အခန်း ၇၇၂

အခန်း(၇၇၂)

'သူမ မျက်လုံးကန်းနေတာလား' လို့ မိုက်ကယ်က သူ့ကိုယ်သူ မေးလိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်တော့ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ နားတွေမှာ အလင်းမှော်စွမ်းအင် လုံးဝမရှိတာကို သူ သတိပြုမိသွားတယ်။

ဒါက လူငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်အချိန်မှာ ရှိတတ်တဲ့ အလင်းမှော်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆမျိုးကို ယှဉ်နိုင်တဲ့ သူမရဲ့ ကျန်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတွေလို အသက်မဝင် နေဘူးဆိုတဲ့ သဘောပဲ။

သံချပ်ကာအပြည့် ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတွေက သူမရဲ့ လက်ကိုကိုင်ပြီး အစောင့်အရှောက်အဖြစ် လိုက်ပါလာတာကလည်း သူ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်ကို ပိုသေချာစေတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ သွားလာလှုပ်ရှားပုံနဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ သဘာဝအရှိန်အဝါအရတော့ သူမကို မသန်စွမ်းသူတစ်ယောက်လို့ မိုက်ကယ် မခံစားရဘူး။ သူမရဲ့ ခြေလှမ်းတွေက ယုံကြည်မှုရှိပြီး ကိုယ်နေဟန်ထားကလည်း ပေါ့ပါးပေမဲ့ မာနရှိတဲ့ပုံပေါက်နေတယ်။ ပြီးတော့ အရေးအကြီးဆုံးက သူမရဲ့ အကြည့်တွေက သူမ ကြည့်ချင်တဲ့အရာကို အတိအကျ မြင်နေရသူတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေတာပဲ။

ဥပမာပြရရင် အဲဒီ အဘွားအိုက သူမရဲ့ ခေါင်းကိုလှည့်ပြီး သူ့ကို မျက်လုံးချင်းဆုံ ကြည့်လာတယ်။ သူမက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း တစ်စက္ကန့်လောက် ရပ်တန့်သွားပြီးမှ ပြုံးပြကာ သူမရဲ့ လမ်းအတိုင်း ဆက်လျှောက်သွားခဲ့တယ်။

အနည်းဆုံးပြောရရင်တော့ သူမက စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။ သူမဆီမှာ မြင်ရတာထက် ပိုတဲ့အရာတွေ ရှိနေတာ သေချာတယ်။

စူးစမ်းချင်စိတ်သက်သက်နဲ့ပဲ သူက သူ့ရဲ့ ဒရုန်းကို သတိမထားမိအောင် ထုတ်လိုက်ပြီး ဒရုန်းအမြင်အာရုံကိုသုံးကာ အဘွားအိုကို စောင့်ကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

ကင်မရာ မျက်နှာပြင်က ၃၆၀ ဒီဂရီ မြင်ကွင်းအပြည့်နဲ့ သူ့စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် မိုက်ကယ်တစ်ယောက် မျက်စိကျိန်းသွားခဲ့တယ်။

အဘွားအိုရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲကနေ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေ လျှံကျနေပြီး နေမင်းကြီးကိုယ်တိုင်လိုမျိုး ပြင်းထန်တဲ့ အလင်းရောင်အဖြစ် ထွက်ပေါ်နေတယ်။ လေဆာတွေလိုမျိုး သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ နေရောင်ခြည် အလင်းတန်းတွေကို သူ မြင်နေရပြီး ဆိုနာ ဒါမှမဟုတ် လိုင်ဒါတွေလို ပတ်ဝန်းကျင်ကို စကင်ဖတ်နေတာပဲ။

ဒါက သူမ မျက်လုံးကန်းနေရက်နဲ့ လောကကြီးထဲမှာ သွားလာလှုပ်ရှားနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်လိမ့်မယ်။

အဲဒီနောက် သူက သေချာပိုမြင်ရအောင် ဒရုန်းကို သူမနဲ့ နည်းနည်းပိုနီးသွားအောင် မောင်းနှင်လိုက်တယ်။

အဲဒီလို လုပ်လိုက်တဲ့အခါ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲက တစ်စုံတစ်ခုကို သူ သတိထားမိသွားတယ်။

ဒါက သူမရဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေဆီက ထွက်လာတဲ့ အလင်းတန်းတွေကြောင့် အသက်ဝင်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ တန်ခိုးစွမ်းရည် အလင်းတန်းတွေက နှလုံးဆီကနေ မျက်လုံးတွေဆီ သွားတဲ့ သွေးကြောတွေလို လုပ်ဆောင်နေပြီး သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ တိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်နေတာပဲ။

