အခန်း ၁၆၂၉

အခန်း (၁၆၂၉) ကမ္ဘာမြေ၏ နတ်အစောင့်အရှောက် ငါးပါး (၁)

"ကောင်းပြီ" လုကျိုးက ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြောလိုက်၏။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယအချို့ ရှိနေခဲ့သည်။ ရွှမ်းယီ၊ ကျန်းဟယ်နှင့် အနက်ရောင်အစောင့်များ ပါဝင်နေသဖြင့် သာမန် သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူ တစ်ကောင်ကို ရှင်းလင်းရန် မည်သည့် ပြဿနာမှ မရှိသင့်ပေ။ လီချွင်းက စစ်ကူတောင်းရန် ပြန်လာခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ထိုသူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူမှာ ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ကြောင်း ဆိုလိုပေသည်။

"ရှစ်စွင်း... တပည့်လည်း လိုက်ချင်တယ်" ရှောင်ယွမ်အာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လုကျိုးက ခေါင်းခါလိုက်၏။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံး ရွှမ်းယီနန်းတော်မှာပဲ နေခဲ့"

ရှောင်ယွမ်အာက ကန့်ကွက်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ လုကျိုး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တင်းမာသော အမူအရာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်ယွမ်အာမှာ ခေါင်းငုံ့ရုံသာ တတ်နိုင်တော့ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

လုကျိုးက အစေခံ ရှန်းကျန်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း... ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့"

အစေခံ ရှန်းကျန်းက သူ့ကိုယ်သူ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။

"ကျုပ်လား"

"မင်းပဲ" လုကျိုးက လက်ကို နောက်ပစ်ကာ တာအိုခန်းမထဲမှ ထွက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

အစေခံ ရှန်းကျန်းက ရှောင်ယွမ်အာနှင့် ခရုလေးတို့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မလိုလားသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့၏။ နတ်ဘုရင်တစ်ပါး အနေဖြင့် သူသည် လူအများစုထက် သာလွန်ပေသည်။ သူ့ကို ဤကဲ့သို့ အမိန့်ပေးဝံ့သူက မည်သူနည်း။ သူက ကောင်မလေး နှစ်ယောက်ကို နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာမှာ ပို၍ သဘာဝမကျ ဖြစ်လာတော့၏။ သူက စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ 'ထားလိုက်ပါတော့လေ။ ငါ့သမီးလေးအတွက် ငါ သည်းခံရမယ်'

ရှောင်ယွမ်အာက သံသယဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရှစ်စွင်းက ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ တပည့်တို့ကို ခေါ်သွားမဲ့အစား သူက အစေခံ တစ်ယောက်ကို ခေါ်သွားချင်နေတယ်"

လုကျိုးနှင့် အစေခံ ရှန်းကျန်းတို့ ထွက်လာသည်ကို လီချွင်း မြင်သောအခါ သူက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်၏။

"မျှော်နန်းသခင်လုမှာ ဒီအစေခံက ဘယ်တုန်းက ရှိနေတာလဲ"

အမည်မသိ လူတစ်ယောက် ထူးဆန်းစွာနှင့် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းက ရွှမ်းယီနန်းတော်မှ ကျင့်ကြံသူများအတွက် ရှင်းပြရန် ခက်ခဲလှပေသည်။ သူတို့သည် ဤကိစ္စကို အချိန်တိုအတွင်းသာ ဖုံးကွယ်နိုင်မည် ဖြစ်၏။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ချို့ယွင်းချက်များ ပို၍ ပေါ်လာလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။ ရှန်းကျန်းက ထွက်မသွားဘဲ အစေခံတစ်ဦး၏ အထောက်အထားနှင့် ရုပ်သွင်ကို ယူကာ ရွှမ်းယီနန်းတော်ထဲသို့ ခိုးဝင်လာခဲ့ကြောင်း လူများ ခန့်မှန်းမိရန် အချိန်ကြာမည် မဟုတ်ချေ။

