အခန်း ၇၈၀

အခန်း(၇၈၀)

လောလောဆယ် ပါမောက္ခ သူနဲ့အတူ မရှိနေတာကို မိုက်ကယ် စိတ်ပျက်မိသွားတယ်။ ဂျာကူဆီမှာ တကယ်တမ်း ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုး ရှိနေလဲဆိုတဲ့ အဖြေကို သူ တစ်ယောက်တည်းကပဲ သိထားတာလေ။

ဒါက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒရာဂွန်ဘွန်းတွေအားလုံးမှာ မွေးရာပါ ပါလာတတ်တာလား။

ရှီနာက သူ့ထက်အရင် စွမ်းရည် နိုးထလာခဲ့ပေမဲ့ ဒီထူးဆန်းတဲ့ 'အသံ' စွမ်းအားရဲ့ လက္ခဏာရပ်တွေကို မပြသခဲ့တာမို့ ဒါက ဂျာကူဆီမှာပဲ ရှိတဲ့ ထူးခြားမှုတစ်ခုလို့ သူ ခန့်မှန်းမိတယ်။

'ဒါပေမဲ့ ငါ ဒါကို လုံးဝ ပယ်ချလိုက်လို့ မရသေးဘူး၊ ဒီစွမ်းအားသစ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါ မသိသေးတဲ့အရာတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်၊ ရှီနာ အနေနဲ့ ဒါကို ကြုံတွေ့ဖို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့တာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ'

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ပါမောက္ခ ပြန်ကောင်းလာမှသာ သူ အဖြေတစ်ခု ရနိုင်မှာဖြစ်ပြီး အဲဒီအတွက် အချိန်ကာလကလည်း အတိအကျ မရှိသေးဘူးလေ။

| အမှန်တရားကို ရှာဖွေဖို့ မင်းအတွက် ပိုကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိတယ်ဆိုတာ မင်း သိပါတယ် |

မိုက်ကယ် မျက်ခုံးပင့်လိုက်တယ်။ 'ငါ အဲဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ'

| ငှဲ..ငှဲ..ငှဲ..ငှဲ…ငှဲ…. သူတို့ကို သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေတစ်ခုထဲ ထည့်လိုက်ရုံပဲလေ၊ အဲဒီအခါကျရင် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ သေချာပေါက် နိုးထလာလိမ့်မယ် |

သူ ခေါင်းယမ်းလိုက်တယ်။ ဟာဘင်ဂျာက အမြဲတမ်းလိုလို ရလဒ်ကိုသာ ပဓာနထားတတ်တယ်။ နောက်ဆုံးမှာ သူတို့ နိုင်ဖို့သာ အရေးကြီးပြီး ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတဲ့ နည်းလမ်းကတော့ အရေးမကြီးဘူးလေ။

'မင်း သိလား'

သူ့စိတ်ထဲက လဟာပြင်မှာ ဟာဘင်ဂျာနဲ့ စကားပြောနေတုန်းမှာပဲ သူ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိထားမိသွားတယ်။

ဟာဘင်ဂျာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အထက်ပိုင်းတစ်ခုလုံးကို သူ အခု မြင်တွေ့နေရပြီလေ။

အခုတော့ သူ့ဆီမှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ လက်တစ်ဖက်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အထက်ပိုင်း ရှိနေပြီ။ အဲဒီ အမှောင်မြူခိုးတွေကြောင့် ဖုံးကွယ်နေဆဲဖြစ်တဲ့ တစ်ခုတည်းသောအရာကတော့ သူ့ခေါင်းနဲ့ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ပဲ။

'ဘာကြီးလဲ၊ ဒါ ဘယ်တုန်းက ဖြစ်သွားတာလဲ'

| အို... မင်း မသိဘူးလား၊ ငါတို့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်ရဲ့ သတ္တမအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီလေ |

မိုက်ကယ် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ တိုးတက်မှုကြီး ဖြစ်ပေါ်သွားတာကို သူ ဘယ်လိုများ သတိမထားမိဘဲ နေနိုင်ခဲ့တာလဲ။

| ဆဂျီယိုရဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေက ငါတို့ နောက်တစ်ဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ လုံလောက်ခဲ့တယ်လေ |

ဆဂျီယိုက ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်ရဲ့ ဆဋ္ဌမအဆင့်မှာ ရှိနေတာမို့ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ စုစုပေါင်း ကီလိုဂရမ် ၂၁ ကီလို ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။