'သူမက... သူမက ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်ကိုတောင် ကျော်လွန်နေပြီပဲ'

ဒါက သူ့ရဲ့ 'ကွမ်တမ်' နည်းလမ်းတွေ အလုပ်လုပ်ပုံနဲ့ အလွန်ကို ဆင်တူနေတယ်။ အဲဒါက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဆီကနေ လာတာဖြစ်ပြီး အပြင်ကနေ ဝင်လာတာ မဟုတ်ဘူးလေ။

'သူမက ဘယ်လောက်တောင် သန်မာနေတာလဲ' လို့ သူ တွေးမိသွားတယ်။ သူမရဲ့ ဒီဗာကိုတောင် ထုတ်မသုံးဘဲ ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးပြီး စွမ်းအင်စားတဲ့ နည်းလမ်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အသုံးပြုနေတာက သူမဟာ သန္ဓေဝိညာဉ်နယ်ပယ်ရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်တွေကို ကျော်လွန်နေပြီဆိုတဲ့ သဘောပဲ။ တစ်ခါတလေ အဲဒီနယ်ပယ်တစ်ခုလုံးကိုတောင် ကျော်လွန်နေနိုင်တယ်။

"ကီယို... လာလေ၊ အချိန်တွေ ကုန်နေပြီ" လို့ ပါမောက္ခက အလောတကြီး ပြောလိုက်တယ်။ သူက လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါနဲ့ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်အပေါ်မှာ သိပ်ကို အာရုံစိုက်နေတာမို့ မိုက်ကယ်က ညွှန်ပြလိုက်တဲ့အချိန်အထိ အသစ်ရောက်လာသူတွေကို သတိမထားမိခဲ့ဘူး။

ပါမောက္ခက မျက်လုံးတွေကို မှေးကြည့်လိုက်တယ်။ "ဟို စုန်းမအိုကြီးက ဒီမှာ ဘာလာလုပ်နေတာလဲ" လို့ သူက မေးလိုက်တယ်။

"စုန်းမအိုကြီး ဟုတ်လား"

"စုန်းမအိုကြီး... ဓားရူးမ... ကောင်းကင်ဘုံစစ်သည်တော်... မင်း ခေါ်ချင်တာသာ ခေါ်ပါကွာ" လို့ ပါမောက္ခက ညည်းတွားလိုက်တယ်။

သူမက ဘာလို့ ဒီလောက် သန်မာနေတဲ့ပုံ ပေါက်နေလဲဆိုတာကို မိုက်ကယ် နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားခဲ့တယ်။ မဆန်းပါဘူးလေ။ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ဘယ်လက်နက်မှ မတွေ့ရတာမို့ သူမကို လက်နက်လမ်းစဉ် ကျွမ်းကျင်သူတွေထဲက တစ်ယောက်လို့ သူ ထင်ထားခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။

'သူမက ဘာကို သုံးတာများလဲ'

ပုဆိန်လမ်းစဉ်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံစစ်သည်တော်ဖြစ်တဲ့ အော့ခ် ခရူဂါနဲ့ သူ တွေ့ဖူးပြီးပြီလေ။ ပြီးတော့ သူ သိထားသလောက်ဆိုရင် အဲဒီလိုလူမျိုး စုစုပေါင်း ၁၀ ယောက်လောက်ပဲ ရှိတာပဲ။

"ပါမောက္ခက သူမနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ပုံပဲ၊ တော်တော်လေး... ခင်မင်ပုံရတယ်"

"ငါ သူမနဲ့ ပတ်သက်ဖူးတဲ့ အတိတ် ရှိခဲ့တာတော့ ဟုတ်တယ်" လို့ ပါမောက္ခက ဖြေလိုက်တယ်။ "ဒါပေမဲ့ သူမနဲ့ မဆက်ဆံချင်ဘူး၊ သူမက ဓားတွေအကြောင်းပဲ အမြဲပြောနေတာလေ၊ သူမ ရူးနေတာ၊ အဲဒီ သတ္တုတုံးတွေကို အသက်ရှိနေတဲ့အရာတွေလိုမျိုး စကားပြောနေတတ်တာ၊ ငါ အဲဒါကို မခံနိုင်ဘူး၊ သွားကြစို့၊ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်... ငါ့ကို စောင့်ဦးလေ" ပါမောက္ခက ဇိုဗီရုဘေးနား မြေကြီးပေါ်မှာ စိုက်ထားတဲ့ အရိုးကို လက်ပြရင်း ပြောလိုက်တယ်။

"ဟုတ်တယ်... သူမက ရူးနေတာ" လို့ မိုက်ကယ်က သရော်တဲ့လေသံနဲ့ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။