လုကျိုးက အစေခံ ရှန်းကျန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူက မေးခွန်းကို တိုက်ရိုက် မဖြေခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူက ပြောလိုက်၏။

"ငါက အသက်ကြီးလာပြီဆိုတော့ အလုပ်တချို့ လုပ်ပေးဖို့ အစေခံ တစ်ယောက် ရှာထားလိုက်တာ"

လီချွင်းသည် လုကျိုးကဲ့သို့ အဆင့်အတန်းရှိသူ တစ်ယောက်တွင် အစေခံတစ်ယောက် ရှိနေခြင်းက ပုံမှန်သာ ဖြစ်သည်ဟု တွေးလိုက်ပြီး ထိုကိစ္စကို ထပ်မမေးတော့ချေ။ သူက ပြောလိုက်သည်။

"မျှော်နန်းသခင်လု... ခင်ဗျားအတွက် စီစဉ်ပေးလို့ရအောင် ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော့်ကို စောစောကတည်းက ပြောသင့်တာ"

ရှန်းကျန်းက မျက်မမြင်တစ်ယောက် မဟုတ်သလို လူမိုက်တစ်ယောက်လည်း မဟုတ်ပေ။ လီချွင်းက လုကျိုးအပေါ် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ရိုသေလေးစားနေသည်ကို သူ မြင်နိုင်ပေသည်။ 'ကောင်မလေး နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆရာက တကယ်ကို ထူးခြားပြောင်မြောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရတယ်'

ရှန်းကျန်းခန်းမတွင် ရှိနေစဉ်တုန်းက လုကျိုး ထုတ်ယူခဲ့သော လေဟာနယ်အဆင့် လက်နက်ကို ရှန်းကျန်း ပြန်လည်အမှတ်ရသွား၏။ ထိုအရာကြောင့် လုကျိုး၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ နက်နဲကြောင်း သူ ပို၍ သေချာသွားတော့သည်။ သို့သော်လည်း နယ်မြေကိုးခုတွင် မွေးဖွားလာသော လုကျိုးကဲ့သို့ ထူးခြားပြောင်မြောက်သော လူတစ်ယောက်က မဟာလေဟာနယ်၏ အာရုံစိုက်မှုကို မည်သို့ ရှောင်ကွင်းနိုင်ခဲ့သည်ကို သူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"လမ်းပြပါ" လုကျိုးက ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" လီချွင်းက ပြောလိုက်ပြီး အရှေ့တောင်ဘက် ဒေသသို့ ဦးတည်သွားသော သင်္ကေတလမ်းကြောင်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

သူတို့က သင်္ကေတလမ်းကြောင်းထဲတွင် ရှိနေစဉ် အစေခံ ရှန်းကျန်းက မေးလိုက်၏။

"ဆရာကြီး... ချောက်နက်ကြီးထဲမှာ ခင်ဗျားက မဟာတာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့တာလား"

ရှောင်ယွမ်အာနှင့် ခရုလေးတို့သည် သူတို့၏ ဆရာကို ဂါရဝပြုရန်အတွက် ချောက်နက်ကြီးဆီသို့ မကြာခဏ သွားခဲ့ကြပေသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ အတွင်း သူတို့၏ ဆရာက သူတို့ကို လုံးဝ ရှာဖွေခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် လုကျိုးသည် ချောက်နက်ကြီးထဲတွင် ရှိနေစဉ်တုန်းက ကံကောင်းမှုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့မည်ဖြစ်ကြောင်း ရှန်းကျန်း တွေးလိုက်မိ၏။

လုကျိုးက သင်္ကေတလမ်းကြောင်း လင်းလက်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ချောက်နက်ကြီးထဲမှာ မှန်းဆလို့မရနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပါဝင်နေတယ်။ ငါက ကံကောင်းသွားတာပါ"