ဒါက ၁+၂+၃+၄+၅+၆ = ၂၁ ပဲ။

တစ်ယောက်ယောက်အနေနဲ့ သတ္တမအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ဆိုရင် ပုံမှန်အားဖြင့် နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစ ၇ ကီလိုလောက်သာ လိုအပ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်အနေနဲ့က တခြား မက်ဂ်နက်တစ်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ပုံမှန်ပမာဏထက် သုံးဆ ပိုလိုအပ်တာမို့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစ ၂၁ ကီလို တိတိ လိုအပ်တာဖြစ်ပြီး အဲဒါက ဆဂျီယိုဆီမှာ ရှိနေတဲ့ ပမာဏနဲ့ ကွက်တိပဲ။

မိုက်ကယ် သူ့ခေါင်းကိုသူ ပြန်ရိုက်ဖို့သာ တတ်နိုင်တော့တယ်။

ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ် ဆဋ္ဌမအဆင့်မှာ ရှိနေသူတစ်ယောက်ဆီကနေ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစ ၆ ကီလိုပဲ ရလိမ့်မယ်လို့ သူ အချိန်တစ်လျှောက်လုံး ထင်မှတ်ထားခဲ့တာလေ။

ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်မှာလည်း ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက် ရှိခဲ့တယ်။ တော်ဝင်သွေး ဗန်ပိုင်ယာတွေကို လိမ်လည်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ခေါင်းစွပ်နဲ့လူတွေကို သူ အနိုင်ယူခဲ့တုန်းက သူတို့ဆီကနေ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစ ကီလိုဂရမ် အနည်းငယ်သာ ရခဲ့တာလေ။

ဆဂျီယိုဆီကနေလည်း ဒီလိုပဲ ရလိမ့်မယ်လို့ သူ မှားယွင်းစွာ တွေးထင်ခဲ့မိတာပဲ။

'ဒါက ဘာလို့ ကွာခြားနေရတာလဲ၊ ဟိုကောင်တွေဆီကနေ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစ ကီလိုတွေ အများကြီး ပိုရသင့်တာ'

| ငါတို့အတွက် အသုံးဝင်တဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေကိုပဲ ရခဲ့တာ၊ ကျန်တာတွေက အသုံးမကျဘူး၊ သူတို့က မသန့်စင်ကြဘူး |'ဟင်'

ဟာဘင်ဂျာက ပခုံးတွန့်လိုက်တယ်။

| သူတို့က မသန့်စင်တဲ့အတွက် မင်းရဲ့ သဘာဝ မက်ဂ်နက်တစ်က သူတို့အပေါ် အလုပ်မလုပ်ဘူးလေ၊ မင်း အတင်းအကျပ် လုပ်မယ်ဆိုရင်တောင် ငါတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ပျက်စီးစေရုံပဲ ရှိလိမ့်မယ် |

မိုက်ကယ် နားမလည်နိုင်သေးဘူး။ သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် မသန့်စင်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။

| ငါ မသိဘူး |

ဒီ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေ ဘာကြောင့် မသန့်စင်ရတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ဟာဘင်ဂျာ တကယ် မသိတဲ့ပုံပဲ။ တကယ်တော့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေ မသန့်စင်နိုင်ဘူးဆိုတာ တစ်စုံတစ်ယောက် သိလိမ့်မယ်လို့တောင် မိုက်ကယ် မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒီဝေါဟာရကို သူ တစ်ခါမှကို မကြားဖူးခဲ့တာလေ။

'ဒီ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေက မသန့်စင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူတို့က ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ခဲ့တာပဲ'

ဒါက သူ့မှာ အဖြေမရှိသေးတဲ့ ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒါကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းရမလဲဆိုတဲ့ သဲလွန်စတော့ သူ့ဆီမှာ ရှိနေတယ်။

အဖြေက အဲဒီ ခေါင်းစွပ်နဲ့လူတွေဆီမှာပဲ ရှိတယ်။ တကယ်လို့ သူတို့နဲ့ ထပ်ပြီး ဆက်သွယ်ခွင့်ရမယ်ဆိုရင် သူတို့ဆီမှာ မသန့်စင်တဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစ တကယ် ရှိ၊ မရှိကို သူ အတည်ပြုနိုင်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ တကယ် ရှိတယ်ဆိုရင်လည်း ဒါက ဘာလဲဆိုတာနဲ့ သူတို့ ဒါကို ဘယ်လိုရလာလဲဆိုတာကို ရှာဖွေနိုင်မှာလေ။

* * * * * * * *

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ နယူးစပါတာရဲ့ ဗဟိုချက်အနီးမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး သုံးယောက်က ညနက်ပိုင်းမှာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြတယ်။

ရှေ့ဆုံးမှာ ရှိနေတာက အနီရောင် ဆံပင်တွေနဲ့ မီးတောက်လို မျက်ခုံးတွေ ရှိတဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင် ဇိုဗီရုပဲ။