ပါမောက္ခ လစ်ချ်တန်စတိုင်းက မျက်မမြင်အမျိုးသမီးနဲ့ သူ့ရဲ့ အတိတ်အကြောင်းကို ပြောပြဖို့ သိပ်စိတ်ဝင်စားပုံ မရတာက နှမြောစရာပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ အခု သူမက ဓားသမားတစ်ယောက်ဆိုတာကို သူ သိသွားပြီလေ။

သူက ဒီမျက်မမြင်၊ နားမကြားတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံစစ်သည်တော်အကြောင်းကို ပိုပြီး သိချင်နေပေမဲ့ သူမက သူ့အတွက် ဒီကို လာတာမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်။ သူမက စုဝေးနေကြတဲ့ မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါ သုံးယောက်နဲ့ စကားပြောဖို့ ဒီကို ရောက်လာတာပဲ။

"အကြီးအကဲ ကလောက်စ်... အကြီးအကဲ လူပန်" လို့ အဘွားအိုက နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။ အဲဒီနောက် သူမက နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်ကို ခေါင်းတစ်ချက် ဆတ်ပြလိုက်တယ်။ "ဇိုဗီရု"

အနီရောင် ဆံပင်နဲ့ ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းတဲ့ မျက်ခုံးတွေရှိတဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ကျယ်လောင်တဲ့ တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ထုတ်ဖော်လိုက်တယ်။ "ငါတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲလေးကို အဆုံးသတ်ဖို့ လာတာလား" လို့ သူက ဓားသခင်မ အယ်လ်ဒီယာကို မေးလိုက်တယ်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး... ငါ အဲဒီလောက် မပျင်းတော့ပါဘူး" လို့ သူမက ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

အဲဒီနောက် ဧရာမ ဝံပုလွေကြီး နှစ်ကောင်က အဘွားအိုကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရိုသေလေးစားစွာနဲ့ အူသံပေးလိုက်ကြတယ်။

"ဓားသခင်မ အယ်လ်ဒီယာ" လို့ အကြီးအကဲ လူပန်က ပြောလိုက်တယ်။ "ခင်ဗျား ဒီကို လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး"

"ဟုတ်ပါပြီ... ရှင်တို့ရဲ့ ပြိုင်ပွဲလေးအကြောင်း ငါ ကြားမိလို့ အချိန်နည်းနည်း ရတုန်း လာခဲ့တာပါ" လို့ အဘွားအိုက ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ "တော်တော်လေး မြင်ကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းပဲ"

"ကျွန်တော် ပြိုင်ပွဲရလဒ်တွေကို သွားစစ်ဆေးမလို့ လုပ်နေတာ" လို့ အကြီးအကဲ လူပန်က ပြောလိုက်တယ်။ "ကျွန်တော် ထင်တာ မှားသွားပုံပဲ၊ မော်ရီစီယိုက ထိပ်ဆုံးကနေ ထွက်မလာခဲ့ဘူး"

"ဟား... မင်းတော့ မှတ်ပြီမလား" လို့ အကြီးအကဲ ကလောက်စ်က ရယ်မောလိုက်တယ်။

သူ့အစ်ကိုက သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်တယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အယ်လ်ဒီယာရဲ့ သံချပ်ကာဝတ် အမျိုးသမီးအစောင့်တွေကတော့ သူတို့ရဲ့ အံ့အားသင့်မှုကို မျက်လုံးတွေကနေတစ်ဆင့်ပဲ ဖော်ပြနိုင်ကြတယ်။

'မော်ရီစီယို ရှုံးသွားတာလား' ပြိုင်ပွဲရဲ့ အဆင့်အတန်း နိမ့်ကျမှုအရ အဲဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ အယ်လ်ဒီယာကိုယ်တိုင်ကတော့ ဒီသတင်းကို သိပ်ပြီး အံ့အားသင့်သွားတဲ့ပုံ မပေါ်ဘူး။

"ဓားသခင်မ... ဘယ်သူ နိုင်သွားလဲဆိုတာ ခင်ဗျား မြင်လိုက်လား" လို့ အကြီးအကဲ လူပန်က မေးလိုက်တယ်။

အယ်လ်ဒီယာက ရယ်မောလိုက်တယ်။ "မမြင်လိုက်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူ နိုင်သွားလဲဆိုတာ ငါ ခန့်မှန်းလို့ရတယ်"

ဝံပုလွေလူသား အကြီးအကဲနှစ်ယောက်နဲ့ ဇိုဗီရုတောင်မှ သူမဆီက ဒီစကားတွေကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ မျက်ခုံးပင့်သွားကြတယ်။ အဲဒီ နိုင်သွားတဲ့သူက ကောင်းကင်ဘုံစစ်သည်တော်အပေါ် တော်တော်လေး ကောင်းတဲ့ အထင်အမြင်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့နိုင်ပုံရတယ်။