"အားကျစရာပဲ" အစေခံ ရှန်းကျန်းက ပြောလိုက်၏။

"ကမ္ဘာမြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားက နက်နဲပြီး နားလည်ရခက်တယ်လို့ ပြောကြတယ်။ အဲဒါက လူသားတွေ နားလည်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားက သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြပေမဲ့ အားလုံးက တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို ခံစားခဲ့ရတယ်"

သင်္ကေတလမ်းကြောင်းကို အသက်သွင်းပြီးနောက် လီချွင်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဝိုး... အစေခံလေး၊ မင်းက တော်တော် ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝတာပဲ"

"ဗဟုသုတ နည်းနည်းပါးပါးပါပဲ" အစေခံ ရှန်းကျန်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး" လီချွင်းက ပြောလိုက်ပြီးနောက် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

"ကမ္ဘာမြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားက အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေခဲ့တာ။ အထွတ်အမြတ်ခန်းမက အများကြီး သုတေသန လုပ်ခဲ့တယ်။ သူတို့ သိတာဆိုလို့ အဲဒါက ချည်နှောင်မှုတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ် ဆိုတာပဲ။ အဲဒီထက် ပိုပြီးတော့ ဘာမှ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က ချောက်နက်ကြီးထဲကို ပိုနက်နက် ဝင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ရင် အဲဒီမှာ ပိတ်မိသွားနိုင်တယ်။ အိုး... ဟုတ်သားပဲ။ မျှော်နန်းသခင်လု... ခင်ဗျားက အပြင်ကို ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ"

ယခင် ဖြစ်ရပ်များအပြီးတွင် လီချွင်းက လုကျိုး၏ အထောက်အထားကို ဝေဝါးစွာ ခန့်မှန်းမိခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။ ဤအချိန်တွင် သူက ဇာတ်တိုက်ထားသည့်အတိုင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဟန် ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်၏။ ယခင်က အိမ်ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူက ထိုကိစ္စကို သေချာ စဉ်းစားခဲ့သည်။ လုကျိုးသာ အဖြူရောင်ဧကရာဇ်၏ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက် ဖြစ်မည်ဆိုလျှင် သူက ဤမျှ ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံမှုမျိုးကို ရရှိစရာ အကြောင်းမရှိသလို လုကျိုး၏ ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း ဤမျှ နက်နဲနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

လုကျိုးက ဤမေးခွန်းကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ငါလည်း သေချာတော့ မသိဘူး။ ငါသာ သိခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒီနေရာမှာ ရှိနေပါ့မလား"

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရလျှင် လုကျိုးက မဟာလေဟာနယ်တွင် နေစရာ အချိန်ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ ဖြစ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ချောက်နက်ကြီးထဲတွင် ကျင့်ကြံနေခြင်းက သူ့အတွက် ပိုကောင်းမည် မဟုတ်လား။

ဝီ

အလင်းရောင် မှိန်ကျသွားပြီးနောက် သူတို့ သုံးယောက်မှာ ကောင်းကင်တွင် ဝဲပျံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တိမ်တိုက်များ မရှိဘဲ နေရောင်ခြည်က တောက်ပစွာ ကျရောက်နေပေသည်။ မဟာလေဟာနယ်ရှိ ရှုခင်းများနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်သည် ဟန်ချက်မညီမျှမှုကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေသော နယ်မြေကိုးခုထက် များစွာ သာလွန်ပေသည်။

လီချွင်းက အရှေ့တောင်ဘက်ရှိ တောင်တန်းတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်၏။

"တောင်တန်းကို ကျော်ပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ မကြာခင် ရောက်တော့မယ်"

လုကျိုးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လီချွင်းက အစေခံ ရှန်းကျန်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်၏။

"မိတ်ဆွေလေး... အစ်ကိုကြီးက မင်းကို ပျံသန်းဖို့ ခေါ်သွားပေးမယ်"

အစေခံ ရှန်းကျန်း "???"