သူ့ရဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာတော့ မျက်မမြင် အဘွားအိုတစ်ယောက် ရှိနေပြီး သူမက ကောင်းကင်ဘုံစစ်သည်တော်များအဖွဲ့ဆီကနေ လာတဲ့ ဓားပညာ ကောင်းကင်ဘုံ စစ်သည်တော် ဖြစ်နေတယ်။

ဘယ်ဘက်မှာတော့ ဘရောင်းဘလဒ် မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲ လူပန် ရှိနေတယ်။

ညာဘက်မှာတော့ သူ့ရဲ့ သွေးသောက်ညီအစ်ကိုလည်းဖြစ်၊ ပြိုင်ဘက်လည်းဖြစ်တဲ့ ဂိုးလ်ဘလက်ဒ် မျိုးနွယ်စုက အကြီးအကဲ ကလော့ဇ် ရှိနေတယ်။

ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေ စုဝေးနေမှုက သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သတိမထားမိဘဲ ရှိမနေခဲ့ဘူး။

သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်က မတူညီတဲ့ နဂါးမျှော်စင်တွေဆီကနေ စူးရှတဲ့ အကြည့်တွေ ထွက်ပေါ်နေတယ်။ တခြား ဝံပုလွေ မျိုးနွယ်စုတွေဆီကနေ အူသံတွေ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်နေတာက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပုန်းကွယ်နေအောင် ကြိုးစားနေသလိုပဲ။ သူတို့ရဲ့ စကားဝိုင်းကို ခန့်မှန်းသိရှိနိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတဲ့ မျက်မြင်မရတဲ့ အရိပ်တွေက ဟိုဒီ ပြေးလွှားနေကြပြီး လည်ပင်းက ပါးဟက်တွေကြောင့် အသက်ရှူသံ လုံးဝ မကြားရသလောက်ဖြစ်နေတဲ့ ဝတ်ရုံခြုံထားသူ အချို့ကလည်း ရောနှောနေကြတယ်။

"ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်..." မြေပြင်ပေါ်မှာ စိုက်ထူထားတဲ့ ဧရာမ အရိုးဖြူကြီးကို လှမ်းကြည့်ရင်း ဓားသခင်မ အယ်လ်ဒီယာ က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။ "ဒါက မကျိုးပဲ့သွားပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒါကို နိုးထစေခဲ့တဲ့ ရှင်းလင်းတဲ့ လက္ခဏာရပ်တွေ ရှိနေတယ်... ရှေးဦးဟိန်းသံပဲ"

ခေါင်းဆောင်သုံးယောက်က တိတ်ဆိတ်နေကြတယ်။

အယ်လ်ဒီယာ သက်ပြင်းချလိုက်မိတယ်။ "ငါတို့ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ရှင်းနေပါတယ်။ ဒီရှာဖွေတွေ့ရှိမှုကြောင့် လှုပ်ရှားလာမယ့် ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိတဲ့ သူတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ငါတို့ အတူတကွ ပူးပေါင်းရမယ်၊ ဒါက ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ... ဒါပေမဲ့ ရှင်တို့ထဲက ဘယ်သူမှ ဒါကို မလုပ်ချင်ကြဘူးဆိုတာ ငါ မြင်နေရတယ်"

"မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ ကျွန်တော်ကတော့ အပြည့်အဝ ဆန္ဒရှိပါတယ်" လို့ အကြီးအကဲ လူပန်က ပြောလိုက်တယ်။ "ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ ဓားသခင်မ၊ ကျွန်တော့် ညီကတော့ သိပ်စိတ်မပါဘူး"

ဧရာမ မီးခိုးရောင် ဝံပုလွေကြီးက ရန်လိုမှုနဲ့ နာကြည်းမှုကို ပြသတဲ့ အလွန်တိုးညင်းတဲ့ ဟိန်းသံတစ်ခုကို မြည်တွန်လိုက်တယ်။ "ငါ သေလိုက်တာမှ ပိုကောင်းဦးမယ်"

"ငါတို့ရဲ့ အင်အားတွေကို မစုစည်းဘူးဆိုရင် အဲဒီလို ဖြစ်သွားနိုင်ခြေ အလွန်များတယ်" လို့ ဓားသခင်မ အယ်လ်ဒီယာ က ကြေညာလိုက်တယ်။

"ဒါဆိုလည်း ဖြစ်ပါစေတော့" အကြီးအကဲ ကလော့ဇ်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် လှည့်လိုက်ကာ သူ့ရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ မျိုးနွယ်စုကို မျက်နှာမူလိုက်တယ်။ "ငါ သစ္စာဖောက်တွေနဲ့ အလုပ်မလုပ်ဘူး၊ ဝံပုလွေတို့... စခန်းကို ပြန်မယ်"

