရှိအချိန်မှာ ဂျာကူက သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေနဲ့ ဘာချိတ်ဆက်မှုမှ မရှိသေးဘူးလေ။

မော်ရီစီယိုက သူ့ရဲ့ ဓားကြီးကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဂျာကူဆီ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အဲဒီအမြန်နှုန်းက အရင်က ဝှေ့ယမ်းခဲ့တာထက် ပိုမမြန်သလို ပိုလည်း မနှေးဘူး။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ့ခေါင်းပေါ်က ဒီဗာ က လက်တွေကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တာကြောင့် ဝါးတားတား ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

ဂျာကူက နောက်တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ကာတာနာဓားကို ဒေါင့်ဖြတ်အနေအထားနဲ့ ထားလိုက်ကာ ဓားကြီးကို သူ ရှောင်တိမ်းဖို့ လုံလောက်ရုံလေး လမ်းကြောင်းလွှဲပေးဖို့ ရည်ရွယ်လိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ မော်ရီစီယိုရဲ့ ဓားသွားက သူ့ရဲ့ ကာတာနာဓားနဲ့ ထိခိုက်မိတော့မယ့် ဆဲဆဲမှာပဲ မော်ရီစီယိုရဲ့ ဒီဗာ က နောက်ဆုံးတော့ သူ့ရဲ့ လက်နက်ကို ရွေးချယ်လိုက်တယ်။

သူက လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ လက်တွေအားလုံးမှာ လက်နက်တစ်ခုတည်းဖြစ်တဲ့ သံလျက်ဓားအရှည် တစ်လက်ကိုသာ ပြသလိုက်တယ်။

မော်ရီစီယိုရဲ့ လက်ထဲက ဓားကြီးက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး လုံးဝကွဲပြားတဲ့ လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းသွားကာ သူ့ရဲ့ မူလဂုဏ်သတ္တိတွေထက် ပိုမို ပါးလွှာပြီး ပေါ့ပါးသွားခဲ့တယ်။

ဂျာကူရဲ့ ခံစစ်လှုပ်ရှားမှုက အသုံးမဝင်တော့ဘူးဆိုတာ သက်သေပြလိုက်သလိုပဲ။

မော်ရီစီယိုက နောက်ဆုံးစက္ကန့်လေးမှာတင် သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ဂျာကူရဲ့ ကာတာနာဓားကို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်ကာ သူ့ရင်ဘတ်ထဲ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားတယ်။

လက်နက်က ဂျာကူရဲ့ အကြေးခွံတွေကို ထိုးဖောက်တော့မလို ဖြစ်သွားပေမဲ့ မျက်မြင်မရတဲ့ ရောင်စဉ်တန်း ဒိုင်းလွှားတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သံလျက်ဓားရဲ့ ထိပ်ဖျားနဲ့ ထိခိုက်မိသွားတာကြောင့် အသေးစား ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားကာ မော်ရီစီယိုကို နောက်တစ်လှမ်း ဆုတ်သွားစေပြီး ဂျာကူကတော့ လူအုပ်ထဲကို လွင့်စင်သွားခဲ့တယ်။

"ဝိုး... မော်ရီစီယိုဆီက မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ"

"သူ့ရဲ့ စွမ်းရည် က တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်၊ အဲဒါကို ဘယ်သူကများ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်မှာလဲ"

"ဂျာကူရဲ့ ရူးလောက်စရာ အမြန်နှုန်းကတောင် မော်ရီစီယို စွမ်းရည် ရဲ့ အရှိတရားကို ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အမြန်နှုန်းကို မမီနိုင်ဘူး"

ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းက သူ အနိုင်ရသွားပြီလို့ ထင်ပြီး မော်ရီစီယိုကို ချီးကျူးနေကြချိန်မှာ အဲဒီလူကိုယ်တိုင်ကတော့ သူ့ရဲ့ လက်နက်ကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့တယ်။

အခုတော့ ဒါက ဓားကြီးတစ်လက် ပြန်ဖြစ်သွားပေမဲ့ ထိပ်ဖျားမှာတော့ ခြစ်ရာတစ်ခု ရှိနေခဲ့တယ်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ရဲ့ မီသရယ် ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် လက်နက်က အဲဒီတိုက်ခိုက်မှုလေးတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ပျက်စီးသွားခဲ့တာပဲ။

ဒါပေမဲ့ သူ ဂျာကူကို ပြန်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဂျာကူက ဒဏ်ရာမရသေးဘူး။ နာကျင်သွားပေမဲ့ သွေးမထွက်ဘူးလေ။

ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်လဲဆိုတာ မော်ရီစီယို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေတယ်။ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုမှာ တန်ခိုးစွမ်းရည် တွေ ပါဝင်နေတာမို့ ဘယ်သတ္တု ဒါမှမဟုတ် မှော်ပညာကမှ ဒါကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိသင့်ဘူးလေ။

"မင်းဆီမှာ တစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းနေပြီ" လို့ သူက ဂျာကူကို ညည်းတွားလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ အရင်ကထက် ပိုမို ပြင်းထန်တဲ့ ရက်စက်မှုတွေနဲ့အတူ သူက ဂျာကူဆီ ပြေးဝင်သွားပြီး မညှာမတာ တိုက်ခိုက်မှုတွေ ဆက်တိုက် လုပ်ဆောင်တော့တယ်။

သူ တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း သူ့ရဲ့ လက်နက်က ပုံသဏ္ဌာန်၊ အမြန်နှုန်းနဲ့ အရွယ်အစားတွေကို ကျပန်း ပြောင်းလဲသွားတာမို့ ဂျာကူအတွက် ရှောင်တိမ်းဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝ မရခဲ့ဘူး။

ဂျာကူက အဆက်မပြတ် ထိုးကြိတ်ခံနေရပြီး သူ့ကို အန္တရာယ်ကနေ ကာကွယ်ပေးတဲ့ ရောင်စဉ်တန်း ဒိုင်းလွှားလေးကသာ သူ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါကတောင် ထာဝရ တည်မြဲနေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

မော်ရီစီယိုက သူ့ရဲ့ လက်နက်ကို ဂျာကူရဲ့ ရင်ဘတ်ဆီ ခုတ်ချလိုက်တာနဲ့ ဓားကြီးအဖြစ် ပြန်ပြောင်းသွားပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ အငယ်စား သဟဇာတအကာအကွယ် ကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့တော့တယ်။ ဒါက ဖန်ကွဲစလို လွင့်စင်သွားပြီး အပိုင်းအစတွေက လေထဲမှာ လွင့်မျောသွားခဲ့တယ်။

ဂျာကူက ပက်လက်လန်ကျသွားပြီး သူ့ပါးစပ်ထဲကနေ သွေးတွေ ပန်းထွက်လာခဲ့တယ်။

သူ ရှုံးနိမ့်လုဆဲဆဲ အခြေအနေကို ရောက်နေပြီ။

"ဒါကြောင့် အော်ဘတ်ကုမ္ပဏီက နယူးစပါတာ မှာ အောင်ပွဲခံလိမ့်မယ်လို့ ပြောတာပေါ့၊ ငါတို့ဆီမှာ စည်းကမ်းရှိတယ်၊ ပြီးတော့ တခြားကုမ္ပဏီတွေလို မဟုတ်ဘဲ အမိန့်နာခံမှုကို တခြားအရာအားလုံးထက် ဦးစားပေးတယ်၊ ပျင်းရိတဲ့သူတွေက ဘယ်တော့မှ အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး" လို့ မော်ရီစီယိုက ကြေညာလိုက်တယ်။

ရုတ်တရက် ဂျာကူက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး တစ်ခုခုကို သတိရသွားတယ်။

ဒီအချိန်တစ်လျှောက်လုံး သူ ပျင်းရိနေခဲ့ပေမဲ့လည်း မိုက်ကယ်က သူ့ကို တစ်ခါလေးတောင် အပြစ်မတင်ခဲ့သလို သူ ဘယ်လိုလူလဲဆိုတာကို ပြောင်းလဲဖို့လည်း မကြိုးစားခဲ့ဘူး။

မိုက်ကယ်က အမြဲတမ်း သူတို့ကို သက်သောင့်သက်သာ ရှိစေချင်တာ။ ဒါက သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ပဲ။ ဒါက လူတိုင်းကို သူ ဖြစ်စေချင်တဲ့အရာပဲ။ ဒါက မိုက်ကယ် အမြဲတမ်း သူ့ကိုရော ရီနေးတားနိုင်ငံ က လူတိုင်းကိုပါ ပြောခဲ့တဲ့စကားပဲလေ။

ပြီးတော့ တကယ်လို့ သူသာ မော်ရီစီယိုကို ရှုံးသွားခဲ့ရင် မိုက်ကယ် မှားနေတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သွားမှာပေါ့။

အဲဒါကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူတို့ရဲ့ သခင်က မမှားဘူးလေ။

သူ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကို ဂျာကူ သဘောပေါက်သွားတယ်။ တကယ်လို့ သူက ပျင်းရိနေခြင်းအားဖြင့် အနိုင်မရနိုင်ဘူးဆိုရင် ပျင်းရိနေခြင်းအားဖြင့်ပဲ အနိုင်ယူပြရမှာပေါ့။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၆၄)