ရှန်းကျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာမှာ အလွန် လေးနက်သွားတော့၏။

လီချွင်းက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက တကယ်ကို ဟာသဉာဏ် မရှိတာပဲ။ ငါ့နောက်ကို လိုက်နိုင်ပါ့မလား"

ရွှမ်း

လီချွင်းက အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

လုကျိုးက ရှန်းကျန်းကို လျစ်လျူရှုကာ လီချွင်းနောက်သို့ လိုက်သွားလိုက်၏။

လုကျိုးနှင့် လီချွင်းတို့ အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားသောအခါ ရှန်းကျန်းက စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်သည်။

'သည်းခံ'

သူ၏ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် ရှန်းကျန်းက သူ၏ အမြန်နှုန်းကို တမင်တကာ လျှော့ချလိုက်ရတော့သည်။

လုကျိုးနှင့် လီချွင်းတို့က တောင်တန်းကို အရင်ဖြတ်ကျော်သွားကြ၏။ ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် ပျံသန်းပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံမှ ဆူညံသော အသံကြီးကို သူတို့ ကြားလိုက်ရသည်။

မိုးကြိုးသံများက လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားစဉ် မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များက လိမ့်တက်လာခဲ့၏။

သူတို့နှစ်ယောက်က ပျံသန်းခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

လုကျိုးက မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"မဟာလေဟာနယ်မှာ ဒီလို ရာသီဥတုမျိုးကို မြင်ရဖို့ ခဲယဉ်းတယ်။ ဘယ်လို သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူမျိုးများလဲ"

"အဲဒါက ကမ္ဘာမြေရဲ့ နတ်အစောင့်အရှောက် ငါးပါးထဲက တစ်ပါးဖြစ်တဲ့ အဝါရောင် နဂါးလို့ အရှင်မင်းကြီးက သူ့ရဲ့ သတင်းစကားထဲမှာ ပြောထားတယ်"

"အဝါရောင် နဂါးလား" လုကျိုးက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏。

"မူလကတော့ အဝါရောင် နဂါးက ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရား လေးပါးထဲက တစ်ပါး ဖြစ်သင့်တာ။ ဒါပေမဲ့ မုန့်ကျန်းက သူနဲ့ ပဋိပက္ခ ဖြစ်နေလို့ သူက ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရား လေးပါးထဲမှာ မပါဝင်ခဲ့တာ။ နောက်ပိုင်းမှာ နောက်မျိုးဆက်တွေက အဝါရောင် နဂါးကို ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရား လေးပါးနဲ့ ပေါင်းပြီးတော့ သူတို့ကို ကမ္ဘာမြေအစောင့်အရှောက် ငါးပါးလို့ စုပေါင်းခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြတယ်"

လုကျိုးက ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါက တကယ်ပဲ အဝါရောင် နဂါးဆိုရင် သူ့ကို ရှင်းလင်းဖို့ လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်"

"မျှော်နန်းသခင်လု... ခင်ဗျားက အဝါရောင် နဂါးအကြောင်းကို သိလို့လား" လီချွင်းက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

"အဝါရောင် နဂါးရဲ့ နာမည်ရင်းက ယင်းလုံပဲ။ သူက လူတစ်ပိုင်း ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်း သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူ တစ်ကောင်ပဲ။ သူ့ဆီမှာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အသက်စွမ်းအင် အနည်းငယ် ပါဝင်ပြီး လေနဲ့ မိုးကြိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ စကြဝဠာကြီး ပြိုကွဲပြီး ပင်လယ်ရေတွေ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ အချိန်တုန်းက ယင်းလုံက ကောင်းကင်ကြီးကို မတင်ပြီး သူ့ရဲ့ အတောင်ပံတွေကို ဖြန့်ကျက်ပြီးတော့ ကောင်းကင်ကြီး ကြည်လင်သွားအောင် တိမ်တွေကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်းတွေ ရှိတယ်" လုကျိုးက ပြောလိုက်သည်။

…