အားဝူး

မီးခိုးရောင် ဝံပုလွေ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက မြူခိုးတွေထဲ ပြန်မပြေးခင် လမင်းကြီးကို ကြည့်ပြီး အူလိုက်ကြကာ သူတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဆီ ပြန်သွားကြတယ်။ အကြီးအကဲ ကလော့ဇ်ကတော့ နောက်ကို လှည့်မကြည့်ခဲ့ဘူး။

အကြီးအကဲ ကလော့ဇ်ဆီမှာ ဘယ်လောက်ပဲ ဒေါသနဲ့ ခါးသီးမှုတွေ ရှိနေပါစေ အကြီးအကဲ လူပန်ကတော့ အဲဒီလို ခံစားရပုံမပေါ်ဘူး။

သူ့ညီရဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ ပုံရိပ်ကို ကြည့်နေစဉ်မှာ ဧရာမ အညိုရောင် ဝံပုလွေကြီးရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ခဏတာ ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာခဲ့ပေမဲ့ ချက်ချင်းပဲ သူ့မျက်လုံးတွေက တင်းမာသွားပြီး အေးစက်တည်ငြိမ်နေခဲ့တယ်။

"ခင်ဗျား အဖြေရပြီပဲ ဓားသခင်မ၊ ဘရောင်းဘလဒ်တွေနဲ့ ဂိုးလ်ဘလက်ဒ်တွေက ဘယ်တော့မှ တစ်သားတည်း ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး" လို့ အကြီးအကဲ လူပန်က ပြောလိုက်ရင်း သူ့ရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ မျိုးနွယ်စုကို စခန်းဆီ ပြန်ဆုတ်ဖို့ အချက်ပြလိုက်တယ်။

သွေးသောက်ညီအစ်ကို နှစ်ယောက် တစ်ယောက်အပေါ်တစ်ယောက် ဒီလောက်အေးစက်စွာ ဆက်ဆံနေကြတာကို မြင်ပြီးနောက် ဓားသခင်မက ခေါင်းယမ်းဖို့သာ တတ်နိုင်တော့တယ်။

"လိမ်နေကြတာ" လို့ သူမက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ အဲဒီလောက် သဘောထားကွဲလွဲမှုတွေ ရှိနေပေမဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက မေတ္တာတရား အရိပ်အယောင်လေးကို သူမမြင်နေရဆဲပဲ။ သူတို့က ဝန်ခံဖို့ အရမ်း ဂုဏ်မာန ကြီးနေကြတာလေ။

အခုတော့ သူတို့ နှစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ခဲ့တော့တယ်။

"မင်းရော ဘယ်လိုလဲ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်"

ဇိုဗီရုက ငြီးငွေ့ပြီး စိတ်မဝင်စားတဲ့ ပုံစံနဲ့ ပခုံးတွန့်လိုက်တယ်။ "ခင်ဗျား ဒါမှမဟုတ် တခြားဘယ်သူနဲ့မှ မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ဆိုတာ ငါ့သွေးထဲမှာ မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့... အဲဒီကောင်တွေ ရှိတဲ့ အရပ်မျက်နှာကို ခင်ဗျား ညွှန်ပြပေးမယ်ဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားအတွက် သူတို့ကို ဝမ်းသာအားရ အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပေးပါ့မယ်"

အဲဒီစကားတွေနဲ့အတူ ဇိုဗီရုက နောက်ကို လှည့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ နဂါးမျှော်စင်ဆီကို သွားတဲ့ အနီရောင် ပေါ်တယ်ထဲ ဝင်သွားခဲ့ကာ အယ်လ်ဒီယာ ကို သူမရဲ့ အစေခံတွေနဲ့အတူ တစ်ယောက်တည်း ချန်ထားရစ်ခဲ့တော့တယ်။

"အခု ဘာဆက်လုပ်မလဲ ဓားသခင်မ"

အယ်လ်ဒီယာ သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ "အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို မျှော်လင့်ဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်၊ သူတို့နှစ်ယောက် သူတို့ရဲ့ သဘောထားကွဲလွဲမှုတွေကို ပြေလည်အောင် ဖြေရှင်းနိုင်မလားဆိုတဲ့အပေါ်မှာ အသက်ပေါင်းများစွာက မှီခိုနေရတာလေ"

"ငါတို့အတွက်ကတော့ ငါတို့ရဲ့ ခရီးစဉ်ကို ဆက်သွားရမယ်၊ အဲဒီ ရှေးဦးဟိန်းသံကို နိုးထစေခဲ့တဲ့သူ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ ရှာတွေ့မှဖြစ်မယ်"

* * * * * * * *