အထူးသဖြင့် အကြီးအကဲ လူပန်က ပိုပြီး အံ့အားသင့်သွားခဲ့တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ ပြိုင်ပွဲဝင်တွေကို တွေ့တုန်းက အကဲဖြတ်တာ လုံလောက်ပြီလို့ ထင်ထားခဲ့လို့ပဲ။ မော်ရီစီယိုကလွဲရင် ဘယ်သူမှ ထင်ထင်ရှားရှား မရှိခဲ့ဘူးလေ။

ဒါပေမဲ့ ဓားသခင်မက အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံစစ်သည်တော် ဖြစ်လာတာ ထင်ရှားတယ်။ မျက်မမြင်ဖြစ်နေပေမဲ့ ဓားတွေနဲ့ပတ်သက်လာရင် သူမက လူအများစုထက် ပိုမြင်နိုင်တယ်လေ။

"ကျွန်တော် ပြိုင်ပွဲရလဒ်တွေကို စစ်ဆေးတော့မလို့... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားမှာ ကျွန်တော့်ကို ပြောစရာတစ်ခုခု ရှိနေပုံပဲ" လို့ အကြီးအကဲ လူပန်က ခန့်မှန်းလိုက်တယ်။

"ရှင့်တစ်ယောက်တည်းကို မဟုတ်ဘူး... ရှင်တို့အားလုံးကိုပါ" လို့ အယ်လ်ဒီယာက ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ "ဒါက ဟိုအရိုးနဲ့ ရှေးဟောင်းအရာတစ်ခုခုကို အချက်ပြနေတဲ့ ငလျင်နဲ့ ပတ်သက်နေတယ်"

* * * * * * * *

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မိုက်ကယ်နဲ့ ပါမောက္ခက အလွန်မြန်ဆန်တဲ့ အရှိန်နဲ့ ပြေးလွှားနေတဲ့ ဝံပုလွေလူသားရဲ့ အမွေးတွေကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ပါမောက္ခက ပိုပြီး မြဲမြဲမြံမြံ ကိုင်ထားနိုင်ပုံရပေမဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုနဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကတော့ ရှိနေဆဲပဲ။

မကြာခင်မှာပဲ သူတို့ ဘရောင်းဘလဒ် မျိုးနွယ်စုဆီ ရောက်သွားကြပြီး အောင်ပွဲခံပွဲရဲ့ နောက်ဆုံးအပိုင်းကို မြင်လိုက်ရတယ်။

ပြိုင်ပွဲက အခုလေးတင် ပြီးသွားတာဖြစ်ပြီး ဝံပုလွေလူသားတွေနဲ့ ပြိုင်ပွဲဝင်တွေက ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲ ဆင်နွှဲဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေကြတယ်။

ပါမောက္ခက ဧရာမဝံပုလွေကြီးပေါ်ကနေ ချက်ချင်း ဆင်းလိုက်ပြီး မော်ရီစီယိုကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်လို့ ဆိုတဲ့ လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါကို ရှာဖို့ ပျော်ရွှင်နေကြတဲ့ အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ဝံပုလွေလူသားတွေကြားထဲ တိုးဝှေ့သွားခဲ့တယ်။

အဲဒီကိုသွားတဲ့ လမ်းမှာတင် ပါမောက္ခက မိုက်ကယ်ကို မျိုးစုံသော ခန့်မှန်းချက်တွေ အများကြီး မပြောဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘူး။

"သူတို့ ဒါကို ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ... သူတို့ လိမ်လည်ခဲ့တာလား... မဟုတ်သေးဘူး၊ ဝံပုလွေလူသားတွေက လရောင်အောက်မှာ အရာရာကို မြင်နိုင်စွမ်း ကောင်းကြတယ်... ဓားသခင်တစ်ယောက်က အစပြုသူအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားတာများလား... မဟုတ်ဘူး၊ အယ်လ်ဒီယာက ချက်ချင်း သိမှာပဲ... သူတို့ ဒါကို ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ"

"ပါမောက္ခက သိပ်စိတ်မဝင်စားဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်ထားတာ" လို့ မိုက်ကယ်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်တယ်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်းပါ... မင်းရော ဘယ်လိုထင်လဲ"

မိုက်ကယ်က မသိမသာလေး ပြုံးလိုက်တယ်။ "သူတို့က တန်ခိုးစွမ်းရည်တစ်ခုကို နှိုးဆွလိုက်နိုင်တာဆိုရင်ကော"

ချက်ချင်းပဲ ပါမောက္ခက အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်တော့တယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၆၅)